Adhyaya 45

Verse 1

स्कंद उवाच । अथ तद्योगिनीवृंदं दूराद्दृष्टिं प्रसार्य च । स्वनेत्रदैर्घ्यनिर्माणं प्रशशंस फलान्वितम्

Sinabi ni Skanda: Pagkaraan, ang pangkat ng mga Yoginī, inunat ang kanilang titig sa malayo, at pinuri ang mabungang kaganapan ng pagpapahaba sa abot ng sariling paningin.

Verse 2

दिव्यप्रासादमालानां पताकाश्चलपल्लवाः । सादरं दूरमार्गस्थान्पांथानाह्वयतीरिव

Ang mga kumakaway na watawat—na wari’y gumagalaw na mga dahon—sa hanay ng mga makalangit na palasyo ay tila magalang na tumatawag sa mga manlalakbay na malayo pa sa daan.

Verse 3

चंचत्प्रासादमाणिक्यैर्विजृंभितमरीचिभिः । सुनीलमपि च व्योमवीक्ष्यमाणं सुनिर्मलम्

Dahil sa lumalaganap na sinag mula sa mga hiyas ng kumikislap na palasyo, maging ang malalim na bughaw na langit, kapag minasdan, ay nagmistulang napakalinaw at walang dungis.

Verse 4

देवत्वं माययाच्छाद्य वेषं कार्पटिकोचितम् । विधाय काशीमविशद्योगिनीचक्रमक्रमम्

Tinakpan nila sa māyā ang kanilang pagka-diyos at nagsuot ng anyong angkop sa mga palaboy na pulubi; kaya ang bilog ng mga Yoginī ay pumasok sa Kāśī nang di napapansin, walang inaakit na pansin.

Verse 5

काचिच्चयोगिनी भूता काचिज्जाता तपस्विनी । काचिद्बभूव सैरंध्री काचिन्मासोपवासिनी

May isang nanatiling Yoginī; ang isa’y nag-anyong babaeng asceta; ang isa’y naging alila sa loob ng bahay; at ang isa nama’y nag-anyong babaeng nagsasagawa ng buwang pag-aayuno.

Verse 6

मालाकारवधूः काचित्काचिन्नापितसुंदरी । सूतिकर्मविचारज्ञा ऽपरा भैषज्यकोविदा

Ang isa’y naging asawa ng tagagawa ng mga kuwintas ng bulaklak; ang isa nama’y nag-anyong marikit na babaeng barbero. Ang isa’y bihasa sa pag-aalaga sa panganganak; at ang isa pa’y dalubhasa sa mga gamot.

Verse 7

वैश्या च काचिदभवत्क्रयविक्रयचंचुरा । व्यालग्राहिण्यभूत्काचिद्दासीधात्री च काचन

Ang isa’y naging isang Vaiśyā, magaling sa pagbili at pagbenta. Ang isa nama’y naging tagahuli ng mababangis na nilalang; at ang isa pa’y namuhay bilang alila at tagapag-alaga, naglilingkod sa lungsod.

Verse 8

एका च नृत्यकुशला त्वन्या गानविशारदा । अपरा वेणुवादज्ञा परा वीणाधराभवत्

Ang isa’y bihasa sa sayaw; ang isa nama’y ganap sa pag-awit. Ang isa’y marunong tumugtog ng plauta, samantalang ang isa pa’y naging tagapagdala at manunugtog ng vīṇā.

Verse 9

मृदंगवादनज्ञान्या काचित्ताल कलावती । काचित्कार्मणतत्त्वज्ञा काचिन्मौक्तिकगुंफिका

Ang isa’y bihasa sa pagtugtog ng mṛdaṅga; ang isa nama’y sanay sa ritmo at mga kumpas ng panahon. Ang isa’y nakaunawa sa mga simulain ng mga ritwal na may bisa, at ang isa pa’y tagapagsinulid ng mga perlas.

