Adhyaya 31
Vayaviya SamhitaUttara BhagaAdhyaya 31188 Verses

पञ्चावरणमार्गस्थं योगेश्वरस्तोत्रम् (Pañcāvaraṇa-mārga Stotra to Yogeśvara Śiva)

Binubuksan ng Adhyaya 31 sa pagsasalita ni Upamanyu kay Kṛṣṇa, na ipinahahayag ang isang banal na stotra para kay Yogeśvara Śiva, na itinuro sa balangkas ng pañcāvaraṇa-mārga—isang limang antas na paraan ng pagsamba at pagninilay. Agad na nangingibabaw ang anyo ng himno: siksik na mga epithets, paulit-ulit na “jaya jaya” at mga pagpupugay na “namaḥ”. Sa sistematikong paglalatag ng teolohiya, pinupuri si Śiva bilang nag-iisang Panginoon ng sansinukob, likas na dalisay na kamalayan, at katotohanang lampas sa salita at maging sa isip. Inilalarawan Siya bilang nirañjana (walang dungis), nirādhāra (walang sandigan ngunit sumusuporta sa lahat), niṣkāraṇodaya (pinagmulan na walang sanhi), nirantaraparānanda (di-napaputol na sukdulang kaligayahan), at nirvṛtikāraṇa (sanhi ng kapayapaan at mokṣa). Itinatampok din ang Kanyang ganap na kapangyarihan, pagiging di-maihahambing, paglaganap sa lahat nang walang hadlang, at kawalang-kupas. Bilang kabanata, ito’y liturhiya ng pagbigkas at buod ng aral, na gumagabay sa deboto sa nakaayos na pagninilay upang maganap ang karma at makamtan ang bungang espirituwal.

Shlokas

Verse 1

उपमन्युरुवाच । स्तोत्रं वक्ष्यामि ते कृष्ण पञ्चावरणमार्गतः । योगेश्वरमिदं पुण्यं कर्म येन समाप्यते

Sinabi ni Upamanyu: “O Kṛṣṇa, ipahahayag ko sa iyo ang isang stotra ayon sa landas ng limang balabal (pañcāvaraṇa). Ito ang banal na aral ng Panginoon ng Yoga, si Śiva; sa pamamagitan nito, ang mga panata at pagsasanay espirituwal ay natatapos sa tunay na kaganapan.”

Verse 2

जय जय जगदेकनाथ शंभो प्रकृतिमनोहर नित्यचित्स्वभाव । अतिगतकलुषप्रपञ्चवाचामपि मनसां पदवीमतीततत्त्वम्

Tagumpay, tagumpay sa Iyo—Śambhu, ang iisang Panginoon ng sansinukob; Ikaw na nagbibigay-lugod maging sa Prakṛti, na ang likas ay walang-hanggang Kamalayan. Ikaw ang Katotohanang lampas sa abot ng isip at salita, sapagkat nalampasan Mo na ang maruming paglaganap ng makamundong anyo at guniguni.

Verse 3

स्वभावनिर्मलाभोग जय सुन्दरचेष्टित । स्वात्मतुल्यमहाशक्ते जय शुद्धगुणार्णव

Tagumpay sa Iyo, na ang likas na kalinisan ay walang-dungis at ang pagdanas ng kaligayahan ay dalisay; tagumpay sa Iyo, na ang mga kilos ay sukdulang marikit. Tagumpay sa Iyo, O Dakilang Kapangyarihan na kasingtulad ng Sarili Mong Ātman; tagumpay sa Iyo, O karagatan ng dalisay at ganap na mga katangian.

Verse 4

अनन्तकांतिसंपन्न जयासदृशविग्रह । अतर्क्यमहिमाधार जयानाकुलमंगल

O Panginoong Shiva, puspos ng walang-hanggang ningning, ang anyo Mo’y wari’y ang mismong Tagumpay; Ikaw ang sandigan ng di-maaarok na kadakilaan; Ikaw ang Mapalad, laging malinaw at di nalilito sa pagwawagi.

Verse 5

निरंजन निराधार जय निष्कारणोदय । निरन्तरपरानन्द जय निर्वृतिकारण

Tagumpay sa Iyo, O Shiva na walang dungis, walang sinasandigan at sa Sarili Mo’y nananatili; tagumpay sa Iyo na nagpapakita nang walang sanhi. Tagumpay sa Iyo, ang di-napapatid na Kataas-taasang Kaligayahan; tagumpay sa Iyo, ang sanhi ng moksha at ganap na kapayapaan.

Verse 6

जयातिपरमैश्वर्य जयातिकरुणास्पद । जय स्वतंत्रसर्वस्व जयासदृशवैभव

Tagumpay sa Iyo, O Shiva, ang kataas-taasang pagka-Panginoon na di malalampasan; tagumpay sa Iyo, tahanan ng habag. Tagumpay sa Iyo, ganap na malaya at Ikaw ang lahat sa lahat; tagumpay sa Iyo, ang karangalan Mong walang kapantay.

