Adhyaya 12

Verse 1

ऋषभ उवाच । नमस्कृत्य महादेवं विश्वव्यापिनमीश्वरम् । वक्ष्ये शिवमयं वर्म सर्वरक्षाकरं नृणाम्

Sinabi ni Ṛṣabha: Pagyukod kay Mahādeva, ang Panginoong lumalaganap sa lahat, ipahahayag ko ang baluting maka-Śiva (varma), na nagbibigay ng ganap na pag-iingat sa mga tao.

Verse 2

शुचौ देशे समासीनो यथावत्कल्पितासनः । जितेंद्रियो जितप्राणश्चिंतयेच्छिवमव्ययम्

Sa malinis na lugar na nakaupo, sa upuang maayos na inihanda, na napasuko ang mga pandama at napigil ang hininga, dapat pagnilayan ang Śiva, ang di-nagmamaliw.

Verse 3

हृत्पुंडरीकांतरसन्निविष्टं स्वतेजसा व्याप्तनभोवकाशम् । अतींद्रियं सूक्ष्ममनंतमाद्यं ध्यायेत्परानंदमयं महेशम्

Magnilay sa Maheśa na nananahan sa loob ng pusong-loto; sa sariling ningning Niya’y nilulukuban ang lawak ng langit at kalawakan—lampas sa pandama, napakapino, walang hanggan, ang Unang Panginoon—na ang likas ay sukdulang kaligayahan.

Verse 4

ध्यानावधूताखिलकर्मबंधश्चिरं चिदानंदनिमग्नचेताः । षडक्षरन्याससमाहितात्मा शैवेन कुर्या त्कवचेन रक्षाम्

Sa pagninilay na yumanig at nalagas ang lahat ng gapos ng karma, at ang isip ay matagal nang lumulubog sa kamalayan at ligaya; ang sarili’y natipon sa nyāsa ng anim-na-pantig na mantra—sa Śaiva na kavaca ay gawin ang pag-iingat at pagkanlong.

Verse 5

मां पातु देवोऽखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतितं गभीरे । तन्नाम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थम्

Nawa’y ingatan ako ng Deva na siyang diwa ng lahat ng mga diyos, ako na nahulog sa malalim na balon ng saṃsāra. Nawa’y ang Kanyang banal na Pangalan, ang dakilang ugat ng mantra, ay yumanig at magpagpag ng lahat ng kasalanang nananahan sa aking puso.

Verse 6

सर्वत्र मां रक्षतु विश्वमूर्त्तिर्ज्योतिर्मयानंदघनश्चिदात्मा । अणोरणीयानुरुशक्तिरेकः स ईश्वरः पातु भयादशेषात्

Nawa’y sa lahat ng dako’y ingatan ako ng Panginoon na ang anyo’y ang sansinukob, na ang diwa’y liwanag, siksik na ulap ng ligaya, ang Sarili ng kamalayan. Nawa’y yaong iisang Īśvara, higit pang pino sa pinakapino at walang hanggahang kapangyarihan, ay magligtas sa akin sa bawat takot, nang walang matira.

Verse 7

यो भूस्वरूपेण बिभर्ति विश्वं पायात्स भूमेर्गिरिशोऽष्टमूर्तिः । योऽपां स्वरूपेण नृणां करोति संजीनं सोऽवतु मां जलेभ्यः

Nawa’y si Girīśa, ang Panginoong may walong anyo, ay magtanggol sa akin sa pamamagitan ng Kanyang anyong Lupa—Siya na sa pagiging mismong saligan ay nagtataguyod sa sansinukob. At nawa’y Siya rin, na nagiging anyo ng Tubig at nagbibigay-buhay sa mga nilalang, ay mag-ingat sa akin laban sa mga panganib na mula sa tubig.

Verse 8

कल्पावसाने भुवनानि दग्ध्वा सर्वाणि यो नृत्यति भूरिलीलः । स कालरुद्रोऽवतु मां दवाग्नेर्वात्यादिभीतेरखिलाच्च तापात्

Sa wakas ng kalpa, matapos sunugin ang lahat ng daigdig, Siya’y sumasayaw sa dakilang paglalaro. Nawa’y iligtas ako ni Kālarudra mula sa sunog sa gubat, sa pangamba ng mababangis na hangin at iba pa, at sa bawat naglalagablab na pagdurusa.

