Adhyaya 178

Verse 1

लक्ष्मीरुवाच । एवं राज्यं मया प्राप्तं गौरीपूजा कृते विभो । सौभाग्यं परमं चैव दुर्लभं सर्वयोषिताम्

Wika ni Lakṣmī: “Sa gayon, nakamtan ko ang paghahari sa pamamagitan ng pagsamba kay Gaurī, O makapangyarihan; at natamo ko rin ang sukdulang pagpapala at kapalaran—na bihirang-bihira para sa lahat ng kababaihan.”

Verse 2

न चापत्यं मया लब्धं तथापि परमेश्वर । तादृशेऽपि च सौभाग्ये तारुण्ये तादृशे स्थिते

“Ngunit hindi ko pa natatamo ang supling, O Kataas-taasang Panginoon; bagaman taglay ko ang gayong kapalaran at nananatili sa gayong kasariwaan ng kabataan.”

Verse 3

दह्यामि तेन दुःखेन दिवानक्तं सुखं न मे । कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनिसत्तमः

“Ako’y nag-aalab sa dalamhating iyon; araw at gabi’y wala akong ligaya. Pagkaraan ng ilang panahon, dumating si Durvāsā—ang pinakadakila sa mga muni.”

Verse 4

आनर्ताधिपतेर्हर्म्यं संप्राप्तो गौरवाय सः । चातुर्मास्यकृते चैव मृत्तिकाग्रहणाय च

Dumating siya sa palasyo ng pinuno ng Ānarta, upang maghatid ng dangal sa sambahayang iyon; at upang ganapin ang panata ng Cāturmāsya, at upang kumuha rin ng banal na luwad.

Verse 5

ततः संपूजितो राज्ञा आनर्तेन यथाक्रमम् । दत्त्वार्घ्यं मधुपर्कं च ततः प्रोक्तं प्रणम्य च

Pagkaraan, pinarangalan siya nang wasto ng hari ng Ānarta ayon sa nararapat na ayos; matapos ihandog ang arghya at madhuparka, ang hari ay yumukod at saka nagsalita.

Verse 6

स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ भूयः सुस्वागतं च ते । नान्यो धन्यतमो लोके भूयोऽस्ति सदृशो मया

Maligayang pagdating sa iyo, O pinakadakilang muni—muli, isang lubos na marangal na pagtanggap sa iyo. Sa daigdig, wala nang higit na pinagpala kaysa sa akin, sapagkat walang kapalarang hihigit sa pagtanggap ko sa iyo.

Verse 7

यौ ते पादौ रजोध्वस्तौ केशैर्मे निर्मलीकृतौ । तद्ब्रूहि किंकरोम्यद्य गृहायातस्य ते मुने

Ang dalawang paa mo na may alikabok ay nalinis ng aking buhok nang ako’y yumukod. Kaya sabihin mo, O muni: ano ang dapat kong gawin ngayon para sa iyo na dumating sa aking tahanan?

Verse 8

अपि राज्यं प्रयच्छामि का वार्तान्येषु वस्तुषु

Kahit ang aking kaharian ay maibibigay ko—ano pa ang saysay na banggitin ang iba pang bagay?

Verse 9

दुर्वासा उवाच । चातुर्मासीविधानं ते करिष्ये नृप मंदिरे । मृत्तिकाग्रहणं तावच्छुश्रूषा क्रियतां मम । स तथेति प्रतिज्ञाय मामूचे पार्थिवोत्तमः

Sinabi ni Durvāsā: “O hari, isasagawa ko ang disiplina ng Cāturmāsya sa iyong palasyo. Hanggang makuha ang banal na luwad, ipagkaloob sa akin ang paglilingkod.” Nangako ang pinakamainam na pinuno, “Gayon nga,” at nagsalita sa akin.

Verse 10

शुश्रूषा चास्य कर्तव्या सर्व दैव वरानने । चातुर्मासीव्रतं यावद्देवतार्चनपूर्वकम्

O marikit ang mukha, maglingkod ka sa kanya sa lahat ng paraan sa buong panata ng Cāturmāsya, na nagsisimula at nakasalig sa pagsamba sa mga diyos.

