Sarga 27

Verse 1

इत्युक्तास्सीतया घोरं राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः।काश्चिज्जग्मुस्तदाख्यातुं रावणस्य तरस्विनः।।5.27.1।।

シータにこのように言われ、恐ろしい羅刹女たちの一部は怒りで気を失わんばかりとなり、俊敏なラーヴァナに報告するために行きました。

Verse 2

ततः सीतामुपागम्य राक्षस्यो घोरदर्शनाः।पुनः परुषमेकार्थमनर्थार्थमथाब्रुवन्।।5.27.2।।

そのとき、恐ろしい姿のラークシャシーたちは再びシーターに近づき、荒々しい言葉で、ただ一つの狙いをもつ露骨な脅しを口にし、重大な災いを予告した。

Verse 3

अद्येदानीं तवानार्ये सीते पापविनिश्चये।राक्षस्यो भक्षयिष्यन्ति मांसमेतद्यथासुखम्।।5.27.3।।

「シーターよ――卑しき者、罪の決意に固まった者よ。今日、今この時、これらの羅刹女が、おまえのこの肉を思うままに喰らうであろう。」

Verse 4

सीतां ताभिरनार्याभिर्दृष्टवा सन्तर्जितां तदा।राक्षसी त्रिजटा वृद्धा शयाना वाक्यमब्रवीत्।।5.27.4।।

そのとき、卑しき羅刹女たちに脅されるシーターを見て、老いた羅刹女トリジャターは横たわったまま、次の言葉を語った。

Verse 5

आत्मानं खादतानार्या न सीतां भक्षयिष्यथ।जनकस्य सुतामिष्टां स्नुषां दशरथस्य च।।5.27.5।।

食らうなら己が身を食らえ、卑しき者どもよ。だがシーターを喰らうことはできぬ。彼女はジャナカ王の愛娘、そしてダシャラタ王の嫁なのだ。

Verse 6

स्वप्नो ह्यद्य मया दृष्टो दारुणो रोमहर्षणः।राक्षसानामभावाय भर्तुरस्या भवाय च।।5.27.6।।

今日、私は恐ろしく身の毛もよだつ夢を見た。羅刹たちの滅びと、彼女の夫君の勝利と繁栄を告げる夢である。

Verse 7

एवमुक्तास्त्रिजटया राक्षस्यः क्रोधमूर्छिताः। सर्वा एवाब्रुवन्भीतास्त्रिजटां तामिदं वचः।।5.27.7।।

トリジャターにそう告げられると、羅刹女たちは怒りに我を忘れながらも恐れおののき、皆そろって彼女にこう言った。

Verse 8

कथयस्व त्वया दृष्टः स्वप्नोऽयं कीदृशो निशि।तासां श्रुत्वा तु वचनं राक्षसीनां मुखाच्युतम्।।5.27.8।।उवच वचनं काले त्रिजटा स्वप्नसंश्रितम्।

「語ってください。夜に見たその夢は、どのような夢でしたか。」羅刹女たちの口からこぼれた言葉を聞くと、トリジャターは時を得て、その夢に拠る言葉を語った。

Verse 9

गजदन्तमयीं दिव्यां शिबिकामन्तरिक्षगाम्।।5.27.9।।युक्तां हंससहस्रेण स्वयमास्थाय राघवः।शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन सहागतः।।5.27.10।।

ラाघヴァ（ラーマ）は自ら、象牙でできた天なる輿に乗り、千の白鳥に曳かれて虚空を行った。白い花鬘と白衣をまとい、ラクシュマナと共に到来した。

Verse 10

गजदन्तमयीं दिव्यां शिबिकामन्तरिक्षगाम्।।5.27.9।।युक्तां हंससहस्रेण स्वयमास्थाय राघवः।शुक्लमाल्याम्बरधरो लक्ष्मणेन सहागतः।।5.27.10।।

ラーガヴァ（ラーマ）自身は白い花輪と白い衣を身にまとい、千羽の白鳥がつながれた輿に乗って、ラクシュマナと共に到着しました。

Verse 11

स्वप्ने चाद्य मया दृष्टा सीता शुक्लाम्बरावृता।सागरेण परिक्षिप्तं श्वेतं पर्वतमास्थिता।।5.27.11।।

