ব্ৰহ্মা in the Ramcharitmanas

বৰ্ণ, অৰ্থৰ সমূহ, ৰস আৰু ছন্দৰ স্ৰষ্টা, আৰু সকলো মঙ্গলৰ কৰ্তা বাণী আৰু বিনায়কক বন্দনা কৰোঁ। শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্বাসৰ স্বৰূপ ভৱানী আৰু শঙ্কৰক বন্দনা কৰোঁ, যাৰ বিনা সিদ্ধপুৰুষসকলেও নিজৰ অন্তৰত বাস কৰা ঈশ্বৰক দেখিব নোৱাৰে। চেতনাময় নিত্য গুৰু…

ইয়াত স্নানৰ ফল তৎক্ষণাতে দেখা যায়: কাউৱা হয় কোকিল, আৰু বগলী হয় ৰাজহাঁস। এই কথা শুনি কোনেও যেন আচৰিত নহয়, কিয়নো সৎসঙ্গৰ মাহাত্ম্য গোপন বিষয় নহয়। বাল্মীকি, নাৰদ আৰু কুম্ভজ অগস্ত্যই নিজ নিজ মুখেৰে নিজেদেৰ হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।…

দুষ্টৰ পাপ আৰু দোষ আৰু সাধুৰ গুণ, উভয়েই অপাৰ আৰু অতল, সাগৰৰ দৰে। সেই কাৰণে কিছু গুণ আৰু দোষ বৰ্ণনা কৰিছো, কিয়নো পৰিচয় অবিহনে গ্ৰহণ বা ত্যাগ কৰিব নোৱাৰি। বিধাতাই ভাল আৰু বেয়া সকলো সৃষ্টি কৰিছে, আৰু বেদে গুণ আৰু দোষ গণনা কৰি পৃথক কৰিছে।…

মণি, মাণিক্য আৰু মুক্তাৰ যি ছবি, সেয়া সাপৰ মস্তকত, পৰ্বতত বা হাতীৰ মস্তকত সেইধৰণে শোভা নাপায়। কিন্তু ৰজাৰ কিৰীটত বা তৰুণীৰ দেহত স্থান পালে সেইবোৰে সকলো সোভা অধিক মাত্ৰাত লাভ কৰে। ঠিক তেনেকৈ সুকবিৰ কবিতা এক ঠাইত জন্ম লাভ কৰি অন্য ঠাইত ছবি…

"নেতি নেতি" বুলি তেওঁৰ গুণ বৰ্ণনা কৰি সৰস্বতী, শেষ, মহেশ, বিধি আৰু আগম, নিগম, পুৰাণে নিৰন্তৰ গুণগান কৰে।

অযোধ্যা পুৰীক প্ৰণাম কৰো, অতি পৱিত্ৰ, আৰু সৰযু নদীক, যিয়ে কলিযুগৰ কলুষ নাশ কৰে। তাৰ পিছত নগৰৰ নৰ-নাৰীসকলক প্ৰণাম কৰো, যাৰ প্ৰতি প্ৰভুৰ স্নেহ কম নাছিল। সীতাৰ নিন্দাকাৰীসকলক তেওঁ পাপৰ আঘাতৰ পৰা মুক্ত কৰিলে, আৰু তেওঁলোকক শোকশূন্য কৰি নিজ…

ৰঘুবৰ ৰামৰ নামৰ প্ৰণাম কৰোঁ, যি অগ্নি, সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ হেতু। তা ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰ সত্তা, বেদৰ প্ৰাণ; তা গুণাতীত আৰু অতুলনীয়, সৰ্বগুণৰ ভাণ্ডাৰ। এয়া মহামন্ত্ৰ যি মহেশ নিজে জপ কৰে, আৰু কাশীত মুক্তিৰ হেতু হিচাপে উপদেশ দিয়ে। গণনাথ…

সুজ্ঞানসকলে সেই সৰল কবিতা আৰু নিৰ্মল কীৰ্তিক সন্মান কৰে, যাক শুনি স্বাভাৱিক বৈৰিতা পাহৰি এমনকি শত্ৰুৱেও প্ৰশংসা কৰি বখানে। নিৰ্মল বুদ্ধি অবিহনে তেনে নহ'ব, আৰু মোৰ বুদ্ধি আৰু বল অতি সামান্য। বাৰু বাৰু নিবেদন কৰিছো, কৃপা কৰক, যেন আমি হৰিৰ যশ…

দুয়োটা আখৰ মধুৰ আৰু মনোহৰ; এইবোৰ বৰ্ণৰ দুটা চকু আৰু ভক্তৰ আত্মাৰ প্ৰাণ। এইবোৰ স্মৰণ কৰা সহজ আৰু সকলোকে সুখ দিয়া; এই লোকত লাভ আৰু পৰলোকত আশ্ৰয়। কোৱা, শোনা আৰু স্মৰণ কৰা এইবোৰ অতি মঙ্গলজনক; তুলসীদাসৰ ওচৰত এইবোৰ ৰাম আৰু লক্ষ্মণৰ দৰে…