Verse 11

बाढमित्येवमुक्त्वाथ मया सर्वमनुष्ठितम् । शुश्रूषार्हं च यत्कर्म दुहितेव पितुर्यथा

Sa pagsabing, “Gayon nga,” isinagawa ko ang lahat. At anumang gawaing paglilingkod na nararapat, ginawa ko iyon—gaya ng isang anak na babae na naglilingkod sa kanyang ama.

Verse 12

चातुर्मास्यां व्यतीतायां यदा संप्रस्थितो मुनिः । तदा प्रोवाच मां तुष्टः पुत्रि किं करवाणि ते

Nang lumipas ang banal na apat na buwan at ang pantas ay maglalakbay na, siya’y nalugod at nagsabi sa akin: “Anak na babae, ano ang magagawa ko para sa iyo?”

Verse 13

ततः स भगवान्प्रोक्तः प्रणिपत्य मया मुहुः । अपत्यं नास्ति मे ब्रह्मंस्तेन दह्याम्यहर्निशम्

Pagkaraan, paulit-ulit akong nagpatirapa at nagsabi sa kagalang-galang na iyon: “O Brahmana, wala akong anak; dahil dito, ako’y nag-aalab sa dalamhati araw at gabi.”

Verse 14

ईदृशे सति राज्ञोऽपि यौवने च महत्तरे । तत्त्वं वद मुनिश्रेष्ठ येन स्यान्मम संततिः

“Bagaman ang hari ay nasa ganap na kasibulan ng kabataan, gayon pa man ay ganito ang kalagayan. O pinakadakila sa mga pantas, sabihin mo ang tunay na paraan upang magkaanak ako.”

Verse 15

व्रतेन नियमेनाथ दानेन च हुतेन च । ततः स सुचिरं ध्यात्वा मामुवाच स्मयन्निव

“Sa pamamagitan ng mga panata (vrata), ng mahigpit na pagpipigil at pagtalima, ng pagkakawanggawa, at ng paghahandog sa apoy (homa)…” Pagkaraan, matapos magmuni nang matagal, nagsalita siya sa akin na wari’y may banayad na ngiti.

Verse 16

अन्यदेहांतरे पुत्रि त्वया गौरी प्रपूजिता । तप्ताभिर्वालुकाभिः सा मृत्युकाल उपस्थिते

Sinabi niya: “Anak kong babae, sa ibang katawan (sa nakaraang buhay), sinamba mo si Gaurī gamit ang pinainit na mga butil ng buhangin, noong malapit na ang oras ng kamatayan.”

Verse 17

तद्भक्त्या लब्धराज्यापि दाहेन परियुज्यसे । गौरी यत्तापसंयुक्ता बालुकाभिः कृता त्वया

“Bagaman dahil sa debosyong iyon ay nagkamit ka ng kaharian, ikaw ay pinahihirapan pa rin ng hapding parang apoy—sapagkat ang anyo ni Gaurī na hinubog mo sa buhangin ay ginawa na may kaugnayan sa init.”

Verse 18

न देवो विद्यते काष्ठे पाषाणे मृत्तिकासु च । भावेषु विद्यते देवो मन्त्रसंयोगसंयुतः

“Ang Diyos ay hindi likás na nananahan sa kahoy, bato, o luwad. Ang Diyos ay naroroon sa bhāva—sa pusong puspos ng debosyon—na kaisa ng wastong pag-uugnay ng mantra.”

Verse 19

भावभक्तिसमा युक्ता मंत्रसंयोजनेन च । देवी मन्त्रसमायाता त्वया वालुकयाऽर्चिता

“Sa pagsasanib ng debosyong taos-puso at ng wastong paglalapat ng mantra, ang Diyosa—na pinapahayag sa pamamagitan ng mantra—ay sinamba mo gamit ang buhangin.”

Verse 21

वृषस्थे भास्करे पश्चात्तस्या उपरि स्रावि यत् । जलयन्त्रं दिवारात्रं धारयस्व प्रयत्नतः

Pagkaraan, kapag pumasok ang Araw sa tanda ng Taurus, maingat mong panatilihin ang kasangkapang patak-tubig sa ibabaw niya, araw at gabi, nang buong pagsisikap.

