Adhyaya 115

Verse 1

कुंजल उवाच । ततस्त्वसौ संयति राजमानः समुद्यतश्चापधरो महात्मा । यथैव कालः कुपितः सलोकान्संहर्तुमैच्छत्तु तथा सुदानवान्

クンジャラは言った。かくしてその大魂の戦士は、戦場に輝き、弓を高く掲げて備え、諸世界を滅ぼさんと欲した。怒れる「時」（カーラ）があらゆる界を滅尽せんとするがごとく、彼もまたダーナヴァらと共にそう望んだ。

Verse 2

महास्त्रजालै रवितेजतुल्यैः सुदीप्तिमद्भिर्निजघान दानवान् । वायुर्यथोन्मूलयतीह पादपांस्तथैव राजा निजघान दानवान्

太陽の光に等しく燃えさかる巨大な武器の網をもって、彼はダーナヴァらを打ち倒した。ここに風が樹々を根こそぎ倒すように、王もまたダーナヴァらを討ち伏せた。

Verse 3

वायुर्यथा मेघचयं च दिव्यं संचालयेत्स्वेन बलेन तेजसा । तथा स राजा असुरान्मदोत्कटाननाशयद्बाणवरैः सुतीक्ष्णैः

風が自らの力と輝きによって天なる雲の群れを押し流すように、その王は、驕りに酔い猛るアスラたちを、妙なる矢、剃刀のごとく鋭い矢で滅ぼした。

Verse 4

न शेकुर्दानवाः सर्वे बाणवर्षं महात्मनः । मृताः केचिद्द्रुताः केचित्केचिन्नष्टा महाहवात्

ダーナヴァのすべては、その大魂の放つ矢の雨に耐えられなかった。ある者は討たれ、ある者は慌てて逃げ、ある者は大合戦の中に姿を失った。

Verse 5

सूत उवाच । महातेजं महाप्राज्ञं महादानवनाशनम् । चुक्रोध हुंडो दुष्टात्मा दृष्ट्वा तं नृपनंदनम्

スータは言った。その王子――大いなる光輝と大いなる叡智を備え、ダーナヴァを滅ぼす強者――を見て、邪なる心のフンダは怒りに燃え上がった。

Verse 6

स्थितो गत्वेदमाभाष्य तिष्ठतिष्ठेति चाहवे । त्वामद्य च नयिष्यामि आयुपुत्र यमांतिकम्

彼はそこに立ったまま進み出て、戦場のただ中で言った。「止まれ—止まれ！今日こそ汝を、アーユの子よ、ヤマの御前へ連れて行く。」

Verse 7

नहुष उवाच । स्थितोस्मि समरे पश्य त्वामहं हंतुमागतः । अहं त्वां तु हनिष्यामि दानवं पापचेतनम्

ナフシャは言った。「見よ、我は戦に立ち、汝を討たんとして来た。まことに我が汝を討つ、罪に心を染めたるダーナヴァよ。」

Verse 8

इत्युक्त्वा धनुरादाय बाणानग्निशिखोपमान् । छत्रेण ध्रियमाणेन शुशुभे सोऽपि संयुगे

そう言い終えると、彼は弓を取り、炎の舌のごとき矢を携えた。さらに天蓋（かさ）が頭上に捧げられ、彼もまた戦場に輝いた。

Verse 9

इंद्रस्य सारथिं दिव्यं मातलिं वाक्यमब्रवीत् । वाहयतु रथं मेऽद्य हुंडस्य सम्मुखं भवान्

