Adhyaya 54

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततश्चानन्तरं राजा जगामोद्वेगमुत्तमम् । कथं यामि गृहं त्वद्य वाराणस्यामहं पुनः

イーシュヴァラは言った。「その直後、王は深い動揺に沈んだ。『どうして今日、我が家へ帰れようか。どうして再びヴァーラーナシーへ戻れようか』」

Verse 2

ब्रह्महत्यासमाविष्टो जुहोम्यग्नौ कलेवरम् । अथवा तस्य वाक्येन तं गच्छाम्याश्रमं प्रति

「ブラフマハティヤー（梵殺）の罪に取り憑かれたこの身、火中に身を投じるべきか。あるいは彼の言葉に従い、あのアーシュラマへ向かうべきか」

Verse 3

कथयामि यथावृत्तं गत्वा तस्य महामुनेः । एवं संचिन्त्य राजासौ जगामाश्रमसन्निधौ

「あの大いなる牟尼のもとへ行き、起こったことをありのまま語ろう。」そう思い定めて、王はアーシュラマの近くへ赴いた。

Verse 4

ऋक्षशृङ्गस्य चास्थीनि गृहीत्वा स नृपोत्तमः । दृष्टिमार्गे स्थितस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः

リクシャシュリンガ（Ṛkṣaśṛṅga）の遺骨を携え、すぐれた王は、心を修め清めた大リシの視界のうちに立った。

Verse 5

दीर्घतपा उवाच । आगच्छ स्वागतं तेऽस्तु आसनेऽत्रोपविश्यताम् । अर्घं ददाम्यहं येन मधुपर्कं सविष्टरम्

ディールガタパーは言った。「来なさい、ようこそ。ここにこの座にお掛けなさい。私はアルギヤ（arghya）を捧げ、さらにマドゥパルカ（madhuparka）を、しかるべき歓待の作法とともに供えよう。」

Verse 6

चित्रसेन उवाच । अर्घस्यास्य न योग्योऽहं महर्षे नास्मि भाषणे । मृगमध्यस्थितो विप्रस्तव पुत्रो मया हतः

チトラセーナは言った。「大聖仙よ、私はこのアルギャ（供水）を受けるにふさわしくなく、語るにも値しません。婆羅門よ、鹿の群れの中に立っていたあなたの御子を、私が殺してしまいました。」

Verse 7

पुत्रघ्नं विद्धि मां विप्र तीव्रदण्डेन दण्डय । मृगभ्रान्त्या हतो विप्र ऋक्षशृङ्गो महातपाः

「婆羅門よ、私は子を殺した者と知ってください。苛烈な罰で私を罰してください。鹿と見誤り、婆羅門よ、私は大苦行者リクシャシュリンガを殺してしまったのです。」

Verse 8

इति मत्वा मुनिश्रेष्ठ कुरु मे त्वं यथोचितम् । माता तद्वचनं श्रुत्वा गृहान्निष्क्रम्य विह्वला

「ゆえに、牟尼の中の最勝者よ、私にふさわしい処置をなしてください。」その言葉を聞くや、母は取り乱し、家からよろめき出た。

Verse 9

हा हतास्मीत्युवाचेदं पपात धरणीतले । विललाप सुदुःखार्ता पुत्रशोकेन पीडिता

「ああ、私は殺された！」と叫び、彼女は大地に倒れ伏した。子を失った苦しみに責め立てられ、激しい悲嘆のうちに嘆き続けた。

Verse 10

हा हता पुत्र पुत्रेति करुणं कुररी यथा । विललापातुरा माता क्व गतो मां विहाय वै । मुखं दर्शय चात्मीयं मातरं मां हि मानय

「ああ、私は殺された——我が子よ、我が子よ！」と、クラーリー鳥のように哀れに叫んだ。苦悶する母は泣き叫ぶ。「どこへ行ってしまったの、私を置いて。あなた自身の顔を見せておくれ。私は母なのだから、私を敬って。」