Verse 22

ततो यथायथा तस्याः शीतभावो भविष्यति । तथातथा च ते दाहः शांतिं यास्यत्यहर्निशम्

Pagkatapos, habang lalo’t lalong lumalamig ang kalagayan niya, gayon din ang iyong hapding nagliliyab ay sa gayong sukat mapapawi at mapapasa-kapayapaan, araw at gabi.

Verse 23

दाहांते भविता गर्भस्ततः पुत्रमवाप्स्यसि । राज्यभारक्षमं शूरं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

Sa wakas ng iyong pagdurusang nagliliyab, ikaw ay maglilihi; at pagkatapos ay magkakamit ka ng isang anak na lalaki—matapang, kayang pasanin ang bigat ng paghahari, at bantog sa tatlong daigdig.

Verse 24

अन्यापि कामिनी यात्र एवं तां पूजयिष्यति । ज्येष्ठे मासे तथा सापि यथा त्वं प्रभविष्यति

Sinumang ibang babae rin na magsagawa ng banal na paglalakbay at sumamba sa kanya sa ganitong paraan, siya man sa buwan ng Jyeṣṭha ay uunlad at magtatamo ng tagumpay gaya mo.

Verse 25

लक्ष्मीरुवाच । ततो मया पुनः प्रोक्तो भगवान्स मुनीश्वरः । मानुषत्वे न मे रागो विरक्तिर्महती स्थिता

Wika ni Lakṣmī: Pagkaraan, muli kong kinausap ang pinagpalang Panginoon sa mga pantas na muni: “Sa pagiging tao, wala akong pagkapit; isang dakilang pagwawalang-kapit ang nananahan sa akin.”

Verse 26

नदीवेगोपमं दृष्ट्वा जीवितंसर्वदेहिनाम् । तन्मे वद महाभाग यत्किंचिद् व्रतमुत्तमम्

Nang makita kong ang buhay ng lahat ng may katawan ay tulad ng rumaragasang agos ng ilog, sabihin mo sa akin, O lubhang mapalad, ang isang pinakadakilang panata—anumang pinakamainam na pagtalima.

Verse 27

मानुषत्वं न येन स्यात्सम्यक्चीर्णेन सद्द्विज । ततः स सुचिरं ध्यात्वा मामाह परमेश्वर

“O marangal na brāhmaṇa, sabihin mo sa akin ang pagtalimang kapag naisagawa nang wasto ay hindi na muling babalik sa karaniwang kalagayang pantao.” Pagkaraan, ang dakilang pantas ay nagmuni nang matagal at nagsalita sa akin.

Verse 28

अस्ति पुत्रि व्रतं पुण्यं गौरी तुष्टिकरं परम् । येन चीर्णेन वै सम्यग्योषिद्देवत्वमाप्नुयात्

“Anak kong babae, may isang panatang may dakilang bisa at kabanalan, na lubhang nakalulugod kay Diyosa Gaurī. Kapag ito’y naisagawa nang wasto, ang babae’y makaaabot sa kalagayang maka-diyos.”

Verse 29

गोमयाख्या महादेवी कृता वै गोमयेन सा । ततो गोलोकमापन्नाः सर्वास्ता वरवर्णिनि

Ang Dakilang Diyosa na tinatawag na “Gomayā” ay nilikha mula sa dumi ng baka; at pagkaraan, O marikit ang kutis, ang lahat ng kababaihang yaon ay nakarating sa Goloka.

Verse 30

तां त्वं कुरुष्व कल्याणि येन देवत्वमाप्स्यसि । ततो मया पुनः प्रोक्तः स मुनिः सुरसत्तम

“O mapalad at pinagpala, isagawa mo ang panatang iyon; sa pamamagitan nito’y maaabot mo ang pagka-maka-diyos.” Pagkaraan, muli kong kinausap ang pantas na iyon, O pinakamainam sa mga diyos.

Verse 31

कस्मिन्काले प्रकर्तव्या विधिना केन सन्मुने । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि येन तां प्रकरोम्यहम्

“Kailan ito dapat isagawa, at sa anong wastong pamamaraan, O mabuting pantas? Ipaliwanag mo ang lahat nang masinsinan, upang magawa ko ito.”

