उपमन्युतपः-निवारणप्रसङ्गः / Śiva restrains Upamanyu’s tapas (Śiva disguised as Indra)

Verse 1

वायुरुवाच । अथ सर्वे प्रदीप्तांगा वैकुण्ठं प्रययुर्द्रुतम् । प्रणम्याहुश्च तत्सर्वं हरये देवसत्तमाः

ヴァーユは語った。ついで神々のうち最勝の者たちは、身に神妙なる光を放ちながら、速やかにヴァイクンタへ赴いた。彼らは礼拝して、事の一切をハリ（ヴィシュヌ）に奏上した。

Verse 2

श्रुत्वा तेषां तदा वाक्यं भगवान्पुरुषोत्तमः । किमिदन्त्विति संचिन्त्य ज्ञात्वा तत्कारणं च सः

そのとき彼らの言葉を聞いた至福の主、至上の御方プルショーत्तマは、「これはいったい何事か」と思案し、その因縁を悟られた。

Verse 3

जगाम मन्दरं तूर्णं महेश्वरदिदृक्षया । दृष्ट्वा देवं प्रणम्यैवं प्रोवाच सुकृतांजलिः

マヘーシュヴァラを拝見したい一心で、彼は急ぎマンダラ山へ赴いた。主なる神を見て礼拝し、合掌して恭しく言葉を述べた。

Verse 4

विष्णुरुवाच । भगवन्ब्राह्मणः कश्चिदुपमन्युरिति श्रुतः । क्षीरार्थमदहत्सर्वं तपसा तन्निवारय

ヴィシュヌは申し上げた。「世尊よ、ウパマニュという名のバラモンが、乳を求めて苦行（タパス）の力により一切を焼き尽くしたと聞きます。どうか御慈悲によって、その火勢を鎮めお止めください。」

Verse 5

वायुरुवाच । इति श्रुत्वा वचो विष्णोः प्राह देवो महेश्वरः । शिशुं निवारयिष्यामि तत्त्वं गच्छ स्वमाश्रमम्

ヴायुは言った。ヴィシュヌの言葉を聞き終えると、主マヘーシュヴァラ、マハーデーヴァは告げた。「我はその幼子を制止しよう。真理（タットヴァ）を知る汝は、今すぐ自らのアーシュラマへ帰れ。」

Verse 6

तच्छ्रुत्वा शंभुवचनं स विष्णुर्देववल्लभः । जगामाश्वास्य तान्सर्वान्स्वलोकममरादिकान्

シャンブ（主シヴァ）の御言葉を聞くと、神々に愛されるヴィシュヌは、不死なる者たちをはじめ皆を慰め、のちに自らの住処へと去って行った。

Verse 7

एतस्मिन्नंतरे देवः पिनाकी परमेश्वरः । शक्रस्य रूपमास्थाय गन्तुं चक्रे मतिं ततः

その間、至上主にしてピナーカ弓を執るピナーキは、シャクラ（インドラ）の姿を取り給うた。かくしてその姿のまま、出立せんと決意された。

Verse 8

अथ जगाम मुनेस्तु तपोवनं गजवरेण सितेन सदाशिवः । सह सुरासुरसिद्धमहोरगैरमरराजतनुं स्वयमास्थितः

かくしてサダーシヴァは、輝く白き象王に乗り、牟尼の苦行林へと赴かれた。デーヴァ、アスラ、シッダ、そして大蛇らを従え、みずから不死者の王（インドラ）の光耀なる御姿を現じ給うた。

Verse 9

स वारणश्चारु तदा विभुं तं निवीज्य वालव्यजनेन दिव्यम् । दधार शच्या सहितं सुरेंद्रं करेण वामेन शितातपत्रम्

そのとき、麗しき象は天なるヤクの尾の払子で、遍く満ちる主をやさしく扇ぎ、左の手には白き天蓋を取り、舎脂（シャチー）を伴う天帝インドラの上にかざした。

Verse 10

रराज भगवान्सोमः शक्ररूपी सदाशिवः । तेनातपत्रेण यथा चन्द्रबिंबेन मन्दरः

福徳なるソーマは輝き出でた――それはまさしく、釈迦羅（インドラ）の姿に現れたサダーシヴァそのものであった。その王者の天蓋に照らされ、マンダラ山が月輪により光るがごとく、彼は燦然とした。