Verse 11

श्रुताध्ययनसम्पन्नं जपहोमपरायणम् । आगतं त्वां गृहद्वारे कदा द्रक्ष्यामि पुत्रक

いつまたお前に会えるのか、わが子よ――聖なる学びに秀で、ジャパと火供（ホーマ）に専心し、わが家の門口に帰り来るお前を。

Verse 12

लोकोक्त्या श्रूयते चैतच्चन्दनं किल शीतलम् । पुत्रगात्रपरिष्वङ्गश्चन्दनादपि शीतलः

世の言い伝えでは白檀は触れると涼しいという。だが、子の身を抱くその抱擁は、白檀にも勝って涼やかである。

Verse 13

किं चन्दनेन पीयूपबिन्दुना किं किमिन्दुना

いまさら白檀の香泥に何の用があろう。甘露（アムリタ）の一滴に何の用があろう。月さえ、もはや我に何になろう。

Verse 14

पुत्रगात्रपरिष्वङ्गपात्रं गात्रं भवेद्यदि

もしこの身が、わが子の肢体を抱きしめるにふさわしい器となれたなら。

Verse 15

परिष्वजितुमिच्छामि त्वामहं पुत्र सुप्रिय । पञ्चत्वमनुयास्यामि त्वद्विहीनाद्य दुःखिता

抱きしめたいのだ、わが子よ、いと愛しき者よ。お前を失い悲嘆に沈む今日、我は死の道をたどり、五大へと帰してゆこう。

Verse 16

एवं विलपती दीना पुत्रशोकेन पीडिता । मूर्छिता विह्वला दीना निपपात महीतले

かく嘆き—子を失う悲しみに打ちひしがれて—彼女は気を失い、うろたえ無力のまま、大地に倒れ伏した。

Verse 17

भार्यां च पतितां दृष्ट्वा पुत्रशोकेन पीडिताम् । चुकोप स मुनिस्तत्र चित्रसेनाय भूभृते

妻が倒れ、子の悲しみに責め苦しむのを見て、その聖仙はその地の王、チトラセーナに対して怒りを燃やした。

Verse 18

दीर्घतपा उवाच । याहि याहि महापाप मा मुखं दर्शयस्व मे । किं त्वया घातितो विप्रो ह्यकामाच्च सुतो मम

ディールガタパーは言った。「去れ、去れ、大罪人よ—我にその顔を見せるな！なぜ汝は、汝に怨みなき我が子、ブラーフマナを殺したのか。」

Verse 19

ब्रह्महत्या भविष्यन्ति बह्व्यस्ते वसुधाधिप । सकुटुम्बस्य मे त्वं हि मृत्युरेष उपस्थितः

大地の主よ、汝には多くのブラフマハティヤー（婆羅門殺し）の罪が降りかかろう。わが一族にとって、汝はここに死そのものとして現れたのだ。

Verse 20

एवमुक्त्वा ततो विप्रो विचिन्त्य च पुनःपुनः । परित्यज्य तदा क्रोधं मुनिभावाज्जगाद ह

そう言い終えると、そのブラーフマナは幾度も思い巡らし、やがて怒りを捨てて、牟尼としての真の心で再び語った。

Verse 21

दीर्घतपा उवाच । उद्वेगं त्यज भो वत्स दुरुक्तं गदितो मया । पुत्रशोकाभिभूतेन दुःखतप्तेन मानद

ディールガタパーは言った。「わが愛しき子よ、動揺を捨てなさい。わたしは荒き言葉を口にしたが、それは我が子を失う悲しみに圧され、憂いに焼かれていたからだ。誉れを授ける者よ。」

Verse 22

किं करोति नरः प्राज्ञः प्रेर्यमाणः स्वकर्मभिः । प्रागेव हि मनुष्याणां बुद्धिः कर्मानुसारिणी

たとえ賢者であっても、自らの業に駆り立てられるとき、何ができようか。まことに人の心と思慮は、業の流れに従うのである。

Verse 23

अनेनैव विधानेन पञ्चत्वं विहितं मम । हत्यास्तव भविष्यन्ति पूर्वमुक्ता न संशयः

「この定めそのものによって、わが死もまた定められた。そなたには、先に告げた殺害が必ず起こる――疑いはない。」

Verse 24

ब्रह्मक्षत्रविशां मध्ये शूद्रचण्डालजातिषु । कस्त्वं कथय सत्यं मे कस्माच्च निहतो द्विजः

「バラモン、クシャトリヤ、ヴァイシャの中で、またシュードラやチャンダーラの諸族の中で、おまえは誰なのか。真実を語れ。なぜその二度生まれ（ドヴィジャ）は殺されたのだ。」

Verse 25

चित्रसेन उवाच । विज्ञापयामि विप्रर्षे क्षन्तव्यं ते ममोपरि । नाहं विप्रोऽस्मि वै तात न वैश्यो न च शूद्रजः