Verse 7

जयावृतमहाविश्व जयानावृत केनचित् । जयोत्तर समस्तस्य जयात्यन्तनिरुत्तर

Siya ang mismong Tagumpay—bumabalot sa malawak na sansinukob; ngunit walang anumang makapagtatakip sa Kanya. Siya ang pinakadakilang pagwawagi sa lahat, at ang Kanyang tagumpay ay ganap, lampas sa anumang mas mataas na paghahambing.

Verse 8

जयाद्भुत जयाक्षुद्र जयाक्षत जयाव्यय । जयामेय जयामाय जयाभाव जयामल

Tagumpay sa Kamangha-mangha; tagumpay sa Hindi Kailanman Marupok. Tagumpay sa Di-Nasusugatan; tagumpay sa Di-Nasisira. Tagumpay sa Di-Masusukat; tagumpay sa Higit sa māyā. Tagumpay sa Walang-kundisyong Pag-iral; tagumpay sa Walang-dungis na Banal.

Verse 9

महाभुज महासार महागुण महाकथ । महाबल महामाय महारस महारथ

O Panginoong makapangyarihan ang mga bisig—dakila sa diwa, sagana sa mapalad na mga katangian, at bukal ng pinakadakilang mga banal na salaysay; O may sukdulang lakas—malawak ang banal Mong Māyā, pinakamataas ang tamis ng kaligayahan, at Ikaw ang maharatha, ang walang kapantay na mandirigmang karwaheng may ganap na kapangyarihang espirituwal.

Verse 10

नमः परमदेवाय नमः परमहेतवे । नमश्शिवाय शांताय नमश्शिवतराय ते

Pagpupugay sa Kataas-taasang Diyos, pagpupugay sa Pinakamataas na Sanhi. Pagpupugay kay Śiva na Mapayapa; pagpupugay sa Iyo, ang pinakamasaganang mapalad—Śiva na higit sa lahat.

Verse 11

त्वदधीनमिदं कृत्स्नं जगद्धि ससुरासुरम् । अतस्त्वद्विहितामाज्ञां क्षमते को ऽतिवर्तितुम्

Ang buong sansinukob na ito—kasama ang mga deva at mga asura—ay tunay na nasa ilalim ng Iyong kapangyarihan. Kaya sino ang makalalabag sa utos na Iyong itinakda?

Verse 13

अयं पुनर्जनो नित्यं भवदेकसमाश्रयः । भवानतो ऽनुगृह्यास्मै प्रार्थितं संप्रयच्छतु

Ang taong ito ay tunay na laging kumakapit at sumisilong sa Iyo lamang. Kaya, O Panginoon, sa Iyong habag, pagpalain siya at ipagkaloob nang ganap ang kanyang ipinanalangin.

Verse 14

जयांबिके जगन्मातर्जय सर्वजगन्मयि । जयानवधिकैश्वर्ये जयानुपमविग्रहे

Tagumpay sa Iyo, O Ambikā, Ina ng mga daigdig! Tagumpay sa Iyo na lumulukob sa buong sansinukob. Tagumpay sa Iyo na ang kapangyarihan ay walang hanggan; tagumpay sa Iyong banal na anyo na walang kapantay.

Verse 15

जय वाङ्मनसातीते जयाचिद्ध्वांतभंजिके । जय जन्मजराहीने जय कालोत्तरोत्तरे

Tagumpay sa Iyo na lampas sa salita at isip; tagumpay sa Iyo na dumudurog sa dilim ng kamangmangan. Tagumpay sa Iyo na walang kapanganakan at walang pagtanda; tagumpay sa Iyo na higit pa sa Panahon—ang Kataas-taasan, lampas sa lampas.

Verse 16

जयानेकविधानस्थे जय विश्वेश्वरप्रिये । जय विश्वसुराराध्ये जय विश्वविजृंभिणि

Tagumpay sa Iyo na nananahan sa di-mabilang na paraan at anyo! Tagumpay sa Iyo, minamahal ng Panginoon ng sansinukob! Tagumpay sa Iyo na sinasamba ng lahat ng mga diyos sa mga daigdig! Tagumpay sa Iyo na lumalawak at lumulukob sa buong kosmos!

Verse 17

जय मंगलदिव्यांगि जय मंगलदीपिके । जय मंगलचारित्रे जय मंगलदायिनि

Tagumpay sa Iyo, O Mapalad, na may maningning na banal na mga sangkap! Tagumpay sa Iyo, O ilaw ng pagpapala na nagliliwanag sa lahat! Tagumpay sa Iyo, O may mapalad na asal! Tagumpay sa Iyo, O tagapagkaloob ng pagpapala!

Verse 18

नमः परमकल्याणगुणसंचयमूर्तये । त्वत्तः खलु समुत्पन्नं जगत्त्वय्येव लीयते

Pagpupugay sa Iyo, na ang mismong anyo ay kayamanan ng pinakadakilang mga katangiang mapalad. Tunay, mula sa Iyo lamang sumisibol ang sansinukob na ito, at sa Iyo rin lamang ito nalulusaw.

Verse 19

त्वद्विनातः फलं दातुमीश्वरोपि न शक्नुयात् । जन्मप्रभृति देवेशि जनोयं त्वदुपाश्रितः

Kung wala Ka, O Diyosa—Panginoon ng mga Deva—kahit si Īśvara ay hindi makapagkakaloob ng bunga (ng gawa at pagsamba). Mula pa sa kapanganakan, ang buong daigdig na ito ay kumakalinga sa Iyo.

