Adhyaya 7

Verse 1

स्कंद उवाच । विश्वेशो विश्वया सार्धं मया च मुनिसत्तम । महाशाखविशाखाभ्यां नंदिभृंगिपुरोगमः

Sinabi ni Skanda: O pinakadakila sa mga muni, si Viśveśa (Śiva), kasama si Viśvā (ang Diyosa) at ako, ay lumakad—nangunguna sina Nandin at Bhṛṅgin, at nasa magkabilang panig sina Mahāśākha at Viśākha—na may maningning na karilagan patungo sa banal na dako.

Verse 2

नैगमेयेन सहितो रुद्रैः सर्वत्र संवृतः । देवर्षिभिः समायुक्तः सनकाद्यैरभिष्टुतः

Kasama niya si Naigameya (Kārttikeya), at sa lahat ng dako’y napaliligiran ng mga Rudra; kaisa ang mga banal na rishi, at pinupuri nina Sanaka at ng iba pang sinaunang mga pantas.

Verse 3

समस्तायतनाधीशैर्दिक्पालैरभिनंदितः । तीर्थैर्दर्शित तीर्थश्च गंधर्वैर्गीतमंगलः

Binati siya ng mga panginoon ng lahat ng mga dambana at ng mga tagapagbantay ng mga direksiyon; ang mga tīrtha mismo’y naghayag sa kanya ng kanilang kabanalan, at ang mga Gandharva’y umawit ng mapagpalang awit.

Verse 4

कृतपूजोप्सरोभिश्च नृत्यहस्तकपल्लवैः । वियत्यनाहतैर्वाद्यैः समंतादनुमोदितः

Sa lahat ng panig siya’y pinarangalan ng mga apsaras na nagsagawa ng pagsamba, ang kanilang mga kamay sa sayaw ay namumukadkad sa maririkit na mudrā; at sa himpapawid ay umalingawngaw ang mga di-nahahampas na makalangit na tugtugin, na nagdiriwang at sumasang-ayon sa paligid.

Verse 5

ऋषीणां ब्रह्मनिर्घोषैर्बधिरीकृतदिङ्मुखः । कृतस्तुतिश्चारणौघैर्विमानैरभितोवृतः

Sa dagundong na pagbigkas ng Veda ng mga rishi, waring nabingi ang mga dako; at siya’y pinuri ng mga pulutong ng Cāraṇa, habang napalilibutan sa lahat ng panig ng mga makalangit na vimāna.

Verse 6

त्रिविष्टप वधूमुष्टिभ्रष्टैर्लाजैरितस्ततः । अभिवृष्टो महादेवः संप्रहृष्टतनूरुहः

Mula rito’t roon, si Mahādeva ay binuhusan ng inihaw na butil (lāja) na nalaglag mula sa nakasahod na palad ng mga makalangit na babaing ikinakasal; at tumindig ang balahibo niya sa galak na pagkalasing sa tuwa.

Verse 7

दत्तमाल्योपहारश्च बहुविद्याधरी गणैः । यक्षगुह्यकसिद्धैश्च खेचरैरभिनंदितः

Tinanggap niya ang mga kuwintas na bulaklak at mga handog mula sa maraming pangkat ng Vidyādhara; at siya’y masiglang sinalubong din ng mga Yakṣa, Guhyaka, Siddha, at mga nilalang na lumilipad sa himpapawid.

Verse 8

कृतप्रवेश शकुनो मृगैः शकुनिभिः पुरः । किंनरीभिः प्रहष्टास्यैः किंनरैरुपवर्णितः

Sa pagpasok ay may mabubuting palatandaan—mga usa at mga ibon ang nauuna; at siya’y pinuri ng mga Kinnara at ng mga Kinnarī na may ngiting masaya ang mukha.

Verse 9

विष्णुना च महालक्ष्म्या ब्रह्मणा विश्वकर्मणा । नंदिनाथ गणेशेन आविष्कृतमहोत्सवः

Ang dakilang pagdiriwang ay maringal na ipinamalas—ni Viṣṇu, ni Mahālakṣmī, ni Brahmā, ni Viśvakarmā, at ni Nandinātha Gaṇeśa.

Verse 10

नागांगनाभिः परितः कृतनीराजनाविधिः । प्रविवेश महादेवः पुरीं वाराणसीं शुभाम्

Sa paligid, ang mga babae ng Nāga ay nagsagawa ng banal na nīrājana, pagwawagayway ng mga ilawan; at si Mahādeva ay pumasok sa mapalad na lungsod ng Vārāṇasī.

Verse 11

पश्यतां सर्वदेवानामवरुह्य वृषेंद्रतः । परिष्वज्य गणाधीशं प्रोवाच वृषभध्वजः

Sa pagtanaw ng lahat ng mga diyos, ang Panginoong may watawat na Toro ay bumaba mula sa pinakamainam na toro, si Nandin; niyakap niya si Gaṇeśa, ang pinuno ng mga Gaṇa, at nagsalita si Vṛṣabhadhvaja (Śiva).

Verse 12

यदहं प्राप्तवानस्मि पुरीं वाराणसीं शुभाम् । मयाप्यतीव दुष्प्राप्यां स प्रसादो स्य वै शिशोः

Na aking narating ang mapalad na lungsod ng Vārāṇasī—na lubhang mahirap makamtan kahit para sa akin—ito nga ay biyaya ng Batang iyon, si Gaṇeśa.

Verse 13

यद्दुष्प्रसाध्यं हि पितुरपि त्रिजगतीतले । तत्सूनुना सुसाध्यं स्यादत्र दृष्टांतता मयि

Ang bagay na mahirap maisakatuparan kahit ng ama sa tatlong daigdig, ay nagiging madaling magawa ng anak; at ako mismo ang halimbawa nito rito.

Verse 14

अनेन गजवक्त्रेण स्वबुद्धिविभवेरिह । काशीप्राप्तिर्यथा मे स्यात्तथा किंचिदनुष्ठितम्

Sa pamamagitan ng May Mukhang Elepante na ito, sa ningning ng sarili niyang karunungan, may isinagawa rito upang ako’y makamtan ang Kāśī.