Verse 10

गंधभागविधिज्ञान्या काचिदक्षकलालया । आलापोल्लासकुशला काचिच्चत्वरचारिणी

Ang isa’y nakaaalam ng wastong sukat at paraan sa mga pabango at halimuyak; ang isa nama’y nalulugod sa sining ng sugal sa dice. Ang isa’y bihasa sa masuyong pakikipag-usap at masiglang aliwan; ang isa pa’y gumagala sa mga liwasan at sangandaan.

Verse 11

वंशाधिरोहणे दक्षा रज्जुमार्गेण चेतरा । काचिद्वातुलचेष्टाऽभूत्पथि चीवरवेष्टना

Ang isa’y bihasa sa pag-akyat sa kawayan; ang isa nama’y lumalakad sa landas ng lubid. May isang kumilos na wari’y baliw; at may isa pang naglalakad sa daan na balot sa mga basahang damit.

Verse 12

अपत्यदाऽनपत्यानां परा तत्रपुरेऽवसत् । काचित्करांघ्रिरेखाणां लक्षणानि चिकेति च

May isa pang nanirahan sa lungsod na yaon bilang tagapagkaloob ng supling sa mga walang anak. At may isa roon na sumusuri at nagpapakahulugan sa mapalad na mga tanda sa mga guhit ng kamay at paa.

Verse 13

चित्रलेखन नैपुण्यात्काचिज्जनमनोहरा । वशीकरणमंत्रज्ञा काचित्तत्र चचार ह

Sa husay niya sa pagpipinta at pagguhit, may isang babae na nagpasaya sa isipan ng mga tao. May isa pa, na nakaaalam ng mga mantra ng pang-akit at pagpapasunod, na naglalakad-lakad doon.

Verse 14

गुटिकासिद्धिदा काचित्काचिदंजनसिद्धिदा । धातुवादविदग्धान्या पादुकासिद्धिदा परा

May isang nagkakaloob ng pagkakamit ng guṭikā-siddhi; may isa namang nagkakaloob ng añjana-siddhi. May isa pang bihasa sa aral ng alkimya; at may isa pang nagkakaloob ng pādukā-siddhi.

Verse 15

अग्निस्तंभ जलस्तंभ वाक्स्तंभं चाप्यशिक्षयत् । खेचरीत्वं ददौ काचिददृश्यत्वं परा ददौ

Itinuro pa niya ang pagpapatigil sa apoy, ang pagpapatigil sa tubig, at ang pagpapatigil sa pananalita. May isang nagkaloob ng kapangyarihang makalakad sa himpapawid, at may isa pang nagkaloob ng pagiging di-nakikita.

Verse 16

काचिदाकर्पणीं सिद्धिं ददावुच्चाटनं परा । काचिन्निजांगसौंदर्य युवचित्तविमोहिनी

May isa ang nagkaloob ng siddhi ng pag-akit; may isa ang nagkaloob ng ritwal ng pagpapaalis. At may isa, sa ganda ng sarili niyang mga sangkap, ay bumihag sa isip ng mga kabataang lalaki.

Verse 17

चिंतितार्थप्रदा काचित्काचिज्ज्योतिः कलावती । इत्यादि वेषभाषाभिरनुकृत्य समंततः

May ilan sa mga Yoginī ang nagpakitang-anyo bilang “Tagapagkaloob ng ninanais,” may ilan bilang “Liwanag,” at may ilan bilang “Marunong sa sining at marikit”; at sa paggaya sa bawat anyo ng kasuotan at paraan ng pananalita, sila’y gumalaw sa lahat ng dako.

Verse 18

प्रत्यंगणं प्रतिगृहं प्राविशद्योगिनीगणः । इत्थमब्दंचरंत्यस्ता योगिन्योऽहर्निशं पुरि

Pumasok ang pangkat ng mga Yoginī sa bawat looban at sa bawat bahay. Sa ganitong paraan, ang mga Yoginī na iyon ay gumala sa lungsod araw at gabi sa loob ng isang buong taon.