Verse 11

आस्थायैवं हि शक्रस्य स्वरूपं परमेश्वरः । जगामानुग्रहं कर्तुमुपमन्योस्तदाश्रमम्

かくして至上主パラメーシュヴァラは、釈迦羅（インドラ）そのものの姿を取り、恩寵を授けんがためにウパマニュの庵へと赴いた。

Verse 12

तं दृष्ट्वा परमेशानं शक्ररूपधरं शिवम् । प्रणम्य शिरसा प्राह महामुनिवरः स्वयम्

釈迦羅（インドラ）の姿を帯びた至上主、シヴァを見て、卓越せる大聖仙は頭を垂れて礼拝し、ついで自ら口を開いて語った。

Verse 13

उपमन्युरुवाच । पावितश्चाश्रमस्सो ऽयं मम देवेश्वर स्वयम् । प्राप्तो यत्त्वं जगन्नाथ भगवन्देवसत्तम

ウパマニュは言った。「おお देवेश्वर（神々の主）よ、この我がアーシュラマは、まことに清められました。あなたご自身がここへお越しになったからです。おお जगन्नाथ（世の主）よ、 भगवन् よ、神々の中の最勝者よ。」

Verse 14

वायुरुवाच । एवमुक्त्वा स्थितं प्रेक्ष्य कृतांजलिपुटं द्विजम् । प्राह गंभीरया वाचा शक्ररूपधरो हरः

ヴāユは語った。かく言い終えると、シャクラ（インドラ）の姿をとったハラ（シヴァ）は、合掌して恭しく立つバラモンを見つめ、深く厳かな声で彼に語りかけた。

Verse 15

शक्र उवाच । तुष्टो ऽस्मि ते वरं ब्रूहि तपसानेन सुव्रत । ददामि चेप्सितान्सर्वान्धौम्याग्रज महामुने

シャクラ（インドラ）は言った。「汝に満足した。善き誓戒を守る者よ、望む恩寵を告げよ。汝はこの苦行を成し遂げたのだから。大牟尼よ、ドゥアウミヤの兄なる者よ、汝の求めるすべてを授けよう。」

Verse 16

वायुरुवाच । एवमुक्तस्तदा तेन शक्रेण मुनिपुंगवः । वारयामि शिवे भक्तिमित्युवाच कृताञ्जलिः

ヴāユは語った。そのときシャクラにそう告げられると、賢者の中の最勝者は合掌して答えた。「我は自らを慎みましょう。わがバクティはシヴァに堅く定まっております。」

Verse 17

तन्निशम्य हरिः १ प्राह मां न जानासि लेखपम् । त्रैलोक्याधिपतिं शक्रं सर्वदेवनमस्कृतम्

それを聞いてハリは言った。「書記よ、わたしを知らぬのか。わたしはシャクラ（インドラ）、三界の主、諸天すべてに礼拝され敬われる者である。」

Verse 18

मद्भक्तो भव विप्रर्षे मामेवार्चय सर्वदा । ददामि सर्वं भद्रं ते त्यज रुद्रं च निर्गुणम्

「婆羅門の聖仙のうち最勝なる者よ、わが信奉者となり、常にただ我のみを礼拝せよ。汝にあらゆる吉祥を授けよう。ルドラをニルグナ（無属性）なる非人格の絶対とみなす考えを捨てよ。」

Verse 19

रुद्रेण निर्गुणेनापि किं ते कार्यं भविष्यति । देवपङ्क्तिबहिर्भूतो यः पिशाचत्वमागतः

たとえニルグナなるルドラを礼拝しても、汝に何の益があろうか。汝はすでに諸天の集いの外に落ち、ピシャーチャ（穢れた卑しき存在）の境に堕したのだから。」

Verse 20

वायुरुवाच । तच्छ्रुत्वा प्राह स मुनिर्जपन्पञ्चाक्षरं मनुम् । मन्यमानो धर्मविघ्नं प्राह तं कर्तुमागतम्

ヴァーユは語った。これを聞くと、その聖者は五音の真言を絶えず誦しつつ言葉を発した。彼がダルマを妨げんとして来たと見て、聖者はその者に向かって告げた。

Verse 21

उपमन्युरुवाच । त्वयैवं कथितं सर्वं भवनिंदारतेन वै । प्रसंगादेव देवस्य निर्गुणत्वं महात्मनः