Verse 32

दुर्वासा उवाच । नभस्ये चासिते पक्षे तृतीयादिवसे स्थिते । प्रातरुत्थाय पश्चाच्च भक्षयेद्दंतधावनम्

Sinabi ni Durvāsā: “Sa buwan ng Nabhasya, sa madilim na kalahati, pagdating ng ikatlong araw ng tithi—bumangon sa umaga, at pagkatapos ay tanggapin lamang ang pamunas/sanga para sa paglilinis ng ngipin bilang tanging iniinom o kinakain.”

Verse 33

ततश्च नियमं कृत्वा उपवाससमुद्भवम् । गौरीनामसमुच्चार्य श्रद्धापूतेन चेतसा

Pagkaraan, isagawa ang niyama na bunga ng pag-aayuno; bigkasin ang pangalan ni Gaurī nang may pusong nilinis ng pananampalataya, at magpatuloy sa masinop na pagsunod sa disiplina.

Verse 34

ततो निशागमे प्राप्ते कृत्वा गौरीचतुष्टयम् । मृन्मयं यादृशं चैव तदिहैकमनाः शृणु

Pagdating ng gabi, matapos hubugin ang apat na anyo ni Gaurī, makinig nang may iisang pagtutok ng isip kung paano dapat gawin ang mga anyong luwad na iyon.

Verse 35

एका गौरी प्रकर्तव्या पंचपिंडा यथोदिता । प्रहरेप्रहरे प्राप्ते तासु पूजां समाचरेत् । यैर्मंत्रैस्तान्निबोध त्वमेकैकस्याः पृथक्पृथक्

Ang isang anyo ni Gaurī ay dapat gawin mula sa limang tipak ng luwad, ayon sa itinakda. Sa pagdating ng bawat prahara o pagbabantay ng oras, magsagawa ng pagsamba sa kanila. Ngayon, unawain mo ang mga mantra na iaalay sa bawat isa, hiwa-hiwalay.

Verse 36

हिमाचलगृहे जाता देवि त्वं शंकरप्रिये । मेनागर्भसमुद्भूता पूजां गृह्ण नमोस्तु ते

O Diyosa, isinilang sa tahanan ni Himācala, minamahal ni Śaṅkara; nagmula sa sinapupunan ni Menā—tanggapin mo ang pagsamba na ito. Pagpupugay sa iyo.

Verse 37

धूपं दद्यात्ततश्चैव कर्पूरं श्रद्धया सह । रक्तसूत्रेण दीपं च घृतेन परिकल्पयेत्

Pagkatapos, maghandog ng insenso at kamper nang may pananampalataya; at ihanda ang lampara na may pulang mitsa, gamit ang ghee.

Verse 38

जातिपुष्पैः समभ्यर्च्य नैवेद्ये मोदकान्न्यसेत् । रक्तवस्त्रेण संछाद्य अर्घ्यं दत्त्वा ततः परम्

Pagkaraang sambahin nang wasto sa mga bulaklak na sampagita, ilagay ang matatamis na modaka bilang handog na pagkain; saka balutin (ang larawan) ng pulang tela at pagkatapos ay mag-alay ng arghya.

Verse 39

यस्य वृक्षस्य पुष्पं च तस्य स्याद्दन्तधावनम् । मातुलिंगेन तस्यास्तु मन्त्रेणानेन भक्तितः

Mula sa mismong punong pinagkunan ng bulaklak na inihandog, kumuha ng sanga upang panlinis ng ngipin. At para sa Kanya, gamit ang mātuliṅga (citron), gawin nang may debosyon ayon sa mantrang ito.

Verse 40

अर्घ्यं दद्यात्प्रयत्नेन गन्धपुष्पाक्षतान्वितम् । शंकरस्य प्रिये देवि हिमाचलसुते शुभे । अर्घ्यमेनं मया दत्तं प्रतिगृह्ण नमोऽस्तु ते

Mag-alay ng arghya nang buong pagsisikap, kalakip ang pabango, mga bulaklak, at mga butil na buo. O mapalad na Diyosa, minamahal ni Śaṅkara, anak ni Himācala—ang arghyang ito’y inihandog ko; tanggapin mo. Pagpupugay sa iyo.

