Opening the text

সমৃদ্ধি, ঐক্য আৰু সুৰক্ষামূলক অপসাৰণৰ মাধ্যমে গৃহস্থ জীৱন স্থিৰ কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: পৌষ্টিক পোষণ আৰু বৃদ্ধি (ঊৰ্জ, ৰস, ৰয়ি), সাṃমনস্য (একমত) আৰু সামাজিক সংহতি, সপত্ন-ক্ষয়ণ (প্ৰতিদ্বন্দ্বী/শত্রুতা দূৰ কৰা), সন্দেহজনক ভোজন/গ্ৰহণক প্ৰায়শ্চিত্তে পুনঃপবিত্ৰ কৰা, বাজীকৰণ (পুৰুষ শক্তি আৰু সফল মিলন), অগ্নিক অন্তৰ্জীৱন-অগ্নি ৰূপে ধৰি স্থিৰতা আৰু দৃষ্টি পুনৰুদ্ধাৰ, মূল্যবান সম্পত্তি দৃঢ়কৈ বাঁধি ৰখা যাতে সি বিচ্যুত/হেৰাই নাযায়।
এই তিন-মন্ত্ৰীয়া প্ৰায়শ্চিত্ত সূক্তত হোতৃ আৰু বৈশ্বানৰ ৰূপে অগ্নিক প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে—সন্দেহজনক পৰিস্থিতিত খোৱা বা গ্ৰহণ কৰা আহাৰ আৰু সম্পত্তিক যজ্ঞীয়ভাৱে “পুনঃশ্ৰেণীবদ্ধ” কৰি, সিহঁতক যেন বিধিমতে সুহুত (যথাযথভাৱে অৰ্পিত) হোৱা বস্তুৰ দৰে কৰি তোলে। ই প্ৰতিগ্ৰহ (গ্ৰহণ), হুত/অহুতৰ ভেদ, আৰু অনৃত (মিছা)ৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা নৈতিক আৰু আচারগত অপবিত্ৰতাক সম্বোধন কৰি, গ্ৰহণ কৰা আহাৰক শুভ, মধুময়, হিতকৰ আৰু পুষ্টিকৰ পোষণলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। ইয়াৰ শক্তি অগ্নিৰ শোধক আৰু যজ্ঞীয় অধিকাৰ-সম্পন্ন স্বভাৱত নিহিত—অগ্নিৰ ক্ষেত্ৰত যি স্পৰ্শ কৰে, তাক আচারগতভাৱে শুদ্ধ আৰু অন্তৰ্ভাৱে নিৰাপদ কৰি তুলিব পাৰি।
এই চুটি বাজিকৰণ সূক্তটো পুৰুষ বীৰ্যশক্তি উদ্দীপিত আৰু বৃদ্ধি কৰিবলৈ এক শক্তি-মন্ত্ৰ; দৃঢ় উত্থান আৰু সফল মিলন নিশ্চিত কৰে। ই অৰ্কক (অৰ্ক-উদ্ভিদ আৰু/বা তাৰ চাৰ্জড ‘সৌৰ’ শক্তি) বাট (জীৱন-বায়ু)ৰ সৈতে ফুলাই-তোলা, শক্তিশালী কৰা বল হিচাপে সশক্ত কৰে, যিয়ে জননাঙ্গক “অঙ্গৰ সৈতে অঙ্গ জোৰা” লগাই সাধাৰণ মাপ অতিক্ৰম কৰায়।
