Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे प्रियव्रतवंशानुकीर्त्तनं नाम चतुदशो ऽध्यायः सूत उवाच एवं प्रजासन्निवेशं श्रुत्वा वै शांशपायनिः / पप्रच्छ नियतं सूतं पृथिव्युद धिविस्तरम्

هكذا في «شري برهماندا مهابورانا»، في القسم الأول الذي رواه فايُو، في الأنوṣaṅga-pāda الثاني، الفصل الرابع عشر المسمّى «ذكر سلالة بريَفْراتا». قال سوتا: لما سمع شَامْشَبايَني ترتيب الخلائق على هذا النحو، سأل سوتا بثبات عن سعة الأرض واتساع البحار.

Verse 2

कति द्वीपा समुद्रा वा पवता वा कति स्मृताः / कियन्ति चैव वर्षाणि तेषु नद्यश्च काः स्मृताः

كم عدد الدفيبا (dvīpa)، وكم عدد المحيطات، وكم عدد الجبال التي تذكرها السمرِتي؟ وكم عدد الفَرْشَة (varṣa) فيها، وأيُّ الأنهار قد سُمّيت هناك؟

Verse 3

महा भूतप्रमाणं च लोकालोकं तथैव च / पर्यायं परिमाणं च गतिं चन्द्रार्कयोस्तथा / एतत्प्रबूहि नः सर्वं विस्तरेण यथार्थतः

وأخبرنا بمقياس العناصر العظمى (mahābhūta)، وبحقيقة لوكالوك (Lokāloka)، وبترتيبه ومقداره، وكذلك بسير القمر والشمس—بيّن لنا ذلك كله تفصيلاً على وجه الحق.

Verse 4

सूत उवाच हन्त वो ऽहं प्रवक्ष्यामि पृथिव्यायामविस्तरम्

قال سوتا: هلمّوا فاسمعوا؛ سأبيّن لكم سعة الأرض وامتدادها.

Verse 5

संख्यां चैव समुद्राणां द्वीपानां चैव विस्तरम् / द्वीपभेदसहस्राणि सप्तस्वन्तर्गतानि च

وعددُ البحارِ واتساعُ الجزرِ القارّية، وكذلك آلافُ الفروقِ بين الجزر الداخلة في تلك السبعة.

Verse 6

न शक्यन्ते क्रमेणेह वक्तुं यैः सततं जगत् / सप्त द्वीपान्प्रवक्ष्यामि चन्द्रादित्यग्रहैः सह

ما به يستمرّ هذا العالم على الدوام لا يُستطاع ذكره هنا على الترتيب؛ وسأبيّن الأقاليم السبعة مع القمر والشمس والكواكب.

Verse 7

तेषां मनुष्या स्तर्क्केण प्रमाणानि प्रचक्षते / अचिन्त्याः खलु ये भावा न तांस्तर्केण साधयेत्

يذكر الناس المقاييس والبراهين بالجدل؛ غير أنّ الحقائق التي هي حقًّا غير متصوَّرة لا ينبغي إثباتها بمجرد المنطق.

Verse 8

प्रकृतिभ्यः परं यच्च तदचिन्त्यं प्रचक्षते / नववर्षं प्रवक्ष्यामि जंबूद्वीपं यथातथम्

وما كان فوق الطبائع يُسمّى «غيرَ مُتَصوَّر»؛ والآن سأذكر أقسام جمبودويبا التسعة كما هي على حقيقتها.

Verse 9

विस्तरान्मण्डलाच्चैव योजनैस्तन्निबोधत / शतमेकं सहस्राणां योजनाग्रात्समन्ततः

فاعلموا امتداده ومحيطه بمقادير اليوجَن؛ فإنه من كل جهة يمتد إلى مئة يوجن ضمن تلك الألوف.

Verse 10

नानाजनपदाकीर्णः पुरैश्च विविधैश्शुभैः / सिद्धचारणसंकीणः पर्वतैरुपशोभितः

كان عامرًا بأقاليم شتّى ومدنٍ مباركة متنوّعة، مكتظًّا بالسِّدْهَة والچارَنة، ومزيَّنًا بالجبال.

Verse 11

सर्वधातुनिबद्धैश्च शिलाजाल समुद्भवैः / पर्वतप्रभवाभिश्च नदीभिः सर्वतस्ततः

وكانت الأنهار هناك تجري من كل جهة، مشبعةً بكل المعادن، منبثقةً من شبكات الصخر، ومنحدرةً من الجبال في كل مكان.

