Adhyaya 30

Verse 1

नारद उवाच । ततः स्कन्दः सुरैः सार्धं श्वेतपर्वत मस्तकात् । उत्तीर्य तारकं हन्तुं दक्षिणां स दिशं ययौ

Sinabi ni Nārada: Pagkaraan nito, si Skanda, kasama ang mga diyos, ay bumaba mula sa tuktok ng Śvetaparvata at tumungo sa timog, na may layuning patayin si Tāraka.

Verse 2

ततः सरस्वतीतीरे यानि भूतानि नारद । ग्रहाश्चोपग्रहाश्चैव वेतालाः शाकिनी गणाः

Pagkatapos, sa pampang ng Sarasvatī, O Nārada, naroon ang sari-saring nilalang—mga graha at upagraha, mga vetāla, at mga pangkat ng śākinī—na nagkatipon.

Verse 3

उन्मादा ये ह्यपस्माराः पलादाश्च पिशाचकाः । देवैस्तेषामाधिपत्ये सोऽभ्यषिच्यत पावकिः

Yaong tinatawag na pagkabaliw (unmāda), mga pag-atake na gaya ng pangingisay (apasmāra), mga espiritung palāda at mga piśāca—sa ibabaw nila, ayon sa kalooban ng mga diyos, si Pāvaki ay pinahiran at itinalaga bilang panginoon at tagapamahala.

Verse 4

यथा ते नैव मर्यादां संत्यजंति दुराशयाः । एतैस्तस्मात्समाक्रांतः शरण्यं पावकिं व्रजेत्

Sapagkat ang mga may masamang hangarin ay hindi kailanman tumatalikod sa kanilang hangganan at gawi, kaya ang sinumang pinahihirapan nila ay dapat dumulog at manalig kay Pāvakī, ang tagapagkaloob ng kanlungan.

Verse 5

अप्रकीर्णेन्द्रियं दांतं शुचिं नित्यमतंद्रितम् । आस्तिकं स्कन्दभक्तं च वर्जयंति ग्रहादिकाः

Iniiwasan ng mga graha at iba pang mapanakit na puwersa ang taong hindi nagkakawatak-watak ang mga pandama, may pagpipigil-sa-sarili, dalisay, laging mapagmatyag, may pananampalataya sa dharma, at deboto ni Skanda.

Verse 6

महेश्वरं च ये भक्ता भक्ता नारायणं च ये । तेषां दर्शनमात्रेण नश्यंते ते विदूरतः

Napapawi ang mga puwersang iyon mula sa malayo sa mismong pagtanaw lamang sa mga deboto—maging sila’y deboto ni Maheśvara o deboto ni Nārāyaṇa.

Verse 7

ततः सर्वैः सुरैः सार्धं महीतीरं ययौ गुहः । तत्र देवैः प्रकथितं महीमाहात्म्यमुत्तमम्

Pagkaraan, si Guha, kasama ang lahat ng mga diyos, ay nagtungo sa pampang ng Ilog Mahī. Doon ay ipinahayag ng mga diyos ang sukdulang kadakilaan ng Mahī.

Verse 8

श्रृण्वन्विसिष्मिये स्कन्दः प्रणनाम च तां नदीम् । ततो महीदक्षिणतस्तीरमाश्रित्य धिष्ठितम्

Pagkarinig nito, napuno si Skanda ng pagkamangha at yumukod sa banal na ilog. Pagkaraan, nanahan siya sa timog na pampang ng Mahī at doon naupo.

Verse 9

प्रणम्य शक्रप्रमुखा गुहं वचनमब्रुवन् । अभिषिक्तं विना स्कन्द सेनापतिमकल्मषम्

Pagkatapos yumukod, si Indra at ang iba pang mga diyos ay nagsalita kay Guha: “O Skanda, kung wala ang iyong abhiṣeka, hindi ka pa naitatatag bilang walang-dungis na pinunò ng hukbo…”

Verse 10

न शर्म लभते सेना तस्मात्त्वमभिषेचय । महीसागरसंभूतैः पुण्यैश्चापि शिवैर्जलैः

“Walang kapayapaan ang hukbo; kaya tanggapin mo ang abhiṣeka—sa pamamagitan ng mapalad at banal na tubig na nagmula sa lupa at sa karagatan.”