彼はインドラの神なる御者マータリに告げた。「今日、我が戦車をフンダの正面、最前へと駆れ。」

Verse 10

इत्युक्तस्तेन वीरेण मातलिर्लघुविक्रमः । तुरगांश्चोदयामास महावातजवोपमान्

その勇者にそう告げられると、俊敏なるマータリは馬を駆り立てた。大風の速さにも比すべき勢いで。

Verse 11

उत्पेतुश्च ततो वाहा हंसा इव यथांबरे । छत्रेण इंदुवर्णेन रथेनापि पताकिना

そのとき馬たちは、天空を舞う白鳥のごとく跳ね上がり、旗を掲げた戦車もまた、月のように白い天蓋（傘）を伴って進み出た。

Verse 12

नभस्तलं तु संप्राप्य यथा सूर्यो विराजते । आयुपुत्रस्तथा संख्ये तेजसा विक्रमेण तु

太陽が天の高みへ至って燦然と輝くように、戦場においてもĀyuの子は、光明（テージャス）と武勇（ヴィクラマ）によって赫々と輝いた。

Verse 13

अथ हुंडो रथस्थोऽपि राजमानः स्वतेजसा । सर्वायुधैश्च संयुक्तस्तद्वद्वीरव्रते स्थितः

ついでフンダは戦車に座しながらも、自らの光（テージャス）により輝いた。あらゆる武器を備え、武人の誓いに堅くとどまった。

Verse 14

उभयोर्वीरयोर्युद्धं देवविस्मयकारकम् । तदा आसीन्महाप्राज्ञ दारुणं भीतिदायकम्

その二人の勇士の戦いは、神々さえ驚嘆させた。まさにその時、ああ大賢者よ、それは苛烈で、恐れを呼ぶものであった。

Verse 15

सुबाणैर्निशितैस्तीक्ष्णैः कंकपत्रैः शिलीमुखैः । हुंडेन ताडितो राजा सुबाह्वोरंतरे तदा

そのとき王はフンダにより、優れた矢で射抜かれた。鋭く尖り、禿鷲の羽を備え、シリームカ（śilīmukha）の矢のごとく貫くそれが、両腕の間に命中した。

Verse 16

सुभाले पंचभिर्बाणैर्विद्धः क्रुद्धोऽभवत्तदा । सविद्धस्तु तदा बाणैरधिकं शुशुभे नृपः

そのとき王は五本の矢に射られて怒りに燃えた。されど矢に貫かれながらも、統べる者はなおいっそう輝きを増した。

Verse 17

सारुणः करमालाभिरुदयंश्च दिवाकरः । रुधिरेण तु दिग्धांगो हेमबाणैस्तनुस्थितैः

太陽は赤褐色に昇り、手には光の花鬘を携えるかのようであった。その身は血に染まり、黄金の矢が四肢に突き立っていた。

Verse 18

सूर्यवच्छोभते राजा पूर्वकालस्य चांबरे । दृष्ट्वा तु पौरुषं तस्य दानवं वाक्यमब्रवीत्

王は、いにしえの天に輝く太陽のごとく光り映えた。その武勇を見て、ダーナヴァは次の言葉をもって語りかけた。

Verse 19

तिष्ठतिष्ठ क्षणं दैत्य पश्य मे लाघवं पुनः । इत्युक्त्वा तु रणे दैत्यं जघान दशभिः शरैः

「止まれ、止まれ、しばし待て、ダイティヤよ――我が敏捷を再び見よ！」そう言い放つと、戦場でそのダイティヤを十本の矢で射抜いた。

Verse 20

मुखे भाले हतस्तेन मूर्च्छितो निपपात ह । पश्यामानैः सुरैर्दिव्यै रथोपरि महाबलः

彼により顔と額を射られ、強大なる戦士は気を失って戦車の上に倒れた。天上のデーヴァたちはそれを見守っていた。

Verse 21

देवैश्च चारणैः सिद्धैः कृतः शब्दः सुहर्षजः । जयजयेति राजेंद्र शंखान्दध्मुः पुनः पुनः

そのとき神々は、チャーラナとシッダたちと共に、大いなる歓喜より生じた声を上げた。「勝利あれ、勝利あれ！」王よ。彼らは幾度も幾度も法螺貝を吹き鳴らした。

Verse 22

सकोलाहलशब्दस्तु तुमलो देवतेरितः । कर्णरंध्रमाविवेश हुंडस्य मूर्छितस्य च

そのとき、神威に促された凄まじい轟音が、気絶して横たわるフンダの耳の穴へと入り込んだ。

Verse 23

श्रुत्वा सधनुरादाय बाणमाशीविषोपमम् । स्थीयतां स्थीयतां युद्धे न मृतोस्मि त्वया हतः

