Adhyaya 58

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे भार्गवं प्रति वरुणागमनं नाम सप्तपञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५७// जैमिनिरुवाच एवं ब्रुवाणं वरुणं विलोक्य पतितं भुवि / संजहार पुनर्धीमानस्त्रं मृगुकुलोद्वहः

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីព្រហ្មាណ្ឌ មហាបុរាណ» ភាគមធ្យម នៅអុបោទ្ធាតបាទទីបី ជំពូកទី៥៧ មាននាម «ការមកដល់របស់វរុណៈចំពោះភារគវៈ»។ ជៃមិនីបាននិយាយថា៖ ពេលឃើញវរុណៈនិយាយដូច្នេះ ហើយដួលលើដី អ្នកប្រាជ្ញ អ្នកលេចធ្លោនៃវង្សម្រឹគុ បានដកអាវុធរបស់ខ្លួនត្រឡប់វិញ។

Verse 2

संत्दृतास्त्रस्ततो रामो वरुणं पुरतः स्थिरम् / विलोक्य बिगतक्रोधस्तमुवाच हसन्निव

បន្ទាប់មក ព្រះរាមកាន់អាវុធនៅដដែល ហើយមើលឃើញវរុណៈឈរមាំមួននៅមុខ ទ្រង់បានបោះបង់កំហឹង ហើយមានព្រះបន្ទូលដូចជាកំពុងញញឹម។

Verse 3

गोकर्णनिलयाः पूर्वमिमेमां मुनिपुङ्गवाः / समायाता महेन्द्राद्रौ निवसंतं सरित्पते

«ឱ សរីត្បតិ (ម្ចាស់នៃស្ទឹងទន្លេ)! កាលពីមុន មុនីដ៏ប្រសើរទាំងនេះ ដែលស្នាក់នៅគោកರ್ಣ បានមករកអ្នក ដែលកំពុងរស់នៅលើភ្នំមហេន្រ្ទរ»។

Verse 4

त्वत्तोये मेदिनीं पूर्वं खनद्भिः सगरात्मजैः / अधो निपातितं क्षेत्रं गोकर्णमृषिसेवितम्

ឱ វរុណៈ! ក្នុងទឹករបស់ព្រះអង្គ កូនប្រុសសគរ បានជីកដីពីមុន ហើយបានធ្វើឲ្យក្សេត្រនោះធ្លាក់ចុះក្រោម; នោះគឺក្សេត្រគោកರ್ಣ ដែលព្រះឥសីទាំងឡាយបម្រើ។

Verse 5

उपलब्धुमिमे भूयः क्षेत्रं तद्भववल्लभम् / अधावन्मामुपागम्य मुनयस्तीर्थवासिनः

ដើម្បីទទួលបានវិញនូវក្សេត្រដែលព្រះឥស្វរៈស្រឡាញ់ នោះ ព្រះមុនីអ្នកស្នាក់នៅទីរថៈ បានរត់មកជិត ហើយមករកខ្ញុំ។

Verse 6

एषामर्थे ततः सो ऽहं महेन्द्रादचलोत्तमात् / भवन्तमागतो द्रष्टुं सहैभिर्मुनिपुङ्गवैः

ដោយសារកិច្ចការរបស់ពួកគេនេះ ខ្ញុំបានមកពីភ្នំដ៏ឧត្តមឈ្មោះ មហេន្រ្ទរៈ ជាមួយព្រះមុនីដ៏ប្រសើរទាំងនេះ ដើម្បីមកជួបព្រះអង្គ។

Verse 7

तस्मान्मदर्थे सलिलं समुत्सार्यात्मनो भवान् / दातुमर्हति तत्क्षेत्रमेषां तोये च पूर्ववत्

ដូច្នេះ សម្រាប់ខ្ញុំ សូមព្រះអង្គបណ្តេញទឹករបស់ព្រះអង្គចេញ ហើយប្រទានក្សេត្រនោះ; ហើយសម្រាប់ពួកគេ សូមឲ្យទឹកនៅដដែលដូចមុន។

Verse 8

जैमिनिरुवाच इति तस्य वचः श्रुत्वा वरुणो यादसां पतिः / निरूप्य मनसा राममिद भूयो ऽब्रवीद्वचः

ជៃមិនីបាននិយាយថា—ពេលវរុណៈ ម្ចាស់នៃសត្វទឹកទាំងឡាយ បានស្តាប់ពាក្យនោះហើយ គាត់បានគិតដល់រាមក្នុងចិត្ត ហើយបាននិយាយពាក្យនេះម្តងទៀត។

Verse 9

वरुण उवाच न शक्यमुत्सारयितुं मदंभः केनचिद्भवेत् / तथा हि मे वरो दत्तः पुरानेन विरिञ्चिना

