Adhyaya 32

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३१// वसिष्ठ उवाच ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा स प्रणम्य जगद्गुरुम् / प्रसन्नचेताः सुभृशं शिवलोकं जगाम ह

આ રીતે શ્રીબ્રહ્માંડ મહાપુરાણના વાયુપ્રોક્ત મધ્યભાગ, તૃતીય ઉપોદ્ધાતપાદ, ભાર્ગવચરિતમાં એકત્રીસમો અધ્યાય. વસિષ્ઠ બોલ્યા—બ્રહ્માના વચન સાંભળી તેણે જગદ્ગુરુને પ્રણામ કર્યો; અતિ પ્રસન્નચિત્તે તે શિવલોકમાં ગયો.

Verse 2

लक्षयोजनमूर्द्ध्वं च ब्रह्मलोका द्विलक्षणम् / अथनिर्वचनीयं च योगिगम्यं परात्परम्

બ્રહ્મલોકથી બે લાખ યોજન ઉપર તે લોક છે. તે અવર્ણનીય, યોગીઓને જ ગમ્ય અને પરાત્પર છે.

Verse 3

वैकुण्ठो दक्षिणे यस्माद्गौरीलोकश्च वामतः / यदधो ध्रुवलोकश्च सर्वलोकपरस्तु सः

જેણે દક્ષિણ તરફ વૈકુંઠ અને ડાબી તરફ ગૌરીલોક છે; અને જેના નીચે ધ્રુવલોક છે—તે લોક સર્વ લોકોથી પર છે.

Verse 4

तपोवीर्यगती रामः शिवलोकं ददर्श च / उपमानेन रहितं नानाकौतुकसंयुतम्

તપ અને વીર્યની ગતિથી રામે શિવલોકનું દર્શન કર્યું. તે ઉપમાનથી રહિત અને નાનાવિધ અદ્ભુત કૌતુકોથી યુક્ત હતું.

Verse 5

वसंति यत्र योगीन्द्राः सिद्धाः पाशुपताः शुभाः / कोटिकल्पतपः पुण्याः शान्ता निर्मत्सरा जनाः

જ્યાં યોગીન્દ્રો, સિદ્ધો અને શુભ પાશુપતો વસે છે; કરોડ કલ્પોના તપના પુણ્યથી પવિત્ર, શાંત અને નિર્મત્સર જન ત્યાં છે।

Verse 6

पारिजातमुखैर्वृक्षैः शोभितं कामधेनुभिः / योगेन योगिना सृष्टं स्वेच्छया शङ्करेण हि

પારિજાત વગેરે વૃક્ષોથી શોભિત અને કામધેનુઓથી યુક્ત; યોગી શંકરે પોતાની સ્વેચ્છાથી યોગબળે તેને સર્જ્યું છે।

Verse 7

शिल्पिनां गुरुणा स्वप्ने न दृष्टं निश्वकर्मणा / सरोवरशतैर्दिव्यैः पद्मरागविराजितैः

શિલ્પીઓના ગુરુ વિશ્વકર્માએ પણ સ્વપ્નમાંય એવું જોયું નથી; દિવ્ય સો સરોવરો અને પદ્મરાગ મણિઓની ઝળહળથી તે વિરાજે છે।

Verse 8

शोभितं चातिरम्यं च संयुक्तं मणिवेदिभिः / सुवर्णरत्नरचितप्राकारेण समावृतम्

તે શોભાયમાન અને અતિ રમણીય છે, મણિવેદિકાઓથી યુક્ત; અને સોનાં-રત્નોથી રચાયેલા પ્રાકારથી ઘેરાયેલું છે।

Verse 9

अत्यूर्द्ध्वमंबरस्पर्शि स्वच्छं क्षीरनिभंपरम् / चतुर्द्वारसमायुक्तं शोभितं मणिवेदिभिः

તે અતિ ઊંચું, આકાશને સ્પર્શતું, નિર્મળ અને ક્ષીર સમાન તેજસ્વી છે; ચાર દ્વારોથી યુક્ત અને મણિવેદિકાઓથી અલંકૃત છે।

Verse 10

रक्तसोपानयुक्तैश्च रत्नस्तंभकपाटकैः / नानाचित्रविचित्रैश्च शोभितैः सुमनोहरैः

રક્તવર્ણ સોપાનો સાથે યુક્ત, રત્નમય સ્તંભો અને કિવાડોથી સજ્જ, નાનાવિધ ચિત્રવૈવિધ્યથી શોભિત—અતિ મનોહર હતું.

