Sukta 63

Mantra 1

परावतो ये दिधिषन्त आप्यं मनुप्रीतासो जनिमा विवस्वतः । ययातेर्ये नहुष्यस्य बर्हिषि देवा आसते ते अधि ब्रुवन्तु नः ॥

দূৰৰ পৰা যিসকল দেৱে সত্তাৰ অন্তৰঙ্গ আপ্য (জল-তত্ত্ব) স্থাপন কৰে, মনুত প্ৰীত—বিৱস্বতৰ সন্তানত আনন্দিত; যয়াতি-নহুষ্যৰ যজ্ঞত বৰ্হিষত যিসকল আসীন—সেই দেৱসকলে ওপৰৰ পৰা আমাৰ প্ৰতি বাক্য কওক, বোধক পথ দেখাওক।

Mantra 2

विश्वा हि वो नमस्यानि वन्द्या नामानि देवा उत यज्ञियानि वः । ये स्थ जाता अदितेरद्भ्यस्परि ये पृथिव्यास्ते म इह श्रुता हवम् ॥

হে দেৱসকল, তোমালোকৰ সকলো কৰ্ম নমস্য, সকলো নাম বন্দনীয়, আৰু তোমালোকৰ শক্তিসমূহ যজ্ঞযোগ্য। যিসকল অদিতিৰ পৰা জন্মা, জলৰ পৰা উদ্ভূত, আৰু যিসকল পৃথিৱীৰ অধিষ্ঠাতা—ইয়াত মোৰ আহ্বান শুনা।

Mantra 3

येभ्यो माता मधुमत्पिन्वते पयः पीयूषं द्यौरदितिरद्रिबर्हाः । उक्थशुष्मान्वृषभरान्त्स्वप्नसस्ताँ आदित्याँ अनु मदा स्वस्तये ॥

যিসকল আদিত্যৰ বাবে জননী (মাতা) মধুময় দুধ—অমৃতৰ পীয়ূষ—ঢালি দিয়ে, আৰু দ্যৌঃ (স্বৰ্গ) আৰু অদিতি বাধাৰ শিলাখণ্ডক দমন কৰি ৰাখে; উক্থৰ শুষ্মে বলবান, বৃষভ-শক্তি বহনকাৰী, স্বপ্নস (দীপ্ত দৰ্শনৰ অধিপতি) সেই আদিত্যসকলৰ অনুসৰণত আমি আনন্দে মদিত হওঁ—আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 4

नृचक्षसो अनिमिषन्तो अर्हणा बृहद्देवासो अमृतत्वमानशुः । ज्योतीरथा अहिमाया अनागसो दिवो वर्ष्माणं वसते स्वस्तये ॥

আত্মদৰ্শনে দৰ্শনশীল (নৃচক্ষস), অনিমিষ (নিমিষ নকৰা), পূজাৰ যোগ্য সেই বৃহৎ দেৱসকলে বিস্তৃতত (বৃহৎত) অমৃতত্ব লাভ কৰিলে। জ্যোতিৰথে আৰূঢ়, অহিমায়া (সৰ্প-মায়া)ৰ পৰা মুক্ত, অনাগস (নিদোষ) তেওঁলোকে দ্যৌঃৰ উচ্চ বিস্তাৰ পিন্ধি লয়—আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 5

सम्राजो ये सुवृधो यज्ञमाययुरपरिह्वृता दधिरे दिवि क्षयम् । ताँ आ विवास नमसा सुवृक्तिभिर्महो आदित्याँ अदितिं स्वस्तये ॥

যিসকল সম্ৰাট-শক্তি, সু-বৃদ্ধ (ভালদৰে বৃদ্ধি পোৱা), যজ্ঞলৈ আহিল আৰু অপৰিহ্বৃত (অবাধ) হৈ দিৱিত নিজৰ বাস স্থাপন কৰিলে—সেই মহান আদিত্যসকলক আৰু অদিতিক মই নমস্কাৰে, সু-বক্তি (সু-গঠিত বাক্য)ৰে সেৱা কৰোঁ—আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 6

को वः स्तोमं राधति यं जुजोषथ विश्वे देवासो मनुषो यति ष्ठन । को वोऽध्वरं तुविजाता अरं करद्यो नः पर्षदत्यंहः स्वस्तये ॥

কোনে তোমালোকৰ বাবে সেই স্তোত্ৰ সম্পন্ন কৰিব, যি তোমালোক গ্ৰহণ কৰাঁ—হে বিশ্বদেৱসকল—যেতিয়া তোমালোক মানৱ-সাধকৰ মাজত অৱস্থান কৰাঁ? কোনে তোমালোকৰ অধ্বৰ (যজ্ঞ) যথাৰ্থভাৱে চলাই দিব, হে বহুজাত শক্তিসকল—যি আমাক অংহস্‌ (দুৰ্দশা/পাপ) পাৰ কৰাই স্বস্তিৰ বাবে ৰক্ষা কৰিব?

