Adhyaya 220

Verse 1

ये वांछंति ममाभीष्टं श्राद्धे भुक्त्वाऽथ पैतृके

我が望みとするものを求める者は――祖霊（ピトリ）へのシュラーダにて招かれた者らに食を施したのち……

Verse 2

आनर्त उवाच । त्रयोदश्यां कृते श्राद्धे कस्माद्वंशक्षयो भवेत् । एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरात्त्वं महा मुने । भर्तृयज्ञ उवाच । एषा मेध्यतमा राजन्युगादिः कलिसंभवा । स्नाने दाने जपे होमे श्राद्धे ज्ञेया तथाऽक्षया

アーナルタ王は言った。「トラヨーダシーにシュラーダを修すれば、なぜ一族の衰微が起こるというのか。大牟尼よ、詳しくすべてを説き明かしてほしい。」バルトリヤジュニャは言った。「王よ、この日は最も浄める日であり、カリ・ユガに生じた時代を開く日である。沐浴、布施、ジャパ、ホーマ、そしてシュラーダにおいて、これを『アクシャヤー』—果報が尽きぬ不滅のティティ—と知るべきである。」

Verse 3

अस्यां चेत्तु गजच्छाया तिथौ राजन्प्रजायते । तदाऽक्षयं मघायोगे श्राद्धं संजायते ध्रुवम्

王よ、このティティに『ガジャッチャーヤー』（吉祥の相）が現れるなら、マガーとの合において、シュラーダは必ずやアクシャヤ—果報尽きぬもの—となる。

Verse 4

यः क्षीरं मधुना युक्तं तस्मिन्नहनि यच्छति । पितॄनुद्दिश्य यो मांसं दद्याद्वाध्रीणसं च यः

その日に蜜を和えた乳を供える者、またピトリ（祖霊）を念じて肉を施す者――ヴァードゥリーナサの肉をも施す者――

Verse 5

वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी । त्रिःपिबंत्विंद्रियक्षीणं श्वेतं वृद्धमजापतिम्

ヴァードゥリーナサの肉によって、ピトリ（祖霊）は十二年のあいだ満足を得る。（また伝承本文には）「彼らに三度飲ませよ—感官衰え、白く、老い、そして『アジャーパティ』」とあり、意味は判然とせぬが伝来のまま保たれている。

Verse 6

तं तु वाध्रीणसं विद्यात्सर्वयूथाधिपं तथा । खड्गमांसं च वा दद्यात्तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी । संजायते न संदेहस्तेषां वाक्यं न मे मृषा

vādhrīṇasa（ヴァードゥリーṇサ）を、あらゆる群れの主であると知れ。あるいは khaḍga（カドガ）の肉を供えれば、疑いなく祖霊（Pitṛ）に十二年の満足が生じる。彼らの言葉は偽りではなく、我が言葉もまた偽りではない。

Verse 7

आसीद्रथंतरे कल्पे पूर्वं पार्थिवसत्तमः । सिताश्वो नाम पांचालदेशीयःपितृभक्तिमान्

昔、ラタンタラ・カルパ（Rathantara Kalpa）において、パンチャーラ（Pañcāla）の国に、シターシュヴァ（Sitāśva）という最上の王がいた。彼は祖霊（Pitṛ）への信愛に篤かった。

Verse 8

मधुना कालशाकेन खड्गमांसेन केवलम् । स हि श्राद्धं त्रयोदश्यां कुरु ते पायसेन च

「月の十三日にシュラーダ（śrāddha）を行え。蜂蜜と、カーラシャーカ（kālaśāka：濃色の葉菜）と、ただカドガ（khaḍga）の肉のみを供えよ。さらにパーヤサ（pāyasa：甘い乳粥）も用意して供えよ。」

Verse 9

सोमवंशं समुद्दिश्य श्राद्धं यच्छति भक्तितः

「彼は信愛をもってシュラーダ（śrāddha）を捧げ、ソーマヴァンシャ（Somavaṃśa）—月の王統—に向けて奉献した。」

Verse 10

अथ तैर्बाह्मणैः सर्वैः स भूयः कौतुकान्वितैः । कस्यचित्त्वथ कालस्य पृष्टो भुक्त्वा यथेच्छया

