Sukta 10

Mantra 1

यत्स्थो दीर्घप्रसद्मनि यद्वादो रोचने दिवः । यद्वा समुद्रे अध्याकृते गृहेऽत आ यातमश्विना ॥

যদি তোমালোক দীঘল-প্ৰসাৰিত আসনত স্থিত আছা, অথবা দ্যৌৰ ৰোচন—উজ্জ্বল লোকত; অথবা সমুদ্ৰৰ ওপৰত গঢ়া গৃহত—সেই ঠাইৰ পৰা ইয়ালৈ আহা, হে অশ্বিনদ্বয়।

Mantra 2

यद्वा यज्ञं मनवे सम्मिमिक्षथुरेवेत्काण्वस्य बोधतम् । बृहस्पतिं विश्वान्देवाँ अहं हुव इन्द्राविष्णू अश्विनावाशुहेषसा ॥

অথবা যদি মনুৰ বাবে যজ্ঞ তোমালোক মিশ্ৰ কৰি স্থাপন কৰিছা—তেন্তে কাণ্বৰ আহ্বানত জাগ্ৰত হওক। মই বृहস্পতিকে, সকলো দেবতাক, ইন্দ্ৰ-ৱিষ্ণুক, আৰু তোমালোককো—দ্ৰুতগামী শক্তিসম্পন্ন হে অশ্বিনদ্বয়—আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 3

त्या न्वश्विना हुवे सुदंससा गृभे कृता । ययोरस्ति प्र णः सख्यं देवेष्वध्याप्यम् ॥

সেই দুজন অশ্বিনক মই আহ্বান কৰোঁ—সুকর্মকাৰী, আমাৰ গ্ৰহণত স্থাপিত। কিয়নো তেওঁলোকৰ সৈতে আমাৰ বাবে দেবলোকলৈকে প্ৰসাৰিত এক সখ্য আছে, আৰু অস্তিত্বৰ জলধাৰাত এক আত্মীয়তা।

Mantra 4

ययोरधि प्र यज्ञा असूरे सन्ति सूरयः । ता यज्ञस्याध्वरस्य प्रचेतसा स्वधाभिर्या पिबतः सोम्यं मधु ॥

যিসকলৰ ওপৰত যজ্ঞসমূহ আগবাঢ়ে, আৰু অচ্যুত শক্তিত দীপ্ত ঋষিসকল স্থিত—সেই দুজনক; যজ্ঞত আৰু অধ্বৰ-পথত সুপ্ৰজ্ঞ, যিসকলে নিজৰ স্বধাৰে সোমৰ মধু পান কৰে।

Mantra 5

यदद्याश्विनावपाग्यत्प्राक्स्थो वाजिनीवसू । यद्द्रुह्यव्यनवि तुर्वशे यदौ हुवे वामथ मा गतम् ॥

যদি আজি, হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোক মুখ ঘূৰাই থাকাঁ, বা পূব দিশত দূৰত থাকাঁ, হে বাজিক-ধনৰ অধিপতি; যদি তোমালোক দ্রুহ্যু, অনু বা তুৰ্বশৰ সৈতে থাকাঁ—তেন্তে মই যেতিয়া তোমালোকক আহ্বান কৰোঁ, মোৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ ব্যৰ্থ নহ’বাঁ।

Mantra 6

यदन्तरिक्षे पतथः पुरुभुजा यद्वेमे रोदसी अनु । यद्वा स्वधाभिरधितिष्ठथो रथमत आ यातमश्विना ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, বহুদাতা! তোমালোক যদি অন্তৰিক্ষত বিচৰণ কৰা, বা এই দুই ৰোদসী (দ্যৌ-প্ৰিথিৱী)ৰ পিছে পিছে গমন কৰা, অথবা স্বধা-শক্তিৰে ৰথত অধিষ্ঠিত হোৱা—সেই ঠাইৰ পৰাই আমাৰ ওচৰলৈ আহা।