Verse 15

पुत्रवानहमेवास्मि यच्च मे चिरचिंतितम् । स्वपौरुषेण कृतवानभिलाषं करस्थितम्

Tunay ngang pinagpala ako sa pagkakaroon ng anak; at ang matagal ko nang pinagninilay—sa sariling kagitingan niya, ang aking minimithing hangarin ay inilagay na sa aking palad, ganap na natupad.

Verse 16

इत्युक्त्वा त्रिपुरीहर्ता पुरुहूतादिभिः स्तुतः । परितुष्टावसंहृष्टः स्पष्टगीर्भिर्गजाननम्

Pagkasabi nito, ang Tagapagwasak kay Tripurā—pinuri nina Indra at ng iba pa—ay lubhang nasiyahan at nagalak, at sa malinaw na mga salita’y nagpuri kay Gajānanā (Gaṇeśa).

Verse 17

श्रीकंठ उवाच । जय विघ्नकृतामाद्य भक्तनिर्विघ्नकारक । अविघ्नविघ्नशमन महाविघ्नैकविघ्नकृत्

Sinabi ni Śrīkaṇṭha (Śiva): Tagumpay sa iyo, pinakapanguna sa mga lumilikha ng hadlang—ngunit tagapagkaloob ng landasing walang sagabal sa mga deboto; tagapawi ng mga hadlang na sumisibol kahit sa walang hadlang; ikaw ang tanging hadlang sa malalaking hadlang.

Verse 18

जय सर्वगणाधीश जय सर्व गणाग्रणीः । गणप्रणतपादाब्ज गणनातीतसद्गुण

Tagumpay sa iyo, Panginoon ng lahat ng Gaṇa; tagumpay, pinuno ng bawat Gaṇa. Sa iyong mga paang-loto’y yumuyuko ang mga Gaṇa; ang iyong mararangal na katangian ay lampas sa anumang bilang.

Verse 19

जय सर्वग सर्वेश सर्वबुद्ध्येकशेवधे । सर्वमायाप्रपंचज्ञ सर्वकर्माग्रपूजित

Tagumpay sa iyo, Panginoon ng lahat ng pangkat, Hari ng lahat; ikaw ang iisang kayamanan ng bawat talino. Batid mo ang buong lawak ng sari-saring pagpapakita ni Māyā; ikaw ang unang sinasamba sa unahan ng lahat ng ritwal at gawain.

Verse 20

सर्वमंगलमांगल्य जय त्वं सर्वमंगल । अमंगलोपशमन महामंगलहेतुक

O pinakabanal sa lahat ng pagpapala, tagumpay sa Iyo—Ikaw mismo ang ganap na mapalad. Tagapag-alis ng kasawian, at pinagmumulan ng dakilang pagpapala.

Verse 21

जय सृष्टिकृतां वंद्य जय स्थितिकृतानत । जय संहृतिकृत्स्तुत्य जयसत्कर्मसिद्धिद

Tagumpay sa Iyo—na sinasamba ng mga kapangyarihan ng paglikha; tagumpay sa Iyo—na pinagbubukuran ng mga kapangyarihan ng pag-iingat. Tagumpay sa Iyo—na pinupuri ng mga kapangyarihan ng paglalansag; tagumpay sa Iyo, tagapagkaloob ng katuparan ng mga matuwid na gawa.

Verse 22

सिद्धवंद्यपदांभोज जयसिद्धिविधायक । सर्वसिद्ध्येकनिलय महासिद्ध्यृद्धिसूचक

Tagumpay sa Iyo, na ang mga lotus na paa ay sinasamba ng mga Siddha; tagumpay sa Iyo, tagapagkaloob ng tagumpay at katuparan. Ikaw ang iisang tahanan ng lahat ng mga siddhi, tagapaghayag ng dakilang siddhi at kasaganaan.

Verse 23

अशेषगुणनिर्माण गुणातीत गुणाग्रणी । परिपूर्णचरित्रार्थ जय त्वं गुणवर्णित

Tagumpay sa Iyo, pinagmumulan ng di-mabilang na kabutihan—ngunit lampas Ka sa lahat ng mga guna at nangunguna sa mga may kabutihan. Ganap at sakdal ang layon ng Iyong banal na gawain; tagumpay sa Iyo, na pinupuri sa pamamagitan ng mga katangiang banal.

Verse 24

जय सर्वबलाधीश बलाराति बलप्रद । बलाकोज्ज्वल दंताग्र बालाबालपराकम

Tagumpay sa Iyo, panginoon ng lahat ng lakas—tagapuksa ng mga kaaway ng lakas at tagapagkaloob ng lakas. Nagniningning ang dulo ng Iyong pangil na tila puting tagak; ang Iyong tapang ay di-mapipigil sa bata man o sa makapangyarihan.

Verse 25

अनंतमहिमाधार धराधर विदारण । दंताग्रप्रोतां दङ्नाग जयनागविभूषण

Tagumpay sa Iyo, sandigan ng walang-hanggang kadakilaan, tagapagwasak ng bigat na tila bundok. Sa dulo ng Iyong pangil ay nabutas at naigapos ang dambuhalang elepante; tagumpay sa Iyo, na pinalalamutian ng mga ahas.

Verse 26

ये त्वांनमंति करुणामय दिव्य मूर्ते सर्वैनसामपि भुवो भुविमुक्तिभाजः । तेषां सदैव हरसीहमहोपसर्गान्स्वर्गापवर्गमपि संप्रददासि तेभ्यः

O mahabagin, banal ang anyo—ang mga yumuyuko sa Iyo, kahit pasan ang lahat ng kasalanan, ay nagiging karapat-dapat sa paglaya habang nasa lupa pa. Lagi Mong inaalis ang kanilang mabibigat na pagdurusa, at iginagawad Mo sa kanila ang langit at ang ganap na kalayaan.

Verse 27

ये विघ्नराज भवता करुणाकटाक्षैः संप्रेक्षिताः क्षितितले क्षणमात्रमत्र । तेषां क्षयंति सकलान्यपिकिल्विषाणि लक्ष्मीः कटाक्षयतितान्पुरुषोत्तमान्हि

O Hari ng mga hadlang—ang mga tinitingnan Mo ng mahabaging sulyap, kahit saglit lamang dito sa lupa: sa kanila’y nalilipol ang lahat ng kasalanan, at si Lakṣmī mismo’y ibinabaling ang tingin sa mga dakilang taong iyon.

