Adhyaya 130

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं पाशुपतेश्वरम् । उग्रसेनेश्वराद्देवि पूर्वभागे व्यवस्थितम्

Īśvara dijo: Entonces, oh Gran Diosa, debe uno dirigirse al divino Pāśupateśvara, situado al oriente de Ugraseneśvara.

Verse 2

गोपादित्यात्तथाग्नेय्यां ध्रुवेशाद्दक्षिणां श्रितम् । सर्वपापहरं देवि पूर्वभागे व्यवस्थितम्

Desde Gopāditya, hacia el sureste, y al sur de Dhruveśa, se halla—oh Diosa—establecido en el cuadrante oriental, y destruye todos los pecados.

Verse 3

गोपादित्यात्तथा लिंगं दर्शनात्सर्वकामदम् । अस्मिन्युगे समाख्यातं संतोषेश्वरसंज्ञितम्

Y desde Gopāditya está ese Liṅga; con el solo darśana concede todos los anhelos. En esta era es célebre con el nombre de Saṃtoṣeśvara.

Verse 4

संतुष्टो भगवान्यस्मात्तेषां तत्र तपस्विनाम् । तेन संतोषनाम्ना तु प्रख्यातं धरणीतले

Porque allí el Señor quedó complacido con aquellos ascetas, por eso es célebre sobre la faz de la tierra con el nombre de «Saṃtoṣa».

Verse 5

युगलिंगं महादेवि सिद्धिस्थानं महाप्रभम् । स्थानं पाशुपतानां च भेषजं पापरोगिणाम्

Oh Gran Diosa, es un «Yuga-Liṅga», un poderoso y espléndido asiento de siddhis; es también un lugar santo para los Pāśupatas y medicina para quienes padecen la enfermedad del pecado.

Verse 6

चत्वारो मुनयः सिद्धास्तस्मिंल्लिंगे यशस्विनि । वामदेवस्तु सावर्णिरघोरः कपिलस्तथा । तस्मिंल्लिंगे तु संसिद्धा अनादीशे निरंजने

En aquel Liṅga glorioso, oh ilustre, cuatro sabios alcanzaron la perfección: Vāmadeva, Sāvarṇi, Aghora y Kapila. En verdad, en ese mismo Liṅga, ante el Señor sin comienzo, el Inmaculado, quedaron plenamente consumados.

Verse 7

तस्य देवस्य सामीप्ये वने श्रीमुखसंज्ञितम् । लक्ष्मीस्थानं महादेवि सिद्धयोगैस्तु सेवितम्

Cerca de ese Dios hay un bosque llamado «Śrīmukha». Oh Mahādevī, es morada de Lakṣmī, venerada y frecuentada por yoguis ya perfectos.

Verse 8

तत्र पाशुपताः श्रेष्ठा मम लिंगार्चने रताः । तेषां चैव निवासार्थं तद्देव्या निर्मितं वनम्

Allí moran los más excelsos Pāśupatas, entregados al culto de mi Liṅga. Y para su misma residencia, ese bosque fue formado por la Diosa.

Verse 9

तस्य मध्ये तु सुश्रोणि लिंगं पूर्वमुखं स्थितम् । तस्मिन्पाशुपताः सिद्धा अघोराद्या महर्षयः । अनेनैव शरीरेण गतास्ते शिवमन्दिरम्

En medio de ese lugar, oh de hermosas caderas, se alza un Liṅga orientado al oriente. Allí los grandes sabios Pāśupata—Aghora y los demás—alcanzaron la perfección, y con este mismo cuerpo fueron a la morada de Śiva.

Verse 10

तत्र प्राभासिके क्षेत्रे सुरसिद्धनिषेविते । रोचते मे सदा वासस्तस्मिन्नायतने शुभे । सर्वेषामेव स्थानानामतिरम्यमतिप्रियम्

En esa región sagrada de Prābhāsika, frecuentada por dioses y siddhas, mi morada allí siempre me deleita: en ese santuario auspicioso, sumamente hermoso y el más amado entre todos los lugares.