যোগীসকলে জিভাত নাম জপ কৰি জাগ্ৰত হয়; বিৰাগ লাভ কৰি ব্ৰহ্মাৰ মায়াৰ জগতৰ পৰা মুক্ত হয়। তেওঁলোকে ব্ৰহ্মৰ অতুলনীয় সুখ অনুভৱ কৰে, যি অনিৰ্বচনীয়, নিৰ্দোষ, আৰু যাৰ নাম বা ৰূপ নাই। যিসকলে গূঢ় ৰহস্য জানিব বিচাৰে, তেওঁলোকেও জিভাত নাম জপ কৰি…

নিৰ্গুণৰ পৰা এইদৰে নামৰ প্ৰভাৱ অপাৰ, ডাঙৰ। নিজ বিচাৰ অনুসাৰে কওঁ, নাম ৰামতকৈও ডাঙৰ।

ব্ৰহ্ম আৰু ৰামৰ তুলনাত নাম শ্ৰেষ্ঠ, বৰদাতাসকলকো বৰ দান কৰোঁতা। মহেশ হৃদয়ে এই জানি ৰামচৰিতৰ শত কোটি শ্লোকৰ মাজৰ পৰা তাক গ্ৰহণ কৰিছিল।

নামৰ প্ৰসাদত শম্ভু অবিনাশী; তেওঁৰ অলংকাৰ অমংগল হ'লেও তেওঁ মংগলৰ খনি। শুক, সনকাদি, সিদ্ধ, মুনি আৰু যোগীসকলে নামৰ প্ৰসাদত ব্ৰহ্মসুখৰ ভোগী। নাৰদে নামৰ প্ৰতাপ জানিছিল: হৰি জগতৰ প্ৰিয়, আৰু তেওঁ নিজেও হৰি আৰু হৰৰ প্ৰিয়। প্ৰহ্লাদে নাম জপ কৰাত…

তেওঁলোকে ব্ৰহ্মৰ স্বৰূপ বৰ্ণন কৰে, ধৰ্মৰ বিধি আৰু তত্ত্বৰ বিভাগ ব্যাখ্যা কৰে; আৰু জ্ঞান আৰু বৈৰাগ্য সহযুক্ত ভগৱানৰ ভক্তিৰ কথা কয়।

ৰাৱণে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে তেওঁৰ মৃত্যু মানুহৰ হাতত হওক, আৰু প্ৰভুৱে ব্ৰহ্মাৰ বাক্য সত্য কৰিব খুজিলে। "যদি নাযাওঁ, তেন্তে অনুতাপ থাকিব।" বিচাৰ কৰি শিৱে কোনো উপায় বিচাৰি নাপালে। এইদৰে ঈশ্বৰ শিৱ চিন্তাত মগ্ন হল। ঠিক সেই সময়ত দশশিৰা ৰাৱণ গল…

যি ব্ৰহ্ম সৰ্বব্যাপী, ৰজোগুণশূন্য, অজন্মা, অংশহীন, নিৰাকাঙ্ক্ষ আৰু অভেদ, যাক এমনকি বেদেও নাজানে, তেওঁ কি দেহধাৰণ কৰি মানুষ হ'ব পাৰে?

সতীয়ে বিধাত্ৰী, ইন্দিৰা আদি অসংখ্য অনুপম শক্তি দেখিলে। ব্ৰহ্মা আৰু অন্যান্য দেৱতাসকল যি যি ৰূপত প্ৰকটিত হৈছিল, সেই সেই ৰূপৰ অনুৰূপ দেহ প্ৰত্যেকে ধাৰণ কৰিছিল।

এইদৰে প্রজাপতিৰ জীয়েক সতী দুঃখিত হৈ ৰ'ল, অকথ্য ভয়ংকৰ ভাৰী দুঃখ বৰণ কৰি। সতাশি হাজাৰ বছৰ অতিবাহিত হ'লে অবিনাশী শম্ভুৱে সমাধি ত্যাগ কৰিলে। শিৱে ৰামনাম স্মৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে, সতীয়ে গম পালে যে জগতৰ পতি জাগিছে। গৈ শম্ভুৰ চৰণত প্ৰণাম কৰিলে…

কিন্নৰ, নাগ, সিদ্ধ আৰু গন্ধৰ্ব, আৰু স্ত্ৰীসহ সকলো দেৱতা বাহিৰ হ'ল। বিষ্ণু, ব্ৰহ্মা আৰু মহেশক বাদ দি, সকলো দেৱতাই নিজ নিজ বিমান প্ৰস্তুত কৰি বাহিৰ হ'ল। সতীয়ে আকাশত বিমান দেখিলে, বিভিন্ন সুন্দৰ ৰূপত সেইবোৰ যায়। দেৱাংগনাসকলে মধুৰ গান গালে…

শিৱই ক'ল: তুমি ভাল কৈছা, আৰু সেয়া মোৰ মনকো ভাল লাগিছে। কিন্তু এয়া অনুচিত, কিয়নো কোনো নিমন্ত্ৰণ পঠোৱা হোৱা নাই। দক্ষই নিজৰ সকলো জীয়েকক মাতিছে, কিন্তু মোৰ প্ৰতি বৈৰিতাৰ বাবে তেওঁ তোমাকো পাহৰি গৈছে। ব্ৰহ্মাৰ সভাত তেওঁ মোৰ বাবে দুঃখ…