Verse 28

ये त्वां स्तुवंति नतविघ्नविघातदक्ष दाक्षायणीहृदयपंकजतिग्मरश्मे । श्रूयंत एव त इह प्रथिता न चित्रं चित्रं तदत्र गणपा यदहो त एव

Yaong pumupuri sa Iyo—dalubhasa sa pagdurog ng mga hadlang ng mapagpakumbaba, matalim na sinag na araw sa lotus ng puso ni Dākṣāyaṇī—ay nagiging bantog at pinupuri sa mundong ito; hindi iyon kataka-taka. Ang tunay na hiwaga, O Gaṇapa, ay yaong sila’y tunay na nagiging gaya ng ipinahahayag: tunay na maningning.

Verse 29

ये शीलयंति सततं भवतोंघ्रियुग्मं ते पुत्रपौत्रधनधान्यसमृद्धिभाजः । संशीलितांघ्रिकमला बहुभृत्यवर्गैर्भूपालभोग्यकमलां विमलां लभंते

Yaong laging nag-iingat at nagmamahal sa Iyong dalawang paa ay nagkakamit ng kasaganaan ng mga anak at apo, yaman at ani. Sa masidhing paglilingkod sa Iyong mga paang-lotus, natatamo nila ang dalisay na kasaganaan na karapat-dapat tamasahin ng mga hari, na napaliligiran ng maraming tagapaglingkod.

Verse 30

त्वं कारणं परमकारणकारणानां वेद्योसि वेदविदुषां सततं त्वमेकः । त्वं मार्गणीयमसि किंचन मूलवाचां वाचामगोचरचराचरदिव्यमूर्ते

Ikaw ang sanhi—ang sanhi pa ng mga pinakadakilang sanhi. Ikaw lamang ang laging dapat makilala ng mga nakaaalam ng Veda. Ikaw ang pinong layuning hinahanap, ang ugat ng lahat ng pananalita—O may banal na anyong lampas sa abot ng mga salita, sa gumagalaw man o di-gumagalaw na sansinukob.

Verse 31

वेदा विदंति न यथार्थतया भवंतं ब्रह्मादयोपि न चराचर सूत्रधार । त्वं हंसि पासि विदधासि समस्तमेकः कस्तेस्तुतिव्यतिकरो मनसाप्यगम्य

Ni ang mga Veda ay hindi Ka nalalaman sa ganap na katotohanan; ni si Brahmā at ang iba pang mga diyos, O di-nakikitang tagapaghabi ng sinulid ng gumagalaw at di-gumagalaw. Ikaw lamang ang sumisira, nag-iingat, at nagtatakda ng buong sansinukob. Sino ang makalilikha ng sapat na pagpupuri sa Iyo—Ikaw na lampas maging sa abot ng isip?

Verse 32

त्वद्दुष्टदृष्टिविशिखैर्निहतान्निहन्मि दैत्यान्पुरांधकजलंधरमुख्यकांश्च । कस्यास्ति शक्तिरिह यस्त्वदृतेपि तुच्छं वांछेद्विधातु मिह सिद्धिदकार्यजातम्

Pinupuksa ko ang mga Dānava—yaong mga pangunahin gaya nina Andhaka at Jalandhara—na una nang nabuwal sa mga palaso ng iyong mabagsik na titig. Sino sa mundong ito ang may lakas, kung wala Ka, na makagawa man lamang ng munting gawain, lalo na ng napakaraming gawang nagdudulot ng ganap na tagumpay?

Verse 33

अन्वेषणे ढुंढिरयं प्रथितोस्तिधातुः सर्वार्थढुंढिततया तव ढुंढि नाम । काशीप्रवेशमपि को लभतेत्र देही तोषं विना तव विनायकढुंढिराज

Sapagkat ang ugat na ‘ḍhuṃḍh’ ay tanyag sa kahulugang “paghahanap,” at sapagkat Ikaw ang nagsasaliksik at nagkakamit ng bawat layon, kaya Ikaw ay tinatawag na Dhūṇḍhi. O Vināyaka Dhūṇḍhirāja—kung hindi muna makamtan ang iyong kinalulugdan, sinong may katawan dito ang makapapasok man lamang sa Kāśī?

Verse 34

ढुंढे प्रणम्यपुरतस्तवपादपद्मं यो मां नमस्यति पुमानिह काशिवासी । तत्कर्णमूलमधिगम्य पुरा दिशामि तत्किंचिदत्र न पुनर्भवतास्ति येन

O Ḍhuṃḍhe, sinumang naninirahan sa Kāśī at, yumuyukod sa harap mo, ay taimtim na sumasamba sa iyong mga paang-loto—nilalapitan ko ang ugat ng kaniyang tainga at ibinubulong ang sinaunang lihim, na dahil dito, dito mismo ay wala nang pagbabalik sa muling pagsilang.

Verse 35

स्नात्वा नरः प्रथमतो मणिकर्णिकायामुद्धूलितांघ्रियुगलस्तु सचैलमाशु । देवर्षिमानवपितॄनपि तर्पयित्वा ज्ञानोदतीर्थमभिलभ्य भजेत्ततस्त्वाम्

Una, ang tao’y maligo sa Maṇikarṇikā; saka agad punasan at linisin ang dalawang paa, na suot pa rin ang kasuotan. Pagkatapos maghandog ng tarpaṇa sa mga deva, mga ṛṣi, mga tao, at sa mga Pitṛ, marating niya ang tīrthang tinatawag na Jñānoda, at pagkaraan ay sambahin Ka.

Verse 36

सामोदमोदकभरैर्वरधूपदीपैर्माल्यैः सुगंधबहुलैरनुलेपनैश्च । संप्रीण्यकाशिनगरीफलदानदक्षं प्रोक्त्वाथ मां क इह सिध्यति नैव ढुंढे

Sa pagbigay-lugod sa lungsod ng Kāśī sa mga bunton ng matatamis na modaka, sa piling insenso at mga ilawan, sa mga kuwintas ng bulaklak at sa masaganang mababangong pahid, ipinahayag ko siyang lubhang bihasa sa pagbibigay ng bunga. Kaya sino pa rito ang hahanap ng ibang katuparan? Wala na akong hinahanap pa.