そして今日、夢の中で、白い衣をまとったシーターが、大海に囲まれた白い山の上に立っているのを見た。

Verse 12

रामेण सङ्गता सीता भास्करेण प्रभा यथा।राघवश्च मया दृष्टश्चतुर्दष्ट्रं महागजम्।।5.27.12।।आरूढ श्शैलसङ्काशं चचार सहलक्ष्मणः।

光が太陽と結ばれているように、シーターはラーマと結ばれていた。さらに私は、ラクシュマナを伴うラाघヴァが、山のごとき巨大な四牙の大象に乗り、進みゆくのを見た。

Verse 13

ततस्तौ नरशार्दूलौ दीप्यमानौ स्वतेजसा।।5.27.13।।शुक्लमाल्याम्बरधरौ जानकीं पर्युपस्थितौ।

それから、人の中の虎たる二人は、自らの光で輝き、白い花鬘と白衣をまとって、ジャーナキーのもとへ近づいた。

Verse 14

ततस्तस्य नगस्याग्रे ह्याकाशस्थस्य दन्तिनः।।5.27.14।।भर्त्रा परिगृहीतस्य जानकी स्कन्धमाश्रिता।

それから、その山の前で、ジャーナキーは天空にある象の肩に身を寄せた。その象は夫君により抱え支えられていた。

Verse 15

भर्तुरङ्कात्समुत्पत्य ततः कमललोचना।।5.27.15।।चन्द्रसूर्यौ मया दृष्टा पाणिना परिमार्जती।

そのとき、蓮華の眼をもつ御方が夫の膝から立ち上がり、手で月と太陽をやさしく撫でているのを私は見た。

Verse 16

ततस्ताभ्यां कुमाराभ्यामास्थित: स गजोत्तमः।।5.27.16।।सीतया च विशालाक्ष्या लङ्काया उपरिस्थितः।

ついで、二人の王子と大きな眼のシーターを乗せた最上の象は、ランカーの上にとどまっていた。

Verse 17

पाण्डुरर्षभयुक्तेन रथेनाष्टयुजा स्वयम्।।5.27.17।।इहोपयातः काकुत्स्थ स्सीतया सह भार्यया।

カークッツタは自ら、妻シーターとともに、淡く白い八頭の牡牛に曳かれる車に乗ってここへ来た。

Verse 18

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह वीर्यवान्।।5.27.18।।आरुह्य पुष्पकं दिव्यं विमानं सूर्यसन्निभम्।उत्तरां दिशमालोक्य जगाम पुरुषोत्तमः।।5.27.19।।

勇猛なるラーマ、人の中の最勝者は、弟ラクシュマナとシーターとともに、太陽のごとく輝く妙なるプシュパカの天翔るヴィマーナに乗り、北の方角を望んで旅立った。

Verse 19

लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह वीर्यवान्।।5.27.18।।आरुह्य पुष्पकं दिव्यं विमानं सूर्यसन्निभम्।उत्तरां दिशमालोक्य जगाम पुरुषोत्तमः।।5.27.19।।

勇猛なるラーマ、人の中の最勝者は、弟ラクシュマナとシーターとともに、太陽のごとく輝く妙なるプシュパカの天翔るヴィマーナに乗り、北の方角を望んで旅立った。

Verse 20

एवं स्वप्ने मया दृष्टो रामो विष्णुपराक्रमः।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया सह राघवः।।5.27.20।।

かくして夢のうちに、私はラグハヴァ・ラーマを見た。ヴィシュヌにも比すべき武威を備え、弟ラクシュマナとシーターを伴っていた。

Verse 21

न हि रामो महातेजाश्शक्यो जेतुं सुरासुरैः।राक्षसैर्वापि चान्यैर्वा स्वर्गः पापजनैरिव।।5.27.21।।

