Adhyaya 1

Verse 1

श्रीमुनय ऊचुः । दक्षिणार्णवतीरेषु यानि तीर्थानि पंच च । तानि ब्रूहि विशालाक्ष वर्णयंत्यति तानि च

尊き聖仙たちは言った。「ダクシナールナヴァの岸辺には、五つのティールタ（聖なる沐浴地）がある。大いなる眼をもつ御方よ、それらを我らに語り、称え伝えられるままに描写してほしい。」

Verse 2

सर्वतीर्थफलं येषु नारदाद्य वदंति च । तेषां चरितमाहात्म्यं श्रोतुमिच्छामहे वयम्

それらのティールタは、ナーラダら諸仙が「すべての巡礼地の果報を与える」と説くという。我らはその聖なる由来と偉大なる功徳を聞きたい。

Verse 3

उग्रश्रवा उवाच । श्रृणुध्वचत्यद्भुतपुण्यसत्कथं कुमारनाथस्य महाप्रभावम् । द्वैपायनो यन्मम चाह पूर्वं हर्षाबुरोमोद्गमचर्चितांगः

ウグラシュラヴァ（スータ）は言った。「クマーラナータの大いなる威力を語る、この驚異にして清浄、そして高貴なる聖なる物語を聞きなさい。かつてドヴァイパーヤナ（ヴィヤーサ）が私に語ってくれたのだ――その時、我が身は歓喜の戦慄に彩られていた。」

Verse 4

कुमारगीता गाथात्र श्रूयतां मुनिसत्तमाः । या सर्वदेवैर्मुनिभिः पितृभिश्च प्रपूजिता

最勝の聖仙たちよ、ここにて「クマーラ・ギーター」という聖なる讃歌叙事を聴け。これは諸天、牟尼（聖賢）、そしてピトリ（祖霊）により尊崇され供養されてきた。

Verse 5

मध्वाचारस्तं भतीर्थं यो निषेवेत मानवः । नियतं तस्य वासः स्याद्ब्रह्मलोके यथा मम

戒律ある行いをもってその聖なるティールタに赴き、仕え奉る者は、必ずやブラフマローカ（梵天界）に住するであろう――この私（語り手）と同じく。

Verse 6

ब्रह्मलोकाद्विष्णुलोकस्तस्मादपि शिवस्य च । पुत्राप्रियत्वात्तस्यापि गुहलोको महत्तमः

ブラフマローカより高きはヴィシュヌローカ、さらにその上はシヴァ自らの界である。されど、シヴァが御子に寄せる特別の慈愛ゆえに、グハローカ（グハ／スカンダの界）は至上に偉大と宣言される。

Verse 7

अत्राश्चर्यकथा या च फाल्गुनस्य पुरेरिता । नारदेन मुनिश्रेष्ठास्तां वो वक्ष्यामि विस्तरात्

最勝の聖仙たちよ、今より私は、かつてナーラダが語ったファールグナの不思議なる物語を、汝らに詳しく説き明かそう。

Verse 8

पुरा निमित्ते कस्मिंश्चित्करीटी मणिकूटतः । समुद्रे दक्षिणेऽभ्यागात्स्नातुं तीर्थानि पंच च

昔、ある折に、冠を戴く勇士はマニクータ（Maṇikūṭa）より出立し、南の大海に至った。五つの聖なるティールタにて沐浴せんがためである。

Verse 9

वर्जयंति सदा यानि भयात्तीर्थानि तापसाः । कुमारेशस्य पूर्वं च तीर्थमस्ति मुनेः प्रियम्

恐れのゆえに苦行者たちが常に避けるティールタ（聖地）は次のとおりである。クマーレーシャ（Kumāreśa）の東方に、ムニ（聖仙）に愛される一つのティールタがある。

Verse 10

स्तंभेशस्य द्वितीयं च सौभद्रस्य मुनेः प्रियम् । बर्करेश्वरमन्यच्च पौलोमीप्रियमुत्तमम्

第二のティールタはスタンベーシャ（Stambheśa）のもので、聖仙サウバドラ（Saubhadra）に愛される。さらにバルカレーシュヴァラ（Barkareśvara）という別のものがあり、パウローミー（Paulomī）に愛される最上のティールタである。