Verse 11

अभिषेक्ष्यामहे त्वां च तत्र नो द्रष्टुमर्हसि । यथा हस्तिपदे सर्वपदांतर्भाव इष्यते

“Kami ang mag-aabhiṣeka sa iyo; ngunit huwag kang tumingin doon (sa ritwal). Sapagkat gaya ng sinasabi, sa bakas ng paa ng elepante ay nasasaklaw ang lahat ng ibang bakas…”

Verse 12

सर्वतीर्थान्तरस्थानं तथार्णवमहीजले । सर्वभूतमयो यद्वत्र्यंबकः परिकीर्त्यते

Gayon din, sa mga tubig ng karagatan at ng lupa nananahan ang lahat ng banal na tīrtha; gaya ni Tryambaka (Śiva) na pinupuri bilang binubuo ng lahat ng nilalang.

Verse 13

सर्वतीर्थमयस्तद्वन्महीसागरसंगमः । अर्धनारीश्वरं रूपं यथा रुद्रस्य सर्वदम्

Gayundin, ang tagpuan ng Ilog Mahī at ng karagatan ay siya mismong binubuo ng lahat ng tīrtha. Ito’y tulad ng anyo ni Rudra bilang Ardhanārīśvara, na nagkakaloob ng bawat pagpapala.

Verse 14

तथा महीसमुद्रस्य स्नानं सर्वफलप्रदम् । येनात्र पितरः स्कन्द तर्पिता भक्तिभावतः

Gayon din, ang banal na pagligo sa karagatang Mahī (sa tagpuan ng mga tubig) ay nagkakaloob ng lahat ng bunga. Sa pamamagitan nito, O Skanda, ang mga Pitṛ (mga ninuno) ay nasisiyahan dito sa diwa ng taimtim na bhakti.

Verse 15

तेन सर्वेषु तीर्थेषु तर्पिता नात्र संशयः । न चैतद्धृदि मंतव्यं क्षारमेतज्जलं हि यत्

Sa gawaing iyon, ang mga Pitṛ ay nasisiyahan na parang sa lahat ng tīrtha—walang pag-aalinlangan. At huwag isiping, “Maalat ang tubig na ito,” sapagkat tunay ngang maalat ang tubig na ito.

Verse 16

यथा हि कटुतिक्तादि गवा ग्रस्तं हि क्षीरदम् । एवमेतत्त्विदं तोयं पितॄणां तृप्ति दायकम्

Kung paanong ang baka ay nakakain ng maanghang at mapait, ngunit patuloy na nagbibigay ng gatas; gayon din, ang tubig na ito mismo ay tunay na nagkakaloob ng kasiyahan sa mga Pitṛ.

Verse 17

एवं ब्रुवत्सु देवेषु कपिलोऽपि मुनिर्जगौ । सत्यमेतदुमापुत्र सर्वतीर्थमयी मही

Nang magsalita nang gayon ang mga diyos, nagpahayag din ang pantas na si Kapila: “Tunay ito, O anak ni Umā—ang Mahī na ito ay naglalaman ng lahat ng tīrtha.”

Verse 18

कर्दमो यस्त्वहमपि ज्ञात्वा तीर्थमहा गुणान् । सर्वां भुवं परित्यज्य कृत्वा ह्यश्रममास्तितः

“Ako—si Kardama—rin, nang maunawaan ang dakilang mga bisa ng tīrtha na ito, ay iniwan ang lahat ng ibang lupain sa daigdig at nagtatag ng isang āśrama dito.”