Verse 12

जंबूद्वीपः पृथुः श्रीमान् सर्वतः पृथुमण्डलः / नवभिश्चावृतः सर्वो भुवनैर्भूतभावनैः

كان جمبودويبا فسيحًا ذا بهاء؛ دائرتُه ممتدة من كل جانب، وقد أُحيط كلّه بتسعة بُهُوَنات، راعيةً للكائنات.

Verse 13

लवणेन समुद्रेण सर्वतः परिवारितः / जंबूद्वीपस्य विस्तारात् समेन तु समन्ततः

وكان محاطًا من كل جانب بالمحيط الملحي، وكان ذلك المحيط ممتدًّا حوله امتدادًا متساويًا بقدر اتساع جمبودويبا.

Verse 14

प्रागायताः सूपर्वाणः षडिमे वर्षपर्वताः / अवगाढा ह्युभयतः मसुद्रौ पूर्वपश्चिमौ

هذه جبالُ الفَرْشَ الستّة ممتدّةٌ نحو الشرق، ذاتُ مفاصلَ متينة؛ وهي من الجانبين غائرةٌ في عمق البحرين: الشرقيّ والغربيّ.

Verse 15

हिमप्रायश्च हिमवान् हेमकूटश्च हेमवान् / सर्वर्त्तुषु सुखश्चापि निषधः पर्वतो महान्

هيمَوان المكسوّ بالثلج، وهيمَكوطا وهيمَوان ذوا القمم الذهبية؛ وكذلك جبل نِشَڌ العظيم، باعث السكينة في كل الفصول.

Verse 16

चतुर्वर्णश्च सौवर्णो मेरुश्चारुतमः स्मृतः / द्वात्रिंशच्च सहस्राणि विस्तीर्णः स च मूर्द्धनि

يُذكر جبل مِيرو أنه الأبهى: ذو أربعة ألوان وذو طبيعة ذهبية؛ وعلى قمته يمتدّ عرضُه اثنين وثلاثين ألف يوجن.

Verse 17

वृत्ताकृतिप्रमाणश्च चतुरस्रः समुच्छ्रितः / नानावर्णास्तु पार्श्वेषु प्रजापतिगुणान्वितः

مقداره كالدائرة، غير أنه يرتفع في هيئة مربّعة؛ وعلى جوانبه ألوان شتّى، وهو متّصف بصفات براجابتي.

Verse 18

नाभिबन्धनसंभूतो ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः / पूर्वतर्ः श्वेतवर्णश्च ब्राह्मणस्तस्य तेन तत्

ما انبثق من رباط سُرّة براهما ذي الميلاد غير الموصوف؛ يكون في الشرق أبيض اللون كالبراهمن—فلذلك قيل هكذا.

Verse 19

पार्श्वमुत्तरतस्तस्य रक्तवर्मः स्वभावतः / तेनास्य क्षत्त्रभावस्तु मेरोर्नानार्थकारणात्

وفي جانبه الشمالي غطاءٌ أحمر بطبيعته؛ ومن ثمّ، لأسباب شتّى، قيل إن لمِيرو صفة الكشترية.

Verse 20

पीतश्च दक्षिणेनासौ तेन वैश्यत्वमिष्यते / भृङ्गपत्रनिभश्चापि पश्चिमेन समाचितः

مَن كان في جهة الجنوب ذا لونٍ أصفر فبه يُحكم له بطبيعة الفيشيا؛ ومَن استقرّ في الغرب قيل إن لونه كأوراق البِھرِنغا.

Verse 21

तेनास्य शूद्रभावः स्यादिति वर्णाः प्रकीर्त्तिताः / वृत्तः स्वभावतः प्रोक्तो वर्णतः परिमाणतः

وبذلك يُقال إن فيه تكون حالة الشودر—وهكذا ذُكرت الطبقات (الڤرْنات). وشُرح شكله بحسب طبيعته، ويُحدَّد مقداره بحسب اللون.

Verse 22

नीलश्च वैदुर्यमयः श्वेतः घुक्लो हिरण्मयः / मयुरबर्हवर्णस्तु शातकैंभश्च शृङ्गवान्

أحدها أزرق كأنه من جوهرة الفيدوريا؛ وأحدها أبيض لامع كأنه من ذهب؛ وأحدها بلون ريش الطاووس؛ وآخر كذهب الشاتاكومبها، ذو قرون.

