Adhyaya 277

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे राजवंशवर्णनं नाम षट्सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दधिवामनोभूदिति ख , छ , ञ , च अथ सप्तसप्रत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पुरुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच पुरोर्जनमेजयो ऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः प्राचीन्नन्तान्मनस्त्युस्तु तस्माद्वीतमयो नृपः

وهكذا يَختتم في «أغني مهابورانا» الفصلُ السابعُ والسبعون بعد المئتين، المعنون «وصف السلالات الملكية». (وتقرأ بعضُ النُّسخ: «ظهر دَذِيفامَنَ»، كما هو مُثبت في مخطوطات kha وcha وña وca). والآن يبدأ الفصلُ الثامنُ والسبعون بعد المئتين، المعنون «وصف سلالة بورو». قال أغني: «من بورو وُلِدَ جَنَمِجَيَ؛ وكان ابنه بْرَاتشِيننَنْتَ. ومن بْرَاتشِيننَنْتَ وُلِدَ مَنَسْتْيُو؛ ومنه وُلِدَ الملكُ ڤِيتَمَيَ.»

Verse 2

शुन्धुर्वीतमयाच्चाभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः

ومن ڤِيتَمَيَ وُلِدَ شُونْدْهُو؛ وكان ابنُ شُونْدْهُو بَهُوڤِيدْهَ. ومن بَهُوڤِيدْهَ وُلِدَ سَمْيَاتِي، وكان ابنُه أَهُوڤَادِي.

Verse 3

तस्य पुत्रो ऽथ भद्राशोअ भद्राश्वस्य दशात्मजाः ऋचेयुश् च कृषेयुश् च सन्नतेयुस् तथात्मजः

ثم كان ابنُه بْهَدْرَاشَ. وكان لِبْهَدْرَاشْوَ عشرةُ أبناء—رِتْشَيْيُو، كْرِشَيْيُو، وكذلك سَنَّتَيْيُو (وسائرهم).

Verse 4

घृतेयुश् च चितेयुश् च स्थण्डिलेयुश् च सत्तमः धर्मेयुः सन्नतेयुश् च कृचेयुर्मतिनारकः

وكذلك (توجد جحيمات تُسمّى) غْهْرِتَيْيُو، وتشِتَيْيُو، وسْثَنْدِلَيْيُو، يا خيرَ أهلِ الفضيلة؛ وكذلك (جحيمات) دَرْمَيْيُو وسَنَّتَيْيُو؛ ومعها كْرِتْشَيْيُو—فهذه هي الجحيمات (الموصوفة في هذا الموضع).

Verse 5

तंसुरोघः प्रतिरथः पुरस्तो मतिनारजाः आसीत्पतिरथात्कण्वः कण्वान्मेधातिथिस्त्वभूत्

وفي تلك السلالة كان تَمْسُرُوغَه، وبرَتِيرَثَه، وبُرَسْتَه، ومَتِينَارَه. ومن پَتِيرَثَه وُلِدَ كَنْڤَه؛ ومن كَنْڤَه وُلِدَ مِيدْهَاتِثِي حقًّا.

Verse 6

तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तो ऽथ प्रवीरकः सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतो ऽभवत्

ومن تَمْسوروغا وُلِد أربعةُ أبناء: دُشْمَنْتَ، ثم برافيرَكَ، وسومَنْتَ؛ ومن دُشْمَنْتَ وُلِد البطلُ بَهَراتَ.

Verse 7

शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च

ومن شَكُنتَلا وُلِد ابنٌ شديدُ البأس، وباسمه عُرِف الناسُ باسم «البهاراتا»؛ ويُروى أيضًا أنّ أبناءَ بَهَراتَ هلكوا بسبب غضبِ أمّهم (ولعنتها).

Verse 8

ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु वृहस्पतेः संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्वितथो ऽभवत्

ثم إنّ الماروتات جاؤوا بذلك الابن ونقلوه إلى بْرِهَسْپَتِي؛ وصار بَهَرَدْفاجَ يُدعى «ڤيتَثا» بوساطة الكْرَتُوّات.

