Sukta 71

Mantra 1

उदु ष्य देवः सविता हिरण्यया बाहू अयंस्त सवनाय सुक्रतुः । घृतेन पाणी अभि प्रुष्णुते मखो युवा सुदक्षो रजसो विधर्मणि ॥

উদিত হয় সেই দেৱ সৱিতা; সোনালী বাহু মেলি দিছে সৱনাৰ্থে—সু-ক্রতু, দীপ্ত ইচ্ছাশক্তিৰ অধিপতি। ঘৃতৰে হাত দুটা সিঞ্চিত কৰে; যুৱ মখ, সুদক্ষ, ৰজসৰ বিস্তৃত ক্ষেত্ৰত বিধান স্থাপন কৰে।

Mantra 2

देवस्य वयं सवितुः सवीमनि श्रेष्ठे स्याम वसुनश्च दावने । यो विश्वस्य द्विपदो यश्चतुष्पदो निवेशने प्रसवे चासि भूमनः ॥

দেৱ সৱিতৃৰ প্ৰসৱত—সেই শ্ৰেষ্ঠ প্ৰেৰণা-মাৰ্গত—আমি অৱস্থান কৰোঁ; আৰু তেওঁৰ বসু-সমৃদ্ধিৰ দানত অংশী হওঁ। কিয়নো তুমি মহিমান্বিত; সকলো দ্বিপদ আৰু চতুষ্পদৰ নিবাস-স্থাপনাত আৰু প্ৰসৱ-প্ৰেৰণাত তুমি অধিষ্ঠাতা।

Mantra 3

अदब्धेभिः सवितः पायुभिष्ट्वं शिवेभिरद्य परि पाहि नो गयम् । हिरण्यजिह्वः सुविताय नव्यसे रक्षा माकिर्नो अघशंस ईशत ॥

হে সৱিতৃ, অদব্ধ (অবিচল) ৰক্ষকসমূহেৰে, শিৱ (কল্যাণকাৰী) সুৰক্ষাসমূহেৰে আজি আমাৰ গয় (জীৱনীশক্তি/প্ৰাণ) চাৰিওফালে আৱৰি ৰক্ষা কৰা। হে হিৰণ্যজিহ্ব, নবীন আৰু সু-বিতায় (উজ্জ্বল কল্যাণ)ৰ বাবে আমাক ৰক্ষা কৰা; কোনো অঘশংস (অকল্যাণ-ইচ্ছুক) যেন আমাৰ ওপৰত আধিপত্য নাপায়।

Mantra 4

उदु ष्य देवः सविता दमूना हिरण्यपाणिः प्रतिदोषमस्थात् । अयोहनुर्यजतो मन्द्रजिह्व आ दाशुषे सुवति भूरि वामम् ॥

উদিত হয় সেই দেৱ সৱিতা—গৃহবাসী (দমূনা); হিৰণ্যপাণি, প্ৰতি সন্ধ্যাত তেওঁ স্থিত হয়। অয়োহনু (লোহ-চোয়াল)যুক্ত, যজ্য (পূজনীয়), মন্দ্ৰজিহ্ব—দাতা (দাশুষ)ৰ প্ৰতি তেওঁ বহুল বাম (কল্যাণ/সুখ-সমৃদ্ধি) প্ৰেৰণ কৰে।

Mantra 5

उदू अयाँ उपवक्तेव बाहू हिरण्यया सविता सुप्रतीका । दिवो रोहांस्यरुहत्पृथिव्या अरीरमत्पतयत्कच्चिदभ्वम् ॥

উৰ্ধ্বলৈ তেওঁ দুটা বাহু মেলিলে—যেন কৰ্মত প্ৰেৰণা দিয়া উপবক্তা; সুৱৰ্ণময় সৱিতা, সু-প্ৰতীকা, শুভ প্ৰকাশমান। পৃথিৱীৰ বিস্তাৰ পৰা তেওঁ দ্যৌৰ আৰোহণসমূহত উঠিল; সকলোকে ঋত-গতিৰে স্থাপন কৰিলে, অজান বিস্তাৰতো উৰি গ’ল।

Mantra 6

वाममद्य सवितर्वाममु श्वो दिवेदिवे वाममस्मभ्यं सावीः । वामस्य हि क्षयस्य देव भूरेरया धिया वामभाजः स्याम ॥

হে সৱিতা, আজি আমাৰ বাবে বাঞ্ছিত কল্যাণ; কাইলৈও বাঞ্ছিত কল্যাণ; দিনেদিনে আমাৰ বাবে বাঞ্ছিতটোক প্ৰেৰণা দিয়া। হে দেব, সেই আনন্দময়, প্ৰচুৰ নিবাসৰ—অৰ্থ-সমৃদ্ধিৰ—আমি এই ধী-গতিৰে, এই সংকল্পেৰে, ভাগীদাৰ হওঁ।