Verse 19

न च्छिद्रं लेभिरे क्वापि नृपविघ्नचिकीर्षवः । ततः समेत्य ताः सर्वा योगिन्यो वंध्यवांछिताः । तस्थुः संमंत्र्य तत्रैव न गता मंदरं पुनः

Naghahangad silang maghasik ng hadlang sa hari, ngunit wala silang natagpuang siwang saanman. Kaya’t ang lahat ng Yoginī—nabigo sa kanilang pagnanasa—ay nagtipon, at matapos magpayo roon din, hindi na muling nagbalik sa Mandara.

Verse 20

प्रभुकार्यमनिष्पाद्य सदः संभावनैधितः । कः पुरः शक्नुयात्स्थातुं स्वामिनो क्षतविग्रहः

Hindi nagampanan ang gawain ng panginoon, ngunit lumobo sa palagiang pagmamataas—sinong lingkod, na napahiya ang sarili niyang katauhan, ang makatatayo sa harap ng kanyang amo?

Verse 21

अन्यच्च चिंतितं ताभिर्योगिनीभिरिदं मुने । प्रभुं विनापि जीवामो न तु काशीं विना पुनः

At isa pang pagninilay ang sumagi sa mga Yoginī, O muni: “Mabubuhay kami kahit wala ang aming Panginoon—ngunit kailanma’y hindi kami mabubuhay nang wala ang Kāśī.”

Verse 22

प्रभूरुष्टोपि सद्भृत्ये जीविकामात्रहारकः । काशीहरेत्कराद्भ्रष्टा पुरुषार्थचतुष्टयम्

Kahit magalit ang panginoon sa mabuting lingkod, kabuhayan lamang ang inaalis niya. Ngunit kapag nalaglag sa Kāśī, si Kāśī mismo ang nag-aagaw sa kamay ng tao ng apat na layunin—dharma, artha, kāma, at mokṣa.

Verse 23

नाद्यापि काशीं संत्यज्य तदारभ्य महामुने । योगिन्योन्यत्र तिष्ठंति चरंत्योपि जगत्त्रयम्

Hanggang ngayon, mula noon, O dakilang muni, hindi iniiwan ng mga Yoginī ang Kāśī; bagama’t gumagala sila sa tatlong daigdig, sa iba sila nananatili nang panandalian lamang.

Verse 24

प्राप्यापि श्रीमतीं काशीं यस्तितिक्षति दुर्मतिः । स एव प्रत्युत त्यक्तो धर्मकामार्थमुक्तिभिः

Kahit marating na ang maringal na Kāśī, ang masamang-isip na taong tinitiis lamang ito nang walang paggalang ay tunay na iniiwan ng dharma, kāma, artha, at mokṣa.

Verse 25

कः काशीं प्राप्य दुर्बुद्धिरपरत्र यियासति । मोक्षनिक्षेप कलशीं तुच्छश्रीकृतमानसः

Sino ang hangal na, pagdating sa Kāśī, nanaisin pang pumunta sa iba—ang isip ay pinapaliit ng mumunting karangyaan—gayong ang Kāśī ang mismong sisidlang pinaglalagakan ng mokṣa?

Verse 26

विमुखोपीश्वरोस्माकं काशीसेवनपुण्यतः । संमुखो भविता पुण्यं कृतकृत्याः स्म तद्वयम्

Kahit talikod sa amin ang Panginoon, sa bisa ng kabanalang dulot ng paglilingkod sa Kāśī, siya’y haharap na may biyaya sa amin. Tunay na mapalad kami—sa gayong merit, matutupad ang aming layon.

Verse 27

दिनैः कतिपयैरेव सर्वज्ञोपि समेष्यति । विना काशीं न रमते यतोऽन्यत्र त्रिलोचनः

Sa iilang araw lamang, maging ang Ganap na Nakaaalam ay darating sa pasyang ito: kung wala ang Kāśī, hindi siya nalulugod—sapagkat ang Tatlong-Mata na Panginoon ay walang saya sa ibang dako.