ព្រះវរុណបានមានបន្ទូលថា៖ ទឹករបស់ខ្ញុំមិនអាចត្រូវបានបណ្តេញចេញដោយនរណាម្នាក់ឡើយ ព្រោះព្រះព្រហ្មបានប្រទានពរនេះដល់ខ្ញុំកាលពីសម័យបុរាណ។

Verse 10

सो ऽहं त्वत्तेजसेदारीं विहाय सहजां धृतिम् / कातरं समुपायातो वशतां तव भार्गव

ដូច្នេះ ខ្ញុំបោះបង់ភាពរឹងមាំពីធម្មជាតិរបស់ខ្ញុំ ដោយសារតែតេជះរបស់អ្នក ខ្ញុំបានមកចុះចូលនឹងអ្នកដោយក្តីភ័យខ្លាច ឱ ភ៌គវ។

Verse 11

एषामर्थे विशेषण भवता परिचोदितः / कथं न कुर्यां कर्मेदमहं क्षत्त्रकुलान्तक

ដោយត្រូវបានជំរុញដោយអ្នកជាពិសេសដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ តើខ្ញុំមិនអាចធ្វើកិច្ចការនេះបានដោយរបៀបណា ឱ អ្នកបំផ្លាញពូជពង្សក្សត្រ?

Verse 12

तस्माद्यावत्प्रमाणं मे भवान्संकल्पयिष्यति / तावत्संघारयिष्यामि भूमौ सलिलमात्मनः

អាស្រ័យហេតុនេះ ទោះជាអ្នកកំណត់ព្រំដែនសម្រាប់ខ្ញុំកម្រិតណាក៏ដោយ ខ្ញុំនឹងទប់ទឹករបស់ខ្ញុំនៅលើផែនដីត្រឹមនោះ។

Verse 13

इति तस्य वचः श्रुत्वा तथेत्युक्त्वा स सायकम् / यथागतं प्रचिक्षेप धनुर्निर्भिद्य भार्गवः

ដោយ​ឮ​ពាក្យ​របស់​ទ្រង់ ហើយ​ពោល​ថា 'សូម​ឲ្យ​បាន​សម្រេច​ចុះ' ភ៌គវ ក៏​បាញ់​မြှား​ចេញ​ពី​ធ្នូ តាម​ផ្លូវ​ដែល​វា​មក។

Verse 14

ततो निरूप्य सीमानं दर्शयानो महीपते / स्रुवं जग्राह मतिमान्क्षप्तुकामो जलाशये

បន្ទាប់មក ព្រះរាមដ៏មានប្រាជ្ញា បានកំណត់ព្រំដែន ហើយបង្ហាញឲ្យឃើញ ដល់ព្រះមហាក្សត្រ; នៅក្បែរអាងទឹក ព្រះអង្គបានយក “ស្រុវ” (ស្លាបព្រាយជ្ញ) ដោយបំណងនឹងបោះចោល។

Verse 15

प्रसन्नचेतसं रामं गतरोषमथात्मनि / अन्तर्हिते सरिन्नाथे रामः सुवमुदङ्मुखः

ពេលដែលអធិបតីនៃទន្លេទាំងឡាយ (សមុទ្រ) បានលាក់ខ្លួនទៅ ព្រះរាមបានបោះបង់កំហឹងក្នុងចិត្ត មានចិត្តស្រស់ថ្លា ហើយឈរមុខទៅទិសជើង កាន់ស្រុវ។

Verse 16

भ्रामयित्वातिवेगेन चिक्षेप लवणार्णवे / क्षिप्तत्वेन समुद्रे तु दिशमुत्तरपश्चिमाम्

ព្រះអង្គបានបង្វិលស្រុវដោយល្បឿនខ្លាំង ហើយបោះចូលទៅក្នុងសមុទ្រខ្លាញ់; ពេលធ្លាក់ចូលសមុទ្រ វាបានហោះទៅទិសជើង-លិច។

Verse 17

गत्वा स्रुवोपतद्राजन्योजनानां शतद्वयम् / तीर्थं शुर्पारकं नाम सर्वपापविमोचनम्

ឱ ព្រះរាជា ស្រុវបានទៅធ្លាក់ឆ្ងាយពីររយយោជន៍; ទីនោះគឺទីរថៈឈ្មោះ “ស៊ូរបារក” ដែលរំដោះបាបទាំងអស់។

Verse 18

विश्रुतं यत्त्रिलोकेषु तीरे नदनदीपतेः / तीर्थं तदन्तरीकृत्य स्रुवो रामकराच्च्युतः