Mantra 7

येभ्यो होत्रां प्रथमामायेजे मनुः समिद्धाग्निर्मनसा सप्त होतृभिः । त आदित्या अभयं शर्म यच्छत सुगा नः कर्त सुपथा स्वस्तये ॥

যিসকলৰ বাবে মনুৱে প্ৰথমে হোত্ৰা (হোতাৰ-পদ/যজ্ঞকাৰ্য) নিবেদন কৰিছিল—মনৰে অগ্নিক প্ৰজ্বলিত কৰি, সাতজন হোতৃসকলৰ সৈতে—সেই আদিত্যসকল, আমাক অভয় শান্তি-আশ্ৰয় দিয়া; আমাৰ বাবে সুগতি আৰু সুপথ সৃষ্টি কৰা, স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 8

य ईशिरे भुवनस्य प्रचेतसो विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च मन्तवः । ते नः कृतादकृतादेनसस्पर्यद्या देवासः पिपृता स्वस्तये ॥

যিসকল প্ৰচেতস্‌ (জাগ্ৰত চেতনা)ৰে ভুবনৰ অধিপতি, আৰু বিশ্বৰ স্থাৱৰ-জঙ্গম সকলোৰে মন্তৱঃ (বিবেচক/চিন্তক)—হে দেবাসকল, আজি আমাক কৃত আৰু অকৃত পাপ (এনস্‌)ৰ পৰা চাৰিওফালে ৰক্ষা কৰা, স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 9

भरेष्विन्द्रं सुहवं हवामहेंऽहोमुचं सुकृतं दैव्यं जनम् । अग्निं मित्रं वरुणं सातये भगं द्यावापृथिवी मरुतः स्वस्तये ॥

যুদ্ধসমূহত আমি সহজে আহ্বানযোগ্য ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰোঁ—দুঃখ-মোচক, সুকৃতকাৰী, দেৱীয় জনসমূহকো। জয়লাভৰ বাবে আমি অগ্নি, মিত্ৰ, বৰুণক; ভাগক; দ্যাৱা-পৃথিৱীক; আৰু মৰুতসকলক—আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে—আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 10

सुत्रामाणं पृथिवीं द्यामनेहसं सुशर्माणमदितिं सुप्रणीतिम् । दैवीं नावं स्वरित्रामनागसमस्रवन्तीमा रुहेमा स्वस्तये ॥

সু-ৰক্ষক পৃথিৱী, অহিংস দ্যৌ; সু-আশ্ৰয় আৰু সু-পথ-নেত্ৰী অদিতি—সু-বৈঠা-যুক্ত, নিৰ্দোষ আৰু অচুই-নাযোৱা সেই দেৱীয় নাওত আমি উঠোঁ, আৰোহণ কৰোঁ—আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 11

विश्वे यजत्रा अधि वोचतोतये त्रायध्वं नो दुरेवाया अभिह्रुतः । सत्यया वो देवहूत्या हुवेम शृण्वतो देवा अवसे स्वस्तये ॥

হে সকলো যজ্য, আৰাধ্য দেৱতা, আমাৰ সহায়ৰ বাবে উচ্চাৰণ কৰক; কু-পথগমন আৰু আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাৰ পৰা আমাক ৰক্ষা কৰক। সত্য দেৱ-আহ্বানেৰে আমি আপোনালোকক আহ্বান কৰোঁ—শুনক, হে দেৱতা, সহায়ৰ বাবে, আমাৰ স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 12

अपामीवामप विश्वामनाहुतिमपारातिं दुर्विदत्रामघायतः । आरे देवा द्वेषो अस्मद्युयोतनोरु णः शर्म यच्छता स्वस्तये ॥