Verse 37

तीर्थांतराणि च ततः क्रमवर्जितोपि संसाधयन्निह भवत्करुणाकटाक्षैः । दूरीकृतस्वहितघात्युपसर्गवर्गो ढुंढे लभेदविकलं फलमत्र काश्याम्

Pagkaraan, kahit isagawa ng isa ang mga gawi sa ibang mga tīrtha nang hindi ayon sa itinakdang pagkakasunod, dito—sa mahabaging sulyap ng Panginoon—napapalayas ang pulutong ng mga hadlang na sumisira sa sariling kapakanan; at sa Ḍhuṃḍhe sa Kāśī, natatamo ang ganap at di-nababawasang bunga.

Verse 38

यः प्रत्यहं नमति ढुं ढिविनायकं त्वां काश्यां प्रगे प्रतिहताखिलविघ्नसंघः । नो तस्य जातु जगतीतलवर्ति वस्तु दुष्प्रापमत्र च परत्र च किंचनापि

Sinumang araw-araw, sa bukang-liwayway sa Kāśī, ay yumuyuko sa iyo—Vināyaka na tinatawag sa banal na tunog na “ḍhuṃ ḍhi”—ay napipigil nang ganap ang buong karamihan ng mga hadlang. Sa taong iyon, wala ni anuman sa ibabaw ng daigdig ang mahirap makamtan, sa mundong ito man o sa susunod.

Verse 39

यो नाम ते जपति ढुंढिविनायकस्य तं वै जपंत्यनुदिनं हृदि सिद्धयोष्टौ । भोगान्विभुज्य विविधान्विबुधोपभोग्यान्निर्वाणया कमलया व्रियते स चांते

Sinumang bumibigkas ng Iyong Pangalan—ng Ḍhuṃḍhivināyaka—siya’y sinasabayan araw-araw, sa puso, ng walong Siddhi na tila sila man ay nagja-japa. Matapos tamasahin ang sari-saring kaluguran, maging yaong tinatamasa ng mga deva, sa wakas siya’y niyayakap ng lotus ng Nirvāṇa.

Verse 40

दूरे स्थितोप्यहरहस्तव पादपीठं यः संस्मरेत्सकलसिद्धिद ढुंढिराज । काशीस्थिते रविकलं सफलं लभेत नैवान्यथा न वितथा मम वाक्कदाचित्

O Ḍhuṃḍhirāja, tagapagkaloob ng lahat ng siddhi—ang sinumang, kahit malayo, araw-araw na umaalaala sa iyong tuntungan ng paa, nakakamit ang ganap na bunga ng paninirahan sa Kāśī, kahit sa isang saglit lamang. Hindi kailanman iba; hindi kailanman nagiging huwad ang aking salita.

Verse 41

जाने विघ्नानसंख्यातान्विनिहंतुमनेकधा । क्षेत्रस्यास्य महाभाग नानारूपैरिहस्थितः

Nalalaman ko ang di-mabilang na mga hadlang, at naririto ako, nakatindig sa maraming anyo, upang lipulin ang mga ito sa sari-saring paraan—O lubhang mapalad—para sa kapakanan ng banal na Kṣetra na ito (Kāśī).

Verse 42

यानि यानि च रूपाणि यत्रयत्र च तेनघ । तानि तत्र प्रवक्ष्यामि शृण्वंत्वेते दिवौकसः

Anumang anyo ang kanyang tinatangan at saanman siya nananahan, ipaliliwanag ko yaon doon at noon—makinig nawa ang mga naninirahan sa langit, O walang kasalanan.

Verse 43

प्रथमं ढुंढिराजोसि मम दक्षिणतो मनाक् । आढुंढ्य सर्वभक्तेभ्यः सर्वार्थान्संप्रयच्छसि

Una, ikaw ay si Ḍhuṃḍhirāja, na nakapuwesto nang bahagya sa aking timog. O Ḍhuṃḍhya, ipinagkakaloob mo sa lahat ng deboto ang lahat ng minimithing layon.

Verse 44

अंगारवासरवतीमिह यैश्चतुर्थीं संप्राप्य मोदकभरैः परिमोदवद्भिः । पूजा व्यधायि विविधा तव गंधमाल्यैस्तानत्र पुत्रविदधामि गणान्गणेश

O Gaṇeśa, yaong mga nag-oobserba rito ng Caturthī na tumatapat sa Martes, na may galak na nagdadala ng bunton ng modaka at nagsasagawa ng sari-saring pagsamba sa pamamagitan ng iyong mga pabango at garland—sila, doon mismo, ay gagawin kong mga pinuno ng mga pangkat (gaṇa) at pagkakalooban ng marangal na supling.

Verse 45

ये त्वामिह प्रति चतुर्थि समर्चयंति ढुंढे विगाढमतयः कृतिनस्त एव । सर्वापदां शिरसि वामपदं निधाय सम्यग्गजानन गजाननतां लभंते

O Dhūṇḍhe, yaong mga ganap at matitibay ang loob na deboto na sumasamba sa iyo rito tuwing Caturthī—na inilalagay sa ilalim ng kanilang kaliwang paa ang lahat ng kapahamakan—tunay na nakakamit nila ang mapalad na kalagayan ng pagiging nasa kalinga at biyaya ni Gajānana, ang Panginoong Mukhang-Elefante.

Verse 46

माघशुक्लचतुर्थ्यां तु नक्तव्रतपरायणाः । ये त्वां ढुंढेर्चयिष्यंति तेऽर्च्याः स्युरसुरद्रुहाम्

Ngunit sa Caturthī ng maliwanag na kalahati ng Māgha, yaong mga tapat sa naktavrata (pag-aayuno sa gabi) na sasamba sa iyo, O Dhūṇḍhe—ang gayong mga tao’y nagiging karapat-dapat parangalan maging sa hanay ng mga kaaway ng mga asura, ang mga diyos.