Verse 11

चतुर्थं च महाकालं करंधम नृपप्रिययम् । भरद्वाजस्य तीर्थं च सिद्धेशाख्यं हि पंचमम्

第四はマハーカーラ（Mahākāla）、また王たちに愛されるカランダマ（Karaṃdhama）である。第五はバラドヴァージャ（Bharadvāja）のティールタで、シッデーシャ（Siddheśa）と呼ばれる。

Verse 12

एतानि पंच तीर्थानि ददर्श कुरुपुंगवः । तपस्विभिर्वर्जितानि महापुण्यानि तानि च

クル族の雄牛たるクルプンガヴァは、この五つのティールタを目の当たりにした。苦行者に避けられてはいるが、いずれも大いなる功徳の地であった。

Verse 13

दृष्ट्वा पार्श्वे नारदीयानपृच्छत महामुनीन् । तीर्थानीमानि रम्याणि प्रभावाद्भुतवंति च

傍らにナーラダ（Nārada）のごとき大聖仙たちを見て、彼は問いかけた。「これらのティールタはまことに麗しく、その霊威は実に驚くべきものです。」

Verse 14

किमर्थं ब्रूत वर्ज्यंते सदैव ब्रह्मवादिभिः । तापसा ऊचुः । ग्राहः पंच वसंत्येषु हरंति च तपोधनान्

「いかなる理由で、ブラフマンを説く者たちは常にそれらを避けるのか、告げよ。」苦行者たちは答えた。「そこには五匹の鰐が住み、苦行の功徳に富む者をさらい去るのだ。」

Verse 15

अत एतानि वर्ज्यंते तीर्थानि कुरुनंदन । इति श्रुत्वा महाबाहुर्गमनाय मनो दधे

「ゆえにこれらのティールタは避けられるのだ、クル族の喜びよ。」それを聞くと、強き腕の者は心に決めて、そこへ赴こうとした。

Verse 16

ततस्तं तापसाः प्रोचुथंतुं नार्हसि फाल्गुन । बहवो भक्षिता ग्राहै राजानो मुनयस्तथा

すると苦行者たちは彼に言った。「ファールグナよ、行ってはならぬ。多くの王たちも、また牟尼たちも、鰐に食われたのだ。」

Verse 17

तत्त्व द्वारशवर्षाणि तीर्थानामर्बुदेष्वपि । स्नातः किमेतैस्तीर्थैस्ते मा पतंगव्रतो भव

「十二年のあいだ――数知れぬティールタの中にあってさえ――汝はすでに沐浴してきた。これらのティールタに何の用があるのか。火に飛び込む蛾の誓いの者のようになるな。」

Verse 18

अर्जुन उवाच । यदुक्तं करुणासारैः सारं किं तदिहोच्यताम् । धर्मार्थी मनुजो यश्च न स वार्यो महात्मभिः

アルジュナは言った。「慈悲を本質とするあなたがたの語ったこと、その真の精髄をここで告げてください。ダルマを求める人は、大いなる魂の者たちによって妨げられるべきではありません。」

Verse 19

धर्मकामं हि मनुजं यो वारयति मंदधीः । तदाश्रितस्य जगतो निःश्वासैर्भस्मसाद्भवेत्

まことに、ダルマに志す人を妨げる愚鈍なる者は――その息づかいによって、彼に依り頼む世界を灰と化さしめよ。

Verse 20

यज्जीवितं चाचिरांशुसमानक्षणभंगुरम् । तच्चेद्धर्मकृते याति यातु दोषोऽस्ति को ननु

命は日の光のごとくはかなく、ひとときに砕けやすい。もしダルマのために費やされるなら、そうあれ。そこに何の咎があろうか。

Verse 21

जीवितं च धनं दाराः पुत्राः क्षेत्रगृहाणि च । यान्ति येषआं धर्मकृते त एव भुवि मानवाः

この地上で真に人と呼ばれるのは、ダルマが求めるとき、命も財も妻も子も田畑も家も捨て去る者たちのみである。

Verse 22

तापसा ऊचुः । एवं ते ब्रुवतः पार्थ दीर्घमायुः प्रवर्धताम् । सदा धर्मे रतिर्भूयाद्याहि स्वं कुरु वांछितम्