Verse 19

ततो महेश्वरः प्राह सत्यमेतत्सुरोदितम् । ब्रह्माद्यास्तं तथा प्राहुरत्र भूयोऽप्यथो गुरुः

Pagkaraan nito, sinabi ni Maheśvara, “Tunay ang sinabi ng mga diyos.” Ganoon din ang sinabi ni Brahmā at ng iba pa, at muli ring pinagtibay ito ng Guru dito.

Verse 20

अत्राभिषेकं ते वीर करिष्यामः समादिश । ततः सुविस्मितस्तत्र स्नात्वा स्कन्दो महामनाः

“Dito namin isasagawa ang iyong abhiṣeka, O bayani—ipag-utos mo.” Pagkatapos, si Skanda na dakila ang loob ay naligo roon, na lubhang namangha.

Verse 21

अभिषिञ्चन्तु मां देवा इति तानब्रवीद्वचः । ततोऽभिषेकसंभारान्सर्वान्संभृत्य शास्त्रतः

Sinabi niya sa kanila, “Nawa’y ako’y i-abhiṣeka ng mga diyos.” Pagkaraan, ayon sa śāstra, tinipon nang wasto ang lahat ng kailangan para sa abhiṣeka.

Verse 22

जुहुवुर्मंत्रपूतेऽग्नौ चत्वारो मुख्यऋत्विजः । ब्रह्मा च कपिलो जीवो विश्वामित्रश्चतुर्थकः

Apat na pangunahing ṛtvij ang naghandog sa apoy na nilinis ng mga mantra: sina Brahmā, Kapila, Jīva, at si Viśvāmitra bilang ikaapat.

Verse 23

अन्ये च शतशस्तत्र मुनयो वेदपारगाः । तत्राद्भुतं महादेवो दर्शयामास भारत

At naroon din ang daan-daang iba pang mga muni, mga ganap na dalubhasa sa Veda. Doon, O Bhārata, ipinamalas ni Mahādeva ang isang kamangha-manghang hiwaga.

Verse 24

यदग्निकुण्डमध्यस्थो लिंगमूर्तिर्व्यदृश्यत । अहमेवाग्निमध्यस्थो हविर्गृह्णामि नित्यशः

Pagkaraan, nagpakita ang Panginoon sa anyong Liṅga, nakatindig sa gitna ng hukay ng apoy. Parang ipinahahayag: “Ako mismo ang nananahan sa apoy at patuloy Kong tinatanggap ang mga handog.”

Verse 25

एतत्संदर्शनार्थाय लिंगमूर्तिरभूद्विभुः । तल्लिंगमतुलं देवा नमश्चक्रुर्मुदान्विताः

Upang ipagkaloob ang pangitain na ito, ang Panginoong sumasaklaw sa lahat ay nag-anyong Liṅga. Sa galak, ang mga diyos ay yumukod at nagbigay-galang sa Liṅgang walang kapantay.

Verse 26

सर्वपापापहं पार्थ सर्वकामफलप्रदम् । तत्र होमावसाने च दत्ते हिमवता शुभे

O Pārtha, inaalis nito ang lahat ng kasalanan at ipinagkakaloob ang bunga ng bawat matuwid na hangarin. At doon, nang matapos ang homa, ibinigay ni Himavat ang mapalad na kaloob.

Verse 27

दिव्यरत्नान्विते स्कन्दो निषण्णः परमासने । सर्वमंगलसंभारैर्विधिमंत्रपुरस्कृतम्

Si Skanda ay naupo sa kataas-taasang luklukan na pinalamutian ng makalangit na hiyas. Nakaayos ang lahat ng mapalad na bagay, at ang mga ritwal ay isinagawa sa pangunguna ng mga banal na mantra.

Verse 28

अभ्यषिंचंस्ततो देवाः कुमारं शंकरात्मजम् । इंद्रो विष्णुर्महावीर्यो ब्रह्मरुद्रौ च फाल्गुन

Pagkatapos, pinahiran at itinalaga ng mga diyos ang Kumāra, anak ni Śaṅkara—si Indra, ang makapangyarihang Viṣṇu, at sina Brahmā at Rudra rin, O Phālguna.