Verse 47

विधाय वार्षिकीं यात्रां चतुर्थीं प्राप्य तापसीम् । शुक्लां शुक्लतिलैर्बद्ध्वा प्राश्नीयाल्लड्डुकान्व्रती

Matapos isagawa ang taunang paglalakbay-pananampalataya, at pagdating ng mahigpit na Caturthī sa maliwanag na kalahati, ang tumutupad ng panata ay dapat maghanda ng mga laddu na binigkis ng puting linga, at saka kainin iyon bilang pagtupad sa panata.

Verse 48

कार्या यात्रा प्रयत्नेन क्षेत्रसिद्धिमभीप्सुभिः । तस्यां चतुर्थ्यां त्वत्प्रीत्यै ढुंढे सर्वोपसर्गहृत्

Ang mga nagnanais ng ganap na tagumpay sa banal na kṣetra ng Kāśī ay dapat magsagawa ng paglalakbay nang buong pagsisikap; at sa Caturthī na iyon, para sa iyong kagalakan, O Dhūṇḍhe—tagapag-alis ng lahat ng pagdurusa—dapat itong ganapin.

Verse 49

तां यात्रां नात्रयः कुर्यान्नैवेद्यतिललडुकैः । उपसर्गसहस्रैस्तु स हंतव्यो ममाज्ञया

Sinumang hindi magsagawa rito ng paglalakbay na iyon, kasama ang handog na mga laddu ng linga bilang naivedya—sa aking utos, siya’y tatamaan ng sanlibong kapighatian.

Verse 50

होमं तिलाज्यद्रव्येण यः करिष्यति भक्तितः । तस्यां चतुर्थ्यां मंत्रज्ञस्तस्य मंत्रः प्रसेत्स्यति

Sinumang may debosyon na magsagawa ng homa na may handog na linga at ghee—sa Caturthī na iyon, kung siya’y dalubhasa sa mantra, ang kanyang mantra ay tiyak na magkakabisa at magtatagumpay.

Verse 51

वैदिकोऽवैदिको वापि यो मंत्रस्ते गजानन । जप्तस्त्वत्संनिधौ ढुंढे सिद्धिं दास्यति वांछिताम्

O Gajānana, maging Vaidika man o di‑Vaidika ang mantra—kapag ito’y inusal sa iyong harapan, O Ḍhuṃḍhi, tiyak na ipagkakaloob nito ang minimithing siddhi.

Verse 52

ईश्वर उवाच । इमां स्तुतिं ममकृतिं यः पठिष्यति सन्मतिः । न जातु तं तु विघ्नौघाः पीडयिष्यंति निश्चितम्

Sinabi ni Īśvara: Ang sinumang may mabuting pag‑unawa na bumibigkas ng papuring ito na aking nilikha—hinding‑hindi siya dadapuan ng mga bugso ng hadlang; ito’y tiyak.

Verse 53

ढौंढीं स्तुतिमिमां पुण्यां यः पठेड्ढुंढि संनिधौ । सान्निध्यं तस्य सततं भजेयुः सर्वसिद्धयः

Sinumang bumibigkas ng banal at mapagpalang papuring ito kay Ḍhauṃḍhī sa harapan ni Ḍhuṃḍhi—sa kanya’y laging sumasama ang lahat ng siddhi, nananatiling malapit magpakailanman.

Verse 54

इमां स्तुतिं नरो जप्त्वा परं नियतमानसः । मानसैरपि पापैस्तैर्नाभिभूयेत कर्हिचित्

Ang taong umaawit ng papuring ito, na may lubos na pinigil at nakatuong isip, ay kailanma’y hindi madadaig—kahit ng mga kasalanang nagmumula sa isipan.

Verse 55

पुत्रान्कलत्रं क्षेत्राणि वराश्वान्वरमंदिरम् । प्राप्नुयाच्च धनं धान्यं ढुंढिस्तोत्रं जपन्नरः

Sa pagbigkas ng Ḍhuṃḍhi-stotra, ang tao’y magkakamit ng mga anak, kabiyak, mga lupain, mahuhusay na kabayo, marangal na tahanan, at gayundin ng yaman at butil.

Verse 56

सर्वसंपत्करं नाम स्तोत्रमेतन्मयेरितम् । प्रजप्तव्यं प्रयत्नेन मुक्तिकामेन सर्वदा

Ang himnong ito na aking ipinahayag ay tinatawag na “Tagapagkaloob ng lahat ng kasaganaan.” Ang nagnanais ng mokṣa ay laging dapat itong bigkasin nang taimtim at may pagsisikap.

Verse 57

जप्त्वा स्तोत्रमिदं पुण्यं क्वापि कार्ये गमिष्यतः । पुंसः पुरः समेष्यंति नियतं सर्वसिद्धयः

Matapos bigkasin ang banal na himnong ito, saan man tumungo ang tao para sa anumang gawain, tiyak na ang lahat ng tagumpay ay mauuna at sasapit sa kanya.

Verse 58

अन्यच्च कथयाम्यत्र शृण्वंत्वेते दिवौकसः । ढुंढिना क्षेत्ररक्षार्थं यत्रयत्र स्थितिः कृता

At may iba pa akong sasabihin dito—makinig nawa ang mga nananahan sa langit—kung saan-saan man nagtatag si Ḍhuṃḍhi ng himpilan upang bantayan ang banal na kṣetra.

Verse 59

काश्यां गंगासि संभेदे नामतोर्कविनायकः । दृष्टोर्कवासरे पुंभिः सर्वतापप्रशांतये

Sa Kāśī, sa tagpuan ng Gaṅgā at Asi, may isang Vināyaka na tinatawag na Arka‑Vināyaka. Kapag siya’y nasilayan ng tao sa araw ng Linggo, napapawi ang lahat ng pagdurusa.

Verse 60

दुर्गो नाम गणाध्यक्षः सर्वदुर्गतिनाशनः । क्षेत्रस्य दक्षिणे भागे पूजनीयः प्रयत्नतः

May isang pinunò ng mga Gaṇa na ang pangalan ay Durga, tagapagpuksa ng lahat ng kasawian. Sa dakong timog ng banal na kṣetra, siya’y dapat sambahin nang taimtim at buong pagsisikap.