苦行者たちは言った。「おおパールタよ、そのように語るあなたの寿命がいよいよ増しますように。常にダルマに歓喜が宿りますように。さあ行きなさい—正しき願いを成就せよ。」

Verse 23

एवमुक्तः प्रणम्यैतानाशीर्भिरभिसंस्तुतः । जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं भरतसत्तमः

かく告げられると、バラタ族の最勝者は彼らに礼拝して頭を垂れ、祝福の言葉に讃えられつつ、それらの聖なるティールタを拝観せんと旅立った。

Verse 24

ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थुमुत्तमम् । विगाह्य तरसा वीरः स्नानं चक्रे परंतपः

その後、敵を焼き払う勇士アルジュナは、大聖仙の至上のティールタであるサウバドラに至り、たちまち水に身を沈めて聖なる沐浴の儀を行った。

Verse 25

अथ तं पुरुषव्याघ्रमंतर्जलचरो महान् । निजग्राह जले ग्राहः कुंतीपुत्रं धनंजयम्

そのとき、水中を潜り行く強大な鰐が、川の中で「人中の虎」たるクンティーの子ダナンジャヤを捕らえた。

Verse 26

तमादायैव कौतेयो विस्फुरंतं जलेचरम् । उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः

水中で暴れもがくその水の獣を持ち上げ、クンティーの子は大いなる腕をもって、強者の中の第一として、ただ力によって立ち上がった。

Verse 27

उद्धृतश्चैव तु ग्राहः सोऽर्जुनेन यशस्विना । बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषिता

そしてその鰐は、名高きアルジュナに引き上げられるや、あらゆる装身具で飾られた、吉祥なる麗しい女人となった。

Verse 28

दीप्यमानशिखा विप्रा दिव्यरूपा मनोरमा । तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुंतीपुत्रो धनंजयः

その女人は燃え立つ炎のごとく髪光り、神々しき姿にして心奪う美しさであった。その大いなる奇瑞を見て、クンティーの子ダナンジャヤは驚嘆に打たれた。

Verse 29

तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् । का वै त्वमसि कल्याणि कुतो वा जलचारिणी

大いに歓喜して、彼はその女にこう告げた。「吉祥なる方よ、まことに汝は誰か。水の中を行き来する汝は、いずこより来たのか。」

Verse 30

किमर्थं च महात्पापमिदं कृतवती ह्यसि । नार्युवाच । अप्सरा ह्यस्मि कौतेय देवारण्यनिवासिनी

「いかなる理由で、この大いなる罪をなしたのか。」女は答えた。「クンティーの子よ、わたしはまことにアプサラス（天女）であり、神々の森に住む者です。」

Verse 31

इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्चानाम महाबल । मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः

「大いなる力ある方よ、わたしは常にダナパティ（クベーラ）に愛され、名をヴァルチャーという。さらに四人の友がいて、皆吉祥にして、望むところへ自在に赴くことができる。」

Verse 32

ताभिः सार्धं प्रयातास्मि देवराजनिवेशनात् । ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं चानिकेतनम्

「彼女らと共に、わたしは神々の王の御殿を発って行った。すると皆で、一人のブラーフマナを見た。定まった住まいを持たぬ者であった。」

Verse 33

रूपवंतमधीयानमेकमेकांतचारिणम् । तस्य वै तपसा वीर तद्वनं तेजसावृतम्

「その者は容姿端麗で、聖なる学びに励み、独りで隠棲していた。勇士よ、彼のタパス（苦行）の力により、その森は光輝に包まれていた。」

Verse 34

आदित्य इव तं देशं कृत्स्नमेवान्व भासयत् । तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपं चाद्भुतदर्शनम्

太陽のごとく、彼はその地一帯を余すところなく照らし出した。かくも厳しい苦行と、驚嘆すべき妙なる御姿を見て—

Verse 35

अवतीर्णास्ति तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया । अहं च सौरभेयी च सामेयी बुद्बुदालता

