Adhyaya 89
Dieses Kapitel ist als theologischer Lehrvortrag Īśvaras an Devī gestaltet und bestimmt Kapālīśvara als den „dritten Rudra“ in der Rudra-Reihe innerhalb des Prabhāsa-kṣetra. Śiva erinnert an die mythische Begebenheit, in der er Brahmās fünftes Haupt abtrennt; daraufhin haftet der Schädel (kapāla) an seiner Hand – ein Ursprungsmotiv, das die Kāpālika-Identität erklärt. Śiva erklärt, er sei mit dem kapāla nach Prabhāsa gekommen und habe lange Zeit in der Mitte des kṣetra verweilt, den Liṅga über gewaltige Zeiträume hinweg verehrend; so werden sowohl Ort als auch Liṅga durch anhaltende göttliche Observanz geheiligt. Zugleich bietet das Kapitel räumliche Hinweise für Pilger: Das Heiligtum liegt westlich von Budheśvara und wird durch die Angabe „sieben Bogenlängen“ (dhanuṣāṃ saptake) als internes Koordinatensystem verortet. Zum Schutz setzt Śiva dreizacktragende Wächter und zahlreiche Gaṇas ein, um die Stätte vor schädlichen Gesinnungen zu bewahren. Vorgeschrieben werden Verehrung mit konzentriertem Glauben, die Gabe von Gold an einen vedakundigen Brāhmaṇa sowie ein Mantra-Verfahren in Verbindung mit Tatpuruṣa. Als Frucht (phala) wird verkündet: Schon der Anblick des Liṅga tilgt die seit der Geburt angesammelten Sünden, wobei die Wirkkraft von Berührung und Schauen besonders betont wird. Abschließend fasst das Kapitel die pāpa-nāśana-māhātmya des Kapālī—des dritten Rudra in Prabhāsa—kurz zusammen.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे कपालीश्वरमुत्तमम् । रुद्रं तृतीयं पापघ्नं नीलरुद्रस्यपूर्वतः
Īśvara sprach: „Dann, o du mit den schönen Schenkeln, soll man zum erhabenen Kapālīśvara gehen—Rudra, der Dritte, der Sündenvernichter—gelegen östlich von Nīlarudra.“
Verse 2
बुधेश्वरात्पश्चिमतो धनुषां सप्तके स्थितम् । छिन्नं मया पुरा देवि ब्रह्मणः पंचमं शिरः
„Es liegt westlich von Budheśvara, in einer Entfernung von sieben Dhanuṣ. Dort habe ich einst, o Göttin, Brahmās fünftes Haupt abgeschlagen.“
Verse 3
तत्कपालं करे लग्नं प्रभासक्षेत्रमागतः । ततो वर्षसहस्रं तु संस्थितः क्षेत्रमध्यतः
Mit jenem Schädel an seiner Hand haftend kam er in das heilige Kṣetra von Prabhāsa; und dann verweilte er tausend Jahre lang mitten im Innersten dieses geweihten Ortes.
Verse 4
कपालधारी दिग्वासाः कपाली तेन च स्मृतः । तन्मया पूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये
Einen Schädel tragend und in die Himmelsrichtungen gekleidet (vom Himmel umhüllt), wird er daher als Kapālī erinnert. Jenen Liṅga, o Geliebte, verehrte ich zehntausend Jahre lang.
Verse 5
कपालिरूपमास्थाय कपालीशस्ततः स्मृतः । सर्वपापहरो नृणां दर्शनात्स्पर्शनादपि
Indem er die Gestalt des Kapālī annimmt, wird er daher Kapālīśa genannt. Für die Menschen nimmt er alle Sünden hinweg—schon durch bloßes Schauen und sogar durch Berührung.
Verse 6
मया तत्र नियुक्ता वै रक्षार्थं शूलपाणयः । गणाः सहस्रशो देवि पापिनां दुष्टचेतसाम्
Dort habe ich wahrlich zum Schutz Tausende über Tausende von Gaṇas eingesetzt, die den Dreizack tragen, o Göttin—gegen Sünder von böser Gesinnung.
Verse 7
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । पूजयेत्तं महादेवं कपालिनमनामयम्
Darum soll man mit allem Eifer und rechter Glaubenskraft jenen Mahādeva verehren—Kapālin, den Vertreiber von Leid und Krankheit.
Verse 8
हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । पूजयित्वा विधानेन सम्यक्तत्पुरुषाणुना
Dort soll man Gold als Gabe einem in den Veden bewanderten Brāhmaṇa darreichen—nachdem man gemäß der Vorschrift verehrt hat, recht und rein, mit der Anu-Mantra Tatpuruṣa.
Verse 9
जन्मप्रभृति यत्पापं प्राणिभिः समुपार्जितम् । षडशीतिमुखे दृष्ट्वा तल्लिंगं तु व्यपोहति
Welche Sünde auch immer Lebewesen seit der Geburt angesammelt haben—beim Anblick jenes Liṅga des Herrn mit sechsundachtzig Antlitzen wird sie wahrlich hinweggetilgt.
Verse 10
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । कपालिरुद्रदेवस्य तृतीयस्य वरानने
So ist in Kürze die sündenvernichtende Größe des Kapālirudra-deva, des dritten (unter ihnen), verkündet worden, o Schönantlitzige.
Verse 89
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कपा लीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः
So endet im heiligen Skanda-Mahāpurāṇa, in der Sammlung der Einundachtzigtausend, im siebten Teil—Prabhāsa Khaṇḍa—, innerhalb des ersten Abschnitts, des Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, im Ekādaśa-rudra Māhātmya, das neunundachtzigste Kapitel mit dem Titel: „Beschreibung der Größe Kapālīśvaras“.