それを聞くや、彼は弓を取り、毒蛇にも似た矢をつかみ、叫んだ。「踏みとどまれ、踏みとどまれ、戦場にて！ 我は死せず、汝に討たれしにあらず！」

Verse 24

इत्युक्त्वा पुनरुत्थाय लाघवेन समन्वितः । एकविंशतिभिर्बाणैर्नहुषं चाहनत्पुनः

そう言って彼は再び起き上がり、俊敏さを備えて、なおもナフシャを二十一の矢で打ち据えた。

Verse 25

एकेन मुष्टिमध्ये तु चतुर्भिर्बाहुमध्यतः । चतुर्भिश्च महाश्वांश्च छत्रमेकेन तेन वै

一つの手で握り拳の中央をつかみ、四つの手で腕の中ほどを押さえ、さらに四つの手で大いなる馬をとらえ、もう一つの手でまことに王の天蓋（傘）を保持した。

Verse 26

पंचभिर्मातलिं विद्ध्वा रथनीडं तु सप्तभिः । ध्वजदंडं त्रिभिस्तीक्ष्णैर्दानवः शिखिपत्रिभिः

ダーナヴァは孔雀の羽を付けた鋭い矢五本でマータリを射抜き、さらに七本で戦車の枠を貫き、三本で旗竿を穿った。

Verse 27

आदानं तु निदानं तु लक्षमोक्षं दुरात्मनः । लाघवं तस्य संदृष्ट्वा देवता विस्मयंगताः

彼の奪取と称する「理由」、さらにはその悪しき者の狙いまでもが露わとなった。羽のごとく軽やかな身のこなしを見て、神々は驚嘆に打たれた。

Verse 28

तस्य पौरुषमापश्य स राजा दानवोत्तमम् । शूरोसि कृतविद्योसि धीरोसि रणपंडितः

その武勇を見て、王はダーナヴァの中の最勝者に告げた。「汝は勇者、学を成し、心は堅く、戦の理に通じた者である。」

Verse 29

इत्युक्वा दानवं तं तु धनुर्विस्फार्य भूपतिः । मार्गणैर्दशभिस्तं तु विव्याध लघुविक्रमः

そう言い終えると王は弓を鳴らして引き絞り、敏捷なる武威をもって十本の矢で彼を射貫いた。

Verse 30

त्रिभिर्ध्वजं प्रचिच्छेद स पपात धरातले । तुरगान्पातयामास चतुर्भिस्तस्य सायकैः

三本の矢で旗を断ち、旗は地に落ちた。さらに四本の矢で、その者の馬を射倒した。

Verse 31

एकेन छत्रं तस्यापि चकर्त लघुविक्रमः । दशभिः सारथिस्तस्य प्रेषितो यममंदिरम्

ラグヴィクラマは一撃でその天蓋（傘）さえも二つに断ち、さらに十の打ちでその者の御者をヤマの住処へ送り去った。

Verse 32

दंशनं दशभिश्छित्त्वा शरैश्च विदलीकृतः । सर्वांगेषु च त्रिंशद्भिर्विव्याध दनुजेश्वरम्

十の矢でダンシャナを斬り伏せ、矢束で粉砕し、ついでダーナヴァの主を三十の矢で全身の肢に貫いた。

Verse 33

हताश्वो विरथो जातो बाणपाणिर्धनुर्धरः । अभ्यधावत्स वेगेन वर्षयन्निशितैः शरैः

馬を討たれて戦車を失ったが、矢を手にし弓を執り、疾風のごとく駆け寄って鋭い矢を雨のように放った。

Verse 34

खड्गचर्मधरो दैत्यो राजानं तमधावत । धावमानस्य हुंडस्य खड्गं चिच्छेद भूपतिः

剣と盾を携えた魔がその王に突進した。フンダが駆け迫ると、大地の主はその剣を断ち切った。

Verse 35

क्षुरप्रैर्निशितैर्बाणैश्चर्म चिच्छेद भूपतिः । अथ हुंडः स दुष्टात्मा समालोक्य समंततः