Verse 11

तन्मधये भवनं रम्यं सिंहद्वारोपशोभितम् / ददर्शरामो धर्मात्मा विचित्रमिव संगतः

તેના મધ્યમાં સિંહદ્વારથી શોભિત એક રમ્ય ભવન હતું; ધર્માત્મા રામે તેને જાણે અદ્ભુત વૈભવથી સંયુક્ત જોયું.

Verse 12

तत्र स्थितौ द्वार पालौ ददर्शातिभयङ्करौ / महाकरालदन्तास्यौ विकृतारक्तलोचनौ

ત્યાં ઊભેલા બે દ્વારપાલ અતિ ભયંકર હતા; તેમના મુખમાં મહા કરાળ દાંત અને આંખો વિકૃત તથા રક્તવર્ણ હતી.

Verse 13

दग्धशैलप्रतीकाशौ महाबलपराक्रमौ / विभूतिभूषिताङ्गौ च व्याघ्रचर्मांबरौ च तौ

તે બંને દગ્ધ પર્વત સમા તેજસ્વી, મહાબળ અને પરાક્રમી હતા; અંગો પર વિભૂતિનું ભૂષણ અને વસ્ત્રરૂપે વ્યાઘ્રચર્મ ધારણ કરેલું હતું.

Verse 14

त्रिशूलपट्टिशधरौ ज्वलन्तौ ब्रह्मतेजसा / तौ दृष्ट्वा मनसा भीतः किञ्चिदाह विनीतवत्

ત્રિશૂલ અને પટ્ટિશ ધારણ કરીને બ્રહ્મતેજથી જ્વલંત એવા તેમને જોઈ, તે મનથી ભયભીત થયો અને વિનયપૂર્વક થોડું બોલ્યો.

Verse 15

नमस्करोमि वामीशौ शङ्करं द्रष्टुमागतः / ईश्वराज्ञां समादाय मामथाज्ञप्तुमर्हथ

હે વામીશૌ! હું નમસ્કાર કરું છું; શંકરનાં દર્શન કરવા આવ્યો છું. ઈશ્વરની આજ્ઞા લઈને આવ્યો છું; તેથી મને આદેશ આપો.

Verse 16

तौतु तद्वचनं श्रुत्वा गृहीत्वाज्ञां शिवस्य च / प्रवेष्टुमाज्ञां ददतुरीश्वरानुचरौ च तौ

તેમણે તેનું વચન સાંભળી અને શિવની આજ્ઞા સ્વીકારી, ઈશ્વરના અનુચર એવા તે બે જણાએ તેને પ્રવેશની આજ્ઞા આપી.

Verse 17

स तदाज्ञामनुप्राप्य विवेशान्तः पुरं मुदा / तत्रातिरम्यां सिद्धौघैः समाकीर्णां सभां द्विजः

તે આજ્ઞા પ્રાપ્ત કરીને તે દ્વિજ આનંદથી અંતઃપુરમાં પ્રવેશ્યો. ત્યાં તેણે સિદ્ધસમૂહોથી ભરેલી અતિ રમણીય સભા જોઈ.

Verse 18

दृष्ट्वा विस्मयमापेदे सुगन्धबहुलां विभोः / तत्रापश्यच्छिवं शान्तं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

તે જોઈને તે આશ્ચર્યચકિત થયો; પ્રભુનું તે સ્થાન સુગંધથી ભરપૂર હતું. ત્યાં તેણે શાંત શિવને—ત્રિનેત્ર, ચંદ્રશેખર—દેખ્યો.