Verse 28

शंभोः शक्तिरियं काशी काचित्सर्वैरगोचरा । शंभुरेव हि जानीयादेतस्याः परमं सुखम्

Ang Kāśī na ito ay tunay na mismong Śakti, ang kapangyarihan ni Śambhu—isang bagay na di-maabot ng lahat. Si Śambhu lamang ang ganap na nakaaalam ng sukdulang kaligayahang taglay niya.

Verse 29

इति निश्चित्य मनसि शंभोरानंदकानने । अतिष्ठद्योगिनीवृंदं कयाचिन्माययावृतम्

Sa gayong pasya sa puso, sa ‘Gubat ng Kaligayahan’ ni Śambhu, tumindig ang isang pulutong ng mga Yoginī—nababalot ng isang mahiwagang māyā.

Verse 30

व्यास उवाच । इत्थं समाकर्ण्य मुनिः पुनः पप्रच्छ षण्मुखम् । कानि कानि च नामानि तासां तानि वदेश्वर

Sinabi ni Vyāsa: Nang marinig ito, muling nagtanong ang pantas kay Ṣaṇmukha: “Alin-alin nga ba ang kanilang mga pangalan? O Panginoon, ipahayag mo sa amin ang mga pangalang iyon.”

Verse 31

भजनाद्योगिनीनां च काश्यां किं जायते फलम् । कस्मिन्पर्वणि ताः पूज्याः कथं पूज्याश्च तद्वद

“At sa pagsamba sa mga Yoginī sa banal na Kāśī, anong bunga ang sumisilang? Sa aling sagradong kapistahan sila dapat parangalan, at paano sila nararapat sambahin? Ipagpaliwanag mo rin iyon.”

Verse 32

श्रुत्वेतिप्रश्नमौमेयो योगिनीसंश्रयं ततः । प्रत्युवाच मुने वच्मि शृणोत्ववहितो भवान्

Nang marinig ang tanong na ito, ang anak ni Umā—ang kanlungan ng mga Yoginī—ay sumagot: “O Muni, magsasalita ako; makinig ka nang buong pag-iingat at pagtuon.”

Verse 33

स्कंद उवाच । नामधेयानि वक्ष्यामि योगिनीनां घटोद्भव । आकर्ण्य यानि पापानि क्षयंति भविनां क्षणात्

Sinabi ni Skanda: “O Ghaṭodbhava (Vyāsa), ipahahayag ko ang mga banal na pangalan ng mga Yoginī; sa pagdinig nito, ang mga kasalanan ng mga nilalang ay napapawi sa isang kisap-mata.”

Verse 34

गजानना सिंहमुखी गृध्रास्या काकतुंडिका । उष्ट्रग्रीवा हयग्रीवा वाराही शरभानना

Gajānanā, Siṃhamukhī, Gṛdhrāsyā, Kākatuṇḍikā; Uṣṭragrīvā, Hayagrīvā, Vārāhī, at Śarabhānanā—ito ang (ilan sa) mga pangalan ng mga Yoginī.

Verse 35

उलूकिका शिवारावा मयूरी विकटानना । अष्टवक्त्रा कोटराक्षी कुब्जा विकटलोचना

Ulūkikā, Śivārāvā, Mayūrī, Vikaṭānanā; Aṣṭavaktrā, Koṭarākṣī, Kubjā, at Vikaṭalocanā—(ito rin ay) mga pangalan ng mga Yoginī.

Verse 36

शुष्कोदरी ललज्जिह्वा श्वदंष्ट्रा वानरानना । ऋक्षाक्षी केकराक्षी च बृहत्तुंडा सुराप्रिया

Si Śuṣkodarī, Lalajjihvā, Śvadaṃṣṭrā, at Vānarānanā; si Ṛkṣākṣī, Kekarākṣī, Bṛhattuṇḍā, at Surāpriyā—ito pa ang mga banal na pangalan ng mga Yoginī.