এই সৰু পুষ্টিক সূক্তটো সাম্মনস্য—একমত আৰু একে উদ্দেশ্য—ৰ বাবে এটা মন্ত্র, যাতে আত্মীয়-স্বজন আৰু সহচৰসকল একে মন লৈ এজন নেতা/গৃহপতিৰ চাৰিওফালে একত্ৰ হয়। ইয়াত বৰুণ, সোম, অগ্নি, বৃহস্পতী আৰু বসুসকলক আহ্বান কৰি গোটৰ ভাগ্য “একেলগে টানি আনি জোৰা” কৰিবলৈ কোৱা হৈছে; তাৰ পিছত হৱিস আৰু ঘৃতৰ দ্বাৰা বিচ্ছিন্ন অন্তৰ্নিহিত প্ৰবৃত্তিসমূহক ৰীতিগতভাৱে “চিলাই” এক কৰা হয়; আৰু শেষত পুষণৰ সঠিক পথ-নির্দেশনা আৰু বাস্তোষ্পতিৰ গৃহ-ধৰি ৰখা আহ্বানৰ অধীনত গোটটোক ৰাখি বিচ্ছুৰণ ৰোধ কৰা হয়।
AV 6.74 এটা সংক্ষিপ্ত সংজ্ঞা-সম্মতি-মন্ত্ৰ; যি আচাৰগতভাৱে দেহ, মন, হৃদয় আৰু যৌথ আচাৰ-অনুশীলনক “একে গাঁথি” ধৰি, বিবাদত লিপ্ত গোটক পুনৰ পাৰস্পৰিক চিনাক্তি আৰু সহযোগিতামূলক শৃঙ্খলালৈ ঘূৰাই আনে। ইয়াত সংজ্ঞানা (সামূহিক বুজাপড়াৰ শক্তি)ক আহ্বান কৰা হয় আৰু ভগ (যথোচিত অংশ/সৌভাগ্যৰ ভাগ) আৰু অন্ন (খাদ্য)ৰ আশ্ৰয় লৈ অপমান-ক্ষোভ কোমল কৰি, পবিত্ৰ বাক্য আৰু সামূহিক সংহতিৰ জৰিয়তে পুনৰ একমততা স্থাপন কৰে।
AV 6.75 এটা সংক্ষিপ্ত সপত্ন-ক্ষয়ণ মন্ত্র, যিয়ে ঘৰৰ পৰা বৈৰী প্ৰতিদ্বন্দ্বীক খেদাই দিয়ে আৰু তাৰ পুনৰাগমন সম্পূৰ্ণৰূপে ৰোধ কৰি সীল মাৰে। ইয়াত ইন্দ্ৰক শত্রু-বিধ্বংসী নিৰ্ণায়ক দেবতা হিচাপে আহ্বান কৰা হৈছে—তেওঁ শত্রুক গৃহসীমা (ওকস)ৰ পৰা বাহিৰলৈ তাড়ি, সমাজৰো পাৰে আৰু দীপ্তিমান কসমিক লোকমণ্ডলৰো পাৰে থকা সৰ্বাধিক দূৰ অঞ্চললৈ ঠেলি দিয়ে।
এই সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক মন্ত্রত অগ্নিক হৃদয়ৰ পৰা উঠি অহা অন্তৰ্নিহিত, জীৱনদায়ী অগ্নিৰূপে প্ৰজ্বলিত কৰা হয়; সি প্ৰাণশক্তিৰ শৃঙ্খলা, দৃষ্টি আৰু স্থিৰতা পুনঃস্থাপন কৰে। সমিধৰ সঠিক জ্ঞান আৰু অগ্নিৰ “নাম”ক ৰক্ষাশক্তি হিচাপে ধৰি, এই সূক্তই ঘূৰি ফুৰা আক্ৰমণকাৰীসকলক দূৰ কৰে আৰু মৃত্যুৰ দাবী আঁতৰায়—বিশেষকৈ ৰাজকীয়/ৰক্ষামূলক (ক্ষত্ৰিয়) পৰিপ্ৰেক্ষিতত।
এই তিন-মন্ত্ৰৰ সূক্তটো এটা স্থিতিকৰণ আৰু সুৰক্ষামূলক মন্ত্র, যিয়ে যি বস্তু ভ্ৰমণশীল হৈ আঁতৰি যাব পাৰে—বিশেষকৈ ঘোঁৰা আদি মূল্যৱান সম্পত্তি—তাক “দৃঢ়ভাৱে থিয় কৰাই” ৰাখে। ই গৃহস্থালিৰ শৃঙ্খলাক বিশ্বৰ অচল স্থিতি (দ্যৌ, পৃথিৱী, পৰ্বত)ৰ আদৰ্শত গঢ়ি তোলে। তাৰ পিছত ই এটা ৰক্ষক/প্ৰহৰী শক্তিক আহ্বান কৰে আৰু শেষত অগ্নি জাতবেদসক মাতি ভয়ংকৰ শক্তিসমূহক উভতি ঠেলি দিয়া, স্তৰবদ্ধ সুৰক্ষা দিয়া, আৰু গৃহৰ মঙ্গল-কল্যাণ তথা সঠিক পথ পুনঃস্থাপন কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে।