Verse 11

तत्र पाशुपता देवि मम ध्यानपरायणाः । मम पुत्रास्तु ते सर्वे ब्रह्मचर्येण संयुताः

Allí, oh Diosa, los Pāśupata están por entero entregados a la meditación en mí. Todos ellos son como mis hijos, dotados de la disciplina del brahmacarya.

Verse 12

दान्ताः शांता जितक्रोधा ब्राह्मणास्ते तपस्विनः । तल्लिंगस्य प्रभावेन सिद्धिं ते परमां गताः

Aquellos brahmanes ascetas, dueños de sí, serenos y vencedores de la ira, por el poder de ese Liṅga alcanzaron la perfección suprema.

Verse 13

तस्मात्तं पूजयेन्नित्यं क्षेत्रवासी द्विजोत्तमः

Por ello, el mejor de los dos veces nacidos que habita en esa región sagrada debe rendirle culto cada día.

Verse 14

देव्युवाच । भगवन्देवदेवेश संसारार्णवतारक । प्रभासे तु महाक्षेत्रे त्वदीयव्रतचारिणाम्

Dijo Devī: «Oh Señor Bienaventurado, Dios de los dioses, que haces cruzar a los seres el océano del saṃsāra: en Prabhāsa, ese gran territorio sagrado, para quienes observan tus votos…»

Verse 15

स्थानं तेषां महत्पुण्यं योगं पाशुपतं तथा । कथयस्व प्रसादेन लिंगमाहात्म्यमुत्तमम्

Cuéntame, por tu gracia, su morada supremamente meritoria y también el yoga Pāśupata; y explica, en verdad, la excelente grandeza del Liṅga.»

Verse 16

किमादिनाम देवस्य कथं पूज्यो नरोत्तमैः । कथं पाशुपतास्तत्र सदेहाः स्वर्गमागताः

«¿Por qué esa Deidad es conocida con el nombre de “Ādi”? ¿Cómo debe ser adorada por los mejores de los hombres? ¿Y cómo los devotos pāśupatas de allí alcanzaron el cielo con sus propios cuerpos?»

Verse 17

एतत्कथय देवेश दयां कृत्वा मम प्रभो

«Oh Señor de los dioses, dímelo—por compasión, oh mi Señor.»

Verse 18

ईश्वर उवाच । यस्त्वया पृछ्यते भद्रे योगः पाशुपतो महान् । तेषां चैव प्रभावो यस्तथा लिंगस्य सुव्रते

Īśvara dijo: «Oh bienaventurada, el gran voto-disciplina pāśupata por el que preguntas—y también el poder de esos devotos, así como la majestad de ese Liṅga—lo explicaré, oh tú de nobles votos.»

Verse 19

अनादीशस्य देवस्य आदिनाम महाप्रभे । तस्मिंल्लिंगे तु ये देवि मदीयव्रतमाश्रिताः

La Deidad es el Señor sin comienzo; y, sin embargo, lleva el nombre de “Ādi” (el Primero), oh tú de gran resplandor. Y, oh Devī, aquellos que se acogen a mi voto en relación con ese Liṅga…

Verse 20

चिरं नियोगं सुश्रोणि व्रतं पाशुपतं महत् । धारयंति यथोक्तं तु मम विस्मयकारकम् । तेषामनुग्रहार्थाय मम चित्तं प्रधावति

Por largo tiempo, oh de hermosas caderas, sostienen el gran voto Pāśupata con estricta disciplina, tal como fue prescrito, cosa que me llena de asombro. Para otorgarles gracia, mi mente se apresura hacia ellos.

Verse 21

सूत उवाच । हरस्य वचनं श्रुत्वा देवी विस्मयमागता । उवाच वचनं विप्राः सर्वलोकपतिं पतिम्

Dijo Sūta: Al oír las palabras de Hara, la Diosa quedó maravillada. Entonces, oh brāhmaṇas, habló a su Señor, el soberano de todos los mundos.