Verse 20

अतो ऽस्य तव भक्तस्य निर्वर्तय मनोरथम् । पञ्चवक्त्रो दशभुजः शुद्धस्फटिकसन्निभः

Kaya nga, tuparin Mo ang minimithing hangarin ng debotong ito na Iyo. (Namamasdan niya) ang Panginoon na may limang mukha at sampung bisig, nagniningning na tila dalisay na kristal—isang mapalad na anyong saguṇa na nagkakaloob ng biyaya sa kaluluwang nakagapos.

Verse 21

भक्त्या मयार्चितो मह्यं प्रार्थितं शं प्रयच्छतु । सदाशिवांकमारूढा शक्तिरिच्छा शिवाह्वया

Nawa’y ang Mapalad na Panginoon—na aking sinamba nang may debosyon at aking dinasalan—ay magkaloob sa akin ng kagalingan. Sa kandungan ni Sadāśiva ay nakaluklok ang Icchā-śakti, ang Kapangyarihan ng Kalooban, na kilala sa pangalang Śivā.

Verse 22

जननी सर्वलोकानां प्रयच्छतु मनोरथम् । शिवयोर्दयिता पुत्रौ देवौ हेरंबषण्मुखौ

Nawa’y ipagkaloob ng Banal na Ina ng lahat ng daigdig ang minimithing hangarin (ng mga deboto). Minamahal nina Śiva at Pārvatī ang dalawa niyang anak na diyos: si Heramba (Gaṇeśa) at ang Panginoong May Anim na Mukha (Ṣaṇmukha/Kārttikeya).

Verse 23

शिवानुभावौ सर्वज्ञौ शिवज्ञानामृताशिनौ । तृप्तौ परस्परं स्निग्धौ शिवाभ्यां नित्यसत्कृतौ

Kapwa sila nakatatag sa tuwirang karanasan kay Śiva, ganap na nakaaalam, at pinagyayaman ng nektar ng kaalamang-Śiva. Laging ganap ang kasiyahan, magiliw sa isa’t isa, at palagi silang pinararangalan ni Śiva at ng Kanyang Śakti.

Verse 24

सत्कृतौ च सदा देवौ ब्रह्माद्यैस्त्रिदशैरपि । सर्वलोकपरित्राणं कर्तुमभ्युदितौ सदा

Ang dalawang Diyos na iyon ay laging pinararangalan—ni Brahmā at ng iba pang mga diyos—at palagi silang matatag na tumitindig upang pangalagaan ang lahat ng mga daigdig.

Verse 25

स्वेच्छावतारं कुर्वंतौ स्वांशभेदैरनेकशः । ताविमौ शिवयोः पार्श्वे नित्यमित्थं मयार्चितौ

Sa sariling kalooban, sila’y nagkakatawang-tao bilang mga avatāra, at sa maraming paghahati ng kanilang sariling bahagi ay nagpapakita sa iba’t ibang anyo. Ang dalawang ito’y laging nasa tabi ni Śiva; kaya’t patuloy ko silang sinasamba sa ganitong paraan.

Verse 26

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य प्रार्थितं मे प्रयच्छताम् । शुद्धस्फटिकसंकाशमीशानाख्यं सदाशिवम्

Sa paggalang sa utos ng dalawang iyon, ipagkaloob sa akin ang aking hinihiling: si Sadāśiva na tinatawag na Īśāna, nagniningning na gaya ng dalisay na kristal.

Verse 27

मूर्धाभिमानिनी मूर्तिः शिवस्य परमात्मनः । शिवार्चनरतं शांतं शांत्यतीतं मखास्थितम्

Ito ang anyo ng Kataas-taasang Sarili, si Panginoong Śiva, na namamayani (at kinikilala) sa ulo. Ito’y nakatuon sa pagsamba kay Śiva, payapa, lampas pa sa kapayapaan, at nakatatag sa handog na ritwal—ngunit hindi ginagapos ng mga tali nito.

Verse 28

पञ्चाक्षरांतिमं बीजं कलाभिः पञ्चभिर्युतम् । प्रथमावरणे पूर्वं शक्त्या सह समर्चितम्

Ang huling bīja (binhing pantig) ng limang-pantig na mantra (Pañcākṣarī), na may limang kalā (banal na kapangyarihan), ay unang sasambahin sa unang āvaraṇa, kasama si Śakti.

Verse 29

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । बालसूर्यप्रतीकाशं पुरुषाख्यं पुरातनम्

Nawa’y ipagkaloob sa akin ng Kataas-taasang Brahman na lubhang dalisay ang aking idinalangin—ang Sinaunang Pinagmulan na tinatawag na Puruṣa, walang sukat ang katandaan, nagniningning na gaya ng bagong sikat na araw.

Verse 30

पूर्ववक्त्राभिमानं च शिवस्य परमेष्ठिनः । शांत्यात्मकं मरुत्संस्थं शम्भोः पादार्चने रतम्

Siya ang namumunong pagkakakilanlan-sa-sarili (abhimāna) ni Śiva, ang Kataas-taasang Panginoon, sa silangang mukha—payapa ang diwa, nananahan sa kalagayan ng mga Marut, at laging nalulugod sa pagsamba sa mga paa ni Śambhu.