チトラセーナは言った。「婆羅門の聖仙よ、申し上げます。どうか私をお赦しください。まことに、私はバラモンでもヴァイシャでもなく、シュードラの子として生まれた者でもありません。」

Verse 26

न व्याधश्चान्त्यजातो वा क्षत्रियोऽहं महामुने । काशीराजो मृगान् हन्तुमागतो वनमुत्तमम्

「大いなる牟尼よ、我は狩人でもなく卑しい生まれでもない。我はクシャトリヤ、カーシーの王であり、この勝れた森に鹿を討つため来たのだ。」

Verse 27

भ्रान्त्या निपातितो ह्येष मृगरूपधरो मुनिः । इदानीं तव पादान्ते संश्रितः पातकान्वितः

「迷いのゆえに、鹿の姿を取ったこの牟尼を打ち倒してしまった。いま罪を負い、あなたの御足のもとに帰依する。」

Verse 28

किं कर्तव्यं मया विप्र उपायं कथयस्व मे

「ブラーフマナよ、我はいかにすべきか。贖罪の道を我に説き示してくれ。」

Verse 29

दीर्घतपा उवाच । ब्रह्महत्या न शक्येताप्येका निस्तरितुं प्रभो । दशैका च कथं शक्यास्ताः शृणुष्व नरेश्वर

ディールガタパーは言った。「主よ、たとえ一つのブラフマハティヤー（梵殺の罪）でさえ、超え難い。まして十をいかにして渡り越えようか。聞け、人の王よ。」

Verse 30

चत्वारो मे सुता राजन् सभार्या मातृपूर्वकाः । मया सह न जीवन्ति ऋक्षशृङ्गस्य कारणे

「王よ、我には四人の息子がいる。彼らの妻たち、そして彼らの母も共にいるが、リクシャシュリンガ（Ṛkṣaśṛṅga）の件ゆえに、彼らは我と共に住まぬ。」

Verse 31

उपायं शोभनं तात कथयिष्ये शृणुष्व तम् । शक्रोऽपि यदि तं कर्तुं सुखोपायं नरेश्वर

愛する者よ、優れた救済策を教えよう。それを聞きなさい。たとえシャクラ（インドラ神）であっても、それを行えば容易な手段であると知るだろう、王よ。

Verse 32

सकुटुम्बं समस्तं मां दाहयित्वानले नृप । अस्थीनि नर्मदातोये शूलभेदे विनिक्षिप

王よ、私を――家族全員と共に――火で焼いてください。そして私の遺骨をシューラベーダにあるナルマダー川の水に投じてください。

Verse 33

नर्मदादक्षिणे कूले शूलभेदं हि विश्रुतम् । सर्वपापहरं तीर्थं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम्

ナルマダー川の南岸には、シューラベーダと呼ばれる名高い聖なる浅瀬があります。それはすべての罪を取り除き、あらゆる悲しみを滅ぼす優れたティールタ（聖地）です。

Verse 34

शुचिर्भूत्वा ममास्थीनि तत्र तीर्थे विनिक्षिप । मोक्ष्यसे सर्वपापैस्त्वं मम वाक्यान्न संशयः

身を清めた後、そのティールタに私の遺骨を納めなさい。私の言葉によって、あなたはすべての罪から解放されるでしょう。これに疑いはありません。

Verse 35

राजोवाच । आदेशो दीयतां तात करिष्यामि न संशयः । समस्तं मेऽस्ति यत्किंचिद्राज्यं कोशः सुहृत्सुताः

王は言った。「父よ、命令を下してください。私は疑いなくそれを実行します。私が完全に所有するものすべて――私の王国、宝物庫、友人、そして息子たち――（すべてはあなたの意のままです）。」

Verse 36

तवाधीनं महाविप्र प्रयच्छामि प्रसीद मे । परस्परं विवदतोर्विप्र राज्ञोस्तदा नृप

「大いなるバラモンよ、私はあなたの権威のもとに身を委ねます——どうか私に慈悲を。」そのとき、王よ、バラモンと王とが互いに論争し合っているうちに……

Verse 37

स्फुटित्वा हृदयं शीघ्रं मुनिभार्या मृता तदा । पुत्रशोकसमाविष्टा निर्जीवा पतिता क्षितौ