Verse 22

ममापि कौतुकं देव किमकार्षीत्ततो भवान् । तद्ब्रूहि मे महादेव यद्यहं तव वल्लभा

Yo también siento curiosidad, oh Dios: ¿qué hiciste entonces, y por qué? Dímelo, oh Mahādeva, si en verdad soy amada por ti.

Verse 23

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा महादेवो जगाद ताम् । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि मम भक्तविचेष्टितम्

Al oír sus palabras, Mahādeva le dijo: «Escucha, oh Devī; te relataré las obras y la conducta de mis devotos».

Verse 24

दृष्ट्वा चैव तपोनिष्ठां तेषामाद्यः सुरेश्वरः । उवाच वचनं देवः प्रणतान्पार्श्वतः स्थितान्

Al ver su firmeza en la austeridad, el Primordial Señor de los dioses pronunció palabras divinas a quienes, a su lado, permanecían con la cabeza inclinada en reverencia.

Verse 25

ईश्वर उवाच । गच्छ शीघ्रं नन्दिकेश यत्र ते मम पुत्रकाः । चरंति च व्रतं घोरं मदीयं चातिदुष्करम्

Dijo Īśvara: «Ve sin demora, oh Nandikeśa, adonde están esos hijos míos—bajo tu cuidado—practicando mi voto, una observancia feroz y sumamente difícil»។

Verse 26

तत्क्षेत्रस्य प्रभावेन भक्त्या च मम नित्यशः । तेन ते मुनयः सिद्धाः स्वशरीरेण सुव्रताः

Por el gran poder espiritual de ese campo sagrado (Prabhāsa) y por su devoción constante hacia Mí, aquellos sabios de voto puro alcanzaron la perfección, obteniendo siddhi en sus propios cuerpos.

Verse 27

तस्मान्मद्वचनान्नन्दिन्गच्छ प्राभासिकं शुभम् । आमन्त्रय त्वं तान्सर्वान्कैलासं शीघ्रमानय

Por tanto, oh Nandin, conforme a mi mandato ve al auspicioso Prābhāsa. Invita a todos esos sabios y tráelos pronto a Kailāsa.

Verse 28

इदं पद्मं गृहाण त्वं सनालं कलिकोज्ज्वलम् । लिंगस्य मूर्ध्नि दत्त्वेदं पद्मनालमिहानय

Toma este loto, con su tallo, resplandeciente de brotes recientes. Colócalo sobre la cima del Liṅga y luego trae aquí el tallo del loto.

Verse 29

मुक्तस्तदा स वै नन्दी देवदेवेन शंभुना । कैलासनिलयात्तस्मात्प्रभासं क्षेत्रमागतः

Entonces Nandin, enviado por Śambhu, el Dios de los dioses, partió de la morada de Śiva en Kailāsa y llegó al sagrado kṣetra de Prabhāsa.

Verse 30

दृष्ट्वा चैव पुनर्लिङ्गं देवदेवस्य शूलिनः । दृष्ट्वा तांश्चैव योगीन्द्रान्परं विस्मयमागतः

Al ver de nuevo el Liṅga del Señor portador del tridente, el Dios de los dioses, y al ver a aquellos yoguis supremos, Nandin quedó colmado de asombro profundo.

Verse 31

केचिद्ध्यानरतास्तत्र केचिद्योगं समाश्रिताः । केचिद्व्याख्यां प्रकुर्वन्ति विचारमपि चापरे

Unos estaban absortos en la meditación; otros se acogían a la disciplina del yoga. Unos impartían enseñanzas y explicaciones, mientras otros se entregaban a la indagación y reflexión sutil.