Verse 31

प्रथमं शिवबीजेषु कलासु च चतुष्कलम् । पूर्वभागे मया भक्त्या शक्त्या सह समर्चितम्

Una, sa mga binhi ni Śiva at sa kanilang mga banal na kalā, sinamba ko nang may debosyon ang apat-na-bahaging kapangyarihan sa unang bahagi—kasama si Śakti.

Verse 32

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । अञ्जनादिप्रतीकाशमघोरं घोरविग्रहम्

Nawa’y ipagkaloob sa akin ng Kataas-taasang Brahman na lubhang dalisay ang aking idinalangin—Siya na kumikislap na maitim gaya ng koliryum; ang Aghora, ang mapagpala at maamo, subalit nag-aanyong mabagsik upang supilin ang pagkagapos at ingatan ang mga deboto.

Verse 33

देवस्य दक्षिणं वक्त्रं देवदेवपदार्चकम् । विद्यापादं समारूढं वह्निमण्डलमध्यगम्

Ang timog na mukha ng Panginoon—na sumasamba sa mga paa ng Diyos ng mga diyos—ay nananahan sa simulain ng Vidyā, at nakatindig sa gitna ng bilog ng apoy.

Verse 34

द्वितीयं शिवबीजेषु कलास्वष्टकलान्वितम् । शंभोर्दक्षिणदिग्भागे शक्त्या सह समर्चितम्

Sa mga bīja-mantra ni Śiva, ang ikalawang bīja ay kalooban ng walong kalā (mga kapangyarihang banal). Ito’y dapat sambahin nang wasto sa dakong timog ni Śambhu, kasama si Śakti.

Verse 35

पवित्रं मध्यमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । कुंकुमक्षोदसंकाशं वामाख्यं वरवेषधृक्

Nawa’y ang nagpapabanal na Brahman sa gitna—na aking taimtim na idinalangin—ay ipagkaloob sa akin ang aking hinihiling. Siya’y maningning na tila pulbos ng saffron at sindur, kilala bilang Vāma, at nakabihis ng mapalad at marangal na kasuotan.

Verse 36

वक्त्रमुत्तरमीशस्य प्रतिष्ठायां प्रतिष्ठितम् । वारिमंडलमध्यस्थं महादेवार्चने रतम्

Ang hilagang mukha ng Panginoon ay itinatag sa ritwal ng pratiṣṭhā (pag-aangkop at paglalagak). Nanahan sa gitna ng bilog ng tubig, nananatili itong masikhay sa pagsamba kay Mahādeva.

Verse 37

तुरीयं शिवबीजेषु त्रयोदशकलान्वितम् । देवस्योत्तरदिग्भागे शक्त्या सह समर्चितम्

Sa mga bīja-mantra ni Śiva, ang “ikaapat” (turīya) ay kalooban ng labintatlong kalā (mga kapangyarihan). Ito’y dapat sambahin kasama si Śakti sa hilagang dako ng banal na pagdalo ng Panginoon.

Verse 38

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । शंखकुंदेंदुधवलं संध्याख्यं सौम्यलक्षणम्

Nawa’y ipagkaloob sa akin ng Kataas-taasang Brahman na lubhang dalisay ang aking ipinanalangin—Siya na puti gaya ng kabibe ng shankha, ng bulaklak na sampagita, at ng buwan, na tinatawag na Sandhyā, taglay ang maamo at mapalad na mga tanda.

Verse 39

शिवस्य पश्चिमं वक्त्रं शिवपादार्चने रतम् । निवृत्तिपदनिष्ठं च पृथिव्यां समवस्थितम्

Ang kanlurang mukha ni Shiva ay nakatuon sa pagsamba sa mga paa ni Shiva; nananatili ito sa kalagayang tinatawag na Nivṛtti at nakatatag sa sangkap na lupa.

Verse 40

तृतीयं शिवबीजेषु कलाभिश्चाष्टभिर्युतम् । देवस्य पश्चिमे भागे शक्त्या सह समर्चितम्

Ang ikatlong Shiva-bīja (binhing mantra), na may walong kalā (banal na lakas), ay dapat sambahin sa kanlurang panig ng Panginoon, kasama si Śakti, nang may nararapat na paggalang.

Verse 41

पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । शिवस्य तु शिवायाश्च हृन्मूर्तिशिवभाविते

Nawa’y ipagkaloob ng lubhang dalisay at transendenteng Brahman ang aking ipinanalangin—O ikaw na anyo ng puso nina Śiva at Śivā (Pārvatī), at puspos ng mismong kalagayan ni Śiva.

Verse 42

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च शिखामूर्तिशिवाश्रिते

Sa pagdakila sa utos ng Dalawa bilang pinakamataas, nawa’y ipagkaloob nila ang aking hinihiling. O ikaw na kumakanlong kay Śiva sa anyong Śikhā-mūrti, na nauukol kina Śiva at Śivā (Pārvatī).

Verse 43

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च वर्मणा शिवभाविते

Sa paggalang sa utos nina Śiva at Śivā, nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang biyayang ninanais ko—O ikaw na puspos ng diwa ni Śiva, na pinangangalagaan ng baluting panangga nina Śiva at Śivā.