এই সৰু পৌষ্টিক সূক্তই বিবাহিত দম্পতীক পুনৰ পূৰ্ণতা (pyāyati), পোষণদায়ী জীৱনীশক্তি (rasa/payas), ধন-সম্পদ (rayi) আৰু স্থিৰ প্ৰতিষ্ঠা/ৰাষ্ট্ৰ-স্থিতি (rāṣṭra) দান কৰি আশীৰ্বাদ কৰে। ইয়াত সমৃদ্ধিক কেৱল অধিকাৰ বা সঞ্চয় বুলি নহয়, বৰং গৃহস্থালীৰ এক স্থায়ী অৱস্থা বুলি ধৰা হৈছে—অক্ষয় (anupakṣita) বৃদ্ধি, উৰ্বৰতাসদৃশ সাৰ-ৰস, আৰু দীঘলীয়া আয়ু; দাম্পত্য বন্ধনৰ দিৱ্য গঢ়নকাৰ ত্বষ্টৃক আহ্বান কৰি এই আশীৰ্বাদ নিশ্চিত কৰা হৈছে।
AV 6.79 নভসস্পতি—‘মেঘৰ অধিপতি’—ক উদ্দেশ্য কৰি গৃহস্থালীৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে এটা সংক্ষিপ্ত পুষ্টিক মন্ত্র। ইয়াত তেওঁক বৰষুণ-উৎপন্ন পোষণৰ দিৱ্য নিয়ন্তা হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছে। সূক্তটোৱে গৃহত ঊৰ্জ (জীৱনদায়ী আহাৰ-শক্তি) স্থাপন হওক, অভাৱৰ পৰা মুক্তি (অসমাতি) হওক, আৰু ‘হাজাৰগুণ উন্নতি’ত স্থিৰ অংশ লাভ হওক—এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰে। বৰষুণ আৰু প্ৰাচুৰ্যৰ কসমিক ভঁৰালৰ সৈতে ঘৰুৱা কল্যাণক সংযোগ কৰি, সেই প্ৰাচুৰ্যক গৃহলৈ সুৰক্ষিত আৰু স্থায়ী অৱস্থা হিচাপে টানি অনাৰ মাজতেই ইয়াৰ শক্তি নিহিত।
এই সংক্ষিপ্ত অপোত্ৰোপায়িক (অপশকুন-নিবাৰক) সূক্তত সৰ্বব্যাপী এক দিৱ্য শক্তিক—স্বৰ্গীয় ‘মহিমা’ ৰূপে কল্পিত আৰু শূন/দিব্য শ্বানৰ সৈতে সম্পৰ্কিত—প্ৰসন্ন কৰা হয়, যাতে সি এজন ব্যক্তি আৰু গৃহক অনিষ্টৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। জল, মধ্যাকাশ, স্বৰ্গ, সমুদ্ৰ আৰু পৃথিৱীত এই শক্তিক ‘স্থাপন’ কৰি মন্ত্রই সুৰক্ষাক সৰ্বব্যাপী কৰে আৰু সৰল আহুতিৰ জৰিয়তে তাক আচারগতভাৱে সহজলভ্য কৰি তোলে।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.