大いなる光輝を放つラーマは、神々にもアスラにも、また羅刹にも他のいかなる者にも、決して征服されない。罪ある者が天界を得られぬのと同じである。

Verse 22

रावणश्च मया दृष्टः क्षितौ तैलसमुक्षितः।रक्तवासाः पिबन्मत्तः करवीरकृतस्रजः।।5.27.22।।

「私はラーヴァナが地に横たわり、油を塗られ、赤衣をまとい、カラヴィーラの花鬘を着け、酒に酔いしれているのを見た。」

Verse 23

विमानात्पुष्पकादद्य रावणः पतितो भुवि।कृष्यमाणः स्त्रिया दृष्टो मुण्डः कृष्णाम्बरः पुनः।।5.27.23।।

「さらに今日、私はラーヴァナを見た。プシュパカの空飛ぶ車から地に落ち、頭を剃られ、黒衣をまとい、女に引きずられていた。」

Verse 24

रथेन खरयुक्तेन रक्तमाल्यानुलेपनः।पिपंस्तैलं हसन्नृत्यन् भ्रान्तचित्ताकुलेन्द्रियः।।5.27.24।।

彼は驢馬に曳かせた車に乗り、赤き花鬘と塗香をまとい、油を飲みつつ笑い舞った――心は乱れ、諸根は取り乱していた。

Verse 25

गर्दभेन ययौ शीघ्रं दक्षिणां दिशमास्थितः।पुनरेव मया दृष्टो रावणो राक्षसेश्वरः।।5.27.25।।पतितोऽ वाक्चिरा रा भूमौ गर्दभाद्भयमोहितः।

彼は驢馬に乗り、南の方角へと疾く向かった。再び我は見た、羅刹の王ラーヴァナを。やがて彼は驢馬への恐れに惑わされ、うつむいたまま地に倒れ伏した。

Verse 26

सहसोत्थाय संभ्रान्तो भयार्तो मदविह्वलः।।5.27.26।।उन्मत्त इव दिग्वासा दुर्वाक्यं प्रलपन्बहु।दुर्गन्धं दुस्सहं घोरं तिमिरं नरकोपमम्।।5.27.27।।मलपङ्कं प्रविश्याशु मग्नस्तत्र स रावणः।

ラーヴァナは忽ち跳ね起きた――狼狽し、恐怖に苦しみ、酔いに眩んでいた。狂人のごとく裸で、数多の悪しき言葉を吐き散らし、やがて悪臭ただよう耐え難き恐ろしき闇、地獄にも似た闇へと駆け込み、汚泥の中へ踏み入り、そこで沈み込んだ。

Verse 27

सहसोत्थाय संभ्रान्तो भयार्तो मदविह्वलः।।5.27.26।।उन्मत्त इव दिग्वासा दुर्वाक्यं प्रलपन्बहु।दुर्गन्धं दुस्सहं घोरं तिमिरं नरकोपमम्।।5.27.27।।मलपङ्कं प्रविश्याशु मग्नस्तत्र स रावणः।

ラーヴァナは忽ち跳ね起きた――狼狽し、恐怖に苦しみ、酔いに眩んでいた。狂人のごとく裸で、数多の悪しき言葉を吐き散らし、やがて悪臭ただよう耐え難き恐ろしき闇、地獄にも似た闇へと駆け込み、汚泥の中へ踏み入り、そこで沈み込んだ。

Verse 28

कण्ठे बद्ध्वा दशग्रीवं प्रमदा रक्तवासिनी।।5.27.28।। काली कर्दमलिप्ताङ्गी दिशं याम्यां प्रकर्षति।

赤き衣をまとい、黒き姿で、四肢に泥を塗りつけた女が、ダシャグリーヴァの首を縛り、南方――ヤマの領域へと引きずって行った。

Verse 29

एवं तत्र मया दृष्टः कुम्भकर्णो निशाचरः।।5.27.29।।रावणस्य सुतास्सर्वे दृष्टास्तैलसमुक्षिताः।

同じくそこで、夜にさまよう者クンバカルナを見た。さらにラーヴァナの息子たちすべてを見たが、その身は油で塗りたくられていた。

Verse 30

वराहेण दशग्रीवश्शिंशुमारेण चेन्द्रजित्।।5.27.30।।उष्ट्रेण कुम्भकर्णश्च प्रयाता दक्षिणां दिशम्।