Verse 41

तदेव प्राशनं कुर्यात्ततः कायविशुद्धये । प्रहरांते च संपूज्य अर्धनारीश्वरं ततः

Pagkatapos, dapat tikman ang handog na nabasbasan upang luminis ang katawan. At sa pagtatapos ng isang pagbabantay, matapos sumamba, saka muling sambahin si Ardhanārīśvara.

Verse 42

सुरभ्या पूजयेद्भक्त्या मन्त्रेणानेन पार्वति । वाममर्धं शरीरस्य या हरस्य व्यवस्थिता । सा मे पूजां प्रगृह्णातु तस्यै देव्यै नमोऽस्तु ते

Sa debosyon, sambahin si Pārvatī sa pamamagitan ng mantrang ito at maghandog ng mababangong sangkap: “Siya na nananahan bilang kaliwang kalahati ng katawan ni Hara—nawa’y tanggapin ng Diyosa ang aking pagsamba. Pagpupugay sa Devī na iyon.”

Verse 43

अगरुं च ततो भक्त्या धूपं दद्यात्तथा शुभे । नैवेद्ये गुणकांश्चैव नालिकेरेण चार्घकम्

Pagkatapos, O mapalad na ginang, sa debosyon ay maghandog ng agaru bilang insenso. Bilang naivedya ay mag-alay ng matatamis na guṇakā, at ihanda ang arghya (tubig-pagpupugay) na may niyog.

Verse 44

मन्त्रेणानेन दातव्यं तदेव प्राशनं स्मृतम् । अर्धनारीश्वरौ यौ च संस्थितौ परमेश्वरौ

Dapat itong ihandog sa mismong mantrang ito; at ang handog na iyon ay dapat ding tikman, ayon sa itinuro. Ang dalawang Kataas-taasang Panginoon na nananahan bilang Ardhanārīśvara ay sa gayon tinatawag.

Verse 45

अर्घ्यो मे गृह्यतां देवौ स्यातं सर्वसुखप्रदौ । तृतीये प्रहरे प्राप्ते शतपत्र्या प्रपूजयेत्

“Nawa’y tanggapin ninyo, O banal na Magkaparis, ang aking arghya; nawa’y ipagkaloob ninyo ang lahat ng kaligayahan.” Pagdating ng ikatlong pagbabantay, sambahin sa bulaklak na śatapatrī.

Verse 46

उमामहेश्वरौ देवौ मंत्रेणानेन पूजयेत्

Sa pamamagitan ng mantrang ito, nararapat sambahin ang banal na magkaparis, sina Umā at Maheśvara.

Verse 47

उमामहेश्वरौ देवौ यौ तौ सृष्टिलयान्वितौ । तौ गृह्णीतामिमां पूजां मया दत्तां प्रभक्तितः

Sina Umā at Maheśvara—ang banal na Magkaparis na namamahala sa paglikha at pagkalusaw—nawa’y tanggapin nila ang pagsambang ito na inihandog ko nang may malalim na debosyon.

Verse 48

गुग्गुलोत्थं ततो धूपं नैवेद्यं घारिकात्मकम् । जातीफलेन चार्घ्यं च तदेव प्राशनं स्मृतम्

Pagkaraan, ihandog ang insensong mula sa guggulu; ang naivedya ay mga paghahandang ghārikā; at ang arghya ay may nutmeg. Ang handog ding iyon ang itinuturo na tanggapin at kainin bilang prasāda.

Verse 49

ततश्चार्घ्यः प्रदातव्यो मंत्रेणानेन भक्तितः । ग्रंथिचूर्णेन धूपं च अर्घ्यं मदनजं फलम्

Pagkatapos, nang may debosyon, maghandog ng arghya sa pamamagitan ng mantrang ito. Ang insenso ay gawin mula sa pulbos na granthi, at ang arghya ay samahan ng bungang isinilang kay Madana (bunga ng pag-ibig).

Verse 50

तदेव प्राशनं कार्यं ततः कायविशुद्धये

Ang mismong handog na iyon ay dapat tanggapin at kainin; sa gayon, ang katawan ay nalilinis.