Verse 44

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च नेत्रमूर्तिशिवाश्रिते

Sa paggalang at pagpupugay sa utos nina Śiva at Śivā, nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang minimithing biyaya. O ikaw na nananahan sa anyong Śiva na siyang pagpapakita bilang “Mata” nina Śiva at Śivā!

Verse 45

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । अस्त्रमूर्ती च शिवयोर्नित्यमर्चनतत्परे

Sa paggalang sa utos ng banal na magkaparis—si Śiva at ang Kanyang Śakti—nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang aking minamahal na hangarin. At nawa’y manatili akong tapat sa walang patid na pagsamba kay Śiva, na nananahan bilang mismong anyo ng astra, ang banal na kapangyarihang tagapangalaga.

Verse 46

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । वामौ ज्येष्ठस्तथा रुद्रः कालो विकरणस्तथा

Matapos igalang at tanggapin nang marapat ang utos ng dalawang Śiva, nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang minimithing biyaya—ang Vāma, Jyeṣṭha, Rudra, Kāla, at gayundin ang Vikaraṇa.

Verse 47

बलो विकरणश्चैव बलप्रमथनः परः । सर्वभूतस्य दमनस्तादृशाश्चाष्टशक्तयः

Si Bala, si Vikaraṇa, at ang kataas-taasang Balapramathana; at si Damanā, ang nagpapasuko sa lahat ng nilalang—ganyan ang walong Śakti ng Panginoong Śiva.

Verse 48

प्रार्थितं मे प्रयच्छंतु शिवयोरेव शासनात् । अथानंतश्च सूक्ष्मश्च शिवश्चाप्येकनेत्रकः

Sa mismong utos ng Banal na Magkaparis (Śiva at Śivā), nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang aking idinalangin. At yaong kataas-taasang katotohanan ay si Ananta—walang hanggan; si Sūkṣma—napakapino; at si Śiva rin mismo, ang Panginoong May Isang Mata.

Verse 49

एक रुद्राख्यमर्तिश्च श्रीकण्ठश्च शिखंडकः । तथाष्टौ शक्तयस्तेषां द्वितीयावरणे ऽर्चिताः

Ang isa ay ang anyong tinatawag na Rudra; gayundin sina Śrīkaṇṭha at Śikhaṇḍaka. At ang kanilang walong Śakti ay sinasamba rin sa ikalawang bilog na nakapalibot.

Verse 50

ते मे कामं प्रयच्छंतु शिवयोरेव शासनात् । भवाद्या मूर्तयश्चाष्टौ तासामपि च शक्तयः

Sa mismong utos ng Banal na Magkaparis—si Śiva at ang Kanyang Śakti—nawa’y ipagkaloob sa akin ng walong pagpapakita na nagsisimula kay Bhava ang ninanais kong biyaya; at gayundin nawa’y ipagkaloob din ito ng kanilang mga Śakti.

Verse 51

महादेवादयश्चान्ये तथैकादशमूर्तयः । शक्तिभिस्सहितास्सर्वे तृतीयावरणे स्थिताः

Si Mahādeva at ang iba pang banal na anyo, gayundin ang Labing-isang Pagpapakita, na pawang may kani-kanilang Śakti, ay nananahan sa ikatlong pabalat (āvaraṇa) ng banal na kaayusang kosmiko.

Verse 52

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां दिशंतु फलमीप्सितम् । वृक्षराजो महातेजा महामेघसमस्वनः

Matapos parangalan nang nararapat ang utos ni Śiva, nawa’y ipagkaloob ng “hari ng mga punò”—nagniningning sa dakilang tejas at umuugong na tila makapangyarihang ulap—ang ninanais na bunga (ng ritwal at debosyon).

Verse 53

मेरुमंदरकैलासहिमाद्रिशिखरोपमः । सिताभ्रशिखराकारः ककुदा परिशोभितः

Nagpakita siya na wari’y matatayog na tuktok ng Meru, Mandara, Kailāsa, at Himālaya—hugis tulad ng taluktok ng mapuputing ulap—marikit na pinalalamutian ng maningning na umbok (kakudā).

Verse 54

महाभोगींद्रकल्पेन वालेन च विराजितः । रक्तास्यशृंगचरणौ रक्तप्रायविलोचनः

Siya’y nagniningning, pinalamutian ng isang makapangyarihang buntot na tulad ng sa hari ng mga ahas. Ang bibig, mga sungay, at mga paa niya’y mapula, at ang mga mata’y halos lubos na kulay-krimson.

Verse 55

पीवरोन्नतसर्वांगस्सुचारुगमनोज्ज्वलः । प्रशस्तलक्षणः श्रीमान्प्रज्वलन्मणिभूषणः

Ang buo niyang anyo’y hitik at wasto ang sukat, marangal at maningning; ang lakad niya’y marikit at nagliliwanag. Taglay ang mapalad na mga tanda at puspos ng karangalan, siya’y kumikislap, pinalamutian ng mga hiyas na wari’y naglalagablab sa liwanag.