ウパマニュは言った。「まことに汝はこのようにすべてを説き明かした、バヴァーニーを讃えることに篤き者よ。そしてその議論の流れの中でのみ、汝は大主のニルグナなる本性――あらゆる性質を超越するあり方――を語ったのだ。」

Verse 22

त्वं न जानामि वै रुद्रं सर्वदेवेश्वरेश्वरम् । ब्रह्मविष्णुमहेशानां जनक प्रकृतेः परम्

おおルドラよ、私はまことに汝を知り尽くすことができない。汝は諸天の主たちの上に立つ至上の主、ブラフマー・ヴィシュヌ・マヘーシャの父であり、プラクリティ（物質自然）を超越する御方である。

Verse 23

सदसद्व्यक्तमव्यक्तं यमाहुर्ब्रह्मवादिनः । नित्यमेकमनेकं च वरं तस्माद्वृणोम्यहम्

私はその至上の恩寵を選ぶ。ブラフマンを知る者たちが、存在と非存在を超え、顕現と不顕現の両方であり、常住にして、一でありながら多でもあると説く、その御方を。

Verse 24

हेतुवादविनिर्मुक्तं सांख्ययोगार्थदम्परम् । उपासते यं तत्त्वज्ञा वरं तस्माद्वृणोम्यहम्

私はその至上主を恩寵として選ぶ。真理（タットヴァ）を知る者が礼拝する御方、論争的な理屈（ヘートゥヴァーダ）を離れ、サーンキヤとヨーガの意図する果を真に授ける御方を。

Verse 25

नास्ति शंभोः परं तत्त्वं सर्वकारणकारणात् । ब्रह्मविष्ण्वादिदेवानां स्रष्टुर्गुणपराद्विभोः

シャンブ（Śambhu）より高き真理はない。彼は全能にして、あらゆる原因の原因である。グナを超越する至上主であり、ブラフマー、ヴィシュヌ、その他の神々は彼より生起する。

Verse 26

बहुनात्र किमुक्तेन मयाद्यानुमितं महत् । भवांतरे कृतं पापं श्रुता निन्दा भवस्य चेत्

ここで多くを語って何になろう。私はこの大いなる真理を悟った。もし誰かがバヴァ（主シヴァ）への誹謗をたとえ耳にしただけでも、それは前世に犯した罪のしるしである。

Verse 27

श्रुत्वा निंदां भवस्याथ तत्क्षणादेव सन्त्यजेत् । स्वदेहं तन्निहत्याशु शिवलोकं स गच्छति

バヴァ（主シヴァ）への誹謗を聞いたなら、その場をただちに捨て去るべきである。しかもその状況で自らの身をも捨てるなら、彼は速やかにシヴァの世界（シヴァローカ）に至る。

Verse 28

आस्तां तावन्ममेच्छेयं क्षीरं प्रति सुराधम । निहत्य त्वां शिवास्त्रेण त्यजाम्येतं कलेवरम्

「乳を求める我が願いは、ひとまず脇に置こう、神々のうち最も卑しき者よ。シヴァの神聖なる武器にて汝を討ち、その後この身を捨てよう。」

Verse 29

वायुरुवाच । एवमुक्त्वोपमन्युस्तं मर्तुं व्यवसितस्स्वयम् । क्षीरे वाञ्छामपि त्यक्त्वा निहन्तुं शक्रमुद्यतः

ヴायुは語った。かく言い終えて、ウパマニュは自ら死を決した。乳を求める欲さえ捨て、シャクラ（インドラ）を討たんとして立ち上がった。

Verse 30

भस्मादाय तदा घोरमघोरास्त्राभिमंत्रितम् । विसृज्य शक्रमुद्दिश्य ननाद स मुनिस्तदा

そのとき聖仙は聖なる灰を取り、恐るべきアゴーラの武器真言によって加持した。これをシャクラ（インドラ）に向けて放ち、ただちに大音声で咆哮した。

Verse 31

स्मृत्वा शंभुपदद्वंद्वं स्वदेहं दुग्धुमुद्यतः । आग्नेयीं धारणां बिभ्रदुपमन्युरवस्थितः