そのとき、牟尼の妻は子を失った悲嘆に呑まれ、胸はたちまち裂けるようにして息絶え、命なきまま地に倒れ伏した。

Verse 38

पुत्राश्च मातृशोकेन सर्वे पञ्चत्वमागताः । स्नुषाश्चैव तदा सर्वा मृताश्च सह भर्तृभिः

また息子たちも、母を失った嘆きによって皆ことごとく死に至った。さらにその時、すべての嫁たちも夫とともに命を落とした。

Verse 39

पञ्चत्वं च गताः सर्वे मुनिमुख्या नृपोत्तम । विप्रानाह्वापयामास ये तत्राश्रमवासिनः

王の中の最勝者よ、皆が死に至ったのち、牟尼たちの長は、その庵（アーシュラマ）に住むバラモンたちを呼び集めた。

Verse 40

तेभ्यो निवेदयामास यथावृत्तं नृपोत्तमः । स तैस्तदाभ्यनुज्ञातः काष्ठान्यादाय यत्नतः

最勝の王は、起こったことの一切を彼らに告げた。彼らの許しを得て、彼は勤め励みつつ、慎重に薪を集めた。

Verse 41

दाहं संचयनं चक्रे चित्रसेनो महीपतिः । ऋक्षशृङ्गादिसर्वेषां गृहीत्वास्थीनि यत्नतः

チトラセーナ王は火葬と遺骨の収集を行い、さらにṛkṣaśṛṅgaらをはじめとする一同の骨を、丹念に取り集めた。

Verse 42

याम्याशां प्रस्थितो राजा पादचारी महीपते । न शक्नोति यदा गन्तुं छायामाश्रित्य तिष्ठति

大地の主よ、王は徒歩で南方へと旅立った。もはや進めなくなると、影に身を寄せて立ち止まり、休息した。

Verse 43

विश्रम्य च पुनर्गच्छेद्भाराक्रान्तो महीपतिः । सचैलं कुरुते स्नानं मुक्त्वास्थीनि पदे पदे

休んではまた進み、苦行と労苦の重みに押されつつ王は歩み続けた。衣をまとったまま浄めの沐浴を行い、歩むたびに遺骨を一つ一つ落としていった。

Verse 44

पिबेज्जलं निराहारः स गच्छन् दक्षिणामुखः । अचिरेणैव कालेन संगतो नर्मदातटम्

食を断ち、水のみを口にして、南に面して歩み続けた。ほどなくして、彼はナルマダー河の岸辺に至った。

Verse 45

आश्रमस्थान् द्विजान् दृष्ट्वा पप्रच्छ पृथिवीपतिः

王はアーシュラマに住まうドヴィジャ（再生の聖者）を見て、彼らに問いかけた。

Verse 46

चित्रसेन उवाच । कथ्यतां शूलभेदस्य मार्गं मे द्विजसत्तमाः । येन यामि महाभागाः स्वकार्यार्थस्य सिद्धये

チトラセーナは言った。「おお、最勝の二度生まれの方々よ、シュールァベーダ（Śūlabheda）への道を私にお告げください。いかなる路を行けばよいのか、幸いなる方々よ、我が目的が成就するために。」

Verse 47

मुनय ऊचुः । इतः क्रोशान्तरादर्वाक्तीर्थं परमशोभनम् । नर्मदादक्षिणे कूले ततो द्रक्ष्यसि नान्यथा

聖仙たちは言った。「ここから一クロ―シャほどのところに、きわめて麗しい聖なる渡し、アルヴァーク・ティールタ（Arvāk-tīrtha）がある。ナルマダー（Narmadā）の南岸で必ずそれを目にするであろう。」

Verse 48

ऋषिवाक्येन राजासौ शीघ्रं गत्वा नरेश्वरः । स ददर्श ततः शीघ्रं बहुद्विजसमाकुलम्

リシたちの言葉に従い、その王—人々の主—は速やかに赴いた。やがて彼は、多くの二度生まれが群れ集う場所をただちに目にした。

Verse 49

बहुद्रुमलताकीर्णं बहुपुष्पोपशोभितम् । ऋक्षसिंहसमाकीर्णं नानाव्रतधरैः शुभैः

そこは多くの樹木と蔓草に満ち、無数の花により荘厳されていた。熊や獅子が行き交い、また種々の誓戒を守る吉祥なる修行者たちも集っていた。

Verse 50

एकपादास्थिताः केचिदपरे सूर्यदृष्टयः । एकाङ्गुष्ठ स्थिताः केचिदूर्ध्वबाहुस्थिताः परे