Verse 19

त्रिशूलशोभितकरं व्याघ्रचर्मवरांबरम् / विभूतिभूषिताङ्गं च नागयज्ञोपवीतिनम्

તેના હાથમાં ત્રિશૂલ શોભતું હતું; વ્યાઘ્રચર્મ તેનું ઉત્તમ વસ્ત્ર હતું. અંગો પર વિભૂતિ શોભતી હતી અને નાગ જ તેનું યજ્ઞોપવીત હતું.

Verse 20

आत्मारामं पूर्णकामं कोटिसूर्यसमप्रभम् / पञ्चाननं दशभुजं भक्तानुग्रहविग्रहम्

આત્મારામ, પૂર્ણકામ, કરોડ સૂર્ય સમ તેજસ્વી; પંચાનન, દશભુજ, ભક્તોને અનુગ્રહ આપનાર સાકાર વિગ્રહ।

Verse 21

योगज्ञाने प्रब्रुवन्तं सिद्धेभ्यस्तर्कमुद्रया / स्तूयमानं च योकीन्द्रैः प्रमथप्रकरैर्मुदा

યોગજ્ઞાન પ્રબોધતા, સિદ્ધોને તર્કમુદ્રાથી સમજાવતા; અને યોગીન્દ્રો તથા પ્રમથગણો આનંદથી જેમની સ્તુતિ કરે છે।

Verse 22

भैरवैर्योगिनीभिश्च वृतं रुद्रगणैस्तथा / मूर्ध्ना नमाम तं दृष्ट्वा रामः परमया मुदा

ભૈરવો, યોગિનીઓ અને રુદ્રગણોથી ઘેરાયેલા તેમને જોઈ રામે પરમાનંદથી મસ્તક નમાવી પ્રણામ કર્યો।

Verse 23

वामभागे कार्त्तिकेयं दक्षिणे च गणेश्वरम् / नन्दीश्वरं महाकालं वीरभद्रं च तत्पुरः

તેમના વામ ભાગે કાર્ત્તિકેય, દક્ષિણ ભાગે ગણેશ્વર; અને સામે નંદીશ્વર, મહાકાલ તથા વીરભદ્ર સ્થિત હતા।

Verse 24

क्रोडे दुर्गां शतभुजां दृष्ट्वा नत्वाथ तामपि / स्तोतुं प्रचक्रमे विद्वान्गिरा गद्गदया विभुम्

કોળમાં વિરાજમાન શતભુજા દુર્ગાને જોઈ, તેને પણ નમસ્કાર કરીને; પછી વિદ્વાન રામ ગદગદ વાણીથી તે વિભુની સ્તુતિ કરવા લાગ્યો।

Verse 25

नमस्ये शिवमीशानं विभुं व्यापकमव्ययम् / भुजङ्गभूषणं चोग्रं नृकपालस्रगुज्ज्वलम्

હું ઈશાન શિવને નમસ્કાર કરું છું—જે સર્વવ્યાપી, વિભુ અને અવ્યય છે; ભુજંગ-ભૂષણધારી, ઉગ્ર, અને નરકપાલોની માળાથી તેજસ્વી છે।

Verse 26

यो विभुः सर्वलोकानां सृष्टिस्थितिविनाशकृत् / ब्रह्मादिरूपधृग्ज्येष्ठस्तं त्वां वेद कृपार्णवम्

જે વિભુ સર્વ લોકોની સૃષ્ટિ, સ્થિતિ અને વિનાશ કરે છે; જે બ્રહ્મા આદિ રૂપો ધારણ કરનાર જ્યેષ્ઠ છે—તે કરુણાસાગર તમે જ (યથાર્થ રીતે) જાણી શકાય છો।

Verse 27

वेदा न शक्ता यं स्तोतु मवाङ्मनसगोचरम् / ज्ञानबुद्ध्योरसाध्यं च निराकारं नमाम्यहम्