Verse 29

आदित्याद्य ग्रहाः सर्वे तथोभावनिलानलौ । आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश्चैवाश्विनावुभौ

Ang lahat ng kapangyarihang makalangit na nagsisimula sa mga Āditya, pati ang mga planeta, kasama ang Hangin at Apoy—maging ang mga Āditya, Vasu, Rudra, Sādhya, at ang dalawang Aśvin—ay nagtipon upang parangalan ang banal na ritwal.

Verse 30

विश्वेदेवाश्च मरुतो गंधर्वाप्सरसस्तथा । देवब्रह्मर्षयश्चैव वालखिल्या मरीचिपाः

Naroon din ang mga Viśvedevas at mga Marut, ang mga Gandharva at mga Apsara; kasama ang mga banal na Brahmarṣi—pati ang mga Vālakhilya at ang mga pantas na pinangungunahan ni Marīci—ay naroon.

Verse 31

विद्याधरा योगसिद्धाः पुलस्त्यपुलहादयः । पितरः कश्यपोऽत्रिश्च मरीचिर्भृगुरंगिराः

Naroon ang mga Vidyādhara, ang mga yogin na ganap na nagtagumpay, sina Pulastya, Pulaha at iba pa; ang mga Pitṛ; sina Kaśyapa at Atri; sina Marīci, Bhṛgu, at Aṅgiras—lahat ay nagtipon doon.

Verse 32

दक्षोऽथ मनवो ये च ज्योतींषि ऋतवस्तथा । मूर्तिमत्यश्च सरितो महीप्रभृतिकास्तथा

Pagkaraan, dumating si Dakṣa, ang mga Manu, ang mga liwanag sa kalangitan at ang mga panahon; at ang mga ilog na may anyo—nangunguna si Mahī (Inang Daigdig) at ang iba pa—ay dumalo rin.

Verse 33

लवणाद्याः समुद्राश्च प्रभासाद्याश्च तीर्थकाः । पृथिवी द्यौर्दिशश्चैव पादपाः पार्वतास्तथा

Ang mga karagatan na nagsisimula sa Dagat ng Asin, at ang mga banal na pook-tawiran na nagsisimula sa Prabhāsa; ang Daigdig at Langit, pati ang mga direksiyon; kasama ang mga punò at mga bundok—lahat ay naroon upang parangalan si Guha.

Verse 34

आदित्याद्या मातरश्च कुर्वंत्यो गुहमंगलम् । वासुकिप्रमुखा नागास्थथोभौ गरुडारुणौ

Ang mga Ina-Diyosa, na pinangungunahan ng mga Āditya, ay nagsagawa ng mga mapalad na ritwal para kay Guha; at ang mga Nāga na pinamumunuan ni Vāsuki, kasama sina Garuḍa at Aruṇa, ay naroon din sa paggalang.

Verse 35

वरुणो धनदश्चैव यमः सानुचरस्तथा । राक्षसो निरृतिश्चैव भूतानि च पलाशनाः

Dumating si Varuṇa, si Dhanada (Kubera), at si Yama kasama ang kanyang mga tagasunod; ang mga pangkat ng Rākṣasa, si Nirṛti rin, at ang mga Bhūta at iba pang mababangis na nilalang—lahat ay nakisama sa pagtitipon.

Verse 36

धर्मो बृहस्पतिश्चैव कपिलो गाधिनंदनः । बहुलत्वाच्च ये नोक्ता विविधा देवतागणाः

Naroon din sina Dharma at Bṛhaspati, si Kapila, at ang anak ni Gādhi (Viśvāmitra); at marami pang iba’t ibang pangkat ng mga diyos—napakarami kaya’t hindi naisa-isa ang lahat ng pangalan.