Verse 61

भीमचंडी समीपे तु भीमचंडविनायकः । क्षेत्रनैरृतदेशस्थो दृष्टो हंति महाभयम्

Sa tabi ni Bhīmacaṇḍī ay naroon si Bhīmacaṇḍa-Vināyaka. Nakatindig sa timog-kanlurang dako ng banal na kṣetra ng Kāśī, sa pagtanaw pa lamang ay winawasak niya ang dakilang takot.

Verse 62

क्षेत्रस्य पश्चिमे भागे स देहलिविनायकः । सर्वान्निवारयेद्विघ्नान्भक्तानां नात्र संशयः

Sa kanlurang bahagi ng banal na kṣetra naroon si Dehalī-Vināyaka. Ipinagtatabuyan niya ang lahat ng hadlang para sa mga deboto—walang alinlangan dito.

Verse 63

क्षेत्रवायव्यदिग्भागे उद्दंडाख्यो गजाननः । उद्दंडानपि विघ्नौघान्भक्तानां दंडयेत्सदा

Sa hilagang-kanlurang dako ng banal na kṣetra ay ang elepanteng-mukha na tinatawag na Uddaṇḍa. Kahit ang magugulong bugso ng mga hadlang ay lagi niyang pinapalo at pinapahinahon para sa mga deboto.

Verse 64

काश्याः सदोत्तराशायां पाशपाणिर्विनायकः । विनायकान्पाशयति भक्त्या काशीनिवासिनाम्

Sa laging hilagang dako ng Kāśī ay si Pāśapāṇi-Vināyaka, ang may hawak na tali. Sa debosyon ng mga naninirahan sa Kāśī, kanyang “itinatali” at pinipigil ang mga Vināyaka, upang mapailalim ang mga mapanggulong puwersa.

Verse 65

गंगावरणयोः संगे रम्यः खर्वविनायकः । अखर्वानपि विघ्नौघान्भक्तानां खर्वयेत्सताम्

Sa kaaya-ayang pagtatagpo ng Gaṅgā at Varaṇā ay naroon si Kharva-Vināyaka; para sa mga banal na deboto, pinapaliit niya maging ang dambuhalang baha ng mga hadlang.

Verse 66

प्राच्यां तु क्षेत्ररक्षार्थं सिद्धः सिद्धिविनायकः । पश्चिमे यमतीर्थस्य साधकक्षिप्रसिद्धिदः

Sa silangan, upang bantayan ang banal na kṣetra, naroon ang ganap na Siddhi-Vināyaka; at sa kanluran, sa Yama-tīrtha, ipinagkakaloob niya sa mga nagsasanay ang mabilis na katuparan at katanyagan.

Verse 67

बाह्यावरणगाश्चैते काश्यामष्टौ विनायकाः । उच्चाटयत्यभक्तांश्च भक्तानां सर्वसिद्धिदाः

Ang walong Vināyaka na ito ay nananahan sa panlabas na pader ng Kāśī; itinataboy nila ang mga walang pananampalataya, at sa mga deboto’y ipinagkakaloob ang lahat ng siddhi.

Verse 68

द्वितीयावरणे चैव ये रक्षंति विनायकाः । अविमुक्तमिदं क्षेत्रं तानहं कथयाम्यतः

Ngayon ay isasalaysay ko ang mga Vināyaka na nagbabantay sa banal na pook na Avimukta mula sa loob ng ikalawang pader ng pag-iingat.

Verse 69

स्वर्धुन्याः पश्चिमे कूले उत्तरेर्कविनायकात् । लंबोदरो गणाध्यक्षः क्षालयेद्विघ्नकर्दमम्

Sa kanlurang pampang ng makalangit na ilog (Gaṅgā), sa hilaga ng Arkavināyaka, naroon si Lambodara, ang panginoon ng mga Gaṇa; hinuhugasan niya ang putik ng mga hadlang.

Verse 70

तत्पश्चिमेकूटदंत उदग्दुर्गविनायकात् । दुर्गोपसर्गसंहर्ता रक्षेत्क्षेत्रमिदं सदा

Sa kanluran ng pook na iyon, naroon si Kūṭadaṃta, sa hilaga ni Durgavināyaka. Siya ang pumupuksa sa mapanganib na mga kapighatian at laging nagbabantay sa banal na kṣetra na ito.

Verse 71

भीमचंड गणाध्यक्षात्किंचिदीशानदिग्गतः । क्षेत्ररक्षोगणाध्यक्षः पूज्यः शालकटंकटः

Lampas nang kaunti kay Bhīmacaṇḍa, sa hilagang-silangan, naroon si Śālakaṭaṃkaṭa—pinuno ng mga gaṇa na nagbabantay sa kṣetra. Siya’y karapat-dapat sambahin bilang tagapagtanggol ng Kāśī.

Verse 72

प्राच्या देहलिविघ्नेशात्कूश्मांडाख्यो विनायकः । पूजनीयः सदा भक्तेर्महोत्पात प्रशांतये

Sa silangan ng Dehalī-Vighneśa ay ang Vināyaka na nagngangalang Kūśmāṇḍa. Dapat siyang laging sambahin ng deboto upang mapayapa ang malalaking sakuna at masasamang pangitain.

Verse 73

उद्दंडाख्याद्गणपतेराशुशुक्षणिदिक्स्थितः । महाप्रसिद्धः संपूज्यो भक्तैर्मुंडविनायकः

Mula sa Gaṇapati na tinatawag na Uddaṇḍa, sa dakong Āśuśukṣaṇī, naroon ang Muṇḍa-Vināyaka—lubhang tanyag at dapat sambahin nang ganap na pagpipitagan ng mga deboto.

Verse 74

पाताले तस्य देहोस्ति मुंडं काश्यां व्यवस्थितम । अतः स गीयते काश्यां देवो मुंडविनायकः

Sinasabing ang kanyang katawan ay nasa Pātāla, samantalang ang kanyang “ulo” (muṇḍa) ay nakatatag sa Kāśī. Kaya sa Kāśī siya’y inaawit at kinikilalang diyos na Muṇḍa-Vināyaka.

Verse 75

पाशपाणेर्गणेशानाद्दक्षिणे विकटद्विजम् । पूजयित्वा गणपतिं गाणपत्यपदं लभेत्

Sa timog ng Pāśapāṇi Gaṇeśāna ay naroon si Vikaṭa-Dvija. Sa pagsamba sa Gaṇapati na iyon, nakakamtan ang kalagayang ganap na Gāṇapatya, matatag sa landas ni Gaṇeśa.