Verse 9

प्रदीप्तविद्युत्कनकावभासो विद्यावराभीतिकुठारपाणिः । चतुर्मुखस्तत्पुरुषस्त्रिनेत्रः प्राच्यां स्थितं रक्षतु मामजस्रम्

Nawa’y si Tatpuruṣa—apat ang mukha, tatlo ang mata, nagniningning na tila naglalagablab na kidlat at ginto, may hawak na tanda ng kaalaman, biyaya, kawalang-takot, at palakol—ay laging magtanggol sa akin, na nakatindig sa silangan.

Verse 10

कुठारवेदांकुशपाशशूलकपालढक्काक्षगुणान्दधानः । चतुर्मुखो नीलरुचिस्त्रिनेत्रः पायादघोरो दिशि दक्षिणस्याम्

Nawa’y si Aghora—apat ang mukha, tatlo ang mata, bughaw-itim ang ningning—ay mag-ingat sa akin sa timog na dako, taglay ang palakol, ang Veda, ang pang-udyok, ang tali, ang trisula, ang bungo, ang tambol na ḍhakkā, ang rosaryo, at ang bagting ng pana.

Verse 11

कुंदेन्दुशंखस्फटिकावभासो वेदाक्षमालावरदाभयांकः । त्र्यक्षश्चतुर्वक्त्र उरुप्रभावः सद्योधिजातोवतु मां प्रतीच्याम्

Nawa’y si Sadyojāta—apat ang mukha, tatlo ang mata, napakadakila ng liwanag, kumikislap na tila sampagita, buwan, kabibe, at kristal, taglay ang Veda at rosaryo, at may tanda ng biyaya at kawalang-takot—ay magtanggol sa akin sa kanlurang dako.

Verse 12

वराक्षमालाभयटंकहस्तः सरोजकिंजल्कसमानवर्णः । त्रिलोचनश्चारुचतुर्मुखो मां पायादुदीच्यां दिशि वामदेवः

Nawa’y si Vāmadeva—marikit na apat ang mukha at tatlo ang mata, ang mga kamay ay may biyaya, rosaryo, kawalang-takot, at munting kampanilya, at ang kulay ay tulad ng polen ng lotus—ay mag-ingat sa akin sa hilagang dako.

Verse 13

वेदाभयेष्टांकुशटंकपाशकपालढक्काक्षकशूलपाणिः । सितद्युतिः पंचमुखोऽवतान्मामीशान ऊर्द्ध्वं परमप्रकाशः

Nawa’y ingatan ako ni Īśāna—ang Kataas-taasang Liwanag sa itaas, maputi ang ningning, may limang mukha, at may tangan ang mga Veda, ang mudrā ng walang-takot, ang kaloob, ang pang-udyok, ang palakol, ang tali, ang bungo, ang tambol na ḍhakkā, ang rosaryo, at ang trident.

Verse 14

मूर्धानमव्यान्मम चंद्रमौ लिर्भालं ममाव्यादथ भालनेत्रः । नेत्रे ममाव्याद्भगनेत्रहारी नासां सदा रक्षतु विश्वनाथः

Ingatan nawa ang aking ulo ng Panginoong may koronang Buwan; ingatan ang aking noo ng May-matang nasa noo; ingatan ang aking mga mata ng nag-alis ng mata ni Bhaga; at nawa’y laging bantayan ni Viśvanātha ang aking ilong.

Verse 15

पायाच्छ्रुती मे श्रुतिगीतकीर्तिः कपोलमव्या त्सततं कपाली । वक्त्रं सदा रक्षतु पंचवक्त्रो जिह्वां सदा रक्षतु वेदजिह्वः

Ingatan nawa ang aking mga tainga ng yaong ang papuri’y inaawit ng mga Veda; ingatan nawa palagi ang aking mga pisngi ni Kapālī; bantayan nawa lagi ng Limang-mukhang Panginoon ang aking bibig; at ingatan nawa lagi ng yaong ang dila ay ang Veda ang aking dila.