剃刀のごとく鋭い矢で王は盾を断ち割った。すると邪なる心のフンダは、四方八方を見回した。

Verse 36

जग्राह मुद्गरं तूर्णं मुमोच लघुविक्रमः । वज्रवेगं समायांतं ददृशे नृपतिस्तदा

ラグヴィクラマは素早く棍棒を掴み、それを投げつけた。その瞬間、王はヴァジュラヴェーガが稲妻のような速さで迫ってくるのを見た。

Verse 37

मुद्गरं स्वनवंतं चापातयदंबरात्ततः । दशभिर्निशितैर्बाणैः क्षुरप्रैश्च स्वविक्रमात्

そして、彼は自らの武勇によって、剃刀のような鋭い鏃を持つ十本の矢を使い、轟音を立てる棍棒を空から撃ち落とした。

Verse 38

मुद्गरं पतितं दृष्ट्वा दशखण्डमयं भुवि । गदामुद्यम्य वेगेन राजानमभ्यधावत

棍棒が地面に落ち、十個の破片に砕け散ったのを見て、彼は別の棍棒を振り上げ、猛スピードで王に向かって突進した。

Verse 39

खड्गेन तीक्ष्णधारेण तस्य बाहुं विचिच्छिदे । सगदं पतितं भूमौ सांगदं कटकान्वितम्

鋭い刃の剣で彼はその腕を切り落とした。腕は地面に落ちたが、まだ棍棒を握りしめており、腕輪や装飾品で飾られていた。

Verse 40

महारावं ततः कृत्वा वज्रस्फोटसमं तदा । रुधिरेणापि दिग्धांगो धावमानो महाहवे

そして、雷鳴のような凄まじい咆哮を上げ、血にまみれた手足で、彼はその大いなる戦いの中を駆け抜けた。

Verse 41

क्रोधेन महताविष्टो ग्रस्तुमिच्छति भूपतिम् । दुर्निवार्यः समायातः पार्श्वं तस्य च भूपतेः

激しい憤怒に呑まれ、彼は王を喰らわんとした。抑え難く止め難いまま、王の傍らへと迫り来た。

Verse 42

नहुषेण महाशक्त्या ताडितो हृदि दानवः । पतितः सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः

那胡沙の大いなる力により胸を打たれ、魔はたちまち地に倒れた。まるで雷霆に砕かれた山のごとく。

Verse 43

तस्मिन्दैत्ये गते भूमावितरे दानवा गताः । विविशुः कति दुर्गेषु कति पातालमाश्रिताः

そのダイティヤが地に倒れるや、他のダーナヴァたちは去った。ある者は諸々の城塞へ入り、ある者はパーターラへ身を寄せた。

Verse 44

देवाः प्रहर्षमाजग्मुर्गंधर्वाः सिद्धचारणाः । हते तस्मिन्महापापे नहुषेण महात्मना

その大罪人が大徳なる那胡沙に討たれると、神々はガンダルヴァ、シッダ、チャーラナと共に歓喜に満たされた。

Verse 45

तस्मिन्हते दैत्यवरे महाहवे देवाश्च सर्वे प्रमुदं प्रलेभिरे । तां देवरूपां तपसा प्रवर्द्धितां स आयुपुत्रः प्रतिलभ्य हर्षितः

大いなる戦いにて魔族の雄が討たれると、諸天はみな大いに歓喜した。さらにアーユの子は、神々しき姿でタパスにより輝きを増した彼女を取り戻し、喜びに満たされた。

Verse 115

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने पंचदशाधिकशततमोऽध्यायः

かくして『シュリー・パドマ・プラーナ』のブーミ・カンダにおいて、ヴェーナの章段、グル・ティールタの功徳讃、チャヴァナの物語、ならびにナフシャの説話のうちに、第百十五章はここに終わる。