ইন্দ্ৰজিৎ in the Ramcharitmanas

তেওঁৰ সুখ, সম্পদ, পুত্ৰ, সেনা আৰু সহায়, জয়, প্ৰতাপ, বল, বুদ্ধি আৰু মহত্ত্ব, সবিয়েই দিন দিন নতুন আৰু বঢ়ি গৈ থাকিল, যেনেকৈ লাভে লাভে লোভ বাঢ়ে। তেওঁৰ অতিবল কুম্ভকৰ্ণ নামেৰ ভাতৃ আছিল, যাৰ সমান জগতত কোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী যোদ্ধা নাছিল। সেয়ে…

তাৰ পিছত মেঘনাদক আকৌ মাতিলে, তাকে শিক্ষা দিলে আৰু তাৰ শক্তি আৰু শত্ৰুতা বঢ়াই দিলে। যি দেৱতাসকল যুদ্ধত ধৈৰ্যশীল আৰু বলৱান, যিসকলে যুদ্ধ কৰাত গৌৰৱ অনুভৱ কৰে, তেওঁলোকক যুদ্ধত জয় কৰি বান্ধি ইয়ালৈ আনিব। পুত্ৰ উঠি পিতৃৰ আদেশ গ্ৰহণ কৰিলে।…

ইন্দ্ৰজিতক যি কিবা কোৱা হৈছিল, সেয়া যেন সবই আগতেই কৰি ৰখা হৈছিল। যাৰ প্ৰথমে আদেশ দিয়া হৈছিল, তেওঁলোকে যি কৰিছিল তাৰ কীৰ্তি শুনা। ভয়ংকৰ ৰূপৰ সকলো পাপী ৰাক্ষসৰ দলে দেৱতাসকলক পীড়া দিছিল। অসুৰৰ দলে উপদ্ৰৱ সৃষ্টি কৰিছিল, মায়া কৰি নানা ৰূপ…

পুত্ৰৰ মৃত্যু শুনি লংকাপতি ৰুষ্ট হ'ল, আৰু তেওঁ পৰাক্ৰমী মেঘনাদক পঠিয়ালে। "পুত্ৰ, তাকে নমাৰিব, বান্ধি দিব। এই বানৰটোক চাই জানি লও সি ক'ৰ পৰা আহিছে।" অতুলনীয় যোদ্ধা ইন্দ্ৰজিত ভাতৃৰ মৃত্যু শুনি ক্ৰোধেৰে ভৰি বাহিৰ হ'ল। বানৰে দেখিলে এজন…

তেওঁ ব্রহ্মাস্ত্ৰ ধনুত সাঁধিলে, বানৰে মনত ভাবিলে। যদি ব্রহ্মশৰ নমানোঁ, তেন্তে অপাৰ মহিমা মিটি যাব।

ব্ৰহ্মাস্ত্ৰে সেই বানৰক আঘাত কৰিলে, কিন্তু তেওঁ পৰাৰ লগে লগে শত্ৰুসেনা বিনাশ কৰিলে। মেঘনাদে দেখিলে বানৰ মূৰ্ছিত হৈছে, নাগপাশেৰে বান্ধি তেওঁক লৈ গ'ল। শুনা ভৱানী, জ্ঞানী মানুহে তেওঁৰ নাম জপ কৰি ভৱবন্ধন কাটে। তেওঁৰ দূতৰ কি কেতিয়াও বন্ধন হ'ব…

মই তোমাৰ দাঁত ভাঙিবলৈ সক্ষম, কিন্তু ৰঘুনাথে মোক আদেশ দিয়া নাই। এতিয়া ইমান ৰাগ হৈছে যে তোমাৰ দহোটা মুখ চূৰ্ণ কৰি দিওঁ, তাৰ পিছত লংকা ধৰি সমুদ্ৰত ডুবাই দিওঁ। তোমাৰ লংকা গুলৰ ফলৰ দৰে, আৰু তোমলোক অগণিত প্ৰাণীৰ দৰে তাৰ ভিতৰত বাস কৰা। মই বানৰ…

কোটি কোটি মেঘনাদ-সম যোদ্ধা আনন্দে উঠি থিয় হ'ল। তেওঁলোকে বান্দৰৰ ভৰিত জপটিয়াই পৰিল, কিন্তু সি একেবাৰে নৰল নাই, আৰু তেওঁলোকে মূৰ নত কৰি পুনৰ বহি পৰিল। বান্দৰৰ ভৰিয়ে মাটি নেৰালে, আৰু সেই দেখি শত্ৰুৰ অহংকাৰ পলাই গ'ল; যেনে কোটি বিঘ্নে আক্ৰমণ…

ভয়ত আতুৰ হৈ বানৰসকল পলাইব লাগিল, যদিও হে উমা, তেওঁলোকে শেষত বিজয় লাভ কৰিব। কোনোবাই ক'লে, অংগদ আৰু হনুমান ক'ত? নল নীল আৰু বলৱান দ্বিবিদ ক'ত? হনুমানে নিজৰ সেনা বিপৰ্যস্ত হোৱা শুনিলে। সেই বলৱান হনুমান পশ্চিম দুৱাৰত আছিল। তাত মেঘনাদে যুদ্ধ…