Verse 16

कंठं गिरीशोऽवतु नीलकंठः पाणिद्वयं पातु पिनाकपाणिः । दोर्मूलमव्यान्मम धर्मबाहुर्वक्षःस्थलं दक्षमखांतकोऽव्यात्

Ingatan nawa ang aking lalamunan ni Girīśa, ang Asul-ang-lalamunan; ingatan nawa ng Pinākapāṇi ang aking dalawang kamay; ingatan nawa ni Dharmabāhu ang ugat ng aking mga bisig; at ingatan nawa ng sumira sa paghahandog ni Dakṣa ang aking dibdib.

Verse 17

ममोदरं पातु गिरींद्रधन्वा मध्यं ममाव्यान्मदनान्तकारी । हेरंबतातो मम पातु नाभिं पायात्कटी धूर्जटिरीश्वरो मे

Ingatan nawa ang aking tiyan ng Panginoong may busog na bundok; ingatan nawa ng pumatay kay Kāma ang aking baywang; ingatan nawa ng ama ni Heramba ang aking pusod; at ingatan nawa ni Dhūrjaṭi, aking Panginoon, ang aking balakang.

Verse 18

ऊरुद्वयं पातु कुबेरमित्रो जानुद्वयं मे जगदीश्वरोऽव्यात् । जंघायुगं पुंगवकेतुरव्यात्पादौ ममाव्या त्सुरवंद्यपादः

Nawa’y ingatan ang aking dalawang hita ng Kaibigan ni Kubera; nawa’y iligtas ang aking mga tuhod ng Panginoon ng sanlibutan. Nawa’y pangalagaan ang aking dalawang binti ni Puṅgavaketu; at nawa’y ingatan ang aking mga paa Niya na ang mga paa’y sinasamba ng mga diyos.

Verse 19

महेश्वरः पातु दिनादियामे मां मध्ययामेऽवतु वामदेवः । त्रियंबकः पातु तृतीययामे वृषध्वजः पातु दिनांत्ययामे

Nawa’y ingatan ako ni Maheśvara sa unang pagbabantay ng araw; nawa’y bantayan ako ni Vāmadeva sa katanghaliang tapat. Nawa’y ingatan ako ni Tryambaka sa ikatlong pagbabantay; at nawa’y pangalagaan ako ni Vṛṣadhvaja sa huling pagbabantay ng araw.

Verse 20

पायान्निशादौ शशिशेखरो मां गंगाधरो रक्षतु मां निशीथे । गौरीपतिः पातु निशावसाने मृत्युंजयो रक्षतु सर्वकालम्

Nawa’y ingatan ako ni Śaśiśekhara sa pasimula ng gabi; nawa’y bantayan ako ni Gaṅgādhara sa hatinggabi. Nawa’y pangalagaan ako ni Gaurīpati sa pagtatapos ng gabi; at nawa’y iligtas ako ni Mṛtyuṃjaya sa lahat ng panahon.

Verse 21

अंतःस्थितं रक्षतु शंकरो मां स्थाणुः सदा पातु बहिःस्थितं माम् । तदंतरे पातु पतिः पशूनां सदा शिवो रक्षतु मां समंतात्

Nawa’y ingatan ako ni Śaṅkara sa loob; nawa’y laging pangalagaan ako ni Sthāṇu sa labas. Sa pagitan ng dalawa, nawa’y bantayan ako ni Paśupati; at nawa’y si Śiva ay palaging magtanggol sa akin sa lahat ng panig.

Verse 22

तिष्ठंतमव्या द्भुवनैकनाथः पायाद्व्रजंतं प्रमथाधिनाथः । वेदांतवेद्योऽवतु मान्निषण्णं मामव्ययः पातु शिवः शयानम्

Nawa’y ingatan ako ng Nag-iisang Panginoon ng mga daigdig habang ako’y nakatayo; nawa’y pangalagaan ako ng Panginoon ng mga Pramatha habang ako’y naglalakad. Nawa’y iligtas ako ng Siya na nakikilala sa Vedānta habang ako’y nakaupo; at nawa’y ingatan ako ng di-nasisirang Śiva habang ako’y nakahiga.