Verse 56

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवयोर्ध्वजवाहनः । तथा तच्चरणन्यासपावितापरविग्रहः

Siya’y minamahal ni Śiva at lubos na nakatuon sa Kanya; taglay niya ang watawat ni Śiva. Bukod dito, ang mismong anyo niya’y pinabanal ng paglalapat ng mga paa ni Śiva sa kanya.

Verse 57

गोराजपुरुषः श्रीमाञ्छ्रीमच्छूलवरायुधः । तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु

Nawa’y ang maluwalhating Panginoon—si Gorājapuruṣa, na may tangan sa maningning na trisula bilang dakilang sandata—ay igalang ang utos ng Banal na Mag-asawa at ipagkaloob sa akin ang minimithing biyaya.

Verse 58

नन्दीश्वरो महातेजा नगेन्द्रतनयात्मजः । सनारायणकैर्देवैर्नित्यमभ्यर्च्य वंदितः

Si Nandīśvara, na may dakilang ningning—isinilang mula sa anak na babae ng Panginoon ng mga bundok—ay laging sinasamba at buong paggalang na binabati ng mga diyos, kasama si Nārāyaṇa (Viṣṇu).

Verse 59

शर्वस्यांतःपुरद्वारि सार्धं परिजनैः स्थितः । सर्वेश्वरसमप्रख्यस्सर्वासुरविमर्दनः

Nakatayo sa tarangkahan ng panloob na palasyo ni Śarva, kasama ang kanyang mga kasama, siya’y nagmistulang Kataas-taasang Panginoon ng lahat—ang dumudurog sa bawat hukbo ng mga asura.

Verse 60

सर्वेषां शिवधर्माणामध्यक्षत्वे ऽभिषेचितः । शिवप्रियश्शिवासक्तश्श्रीमच्छूलवरायुधः

Siya’y pinahiran bilang tagapangasiwa ng lahat ng mga disiplina ni Śiva—minamahal ni Śiva, lubos na nakatuon kay Śiva, at maringal na may tangan ng trisula bilang dakilang sandata.

Verse 61

शिवाश्रितेषु संसक्तस्त्वनुरक्तश्च तैरपि । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे कामं प्रयच्छतु

Nawa’y siya—taimtim na nakakapit sa mga nagkubli kay Śiva at minamahal din nila—ay gumalang sa utos ni Śiva at ipagkaloob sa akin ang biyayang aking minimithi.

Verse 62

महाकालो महाबाहुर्महादेव इवापरः । महादेवाश्रितानां १ तु नित्यमेवाभिरक्षतु

Nawa’y si Mahākāla—makapangyarihan ang bisig, na wari’y isa pang Mahādeva—ay laging magtanggol sa mga kumukupkop kay Mahādeva.

Verse 63

शिवप्रियः शिवासक्तश्शिवयोरर्चकस्सदा । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम्

Nawa’y ang debotong iyon—minamahal ni Śiva, lubos na nalulubog kay Śiva, at laging sumasamba sa Banal na Magkaparis na Śiva–Śivā—sa paggalang sa utos nina Śiva at Śivā, ay ipagkaloob sa akin ang aking minimithi.

Verse 64

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु । ब्रह्माणी चैव माहेशी कौमारी वैष्णवी तथा

Sa paggalang sa utos ng dalawang iyon, nawa’y ipagkaloob niya ang aking ninanais. Gayundin, nawa’y sumang-ayon at tumulong din sina Brahmāṇī, Māheśī, Kaumārī, at Vaiṣṇavī.

Verse 65

वाराही चैव माहेंद्री चामुंडा चंडविक्रमा । एता वै मातरः सप्त सर्वलोकस्य मातरः

Sina Varāhī, Māhendrī, at si Cāmuṇḍā na may mabangis na kagitingan—sila nga ang Pitong Ina, ang mga Ina ng buong sansinukob at ng lahat ng daigdig.

Verse 66

प्रार्थितं मे प्रयच्छंतु परमेश्वरशासनात् । मत्तमातंगवदनो गंगोमाशंकरात्मजः

Sa utos ng Kataas-taasang Panginoon, nawa’y ipagkaloob sa akin ang aking idinalangin—ang anak nina Gaṅgā, Umā, at Śaṅkara, na ang mukha’y tulad ng lasing na elepante.

Verse 67

आकाशदेहो दिग्बाहुस्सोमसूर्याग्निलोचनः । ऐरावतादिभिर्दिव्यैर्दिग्गजैर्नित्यमर्चितः

Ang katawan Niya ay mismong kalangitan; ang mga dako ang Kaniyang mga bisig; ang Buwan, Araw, at Apoy ang Kaniyang mga mata. Siya’y laging sinasamba ng mga makalangit na elepante ng mga panig, mula kay Airāvata.

Verse 68

शिवज्ञानमदोद्भिन्नर्स्त्रिदशानामविघ्नकृत् । विघ्नकृच्चासुरादीनां विघ्नेशः शिवभावितः

Lasing sa kadakilaang isinilang ng kaalaman kay Śiva, siya’y nagiging tagapag-alis ng mga hadlang para sa mga deva; ngunit para sa mga asura at mga katulad nila, siya naman ang lumilikha ng mga hadlang—ang Vighneśa na ito’y laging puspos ng kapangyarihan at layon ni Śiva.

