
মুখ্য বিষয়: কৃষি-সম্পদৰ সমৃদ্ধি আৰু সুৰক্ষাৰ বিধি—গৰুৰ কাণ-চিহ্নিতকৰণ (ear-marking) নিৰাপদে সম্পন্ন কৰি ধান্যৰ প্ৰাচুৰ্য নিশ্চিত কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: (১) সম্ভাৱ্য ক্ষতিকাৰক কৰ্ম (কাণ-চিহ্নিতকৰণ) ক শুভ-চিহ্ন ৰূপে বৈদিক/আচাৰগত বৈধতা দিয়া, (২) পশুধনৰ ৰক্ষা আৰু বৃদ্ধি, (৩) অন্ন/যৱক স্বয়ং-বৃদ্ধিশীল প্ৰাচুৰ্য ৰূপে দেৱত্ব দান, (৪) ভঁৰাল, ধান্য-ঢেঁৰ আৰু সঞ্চয়-পাত্ৰসমূহৰ সুৰক্ষা, (৫) গৃহস্থ আৰু পশুপালক জীৱনৰ পুষ্টিক (paustika) সমৃদ্ধিৰ সৈতে ভৈষজ্য/ৰক্ষামূলক প্ৰভাৱ। ব্যৱহাৰিক লক্ষ্য: পশুপালন আৰু ধান্য-সঞ্চয় সুৰক্ষিত কৰি অভাৱ, ৰক্তক্ষৰণ/সংক্রমণ আৰু অশুভতা নিবারণ কৰা।
এই সৰু পৗষ্টিক–ভৈষজ্য সূক্তত গৰুৰ কাণ-চিহ্নকৰণ (ear-marking) ক্ৰিয়াক বিধিগতভাৱে অনুমোদন দিয়া হয়, যাতে এই কামটো ক্ষতিকাৰক কটা নহয়, বৰং সুৰক্ষিত আৰু সমৃদ্ধি-আনয়নকাৰী চিহ্ন হৈ পৰে। ইয়াত শুদ্ধিকৰণ, গঠন, অনুমোদন আৰু আৰোগ্যৰ বাবে এক দেৱসমষ্টিক আহ্বান কৰা হৈছে—বায়ু অশুচিতা/দোষ সোধৰাবলৈ, ত্বষ্টৃ চিহ্নটো ‘গঢ়ি আৰু স্থিৰ’ কৰিবলৈ, ইন্দ্ৰ সাৰ্বভৌম বাক্যদ্বাৰা অধিকাৰ দিয়া অনুমোদন কৰিবলৈ, আৰু ৰুদ্ৰ (আৰু অশ্বিনীদ্বয়) আঘাত সাৰাই গোহালিৰ বাবে প্ৰাচুৰ্য আৰু বংশবৃদ্ধি নিশ্চিত কৰিবলৈ।
এই সৰু পুষ্টিক সূক্তত যৱ/অন্নক দেৱতাৰূপে দেৱীকৃত কৰা হৈছে—যি নিজে নিজে বৃদ্ধি পায়, নিজে নিজে সুৰক্ষা কৰে, আৰু এক মহান, অক্ষয় ভঁৰাল হিচাপে উত্থিত হয়। ই ধানৰ ঢিপ আৰু সঞ্চয়-পাত্ৰসমূহক সমৃদ্ধি (সমৃদ্ধি) আৰু ‘অক্ষিতি’ (অব্যয়/অক্ষয়তা)ৰ আশীৰ্বাদ দিয়ে, আৰু বিপদ-আপদ—বিশেষকৈ আকাশীয় আশনি (বজ্ৰ) যিয়ে শস্য বা গুদাম নষ্ট কৰিব পাৰে—স্পষ্টভাৱে অপসাৰণ কৰে।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.