শত্ৰুতা পৰিত্যাগ কৰি বৈদেহীকে ঘূৰাই দিয়া; কৰুণাৰ ভাণ্ডাৰ, ভক্তসকলৰ পৰম বন্ধুক ভজন কৰা। তেওঁৰ কথাবোৰ ৰাৱণৰ ওচৰত কাঁড়ৰ দৰে বিদ্ধ হ'ল। "যাও, হে দুৰ্ভাগা, মুখ ক'লা কৰি অন্যত্ৰ যাও।" "তুমি বৃদ্ধ হৈছা, নহ'লে তোমাক বধ কৰিলেহেঁতেন। এতিয়া আৰু…

মেঘনাদে কাণেৰে শুনিলে যে বানৰসকল পুনৰ আহি দুৰ্গ অৱৰোধ কৰিছে, বীৰ দুৰ্গৰ পৰা অৱতীৰ্ণ হৈ বাদ্য বজাই সন্মুখীন হ'বলৈ আগবাঢ়িল।

ক'ত কৌশলৰ অধিপতি দুই ভাতৃ, সকলো লোকত বিখ্যাত ধনুৰ্ধৰ? ক'ত নল, নীল, দ্বিবিদ, সুগ্ৰীৱ, অংগদ আৰু হনুমান, যি বলৰ সীমা? ক'ত বিভীষণ, ভাতৃৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতক? আজি মই সকলোকে আৰু তেওঁকো জোৰেৰে মাৰিম। এই কৈ তেওঁ ভয়ংকৰ বাণ ধনুত সংযোগ কৰিলে, আৰু…

প্ৰত্যেকক দশ দশ বাণ মাৰিলে, বীৰ বান্দৰসকল ভূমিত পৰি গ'ল। সিংহনাদ কৰি গৰ্জন কৰিলে মেঘনাদ, বলত অটল।

সেনা বিপদত দেখি বায়ুপুত্ৰ হনুমান ক্ৰোধান্বিত যমৰ দৰে দৌড়ি গ'ল। তেওঁ তৎক্ষণাৎ এক বিশাল পৰ্বতখণ্ড উত্তোলন কৰি অতিশয় ক্ৰোধে মেঘনাদৰ ওপৰত নিক্ষেপ কৰিলে। সেই আহি থকা দেখি মেঘনাদ আকাশলৈ উঠি গ'ল, তেওঁৰ ৰথ, সাৰথি আৰু অশ্ব সকলো অদৃশ্য হৈ গ'ল।…

আহত বীৰসকল কেনেকৈ আছে? ফুল ফুলা কিংসুক গছৰ দৰে। লক্ষ্মণ আৰু মেঘনাদ, দুয়ো যোদ্ধা, পৰস্পৰৰ সৈতে অত্যন্ত ক্ৰোধে যুঁজিছে। এজনে আনজনক জয় কৰিব নোৱাৰে; ৰাক্ষসে ছল, বল আৰু অন্যায় উপায়েৰে যুঁজে। তেতিয়া অনন্ত ক্ৰোধে ভৰাই উঠিল, আৰু তৎক্ষণাৎ ৰথ…

মেঘনাদৰ দৰে এশ কোটি যোদ্ধাই তেওঁক তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু জগদ্ধাৰ শেষক কেনেকৈ তোলা যায়? তেওঁলোক লজ্জিত হৈ গুচি গ'ল।

দিনৰ অন্তত দুয়ো সেনা উভতি আহিল; যুদ্ধত বীৰ যোদ্ধাসকল অতি ক্লান্ত হ'ল। ৰামৰ কৃপাত বানৰ সেনাৰ বল বাঢ়িল, যেনে তৃণ পাই অগ্নি অতি প্ৰজ্বলিত হয়। ৰাক্ষসসকল দিন আৰু ৰাতি ক্ষয় পালে, যেনে নিজ মুখেৰে সুকৃত প্ৰকাশ কৰিলে তাৰ ক্ষয় হয়। ৰাৱণে বহু…

মেঘনাদ মায়াময় ৰথত আৰোহণ কৰি আকাশলৈ গ'ল। তেওঁ ভয়ংকৰ হাঁহিৰে গৰ্জন কৰিলে আৰু বানৰ সেনাত ত্ৰাস সঞ্চাৰ হ'ল।

হে ভৱানী, ৰামৰ সগুণ চৰিত্ৰ তৰ্কৰ দ্বাৰা, বুদ্ধিৰ বলৰ দ্বাৰা বা বাণীৰ দ্বাৰা অনুমান কৰিব নোৱাৰি। এইৰূপ বিচাৰি যি জ্ঞানী আৰু বিৰাগীসকলে সকলো তৰ্ক ত্যাগ কৰি ৰামক ভজন কৰে। মেঘনাদে সেনাক বিহ্বল কৰি দিলে; তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰকট হৈ নিন্দা কৰিবলৈ…

মেঘনাদৰ মূৰ্চ্ছা পাৰ হ'ল। পিতাক দেখি তেওঁৰ অতি লাজ অনুভৱ হ'ল। তৎক্ষণাত তেওঁ এক মহাপৰ্বতৰ গুহালৈ গ'ল। মনত স্থিৰ কৰিলে যে অজেয় হোৱাৰ যজ্ঞ কৰিব। ইয়াত বিভীষণে পৰামৰ্শ বিবেচনা কৰি ক'লে, শুনা নাথ, তুমি অতুল বল আৰু উদাৰতাৰ ধাৰক। মেঘনাদে অপৱিত্ৰ…