Sukta 34

Mantra 1

ब्रह्मौदनम्। छन्दां॑सि प॒क्षौ मुख॑मस्य स॒त्यं वि॑ष्टा॒री जा॒तस्तप॒सोऽधि॑ य॒ज्ञः

Brahma‑odana: los metros son sus dos alas; la verdad es su boca. Extendida ampliamente, nacida del tapas, la Ofrenda‑Sacrificio se ha alzado sobre él.

Mantra 2

अ॒न॒स्थाः पू॒ताः पव॑नेन शु॒द्धाः शुच॑यः॒ शुचि॒मपि॑ यन्ति लो॒कम्। नैषां शि॒श्नं प्र द॑हति जा॒तवे॑दाः स्व॒र्गे लो॒के ब॒हु स्त्रैण॑मेषाम्

Sin huesos, purificados, limpiados por el purificador: los puros van al mundo puro. Jātavedas no quema su miembro; en el mundo celeste es abundante su porción de mujeres.

Mantra 3

वि॒ष्टा॒रिण॑मोद॒नं ये पच॑न्ति॒ नैना॒नव॑र्तिः सचते क॒दा च॒न। आस्ते॑ य॒म उप॑ याति दे॒वान्त्सं ग॑न्ध॒र्वैर्मदते सो॒म्येभिः॑

Quienes cuecen la papilla Vistārin—nunca, en ningún momento, se les adhiere el « No-retorno ». Yama permanece; se acerca a los dioses, y con los Gandharvas se deleita en gozos semejantes al soma.

Mantra 4

वि॒ष्टा॒रिण॑मोद॒नं ये पच॑न्ति॒ नैना॑न् य॒मः परि॑ मुष्णाति॒ रेतः॑ । र॒थी ह॑ भू॒त्वा र॑थ॒यान॑ ईयते प॒क्षी ह॑ भू॒त्वाति॒ दिवः॒ समे॑ति

Quienes cuecen la papilla Vistārin—Yama no les arrebata la semilla. Hecho auriga, avanza por la senda del carro; hecho ave, alcanza más allá del cielo.

Mantra 5

ष॒ य॒ज्ञानां॒ वित॑तो॒ वहि॑ष्ठो विष्टा॒रिणं॑ प॒क्त्वा दि॒वमा विवे॑श । आ॒ण्डीकं॑ कुमु॑दं॒ सं त॑नोति॒ बिसं॑ शा॒लूकं॒ शफ॑को मुला॒ली। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः

Él, el mejor portador entre los sacrificios cuando están debidamente extendidos, tras cocer el Vistārin, ha entrado en el cielo. Él despliega āṇḍīka y kumuda, y también bisa, śālūka, śaphaka, mulālī. Que todas estas corrientes se acerquen a ti, henchidas de dulzura melosa en el mundo celeste; que por todas partes a tu alrededor permanezcan los estanques de loto (puṣkariṇī).

Mantra 6

घृ॒तह्र॑दा॒ मधु॑कूलाः॒ सुरो॑दकाः क्षी॒रेण॑ पू॒र्णा उ॑द॒केन॑ द॒ध्ना। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः

Con lagos de ghee, con orillas de miel, con aguas de surā; llenas de leche, de agua, de cuajada (dadhi): que todas estas corrientes se acerquen a ti, henchidas de dulzura melosa en el mundo celeste; que los estanques de loto (puṣkariṇī) te rodeen por todos los lados.

Mantra 7

च॒तुरः॑ कु॒म्भांश्च॑तु॒र्धा द॑दामि क्षी॒रेण॑ पू॒र्नाँ उ॑द॒केन॑ द॒ध्ना। ए॒तास्त्वा॒ धारा॒ उप॑ यन्तु॒ सर्वाः॑ स्व॒र्गे लो॒के मधु॑म॒त् पिन्व॑माना॒ उप॑ त्वा तिष्ठन्तु पुष्क॒रिणीः॒ सम॑न्ताः

Cuatro vasijas, en cuádruple disposición, las coloco, llenas de leche, de agua, de cuajada (dadhi). Que todas estas corrientes se acerquen a ti, henchidas de dulzura melosa en el mundo celeste; que los estanques de loto (puṣkariṇī) permanezcan a tu alrededor por todos los lados.

Mantra 8

इ॒ममो॑द॒नं नि द॑धे ब्राह्म॒णेषु॑ विष्टा॒रिणं॑ लोक॒जितं॑ स्व॒र्ग॑म्। स मे॒ मा क्षे॑ष्ट स्व॒धया॒ पिन्व॑मानो वि॒श्वरू॑पा धे॒नुः का॑म॒दुघा॑ मे अस्तु

Este arroz cocido lo deposito y lo establezco entre los brahmanes—que se expande, que gana el mundo, que conduce al cielo. Que no me dañe; henchido de su propia svadhā, sea para mí una vaca de todas las formas, cumplidora de deseos, que ordeña todo lo deseado.