「それから、彼らすべてのブラーフマナ（brāhmaṇa）が望むままに食して満ち足りた後、しばらく時が過ぎ、好奇心に満ちた彼らは再び彼に問いかけた。」

Verse 11

श्राद्धादनंतरं राजन्दृष्ट्वा तं श्रद्धयाऽन्वितम् । पादावमर्द्दनपरं प्रणिपातपुरः सरम्

「王よ、シュラーダ（śrāddha）の直後、信心に満ちた彼を見て—足を揉み奉り、礼拝の五体投地に先んじる者として—（人々は彼に語りかけた……）。」

Verse 12

ब्राह्मणा ऊचुः । कृत्वा श्राद्धं महाराज प्रदातव्याऽथ दक्षिणा । ब्राह्मणेभ्यस्ततः श्राद्धं पितॄणां चोपतिष्ठति

バラモンたちは言った。「大王よ、シュラーダ（śrāddha）を修したのち、次にダクシナー（dakṣiṇā、謝礼の供養）を施すべきです。バラモンに与えられるとき、そのシュラーダは如法に祖霊にも届き、利益をもたらします。」

Verse 13

सा त्वया कल्पिताऽस्माकं वितीर्णाद्यापि नो नृप । कुप्याकुप्यं परित्यज्य तां देहि नृप मा चिरम्

「王よ、我らのために約したダクシナー（dakṣiṇā）は、いまだ授けられておりません。『貴いか否か』の思案を捨て、王よ、速やかにお与えください。」

Verse 14

भर्तृयज्ञ उवाच । तच्छ्रुत्वा च नृपः प्राह संप्रहृष्टेन चेतसा । धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि विप्रैरद्य न संशयः

バルトリヤジュニャは語った。「それを聞くと王は歓喜の心で言った。『我は幸いなる者。今日、バラモンたちより真に恩寵を受けた。疑いはない。』」

Verse 15

तस्माद्ब्रूत महाभागा युष्मभ्यं किं ददाम्यहम्

「ゆえに、幸いなる尊き方々よ、告げよ。われは汝らに何を与えるべきか。」

Verse 16

वर न्नागान्मदोन्मत्तान्भद्रजातिसमुद्भवान् । किं वा सप्तिप्रधानांश्च मनोमारुतरंहसः

「（我は）発情の酔いに狂う上等の象、尊きバドラの種より生まれしものを授けようか。あるいは、風のごとく疾く駆ける第一の駿馬を授けようか。」

Verse 17

किं वा स्थानानि चित्राणि ग्रामाणि नगराणि च । पितॄनुद्दिश्य यत्किंचिन्नादेयं विद्यते यतः

「あるいは、心を喜ばせる所領—村々、さらには町々をも授けようか。祖霊（ピトリ）に向けて捧げるなら、『与えてはならぬ』というものは何一つないのだ。」

Verse 18

ब्राह्मणा ऊचुः । नास्माकं वाजिभिः कार्यं न रत्नैर्न च हस्तिभिः । न देशैर्ग्राममुख्यैर्वा नान्येनापि च केनचित्

バラモンたちは言った。「我らには馬も要らず、宝玉も要らず、象も要らぬ。国土や主要な村々も要らず、その他いかなるものも要らない。」

Verse 19

यदर्थेन महाराज पृष्टोस्माभिर्यतो भवान् । तस्मान्नो दक्षिणां देहि संदेहघ्नां तपोत्तम

「大王よ、まさにこの目的のために我らはあなたに問うた。ゆえに、疑いを断ち滅ぼすダクシナー（布施）を我らに授け給え、苦行の最勝者よ。」

Verse 20

यां पृच्छामो वयं सर्वे कौतूहलसमाहिताः

「その事こそ、我ら一同が強い求知の念に心を凝らして問い求めるもの……」

Verse 21

राजोवाच । उपदेशाधिकारोऽस्ति ब्राह्मणानां महात्मनाम् । दातुं नैव ग्रहीतुं च नी चजात्यस्य वैदिकाः