シャンブ（主シヴァ）の御足の二つを念じつつ、ウパマニュは自らの身より乳を搾り出そうと志した。火のアーグネーイー・ダーラナーを保ち、彼は没入して揺るぎなく留まった。

Verse 32

एवं व्यवसिते विप्रे भगवान्भगनेत्रहा । वारयामास सौम्येन धारणां तस्य योगिनः

婆羅門よ、この決意がかく定まったとき、福徳なる主—バガの眼を滅したシヴァ—は、そのヨーギーのダーラナー（内なる集中）をやさしく制した。

Verse 33

तद्विसृष्टमघोरास्त्रं नंदीश्वरनियोगतः । जगृहे मध्यतः क्षिप्तं नन्दी शंकरवल्लभः

ナンディーシュヴァラの命により、シャンカラに愛されるナンディーは、放たれたアゴーラの武器をその瞬間に取り押さえ、（戦いの）ただ中から投げ放たれたそれを受け止めた。

Verse 34

स्वं रूपमेव भगवानास्थाय परमेश्वरः । दर्शयामास शिप्राय बालेन्दुकृतशेखरम्

そのとき、福徳に満ちた至上のイーシュヴァラは、自らの神聖なる本来の御姿に住して、シプラーに御身を顕し給うた。御頭には柔らかな新月を冠として戴いていた。

Verse 35

क्षीरार्णवसहस्रं च पीयूषार्णवमेव वा । दध्यादेरर्णवांश्चैव घृतोदार्णवमेव च

たとえ乳の海が千もあり、あるいは甘露（アムリタ）の海があるとしても、また凝乳などの海や、広大なギーの海があるとしても——そのような豊かさはなお世俗の量にすぎず、究竟の帰依処ではない。

Verse 36

फलार्णवं च बालस्य भक्ष्य भोज्यार्णवं तथा । अपूपानां गिरिं चैव दर्शयामास स प्रभुः

その主は幼子を喜ばせようとして、果実の海、食して味わうべき諸々の食物の海、さらには甘い菓子（アプーパ）でできた山までも示し給うた。

Verse 37

एवं स ददृशे देवो देव्या सार्धं वृषोपरि । गणेश्वरैस्त्रिशूलाद्यैर्दिव्यास्त्रैरपि संवृतः

かくして彼は、女神と共に牡牛の上に坐す主を見た。三叉戟などの神なる武器を携えるガネーシュヴァラたちに取り囲まれていた。

Verse 38

दिवि दुंदुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिः पपात च । विष्णुब्रह्मेन्द्रप्रमुखैर्देवैश्छन्ना दिशो दश

天において天鼓が鳴り響き、花の雨が降り注いだ。十方は、ヴィシュヌ、ブラフマー、インドラを先頭とする神々によって満たされ、覆われ、敬虔な歓喜の祝祭として集い合った。

Verse 39

अथोपमन्युरानन्दसमुद्रोर्मिभिरावृतः । पपात दण्डवद्भूमौ भक्तिनम्रेण चेतसा

そのときウパマニュは、歓喜の大海のうねる波に包まれ、杖のように地に倒れ伏した――心は信愛により深く頭を垂れていた。

Verse 40

एतस्मिन्समये तत्र सस्मितो भगवान्भवः । एह्येहीति तमाहूय मूर्ध्न्याघ्राय ददौ वरान्

まさにその時、福徳なる主バヴァ（シヴァ）はやさしく微笑み、「来い、来い」と彼を呼び寄せた。近くに引き寄せ、愛情をもって頭頂を嗅ぎ、諸々の恩寵を授けた。

Verse 41

शिव उवाच । भक्ष्यभोज्यान्यथाकामं बान्धवैर्भुक्ष्व सर्वदा । सुखी भव सदा दुःखान्निर्मुक्ता भक्तिमान्मम