Verse 23

एते पर्वतराजानः सिद्धचारणसेविताः / तेषामन्तरविष्कंभो नवसाहस्र उच्यते

هؤلاء ملوك الجبال، يخدمهم السِدّه والچارَنة. ويُقال إن ما بينهما من الامتداد تسعة آلاف.

Verse 24

मध्ये त्विलावृतं नाम महामेरोः समन्तमः / नवैवं तु सहस्राणि विस्तीर्णं सर्वतस्तु तत्

وفي الوسط إقليم يُدعى «إلاوِرتا» يحيط بالمهاميرو من كل جانب. ويُقال إنه ممتدّ في جميع الجهات إلى تسعة آلاف.

Verse 25

मध्ये तस्य महामेरुर्विधूम इव पावकः / वेद्यर्द्धं दक्षिणं मेरोरुत्तरार्द्धं तथोत्तरम्

في وسطه يقوم المها ميرو متلألئًا كالنار بلا دخان. ونصف ميرو الجنوبي كالمذبح المقدّس (فيدي)، ونصفه الشمالي كذلك في جهة الشمال.

Verse 26

वर्षाणि यानि षट् चैव तेषां ये वर्षपर्वताः / द्वे द्वे सहस्रे विस्तीर्णा योजनानां समुच्छ्रयात्

تلك الأقاليم الستة لها جبالُ الأقاليم، وكل جبلٍ يمتدّ عرضًا ألفين من اليوجن، بحسب مقدار ارتفاعه.

Verse 27

जंबूद्वीपस्य विस्तारात्तेषामायाम उच्यते / योजनानां सहस्राणि शतं द्वावायतौ गिरी

وبحسب امتداد جمبودويپ يُذكر طولها؛ فهذه الجبال طولها مئة ألف وألفان من اليوجن.

Verse 28

नीलश्च निषधश्चैव ताभ्यां हीनास्तु ये परे / श्वेतश्च हेमकूटश्च हिमवाञ्छृङ्गवांस्तथा

هناك جبل نِيلا وجبل نِشَدھ، ومن دونهما جبالٌ أخرى: شْوِيتا، وهيمكوطا، وكذلك هِمَوان ذو القمم الكثيرة.

Verse 29

नवती द्वे अशीती द्वे सहस्राण्यायतास्तु तेः / तेषां मध्ये जनपदास्तानि वर्णाणि सप्त वै

وطولها على الترتيب اثنان وتسعون ألفًا واثنان وثمانون ألفًا من اليوجن. وفيما بينها أقاليمُ (جنپد)، وقد قيل حقًّا إنها سبعةُ فَرْنَات.

Verse 30

प्रपातविषमैस्तैस्तु पर्वतैरावृतानि तु / संततानि नदीभेदैरगम्यानि परस्परम्

تلك الأقاليم مُحاطة بجبالٍ وعرةٍ غير مستوية بسبب الشلالات، ومفصولة على الدوام بتفرعات الأنهار؛ لذا فهي متعذّرة الوصول بعضها إلى بعض.

Verse 31

वसंति तेषु सत्त्वानि नानाजातीनि सर्वशः / इदं हैमवतं वर्षं भारतं नाम विश्रुतम्

وفيها تسكن الكائنات من شتّى الأجناس في كل ناحية. وهذا هو الإقليم المتصل بهيمَوَت، المشهور باسم «بهاراتا».

Verse 32

हेमकूटं परं ह्यस्मा न्नान्ना किंषुरुपं स्मृतम् / नैषधं हेमकूटात्तु हरिवर्षं तदुच्यते

وبعد ذلك يأتي ‘هِمَكُوطَ’، ويُذكر أيضًا باسم ‘كِمْشُروپَ’. ومن بعد هِمَكُوطَ تقع ‘نَيشَڌَ’، وهي التي تُسمّى ‘هَريوَرْشَ’.

Verse 33

हरिवर्षात्परं चापि मेरोश्व तदिलावृतम् / इलावृतात्पिरं नीलं सम्यकं नाम विश्रुतम्

وبعد هَريوَرْشَ، قرب مِيرو، تقع ‘إِلاوِرتَ’. وبعد إِلاوِرتَ تأتي ‘نِيلَ’ المشهورة باسم ‘سَمْيَك’.