王は言った。「教えを授ける権威は、偉大なる魂を持つバラモンにある。ヴェーダの民は、卑しい行いや低い生まれの者たちに与えることも、彼らから受け取ることもしてはならない。」

Verse 22

सोऽहं राजा न सर्वज्ञो यो यच्छामि द्विजोत्तमाः । उपदेशं हि युष्मभ्यं सर्वज्ञेभ्यो विचक्षणाः

「再生族の最高の方々よ。王である私は全知ではありません。しかし、聡明で全知であるかのようなあなた方に、あえて教えを説きましょう。」

Verse 23

ब्राह्मणा ऊचुः । गुरुशिष्यसमुत्थोऽयमुपदेशो महीपते । प्रार्थयामो वयं किंचिन्मा भयं त्वं समाविश

バラモンたちは言った。「王よ、この教えは師と弟子の正しい関係において生じるものです。私たちはあなたにお願いがあります。どうか恐れを抱かないでください。」

Verse 24

वयं च प्रश्नमेकं हि पृच्छामो यदि भूपते । ब्रूषे कौतुकयुक्तानां सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

「王よ、私たちはただ一つの問いを投げかけます。もしお答えいただけるなら、真摯な好奇心に満ちたすべての再生族のために答えてください。」

Verse 25

तस्माद्वद महाभाग यदि जानासि तत्त्वतः । न चेद्गुह्यतमं किंचित्पृच्छामस्त्वां कुतूहलात्

「それゆえ、幸運な方よ、もし真実を知っているなら語ってください。さもなくば、私たちは神聖な好奇心から、最も秘密めいた事柄についてお尋ねします。」

Verse 26

राजोवाच । यदि वः संशयो विप्रा युष्मत्प्रश्नमसंशयम् । कथयिष्याभि चेद्गुह्यं तद्वद्ध्वं गप्ल ज्वराः

王は言った。「おおブラーフマナたちよ、もし疑いがあるなら、ためらわずにその問いを述べよ。もし我が秘奥の教えを語るべきなら、ならば明らかに言い表せ……」

Verse 27

ब्राह्मणा ऊचुः । अन्नेषु च विचित्रेषु लेह्येषु विविधेषु च । अमृतेष्वेषु सर्वेषु तथा पेयेषु पार्थिव

ブラーフマナたちは言った。「大王よ、さまざまな食物の中に、舐めて味わう多種の甘味の中に、甘露のごときこれらすべての料理の中に、また飲み物の中においても……」

Verse 28

तस्मादद्य दिने ब्रूहि मधु यच्छसि गर्हितम् । वर्तते च यथाऽभक्ष्यं ब्राह्मणानां विशेषतः

それゆえ本日お告げください。なぜあなたは、非難され、とりわけブラーフマナには不食とされる蜂蜜を供されるのですか。

Verse 29

तथा विचित्र मासेषु संस्थितेषु नराधिप । खङ्गमांसं निरास्वादं कस्माद्यच्छसि केवलम्

さらに、人々の王よ。これほど佳き月々が揃っているのに、なぜ味気ないカーンガの肉だけをお供えになるのですか。

Verse 30

संति शाकानि राजेन्द्र पावनीयानि सर्वशः । सुष्ठु स्वादु कराण्यत्र व्यञ्जनार्थं महीपते

王の中の最勝よ、ここにはあらゆる意味で清めとなる野菜がございます。味わいも良く、料理の具として香味を添えるにふさわしいものです、大地の主よ。

Verse 31

कालशाकं सकटुकं मुखाऽधिजनकं महत् । कस्माद्यच्छसि चास्माकं भक्त्या परमया युतः । न श्राद्धे प्रतिषेधश्च प्रकर्तव्यः कथंचन

至上のバクティを具えているというのに、なぜ口を強く刺激する辛い kālaśāka を我らに施されるのですか。シュラーダ（śrāddha）の儀においては、いかなる形でも不適切を混ぜてはなりません。

Verse 32

न च त्याज्यं समुच्छिष्टं तेन भुंजामहे ततः । तदत्र कारणेनैव गुरुणा भाव्यमेव हि । येन त्वं यच्छसि प्राय एतत्सिद्धिर्भवेत्स्थिता