Verse 37

ते च सर्वे महीकूले ह्यभ्यषिंचन्मुदा गुहम् । ततो महास्वनामुग्रां देवदैत्यादिदर्पहाम्

Silang lahat, sa pampang ng lupa, ay masayang nag-abhiṣeka kay Guha. Pagkaraan, sumiklab ang isang napakalakas at nakapanghihilakbot na ugong—na dumurog sa pagmamataas ng mga deva, daitya, at iba pa.

Verse 38

ददौ पशुपतिस्तस्मै सर्वभूतमहाचमूम् । विष्णुर्ददौ वैजयंतीं मालां बलविवर्धिनीम्

Ipinagkaloob ni Paśupati sa kanya ang isang napakalawak na hukbo ng lahat ng nilalang; at ipinagkaloob ni Viṣṇu ang kuwintas na Vaijayantī, isang garlandang nagpapalago ng lakas at tagumpay.

Verse 39

उमा ददौ चारजसी वाससी सूर्यसप्रभा । गंगा कमंडलुं दिव्यममृतोद्भवमुत्तमम्

Ipinagkaloob ni Umā ang dalawang maringal na kasuotan, nagniningning na gaya ng araw; at ipinagkaloob ni Gaṅgā ang banal at dakilang kamaṇḍalu, ang sisidlang-tubig na isinilang mula sa amṛta.

Verse 40

मही महानदी तस्य चाक्षमालां ससागरा । ददौ मुदा कुमाराय दंडं चैव बृहस्पतिः

Ang Daigdig, kasama ang malalaking ilog at mga karagatan, ay masayang naghandog sa kanya ng akṣamālā, ang rosaryo ng pagdarasal; at si Bṛhaspati rin ay buong galak na nagkaloob ng tungkod kay Kumāra.

Verse 41

गरुडो दयितं पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् । अरुणस्ताम्रचूडं च प्रददौ चरणायुधम्

Ipinagkaloob ni Garuḍa ang kanyang minamahal na anak—ang paboreal na may sari-saring balahibo; at ipinagkaloob ni Aruṇa ang tandang na tāmra-cūḍa, ang sagisag-sandatang nakalagay sa watawat.

Verse 42

छागं च वरुणो राजा बलवीर्यसमन्वितम् । कृष्णाजिनं तथा ब्रह्मा ब्रह्मण्याय ददौ जयम्

Ipinagkaloob ni Haring Varuṇa ang isang kambing na puspos ng lakas at sigla; gayundin, ipinagkaloob ni Brahmā ang kṛṣṇājina, balat ng itim na antelope, upang igawad ang tagumpay sa tagapagtanggol ng dharmang Brahmin (Kumāra).

Verse 43

चतुरोऽनुचरांश्चैव महावीर्यान्बलोत्कटान् । नंदिसेनं लोहिताक्षं घण्टाकर्णं च मानसान्

Itinalaga rin niya ang apat na tagapaglingkod—makapangyarihan sa tapang at kakila-kilabot sa lakas: sina Nandisena, Lohitākṣa, Ghaṇṭākarṇa, at Mānasā.

Verse 44

चतुर्थं चाप्यतिबलं ख्यातं कुसुममालिनम् । ततः स्थाणुर्ददौ देवो महापारिषदं क्रतुम्

Ang ikaapat, bantog at lubhang makapangyarihan, ay si Kusumamālin. Pagkaraan nito, ipinagkaloob ng Diyos na si Sthāṇu (Śiva) ang dakilang gaṇa-tagapaglingkod na nagngangalang Kratu.

Verse 45

स हि देवासुरे युद्धे दैत्यानां भीमकर्मणाम् । जघान दोर्भ्यां संक्रुद्धः प्रयुतानि चतुर्दश

Sa digmaan ng mga deva at asura, siya—sa matinding poot—ay pumatay gamit ang sariling mga bisig ng labing-apat na myriad na Dāitya na may kakila-kilabot na gawa.

Verse 46

यमः प्रादादनुचरौ यमकालोपमौ तदा । उन्माथं च प्रमाथं च महावीर्यौ महाद्युती

Noon, ipinagkaloob ni Yama ang dalawang tagapaglingkod na kawangis nina Yama at Kāla mismo—sina Unmātha at Pramātha—kapwa dakila ang lakas at ningning.