シヴァは言われた。「望むままに、あらゆる食と美味を、常に親族とともに味わうがよい。つねに安楽であれ、憂いより解き放たれ、わたしへの信愛を保て。」

Verse 42

उपमन्यो महाभाग तवाम्बैषा हि पार्वती । मया पुत्रीकृतो ह्यद्य दत्तः क्षीरोदकार्णवः

「大いなる福徳を備えたウパマニュよ、このパールヴァティーこそまことに汝の母である。今日、我は彼女を我が娘として迎え、乳海（クシーローダカールナヴァ）を授けた。」

Verse 43

मधुनश्चार्णवश्चैव दध्यन्नार्णव एव च । आज्यौदनार्णवश्चैव फलाद्यर्णव एव च

また、蜜の海があり、凝乳と飯の海があり、ギーと炊き上げた飯の海があり、さらに果実など諸々の産物の海もある。

Verse 44

अपूपगिरयश्चैव भक्ष्यभोज्यार्णवस्तथा । एते दत्ता मया ते हि त्वं गृह्णीष्व महामुने

「甘き菓子の山々、まことに食物の大海—食べ物も調えられた料理も—これらはすべて我が汝に与えしものなり。受け取れ、大いなる牟尼よ。」

Verse 45

पिता तव महादेवो माता वै जगदम्बिका । अमरत्वं मया दत्तं गाणपत्यं च शाश्वतम्

「マハーデーヴァは汝の父、ジャガダンビカーはまことに汝の母なり。我は汝に不死を授け、さらに永遠なるガナパティヤの位—ガネーシャの主権—を与えたり。」

Verse 46

वरान्वरय सुप्रीत्या मनो ऽभिलषितान्परान् । प्रसन्नो ऽहं प्रदास्यामि नात्र कार्या विचारणा

「深き愛をもって、心の望む最上の恩寵を選べ。我はすでに歓喜し、授けよう。ここに思案を重ねる必要はない。」

Verse 47

वायुरुवाच । एवमुक्त्वा महादेवः कराभ्यामुपगृह्यतम् । मूर्ध्न्याघ्राय सुतस्ते ऽयमिति देव्यै न्यवेदयत्

ヴāユは語った。かく言い終えると、マハーデーヴァは両手で彼を抱き上げ、愛情をもって頭頂を嗅ぎ、女神に告げた。「これは汝の子である。」

Verse 48

देवी च गुहवत्प्रीत्या मूर्ध्नि तस्य कराम्बुजम् । विन्यस्य प्रददौ तस्मै कुमारपदमव्ययम्

そして女神は、グハ（スカンダ）にも似た慈愛をもって、その蓮華の手を彼の頭に置き、「クマーラ」という不滅の位を授けた。

Verse 49

क्षीराब्धिरपि साकारः क्षीरं स्वादु करे दधत् । उपस्थाय ददौ पिण्डीभूतं क्षीरमनश्वरम्

さらに乳海さえも姿を現し、手に甘き乳を携えて進み出て、塊となった乳—その本性は不滅なるもの—を捧げた。

Verse 50

योगैश्वर्यं सदा तुष्टिं ब्रह्मविद्यामनश्वराम् । समृद्धिं परमान्तस्मै ददौ संतुष्टमानसः

心より満ち足りて、彼はヨーガの主なる成就、常住の満足、不滅のブラフマン智（ブラフマヴィディヤー）、そして至上の繁栄を授けた。

Verse 51

अथ शंभुः प्रसन्नात्मा दृष्ट्वा तस्य तपोमहः । पुनर्ददौ वरं दिव्यं मुनये ह्युपमन्यवे

ついでシャンブは、慈しみと静けさに満ちた心で、その聖仙の苦行の偉大さを見て、牟尼ウパマニュに再び天なる恩寵の願いを授けた。

Verse 52

व्रतं पाशुपतं ज्ञानं व्रतयोगं च तत्त्वतः । ददौ तस्मै प्रवक्तृत्वपाटवं सुचिरं परम्

彼にパーシュパタの戒行と、解脱へ導く智、そして真理の原則にかなう誓戒の修行ヨーガを授けた。さらに、教えを説き明かすための至高にして久遠の弁才と師資の巧みを与えた。

Verse 53

सो ऽपि लब्ध्वा वरान्दिव्यान्कुमारत्वं च सर्वदा । तस्माच्छिवाच्च तस्याश्च शिवाया मुदितो ऽभवत्

彼もまた、天なる恩寵—常住の若さをも含む—を得て、かのシヴァと、またかのシヴァー（女神）によって歓喜に満たされた。

Verse 54

ततः प्रसन्नचेतस्कः सुप्रणम्य कृतांजलिः । ययाचे स वरं विप्रो देवदेवान्महेश्वरात्

その後、心安らぎ喜びに満ちて、バラモンは深く礼拝し、合掌して、神々の主マヘーシュヴァラ—マハーデーヴァ—に一つの恩寵を願い求めた。

Verse 55

उपमन्युरुवाच । प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर । स्वभक्तिन्देहि परमान्दिव्यामव्यभिचारिणीम्