Verse 52

चतुर्थे प्रहरे प्राप्ते तां गौरीं पंचपिंडिकाम् । भृंगराजेन संपूज्य मंत्रेणानेन भक्तितः

Pagdating ng ikaapat na pagbabantay sa gabi, sambahin si Gaurī sa anyong Pañcapiṇḍikā, parangalan siya ng bhṛṅgarāja at bigkasin ang mantrang ito nang may debosyon.

Verse 53

पृथिव्यादीनि भूतानि यानि प्रोक्तानि पंच च । पंचरूपाणि देवेशि पूजां गृह्ण नमोऽस्तु ते

Ang limang sangkap na itinuro, na nagsisimula sa lupa—iyan ang limang anyo Mo, O Reyna ng mga diyos. Tanggapin Mo ang pagsambang ito; pagpupugay sa Iyo.

Verse 54

नैवेद्ये घृतपूपांश्च दद्याद्देव्याः प्रभक्तितः । ग्रंथिचूर्णेन धूपं च ह्यर्घ्यं मदनजं फलम् । तदेव प्राशनं कार्यमर्घ्यमंत्रमिदं स्मृतम्

Sa taimtim na debosyon, ihandog sa Diyosa bilang naivedya ang mga keyk na pinirito sa ghee. Ihandog din ang insenso mula sa mabangong pulbos ng dagta, at ang arghya kasama ang bungang “isinilang ng pag-ibig”. Ang handog na iyon ay saka marapat na kainin nang may paggalang; ito ang alaalang ritwal ng arghya-mantra.

Verse 55

पंचभूतमयी देवी पंचधा या व्यवस्थिता । अर्घ्यमेनं मया दत्तं सा गृह्णातु सुरे श्वरी

O Diyosa na binubuo ng limang elemento at nananahan sa limang anyo—nawa’y tanggapin ng Ginang ng mga diyos ang arghya na aking inihandog.

Verse 56

एवं सर्वा निशा सा च गीतवाद्यादिनिःस्वनैः । तासां चैवाग्रतो नेया नैव निद्रां समाचरेत्

Sa gayon, ang buong magdamag ay dapat lumipas sa tunog ng awit at tugtugin. Manatili sa kanilang harapan at huwag magpadaig sa pagtulog.

Verse 57

ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले । स्नात्वा संपूजयेद्विप्रं सह पत्न्या प्रभक्तितः

Pagkaraan, sa dalisay na umaga kapag sumikat na ang bilog ng araw, matapos maligo, dapat mag-alay ng taimtim na paggalang at pagsamba sa isang brāhmaṇa, kasama ang kanyang asawa.

Verse 58

वस्त्रैराभरणैश्चैव स्वशक्त्या नृपनंदिनि । गौर्यै भक्ष्यं च दातव्यं मिष्टान्नेन शुचिस्मिते

O prinsesa, ayon sa sariling kakayahan ay maghandog ng mga kasuotan at alahas; at kay Gaurī ay mag-alay din ng mga pagkaing makakain kasama ng matatamis na pagkain, O may dalisay na ngiti.

Verse 59

ततः करेणुमानीय वडवां वा सुमध्यमे । गौरीचतुष्टयं तच्च समारोप्य तथोपरि

Pagkatapos, O may magandang baywang, magdala ng babaeng elepante—o kaya’y isang babaeng kabayo—at ilagay sa ibabaw nito ang pangkat ng apat na Gaurī, na inayos nang wasto sa itaas.

Verse 60

गीतवादित्रशब्देन वेदध्वनियुतेन च । नद्यां वाऽथ तडागे वा वाप्यां वाथ परिक्षिपेत्

Kasabay ng tunog ng mga awit at tugtugin, at kalakip ang umuugong na pagbigkas ng Veda, dapat itong ilubog sa ilog, o sa lawa, o sa imbakan ng tubig.

Verse 61

मंत्रेणानेन सद्भक्त्या तवेदं वच्मि सुन्दरि

Sa pamamagitan ng mantrang ito, sa tunay na debosyon, sinasabi ko ito sa iyo, O marikit.

Verse 62

आहूतासि मया देवि पूजितासि मया शुभे । मम सौभाग्यदानाय यथेष्टं गम्यतामिति

O Diyosa, ikaw ay aking inanyayahan; O mapalad na Ina, ikaw ay aking sinamba. Upang ipagkaloob sa akin ang mabuting kapalaran—lumisan ka ngayon ayon sa iyong kalooban.