Verse 69

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । षण्मुखश्शिवसम्भूतः शक्तिवज्रधरः प्रभुः

Sa paggalang sa utos ni Śiva, nawa’y ipagkaloob sa akin ng Panginoong iyon—si Ṣaṇmukha na isinilang kay Śiva, ang makapangyarihang may tangan ng sibat na Śakti at ng vajra—ang aking minimithi.

Verse 70

अग्नेश्च तनयो देवो ह्यपर्णातनयः पुनः । गंगायाश्च गणांबायाः कृत्तिकानां तथैव च

Ang banal na Panginoon na iyon ay sinasabing anak din ni Agni; at muli, anak ni Aparṇā (Pārvatī). Gayundin, siya’y binabanggit na isinilang mula kay Gaṅgā, mula kay Gaṇāmbā (Ina ng mga Gaṇa), at mula rin sa mga Kṛttikā.

Verse 71

विशाखेन च शाखेन नैगमेयेन चावृतः । इंद्रजिच्चंद्रसेनानीस्तारकासुरजित्तथा

Siya’y napalibutan nina Viśākha at Śākha, at gayundin ni Naigameya; gayon din (naroon) sina Indrajit, Candrasenānī, at Tārikāsurajit.

Verse 72

शैलानां मेरुमुख्यानां वेधकश्च स्वतेजसा । तप्तचामीकरप्रख्यः शतपत्रदलेक्षणः

Sa sariling likas na liwanag, kaya niyang tumagos maging sa mga bundok—sa Meru at iba pa. Kumikinang siya na parang tunaw na ginto, at ang mga mata niya’y tulad ng mga talulot ng lotus na may sandaang talulot.

Verse 73

कुमारस्सुकुमाराणां रूपोदाहरणं महत् । शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपदार्चकस्सदा

Si Kumāra ay dakilang huwaran ng kagandahan sa mga pinakakaakit-akit. Siya’y minamahal ni Śiva, laging nakatuon kay Śiva, at palaging sumasamba sa banal na mga paa ni Śiva.

Verse 74

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा शिवयोर्यजनेरता

Matapos parangalan nang wasto ang utos ni Śiva at Śakti, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang aking ninanais—siya na pinakamatanda, pinakadakila, tagapagkaloob ng biyaya, at laging masigasig sa pagsamba kina Śiva at Śakti.

Verse 75

तयोराज्ञां पुरस्कृत्य सा मे दिशतु कांक्षितम् । त्रैलोक्यवंदिता साक्षादुल्काकारा गणांबिका

Sa paggalang sa utos ng dalawang iyon, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang minimithing biyaya—si Gaṇāmbikā mismo, na pinupuri sa tatlong daigdig, na hayagang nagpakita sa anyong tulad ng bulalakaw.

Verse 76

जगत्सृष्टिविवृद्ध्यर्थं ब्रह्मणा ऽभ्यर्थिता शिवात् । शिवायाः प्रविभक्ताया भ्रुवोरन्तरनिस्सृताः

Para sa paglikha at pagdami ng sanlibutan, si Brahmā ay nanalangin kay Śiva; at nang si Śivā ay magpakita sa isang anyong nahahati, (sila) ay lumitaw mula sa pagitan ng kanyang dalawang kilay.

Verse 77

दक्षायणी सती मेना तथा हैमवती ह्युमा । कौशिक्याश्चैव जननी भद्रकाल्यास्तथैव च

Siya si Dakṣāyaṇī Satī; siya rin si Menā, anak na babae ni Himavat, at si Umā. Tunay na siya ang ina ni Kauśikī, at gayundin ang ina ni Bhadrakālī.

Verse 78

अपर्णायाश्च जननी पाटलायास्तथैव च । शिवार्चनरता नित्यं रुद्राणी रुद्रवल्लभा

Siya ang ina ni Aparṇā, at gayundin ni Pāṭalā. Laging nakatuon sa pagsamba kay Śiva, siya si Rudrāṇī—minamahal ni Rudra.

Verse 79

सत्कृट्य शिवयोराज्ञां सा मे दिशतु कांक्षितम् । चंडः सर्वगणेशानः शंभोर्वदनसंभवः

Matapos tanggapin nang may paggalang ang utos ni Śiva at ng Banal na Mag-asawa, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang minimithi kong biyaya. Si Caṇḍa—panginoon ng lahat ng gaṇa—ay isinilang mula sa mukha ni Śambhu (Panginoong Śiva).

Verse 80

सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । पिंगलो गणपः श्रीमाञ्छिवासक्तः शिवप्रियः

Matapos tanggapin nang may paggalang ang utos ni Śiva (at ng Kanyang Banal na Konsorte), nawa’y ipagkaloob sa akin ng maringal na gaṇa na si Piṅgala—tapat kay Śiva at minamahal ni Śiva—ang aking ninanais.

Verse 81

आज्ञया शिवयोरेव स मे कामं प्रयच्छतु । भृंगीशो नाम गणपः शिवराधनतत्परः

Sa mismong utos ni Śiva at ng Banal na Diyosa, nawa’y ipagkaloob niya ang aking hinihiling. Siya ang gaṇa na nagngangalang Bhṛṅgīśa, na lubos na nakatuon sa pagsamba sa Panginoong Śiva.