Verse 9

स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै शग्भुर्वीतमयाश्चाभूच्छम्भोर्बहुविध इति ख , ज , च सुहोत्रञ्च सुहोतारङ्गयङ्गर्भन्तथैव च

وڤيتَثا أيضًا أنجب حقًّا خمسةَ أبناء: شَغْبُهُرْڤيتَمَيَ؛ ووفق قراءات مخطوطات «خ، ج، چ» يُذكر كذلك ابنٌ لِشَمْبُه يُدعى «بَهُوڤِذَ». وكذلك سُهوتْرَ، وسُهوتارَ، وگَيَ، وگَرْبْهَ.

Verse 10

कपिलश् च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः

وكذلك ذُكِر كَپِلا، ومَهَاتْمان، وسُكيتُو، والابنان، وكَوْشِكَ، وغِرِتْسَپَتِي—ومعهم أبناءُ غِرِتْسَپَتِي أيضًا.

Verse 11

ब्रह्माणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाःसुताः ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतो ऽभूच्च केतुमान्

في كاشي كان أبناء ديرغهتمس يُعرَفون بأنهم براهمة وكشترية وڤيشية. ومنهم ظهر دهنفنتري، وكان ابنه أيضًا كيتومان.

Verse 12

केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात्

ومن كيتومان وُلِد هيمَرَثا؛ ومن هيمَرَثا وُلِد ديفوداسا—وهكذا يُسمَع في المأثور. ومن ديفوداسا وُلِد برتردنا؛ ومن برتردنا وُلِد البهارغڤيان الاثنان.

Verse 13

वत्सादनर्क आसीच्च अनर्कात् क्षेमको ऽभवत् क्षेमकद्वर्षकेतुश् च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः

ومن ڤتسا وُلِد أناركا؛ ومن أناركا نشأ كشيمَكا. ومن كشيمَكا جاء ڤرشَكيتو، ومن ڤرشَكيتو يُذكَر ڤيبهُو بوصفه الخليفة.

Verse 14

विभोरानर्तः पुत्रो ऽभूद्विभोश् च सुकुमारकः सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात्

ومن ڤيبهُو وُلِد ابن اسمه آنرتا؛ ومن ڤيبهُو (أيضًا) وُلِد سوكومارَكا. ومن سوكومارَكا نشأ ساتياكيتو؛ ومن ڤتسَكا وُلِد ڤتسَبهومي.

Verse 15

सुहोत्रस्य वृहत्पुत्रो वृहतस्तनयास्त्रयः अजमीढो द्विमीढश् च पुरुमीढश् च वीर्यवान्

وكان لسوهوترا ابن يُدعى ڤرهَت؛ وكان لڤرهَت ثلاثة أبناء: أجميدها، ودڤيميدها، وبوروميدها الشجاع ذو البأس.

Verse 16

अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् जह्नोरभूदजकाश्वो बलाकाश्वस्तदात्मजः

من أَجَمِيḍha، ومن زوجته كِشِينِي، وُلِدَ جَهْنُو ذو البأس. ومن جَهْنُو نشأ أَجَكَاشْوَ، وكان ابنه بَلَاكَاشْوَ.

Verse 17

वलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सूतोत्तमः

ومن وَلَاكَاشْوَ وُلِدَ كُشِكَ؛ ومن كُشِكَ وُلِدَ غَادْهِي (ويُدعى أيضًا إِنْدْرَكَ). ومن غَادْهِي وُلِدَتِ الفتاة سَتْيَفَتِي؛ ومن ذلك النَّسَب ظهر فِشْفَامِتْرَ—الأفضل بين السُّوتا (سائقي المركبات ورواة الأنساب).

Verse 18

देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः शुनःशेफो ऽष्टकश्चान्यो ह्य् अजमीढात् सुतो ऽभवत्

كان دِيفَرَاتَ وكَتِيمُخَا من أبناء فِشْفَامِتْرَ. وكذلك شُونَحْشِيفَ وآخر يُدعى أَشْتَكَ—حقًّا—عُدَّا أبناءً مرتبطين بسلالة أَجَمِيḍha.