Verse 63

लक्ष्मीरुवाच । एवं मया कृता देव सा तृतीया यथोदिता । नभस्ये मासि संप्राप्ते भक्त्या परमया विभो

Wika ni Lakṣmī: “Gayon, O Panginoon, ang pagtalima sa ikatlong araw ay aking isinagawa nang ayon sa itinakda. Nang dumating ang buwan ng Nabhasya, O makapangyarihan, ginawa ko ito nang may sukdulang debosyon.”

Verse 64

द्वितीये च तथा प्राप्ते तृतीये च विशेषतः । यावत्पश्यामि प्रत्यूषे तावद्गौरीचतुष्टयम् । जातं रत्नमयं तच्च मया यत्परिपूजितम्

Nang dumating ang ikalawang araw, at lalo na nang sumapit ang ikatlo, sa bukang-liwayway ay nasilayan ko ang apat na pagpapakita ni Gaurī. Ang anyong yaon ay nagningning na tila hiyas, at aking sinamba nang buong paggalang.

Verse 65

प्रस्थितां मां नदीतीरमुद्दिश्य च विसर्जनम् । करिष्यामीति सा प्राह व्यक्तीभूता सुरेश्वरी

Nang ako’y magtungo sa pampang ng ilog upang isagawa ang pangwakas na pagpapahintulot (visarjana), ang Diyosa—na ngayo’y hayag na nahayag—ay nagsalita: “Doon kita pagagawin ng ritwal ng pagpapahintulot.”

Verse 66

मा पुत्रि जलमध्येऽत्र मम मूर्तिचतुष्टयम् । परिभावय मद्वाक्यं श्रुत्वा चैव विधीयताम्

“Anak ko, huwag mong ilubog dito sa gitna ng agos ang aking apat na banal na anyo. Pagbulay-bulayan mong mabuti ang aking salita; pagkarinig mo, kumilos ka ayon sa nararapat.”

Verse 67

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे स्थापय त्वं च मा क्षिप । अक्षयं जायते येन सर्वस्त्रीणां हिताय च

Ilagay mo ang mga ito sa banal na pook ni Hāṭakeśvara; huwag mong itapon. Sa paggawa nito, lilitaw ang di-nasisirang kabutihang-loob, para sa kapakanan ng lahat ng kababaihan.

Verse 68

त्वं प्रार्थय वरं सर्वं ददाम्यहमिहार्चिता । अभ्यर्चिता गिरिसुता मया प्रोक्ता सुरेश्वरी

Humiling ka ng anumang biyayang ninanais mo; dito, habang Ako’y sinasamba, ipagkakaloob Ko iyon. Gayon nagsalita ang Ginang ng mga diyos—si Girisūtā—na pinarangalan ko sa pagsamba.

Verse 69

यदि यच्छसि मे देवि वरं तुष्टा सुरेश्वरि । तदहं मानुषे गर्भे मा भूयासं कथंचन

Kung ikaw, O Diyosa, O Reyna ng mga diyos, sa iyong kagalakan ay magbibigay sa akin ng biyaya—nawa’y huwag na akong muling pumasok, sa anumang paraan, sa sinapupunan ng tao.

Verse 70

भर्त्ता भवतु मे विष्णुः शाश्वताभीष्टदः सदा । नान्यत्किंचिदभीष्टं मे राज्यं त्रिदिवशोभनम्

Nawa’y si Viṣṇu ang maging aking asawa—walang hanggan at laging tagapagkaloob ng tunay na minimithi. Wala na akong ibang hangad, kahit isang kahariang maningning na tulad ng langit.

Verse 71

अन्यापि कुरुते या च व्रतमेतत्समाहिता । सर्वैर्त्रतैर्यथातुष्टिस्तथा देवि प्रजायते

Sinumang babae pa na magsagawa ng panatang ito nang may pagtitipon ng isip—O Diyosa—ay magkakamit ng kasiyahan at pagpapala na katumbas ng bunga ng lahat ng panata.

