Sarga 98

Verse 1

निवेश्य सेनां तु विभुः पद्भ्यां पादवतां वरः।अभिगन्तुं स काकुत्थ्समियेष गुरुवर्तकम्।।2.98.1।।

সেনাক শিবিৰত স্থাপন কৰি, প্ৰভু ভৰত—মানৱৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ—পিতৃআজ্ঞা পালনকাৰী কাকুৎস্থ শ্ৰীৰামক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ পদব্ৰজে যোৱাৰ সংকল্প কৰিলে।

Verse 2

निविष्टमात्रे सैन्ये तु यथोद्देशं विनीतवत्।भरतो भ्रातरं वाक्यं शत्रुघ्नमिदमब्रवीत्।।2.98.2।।

সেনাই নিৰ্ধাৰিত স্থানসমূহত মাত্ৰ শিবিৰ স্থাপন কৰা সময়তে, শৃঙ্খলাবদ্ধভাৱে আচৰণ কৰা ভৰতয়ে নিজৰ ভ্ৰাতা শত্রুঘ্নক এই বাক্য ক’লে।

Verse 3

क्षिप्रं वनमिदं सौम्य नरसङ्घै स्समन्ततः।लुब्धैश्च सहितैरेभि स्त्वमन्वेषितुमर्हसि।।2.98.3।।

হে সৌম্য শত্রুঘ্ন! তুমি শীঘ্ৰে এই বনখন সকলো দিশৰ পৰা, নৰসমূহৰ সৈতে—আৰু এই চিকাৰীসকলকো লগত লৈ—অন্বেষণ কৰা উচিত।

Verse 4

गुहो ज्ञातिसहस्रेण शरचापासिधारिणा।समन्वेषतु काकुत्स्थमस्मिन् परिवृतस्स्वयम्।।2.98.4।।

গুহা নিজে, শৰ-চাপ-অসিধাৰী হাজাৰজন আত্মীয়েৰে ঘেৰাও হৈ, এই বনতেই কাকুৎস্থবংশজ ৰামক অন্বেষণ কৰক।

Verse 5

अमात्यै स्सह पौरैश्च गुरुभिश्च द्विजातिभिः।वनं सर्वं चरिष्यामि पद्भ्यां परिवृत स्स्वयम्।।2.98.5।।

মই নিজে, অমাত্যসকল, নগৰবাসীসকল, গুৰুসকল আৰু দ্বিজাতি ব্ৰাহ্মণসকলৰ সৈতে ঘেৰাও হৈ, পদব্ৰজে সমগ্ৰ বনখন বিচৰণ কৰিম।

Verse 6

यावन्न रामं द्रक्ष्यामि लक्ष्मणं वा महाबलम्।वैदेहीं च महाभागां न मे शान्तिर्भविष्यति।।2.98.6।।

যেতিয়ালৈকে মই শ্ৰীৰামক, মহাবলী লক্ষ্মণক আৰু মহাভাগ্যৱতী বৈদেহী সীতাদেৱীক নেদেখোঁ, তেতিয়ালৈকে মোৰ মনত শান্তি নহ’ব।

Verse 7

यावन्न चन्द्रसङ्काशं द्रक्ष्यामि शुभमाननम्। भ्रातुः पद्मपलाशाक्षं न मे शान्तिर्भविष्यति।।2.98.7।।

চন্দ্ৰসদৃশ কান্তিযুক্ত শুভমুখ আৰু পদ্মপত্ৰসদৃশ নয়নধাৰী মোৰ ভ্ৰাতাক যেতিয়ালৈকে মই নেদেখোঁ, তেতিয়ালৈকে মোৰ শান্তি নহ’ব।

Verse 8

यावन्न चरणौ भ्रातुः पार्थिवव्यञ्जनान्वितौ।शिरसा धारयिष्यामि न मे शान्तिर्भविष्यति।।2.98.8।।

ৰাজলক্ষণেৰে চিহ্নিত মোৰ ভ্ৰাতাৰ চৰণযুগল যেতিয়ালৈকে মই শিৰত ধাৰণ নকৰোঁ, তেতিয়ালৈকে মোৰ শান্তি নহ’ব।

Verse 9

यावन्न राज्ये राज्यार्हः पितृपैतामहे स्थितः।अभिषेकजलक्लिन्नो न मे शान्तिर्भविष्यति।।2.98.9।।

ৰাজ্যাৰ্হ জন পিতৃ-পৈতামহিক এই ৰাজ্যত স্থাপিত হৈ অভিষেকজলত সিঞ্চিত নোহোৱালৈকে মোৰ শান্তি নহ’ব।