Verse 34

रम्यकात्परतर्ः श्वेतं विश्रुतं तद्धिरण्मयम् / हिरण्मयात्परं चैव शृङ्गवत्तः कुरु स्मृतम्

وبعد رَمْيَكَ تأتي ‘شْوِيتَ’ المشهورة باسم ‘هِرَنْمايَ’. وبعد هِرَنْمايَ، في جهة ‘شِرِنگَوَت’، تُذكر أرض ‘كُرو’.

Verse 35

धनुःसंस्थे तु विज्ञेये द्वे वर्षे दक्षिणोत्तरे / दीर्घाणि तत्र चत्वारि मध्यमं तदिलावृतम्

في الإقليم الواقع تحت «دَهنو»، يُعلَم أن هناك فَرْشَتَيْن (varṣa: أقاليم) إلى الجنوب والشمال؛ وفيه أربعة أقاليم ممتدة، ووسطها هو إيلاآفرتا (Ilāvṛta).

Verse 36

अर्वाक् च निषधस्याथ वेद्यर्द्धं दक्षिणं स्मृतम् / परं नीलवतो यच्च वेद्यर्द्धं तु तदुत्तरम्

ما كان في هذا الجانب من جبل نِشَدھ يُذكَر أنه نصف «الفيدي» الجنوبي؛ وما كان وراء نِيلَفَتا فهو نصف «الفيدي» الشمالي.

Verse 37

वेद्यर्द्धे दक्षिणे त्रीणि त्रीणि वर्षाणि चोत्तरे / तयोर्मध्ये तु विज्ञेयो मेरुर्मध्य इलावृतम्

في نصف «الفيدي» الجنوبي ثلاثة أقاليم (varṣa)، وفي نصفه الشمالي ثلاثة كذلك؛ وبينهما في الوسط يُعرَف جبل مِيرو، وهو مركز إيلاآفرتا.

Verse 38

दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेम तु / उदगायेतो महाशैलो माल्यवान्नाम नामतः

إلى جنوب جبل نِيلا وإلى شمال نِشَدھ يمتد نحو الشمال جبل عظيم يُدعى «مالْيَوان» (Mālyavān).

Verse 39

योजनानां सहस्रं तु आनील निषधायतः / आयामतश्चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि प्रकीर्तितः

عرضه من نِيلا إلى نِشَدھ ألف يوجن؛ وأما طوله فقد ذُكر أنه اثنان وثلاثون ألف يوجن.

Verse 40

तस्य प्रतीच्यां विज्ञेयः पर्वतो गन्धमादनः / आयामतो ऽथ विस्तारान्माल्यवा नितिविश्रुतः

وفي جهته الغربية يُعرَف جبلُ غندهمادن؛ وبسبب طوله واتساعه اشتهر أيضًا باسم «مالْيَوان».

Verse 41

परिमण्डलयोर्मेरुर्मध्ये कनकपर्वतः / चतुर्वणः स सौवर्णः चतुरस्रः समुच्छ्रितः

وبين الدائرتين، في وسط جبل ميرو، يقوم جبلُ كَنَكَ؛ ذو أربعة ألوان، كله من ذهب، مربع الشكل، سامق الارتفاع.

Verse 42

सुमेरुः शुशुभेशुभ्रो राजव त्समधिष्ठितः / तरुणादित्यवर्णाभो विधूम इव पावकः

وتلألأ سُميـرو ببياضٍ مبارك كملكٍ مستقرٍّ على عرشه؛ لونه كلون شمسٍ فتية، يضيء كنارٍ بلا دخان.

Verse 43

योजनानां सहस्राणि चतुरशीतरुच्छ्रितः / प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्विस्तृतः षोडशैव तु

ارتفاعه أربعةٌ وثمانون ألفَ يوجن؛ وهو منغرسٌ إلى أسفل بستةَ عشر (ألف يوجن)، وعرضه أيضًا ستةَ عشر (ألف يوجن).

Verse 44

शरावसंस्थितत्वात्तु द्वात्रिंशन्मूर्ध्निविस्तृतः / विस्तारात्रिगुणस्तस्य परिणाहः समन्ततः

ولكونه قائمًا كالصحن (شَرَاو)، فإن اتساعه عند القمة اثنان وثلاثون (ألف يوجن)؛ ومحيطه من كل جهة ثلاثة أضعاف ذلك الاتساع.