Verse 19

नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः काशदीर्घतमा इति ज सुत इति ख , छ , ज , च प्रभाववानिति ख पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याश्च्वात् पञ्च पार्थिवाः

ومن نِيلِينِي وُلِدَ شَانْتِي آخر؛ ومن بُرُو-جَاتِي وُلِدَ سُوشَانْتِي. وفي بعض الروايات يُسجَّل اسمه «كَاشَا-دِيرْغَتَمَا»، وفي روايات أخرى «سُوتا»، وفي رواية أخرى «بْرَبْهَافَفَان». ومن بُرُو-جَاتِي أيضًا جاء فَاهْيَاشْوَ؛ ومن فَاهْيَاشْوَ نشأ خمسة ملوك.

Verse 20

मुकुलः सृञ्जयश् चैव राजा वृहदिषुस् तथा यवीनरश् च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः

مُكُلَ وسِرِنْجَيَ، وكذلك الملك فْرِهَدِيشُو؛ وأيضًا يَفِينَرَ وكْرِمِلَ—هؤلاء مشهورون باسم البَانْچَالَة (Pāñcāla).

Verse 21

मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्य् अभुत्

من مُكُولا نشأت سلالة الموكوليا—رجالٌ من «ذوي الميلادين» (دْوِجَا) مُنِحوا ضياعًا وأراضي. ومن مُكُولا وُلِدَ چَنْچَاشْوَا (Cañcāśva)، ومن چَنْچَاشْوَا خرج حقًّا زوجٌ (ذكرٌ وأنثى).

Verse 22

दिवोदासो ह्य् अहल्या च अहल्यायां शरद्वतात् शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः

ديفوداسا (Divodāsa) وأهليا (Ahalyā): في أهليا، ومن شَرَدْوَت (Śaradvat)، وُلِدَ شَتانَنْدَ (Śatānanda)؛ ومن شَتانَنْدَ وُلِدَ سَتْيَذْرِ (Satyadhṛ)، ثم تتتابع السلالة بعد ذلك.

Verse 23

कृपः कृपी किवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः सृञ्जयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश् च तत्सुतः

من كِيفوداسا (Kivodāsa) وُلِدَ كْرِپَ (Kṛpa) وكْرِپِي (Kṛpī)؛ ومنه (تتابع) مَيْتْرَيَ (Maitreya) ثم سُومَپَ (Somapa). ومن سْرِنْجَيَ (Sṛñjaya) وُلِدَ پَنْچَذَنُوشَ (Pañcadhanuṣa)، وكان سُومَدَتَّ (Somadatta) ابنه.

Verse 24

सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्जन्तोश् च पृषतः सुतः

من سُومَدَتَّ (Somadatta) وُلِدَ سَهَدِيفَ (Sahadeva)؛ ومن سَهَدِيفَ وُلِدَ سُومَكَ (Somaka). ومن سُومَكَ وُلِدَ جَنْتُو (Jantu)؛ ومن جَنْتُو وُلِدَ پْرِشَتَ (Pṛṣata) ابنه.

Verse 25

पृषताद्द्रुपदस्तस्माद्धृष्टद्युम्नो ऽथ तत्सुतः धृष्ठकेतुश् च धूमिन्यामृक्षो ऽभूदजमीढतः

من پْرِشَتَ (Pṛṣata) وُلِدَ دْرُوبَدَ (Drupada)؛ ومنه وُلِدَ ذْرِشْتَدْيُومْنَ (Dhṛṣṭadyumna)، ثم ابنه ذْرِشْتَكِيتُو (Dhṛṣṭaketu). ومن أَجَمِيḍْهَ (Ajamīḍha)، عن طريق دْهُومِينِي (Dhūminī)، وُلِدَ رِكْشَ (Ṛkṣa).

Verse 26

ऋक्षात्सम्वरणो जज्ञे कुरुः सम्वरणात्ततः यः प्रयागादपाक्रम्य कुरुक्षेत्रञ्चकार ह

من Ṛkṣa وُلِدَ Saṃvaraṇa؛ ومن Saṃvaraṇa وُلِدَ Kuru—وهو الذي غادر Prayāga فأسّس (أنشأ) Kurukṣetra.