我らはその地へ降り立ち、彼の苦行を妨げようとした。わたし、そしてサウラベイー、サーメイー、ブドブダーラター—

Verse 36

यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत । गायंत्यो ललमानाश्च लोभयंत्यश्च तं द्विजम्

我らは一斉にそのバラモンに近づいた、バーラタよ—歌い、戯れ、そしてその「二度生まれ」の者を誘惑しようとして。

Verse 37

स च नास्मासु कृतवान्मनोवीरः कथंचन । नाकंपत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले

しかしその心の勇者は、我らに少しも心を向けなかった。大いなる光輝を具えた彼は揺らがず、清浄なる苦行に安住していた。

Verse 38

सोऽशपत्कुपितोऽस्मासु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ । ग्राहभूता जले यूयं भविष्यथ शतं समाः

刹帝利の中の雄牛よ、そのバラモンは我らに憤り、呪詛を宣した。「汝らは水中にて鰐の霊となり、百年のあいだそのまま在れ。」

Verse 39

ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भरतसत्तम । आयाताः शरणं विप्रं तपोधनमकल्मषम्

そのとき我らは皆—深く打ち震えつつ—おお、バラタの裔の最勝者よ、罪垢なき苦行の宝たるそのバラモンのもとへ、帰依のために参りました。

Verse 40

रूपेण वयसा चैव कंदर्पेण च दर्पिताः । अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षंतुमर्हसि नो द्विज

美貌と若さ、そして欲望の驕りにうぬぼれて、我らは不相応の振る舞いをいたしました。おお、二度生まれし者よ、どうかお赦しください。

Verse 41

एष एव वधोऽस्माकं स पर्याप्तस्तपोधन । यद्वयं शंसितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामुपागताः

これこそが我らへの罰として十分でございます、苦行の宝よ——咎なき魂たるあなたを、誘惑せんとして近づいたこと、そのこと自体が。

Verse 42

अवध्याश्च स्त्रियः सृष्टा मन्यंते धर्मचिंतकाः । तस्माद्धर्मेण धर्मज्ञ एष वादो मनीषिणाम्

ダルマを思惟する者らは、女人は殺されるべからざるものとして創られたと説く。ゆえに、ダルマを知る者よ、これぞ賢者の理にかなった見解——ダルマはダルマによって守られるべし。

Verse 43

शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वंति पालनम् । शरण्यं त्वां प्रपन्नाः स्मस्तस्मात्त्वं क्षंतुमर्हसि

正しき者は、帰依して来た者を守護する。我らはあなた——帰依を与える御方——に帰依いたしました。ゆえに、どうかお赦しください。

Verse 44

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् । प्रसादं कृतवाञ्छूररविसोमसमप्रभः

かく告げられると、法にかなうブラーフマナ、吉祥なる善業をなす者は、恩寵を垂れ、日月のごとく輝き、勇者の威光を具えていた。

Verse 45

ब्राह्मण उवाच । भवतीनां चरित्रेण परिमुह्यामि चेतसि । अहो धार्ष्ट्यमहो मोहो यत्पापाय प्रवर्तनम्

ブラーフマナは言った。「汝らの振る舞いは我が心を惑わせる。ああ、なんという大胆さ。ああ、なんという迷妄。人を罪へと駆り立てるとは！」

Verse 46

मस्त कस्थायिनं मृत्युं यदि पश्येदयं जनः । आहारोऽपि न रोचेत किमुताकार्यकारिता

もし人が、死が自らの頭上に立つのを見たなら、食すら味わえぬであろう。ましてや非道の業に手を染めようか。

Verse 47

आहो मानुष्यकं जन्म सर्वजन्मसु दुर्लभम् । तृणवत्क्रियते कैश्चिद्योषिन्मूढैर्दुराधरैः

ああ、人として生まれることは、あらゆる生の中でも得難い。しかるにある者—愚かで抑え難い女たち—は、それを草の一葉のごとく軽んじる。

Verse 48

तान्वयं समपृच्छामो जनिर्वः किंनिमित्ततः । को वा लाभो विचार्यैतन्मनासा सह प्रोच्यताम्