Verse 32

कुर्वन्त्यन्ये लिंगपूजां प्रणामं च तथाऽपरे । प्रदक्षिणं प्रकुर्वन्ति साष्टांगं प्रणमन्ति च

Otros realizan la adoración del Liṅga; algunos ofrecen reverentes salutaciones. Dan la pradakṣiṇā (circunvalación) y se postran por completo con la aṣṭāṅga (ocho miembros).

Verse 33

केचित्स्तुतिं प्रकुर्वन्ति भावयज्ञैस्तथा परे । केचित्पूजां च कुर्वन्ति अहिंसाकुसुमैः शुभैः

Unos ofrecen himnos de alabanza; otros realizan el culto como un yajña interior de devoción. Algunos también adoran con auspiciosas “flores de ahiṃsā”: actos puros nacidos de la no violencia.

Verse 34

भस्मस्नानं प्रकुर्वंति गण्डुकैः स्नापयन्ति च । एवं व्याकुलतां यातं तपस्विगणमण्डलम्

Se bañan con la ceniza sagrada y también bañan el Liṅga con vasijas de agua. Así, el círculo de ascetas quedó agitado, entregado a una intensa actividad.

Verse 35

तत्तादृशमथालोक्य नन्दी विस्मयमागतः । चिन्तयामास मनसा सर्वं तेषां निरीक्ष्य च

Al verlos ocupados de tal modo, Nandin quedó sobrecogido de asombro. Observando cuanto hacían, meditó hondamente en su interior.

Verse 36

आगतोऽहमिमं देशं न कश्चिन्मां निरीक्षते । न केनचिदहं पृष्टोऽभ्यागतः कुत्र कस्य च

«He llegado a este lugar, y sin embargo nadie siquiera me mira. Nadie me pregunta: “¿De dónde has venido y a quién perteneces?”»

Verse 37

अहंकारावृताः सर्वे न वदन्ति च मां क्वचित् । एवं मनसि संधाय लिंगपार्श्वमुपागतः

«Todos están cubiertos por el ego; no me hablan en absoluto. Con ese pensamiento en el corazón, me acerqué al costado del Liṅga.»

Verse 38

दत्तं लिंगस्य तत्पद्मनालं छित्त्वा तु नन्दिना । अर्चयित्वा तु तन्नन्दी लिंगं पाशुपतेश्वरम् । नालं गृहीत्वा यत्नेन ऋषीन्वचनमब्रवीत्

Nandin cortó el tallo de loto que había sido colocado sobre el Liṅga. Luego adoró aquel Liṅga, Pāśupateśvara. Tomando el tallo con cuidado en su mano, dirigió sus palabras a los sabios.

Verse 39

नन्दिकेश्वर उवाच । शासनाद्देवदेवस्य भवतां पार्श्वमागतः । आज्ञापयति देवेशस्तपस्विगणमण्डलम्

Dijo Nandikeśvara: «Por mandato del Dios de los dioses he venido a vuestra presencia. El Señor de los dioses dicta una orden a esta asamblea de ascetas».

Verse 40

युष्माभिस्तत्र गन्तव्यं यत्र देवः सनातनः । युष्मान्सर्वान्समादाय गमिष्यामि भवालयम्

«Debéis ir allí, donde mora el Dios Eterno. Reuniéndoos a todos, os conduciré a la morada de Bhava (Śiva).»

Verse 41

उत्तिष्ठताशु गच्छामः कैलासं पर्वतोत्तमम् । तूष्णींभूतास्ततः सर्वे प्रोचुस्ते संज्ञया द्विजाः । गम्यतामग्रतो नन्दिन्पश्चादेष्यामहे वयम्

«Levantaos pronto; vayamos al Kailāsa, el más excelso de los montes.» Entonces todos aquellos sabios dos veces nacidos, en silencio, hablaron sólo con señas: «Ve tú delante, oh Nandin; nosotros iremos detrás.»