જેનુ સ્તવન વેદો પણ કરી શકતા નથી, જે વાણી અને મનની પહોંચથી પરે છે; જે જ્ઞાન અને બુદ્ધિથી પણ અપ્રાપ્ય, નિરાકાર છે—તેને હું નમું છું।

Verse 28

शक्रादयः सुरगणा ऋषयो मनवो ऽसुराः / न यं विदुर्यथातत्त्वं तं नमामि परात्परम्

શક્ર આદિ દેવગણ, ઋષિઓ, મનુઓ અને અસુરો પણ જેને યથાતત્ત્વ જાણતા નથી—તે પરાત્પરને હું નમું છું।

Verse 29

यस्यांशांशेन सृजयन्ते लोकाः सर्वे चराचराः / लीयन्ते च पुनर्यस्मिंस्तं नमामि जगन्मयम्

જેનાં અંશના અંશથી સર્વ ચરાચર લોકો સર્જાય છે, અને ફરી જેમાં જ લીન થાય છે—તે જગન્મયને હું નમું છું।

Verse 30

यस्येषत्कोपसंभूतो हुताशो दहते ऽखिलम् / सोर्द्ध्वलोकं सपातालं तं नमामि हरं परम्

જેનાં અલ્પ ક્રોધથી ઉત્પન્ન થયેલો હુતાશન સર્વને દહે; જે ઊર્ધ્વલોકથી પાતાળ સુધી વ્યાપે છે—તે પરમ હર ને હું નમસ્કાર કરું છું।

Verse 31

पृथ्वीपवन वह्न्यभभोनभोयज्वेन्दुभास्कराः / मूर्त्तयो ऽष्टौ जगत्पूज्यास्तं यज्ञं प्रणमाम्यहम्

પૃથ્વી, પવન, અગ્નિ, જળ, આકાશ, યજ્વા (યજ્ઞસ્વરૂપ), ચંદ્ર અને સૂર્ય—આ આઠ મૂર્તિઓ જગતપૂજ્ય છે; તે યજ્ઞને હું પ્રણામ કરું છું।

Verse 32

यः कालरूपो जगदादिकर्त्ता पाता पृथग्रूपधरो जगन्मयः / रर्त्ता पुना रुद्रवपुस्तथान्ते तं कालरूपं शरणं प्रपद्ये

જે કાળરૂપે જગતનો આદિકર્તા છે, જે વિવિધ રૂપ ધારણ કરી જગતનું પાલન કરે અને જગન્મય છે; અને અંતે રુદ્રવપુથી સંહાર કરે—તે કાળરૂપને હું શરણ સ્વીકારું છું।

Verse 33

इत्येवमुक्त्वा स तु भार्गवो मुदा पषात तस्याङ्घ्रि समीप आतुरः / उत्थाप्य तं वामकरेण लीलया दध्रे तदा मूर्ध्नि करं कृपार्णवः

આ રીતે કહી તે ભાર્ગવ આનંદથી આતુર બની તેમના ચરણોની નજીક પડી શરણ ગયો. ત્યારે કૃપાસાગર પ્રભુએ ડાબા હાથે લીલાથી તેને ઊંચકીને તેના મસ્તક પર પોતાનો કર મૂક્યો।

Verse 34

आशीर्भिरेनं ह्यभिनन्द्य सादरं निवेशयामास गणेशपूर्वतः / उवाच वामामभिवीक्ष्य चाप्युमां कृपार्द्रदृष्ट्याखिलकामपूरकः

આશીર્વાદોથી તેને સ્નેહપૂર્વક અભિનંદન કરી, ગણેશના આગળ બેસાડ્યો. પછી કૃપાભીની દૃષ્ટિથી વામા ઉમા તરફ જોઈ, સર્વકામ પૂર્ણ કરનાર પ્રભુએ કહ્યું।

