Adhyaya 22

Verse 1

अड-#-#रू- दाविशोद्ध्याय: नागोंद्वारा य४22505%0 प्ूछको काली बनाना; कद्भू और विनताका देखते हुए आगे बढ़ना सौतिरुवाच नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्बच: । नि:स्नेहा वै दहेन्माता असम्प्राप्तमनोरथा

Sauti sprach: Die Nāgas berieten sich miteinander und fassten den Entschluss: „Dieser Befehl muss ausgeführt werden.“ Denn würde der Wunsch ihrer Mutter nicht erfüllt, könnte sie — aller Zuneigung ledig — sie im Zorn verbrennen. Würde ihr Begehren jedoch erfüllt und sie erfreut, so könnte jene leidenschaftliche Frau sie von ihrem Fluch lösen. Darum werden sie ohne Zweifel den Schweif des Pferdes schwärzen.

Verse 2

प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी । कृष्णं पुच्छ॑ करिष्यामस्तुरगस्य न संशय:

Śaunaka sprach: „Wenn sie zufrieden ist, kann jene leidenschaftliche Frau uns von ihrem Fluch befreien. Darum werden wir, um ihren Zorn abzuwenden und ihren Befehl zu erfüllen, gewiss den Schweif des Pferdes schwärzen — ohne Zweifel.“

Verse 3

तथा हि गत्वा ते तस्य पुच्छे वाला इव स्थिता: । एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौं पणिते तदा

Śaunaka sprach: „So gingen sie dorthin und setzten sich wie Haare auf seinen Schweif, fest daran haftend. Unterdessen bekräftigten die beiden Nebenfrauen, die ihre Wette eingesetzt hatten, die vereinbarte Bedingung erneut und zogen, voller Freude, weiter.“

Verse 4

ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम । जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधे:

Śaunaka sprach: „Dann, o Bester der Zweimalgeborenen, nachdem sie ihre Wette festgesetzt hatten, brachen die beiden Schwestern in großer Freude auf und erreichten das jenseitige Ufer des mächtigen Ozeans.“

Verse 5

कद्रश्न विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा । आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्र निधिमम्भसाम्‌

Śaunaka sprach: „Kadru und Vinatā — beide Töchter Dakṣas — zogen durch den Himmel dahin und blickten auf den Ozean, die unerschöpfliche Schatzkammer der Wasser, dessen Tiefen, so heißt es, unaufgewühlt sind.“

Verse 6

वायुनातीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम्‌ | तिमिंगिलसमाकीर्ण मकरैरावृतं तथा

Śaunaka sprach: „Der Ozean, von überaus mächtigen Winden getroffen, geriet plötzlich in Aufruhr und brüllte mit gewaltigem Klang. Er war dicht erfüllt von Timaṅgila-Seeungeheuern und ringsum von Makara umgeben, sodass er furchterregend und schwer zu nahen schien.“

Verse 7

संयुतं बहुसाहस्रै: सत्त्वै्नानाविधैरपि । घोरैर्घोरमनाधुष्यं गम्भीरमतिभैरवम्‌

Śaunaka sprach: „Er war erfüllt von vielen Tausenden von Wesen aller Art — schrecklich, von wilder Grauenhaftigkeit, unbezwingbar, tief und überaus furchterregend.“

Verse 8

आकर ं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्यथ च । नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम्‌,नदियोंका वह स्वामी सब प्रकारके रत्नोंकी खान, वरुणका निवासस्थान तथा नागोंका सुरम्य गृह था

Śaunaka sprach: „Er war eine Fundgrube aller Arten von Juwelen; er war auch die Wohnstatt Varuṇas und eine liebliche Heimstatt der Nāgas — ja, der Herr und Gebieter der Flüsse.“

Verse 9

पातालज्वलनावासमसुराणां तथा55लयम्‌ । भयंकराणां सत्त्वानां पपसो निधिमव्ययम्‌,वह पातालव्यापी बड़वानलका आश्रय, असुरोंके छिपनेका स्थान, भयंकर जन्तुओंका घर, अनन्त जलका भण्डार और अविनाशी था

Śaunaka sprach: „Es war die Wohnstatt des lodernden Feuers in der Unterwelt; zugleich auch ein Zufluchtsort für die Asuras. Es war die Heimstatt furchterregender Wesen und ein unerschöpfliches, unvergängliches Becken der Wasser.“

Verse 10

शुभ्र॑ दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम्‌ । अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलसम्मितम्‌,वह शुभ्र, दिव्य, अमरोंके अमृतका उत्तम उत्पत्ति-स्थान, अप्रमेय, अचिन्त्य तथा परम पवित्र जलसे परिपूर्ण था

Śaunaka sprach: „Es war strahlend und himmlisch — eine unvergleichliche Quelle des Nektars für die Unsterblichen. Es war unermesslich und unvorstellbar und erfüllt von höchst heiligen Wassern.“

Verse 11

महानदीभिर्बलद्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रश: । आपूर्यमाणमत्यर्थ नृत्यन्तमिव चोर्मिभि:

Śaunaka schildert eine gewaltige Wasserfläche, die von allen Seiten gespeist wurde: zahllose große Flüsse, dazu kräftige Ströme und Rinnen, flossen hierhin und dorthin ein und füllten sie immer mehr. Von Macht geschwollen, schien sie zu tanzen, wenn ihre Wogen hoch aufstiegen wie erhobene Arme — ein Bild überwältigender Naturkraft und unablässiger Bewegung innerhalb der Ordnung der Welt.

Verse 12

इत्येवं तरलतरोरमिंसंकुलं त॑ गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्‌ | पातालज्वलनशिखाविदीपिताडूं गर्जन्तं द्रतमभिजग्मतुस्ततस्ते

Śaunaka sprach: „So erblickten sie den großen Ozean —gedrängt von überaus unruhigen Wogen, klar und himmelshell, tief und weithin ausgebreitet, erleuchtet von den flammenden Zungen des unterseeischen Feuers (Baḍavānala) und unablässig brausend— und die beiden Schwestern eilten sogleich voran, auf ihn zu.“

Verse 22

इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि सौपर्णे समुद्रदर्शन॑ नाम द्वाविंशोडध्याय:

So endet das zweiundzwanzigste Kapitel des Ādi Parva des Śrī Mahābhārata, innerhalb des Āstīka-Abschnitts, in der Sauparṇa-Episode, betitelt „Die Schau des Ozeans“.