ダシャグリーヴァは猪に乗り、インドラジットはシンシュマーラに乗り、クンバカルナは駱駝に乗って、南の方角へと出立した。

Verse 31

एकस्तत्र मया दृष्टः श्वेतच्छत्रो विभीषणः।।5.27.31।।शुक्लमाल्याम्बरधरः शुक्लगन्धानुलेपनः।

そこでは、白い天蓋（白傘）の下にただ一人立つヴィビーシャナを見た。白い花鬘と白衣をまとい、白檀の香泥を身に塗っていた。

Verse 32

शङ्खदुन्धुभिनिर्घोषैर्नृत्तगीतैरलङ्कृतः।।5.27.32।।आरुह्य शैलसङ्काशं मेघस्तनितनिस्स्वनम्।चतुर्दन्तं गजं दिव्यमास्ते तत्र विभीषणः।।5.27.33।।चतुर्भिस्सचिवैः सार्थं वैहायसमुपस्थितः।

彼は法螺貝と太鼓の轟きにより讃えられ、舞と歌とによって荘厳に飾られていた。

Verse 33

शङ्खदुन्धुभिनिर्घोषैर्नृत्तगीतैरलङ्कृतः।।5.27.32।।आरुह्य शैलसङ्काशं मेघस्तनितनिस्स्वनम्।चतुर्दन्तं गजं दिव्यमास्ते तत्र विभीषणः।।5.27.33।।चतुर्भिस्सचिवैः सार्थं वैहायसमुपस्थितः।

ヴィビーシャナは、山のごとく巨大で雷雲の轟きのように鳴り響く、四本の牙をもつ神妙なる象に乗り、四人の大臣を伴って大空へと舞い上がった。

Verse 34

समाजश्च मया दृष्टो गीतवादित्रनिःस्वनः।।5.27.34।। पिबतां रक्तमाल्यानां रक्षसां रक्तवाससाम्।

また私は、歌と楽器の響きで騒がしい、集いし羅刹たちを見た。彼らは酒を飲み、赤き花鬘を掛け、赤き衣をまとっていた。

Verse 35

लङ्का चेयं पुरी रम्या सवाजिरथकुञ्जराः।।5.27.35।।सागरे पतिता दृष्टा भग्नगोपुरतोरणा।

馬・戦車・象を備えたこの麗しき都ランカーを、私は海へと落ち、門楼と楼門のアーチが砕け散った姿で見た。

Verse 36

लङ्का दृष्टा मया स्वप्ने रावणेनाभिरक्षिता।।5.27.36।। दग्धा रामस्य दूतेन वानरेण तरस्विना।

夢の中で私は、ラーヴァナに守られているはずのランカーが、ラーマの使者たる剛勇のヴァーナラによって焼き払われるのを見た。

Verse 37

पीत्वा तैलं प्रनृत्ताश्च प्रहसन्त्यो महास्वनाः।।5.27.37।। लङ्कायां भस्मरूक्षायां सर्वा राक्षसस्त्रियः।

灰にまみれ乾ききったランカーで、羅刹の女たちは皆、油を飲んだのち、踊り、笑い、轟く声で叫んでいた。

Verse 39

अपगच्छत नश्यध्वं सीतामाप्नोति राघवः।।5.27.39।।घातयेत्परमामर्षी युष्मान्सार्थं हि राक्षसैः।

ただちに退きなさい。さもなくば滅びる。ラाघヴァは必ずシーターを取り戻し、激しい憤怒のうちに、羅刹どもと共にお前たちを討ち滅ぼす。

Verse 40

प्रियां बहुमतां भार्यां वनवासमनुव्रताम्।।5.27.40।।भर्त्सितां तर्जितां वापि नानुमंस्यति राघवः।

ラाघヴァは決して許さぬ——罵られようと、脅されようと。森の流刑にまで従った、愛しく尊ばれる妻を。

Verse 41

तदलं क्रूरवाक्यैश्च सान्त्वमेवाभिधीयताम्।।5.27.41।।अभियाचाम वैदेहीमेतद्धि मम रोचते।