Verse 76

खर्वाख्यान्नैरृतेभागे राजपुत्रो विनायकः । भ्रष्टराज्यं च राजानं राजानं कुरुतेऽर्चितः

Mula sa Kharva, sa timog-kanlurang dako, naroon ang Vināyaka na tinatawag na Rājaputra. Kapag sinamba, ibinabalik niya ang haring nalaglag sa kaharian—ginagawang hari muli.

Verse 77

गंगायाः पश्चिमे कूले प्रणवाख्यो गणाधिपः । अवाच्यां राजपुत्राच्च प्रणतः प्रणयेद्दिवम्

Sa kanlurang pampang ng Gaṅgā ay ang panginoon ng mga gaṇa na tinatawag na Praṇava. At mula sa Rājaputra, sa dako na tinatawag na Avācyā—ang yumuyuko roon ay inaakay tungo sa langit.

Verse 78

द्वितीयावरणे काश्यामष्टावेते विनायकाः । उत्सादयेयुर्विघ्नौघान्काशी स्थितिनिवासिनाम्

Sa ikalawang pananggalang na pabilog ng Kāśī ay naroon ang walong Vināyaka na ito. Winawasak nila ang nagkakapatong-patong na mga hadlang para sa mga naninirahan at nananatiling matatag sa Kāśī.

Verse 79

क्षेत्रे तृतीयावरणे क्षेत्ररक्षाकृतः सदा । ये विघ्नराजाः संतीह ते वक्तव्या मयाधुना

Sa ikatlong pananggalang na pabilog ng banal na kṣetra ay naroon yaong laging gumaganap ng pag-iingat sa pook. Ang mga ‘hari ng mga hadlang’ na naririto—sila’y aking ilalarawan ngayon.

Verse 80

उदग्वहायाः स्वर्धुन्या रम्ये रोधसि विघ्नराट् । लंबोदरादुदीच्यां तु वक्रतुंडोघसंघहृत्

Sa kaaya-ayang pampang ng makalangit na ilog na umaagos pahilaga ay naroon si Vighna-rāṭ, ang Panginoon ng mga Hadlang. At sa hilaga ni Lambodara ay si Vakratuṇḍa, na nag-aalis ng nagkapatung-patong na kasalanan.

Verse 81

कूटदंताद्गणपतेरुदीच्यामेकदंतकः । सदोपसर्गसंसर्गात्पायादानंदकाननम्

Sa hilaga, mula kay Kūṭadanta Gaṇapati, naroon si Ekadantaka. Nawa’y ingatan niya ang Ānandakānana—ang Gubat ng Kaligayahan ng Kāśī—laban sa walang humpay na pagdikit ng kapahamakan at pagdurusa.

Verse 82

काशीभयहरो नित्यमैश्यां शालकटंकटात् । त्रिमुखो नाम विघ्नेशः कपिसिंहद्विपाननः

Sa hilagang-silangan, sa Śālakaṭaṃkaṭa, naroon ang Vighneśa na tinatawag na Trimukha—may tatlong mukha: unggoy, leon, at elepante—na laging nag-aalis ng takot sa Kāśī.

Verse 83

कूश्मांडात्पूर्वदिग्भागे पंचास्यो नाम विघ्नराद् । पंचास्यस्यंदनवरः पाति वाराणसीं पुरीम्

Sa silangang dako, mula sa Kūśmāṇḍa, naroon ang Panginoon ng mga Hadlang na tinatawag na Paṃcāsya. Nakalulan sa kanyang napakahusay na sasakyan, pinangangalagaan ni Paṃcāsya ang lungsod ng Vārāṇasī.

Verse 84

हेरंबाख्यः सदाग्नेय्यां पूज्यो मुंडविनायकात् । अंबावत्पूरयेत्कामान्सर्वेषां काशिवासिनाम्

Sa timog-silangan ay ang Vināyaka na tinatawag na Heramba, na dapat sambahin sa Muṇḍavināyaka. Gaya ng mahabaging Ina, tinutupad niya ang mga hangarin ng lahat ng naninirahan sa Kāśī.

Verse 85

अवाच्यामर्चयेद्धीमान्सिद्ध्यै विकटदंततः । विघ्नराजं गणपतिं सर्वविघ्नविनाशनम्

Sa timog-kanluran, ang marunong ay sumamba kay Vikaṭadanta upang magtamo ng tagumpay—si Gaṇapati, Hari ng mga hadlang, na pumupuksa sa lahat ng balakid.

Verse 86

विनायकाद्राजपुत्रात्किंचिद्रक्षोदिशिस्थितः । वरदाख्यो गणाध्यक्षः पूज्यो भक्तवरप्रदः

Lampas nang kaunti sa Vināyaka na tinatawag na Rājaputra, sa dakong timog—ang direksiyon ng mga Rākṣasa—nakatindig ang pinuno ng mga Gaṇa na si Varada, karapat-dapat sambahin, tagapagkaloob ng biyaya sa mga deboto.

Verse 87

याम्यां प्रणवविघ्नेशाद्गणेशो मोदकप्रियः । पूज्यः पिशंगिला तीर्थे देवनद्यास्तटे शुभे

Sa dakong timog, mula kay Praṇava-Vighneśa, naroon si Gaṇeśa na umiibig sa modaka. Siya’y dapat sambahin sa Piśaṃgilā Tīrtha, sa mapalad na pampang ng Devī-nadī.

Verse 88

चतुर्थावरणे काश्यां भक्तविघ्नविनाशकाः । द्रष्टव्या हृष्टचेतोभिः स्पष्टमष्टौ विनायकाः

Sa ikaapat na banal na pook-paligid ng Kāśī, malinaw na naroroon ang walong Vināyaka—mga pumupuksa ng hadlang para sa mga deboto—na dapat masilayan nang may masayang puso.