Verse 42

एवमुक्तस्तु मुनिभिर्नन्दी शीघ्रतरं गतः । कथयामास तत्सर्वं कुपितेनान्तरात्मना

Así interpelado por los sabios, Nandin se marchó con mayor presteza. Con ira en lo hondo del corazón, lo informó todo (a su Señor).

Verse 43

नन्दिकेश्वर उवाच । देव तत्र गतोऽहं वै यत्र ते योगिनः स्थिताः । सन्तोषितो न चैवाहं केनचित्तत्र संस्थितः

Dijo Nandikeśvara: «Oh Señor, en verdad fui allí, donde están establecidos tus yoguis. Pero no quedé en absoluto satisfecho con ninguno de los que allí se hallaban.»

Verse 44

न मां देव निरीक्षन्ते नालपंति कथंचन । पद्मं तत्र मया देव स्थापितं लिंग मूर्धनि

«¡Oh Señor! Los dioses ni siquiera me miran, ni me hablan de modo alguno. Allí, oh Señor, coloqué un loto sobre la cima del Liṅga.»

Verse 45

उक्तं देव मया तेषां योगीन्द्राणां महेश्वर । आज्ञप्ता देवदेवेन इहागच्छत मा चिरम्

«Oh Señor, oh Maheśvara, dije a aquellos señores yoguis: “El Dios de los dioses os ha dado la orden: venid aquí sin tardanza”.»

Verse 46

एतच्छ्रुत्वा वचः स्वामिन्सर्वे तत्र महर्षयः । आगमिष्याम इति वै पृष्ठतो गच्छ मा चिरम्

Al oír estas palabras, oh Señor, todos los grandes sabios allí dijeron: «Iremos de inmediato». Y añadieron: «Ve tú delante; no te demores».

Verse 47

इत्युक्ते तैस्तथा देव अहं शीघ्रमिहागतः । शृणु चेमं गृहाण त्वं यथेष्टं कुरु मे प्रभो

Dicho esto por ellos, oh Dios, vine aquí con presteza. Ahora escucha y acepta esto; obra como te plazca, oh Señor mío.

Verse 48

एकं मे संशयं देव च्छेत्तुमर्हसि सांप्रतम् । मया विना महादेव आगमिष्यंति ते कथम् । संशयो मे महादेव कथयस्व महेश्वर

Tengo una duda, oh Dios, que debes disipar ahora mismo. Sin mí, oh Mahādeva, ¿cómo llegarán ellos? Ésta es mi duda: dímelo, oh Maheśvara.

Verse 49

ईश्वर उवाच । शृणु नंदिन्यथाश्चर्यं तेषां वै भावितात्मनाम् । न दृश्यन्त इमे सिद्धा मां मुक्त्वाऽन्यैः सुरैरपि

Dijo Īśvara: Escucha, oh Nandin, la maravilla de esas almas perfeccionadas y dueñas de sí. Estos siddhas no son vistos ni siquiera por otros dioses, salvo por mí.

Verse 50

मद्भावभावितास्ते वै योगं विंदंति शांकरम् । पश्यैतत्कौतुकं नंदिन्दर्शयामि तवाधुना

Absorbidos en mi propia naturaleza, ellos alcanzan en verdad el yoga de Śaṅkara. Mira este prodigio, oh Nandin: ahora te lo mostraré.

Verse 51

आनीतं यत्त्वया नालं तस्मिन्नाले तु सूक्ष्मवत् । प्रविश्य चागताः सर्वे योगैश्वर्यबलेन च

En el tallo de caña que tú trajiste, todos ellos entraron como si fueran sutiles, y llegaron por el poder y la fuerza del señorío yóguico.

Verse 52

एवमुक्तस्तदा नंदी विस्मयोत्फुल्ललोचनः । अपश्यन्नालमध्यस्थान्महर्षीन्परमाणुवत्

Dicho esto, Nandin, con los ojos abiertos por el asombro, vio a los grandes rishis en medio del tallo de caña, como si fueran átomos.

