Book 11: Sangha (Concerning Guilds)

Adhyaya 1

গ্ৰন্থ ১১.১ শিকায় যে এজন বিজিগীষুৱে কেনেকৈ এটা অধৃষ্য সংঘক সংঘবদ্ধ প্ৰতিৰোধৰ পৰা নিয়ন্ত্ৰণযোগ্য সুবিধালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে, সুসংগত উপাদানসমূহ সহ-গ্ৰহণ কৰি আৰু অসুসংগত উপাদানসমূহক গুপ্তচৰ-নেতৃত্বাধীন ভেদৰ দ্বাৰা শল্যচিকিৎসামূলকভাৱে বিভক্ত কৰি, দণ্ড প্ৰয়োগ কৰাৰ আগতে। সংঘৰ সংহতি এটা উচ্চ-স্তৰৰ শক্তি সম্পদ, সাধাৰণ বল বা বন্ধুত্বতকৈ পৰাস্ত কৰা কঠিন। নীতি বিভক্ত হয়: বন্ধুত্বপূৰ্ণ সংঘসমূহ সাম/দানৰে সংহত কৰা; শত্ৰুতাপূৰ্ণ সংঘসমূহ ভেদ→দণ্ডৰ দ্বাৰা ভংগ কৰা। গুপ্তচৰসকলে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাসমূহ মেপ কৰে আৰু বিদ্যালয়, শিল্পী সংঘৰ স্থানসমূহ, জুৱা আৰু মদ্যশালাত বিবাদ সৃষ্টি কৰে, স্থিতি সীমাবদ্ধতা আৰু সম্পদ বিবাদক ত্বৰান্বিত কৰি। সম্পত্তি, গৰু বা ব্যক্তিৰ চাৰিওফালে মঞ্চস্থ ৰাত্ৰিকালীন ঘটনাসমূহে মেৰুকৰণ আৰু দোষাৰোপ সৃষ্টি কৰে। এবাৰ হীন-পক্ষ ওলালে, ৰজাই বিপৰীত গোট ধ্বংস কৰিবলৈ ইয়াক পুঁজি আৰু সুৰক্ষা দিয়ে। মণ্ডলৰ লক্ষ্য: এটা সংঘক শত্ৰুৰ স্থিতিশীল মিত্ৰ বা বলপূৰ্বক অংগ হোৱাৰ পৰা বধা।