Verse 27

कुरोः सुधन्वा सुधनुः परिक्षिच्चारिमेजयः सुधन्वनः सुहोत्रो ऽभूत् सुहोत्राच्च्यवनो ह्य् अभूत्

من Kuru جاء Sudhanvā؛ ومن Sudhanvā جاء Sudhanu؛ ومن Sudhanu جاء Parikṣit؛ ومن Parikṣit جاء Ārimejaya. ومن Ārimejaya وُلِدَ Sudhanvan؛ ومن Sudhanvan وُلِدَ Suhotra؛ ومن Suhotra وُلِدَ حقًّا Cyavana.

Verse 28

वशिष्ठपरिचाराभ्यां सप्तासन् गिरिकासुताः वृहद्रथः कुशो वीरो यदुः प्रत्यग्रहो बलः

ومن خادِمَي Vasiṣṭha كان لِـGirikā سبعةُ أبناء: Vṛhadratha وKuśa وVīra وYadu وPratyagraha وBala (في جملتهم).

Verse 29

मत्स्यकाली कुशाग्रो ऽतो ह्य् आसीद्राज्ञो वृहद्रथात् कुशाग्राद्वृषभो जज्ञे तस्य सत्यहितः सुतः

ومن الملك Vṛhadratha وُلِدَ حينئذٍ Kuśāgra، ويُدعى أيضًا Matsyakālī. ومن Kuśāgra وُلِدَ Vṛṣabha؛ وكان ابنه Satyahita.

Verse 30

सुधन्वा तत्सुतश्चोर्ज ऊर्जादासीच्च सम्भवः यवीनचश्चेति ख, छ , ञ , च सम्भवाच्च जरासन्धः सहदेवश् च तत्सुतः

Sudhanvā—ابنه Ūrja. ومن Ūrjā وُلِدَ Sambhava؛ و(كذلك) Yavīnaca—هكذا تُذكر السلالة. ومن Sambhava وُلِدَ Jarāsandha، وكان ابنه Sahadeva.

Verse 31

सहदेवादुदापिश् च उदापेः श्रुतकर्मकः परिक्षितस्य दायादो धार्मिको जनमेजयः

وُلِدَ أودابي (Udāpi) من سَهَديفا (Sahadeva)، ومن أودابي وُلِدَ شروتكَرْمَكَ (Śrutakarmaka). وكان جناميجايا (Janamejaya) البارّ بالدارما هو وارث باريكشِت (Parikṣit) وخليفته.

Verse 32

जनमेजयात्त्रसदस्युर्जह्नोस्तु सुरथः सुतः श्रुतसेनोग्रसेनौ च भीमसेनश् च नामतः

ومن جناميجايا وُلِدَ تْرَسَداسْيُو (Trasadasyu)؛ ومن جَهْنُو (Jahnu) وُلِدَ سُرَثَة (Suratha) ابناً؛ وكان أيضاً، بحسب الأسماء، شروتاسينا (Śrutasena) وأوغراسينا (Ugrasena) وكذلك بهيماسينا (Bhīmasena).

Verse 33

जनमेजयस्य पुत्रौ तु सुरथो महिमांस् तथा सुरथाद्विदूरथो ऽभूदृक्ष आसीद्विदूरथात्

وكان لجناميجايا ابنان: سُرَثَة (Suratha) ومَهِيمَان (Mahimān). ومن سُرَثَة وُلِدَ وِدُورَثَة (Vidūratha)، ومن وِدُورَثَة وُلِدَ رِكْشَة (Ṛkṣa).

Verse 34

ऋक्षस्य तु द्वितीयस्य भीमसेनो ऽभवत्सुतः प्रतीपो भीमसेनात्तु प्रतीपस्य तु शान्तनुः

ومن السلالة الثانية لِرِكْشَة (Ṛkṣa) وُلِدَ الابن بهيماسينا (Bhīmasena). ومن بهيماسينا وُلِدَ برَتِيبَة (Pratīpa)، ومن برَتِيبَة وُلِدَ شانتانو (Śāntanu).

Verse 35

देवापिर्वाह्लिकश् चैव सोमदत्तस्तु शान्तनोः वाह्लिकात्सोमदत्तो ऽभुद्भूरिर्भूरिस्रवाः शलः

وُلِدَ ديفابي (Devāpi) وباهليكا (Bāhlika) وكذلك سوماداتّا (Somadatta) من شانتانو (Śāntanu). ومن باهليكا وُلِدَ سوماداتّا، ومنه جاء بْهُورِي (Bhūri) وبْهُورِيشرَفا (Bhūriśravā) وشَلا (Śala).