Verse 35

शिव उवाच कस्त्वं वटो कस्यकुले प्रसूतः किं कार्यमुद्दिश्य भवानिहागतः / विनिर्द्दिशाहं तव भक्तिभावतः प्रीतः प्रदद्यां भवतो मनोगतम्

શિવે કહ્યું—હે વત્સ, તું કોણ છે? કયા કુળમાં જન્મ્યો છે? કયા કાર્યને ઉદ્દેશીને અહીં આવ્યો છે? તારા ભક્તિભાવથી હું પ્રસન્ન છું; કહો, તારા મનની ઇચ્છા હું તને આપું।

Verse 36

इत्येवमुक्तः स भृगुर्महात्मना हरेण विश्वार्त्तिहरेण सादरम् / पुनश्च नत्वा विबुधां पति गुरुं कृपासमुद्रं समुवाच सत्वरम्

આ રીતે મહાત્મા હરિ—વિશ્વની આર્તિ હરનાર—એ સાદર કહ્યું ત્યારે ભૃગુએ ફરી દેવાધિપતિ ગુરુ, કૃપાસાગરને નમસ્કાર કરીને તત્કાળ કહ્યું।

Verse 37

परशुराम उवाच भृगोश्चाहं कुले जातो जमदग्निसुतौ विभो / रामो नाम जगद्वन्द्यं त्वामहं शरणं गतः

પરશુરામે કહ્યું—હે વિભો, હું ભૃગુના કુળમાં જન્મ્યો છું, જમદગ્નિનો પુત્ર છું. મારું નામ રામ છે; હે જગદ્વંદ્ય, હું તારી શરણમાં આવ્યો છું।

Verse 38

यत्कार्यार्थमहं नाथ तव सांनिध्यमागतः / तं प्रसाधय विश्वेश वाञ्छितं काममेव मे

હે નાથ, જે કાર્ય માટે હું તારા સાન્નિધ્યમાં આવ્યો છું, હે વિશ્વેશ, તે સિદ્ધ કર; એ જ મારી વાંછિત ઇચ્છા છે।

Verse 39

मृगयामागतस्यापि कार्त्तवीर्यस्य भूपतेः / आतिथ्यं कृतवान् देव जमदग्निः पिता मम

હે દેવ, શિકાર માટે આવેલા રાજા કાર્ત્તવીર્યનું પણ મારા પિતા જમદગ્નિએ আতિથ્ય-સત્કાર કર્યો હતો।

Verse 40

राजा तं स बलाल्लोभात्पातयामास मन्दधीः / सा धेनुस्तं मृतं दृष्ट्वा गवां लोकं जगाम ह

મંદબુદ્ધિ રાજાએ લોભવશ બળપૂર્વક તેને પાડી દીધો. તેને મૃત જોઈ તે ધેનુ ગાયોના લોકમાં ચાલી ગઈ.

Verse 41

राजा न शोचन्मरणं पितुर्मम निरागसः / जगाम स्वपुरं पश्चान्माता मे प्रारुदद्भृशम्

નિર્દોષ મારા પિતાના મરણ માટે રાજાએ શોક ન કર્યો. પછી તે પોતાના નગરમાં ગયો; મારી માતા બહુ રડી પડી.

Verse 42

तज्ज्ञात्वा लोकवृत्तज्ञो भृगुर्नः प्रपितामहः / आजगाम महादेव ह्यहमप्यागतो वनात्

હે મહાદેવ, આ જાણીને લોકવૃત્તના જ્ઞાતા અમારા પ્રપિતામહ ભૃગુ આવ્યા; અને હું પણ વનમાંથી આવ્યો.

Verse 43

मया मह सुदुःखार्त्तान्भ्रातॄन्मात्रासहैव मे / सांत्वयित्वा स मन्त्रज्ञो ऽजीवयत्पितरं मम

મેં મારી માતા સાથે અત્યંત દુઃખિત ભાઈઓને સાંત્વના આપી. પછી મંત્રજ્ઞ તેમણે મારા પિતાને ફરી જીવંત કર્યા.