また、これを「食べ残し」として捨てるべきでもないゆえ、我らはそれを頂きます。されどここには必ず重大な理由があるはず—あなたが常にこれを供するその理由によって—この意図された儀礼がまことに成就するためでしょう。

Verse 33

तस्मात्कथय नः सर्वं परं कौतूहलं हि नः । निःस्वादितं यथा दद्यादीदृक्छ्राद्धे विगर्हितम्

ゆえに、すべてを我らに語ってください—我らの好奇は甚だ大きい—いかにして味気なく、シュラーダ（śrāddha）において非難されるような供物を施すのか。

Verse 34

यथा त्वं नृपशार्दूल श्रद्धया संप्रयच्छसि

いかにしてあなたは、王たちの中の虎よ、信をもって（これを）施されるのですか。

Verse 35

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्राह्मणानां महात्मनाम् । स वैलक्ष्यस्मितं प्राह सलज्जं पृथिवीपतिः

その大徳のブラーフマナたちの言葉を聞くと、地上の主たる王は、恥じ入りつつも気まずい微笑を浮かべて答えた。

Verse 36

गुह्यमेतन्महाभागा अस्माकं यदि संस्थितम् । अवाच्यमपि वक्ष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

幸いなる者たちよ、これは我が命そのものに結びつく秘事である。されど語るにふさわしからずとも、我は語ろう。心を一つにして聴け。

Verse 37

अहमासं पुरा पापो लुब्धकश्चान्य जन्मनि । निहंता सर्वजंतूनां तथा भक्षयिता पुनः

かつて別の生において、我は罪深き猟師であった。あらゆる生きものを殺し、さらにそれらを食らう者でもあった。

Verse 38

पर्यटामि तदारण्ये धनुषा मृगयारतः । सिंहो व्याघ्रो गजेन्द्रो वा शरभो वा द्विजो त्तमाः

おお、最勝の二度生まれよ。我はかの森を、弓を手にしてさまよい、狩りを喜んだ—獅子であれ虎であれ、王なる象であれ、あるいは猛きシャラバ獣であれ。

Verse 39

मद्बाणगोचरं प्राप्तो न जीवत्यपि कर्हिचित् । कस्यचित्त्वथ कालस्य भ्रममाणो महीतले

我が矢の届くところに来たものは、いついかなる時も生き延びなかった。やがて時が過ぎ、我が地上をさまよい歩くうちに、

Verse 40

संप्राप्तोऽहं महाभागा अग्नि वेशस्य सन्मुनेः । आश्रमे समनुप्राप्तो निशीथे क्षुत्पिपासितः

高貴なる者たちよ、我は善き牟尼アグニヴェーシャのアーシュラマに至った。真夜中に到り、飢えと渇きに苦しんでいた。

Verse 41

तावत्तत्र सशिष्याणां श्राद्धकर्मविधिं वदन् । संस्थितो वेष्टितः शिष्यैः समन्ताद्द्विजसत्तमाः

その時、ああ最勝のバラモンたちよ、彼はそこに立ち、弟子たちにシュラーダ（śrāddha）儀礼の正しい作法を説き、弟子らに四方から取り囲まれていた。

Verse 42

अग्निवेश उवाच । ऋक्षे पित्र्ये यदा चन्द्रो हंसश्चापि करे व्रजेत् । त्रयोदशी तु सा च्छाया विज्ञेया कुञ्जरोद्भवा

アグニヴェーシャは言った。「月が祖霊（Pitṛ）に関わる宿（ナクシャトラ）にあり、さらにハンサ（Haṃsa）もカラ（Kara）へ移るとき、その影は『象より生ずる』という兆しと知るべきである。それは第十三の月日、トラヨーダシー（trayodaśī）である。」

Verse 43

पित्र्ये यदास्थितश्चेन्दुर्हंसश्चापि करे स्थितः । तिथिर्वैश्रवणी या च सा च्छाया कुञ्जरस्य च

月が祖霊（Pitṛ）に属する宿にとどまり、ハンサ（Haṃsa）もまたカラ（Kara）に住するとき、『ヴァイシュラヴァニー』（Vaiśravaṇī）と呼ばれるそのティティも、同じく象の『影の兆し』と知るべきである。