ৰোগ দূৰ কৰা; আহ্বান নকৰা সকলো অনিষ্ট দূৰ কৰা; দুষ্ট-ইচ্ছুকৰ পৰা অহা, দূৰ কৰাত কঠিন দুৰ্ভাগ্যো দূৰ কৰা। হে দেৱসকল, আমাৰ পৰা ঘৃণা দূৰলৈ নিক্ষেপ কৰা; আমাৰ কল্যাণৰ বাবে বিস্তৃত শান্তি আৰু আশ্ৰয় দিয়া।

Mantra 13

अरिष्टः स मर्तो विश्व एधते प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्परि । यमादित्यासो नयथा सुनीतिभिरति विश्वानि दुरिता स्वस्तये ॥

অক্ষত সেই মর্ত্য সৰ্বতোভাবে বৃদ্ধি পায়; প্ৰজাসমূহ আৰু অন্তৰ-গঠনসমূহৰ শক্তিৰে আগবাঢ়ি জন্মে, ধৰ্মেৰে পৰিবেষ্টিত। হে আদিত্যসকল, তোমালোকৰ সু-নীতিৰে তাক সকলো কুটিলতা আৰু দুঃখ-দুৰিতাৰ ওপাৰে লৈ যোৱা—স্বস্তিৰ অৱস্থালৈ।

Mantra 14

यं देवासोऽवथ वाजसातौ यं शूरसाता मरुतो हिते धने । प्रातर्यावाणं रथमिन्द्र सानसिमरिष्यन्तमा रुहेमा स्वस्तये ॥

যাক দেৱসকলে পোষণ কৰে পূৰ্ণতাৰ জয়-সংগ্ৰামত, যাক মৰুতসকলে সহায় কৰে হিত ধন লাভৰ বাবে বীৰ্য-জয়ত—হে ইন্দ্ৰ, প্ৰাতঃগামী, লাভ-দায়ী, অক্ষত ৰথত আমি আৰোহণ কৰোঁ, স্বস্তিৰ বাবে।

Mantra 15

स्वस्ति नः पथ्यासु धन्वसु स्वस्त्यप्सु वृजने स्वर्वति । स्वस्ति नः पुत्रकृथेषु योनिषु स्वस्ति राये मरुतो दधातन ॥

আমালৈ স্বস্তি হওক পথসমূহত আৰু দুৰ্গম বিস্তৃত প্ৰান্তৰত; স্বস্তি হওক জলসমূহত, আৰু সেই তীব্ৰ সংঘৰ্ষত য’ত স্বৰ্ (আলোক) জয় কৰিব লাগে। পুত্ৰ-গঠনকাৰী যোনিসমূহত—নতুন জন্ম-হোৱাত—আমালৈ স্বস্তি হওক; হে মৰুতগণ, আমাৰ ৰায়ি (ধন-সমৃদ্ধি)ত স্বস্তি স্থাপন কৰক।

Mantra 16

स्वस्तिरिद्धि प्रपथे श्रेष्ठा रेक्णस्वत्यभि या वाममेति । सा नो अमा सो अरणे नि पातु स्वावेशा भवतु देवगोपा ॥

স্বস্তি নিশ্চয়েই অগ্ৰপথত শ্ৰেষ্ঠ—প্লেনিটিউডে সমৃদ্ধ—যি কাম্য মঙ্গলৰ দিশে আগবাঢ়ে। সেয়া আমাক ইয়াতো আৰু দূৰ স্থানতো ৰক্ষা কৰক; অৰণ্যত আমাক সুৰক্ষা দিওক। দেৱগোপা হৈ, আমালৈ সহজ-আবাস (স্বাৱেশা) হৈ উঠক।

Mantra 17

एवा प्लतेः सूनुरवीवृधद्वो विश्व आदित्या अदिते मनीषी । ईशानासो नरो अमर्त्येनास्तावि जनो दिव्यो गयेन ॥

এইদৰে প্লতিৰ পুত্ৰই নিজৰ মনীষা (ধ্যান-বুদ্ধি)ৰে তোমালোকক বৃদ্ধি কৰিলে—হে বিশ্ব আদিত্যগণ, হে অদিতি। হে ঈশানাস নৰগণ, হে দিব্যজন, অমৃত্যেন (অমৃত প্ৰেরণা/শ্বাস) সহিত দীপ্ত জনতাই গীতৰ দ্বাৰা তোমালোকক স্তৱন কৰিলে।