Verse 23

मार्गेषु मां रक्षतु नीलकंठः शैलादिदुर्गेषु पुरत्रयारिः । अरण्यवासादिमहाप्रवासे पायान्मृगव्याध उदारशक्तिः

Nawa’y ingatan ako ni Nīlakaṇṭha sa mga daan; sa mga bundok at kuta at iba pang panganib, bantayan ako ng Kaaway ng Tripura. Sa malalaking paglalakbay—paninirahan sa gubat at mahahabang pamamalagi—nawa’y iligtas ako ng marangal at makapangyarihang Mṛgavyādha, si Śiva.

Verse 24

कल्पांतकाटोपपटुप्रकोपः स्फुटाट्टहासोच्चलितांडकोशः । घोरारिसेनार्णवदुर्निवारमहाभयाद्रक्षतु वीरभद्रः

Nawa’y iligtas kami ni Vīrabhadra mula sa dakila at di-mapipigil na sindak: yaong ang mabagsik na poot ay matalim at dumadagundong na gaya ng pagguho sa wakas ng isang yuga; yaong ang malakas at pumuputok na halakhak ay nagpapayanig sa mga balát ng sansinukob; at yaong di-matatalo kahit sa nakatatakot na karagatang-hukbo ng mga kaaway.

Verse 25

पत्त्यश्वमातंगघटावरूथसहस्रलक्षायुतकोटिभीषणम् । अक्षौहिणीनां शतमाततायिनां छिंद्या न्मूढो घोरकुठारधारया

Kahit sumalakay ang sandaang akṣauhiṇī ng mga mamamatay-taong mananalakay—nakapangingilabot sa di-mabilang na libo, laksa, ayuta at koro ng kawal-lakad, kabayo, elepante, karwahe at nakabaluting hukbo—dapat silang putulin ng naliligaw na tao sa matalim na talim ng nakapanghihilakbot na palakol.

Verse 26

निहंतु दस्यून्प्रलयानलार्चिर्ज्वलत्त्रिशूलं त्रिपुरांतकस्य । शार्दूलसिंहर्क्षवृकादिहिंस्रान्संत्रासयत्वीशधनुःपिनाकम्

Nawa’y lipulin ng nagliliyab na trishula ni Tripurāntaka—gaya ng apoy ng pagkalipol—ang mga tulisan; at nawa’y sindakin ng Pināka, ang busog ng Panginoon, ang mababangis na hayop gaya ng tigre, leon, oso, lobo, at iba pa.

Verse 27

दुःस्वप्नदुःशकुनदुर्गतिदौर्मनस्यदुर्भिक्षदुर्व्यसनदुःसहदुर्यशांसि । उत्पाततापविषभीतिमसद्ग्रहार्तिव्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीशः

Nawa’y lipulin para sa akin ng Panginoon ng mga daigdig: masasamang panaginip, di-mabuting palatandaan, kamalasan, panlulumong-isip, taggutom, mga kapahamakan, di-matiis na paghihirap, at masamang pangalan; gayundin ang mga pambihirang pangitain, nag-aapoy na pagdurusa, takot sa lason, pahirap ng masasamang impluwensiyang pang-planetang graha, at mga karamdaman.