Verse 53

यथार्करश्मिमध्यस्था दृश्यन्ते परमाणवः । एवं तन्नालमध्यस्था दृश्यंत ऋषयः पृथक्

Así como los átomos se ven suspendidos en medio de los rayos del sol, así se veían los rishis, cada uno distinto, en el centro de aquel tallo de caña.

Verse 54

एवं दृष्ट्वा तदा नंदी विस्मयोत्फुल्ललोचनः । आश्चर्यं परमं गत्वा किञ्चिन्नेवाब्रवीत्पुनः

Al ver esto entonces, Nandin, con los ojos abiertos por el asombro, cayó en la más alta maravilla y luego habló de nuevo, sólo un poco.

Verse 55

एवं तत्कौतुकं दृष्ट्वा देवी वचनमब्रवीत् । किं दृश्यते महादेव हृष्टः कस्मान्महेश्वर

Al contemplar aquel prodigio, la Diosa dijo: «¿Qué es lo que se ve, oh Mahādeva? ¿Por qué te alegras, oh Maheśvara?»

Verse 56

इत्युक्ते वचने देव्या प्रोवाचेदं महेश्वरः

Dicho esto por la Diosa, Maheśvara respondió con estas palabras.

Verse 57

ईश्वर उवाच । योगयुक्ता महात्मानो योगे पाशुपते स्थिताः । एते मां च समाराध्य प्रभासक्षेत्रवासिनम् । ईदृशीं सिद्धिमापन्नाः स्वच्छंदगतिचारिणः

Dijo Īśvara: «Estas grandes almas, unidas al Yoga y establecidas en el yoga Pāśupata, tras adorarme debidamente a Mí, que moro en Prabhāsa-kṣetra, han alcanzado tal perfección: se mueven libremente según su propia voluntad».

Verse 58

इत्युक्तवति देवेश ऋषयस्ते महाप्रभाः । पद्मनालाद्विनिःसृत्य सर्वे वै योगमायया । प्रदक्षिणां प्रकुर्वंति देवं देव्या बहिष्कृतम्

Cuando el Señor de los dioses hubo hablado así, aquellos grandes ṛṣis resplandecientes, saliendo del tallo del loto por el poder de la māyā yóguica, comenzaron a hacer pradakṣiṇā, circunvalando al Deva, mientras la Diosa permanecía oculta a sus ojos.

Verse 59

देव्युवाच । किमर्थं मां न पश्यंति दुराचारा इमे द्विजाः । विस्मयोऽयं महादेव कथयस्व प्रसादतः

La Diosa dijo: «¿Por qué estos dvijas de mala conducta no me ven? Esto es un prodigio, oh Mahādeva; dímelo por gracia».

Verse 60

ईश्वर उवाच । प्रकृतित्वान्न पश्यंति सिद्धा ह्येते महातपाः । एवमुक्ता तु गिरिजा देवेदेवेन शूलिना

Īśvara dijo: «Porque estás en tu forma natural (manifiesta), no te ven; pues estos grandes ascetas son siddhas». Así, Girijā fue instruida por el Dios de los dioses, el Portador del tridente.

Verse 61

चुकोप तेषां सुश्रोणी शशाप क्रोधितानना । स्त्रीलौल्येन दुराचारा नाशमेष्यथ गर्विणः

Entonces la Diosa, de hermosas caderas, se airó contra ellos; con el rostro encendido de ira, los maldijo: «Por lujuria hacia las mujeres, oh malvados y soberbios, caeréis en la ruina».

Verse 62

राजप्रतिग्रहासक्ता वृत्त्या देवार्चने रताः । भविष्यथ कलौ प्राप्ते लिंगद्रव्योपजीविनः

«Apegados a recibir dádivas de los reyes, y tomando el culto a la deidad sólo como sustento, cuando llegue la era de Kali viviréis de los bienes del liṅga (propiedad del templo)».