ទីរថៈដែលល្បីល្បាញក្នុងបីលោក និងស្ថិតនៅលើឆ្នេរនៃអធិបតីនៃទន្លេ (សមុទ្រ) នោះ—ស្រុវដែលរអិលចេញពីដៃព្រះរាមបានឆ្លងកាត់ទីរថៈនោះ ហើយធ្លាក់ចុះនៅទីនោះ។

Verse 19

निपपात महाराज सूचयन्रामविक्रमम् / यत्राभूद्रामसृष्टाया भुवो निष्ठाथ पार्थिव

ឱ មហារាជា គាត់បានដួលនៅទីនោះ ដើម្បីបង្ហាញវីរភាពរបស់ព្រះរាម; នៅទីនោះហើយ ជាព្រំដែនដីដែលព្រះរាមបានបង្កើត បានតាំងមាំ ឱ ព្រះបាទ។

Verse 20

तीर्थं शूर्पारकं तत्तु श्रीमल्लोकपरिश्रुतम् / उत्सारयित्वा सलिलं समुद्रस्तावदात्मनः

ទីរថៈឈ្មោះ សូរបារក នោះ មានសិរីរុងរឿង និងល្បីល្បាញក្នុងលោក; សមុទ្រផងដែរ បានរុញទឹករបស់ខ្លួនឲ្យថយចេញបន្តិច ដើម្បីបើកទីទំនេរ។

Verse 21

अतिष्ठदपसृत्योर्वीं दत्त्वा रामाय पार्थिव / अनतिक्रान्तमर्यादो यथाकालं भृगूद्वहः

ឱ ព្រះបាទ អ្នកប្រសើរនៃវង្សភ្រឹគុ បានធ្វើឲ្យដីថយចេញ ហើយប្រគល់ជូនព្រះរាម; ដោយមិនល تجاوزព្រំដែន គាត់បានឈរមាំតាមកាលសម។

Verse 22

समयं स्वापयामास तस्यैवानुमते भुवि / विज्ञाय पूर्वसीमान्तां भुवमभ्युत्ससर्ज ह

ដោយការយល់ព្រមរបស់គាត់លើផែនដី គាត់បានបង្កើតឲ្យមានក្រឹត្យកាល; ពេលដឹងព្រំដែនចាស់ខាងកើតហើយ គាត់បានលែងដីឲ្យពង្រីកទៅមុខ។

Verse 23

व्यस्मयन्त सुराः सर्वे दृष्ट्वा रामस्य विक्रमम् / नगरग्रमसीमानः किञ्चित्किञ्चित्क्वचित्क्वचित्

ពេលឃើញវីរភាពរបស់ព្រះរាម ព្រះទេវទាំងអស់ក៏ភ្ញាក់ផ្អើល; ព្រំដែនទីក្រុង និងភូមិ បានផ្លាស់ទៅមុខបន្តិចម្តងៗ នៅទីនេះទីនោះ។

Verse 24

सह्ये तु पूर्ववत्तस्मिन्नब्धेरपसृतेंऽभसि / तत्र दैवात्तथा स्थानान्निम्नत्वात्स प्रलक्ष्य तु

នៅលើភ្នំសហ្យ ដូចមុន កាលទឹកសមុទ្រថយចុះ នៅទីនោះដោយព្រះចេតនា ព្រោះដីទាប ទីកន្លែងនោះបានបង្ហាញច្បាស់។

Verse 25

ततस्तेषां भृगुश्रेष्ठो मुनीनां भावितात्मनाम् / यथाभिलषितं स्थानं प्रददौ प्रीतिपूर्वकम्

បន្ទាប់មក ព្រះឥសីភ្រឹគុដ៏ប្រសើរ បានប្រទានទីកន្លែងតាមដែលមុនីអ្នកបរិសុទ្ធចិត្តប្រាថ្នា ដោយសេចក្តីពេញចិត្ត។

Verse 26

ततस्ते मुनयः सर्वे हर्षेण महातान्विताः / कृतकृत्या भृशं राममाशिषा समपूजयन्

បន្ទាប់មក មុនីទាំងអស់ពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយដ៏ធំ ហើយមានអារម្មណ៍ថាកិច្ចបានសម្រេច ក៏គោរពបូជាព្រះរាមដោយពាក្យពរជ័យយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 27

अथैतैरभ्यनुज्ञातो ययौ प्राप्तमनोरथः / गते मुनिवरे रामे देशात्तस्मान्निजाश्रमम्

បន្ទាប់មក ព្រះរាមដែលបានទទួលការអនុញ្ញាតពីមុនីទាំងនោះ ហើយបានសម្រេចបំណង ក៏ចាកចេញពីដែននោះទៅកាន់អាស្រមរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 28