Verse 28

ओंनमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्त्वात्मकाय सकलतत्त्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललौकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशंकराय शशांकशेखराय शाश्व तनिजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरूपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय निःसंगाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरूपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्णसच्चिदानंदाद्वयाय परमशांतप्रकाशतेजोरूपाय जयजय महारुद्र महारौद्र भद्रावतार दुःखदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरव कपालमालाधर खट्वांगखड्गचर्मपाशांकुशडमरुशूलचापबाणगदाशक्तिभिं डिपालतोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुंडीशतघ्नीचक्राद्यायुधभीषणकरसहस्र मुखदंष्ट्राकराल विकटाट्टहासविस्फारितब्रह्मामण्डल नागेंद्र कुण्डल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरूपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्षरक्ष मां ज्वलज्वल महामृत्युभयमपमृत्युभयं नाशयनाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमयशमय चोरभयं मारयमारय मम शत्रूनुच्चा टयोच्चाटय शूलेन विदारयविदारय कुठारेण भिंधिभिंधि खड्गेन छिंधिछिंधि खट्वांगेन विपोथयविपोथय मुसलेन निष्पेषयनिष्पेषय बाणैः संताडय संताडय रक्षांसि भीषयभीषय भूतानि विद्रावयविद्रावय कूष्मांडवेतालमारीगणब्रह्मराक्षसान्संत्रासयसंत्रासय ममाभयं कुरुकुरु वित्रस्तं मामाश्वास याश्वासय नरकभयान्मामुद्धारयोद्धारय संजीवयसंजीवय क्षुत्तृड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दुःखातुरं मामानन्दयानंदय शिवकवचेन मामाच्छादया च्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्तेनमस्तेनमस्ते । ऋषभ उवाच । इत्येतत्कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया । सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्व देहिनाम्

Om—pagpupugay sa Pinagpalang Sadāśiva: ang sagisag ng lahat ng prinsipyo, ang tanging lumikha, nagpapanatili, at bumabawi sa lahat ng mundo. Tagumpay, tagumpay—O Mahārudra, Mahābhairava; may suot na kuwintas ng mga bungo; kakila-kilabot na may hindi mabilang na mga sandata. O Panginoong nakasakay sa toro, protektahan mo ako, protektahan mo ako sa bawat panig. Tupukin ang takot sa kamatayan at sakit; lipulin ang aking mga kaaway at itaboy ang masasamang espiritu. Takpan mo ako ng Baluti ni Shiva (Śiva-kavaca). Sinabi ni Ṛṣabha: "Kaya ang himnong pananggalang na ito, na nagkakaloob ng mga biyaya, ay binigkas ko—isang lihim para sa lahat ng nilalang, na pumapawi sa bawat paghihirap."

Verse 29

यः सदा धारयेन्मर्त्यः शैवं कवचमुत्तमम् । न तस्य जायते क्वापि भयं शम्भोरनुग्रहात्

Sinumang mortal na patuloy na nagtataglay ng dakilang himnong pananggalang na ito ni Shiva (kavaca) ay hindi kailanman makararanas ng takot saanman—sa pamamagitan ng biyaya ni Shambhu (Shiva).

Verse 30

क्षीणायुर्मृत्युमापन्नो महारोगहतोऽपि वा । सद्यः सुखमवाप्नोति दीर्घमायुश्च विंदति

Kahit ang isang taong ang buhay ay paubos na—na nahulog na sa bingit ng kamatayan, o tinamaan ng malubhang sakit—ay agad na magkakamit ng kagalingan at makasusumpong ng mahabang buhay.

Verse 31

सर्वदारिद्र्यशमनं सौमंगल्यविवर्धनम् । यो धत्ते कवचं शैवं स देवैरपि पूज्यते

Siya na nagsusuot ng anting-anting na pananggalang ni Shiva (kavaca)—na pumapawi sa bawat anyo ng kahirapan at nagpapataas ng mapalad na kapalaran—ay nagiging karapat-dapat sa paggalang kahit ng mga diyos mismo.

Verse 32

महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः । देहांते शिवमाप्नोति शिववर्मानुभावतः

Sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Śiva-varma, ang isa ay napapalaya mula sa mga bunton ng malalaking kasalanan at maliliit na paglabag; at sa katapusan ng buhay ng katawan, siya ay nakakamit kay Śiva.

Verse 33

त्वमपि श्रद्धया वत्स शैवं कवच मुत्तमम् । धारयस्व मया दत्तं सद्यः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि

Ikaw rin, mahal kong anak, sa pananampalataya ay isuot ang kataas-taasang Śaiva na baluting-pananggalang na ibinigay ko; pagdaka’y makakamtan mo ang mapalad na kagalingan at kabutihang espirituwal.