Verse 10

सिद्धार्थः खलु सौमित्रिर्यश्चन्द्रविमलोपमम्।मुखं पश्यति रामस्य राजीवाक्षं महाद्युति।।2.98.10।।

সৌমিত্ৰি লক্ষ্মণ নিশ্চয় ধন্য; কিয়নো তেওঁ মহাদ্যুতিৰে দীপ্ত, ৰাজীৱনেত্ৰ, নিৰ্মল চন্দ্ৰসম শ্ৰীৰামৰ মুখমণ্ডল দৰ্শন কৰে।

Verse 11

कृतकृत्या महाभागा वैदेही जनकात्मजा।भर्तारं सागरान्तायाः पृथिव्या यानुगच्छति।।2.98.11।।

জনকনন্দিনী মহাভাগা বৈদেহী কৃতকৃত্য হৈছে; কিয়নো তেওঁ সাগৰান্ত পৃথিৱীৰ অধিপতি নিজৰ স্বামীক অনুসৰণ কৰে।

Verse 12

सुभगश्चित्रकूटोऽसौ गिरिराजोपमो गिरिः।यस्मिन्वसति काकुत्स्थः कुबेर इव नन्दने।।2.98.12।।

ধন্য এই চিত্ৰকূট পৰ্বত—পৰ্বতৰাজৰ সদৃশ; কিয়নো ইয়াত কাকুত্স্থ শ্ৰীৰাম নন্দনবনত কুবেৰ যেনেকৈ বাস কৰে, তেনেকৈ বাস কৰে।

Verse 13

कृतकार्यमिदं दुर्गं वनं व्यालनिषेवितम्।यदध्यास्ते महातेजा राम श्शस्त्रभृतां वरः।।2.98.13।।

ব্যাঘ্ৰাদি ব্যালৰ দ্বাৰা সেৱিত এই দুৰ্গম অৰণ্য আজি কৃতাৰ্থ হৈছে; কিয়নো মহাতেজস্বী, শস্ত্ৰধাৰীৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ শ্ৰীৰাম ইয়াত অধিষ্ঠিত।

Verse 14

एवमुक्त्वा महातेजा भरतः पुरषर्षभः।पद्भ्यामेव महाबाहुः प्रविवेश महाद्वनम्।।2.98.14।।

এইদৰে কৈ মহাতেজস্বী, পুৰুষৰ্ষভ ভৰত—মহাবাহু—পদব্ৰজে মহাবনত প্ৰৱেশ কৰিলে।

Verse 15

स तानि द्रुमजालानि जातानि गिरिसानुषु।पुष्पिताग्राणि मध्येन जगाम वदतां वरः।।2.98.15।।

বক্তাসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ সি, পৰ্বতৰ ঢালত জন্মা ঘন দ্ৰুমজালৰ মাজেদি গ’ল; সিহঁতৰ শীৰ্ষভাগ পুষ্পেৰে শোভিত আছিল।

Verse 16

स गिरेश्चित्रकूटस्य सालमासाद्य पुष्पितम्।रामाश्रमगतस्याग्नेर्ददर्श ध्वजमुच्छ्रितम्।।2.98.16।।

চিত্ৰকূট পৰ্বতত পুষ্পিত শালবৃক্ষৰ ওচৰলৈ গৈ, ৰামাশ্ৰমস্থিত অগ্নিৰ পৰা ধ্বজৰ দৰে উৰ্ধ্বমুখী ধোঁৱাৰ স্তম্ভ সি দেখিলে।

Verse 17

तं दृष्ट्वा भरत श्रीमान्मुमोद सह बान्धवः।अत्र राम इति ज्ञात्वा गतः पारमिवाम्भसः।।2.98.17।।

সেয়া দেখি শ্ৰীমান ভৰত বান্ধৱসকলৰ সৈতে আনন্দিত হ’ল; “ইয়াত ৰাম আছে” বুলি জানি, পানী পাৰ হৈ সিপাৰ তীৰ পোৱা মানুহৰ দৰে হৰ্ষিত হ’ল।

Verse 18

स चित्रकूटे तु गिरौ निशम्यव रामाश्रमं पुण्यजनोपपन्नम्।गुहेन सार्धं त्वरितो जगाम पुनर्निवेश्यैव चमूं महात्मा।।2.98.18।।

চিত্ৰকূট পৰ্বতত পুণ্যজনসকলৰ গমনাগমনে পবিত্ৰ হোৱা ৰামাশ্ৰমৰ সংবাদ শুনি, মহাত্মা ভৰত দূৰত সেনাক পুনৰ শিবিৰত স্থাপন কৰি, গুহাৰ সৈতে ত্বৰিতে আগবাঢ়িল।