Verse 45

मण्डलेन प्रमाणेन त्र्यस्रे मानं तदिष्यते / चत्वारिंशत्सहस्राणि योजनानां समन्ततः

بحسب مقياس الماندالا يُقرَّر مقدار الشكل المثلث؛ ويمتدّ من كل الجهات أربعون ألف يوجن.

Verse 46

अष्टाभिरधिकानि स्युस्त्र्यस्रे मानं प्रकीर्त्तितम् / चतुरस्रेण मानेन परिणाहः समन्ततः

ذُكر أن مقدار الشكل المثلث يزيد بثمانية؛ وبمقياس الشكل المربع يُحدَّد المحيط من كل الجهات.

Verse 47

चतुः षष्टिसहस्राणि योजनानां विधीयते / स पर्वतो महादिव्यो दिव्यौषधिसमन्वितः

قُدِّر مقدارها بأربعةٍ وستين ألف يوجن؛ ذلك الجبل عظيمٌ إلهي، مملوءٌ بالأعشاب السماوية.

Verse 48

भुवनैरावृतः सर्वो जातरूपमयैः शुभैः / तत्र देवगणाः सर्वे गन्धर्वोरगराक्षसाः

هو مُحاطٌ كلّه بعوالم مباركة من ذهب؛ وهناك تجتمع جموع الديفات، والغندهرفا، والأوراغا، والراكشسا.

Verse 49

शैलराजे प्रदृश्यन्ते शुभाश्चाप्सरसां गणाः / स तु मेरुः परिवृतो भुवनैर्भूतभावनैः

على ملك الجبال تُرى جماعات الأبساراس المباركات؛ وأما ميرو فمحاطٌ بعوالم تُنَمّي الكائنات وتُغذّيها.

Verse 50

चत्वारो यस्य देशा वै चतुःपार्श्वेष्वधिष्ठिताः / भद्राश्वा भरताश्वैव केतुमालाश्च पश्चिमाः

وعلى جوانبه الأربعة تقوم أربعة أقاليم: بهدرآشوا، بهرتآشوا، وفي الغرب كيتومالا.

Verse 51

उत्तराः कुरवश्चैव कृतपुण्यप्रतिश्रयाः / गन्धमादनपर्श्वे तु परैषापरगण्डिका

وفي الشمال تقع أوتّرا كورو، مأوى للفضائل المكتسبة؛ وعلى جانب جبل غندهمادن تقع بَرَيشا وأبرغندِكا.

Verse 52

सर्वर्त्तुरमणीया च नित्यं प्रमुदिता शिवा / द्वात्रिंशत्तु सहस्राणि योजनैः पूर्वपश्चिमात्

وهي جميلة في كل الفصول، دائمة البهجة وميمونة؛ ويمتد عرضها من الشرق إلى الغرب اثنين وثلاثين ألف يوجن.

Verse 53

आयामतश्चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि प्रमाणतः / तत्र ते शुभकर्माणः केतुमालाः प्रतिष्ठिताः

وأما طولها فمقداره أربعة وثلاثون ألف يوجن؛ وهناك يستقر أهل كيتومالا ذوو الأعمال الصالحة.

Verse 54

तत्र काला नराः सर्वे महासत्त्वा महाबलाः / स्त्रियश्चोत्पल पत्राभाः सर्वास्ताः प्रियदर्शनाः

هناك جميع الرجال سمر اللون، ذوو بأس عظيم وقوة كبيرة؛ والنساء لامعات كأوراق اللوتس الأزرق، كلهن بهيّات المنظر.

Verse 55

तत्र दिव्यो महावृक्षः पनसः पड्रसाश्रयः / ईश्वरो ब्रह्मणः पुत्रः कामचारी मनोजवः

هناك شجرة عظيمة سماوية هي «پَنَسَ» مأوى المذاقات الستة. وهناك «إيشڤرا» ابن «برهما»، يسير حيث شاء، سريع كالفكر.

Verse 56

तस्य पीत्वा फलरसं जीवन्ति च समायुतम् / पार्श्वे माल्यवतश्चापि पूर्वे ऽपूर्वा तु गण्डिका

وبشرب عصير ثماره يحيون زمناً طويلاً. وإلى جانبه «مالْيَفَت»، وفي الشرق «غَنْدِكا» العجيبة التي لا نظير لها.