ウパマニュは言った。「神々の主よ、どうか憐れみたまえ。至上主よ、どうか憐れみたまえ。あなたご自身へのバクティを、私に授けたまえ—至高にして神聖、決して揺らがず、あなたから逸れぬものを。」

Verse 56

श्रद्धान्देहि महादेव द्वसम्बन्धिषु मे सदा । स्वदास्यं परमं स्नेहं सान्निध्यं चैव सर्वदा

おおマハーデーヴァよ、あなたに結ばれる者（あなたの帰依者と聖なる縁）に対して、常に揺るがぬ信（シュラッダー）を我に授けたまえ。さらに、あなたへの献身の奉仕、至上の愛、そしていついかなる時も絶えぬ御近在を賜れ。

Verse 57

एवमुक्त्वा प्रसन्नात्माहर्षगद्गदया गिरा । सतुष्टाव महादेवमुपमन्युर्द्विजोत्तमः

かく語り終えると、二度生まれの中でも最勝のウパマニュは、心安らぎ、歓喜に声を震わせながら、マハーデーヴァを讃嘆した。

Verse 58

उपमन्युरुवाच । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । प्रसीद करुणासिंधो साम्ब शंकर सर्वदा

ウパマニュは言った。「神々の神よ、マハーデーヴァよ、帰依する者を慈しむ御方よ、どうかお恵みください。慈悲の大海よ、シャンカラよ、サーンバ（ウマーと一体のシヴァ）よ、常に御加護を垂れたまえ。」

Verse 59

वायुरुवाच । एवमुक्तो महादेवः सर्वेषां च वरप्रदः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मोपमन्युं मुनिसत्तमम्

ヴァーユは語った。かく請われたマハーデーヴァは、万物に恩寵を授ける御方として、心和らぎ、最勝の聖仙ウパマニュに答えられた。

Verse 60

शिव उवाच । वत्सोपमन्यो तुष्टो ऽस्मि सर्वं दत्तं मया हि ते । दृढभक्तो ऽसि विप्रर्षे मया विज्ञासितो ह्यसि

シヴァは言われた。「愛しきウパマニュよ、われは満足した。まことに、そなたに一切を授けた。婆羅門の聖仙の中でも最勝なる者よ、そなたの信愛（バクティ）は堅固であり、そなたは真にわれに認められたのだ。」

Verse 61

अजरश्चामरश्चैव भव त्वन्दुःखवर्जितः । यशस्वी तेजसा युक्तो दिव्यज्ञानसमन्वितः

常に若々しく不死にして、憂いを離れよ。名声を得て霊的光輝に満ち、神聖なる智慧を具えよ。

Verse 62

अक्षया बान्धवाश्चैव कुलं गोत्रं च ते सदा । भविष्यति द्विजश्रेष्ठ मयि भक्तिश्च शाश्वती

おお、最勝の二度生まれよ。汝の親族、家系とゴートラ、そして血統は常に断たれることなく存続し、また我に対する汝の信愛（バクティ）は永遠であろう。

Verse 63

सान्निध्यं चाश्रमे नित्यं करिष्यामि द्विजोत्तम । उपकंठं मम त्वं वै सानन्दं विहरिष्यसि

おお、最勝の婆羅門よ。我はこのアーシュラマに常に臨在しよう。汝は我が傍ら近くに住み、歓喜のうちにここで過ごすであろう。

Verse 64

एवमुक्त्वा स भगवान्सूर्यकोटिसमप्रभः । ईशानस्स वरान्दत्त्वा तत्रैवान्तर्दधे हरः

かく語り終えると、千万の太陽のごとく輝く福徳の主、イーシャーナたるハラ御自身は、恩寵の賜物を授け、その場にて忽然と姿を隠された。

Verse 65

उपमन्युः प्रसन्नात्मा प्राप्य तस्माद्वराद्वरान् । जगाम जननीस्थानं सुखं प्रापाधिकं च सः

ウパマニュは心安らぎ、御方より最上の恩寵を受けて母の住まいへ赴き、以前にも勝る大いなる歓喜を得た。