Verse 47

सुभ्राजौ भास्करस्यैव यौ सदा चानुयायिनौ । तौ सूर्यः कार्तिकेयाय ददौ पार्थ मुदान्वितः

May dalawang maningning, laging tagasunod ni Bhāskara (ang Araw). Ang dalawang iyon ay masayang ipinagkaloob ni Sūrya kay Kārtikeya, O Pārtha.

Verse 48

कैलासश्रृङ्गसंकाशौ श्वेतमाल्यानुलेपनौ । सोमोऽप्यनुचरौ प्रादान्मणिं सुमणिमेव च

Kawangis ng mga tuktok ng Kailāsa, may puting mga kuwintas ng bulaklak at puting pahid na pabango. Si Soma man ay nagkaloob ng dalawang tagapaglingkod—sina Maṇi at Sumaṇi.

Verse 49

ज्वालजिह्वं ज्योतिषं च ददावग्निर्महाबलौ । परिघं च बलं चैव भीमं च सुमहाबलम्

Ipinagkaloob ni Agni sa dalawang makapangyarihan sina Jvālajihva at Jyotiṣ; at ibinigay din niya sina Parigha at Bala, at si Bhīma na may lakas na di masukat.

Verse 50

स्कंदाय त्रीननुचरान्ददौ विष्णुरुरुक्रमः । उत्क्रोशं पंचजं चैव वज्रदण्डधरावुभौ

Si Viṣṇu, ang Panginoong malayong humahakbang, ay nagkaloob kay Skanda ng tatlong tagasunod—Utkrośa, Pañcaja—at ng dalawang may tangan na vajra at tungkod bilang sandata.

Verse 51

ददौ महेशपुत्राय वासवः परवीरहा । तौ हि शत्रून्महेन्द्रस्य जघ्नतुः समरे बहून्

Si Vāsava (Indra), tagapagpuksa ng mga bayani ng kaaway, ay ibinigay sila sa anak ni Maheśa; sapagkat ang dalawang iyon ay pumatay ng marami sa mga kaaway ni Mahendra sa digmaan.

Verse 52

वर्धनं बंधनं चैव आयुर्वेदविशारदौ । स्कन्दाय ददतुः प्रीतावश्विनौ भरतर्षभ

Sa galak, ibinigay ng kambal na Aśvin kay Skanda sina Vardhana at Bandhana—kapwa bihasa sa Āyurveda—O toro sa angkan ng Bhārata.

Verse 53

बलं चातिबलं चैव महावक्त्रौ महाबलौ । प्रददौ कार्तिकेयाय वायुश्चानुचरावुभौ

Ipinagkaloob ni Vāyu, ang diyos ng hangin, kay Kārtikeya ang dalawang tagasunod na sina Bala at Atibala—dakila ang anyo at makapangyarihan—kapwa pinagkalooban ng napakalaking lakas.

Verse 54

घसं चातिघसं वीरौ वरुणश्च ददौ प्रभुः । सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्

Ipinagkaloob ng Panginoong Varuṇa ang dalawang bayani, sina Ghasa at Atighasa; at gayundin ang dakilang-loob na Suvarcasa at si Ativarcasa—na nagliliwanag sa pambihirang kaningningan.

Verse 55

हिमवान्प्रददौ पार्थ साक्षाद्दौहित्रकाय वै । कांचनं च ददौ मेरुर्मेघमालिनमेव च

O Pārtha, tuwirang ipinagkaloob ni Himavān ang isang tagapaglingkod sa sarili niyang apo; at ang Bundok Meru ay nagkaloob kay Kāñcana, at gayundin kay Meghamālin.

Verse 56

उच्छ्रितं चातिशृंगं च महापाषाणयोधिनौ । स्वाहेयाय ददौ प्रीतः स विंध्यः पार्षदौ शुभौ

Sa galak, ipinagkaloob ng Bundok Vindhya kay Svāheya (Skanda) ang dalawang mapalad na tagapaglingkod, sina Ucchrita at Atiśṛṅga—mga mandirigmang lumalaban gamit ang malalaking tipak ng bato.