Verse 89

वक्रतुंडादुदग्दिक्स्थः स्वःसिंधो रोधसिस्थितः । विनायकोस्त्यभयदः सर्वेषां भयनाशनः

Sa hilaga mula kay Vakratuṇḍa, sa pampang ng makalangit na ilog na Svarganadī, naroon ang isang Vināyaka na nagbibigay ng kawalang-takot, pumapawi ng pangamba ng lahat.

Verse 90

कौबेर्यामेकदशनात्सिंहतुंडो विनायकः । उपसर्गगजान्हंति वाराणसि निवासिनाम्

Sa hilagang dako ni Kubera, mula sa Ekadaśana, naroon si Vināyaka Siṃhatuṇḍa. Winawasak niya ang mga “elepante” ng kapahamakan—malalaking, dumadagok na pagdurusa—para sa mga naninirahan sa Vārāṇasī.

Verse 91

कूणिताक्षो गणाध्यक्षस्त्रितुंडादीश दिक्स्थितः । महाश्मशानं सततं पायाद्दुष्टकुदृष्टितः

Nawa’y si Kūṇitākṣa, ang panginoon ng mga Gaṇa, na nakahimpil sa dako na pinamumunuan ni Tritūṇḍa at ng iba pang Vināyaka, ay laging magtanggol sa dakilang libingan-sunugan ng Kāśī laban sa masamang mata at mapanirang titig ng masasama.

Verse 92

प्राच्यां पंचास्यतः पायात्पुरीं क्षिप्रप्रसादनः । क्षिप्रप्रसादनार्चातः क्षिप्रं सिध्यंति सिद्धयः

Sa silangang dako, nawa’y si Kṣipraprasādana—ang Vināyaka na may limang mukha—ang mag-ingat sa lungsod. Sa pagsamba kay Kṣipraprasādana, ang mga tagumpay at mga siddhi ay mabilis na natutupad.

Verse 93

हेरंबाद्वह्निदिग्भागे चिंतामणि विनायकः । भक्तचिंतामणिः साक्षाच्चिंतितार्थ समर्पकः

Mula kay Heramba, sa dako ng apoy (timog-silangan), naroon si Cintāmaṇi Vināyaka—ang tunay na hiyas na tumutupad ng hiling ng mga deboto—na tuwirang nagkakaloob ng minimithing layon na iniingatan sa puso.

Verse 94

विघ्नराजादवाच्यां तु दंतहस्तो गणेश्वरः । लिखेद्विघ्नसहस्राणि नृणां वाराणसीद्रुहाम्

At sa timog, mula kay Vighnarāja, naroon ang Gaṇeśvara na tinatawag na Dantahasta. Isinusulat niya—iniuutos—ang libu-libong hadlang para sa mga taong kaaway ng Vārāṇasī.

Verse 95

वरदाद्यातुधान्यां च यातुधानगणावृतः । देवः पिचिंडिलो नाम पुरीं रक्षेदहर्निशम्

Mula sa Varada, sa dako ng mga yātudhāna, napaliligiran ng kanilang mga pangkat, ang diyos na si Piciṃḍila ang nagbabantay sa lungsod araw at gabi.

Verse 96

दृष्टः पिलिपिलातीर्थे दक्षिणे मोदकप्रियात् । उद्दंड मुंडो हेरंबो भक्तेभ्यः किं न यच्छति

Sa Pilipilā Tīrtha, sa timog ng Modakapriya, namamasdan si Heramba—Uddaṇḍa Muṇḍa—na sa mga deboto, ano pa nga ba ang hindi niya ipinagkakaloob?

Verse 97

प्राकारे पंचमे काश्यां द्विचतुष्क विनायकाः । कुर्वंति रक्षां क्षेत्रस्य ये तानत्र ब्रवीम्यहम्

Sa Kāśī, sa ikalimang pader na paikot, may walong Vināyaka—dalawang pangkat na tig-aapat—na nagbabantay sa banal na kṣetra; sila ang aking ilalarawan dito.

Verse 98

तीरे स्वर्गतरंगिण्या उत्तरे चाभयप्रदात् । स्थूलदंतो गणेशानः स्थूलाः सिद्धीर्दिशेत्सताम्

Sa pampang ng Svargataraṅgiṇī, sa hilaga ng Abhayaprada, naroon si Gaṇeśa na tinatawag na Sthūladanta, na sa mga banal ay nagkakaloob ng dakila at matitibay na siddhi.

Verse 99

सिंहतुडादुदग्भागे कलिप्रिय विनायकः । कलहं कारयेन्नित्यमन्योन्यं तैर्थिकद्रुहाम्

Sa hilagang dako mula sa Siṃhatuḍa ay naroon si Kali-priya Vināyaka, na laging nagpapasibol ng alitan sa mga manlalakbay-dambana na may poot sa tīrtha at sa kabanalan nito.

Verse 100

कूणिताक्षात्तथैशान्यां चतुर्दंतो विनायकः । तस्य दर्शनमात्रेण विघ्नसंघः क्षयेत्स्वयम्

Gayundin, sa hilagang-silangan mula kay Kūṇitākṣa ay naroon si Vināyaka na Caturdanta; sa pagtanaw lamang sa kanya, kusang naglalaho ang buong pangkat ng mga balakid.

Verse 110

प्रतीच्यां गजकर्णश्च सर्वेषां क्षेमकारकः । चित्रघंटो गणपतिर्वायव्यां पालयेत्पुरीम्

Sa kanlurang dako ay naroon si Gajakarṇa, tagapagkaloob ng kapayapaan at kaligtasan sa lahat. At sa hilagang-kanluran, si Gaṇapati na tinatawag na Citraghaṇṭa ang nagbabantay sa lungsod ng Kāśī.

Verse 120

संप्रसाद्य यथायोगं सर्वानुचित चंचुरः । अविशद्राजसदनं विश्वकर्मविनिर्मितम्

Matapos niyang mapalugod nang nararapat at maihanay ang lahat ayon sa angkop na kaayusan, pumasok ang may kakayahan sa palasyong maharlika—na nilikha ni Viśvakarman.

Verse 126

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरः श्रद्धासमन्वितः । सर्वविघ्नान्समुत्सृज्य लभते वांछितं पदम्

Ang taong may pananampalataya na nakikinig sa banal na kabanatang ito—na iniiwan ang lahat ng balakid—ay nakakamit ang minimithing kalagayan.