Verse 44

आनागते भृगौ मातुर्दुःखेनाहं प्रकोपितः / प्रतिज्ञां कृतवान्देव सात्वयन्मातरंस्वकाम्

ભૃગુ આવતાં પહેલાં જ માતાના દુઃખથી હું ક્રોધિત થયો. હે દેવ, માતાને સાંત્વના આપતાં આપતાં મેં એક પ્રતિજ્ઞા લીધી.

Verse 45

त्रिःसप्तकृत्वो यदुरस्ताडितं मातुरात्मनः / तावत्संख्यमहं पृथ्वीं करिष्ये क्षत्रवर्जिताम्

માતાના આત્મસ્વરૂપે યદુના ઉર પર ત્રિઃસપ્તકૃત્વઃ પ્રહાર થયો; એટલી જ સંખ્યાએ હું પૃથ્વીને ક્ષત્રિયવર્જિત કરી દઈશ।

Verse 46

इत्येवं परिपूर्णा मे कर्त्ता देवो जगत्पतिः / महादेवो ह्यतो नाथ त्वत्सकाणमिहागतः

આ રીતે મારી પ્રતિજ્ઞા પૂર્ણ થઈ. જગત્પતિ દેવ મહાદેવ, હે નાથ, હવે તારા સખાઓ સાથે અહીં આવ્યા છે.

Verse 47

वसिष्ठ उवाच इत्येवं तद्वचः श्रुत्वा दृष्ट्वा दुर्गामुखं हरः / बभूवानम्रवदनस्छिन्तयानः क्षणं तदा

વસિષ્ઠે કહ્યું—એવું વચન સાંભળી અને દુર્ગાનું મુખ જોઈ હર (શિવ) ત્યારે ક્ષણભર નમ્ર મુખે વિચારમાં લીન થયા.

Verse 48

एतस्मिन्नन्तरे दुर्गा विस्मिता प्राहसद्भृशम् / उवाच च महाराज भार्गवं वैरसाधकम्

આ વચ્ચે દુર્ગા આશ્ચર્યચકિત થઈ બહુ હસી અને, હે મહારાજ, વૈર સાધનારા ભાર્ગવને કહ્યું.

Verse 49

तपस्विन्द्विजपुत्र क्ष्मां निर्भूपां कर्त्तुमिच्छसि / त्रिः सप्तकृत्वः कोपेन साहसस्ते महान्बटो

હે તપસ્વી દ્વિજપુત્ર! શું તું પૃથ્વીને રાજાવિહોણી કરવા ઇચ્છે છે? ક્રોધથી ત્રિઃસપ્તકૃત્વઃ—બટા, તારો સાહસ તો મહાન છે!

Verse 50

हन्तुमिच्छसि निःशस्त्रः सहस्रार्जुनमीश्वरम् / भ्रूभङ्गलीलया येन रावणो ऽपि निराकृतः

તું નિઃશસ્ત્ર થઈને તે ઈશ્વર સહસ્રાર્જુનને મારવા ઇચ્છે છે? જેણે ભ્રૂભંગની લીલામાત્રથી રાવણને પણ નિરાકૃત કર્યો હતો.

Verse 51

तस्मै प्रदत्तं दत्तेन श्रीहरेः कवचं पुरा / शक्तिरत्यर्थवीर्या च तं कथं हन्तुमिच्छसि

દત્તે પૂર્વે તેને શ્રીહરિનું કવચ આપ્યું છે, અને તેની શક્તિ અતિશય વીર્યવાળી છે; તો પછી તું તેને કેવી રીતે મારવા ઇચ્છે છે?

Verse 52

शङ्करः करुणासिद्धः कर्त्तुं चाप्यन्यथा विभुः / न चान्यः शङ्करात्पुत्र सत्कार्यं कर्त्तुमीश्वरः

શંકર કરુણાથી સિદ્ધ છે અને વિભુ થઈને ઇચ્છે તો અન્યથા પણ કરી શકે છે; પરંતુ હે પુત્ર, શંકર સિવાય સત્કાર્ય કરવા સમર્થ બીજો કોઈ ઈશ્વર નથી.