Verse 57

संग्रहं विग्रहं चैव समुद्रोऽपि गधाधरौ । प्रददौ पार्षदौ विरौ महीनद्या समन्वितः

Ang Karagatan din—kasama ang malalaking ilog—ay nagkaloob ng dalawang magiting na tagapaglingkod, sina Saṃgraha at Vigraha, na mga tagapagdala ng pamukpok (gada).

Verse 58

उन्मादं पुष्पदंतं च शंकुकर्णं तथैव च । प्रददावग्निपुत्राय पार्वती शुभदर्शना

Si Pārvatī na may marikit na anyo ay nagkaloob sa Anak na isinilang sa Apoy (Skanda) kina Unmāda, Puṣpadanta, at gayundin kay Śaṃkukarṇa.

Verse 59

जयं महाजयं चैव नागौ ज्वलनसूनवे । प्रददुर्बलिनां श्रेष्ठौ सुपर्णः पार्षदावुभौ

Ipinagkaloob ni Suparṇa (Garuda) sa anak ni Jvalana (Apoy) ang dalawang tagapaglingkod na nāga, sina Jaya at Mahājaya—kapwa pinakadakila sa mga malalakas.

Verse 60

एवं साध्याश्च रुद्राश्च वसवः पितरस्तथा । सर्वे जगति ये मुख्या ददुः स्कंदाय पार्षदान्

Kaya nga, ang mga Sādhya, ang mga Rudra, ang mga Vasu, at ang mga Pitṛ—oo, ang lahat ng pangunahing nilalang sa daigdig—ay nagkaloob ng mga tagapaglingkod kay Skanda.

Verse 61

नानावीर्यान्महावीर्यान्नानायुधविभूषणान् । बहुलत्वान्न शक्यंते संख्यातुं ते च फाल्गुन

Taglay nila ang sari-saring kapangyarihan, dakilang katapangan, at palamuti ng iba’t ibang sandata; sa dami nila’y di na mabilang—O Phālguna.

Verse 62

मातश्च ददुस्तस्मै तदा मातृगणान्प्रभो । याभिर्व्याप्तास्त्रयो लोकाः कल्याणीभिश्चराचराः

At noon, O Panginoon, ipinagkaloob ng mga Ina ang mga pangkat ng Mātṛkā—mga mapagpalang diyosa na siyang lumulukob sa tatlong daigdig, kasama ang lahat ng gumagalaw at di-gumagalaw na nilalang.

Verse 63

प्रभावती विशालाक्षी गोपाला गोनसा तथा । अप्सुजाता बृहद्दंडी कालिका बहुपुत्रका

“(Sila ay) si Prabhāvatī; si Viśālākṣī na malalapad ang mga mata; sina Gopālā at Gonāsā; si Apsujātā na isinilang sa tubig; si Bṛhaddaṇḍī na may dakilang tungkod; si Kālikā; at si Bahuputrakā, ina ng maraming anak na lalaki.”

Verse 64

भयंकरी च चक्रांगी तीर्थनेमिश्च माधवी । गीतप्रिया अलाताक्षी चटुला शलभामुखी

At naroon sina Bhayaṃkarī (ang nakapanghihilakbot), Cakrāṃgī (may tanda ng cakra), Tīrthanemi, Mādhavī, Gītapriyā (mahilig sa banal na awit), Alātākṣī (mga matang tila sulo), Caṭulā (masigla at mabilis), at Śalabhāmukhī (mukhang gaya ng gamu-gamo/tipaklong).