Verse 72

तथा तस्याः प्रकर्तव्यमकेनानेन पार्वति । तथेति गौरी मामुक्त्वा ततश्चादर्शनं गता

Kaya nga, O Pārvatī, dapat itong gawin para sa kaniya sa mismong paraang ito. Pagkasabi ni Gaurī ng “Gayon na nga,” kinausap niya ako at saka naglaho sa paningin.

Verse 73

सा देवी च मया तत्र तच्च गौरीचतुष्टयम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे शुभे संस्थापितं विभो

Pagkaraan, O makapangyarihan, itinatag ko roon sa mapalad na Hāṭakeśvara-kṣetra kapwa ang Diyosa at ang apat na anyo ni Gaurī.

Verse 74

तत्प्रभावान्मया लब्धो भर्त्ता त्वं परमेश्वर । शाश्वतश्चाक्षयश्चैव मुखप्रेक्षश्च सर्वदा

“Sa bisa ng banal na kabutihang iyon, nakamtan ko Ikaw bilang aking Panginoon at asawa, O Kataas-taasang Panginoon—walang hanggan at di nasisira—at nawa’y lagi kong masilayan ang Iyong mukha.”

Verse 75

एतत्त सर्वमाख्यातं यत्पृष्टास्मि सुरेश्वर । सत्येनानेन देवेश तव पादौ स्पृशाम्यहम्

“Naipahayag ko na ang lahat, O Panginoon ng mga diyos, ayon sa itinatanong sa akin. Sa katotohanang ito, O Panginoon ng mga deva, magalang kong hinahaplos ang Iyong mga paa.”

Verse 76

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः शंखचक्रगदाधरः । विहस्याथ महालक्ष्मीं तामुवाच प्रहर्षितः । मुहुर्मुहुः समालिंग्य वक्षसश्चोपरि स्थिताम्

Sabi ni Sūta: Nang marinig ang kaniyang mga salita, ang Panginoong may hawak na kabibe, diskos, at pamalo ay ngumiti; at sa galak ay nagsalita kay Mahālakṣmī—niyayakap siya nang paulit-ulit habang siya’y nakahimlay sa Kaniyang dibdib.

Verse 77

साधुमाधु महाभागे सत्यमेतत्त्वयोदितम् । जानतापि मया पृष्टा भवतीं वरवर्णिनि

Mabuti, mabuti, O lubhang mapalad—tunay ang iyong sinabi. Bagama’t alam ko na, tinanong pa rin kita, O ginang na may marikit na kutis.

Verse 78

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तमाः । चतुर्भुजा यथा गौरी संजाता पंचपिंडिका

Sinabi ni Sūta: “O pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang, naipahayag ko na ang lahat ng inyong itinanong. Ganito naging apat ang bisig ni Gaurī at nagpakita bilang Pañcapiṇḍikā.”

Verse 79

यश्चैतत्पठते भक्त्या प्रातरुत्थाय मानवः । न स लक्ष्म्या विमुच्येत न च दौर्भाग्यमाप्नुयात्

Sinumang bumangon nang maaga sa umaga at bigkasin ito nang may debosyon—hindi siya mahihiwalay kay Lakṣmī, at hindi rin siya dadapuan ng kamalasan.

Verse 80

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पठनीयमिदं शुभम् । आख्यानं गौरिकं विप्रा यन्मया परिकीर्तितम्

Kaya nga, O mga brāhmaṇa, sa buong pagsisikap ay dapat basahin ang mapalad na salaysay na ito—ang salaysay ni ‘Gaurī’ na aking isinalaysay.

Verse 91

उमामहेश्वरौ देवौ सर्वकामसुखप्रदौ । गृह्णीतामर्घ्यमेतं मे दयां कृत्वा महत्तमाम्

“O banal na Umā at Maheśvara, mga tagapagkaloob ng ligayang tumutupad sa lahat ng hangarin—tanggapin nawa ang handog kong arghya, sa pamamagitan ng pinakadakilang habag.”

Verse 178

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पंचपिंडिकागौर्युत्पत्तिमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

Sa ganito, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong śloka, sa ikaanim na Nāgara Khaṇḍa, sa Māhātmya ng banal na pook ng Hāṭakeśvara—nagtatapos ang ika-178 kabanata na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ng Paglitaw ni Pañcapiṇḍikā Gaurī.”