Verse 44

सैंहिकेयो यदा चंद्रं ग्रसते पर्वसंधिषु । हस्तिच्छाया तु सा ज्ञेया तस्यां श्राद्धं समाचरेत्

サイṃヒケーヤ（ラーフ）が半月の継ぎ目（食の時）に月を呑み込むとき、それは『象の影』（hasti-chāyā）と知るべきである。その折には、正しくシュラーダ（śrāddha）を修すべし。

Verse 45

तस्यां यः कुरुते श्राद्धं जलैरपि प्रभक्तितः । यावद्द्वादश वर्षाणि पितरस्तस्य तर्पिताः

その時にシュラーダ（śrāddha）を行う者は、たとえ水のみを供えるだけであっても、真実の帰依をもってなすなら、その祖霊は十二年のあいだ満ち足りる。

Verse 46

वनस्पतिगते सोमे या च्छाया पूर्वतोमुखी । गजच्छाया तु सा ज्ञेया पितॄणां दत्तमक्षयम्

月がヴァナスパティにあり、かつ「影」が東を向くとき、それは「象の影」（gaja-chāyā）と知るべきである。その時に祖霊（ピトリ）へ捧げるものは、尽きることなく不滅となる。

Verse 47

सा भवेच्च न सन्देहः पुण्यदा पैतृकी तिथिः । तस्यां श्राद्धं प्रकर्तव्यं संभाराः संभृताश्च ये

それこそ疑いなく、功徳を授ける祖霊のティティである。その日に、集め得た供物・具をもって、必ずシュラーダ（śrāddha）を修すべきである。

Verse 48

प्रभाते तु न सन्देहः पितॄणां परितृप्तये । शाकैस्तथैंगुदैर्बिल्वैर्बदरैश्चिर्भटैरपि

暁においては疑いない。祖霊（ピトリ）は完全に満足する—葉菜であれ、iṅguda の実であれ、ビルヴァであれ、バダラ（棗）であれ、あるいは cirbhaṭa の瓜であっても。

Verse 49

यदन्नं पुरुषोऽश्नाति तदन्नास्तस्य देवताः । बाढमित्येव ते प्रोच्य गताः स्वंस्वं निकेतनम्

「人が食する食物は何であれ、その食物こそが、その人に結びつく神々にとっても受け入れられる供物である。」彼らは「まことに然り」と言って同意し、それぞれ自らの住処へと去った。

Verse 50

सर्वे शिष्या महाभागाः नारायणपुरोगमाः । अग्निवेश्योऽपि सुष्वाप समामन्त्र्य द्विजोत्तमान्

ナーラーヤナを先頭とする幸いなる弟子たちは皆そこに留まった。アグニヴェーシャもまた、最勝の二度生まれ（ブラーフマナ）たちに礼を尽くして別れを告げ、やがて眠りに就いた。

Verse 51

तेन संकथ्यमानं च रात्रौ तच्च श्रुतं मया । अहं चापि करिष्यामि प्रातः श्राद्धमसंशयम्

夜に彼が語り説いたことを、私もまた聞いた。私も疑いなく、朝にシュラーダ（śrāddha）を執り行おう。

Verse 52

निहत्य खड्गमादाय तस्य मांसं सुपुष्कलम् । तथा मधु समादाय कालशाकं विशेषतः

犀を討ち、剣を取り、その肉を豊かに得た。さらに蜜をも求め、とりわけカーラシャーカ（kālaśāka）の青菜を添えて（儀礼の備えとした）。

Verse 53

स्वजातीयेभ्य आदाय तर्पयिष्यामि तान्पितॄन्

これら（の供物）を我が同族より受け取り、タルパナ（tarpaṇa）によって彼の父祖霊（pitṛs）を満たそう。

Verse 54

एवं निश्चित्य मनसा प्रसुप्तोऽहं द्विजोत्तमाः । ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले

かく心に定めて、私は眠りに落ちた。おお、二度生まれし者のうち最勝よ。やがて清らかな朝、日輪が昇り出でたとき、

Verse 55

मधुजालानि भूरीणि गृहीतानि मया ततः । कालशाकं तथा लब्धं स्वेच्छया द्विजसत्तमाः

それから私は多くの蜂の巣蜜を集めた。さらにカーラシャーカ（kālaśāka）の青菜も、望みのままに得られた。おお、二度生まれし者のうち最勝よ。

Verse 56

ततः सर्वं समादाय श्रपितं तत्क्षणान्मया । स्नात्वा च निजवर्गाणां पितॄनुद्दिश्य चात्मनः । प्रदत्तं लुब्धकानां च भक्तिपूर्वं द्विजोत्तमाः

それから私はすべてを集め、ただちに煮炊きした。沐浴ののち、我が一族のピトリ（祖霊）に、また自らの安寧のためにもこれを回向し、さらに信愛（バクティ）をもって狩人たちにも施した。おお、最勝の二度生まれよ。

Verse 57

एवं मया पुरा दत्तं पितॄ नुद्दिश्य तान्निजान् । नान्यत्किंचिन्मया दत्तं कदाचित्कस्यचिद्विजाः

かくして昔、私はその供施を、我がピトリ（祖霊）に向けて捧げた。おおブラーフマナたちよ、私はいかなる時にも、他の何ものをも誰に与えたことはない。

Verse 58

ततः कालेन महता मृत्युं प्राप्तोऽस्म्यहं द्विजाः । तद्दानस्य प्रभावेन पार्थिवीं योनिमाश्रितः

やがて長い時を経て、私は死を迎えた。おお二度生まれよ。されどその布施の威力によって、私はこの地上の生を再び得た。

Verse 59

एवं जातिस्मरत्वं च सञ्जातं मे द्विजोत्तमाः । ते च मे तर्पितास्तेन खड्गमांसेन माक्षिकैः

かくして、最勝のブラーフマナたちよ、前生を想起する力（ジャーティ・スマラ）が私に生じた。そしてその行いにより、我が祖霊はカドガの肉と蜜とによってタルパナを受け、満ち足りた。

Verse 60

संप्राप्ताः परमां प्रीतिं ततो द्वाशवार्षिकीम् । एतस्मात्कारणाच्छ्राद्धं प्रकरोमि द्विजोत्तमाः

彼らは至上の歓喜を得て、それは十二年にわたり続いた。ゆえにこそ、最勝のブラーフマナたちよ、私は今シュラーダ（śrāddha）を執り行うのである。

Verse 61

खड्गमांसेन मधुना कालशाकेन भूरिशः । विधिहीनं द्विजैर्हीनं तिलदर्भैर्विवर्जितम्

カḍガの肉と蜜、そして豊かなカーラ・シャーカの青菜をもって——そのシュラーダ（祖霊供養）は正しい作法を欠き、ブラーフマナを欠き、胡麻とダルバ草も備わっていなかった。

Verse 62

मया तद्विहितं श्राद्धं तस्यैतत्फलमागतम् । सांप्रतं विधिना सम्यग्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

そのシュラーダは私が執り行い、これがそこから来た果報である。だが今は、ヴェーダに通暁したブラーフマナたちによって、作法どおり正しく行われている。

Verse 63

उपविष्टैः करोम्येव यच्छ्राद्धं श्रद्धयान्वितः । दर्भैस्तिलैः समोपेतं मन्त्रवच्च द्विजोत्तमाः

彼らを座らせ、私は信心をもってシュラーダを行う——ダルバ草と胡麻を備え、真言を伴って。ああ、最勝のブラーフマナたちよ。

Verse 64

नो जानामि फलं किं वा सांप्रतं च भविष्यति । तस्मादेवं परिज्ञाय यूयं चैव द्विजोत्तमाः

今後いかなる果が生ずるのか、私は知らない。ゆえにこのように悟って、あなたがたもまた、最勝のブラーフマナよ——

Verse 65

संतर्पयध्वं च पितॄन्निजान्गजदिने स्थिते । छायायां चैव जातायां कुञ्जरस्य द्विजोत्तमाः

あなたがたもまた、自らの祖霊（ピトリ）を満たし慰めよ、最勝のブラーフマナたちよ。ガジャの日が訪れるとき——象の影が現れたときである。

Verse 66

येन संजायते तृप्तिः पितॄणां द्वादशाब्दिकी । युष्माकं च गतिः श्रेष्ठा यथा जाता ममाधुना