われらは汝らに直に問う。いかなる因により、この見解が汝らの内に起こったのか。心にてよく思惟し、告げよ—そこにいかなる益があるのか。

Verse 49

न चैताः परिनिन्दामो जनिर्यार्भ्यः प्रवर्तते । केवलं तान्विनिंदामो ये च तासु निरर्गलाः

われらはこれらの女たちを責めない。彼女らのふるまいは、その本性と養育より起こるからである。ただ、彼女らに対して節度なく振る舞う者のみを戒める。

Verse 50

यतः पद्मभुवा सृष्टं मिथुनं विश्ववृद्धये । तत्तथा परिपाल्यं वै नात्र दोषोऽस्ति कश्चन

蓮華より生まれし者（梵天）が世界の増長のために男女の対を創り給うたゆえ、そのとおりに護り保つべきである。ここに何の咎もない。

Verse 51

या बांधवैः प्रदत्ता स्याद्वह्निद्विजसमागमे । गार्हस्थ्यपालनं धन्यं तया साकं हि सर्वदम्

親族により聖火と二度生まれ（ドヴィジャ）の前で授けられし女—その妻とともに家住の法を守ることはまことに福徳である。かかる妻とあれば、家はあらゆる繁栄を授けるものとなる。

Verse 52

यथाप्रकृति पुंयोमो यत्नेनापि परस्परम् । साध्यामानो गुणाय स्यादगुणायाप्यसाधितः

それぞれの本性に従い、男と女は互いのために努めるとしても、正しく陶冶され導かれるなら徳の因となりうる。しかれども、正しく導かれぬなら、また過失の因ともなる。

Verse 53

एवं यत्नात्साध्यमानं स्वकं गार्हस्थ्यमुत्तमम् । गुणाय महते भूयादगुणायाप्यसाधितम्

かくして、自らのすぐれた家住の生活も、努力をもって丁寧に培われるなら大いなる徳の源となる。されど培われず放置されるなら、また不徳の源ともなる。

Verse 54

पुरे पंचमुखे द्वाःस्थ एकादशभटैर्युतः । साकं नार्या बह्वपत्यः स कथं स्यादचेतनः

パンチャムカの都に、十一人の衛士を従える門番がいた。妻と多くの子らも共にあるのに——そのような者がどうして分別も責めも欠いた者であり得ようか。

Verse 55

यश्चस्त्रिया समायोगः पंचयज्ञादिकर्मभिः । विश्वोपकृतये सृष्टा मूढैर्हा साध्यतेऽन्यथा

妻との結びつきは、五大供犠に始まる諸務めと共に、世の利益のために定められた。ああ、迷える者はそれを歪んだかたちで追い求めてしまう。

Verse 56

अहो श्रृणुध्वं नो चेद्वः शुश्रूषा जायते शुभा । तथापि बाहुमुद्धृत्य रोरूयामः श्रृणोति कः

ああ、聞け。もし汝らに、我らの言葉に耳を傾けようという吉き志が起こらぬなら、それでも我らは腕を掲げ、声を限りに泣き叫ぼう。だが、いったい誰が聞くのか。

Verse 57

षड्धातुसारं तद्वीर्यं समानं परिहाय च । विनिक्षेपे कुयोनौ तु तस्येदं प्रोक्तवान्यमः

その精は六要素の精髄にして、力は等しい。されど不相応の胎に投じられるとき、閻魔はそれをなす者についてこのように告げた。

Verse 58

प्रथमं चौषधीद्रोग्धा आत्मद्रोग्धा ततः पुनः । पितृद्रोग्धा विश्वद्रोग्धा यात्यंधं शाश्वतीः समाः

まず癒しの薬草を裏切る者、次に己を裏切る者、さらに祖霊を裏切る者、そしてついには全世界を裏切る者となる。その者は、永遠にも等しい歳月、目もくらむ闇へと堕ちてゆく。

Verse 59

मनुष्यं पितरो देवा मुनयो मानवास्तथा । भृतानि चोपजीवंति तदर्थं नियतो भवेत्

祖霊（ピトリ）、神々、聖仙、他の人々、そして依り頼む者たちは、ひとりの人の支えによって生きる。ゆえに彼らのため、規律を守り志を定めて生きるべきである。

Verse 60

वचसा मनसा चैव जिह्वया करश्रोत्रकैः । दांतमाहुर्हि सत्तीर्थं काकतीर्थमतः परम्

言葉と心と舌、また手と耳によって—自己を制することこそ真の聖なる渡し（サット・ティールタ）と説かれる。それを超えては、ただ「烏のティールタ」という卑しく不浄な拠り所があるのみ。