残酷な言葉はもう十分だ。慰めの言葉だけを述べよ。ヴァイデーヒーに赦しを乞おう——それこそ我が望む道だ。

Verse 42

यस्यामेवंविधः स्वप्नो दुःखितायां प्रदृश्यते।।5.27.42।।सा दुःखैर्विविधैर्मुक्ता प्रियं प्राप्नोत्यनुत्तमम्।

悲しみに沈む女がこのような夢を見るとき、さまざまな憂いから解き放たれ、比類なき幸福を得る。

Verse 43

भर्त्सितामपि याचध्वं राक्षस्यः किं विवक्षया।।5.27.43।।राघवाद्धि भयं घोरं राक्षसानामुपस्थितम्।

羅刹女たちよ、たとえ脅したとしても、今こそ彼女に赦しを乞え——何をためらうのか。ラाघヴァより、羅刹どもに恐るべき恐怖が迫っているのだ。

Verse 44

प्रणिपातप्रसन्ना हि मैथिली जनकात्मजा।।5.27.44।।अलमेषा परित्रातुं राक्षस्यो महतो भयात्।

まことにマイティリー、ジャナカ王の御息女は、伏して礼拝する者に慈しみを垂れたまう。おお羅刹女たちよ、彼女は汝らを大いなる恐怖より救い得る。

Verse 45

अपि चास्या विशालाक्ष्या न किंचिदुपलक्षये।।5.27.45।।विरूपमपि चाङ्गेषु सुसूक्ष्ममपि लक्षणम्।

さらに、この大きな瞳の御方には、わずかな不吉の徴すら見受けられぬ。四肢に醜相も悪しき印も、いかに微細であれ存在しない。

Verse 46

छायावैगुण्यमात्रं तु शङ्के दुःखमुपस्थितम्।।5.27.46।। अदुःखार्हामिमां देवीं वैहायसमुपस्थिताम्।

ただわずかに光沢が損なわれたのみと見える。それは悲しみが近づいた徴であり、苦しむに値せぬこの尊き姫君は、憂いにより面色を変えておられる。

Verse 47

अर्थसिद्धिं तु वैदेह्याः पश्याम्यहमुपस्थिताम्।।5.27.47।।राक्षसेन्द्रविनाशं च विजयं राघवस्य च।

われはヴァイデーヒーの願いが成就に近づくのを見る。また羅刹の王の滅亡と、ラाघヴァの勝利をも見る。

Verse 48

निमित्तभूतमेतत्तु श्रोतुमस्या महत्प्रियम्।।5.27.48।।दृश्यते च स्फुरच्चक्षुः पद्मपत्रमिवायतम्।

これはまことに、彼女が大いなる吉報を聞く前兆となった。蓮の花弁のごとく長いその眼が、かすかに脈打つのが見える。

Verse 49

ईषच्छ हृषितो वास्या दक्षिणाया ह्यदक्षिणः।।5.27.49।।अकस्मादेव वैदेह्या बाहुरेकः प्रकम्पते।

まるでかすかな歓びに触れたかのように、吉祥なるヴァイデーヒーの左の腕が、ふいに震えはじめた。

Verse 50

करेणुहस्तप्रतिम स्सव्यश्चोरुरनुत्तमः।।5.27.50।।वेपमानः सूचयति राघवं पुरतः स्थितम्।

雌象の鼻にも似た、彼女のこの上なく優れた左の腿が震え、まるでラाघヴァ（ラーマ）が目前に立つことを告げているかのようであった。

Verse 51

पक्षी च शाखानिलयं प्रविष्टःपुनः पुनश्चोत्तमसान्त्ववादी।सुस्वागतां वाचमुदीरयानः पुनःपुनश्चोदयतीव हृष्टः।।5.27.51।।

また一羽の鳥が、枝葉の庵へと幾度も入り、すぐれた慰めの声をさえずった。「よくぞ来た」と迎える言葉を響かせ、喜びつつ、幾度も彼女を励ましているかのようであった。