Verse 63

वेश्यासक्ताश्च संभ्रांता सर्वलोकबहिष्कृताः । देवद्रव्यविनाशाय भविष्यथ कलौ युगे

«Apegados a las cortesanas y extraviados en la moral, rechazados por todos, en la era de Kali seréis instrumentos para la ruina de los bienes sagrados».

Verse 64

इति दत्ते तदा शाप ऋषीणां च महात्मनाम् । गौरीं प्रसादयामासुस्ते च सर्वे सुरेश्वराः

Así, cuando la maldición fue pronunciada sobre los ṛṣis de gran alma, todos aquellos señores entre los dioses procuraron aplacar a la augusta Gaurī.

Verse 65

देवदेवस्य वचनात्प्रसन्ना साऽभवत्पुनः । नालं देवोऽपि संगृह्य दक्षिणाशां समाक्षिपत्

A la palabra del Dios de los dioses, ella volvió a mostrarse benévola. Entonces el Deva, asiendo el tallo de loto, lo arrojó hacia la región del sur.

Verse 66

पतितं तच्च वै नालं प्रभासक्षेत्रमध्यतः । तदेव लिंगं संजातं महानालेति विश्रुतम्

Aquel mismo tubo o tallo (nāla) cayó en medio del sagrado campo de Prabhāsa; de él surgió un liṅga, célebre desde entonces con el nombre de Mahānāla.

Verse 67

कलौ युगे च संप्राप्ते तद्ध्रुवेश्वरसंज्ञितम् । संस्थितं चोत्तरेशाने तस्मात्पाशुपतेश्वरात्

Cuando llega la era de Kali, ese mismo liṅga es conocido como Dhruveśvara, y permanece al nordeste de Pāśupateśvara.

Verse 68

पुराऽनादीशनामेति पश्चात्पाशुपतेश्वरः । प्रभासे तु महाक्षेत्रे स्थितः पातकनाशनः

En tiempos antiguos fue conocido como Anādīśa; más tarde, como Pāśupateśvara. En Prabhāsa, el gran campo sagrado, permanece como destructor de los pecados.

Verse 69

इदं स्थानं परं श्रेष्ठं मम व्रतनिषेवणम् । इदं लिंगं परं ब्रह्म अनादीशेति संज्ञितम्

Este lugar es supremamente excelente; aquí se observa debidamente mi voto sagrado (vrata). Este liṅga es el Brahman supremo, conocido con el nombre de Anādīśa.

Verse 70

अत्र सिद्धिश्च मुक्तिश्च ब्राह्मणानां न संशयः । अनेनैव शरीरेण षड्भिर्मासस्तु सिद्ध्यति

Aquí, para los brāhmaṇas, son seguras tanto la realización (siddhi) como la liberación (mukti), sin duda alguna. En verdad, con este mismo cuerpo, el logro se cumple en seis meses.

Verse 71

संसारस्य विमोक्षार्थमिदं लिंगं तु दृश्यताम् । दुर्लभं सर्वलोकानामिदं मोक्षप्रदं परम् । इदं पाशुपतं ज्ञानमस्मिंल्लिंगे प्रतिष्ठितम्

Para liberarse de las ataduras del saṃsāra, que este liṅga sea contemplado. Es raro para todos los seres y es supremo—otorga la liberación. El conocimiento Pāśupata está establecido en este mismo liṅga.

Verse 72

यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या माघे मासि निरंतरम् । सर्वेषां वै क्रतूनां च दानानां लभते फलम्

Quien lo adore con devoción ininterrumpida durante el mes de Māgha obtiene el fruto de todos los sacrificios y de todas las dádivas caritativas.

Verse 73

हिरण्यं तत्र दातव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

Quienes desean el fruto pleno de la peregrinación deben dar oro allí como caridad.

Verse 74

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । पशुपाशविमोक्षार्थं सम्यक्पाशुपतेश्वरम्

Así, oh Diosa, ha sido proclamada esta grandeza que destruye los pecados—acerca de Pāśupateśvara en plenitud, para liberar a los seres de las ataduras del vínculo.