Verse 65

विद्युज्जिह्वा रुद्रकाली शतोलूखलमेखला । शतघंटाकिंकिणिका चक्राक्षी चत्वरालया

(Sila ay) Vidyujjihvā (dilang kidlat), Rudrakālī, Śatolūkhalamekhalā (may bigkis na sandaang lusong), Śataghaṃṭākiṃkiṇikā (pinalamutian ng sandaang kampana at kalansing), Cakrākṣī (may matang cakra), at Catvarālayā (naninirahan sa sangandaan/liwasan).

Verse 66

पूतना रोदना त्वामा कोटरा मेघवाहिनी । ऊर्ध्ववेणीधरा चैव जरायुर्जर्जरानना

(Sila ay) Pūtanā, Rodanā (ang tumatangis), Tvāmā, Koṭarā (naninirahan sa mga guwang), Meghavāhinī (sumasakay sa mga ulap), Ūrdhvaveṇīdharā (may tirintas na nakataas), Jarāyuḥ, at Jarjarānanā (may mukhang lupaypay at wasak).

Verse 67

खटखेटी दहदहा तथा धमधमा जया । बहुवेणी बहुशीरा बहुपादा बहुस्तनी

(Sila ay) Khaṭakheṭī, Dahadahā, Dhamadhamā at Jayā; Bahuveṇī (maraming tirintas), Bahuśīrā (maraming ulo), Bahupādā (maraming paa), at Bahustanī (maraming dibdib).

Verse 68

शतोलूकमुखी कृष्णा कर्णप्रावरणा तथा । शून्यालया धान्यवासा पशुदा धान्यदा सदा

(Sila ay) Śatolūkamukhī (mukhang kuwago), Kṛṣṇā (ang maitim), Karṇaprāvaraṇā (may takip ang mga tainga), Śūnyālayā (naninirahan sa ilang na pook), Dhānyavāsā (nasa gitna ng butil at ani), Paśudā (tagapagkaloob ng mga hayop), at laging Dhānyadā (tagapagkaloob ng bigas at butil).

Verse 69

एताश्चान्याश्च बह्व्यश्च मातरो भरतर्षभ । बहुलत्वादहं तासां न संख्यातुमिहोत्सहे

Ang mga Ina na ito—at marami pang ibang Ina, O dakilang bayani sa angkan ng Bhārata—ay di-mabilang; sapagkat napakarami nila, hindi ko mangahas na isa-isahin sila rito.

Verse 70

वृक्षचत्वरवासिन्यश्चतुष्पथनिवेशनाः । गुहास्मशानवासिन्यः शैलप्रस्रवणालयाः

May ilan na nananahan sa mga punongkahoy at sa mga liwasang-bayan; may ilan na naninirahan sa mga sangandaan. May ilan na nakatira sa mga yungib at sa mga pook ng pagsusunog ng bangkay; may ilan na ginagawang tahanan ang mga bukal at talon sa kabundukan.

Verse 71

नानाभरणवेषास्ता नानामूर्तिधरास्तथा । नानाभाषायुधधराः परिवव्रुस्तदा गुहम्

May sari-saring palamuti at kasuotan ang kanilang suot, taglay ang maraming anyo; nagsasalita sa maraming wika at may hawak na iba’t ibang sandata, at noon ay pinaligiran nila si Guha (Skanda) sa lahat ng panig.

Verse 72

ततः स शुशुभे श्रीमान्गुहो गुह इवापरः । सैनापत्ये चाभिषिक्तो देवैर्नानामुनीश्वरैः

Pagkaraan, ang maluwalhating Guha ay nagningning—na wari’y isa pang Guha (ang nakatagong liwanag na nahayag)—at siya’y pinahiran at itinalaga bilang Punong Kumandante ng mga hukbo ng mga diyos at ng maraming dakilang muni.

Verse 73

ततः प्रणम्य सर्वांस्ता नेकैकत्वेन पावकिः । व्रियतां वर इत्याह भवब्रह्मपुरोगमान्

Pagkatapos, yumukod si Pāvaki sa kanilang lahat, isa-isa, at nagsabi sa mga pinangungunahan ni Bhava (Śiva) at ni Brahmā: “Pumili nawa kayo ng isang biyaya.”