Verse 36

गङ्गायां शान्तनोर्भीष्मः काल्यायां विचित्रवीर्यकः कृष्णद्वैपायनश् चैव क्षेत्रे वैचित्रवीर्यके

من شانتانو (Śāntanu)، وعن طريق الغانغا (Gaṅgā)، وُلِدَ بهيشما (Bhīṣma)؛ وعن طريق كاليا (Kālyā) وُلِدَ فيتشيترافيرْيا (Vicitravīrya)؛ وكذلك صار كريشنا-دْفايبايانا (Kṛṣṇa-Dvaipāyana، فياسا Vyāsa) مُنْجِبًا في الكْشِترا (kṣetra: الحقل/المجال) الخاص بفيتشيترافيرْيا.

Verse 37

धृतरष्ट्रञ्च पाण्डुञ्च विदुरञ्चाप्यजीजनत् पाण्डोर्युधिष्ठिरः कुन्त्यां भीमश् चैवार्जुनस्त्रयः

وأنجبَ دْهريتاراشترا (Dhṛtarāṣṭra) وباندو (Pāṇḍu) وكذلك فيدورا (Vidura). وأما باندو، فمن كونتي (Kuntī) وُلِدَ يودهيشثيرا (Yudhiṣṭhira) وبيما (Bhīma) وأرجونا (Arjuna) — هؤلاء الثلاثة.

Verse 38

नकुलः सहदेवश् च पाण्डोर्माद्य्राञ्च दैवतः अर्जुनस्य च सौभद्रः परिक्षिदभिमन्युतः

وُلِدَ ناكولا (Nakula) وسهاديفا (Sahadeva) من باندو (Pāṇḍu) عن طريق مادري (Mādrī) بفضل الإلهين التوأمين أشفين (Aśvin). ومن أرجونا (Arjuna) عن طريق سوبهادرا (Subhadrā) وُلِدَ أبهيمانيو (Abhimanyu)، وابن أبهيمانيو هو باريكشِت (Parikṣit).

Verse 39

द्रौपदी पाण्डवानाञ्च प्रिया तस्यां युधिष्ठिरात् प्रतिविन्ध्यो भीमसेनाच्छ्रुतकीर्तिर्धनञ्जयात्

كانت دروبدي (Draupadī) محبوبة الباندافا (Pāṇḍava). ومنها وُلِدَ ليوذهيشثيرا (Yudhiṣṭhira) براتيفيندْهيا (Prativindhya)، ولبيماسينا (Bhīmasena) شروتاكيرتي (Śrutakīrti)، ومن دهننجايا (Dhanañjaya، أرجونا Arjuna) وُلِدَ أيضًا ابنٌ.

Verse 40

सहदेवाच्छ्रुतकर्मा शतानीकस्तु नाकुलिः भीमसेनाद्धिडिम्बायामन्य आसीद् घटीत्कचः

ومن سهاديفا (Sahadeva) وُلِدَ شروتاكارما (Śrutakarmā)، ومن ناكولا (Nakula) وُلِدَ شاتانيكا (Śatānīka). ومن بيماسينا (Bhīmasena) عن طريق هيديمبا (Hiḍimbā) كان له ابنٌ آخر هو غَطوتكچا (Ghaṭotkaca).

Verse 41

एते भूता भविष्याश् च नृपाः संख्या न विद्यते अत्र पाठः पतितः धनञ्जयात् क उत्पन्न इति विशेषाप्राप्तेः गताः कालेन कालो हि हरिस्तं पूजयेद्द्विज होममग्नौसमुद्दिश्य कुरु सर्वप्रदं यतः

هؤلاء الملوك—ماضين وآتين—لا يُحصَون عدداً. وهنا سقطت قطعة من قراءة النص بعد (ذكر) دهننجيا، إذ لا يتوافر التفصيل الخاص: «مِمَّن وُلِد؟». الجميع يقتادهم الزمان، لأن الزمان حقّاً هو هري (فيشنو). لذلك، أيها البراهمن، اعبده؛ وأقم الهُوما، قربان النار، مُهديًا إياه إلى أغني، لأنه واهبُ جميع العطايا.