ある者は片足で立ち、ある者は太陽を凝視していた。ある者は一本の足指の上に均衡して留まり、またある者は両腕を高く掲げて立っていた。

Verse 51

दिनैकभोजनाः केचित्केचित्कन्दफलाशनाः । त्रिरात्रभोजनाः केचित्पराकव्रतिनोऽपरे

ある者は一日に一度だけ食し、ある者は根と果実を糧とした。ある者は三夜に一度食し、またある者は聖なるパラーカ（Parāka）の誓戒を修した。

Verse 52

चान्द्रायणरताः केचित्केचित्पक्षोपवासिनः । मासोपवासिनः केचित्केचिदृत्वन्तपारणाः

ある者はチャンドラーイヤナ（Cāndrāyaṇa）の行に専心し、ある者は半月の断食をした。ある者は一か月まるごと斎戒し、またある者は季節の終わりにのみ斎を解いた。

Verse 53

योगाभ्यासरताः केचित्केचिद्ध्यायन्ति तत्पदम् । शीर्णपर्णाशिनः केचित्केचिच्च कटुकाशनाः

ある者は絶え間ないヨーガの修習に没入し、ある者はその至上の住処を観想した。ある者は枯れ葉を食とし、ある者は苦き糧に身を支え—かくして聖なる地において、厳しい苦行の規律に住した。

Verse 54

। अध्याय

「Adhyāya（アドヒャーヤ）」—章の標識であり、写本伝承における終結または転換のしるし。

Verse 55

एवंविधान् द्विजान् दृष्ट्वा जानुभ्यामवनिं गतः । प्रणम्य शिरसा राजन्राजा वचनमब्रवीत्

かくのごときブラーフマナたちを見て、王は膝をつき地に伏した。頭を垂れて礼拝し、王よ、王はついで次の言葉を語った。

Verse 56

चित्रसेन उवाच । कस्मिन्देशे च तत्तीर्थं सत्यं कथयत द्विजाः । येनाभिवाञ्छिता सिद्धिः सफला मे भविष्यति

チトラセーナは言った。「その聖なる渡り場（ティールタ）はいずれの地にあるのか。真実を語ってください、婆羅門たちよ。そうすれば、私の願い求める成就は実りあるものとなろう。」

Verse 57

ऋषय ऊचुः । धन्वन्तरशतं गच्छ भृगुतुङ्गस्य मूर्धनि । कुण्डं द्रक्ष्यसि तत्पूर्णं विस्तीर्णं पयसा शिवम्

聖仙たちは言った。「ブリグトゥンガの頂まで百ダンヴァンタラ進め。そこに、満ち満ちて広く、吉祥なる聖なる池があり、清らかな聖水にたたえられているのを見よう。」

Verse 58

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा गतः कुण्डस्य सन्निधौ । दृष्ट्वा चैव तु तत्तीर्थं भ्रान्तिर्जाता नृपस्य वै

彼らの言葉を聞いて、彼は池のほとりへ赴いた。だがその聖なるティールタを目にすると、王の心にはまことに惑いが生じた。

Verse 59

ततो विस्मयमापन्नश्चिन्तयन्वै मुहुर्मुहुः । आकाशस्थं ददर्शासौ सामिषं कुररं नृपः

そのとき王は驚嘆にとらわれ、幾度も思い巡らした。すると空に、肉をくわえたクララ（ミサゴ）が舞っているのを見た。

Verse 60

भ्रममाणं गृहीताहिं वध्यमानं निरामिषैः । परस्परं च युयुधुः सर्वेऽप्यामिषकाङ्क्षया

蛇をつかんだまま旋回していると、肉を得ていない他の鳥たちに打たれた。彼らは皆、肉を求める欲に駆られて互いに争った。

Verse 61

हतश्चञ्चुप्रहारेण स ततः पतितोऽंभसि । शूलेन शूलिना यत्र भूभागो भेदितः पुरा

くちばしの一撃に倒され、彼はやがて水の中へと落ちた――それは、いにしえに三叉戟を持つシヴァが、その三叉戟で大地を突き裂き、割り開いたまさにその場所であった。

Verse 62

तत्तीर्थस्य प्रभावेण स सद्यः पुरुषोऽभवत् । विमानस्थं ददर्शासौ पुमांसं दिव्यरूपिणम्