Verse 34

सूत उवाच । इत्युक्त्वा ऋषभो योगी तस्मै पार्थिवसूनवे । ददौ शंखं महारावं खड्गं चारिनिषूदनम्

Sabi ni Sūta: Pagkasabi nito, ang yogī na si Ṛṣabha ay nagkaloob sa anak ng hari ng isang kabibing may malakas na dagundong at ng isang tabak na pumupuksa sa mga kaaway sa labanan.

Verse 35

पुनश्च भस्म संमंत्र्य तदंगं सर्वतोऽस्पृशत् । गजानां षट्सहस्रस्य द्विगुणं च बलं ददौ

Muli, matapos pagpalain sa mantra ang banal na abo, hinipo niya ang buong katawan nito; at iginawad niya ang lakas na katumbas ng dalawang ulit ng lakas ng anim na libong elepante.

Verse 36

भस्मप्रभावात्संप्राप्य बलैश्वर्यधृतिस्मृतीः । स राजपुत्रः शुशुभे शरदर्क इव श्रिया

Sa bisa ng banal na abo, nakamtan niya ang lakas, paghahari, katatagan, at alaala; at ang prinsipe ay nagningning sa karangyaan na parang araw ng taglagas.

Verse 37

तमाह प्रांजलिं भूयः स योगी राजनंदनम् । एष खड्गो मया दत्तस्तपोमंत्रानुभावतः

Muli, nagsalita ang yogī sa anak ng hari na nakatayo nang magkadikit ang mga palad: “Ang tabak na ito’y ibinigay ko sa iyo sa bisa ng aking tapas at ng kapangyarihan ng mantra.”

Verse 38

शितधारमिमं खड्गं यस्मै दर्शयसि स्फुटम् । स सद्यो म्रियते शत्रुः साक्षान्मृत्युरपि स्वयम्

Sinumang malinaw mong pagpakitaan ng tabak na ito na matalim ang talim, mamamatay agad ang kaaway—maging si Kamatayan mismo, na hayag na nagkatawang-tao.

Verse 39

अस्य शंखस्य निह्रादं ये शृण्वंति तवाहिताः । ते मूर्च्छिताः पतिष्यंति न्यस्तशस्त्रा विचेतना

Ang mga laban sa iyo, kapag narinig ang umuugong na tunog ng kabibe na ito, mahihimatay at babagsak—ibabagsak ang sandata, nawawalan ng ulirat.

Verse 40

खड्गशंखाविमौ दिव्यौ परसैन्यविनाशिनौ । आत्मसैन्यस्वपक्षाणां शौर्यतेजोविवर्धनौ

Ang banal na tabak at kabibeng ito ay pumupuksa sa hukbo ng kaaway; at pinadadakila nila ang tapang at ningning ng sariling kawal at mga kapanalig.

Verse 41

एतयोश्च प्रभावेन शैवेन कवचेन च । द्विषट्सहस्रनागानां बलेन महतापि च

Sa bisa ng dalawang ito, at ng pananggang baluting Śaiva rin, at sa dakilang lakas ng dalawang ulit na anim na libong elepante,

Verse 42

भस्मधारणसामर्थ्याच्छत्रुसैन्यं विजेष्यसि । प्राप्य सिंहासनं पैत्र्यं गोप्तासि पृथिवीमिमाम्

Sa bisa ng pagsusuot ng banal na abo, magwawagi ka sa hukbo ng kaaway; at pagkamkam sa trono ng iyong mga ninuno, iingatan mo ang daigdig na ito.

Verse 43

इति भद्रायुषं सम्यगनुशास्य समातृकम् । ताभ्यां संपूजितः सोऽथ योगी स्वैरगतिर्ययौ

Sa gayon, matapos niyang turuang mabuti si Bhadrāyuṣa kasama ang kanyang ina, ang yogin—na pinarangalan at sinamba nilang dalawa—ay lumisan nang malaya, tumungo saan man niya naisin.