Verse 57

आयामादथ विस्ताराद्यथैषापरगण्डिका / भद्राश्वास्तत्र विज्ञेया नित्यं मुदितमानसाः

طولاً وعرضاً، كما هي هذه «الأپر-غَنْدِكا» كذلك (الأخرى) غَنْدِكا. وهناك يُعرَف قوم «بهدراشْوَ»، قلوبهم دائمة الفرح.

Verse 58

भद्रशालवनं चात्र कालाम्रस्तु महाद्रुमः / तत्र ते पुरुषाः स्वेता महोत्साहा बलान्विताः

هنا غابة «بهدراشالا»، وفيها أيضاً شجرة عظيمة تُدعى «كالامْرا». هناك رجال بيض اللون، ذوو همة عظيمة وممتلئون قوة.

Verse 59

स्त्रियः कुमुदवर्णाभाः सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः / चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्णचन्द्र निभाननाः

والنساء ذوات بهاءٍ كلون زهرة الكُمُد، جميلاتٌ محبّباتُ المنظر. يشرقن بنور القمر، ولونهن لون القمر، ووجوههن كالبدر التام.

Verse 60

चन्द्रशीतलगात्र्यस्ताः स्त्रिय उत्पलगन्धिकाः / दशवर्षसहस्राणि तेषामायुरनामयम्

نساءُ ذلك الموضع أجسادُهن باردة كالقمر وعطرُهن كعطر لوتس الأُتبَلا. أعمارُهن عشرةُ آلافِ سنة، وهنّ سالماتٌ من العلل.

Verse 61

कालाम्रस्य रसं पीत्वा सर्वे च स्थिरयौवनाः / दक्षिणेन तु श्वेतस्य नीलस्यैवोत्तरेण च

بشربِ عصيرِ المانجو الأسود (كالامرا) يثبتُ شبابُ الجميع—جنوبَ جبلِ شْوِيتا وشمالَ جبلِ نِيلا.

Verse 62

वर्षं रमणकं नाम जायन्ते तत्र मानवाः / रतिप्रधाना विमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः

في الإقليم المسمّى «رَمَنَكَ» يولد الناس هناك—غالبٌ عليهم نعيمُ الرتي، أطهار، منزّهون عن الشيخوخة وعن الرائحة الكريهة.

Verse 63

शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च प्रियदर्शनाः / तत्रापि सुमहान्वृक्षो न्यग्रोधो रोहितो महान्

وهم جميعًا ذوو نسبٍ طاهر وطلعةٍ محبّبة. وهناك أيضًا شجرةٌ عظيمة جدًّا—النياغرودها الجليل المسمّى «روهيتا».

Verse 64

तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्त्तयन्ति वै / दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च

وهم يمضون حياتهم شاربين عصير ثمر تلك الشجرة—عشرةَ آلافِ سنة، ويُزاد عليها عشرٌ وخمسمائة (أي ألفٌ وخمسمائة) سنة.

Verse 65

जीवन्ति ते महाभागाः सदा त्दृष्टा नरोत्तमाः / दक्षिणे वै शृङ्गवतः श्वेतस्याप्युत्तरेण च

أولئك الرجالُ الأبرارُ ذوو الحظّ العظيم يحيون دائمًا؛ فهم القاطنون جنوب جبل شِرِنغَفَت، وشمال جبل شْوِيتَ كذلك.

Verse 66

वर्षं हैरण्वतं नाम यत्र हैरण्वती नदी / महाबलाः सुतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः

هناك إقليم يُدعى «هَيرَنوَت»، حيث يجري نهر «هَيرَنوَتي»؛ وفيه يولد البشر ذوي قوة عظيمة وتألّق بهيّ.

Verse 67

यक्षा वीरा महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः / एकादशसहस्राणि वर्षाणां ते महौजसः

أولئك الياكشا أبطالٌ ذوو بأسٍ عظيم، أغنياء حسنو المنظر؛ وهم أصحابُ أوجٍ جليل يعيشون أحدَ عشرَ ألفَ سنة.