Verse 37

कपालहस्ता रक्ताक्षी शुकी श्येनी कपोतिका । पाशहस्ता दंडहस्ता प्रचंडा चंडविक्रमा

Siya ang may hawak na bungo sa kamay, ang mapulang-mata; si Śukī, si Śyenī, si Kapotikā; ang may hawak na lubid na panggapus, ang may hawak na tungkod; ang lubhang mabangis at kakila-kilabot, at yaong ang hakbang sa digmaan ay nakapangingilabot.

Verse 38

शिशुघ्नी पापहंत्री च काली रुधिरपायिनी । वसाधया गर्भभक्षा शवहस्तांत्रमालिनी

Si Śiśughnī; ang tagapuksa ng kasalanan; si Kālī; ang umiinom ng dugo; si Vasādhayā; si Garbhabhakṣā; at yaong may hawak na bangkay sa kamay, na may kuwintas na yari sa mga bituka.

Verse 39

स्थूलकेशी बृहत्कुक्षिः सर्पास्या प्रेतवाहना । दंदशूककरा क्रौंची मृगशीर्षा वृषानना

Si Sthūlakeśī; ang may malaking tiyan; ang may bibig na tulad ng ahas; ang nakasakay sa isang multo; ang may mga kamay na wari’y mga ahas; si Krauṃcī; ang may ulo ng usa; at ang may mukha ng toro.

Verse 40

व्यात्तास्या धूमनिःश्वासा व्योमैकचरणोर्ध्वदृक् । तापनी शोषणीदृष्टिः कोटरी स्थूलनासिका

Si Vyāttāsyā, na nakanganga ang bibig; si Dhūmaniḥśvāsā, na mausok ang hininga; yaong lumalakad sa langit na iisang paa, nakatanaw paitaas; si Tāpanī, ang nagliliyab; yaong ang titig ay nagpapalanta; si Koṭarī; at yaong malapad ang ilong.

Verse 41

विद्युत्प्रभा बलाकास्या मार्जारी कटपूतना । अट्टाट्टहासा कामाक्षी मृगाक्षी मृगलोचना

Si Vidyutprabhā, kislap na gaya ng kidlat; Balākāsyā; Mārjārī; Kaṭapūtanā; Aṭṭāṭṭahāsā, may malakas na halakhak; Kāmākṣī; Mṛgākṣī; at Mṛgalocanā, ang may matang gaya ng usa.

Verse 42

नामानीमानि यो मर्त्यश्चतुःषष्टिं दिनेदिने । जपेत्त्रिसंध्यं तस्येह दुष्टबाधा प्रशाम्यति

Sinumang mortal na araw-araw ay bumibigkas ng animnapu’t apat na pangalang ito sa tatlong sandhya (umaga, tanghali, at gabi), sa buhay na ito mismo ay napapawi ang mga salot na dulot ng masasamang puwersa.

Verse 43

न डाकिन्यो न शाकिन्यो न कूष्मांडा न राक्षसाः । तस्य पीडां प्रकुर्वंति नामानीमानि यः पठेत्

Hindi ḍākinī, hindi śākinī, hindi kūṣmāṇḍa, ni hindi rākṣasa ang makapagdudulot ng pahirap sa taong bumibigkas ng mga pangalang ito.

Verse 44

शिशूनां शांतिकारीणि गर्भशांतिकराणि च । रणे राजकुले वापि विवादे जयदान्यपि

Nagdadala ang mga ito ng kapayapaan sa mga sanggol, at nagdudulot din ng kapayapaan sa sinapupunan (pagbubuntis). Sa digmaan, sa maharlikang hukuman, at maging sa alitan, nagbibigay rin sila ng tagumpay.

Verse 45

लभेदभीप्सितां सिद्धिं योगिनीपीठसेवकः । मंत्रांतराण्यपि जपंस्तत्पीठे सिद्धिभाग्भवेत्

Ang naglilingkod sa Yoginī-pīṭha ay nakakamit ang minimithing siddhi. Kahit magbigkas pa siya ng ibang mga mantra, sa pīṭhang yaon din siya nagiging kabahagi ng tagumpay.