Verse 53

अथ देव्या अनुमतिं प्राप्य शंभुर्द्दयार्णवः / अभ्यधाद्भद्रया वाया जमदग्निसुतं विभुः

પછી દેવીએ અનુમતિ આપતાં દયાસાગર શંભુએ, વિભુ બની, જમદગ્નિ-સુતને કલ્યાણકારી વાણીથી કહ્યું.

Verse 54

शिव उवाच अद्यप्रभृति विप्र त्वं मम स्कन्दसमो भव / दास्यामि मन्त्रं दिव्यं ते कवचं च महामते

શિવે કહ્યું—હે વિપ્ર, આજથી તું મારા સ્કંદ સમાન થા. હે મહામતિ, હું તને દિવ્ય મંત્ર અને કવચ આપું છું.

Verse 55

लीलया यत्प्रसादेन कार्त्तवीर्यं हनिष्यसि / त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां महीं चापि करिष्यसि

જેનાં લીલામાત્ર પ્રસાદથી તું કાર્ત્તવીર્યનો વધ કરશ અને એકવીસ વાર પૃથ્વીને રાજાવિહોણી કરી દેશે.

Verse 56

इत्युक्त्वा शङ्करस्तस्मै ददौ मन्त्रं सुदुर्लभम् / त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमाद्भुतम्

એવું કહી શંકરે તેને અતિ દુર્લભ મંત્ર આપ્યો—‘ત્રૈલોક્યવિજય’ નામનું પરમ અદ્ભુત કવચ.

Verse 57

नागपाशं पाशुपतं ब्रह्मास्त्रं च सुदुर्ल्लभम् / नारायणास्त्रमाग्नेयं वायव्यं वारुणं तथा

નાગપાશ, પાશુપત, અતિ દુર્લભ બ્રહ્માસ્ત્ર; તેમજ નારાયણાસ્ત્ર, આગ્નેય, વાયવ્ય અને વારુણ—આ બધાં.

Verse 58

घान्धर्वं गारुडं चैव जृंभणास्त्रं महाद्भुतम् / गदां शक्तिं च परशुं शूलं दण्डमनुत्तमम्

ગાંધર્વ, ગારુડ અને મહા અદ્ભુત જૃંભણાસ્ત્ર; તેમજ ગદા, શક્તિ, પરશુ, શૂલ અને ઉત્તમ દંડ.

Verse 59

शस्त्रास्त्रग्राममखिलं प्रहृष्टः संबभूव ह / नमस्कृत्य शिवं शान्तं दुर्गां स्कन्दं गणेश्वरम्

સમસ્ત શસ્ત્ર-અસ્ત્રોના સમૂહને પામી તે અત્યંત હર્ષિત થયો; અને શાંત શિવ, દુર્ગા, સ્કંદ તથા ગણેશ્વરને નમસ્કાર કર્યો.

Verse 60

परिक्रम्य ययौ रामः पुष्करं तीर्थमुत्तमम् / सिद्धं कृत्वा शिवोक्तं तु मन्त्रं कवचमुत्तमम्

પરિક્રમા કરીને રામ ઉત્તમ તીર્થ પુષ્કર ગયો. શિવોક્ત ઉત્તમ મંત્ર-કવચને સિદ્ધ કરી લીધું.

Verse 61

साधयामास निखिलं स्वकार्यं भृगुनन्दनः / निहत्य कार्त्तवीर्यं तं ससैन्यं सकुलं मुदा / विनिवृत्तो गृहं प्रागात्पितुः स्वस्य भृगूद्वहः

ભૃગુનંદને પોતાનું સર્વ કાર્ય પૂર્ણ કર્યું. કાર્ત્તવીર્યને તેની સેના અને કુળ સહિત સંહાર કરીને આનંદથી, ભૃગુશ્રેષ્ઠ પોતાના પિતાના ગૃહે પરત ફર્યા.