Verse 61

काकप्राये नरे यस्मिन्रमंते तामसा जनाः । हंसोऽयमिति देवानां कोऽर्थस्तेन विचिंत्यताम्

闇質（タマス）の人々が「烏のような」男に喜び戯れるとき、神々が彼を「白鳥」と見なして思案することに何の意義があろうか。これを省みよ。

Verse 62

एवंविधं हि विश्वस्य निर्माणं स्मरतोहृदि । अपि कृते त्रिलोक्याश्च कथं पापे रमेन्मनः

この宇宙—三界に至るまで—の驚くべき造りを心に念ずる者に、どうして心が罪を喜ぶことがあろうか。

Verse 63

तदिदं चान्यमर्त्यानां शास्त्रदृष्टमहो स्त्रियः । यमलोके मया दृष्टं मुह्ये प्रत्यक्षतः कथम्

これは他の凡夫がただ聖典（シャーストラ）によって知るのみのこと—ああ、婦人たちよ！ しかし私はヤマの国でそれを見た。目の前にありありと現れているのに、どうして惑うことがあろうか。

Verse 64

भवतीषु च कः कोपो ये यदर्थे हि निर्मिताः । ते तमर्थं प्रकुर्वंति सत्यमस्तुभमेव च

そなたらに対していかなる怒りがあろうか。衆生は造られたその目的のためにこそ行ずるのだ。彼らはその目的を成し遂げる—これを真実として受け入れよ、まことに。

Verse 65

शतं सहस्रं विश्वं च सर्वमक्षय वाचकम् । परिमाणं शतं त्वेव नैतदक्षय्यवाचकम्

「百」「千」「全宇宙」—このような語は尽きることなきものを示し得る。だが「百」を量として定めて言うなら、それは無尽を表す語ではない。

Verse 66

यदा च वो ग्राहभूता गृह्णतीः पुरुषाञ्जले । उत्कर्षति जलात्कश्चित्स्थले पुरुषसत्तमः

そして、ある最上の पुरुषが乾いた地に立ち、そなたらが—人を掴む鰐のごとく—水中で捕らえている男たちを引き上げるとき……

Verse 67

तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ । अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन । कल्याणस्य सुपृक्तस्य शुद्धिस्तद्वद्वरा हि वः

そのとき、そなたらは皆ふたたび自らの真の姿を得るであろう。われはかつて虚言を語ったことがない—戯れにおいてすら、いかなる時も。吉祥なるものがよく調和するとき、相応の清浄が生ずる。ゆえに、これこそそなたらの最上の結末である。

Verse 68

नार्युवाच । ततोभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम्

女は言った。「それから彼女はそのバラモンに恭しく礼拝し、さらに右繞（プラダクシナー）して巡った。」

Verse 69

अचिंतयामापसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः । क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम्

我らはその地を退き、深い悲嘆に沈みつつ思案した。「いったい我ら皆は、わずかな時のうちに、あの पुरुषをどこで見いだすのか」と。

Verse 70

समागच्छेम यो नः स्वं रूपमापादयेत्पुनः । ता वयं चिंतयित्वेह मुहूर्तादिव भारत

「—我らが彼に会い、彼こそ我らの本来の姿を再び授け得る者である。」かくして我らはここにて、ただ一瞬と思えるほどの間、思い巡らした、ああバーラタよ。

Verse 71

दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमथ नारदम् । सर्वा दृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम्

そのとき我らは、大いなる幸運を具えた देवर्षि（天の聖仙）ナーラダを見た。量り知れぬ光輝を放つその天界の見者を見て、我らは皆、目を凝らして彼を見つめた。

Verse 72

अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्मो व्यथिताननाः । स नोऽपृच्छद्दृःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम्