これによって祖霊ピトリたちは十二年のあいだ満足を得、また汝らの行くべき道（ガティ）も、今のわたしのように最上のものとなる。

Verse 67

भर्तृयज्ञ उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते ब्राह्मणोत्तमाः । संतुष्टाः साधुवादांश्च ददुस्तस्य महीपतेः

バルトリヤジュニャは言った。彼の言葉を聞くや、そこにいた最勝のバラモンたちは皆満ち足り、あの王に賛嘆と祝福の言葉を捧げた。

Verse 68

ततःप्रभृति चक्रुस्ते श्राद्धानि द्विजसत्तमाः । त्रयोदश्यां नभस्यस्य कृष्णायां भक्तितत्पराः

その時以来、あの最勝のバラモンたちは信愛に専らとなり、ナバスヤ月（バードラパダ）の黒分におけるトラヨーダシー（十三日）に、シュラーダ（Śrāddha）の儀礼を行い始めた。

Verse 69

मधुना कालशाकेन खड्गमांसेन तर्पिताः । प्राप्नुवंति परां सिद्धिं विमानवरमास्थिताः

蜜とカーラ・シャーカ（kāla-śāka）の青菜、そして犀の肉の供えによって満たされ、彼らは最上の成就に至り、勝れた天のヴィマーナに乗る。

Verse 70

स्पर्धंते सहिता दैवैः पितरश्च विशेषतः । वंशजेन प्रदत्तस्य प्रभावात्सुरसत्तमाः

おお神々の中の最勝者よ。祖霊ピトリたちは、とりわけ諸天とともに互いに競い合う。子孫が捧げる供物の威力によってである。

Verse 71

श्राद्धार्थं संपरिज्ञाय मन्त्रं चक्रुः परस्परम् । आदित्या वसवो रुद्रा नासत्यावपि पार्थिव

シュラッダ（Śrāddha）の目的を悟ったのち、彼らは互いに相談して一つのマントラを定めた—王よ—アーディティヤ（Āditya）たち、ヴァス（Vasu）たち、ルドラ（Rudra）たち、そして二柱のナーサティヤ（Nāsatya、アシュヴィン）もまた。

Verse 72

यथा न भवति श्राद्धं तस्मिन्नहनि भूतले । यत्प्रभावाद्वयं सर्वे मानुषैः श्राद्धमाश्रितैः । न यामोऽभिभवस्थानं तस्माच्छप्स्यामहे च तान्

「その日、地上でシュラッダが行われぬように—シュラッダに依る人々の力によって、我らは皆、屈服させられる境地に至らぬゆえ—それゆえ彼らを呪おう。」

Verse 73

अद्यप्रभृति यः श्राद्धं त्रयोदश्यां करिष्यति । कन्यासंस्थे सहस्रांशौ तस्य स्याद्वंशसंक्षयः

「今日より後、太陽—千光の御者—が乙女宮（カニヤー）にあるとき、トラヨーダシーにシュラッダを行う者は、その家系が断たれるであろう。」

Verse 74

इति शापेन देवानां निर्दग्धेयं महातिथिः

かくして神々の呪いにより、この大いなるティティ（朔望日）は「焼かれ」、すなわち儀礼に不適のものとなった。

Verse 76

ततःप्रभृति नैतस्या क्रियते श्राद्धमुत्तमम् । यः प्रमादेन कुरुते तस्य स्याद्वंश संक्षयः

それ以来、そのティティには最上のシュラッダは行われない。過失によってこれを行う者は、その家系が断たれるであろう。

Verse 220

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे गजच्छायामाहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरद्विशत तमोऽध्यायः

かくして『シュリー・スカンダ・マハープラーナ』エーカーシーティ・サーハスリー・サンヒター所収、第六のナーガラ・カṇḍaに属するハータケーシュヴァラ聖域マーハートミヤのうち、シュラーダ・カルパにおける「ガジャッチャーヤー（Gajacchāyā）の大いなる功徳の叙述」と名づけられた第220章は終わる。