そのティールタの霊験によって、彼はたちまち人となった。王は、天のヴィマーナに座す、神々しく輝く姿の男を目にした。

Verse 63

गन्धर्वाप्सरसो यक्षास्तं यान्तं तुष्टुवुर्दिवि । अप्सरोगीयमाने तु गते सूर्यस्य मूर्धनि । चित्रसेनस्ततस्तस्मिन्नाश्चर्यं परमं गतः

彼が旅立つとき、天上ではガンダルヴァ、アプサラス、ヤクシャたちが彼を讃えた。アプサラスが歌い、太陽が天頂にあるその折、チトラセーナ王は目の当たりにしたことに最大の驚嘆を覚えた。

Verse 64

ऋषिणा कथितं यद्वत्तद्वत्तीर्थं न संशयः । हृष्टरोमाभवद्दृष्ट्वा प्रभावं तीर्थसम्भवम्

「聖仙（ṛṣi）の語ったとおり、まさしくここは聖なるティールタである。疑いはない。」ティールタより生ずる大いなる霊験を見て、彼は身震いし、毛が逆立った。

Verse 65

ममाद्य दिवसो धन्यो यस्मादत्र समागतः । अस्थीनि भूमौ निक्षिप्य स्नानं कृत्वा यथाविधि

「今日という日は我にとって福なる日、ここに来ることができたのだから。」彼は遺骨を地に安置し、定められた作法に従って沐浴の儀を行った。

Verse 66

तिलमिश्रेण तोयेनातर्पयत्पितृदेवताः । गृह्यास्थीनि ततो राजा चिक्षेपान्तर्जले तदा

胡麻を混ぜた水にて供養の灌水（タルパナ）を行い、ピトリ神（祖霊）を満たした。ついで王は遺骨を取り、水中へと投げ入れた。

Verse 67

क्षणमेकं ततो वीक्ष्य राजोर्द्ध्ववदनः स्थितः । तान् ददर्श पुनः सर्वान् दिव्यरूपधराञ्छुभान्

しばし見つめたのち、王は顔を天に仰いで立った。すると再び、彼らすべてが光り輝き、吉祥なる神妙の姿を帯びて現れた。

Verse 68

दिव्यवस्त्रैश्च संवीतान् दिव्याभरणभूषितान् । विमानैर्विविधैर्दिव्यैरप्सरोगणसेवितैः

彼らは天衣をまとい、天の宝飾で飾られ、さまざまな神なるヴィマーナに座していた。そこにはアプサラスの群れが侍っていた。

Verse 69

पृथग्भूतांश्च तान् सर्वान् विमानेषु व्यवस्थितान् । उत्पत्तिवत्समालोक्य राजा संहर्षी सोऽभवत्

彼らがそれぞれ別々に、自らのヴィマーナに整然と座しているのを見て、まるで新たに顕現したかのようであった。王は歓喜に満たされた。

Verse 70

ऋषिर्विमानमारूढश्चित्रसेनमथाब्रवीत् । भोभोः साधो महाराज चित्रसेन महीपते

そのとき、ヴィマーナに乗り込んだリシはチトラセーナに告げた。「おお、徳ある者よ。大王チトラセーナよ、地上の主よ！」

Verse 71

त्वत्प्रसादान्नृपश्रेष्ठ गतिर्दिव्या ममेदृषी । जातेयं यत्त्वया कार्यं कृतं परमशोभनम्

「王の中の最勝よ、あなたの恩寵によって、かくも天なる道がわたしに開かれました。あなたのなされた行いは、至上に美しく、まことに尊いものです。」

Verse 72

स्वसुतोऽपि न शक्नोति पित्ःणां कर्तुमीदृशम् । मदीयवचनात्तात निष्पापस्त्वं भविष्यसि

「たとえ実の子であっても、祖霊にこのような奉仕を成し遂げることはできぬことがある。だが我が言葉により、愛しき者よ、汝は罪を離れるであろう。」

Verse 73

फलं प्राप्स्यसि राजेन्द्र कामिकं मनसेप्सितम् । आशीर्वादांस्ततो दत्त्वा चित्रसेनाय धीमते । स्वर्गं जगाम ससुतस्ततो दीर्घतपा मुनिः

「王の中の最勝よ、汝は望みの果報を得るであろう――心に願うものすべてを。」こうして賢きチトラセーナに祝福を授けると、長き苦行の聖仙は、子とともに天界へと赴いた。