彼に礼拝して、パールタよ、我らは苦悩の面持ちのままそこに立った。彼は我らの悲しみの根本を問い、我らはそのまま彼に告げた。

Verse 73

श्रुत्वा तच्च यथातत्त्वमिदं वचनमब्रवीत् । दक्षिणे सागरेऽनूपे पंच तीर्थानि संतिवै

それをありのままに聞き終えると、彼はこう語った。「南の海の岸辺、心地よき海浜の地に、まことに五つのティールタ（聖なる渡り場）がある。」

Verse 74

पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरम् । तत्रस्थाः पुरुषव्याघ्रः पांडवो वो धनंजयः

その地は功徳に満ち、麗しくもある—遅れずにそこへ赴け。そこには汝らのパーンダヴァ、ダナンジャヤ、人中の虎が住している。

Verse 75

मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखा दस्मान्न संशयः । तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमिहागताः

その清らかな魂の御方は、我らを苦しみより解き放ってくださる—疑いはない。その御言葉を聞き、勇士よ、我らは皆ここに彼のもとへ来た。

Verse 76

त्वमिदं सत्यवचनं कर्तुमर्हसि पांडव । त्वद्विधानां हि साधूनां जन्म दीनोपकारकम्

おおパーンダヴァよ、この真実の言葉を成就させるにふさわしいのは汝である。汝のような善き人の誕生は、無力なる者を救い、支えるためなのだ。

Verse 77

श्रुत्वेति वचनं तस्याः सस्नौ तीर्थेष्वनुक्रमात् । ग्राहभूताश्चोज्जहार यथापूर्वाः स पांडवः

彼女の言葉を聞くや、そのパーンダヴァは定められた順にティールタ（聖なる渡し場）を一つ一つ巡って沐浴した。さらに「グラーハ」の霊に取り憑かれた者を引き離し、元の姿へと復した。

Verse 78

ततः प्रणम्य ता वीरं प्रोच्यमाना जयाशिषः । गंतुं कृताभिलाषाश्च प्राह पार्थो धनंजयः

それから彼はその勇士たちに礼拝して勝利の祝福を受け、いよいよ旅立つ決意を固めたパールタ・ダナンジャヤは言葉を発した。

Verse 79

एष मे हृदि संदेहः सुदृढः परिवर्तते । कस्माद्वोनारदमुनिरनुजज्ञे प्रवासितुम्

この疑いは堅く絶えず、わが胸のうちに巡る。なぜ聖仙ナーラダは、汝に旅立ち遍歴することを許したのか。

Verse 80

सर्वः कोऽप्यतिहीनोऽपि स्वपूज्यस्यार्थसाधकः । स्वपूज्यतीर्थेष्वावासं प्रोक्तवान्नारदः कथम्

いかなる者も—たとえ力に乏しくとも—己が礼拝する神の御旨を成就し得る。さればナーラダは、汝が崇める神に聖なるティールタに住めと、いかにして告げたのか。

Verse 81

तथैव नवदुर्गासु सतीष्वतिबलासु च । सिद्धेशे सिद्धगणपे चापि वोऽत्र स्थितिः कथम्

また、九柱のドゥルガーと大いなる力を具えたサティたちの中にあって—さらにシッデーシャとシッダガナパの御前においてさえ—汝はいかにしてここに留まり得るのか。

Verse 82

एकैक एषां शक्तो हि अपि देवान्निवारितुम् । तीर्थसंरोधकारिण्यः सर्वा नावारयत्कथम्

彼女らは一柱ごとに、神々さえ制止し得る力を持つ。ティールタへの道を塞ぐことのできる者たちが皆いるのに、なぜ汝を止めなかったのか。

Verse 83

इति चिंतयते मह्यं भृशं दोलायते मनः । महन्मे कौतुकं जातं सत्यं वा वक्तुमर्हथ

かく思い巡らすうち、わが心は激しく揺れ動く。大いなる好奇が我に生じた—どうか真実を語ってほしい。

Verse 84

अप्सरस ऊचुः । योग्यं पृच्छसि कौन्तेय पुनः पश्योत्तरां दिशम्

アプサラスたちは言った。「クンティーの子よ、汝の問いはまことに相応しい。再び北の方角を見よ。」