Verse 75

चतुर्णामपि वर्णानां पूज्यो ब्राह्मण उच्यते । तस्य चैवाधिकारोऽस्ति चास्मिन्पाशुपतेश्वरे

Entre los cuatro varṇa, se declara que el brāhmaṇa es digno de veneración; y él, en verdad, posee el debido derecho (adhikāra) en este culto a Pāśupateśvara.

Verse 76

यद्देवतानां प्रथमं पवित्रं विश्वव्रतं पाशुपतं बभूव । अयं पन्था नैष्ठिको वै मयोक्तो येन देवा यांति भुवनानि विश्वा

Aquel voto pāsupata, que llegó a ser el purificador supremo entre los dioses y un voto universal—éste es el sendero firme que yo he declarado; por él los dioses alcanzan todos los mundos.

Verse 77

सुरां पीत्वा गुरुदारांश्च गत्वा स्तेयं कृत्वा ब्राह्मणं चापि हत्वा । भस्मच्छन्नो भस्मशय्याशयानो रुद्राध्यायी मुच्यते पातकेभ्यः

Aun habiendo bebido licor, yacido con la esposa del guru, cometido robo, o incluso matado a un brāhmaṇa—quien está cubierto de ceniza sagrada, reposa en lecho de ceniza y recita/medita a Rudra, queda liberado de los pecados.

Verse 78

अग्निरित्यादिना भस्म गृहीत्वांगानि संस्पृशेत् । गृह्णीयात्संयते चाग्नौ भस्म तद्गृहवासिनाम्

Tomando la ceniza con el mantra que comienza con «Agni…», tóquense con ella los miembros del cuerpo. Y de un fuego sagrado bien custodiado tómese esa ceniza para los moradores de la casa.

Verse 79

अग्निरिति भस्म वायुरिति भस्म जलमिति भस्म स्थलमिति भस्म सर्वं ह वा इदं भस्माभवत् । एतानि चक्षूंषि नादीक्षितः संस्पृशेत्

«Agni es ceniza; Vāyu es ceniza; el agua es ceniza; la tierra es ceniza—en verdad, todo esto se ha vuelto ceniza». Éstos son los “ojos” (fórmulas/visiones sagradas); quien no ha recibido dīkṣā no debe tocarlos ni emplearlos.

Verse 80

ब्राह्मणैश्च समादेयं न तु शूद्रैः कदाचन । नाधिकारोऽस्ति शूद्रस्य व्रते पाशुपते सदा

Este voto debe ser asumido por los brāhmaṇas, pero nunca por los śūdras. El śūdra no tiene derecho alguno al observancia Pāśupata en ningún tiempo.

Verse 81

ब्राह्मणेष्वधिकारोऽस्ति व्रते पाशुपते शुभे । ब्राह्मणीं तनुमास्थाय संभवामि युगेयुगे

La aptitud para el auspicioso voto Pāśupata pertenece a los brāhmaṇas. Asumiendo el cuerpo de una mujer brāhmaṇa, me manifiesto era tras era.

Verse 82

चण्डालवेश्मन्यथ वा स्मशाने राज्ञश्च मार्गेश्वथ वर्त्ममध्ये । करीषमध्ये निःसृता नराधमाः शैवं पदं यांति न संशयोऽत्र

Ya sea en la morada de un caṇḍāla, o en el crematorio, o en los caminos del rey, o en medio de la gran vía—aunque sean miserables, como si salieran de montones de estiércol—alcanzan el estado Śaiva; de ello no hay duda.

Verse 130

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशी तिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पाशुपतेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरशततमोध्यायः

Así concluye el capítulo centésimo trigésimo, llamado «Descripción de la grandeza de Pāśupateśvara», en la primera parte, el Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, dentro del Prabhāsa Khaṇḍa del venerado Skanda Mahāpurāṇa, en la Saṃhitā Ekāśīti-sāhasrī.