Verse 68

आयुः प्रमाणं जीवन्ति शतानि दश पञ्च च / यस्मिन्वर्षे महावृक्षो लकुचः षड्रसाश्रयः

ويعيشون بحسب مقدار العمر ألفًا وخمسمائة سنة؛ وفي ذلك الإقليم شجرةٌ عظيمة تُدعى «لَكُوجَ»، وهي مأوى المذاقات الستة.

Verse 69

तस्य पीत्वा फलरसं ते जीवन्ति निरामयाः / त्रीणि शृङ्गवतः शृङ्गाण्युच्छ्रितानि महान्ति च

وبشرب عصير ثماره يعيشون أصحّاء بلا داء؛ ولجبل شِرِنغَفَت ثلاثُ قممٍ شامخة عظيمة.

Verse 70

एकं मणिमयं तेषामेकं चैव हिरण्मयम् / सर्वरत्नमयं चैकं भवनैरुपशोभितम्

كانت لهم مساكن ثلاثة: مسكن من الجواهر، وآخر من الذهب، وثالث من جميع النفائس؛ تزدهي بقصورٍ بهية.

Verse 71

उत्तरे वै शृङ्गावतः समुद्रस्य च दक्षिणे / कुरवस्तत्र तद्वर्षं पुण्यं सिद्धनिषेवितम्

إلى شمال جبل شرِنغاوتا وإلى جنوب البحر تقع أرض تُدعى «كورو»؛ وهي أرض مباركة يرتادها السِّدْهَة ويقيمون فيها.

Verse 72

तत्र वृक्षा मधु फला नित्यपुष्पफलोपगाः / वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च

هناك أشجار ثمارها كالعسل، دائمة الزهر والثمر؛ ومن ثمارها تُستخرج الأكسية والحُليّ أيضًا.

Verse 73

सर्वकामप्रदास्तत्र केचिद्वक्षा मनोरमाः / गन्धवर्णरसो पेतं प्रक्षरन्ति मधूत्तमम्

وهناك أشجار بهيجة تُعطي كل المرادات؛ تُفيض عسلاً أسمى، ممتلئًا بالعطر واللون والطعم.

Verse 74

अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र मनोरमाः / ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं ह्यमृतोपमम्

وهناك أيضًا أشجار بهيجة تُسمّى «كشيرِن»؛ تفيض دائمًا لبنًا ذا ستة أذواق، شبيهًا بالأمريت (رحيق الخلود).

Verse 75

सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका / सर्वर्तुसुखसंपन्ना न्निष्पङ्का नीरजा शुभा

هناك الأرض كلّها مكوَّنة من الجواهر، ورملها دقيق كذرّات الذهب. وهي مفعمة بسعادة جميع الفصول، خالية من الوحل، صافية طاهرة وميمونة.

Verse 76

देवलोकच्युतास्तत्र जायन्ते मानवाः शुभाः / शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च स्थिरयौवनाः

هناك يولد أناس مباركون بعد أن هبطوا من عالم الآلهة. كلّهم ذوو نسبٍ طاهرٍ كريم، وشبابٍ ثابت لا يذبل.

Verse 77

मिथुनानि प्रसूयन्ते स्त्रियश्चाप्सरसः समाः / तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्ति ह्यमृतो पमम्

هناك يولد الناس أزواجًا أزواجًا، والنساء كالأبسارات. ويشربون لبنَ ذوات اللبن، لبنًا يشبه الأمريت (رحيق الخلود).

Verse 78

मिथुनं जायते सद्यः समं चैव विवर्द्धते / समं शीलं च रूपं च प्रियता चैव तत्समा

ويولد الزوجان في الحال وينموان على السواء. خُلقهما وصورتهما متساويان، وكذلك المحبة المتبادلة بينهما على قدرٍ واحد.

Verse 79

अन्योन्यमनुरक्ताश्च चक्रवाकसधर्मिणः / अनामया ह्यशोकाश्च नित्यं सुखनिषेविणः

وهم متحابّون بعضهم لبعض، على سُنّة طائر التشاكرافاكا في الوفاء. لا مرض فيهم ولا حزن، ويلازمون السعادة على الدوام.

Verse 80

त्रयोदशसहस्राणि शतानि दश पञ्च च / जीवन्ति ते महावीर्या न चान्यस्त्रीनिषेविणः

أولئك الأبطال العظام يعيشون ثلاثة عشر ألفًا وثلاثمائة وخمس عشرة سنة، ولا يقعون في معاشرة نساءٍ أجنبياتٍ بغير حق.