Sukta 52

Mantra 1

कामः। काम॒स्तदग्रे॒ सम॑वर्तत॒ मन॑सो॒ रेतः॑ प्रथ॒मं यदासी॑त्। स का॑म॒ कामे॑न बृह॒ता सयो॑नी रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानाय धेहि

Kāma — Verlangen — entstand am Anfang; der Same des Geistes, das Erste, das war. Du, o Kāma, mit mächtigem Verlangen, ihm wesensgleich aus einem Schoß, verleihe dem Opfernden Mehrung an Reichtum und Gedeihen.

Mantra 2

त्वं का॑म॒ सह॑सासि॒ प्रति॑ष्ठितो वि॒भुर्वि॒भावा॑ सख॒ आ स॑खीय॒ते। त्वमु॒ग्रः पृत॑नासु सास॒हिः सह॒ ओजो॒ यज॑मानाय धेहि

Du, o Kāma, bist durch Macht gefestigt – allwirkend, weithin strahlend –, ein Bundesgenosse, der zum Freund wird. Du bist gewaltig, in Schlachten siegreich: verleihe dem Opfernden Kraft und Stärke (ojas).

Mantra 3

दू॒राच्च॑कमा॒नाय॑ प्रतिपा॒णायाक्ष॑ये । आस्मा॑ अशृण्व॒न्नाशाः॒ कामे॑नाजनय॒न्त्स्वः

Dem, der von fernher kommt, dem Nahenden; der Hand, die der Hand erwidert — zum unversiegbaren Gewinn: diesem Mann hörten die Hoffnungen zu; durch Kāma zeugten sie des Himmels Glück.

Mantra 4

कामे॑न मा॒ काम॒ आगन् हृद॑या॒द्धृद॑यं॒ परि॑ । यद॒मीषा॑म॒दो मन॒स्तदैतूप॒ मामि॒ह

Durch Kāma, o Kāma, komm zu mir; von Herz zu Herz umfasse mich ganz. Welcher Sinn dort der ihre ist—derselbe Sinn soll sich nähern, soll hier zu mir kommen.

Mantra 5

यत् का॑म का॒मय॑माना इ॒दं कृ॒ण्मसि॑ ते ह॒विः । तन्नः॒ सर्वं॒ समृ॑ध्यता॒मथै॒तस्य॑ ह॒विषो॑ वीहि॒ स्वाहा॑

Was wir, o Kāma, begehrend dir als Havis (Opfergabe) bereiten—das möge uns in allem gelingen und sich erfüllen. Dann nimm teil an diesem Havis: Svāhā!