Verse 46

बलिपूजोपहारैश्च धूपदीपसमर्पणैः । क्षिप्रं प्रसन्ना योगिन्यः प्रयच्छेयुर्मनोरथान्

Sa pamamagitan ng mga handog na bali, pagsamba at mga alay, at pag-aalay ng insenso at mga ilawan, ang mga Yoginī ay agad na nalulugod at ipinagkakaloob ang minimithing hangarin.

Verse 47

शरत्काले महापूजां तत्र कृत्वा विधानतः । हवींषि हुत्वा मंत्रज्ञो महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

Sa panahon ng taglagas, ang sinumang magsagawa roon ng dakilang pagsamba ayon sa tuntunin, at—dalubhasa sa mantra—maghandog ng mga oblation sa banal na apoy, ay makakamit ang dakilang siddhi.

Verse 48

आरभ्याश्वयुजःशुक्लां तिथिं प्रतिपदं शुभाम् । पूजयेन्नवमीयावन्नरश्चिंतितमाप्नुयात्

Mula sa mapalad na unang tithi (pratipadā) ng maliwanag na kalahati ng Āśvayuja, kung ipagpapatuloy ng tao ang pagsamba hanggang ika-siyam na araw, makakamtan niya ang mismong minimithi.

Verse 49

कृष्णपक्षस्य भूतायामुपवासी नरोत्तमः । तत्र जागरणं कृत्वा महतीं सिद्धिमाप्नुयात्

Sa Bhūtā na tithi ng madilim na kalahati, ang pinakamainam sa mga tao—na nag-aayuno—ay dapat magpuyat roon; sa gayon ay makakamit niya ang dakilang siddhi.

Verse 50

प्रणवादिचतुर्थ्यन्तैर्नामभिर्भक्तिमान्नरः । प्रत्येकं हवनं कृत्वा शतमष्टोत्तरं निशि

Ang debotong tao, gamit ang mga pangalan na nagsisimula sa Praṇava at umaabot hanggang sa ikaapat, ay magsagawa ng paghahandog sa apoy—bawat isa nang hiwalay—ng isandaan at walo (108) na ulit sa gabi.

Verse 51

ससर्पिषा गुग्गुलुना लघुकोलि प्रमाणतः । यां यां सिद्धिमभीप्सेत तांतां प्राप्नोति मानवः

Kasama ng ghee at guggulu, sa sukat na gaya ng munting bunga ng jujube, anumang siddhi ang minimithi ng tao—yaon din ang kanyang nakakamtan.

Verse 52

चैत्रकृष्णप्रतिपदि तत्र यात्रा प्रयत्नतः । क्षेत्रविघ्नशांत्यर्थं कर्तव्या पुण्यकृज्जनैः

Sa unang tithi ng madilim na kalahati ng buwan sa Caitra, doon ay dapat isagawa nang masikap ang pag-ikot na paglalakbay ng banal na pook, ng mga taong matuwid, upang mapayapa ang mga hadlang sa kṣetra.

Verse 53

यात्रा च सांवत्सरिकीं यो न कुर्यादवज्ञया । तस्य विघ्नं प्रयच्छंति योगिन्यः काशिवासिनः

Ang sinumang, dahil sa paghamak, ay hindi nagsasagawa ng taunang paglalakbay, sa kanya’y ipinagkakaloob ng mga Yoginī na nananahan sa Kāśī ang mga hadlang.

Verse 54

अग्रे कृत्वा स्थिताः सर्वास्ताः काश्यां मणिकर्णिकाम् । तन्नमस्कारमात्रेण नरो विघ्नैर्न बाध्यते

Ang lahat ng mga Yoginī na yaon, na inuuna ang Maṇikarṇikā, ay nananahan sa Kāśī; sa pagyukod lamang sa kanya, ang tao’y hindi dinadapuan ng mga hadlang.