संभूय मुनयः सर्वे प्रजग्मुस्तीरमंबुधेः / परिचङ्क्रम्य तां भूमिं यत्नेन महातान्विताः

បន្ទាប់មក មុនីទាំងអស់បានប្រជុំគ្នា ហើយទៅដល់ឆ្នេរសមុទ្រ; ពោរពេញដោយសេចក្តីរីករាយដ៏ធំ ពួកគេបានដើរត្រួតពិនិត្យដីនោះដោយការខិតខំ។

Verse 29

ददृशुः सर्वतो राजन्ह्यर्मवान्तः स्थितां महीम् / नित्यत्वा त्सर्वदेवानामधिष्ठानतया तथा

ឱ ព្រះរាជា អ្នកប្រកាន់ធម៌បានឃើញផែនដីឈរមាំមួនគ្រប់ទិស ដូចជាអាសនៈអស់កល្បជានិច្ចសម្រាប់ទេវទាំងអស់។

Verse 30

कातमब्धौ निपतितं नष्टतोयं चिरोषितम् / अपि रुद्रप्रभावेम प्रायान्नात्यन्तविप्लवम्

រណ្តៅដែលធ្លាក់ចូលសមុទ្រ ហើយបាត់ទឹក ស្ងួតយូរមកហើយ នោះក៏ដោយឥទ្ធិពលរុទ្រា ក៏ស្ទើរមិនបានជួបវិប្លវៈដ៏ខ្លាំងក្លាទេ។

Verse 31

तत्तेयनिःसृतं क्षेत्रमभूत्पूर्ववदेव हि / एतद्धि देवसामर्थ्यमचिन्त्यं नृपसत्तम

ពេលវាលេចចេញមក វាលនោះក៏ក្លាយដូចមុនវិញ; ឱ ព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរ នេះហើយជាសមត្ថភាពអស្ចារ្យមិនអាចគិតដល់របស់ទេវទាំងឡាយ។

Verse 32

एवं रामेण जलधेः पुनः सृष्टा वसुंधरा / दक्षिणोत्तरतो राजनयोजनानां चतुःशतम्

ដូច្នេះ ព្រះរាមបានបង្កើតផែនដីឡើងវិញពីសមុទ្រ; ឱ ព្រះរាជា វាលាតសន្ធឹងពីត្បូងទៅជើងចំនួនបួនរយយោជន៍។

Verse 33

नातिक्रामति सो ऽद्यापि सीमानं पयसां निधिः / कृतं रामेण महता न तु सज्जं महद्धनुः

សូម្បីតែសព្វថ្ងៃ សមុទ្រ ដែលជាគំនរទឹកទាំងឡាយ ក៏មិនល تجاوز ព្រំដែននោះទេ; ព្រះរាមដ៏មហិមាបានធ្វើឲ្យសម្រេច ដោយមិនចាំបាច់ត្រៀមធ្នូដ៏ធំរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 34

एवं प्रभावो रामो ऽसौ सगरश्च महीपतिः / यस्य पुत्रैरयं खण्डो भारतो ऽब्धौ निपतितः

ដូច្នេះ ព្រះរាម និងព្រះមហាក្សត្រ សគរ មានអานุភាពយ៉ាងខ្លាំង; ដោយសារបុត្រៗរបស់ព្រះអង្គ ដែនភារតៈនេះបានធ្លាក់ចូលសមុទ្រ។

Verse 35

योजनानां सहस्रन्तु वर्द्धितश्च महोदधिः / रामेणाभूत्पुनः सृष्टं योजनानां तु षट्शतम्

មហាសមុទ្រ​បានពង្រីកដល់មួយពាន់​យោជន៍; បន្ទាប់មក ព្រះរាមបានបង្កើតឡើងវិញឲ្យមានត្រឹមប្រាំមួយរយ​យោជន៍។

Verse 36

सगरस्य सुतैर्यस्माद्वर्द्धितो मकरालयः / ततः प्रभृति लोकेषु सागराख्यामवाप्तवान्

ដោយសារបុត្រៗរបស់សគរ សមុទ្រ​ដែលជាទីស្នាក់របស់មகரា បានពង្រីក; ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ក្នុងលោកទាំងឡាយ វាបានទទួលនាមថា «សាគរ»។

Verse 37

एतत्ते ऽभिहितं सम्यङ्महतश्चरितं मया / रामस्य कार्त्तवीर्यस्य सगरस्य महीपतेः

នេះជាចរិតដ៏មហិមា ដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកដោយត្រឹមត្រូវ—អំពីព្រះរាម ការត្តវីរ្យ និងព្រះមហាក្សត្រ សគរ។