Verse 82

सम्बन्धसामान्यविवक्षया कर्मणि पष्ठी । प्रयच्छतु स मे कामं पत्युराज्ञा पुरःसरम् । वीरभद्रो महातेजा हिमकुंदेंदुसन्निभः

“Dito, ang anyong genitive ay ginagamit sa diwang ugnayang pangkalahatan kaugnay ng kilos.” Nawa’y ipagkaloob sa akin ng makapangyarihang Vīrabhadra—na kumikilos ayon sa utos ng aking Panginoon—ang minimithi kong layon. Si Vīrabhadra ay may dakilang ningning, tulad ng niyebe, sampagita, at buwan.

Verse 83

भद्रकालीप्रियो नित्यं मात्ःणां चाभिरक्षिता । यज्ञस्य च शिरोहर्ता दक्षस्य च दुरात्मनः

Siya’y laging minamahal ni Bhadrakālī at iniingatan ng mga Ina-Diyosa (Mātṛkā). Siya ang pumutol sa ulo ng handog na yajña, at siyang pumutol din sa ulo ni Dakṣa na masama ang loob.

Verse 84

उपेंद्रेंद्रयमादीनां देवानामंगतक्षकः । शिवस्यानुचरः श्रीमाञ्छिवशासनपालकः

Siya ang makapangyarihang tagapagtanggol, na wari’y mapagbantay na bantay sa mismong katawan ng mga diyos tulad nina Upendra (Viṣṇu), Indra, at Yama. Maluwalhati, siya’y laging kasama ni Śiva at tapat na nag-iingat at nagpapatupad ng mga kautusan ng Panginoong Śiva.

Verse 85

शिवयोः शासनादेव स मे दिशतु कांक्षितम् । सरस्वती महेशस्य वाक्सरोजसमुद्भवा

Sa mismong utos nina Śiva at Śivā (Pārvatī), nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang aking minimithi—si Sarasvatī, na sumibol mula sa lotus ng wika ni Maheśa.

Verse 86

शिवयोः पूजने सक्ता स मे दिशतु कांक्षितम् । विष्णोर्वक्षःस्थिता लक्ष्मीः शिवयोः पूजने रता

Nawa’y ang debotong laging nakatuon sa pagsamba sa Banal na Magkapareha—Śiva at ang Diyosa—ang magkaloob sa akin ng aking minimithi. Maging si Lakṣmī, na nananahan sa dibdib ni Viṣṇu, ay nagagalak sa pagsamba kina Śiva at Śivā (Pārvatī).

Verse 87

शिवयोः शासनादेव सा मे दिशतु कांक्षितम् । महामोटी महादेव्याः पादपूजापरायणा

Sa mismong utos nina Śiva at Śakti, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang aking minimithi—si Mahāmoṭī, na lubos na nakatuon sa pagsamba sa mga banal na paa ng Dakilang Diyosa, Mahādevī.

Verse 88

तस्या एव नियोगेन सा मे दिशतु कांक्षितम् । कौशिकी सिंहमारूढा पार्वत्याः परमा सुता

Sa mismong utos niya, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang aking minimithi—si Kauśikī, na nakasakay sa leon, ang kataas-taasang anak na babae ni Pārvatī.

Verse 89

विष्णोर्निद्रामहामाया महामहिषमर्दिनी । निशंभशुंभसंहत्री मधुमांसासवप्रिया

Siya ang Dakilang Māyā na nagiging yogic na pagtulog ni Viṣṇu; ang makapangyarihang pumuksa sa dambuhalang demonyong kalabaw; ang tagapagwasak kina Niśumbha at Śumbha; at yaong nalulugod sa mga handog na pulot, karne, at inuming pinaasim o pinaalsa.

Verse 90

सत्कृत्य शासनं मातुस्सा मे दिशतु कांक्षितम् । रुद्रा रुद्रसमप्रख्याः प्रथमाः प्रथितौजसः

Matapos kong parangalan nang nararapat ang utos ng aking ina, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang minimithing biyaya. Yaong mga Rudra—kasingningning ni Rudra Mismo—ang nangunguna, bantog sa kanilang makapangyarihang lakas.

Verse 91

भूताख्याश्च महावीर्या महादेवसमप्रभाः । नित्यमुक्ता निरुपमा निर्द्वन्द्वा निरुपप्लवाः

Ang mga nilalang na tinatawag na Bhūta ay may dakilang kagitingan at may liwanag na maihahambing kay Mahādeva. Laging malaya, walang kapantay, lampas sa lahat ng magkasalungat na pares, at hindi naaantig ng anumang ligalig o pagbagsak.

Verse 92

सशक्तयस्सानुचरास्सर्वलोकनमस्कृताः । सर्वेषामेव लोकानां सृष्टिसंहरणक्षमाः

Taglay ang kani-kanilang banal na Śakti at may mga kasamang tagasunod, sila’y iginagalang ng lahat ng daigdig. May kakayahan silang lumikha at magpawi ng lahat ng mga kaharian ng sansinukob.

Verse 93

परस्परानुरक्ताश्च परस्परमनुव्रताः । परस्परमतिस्निग्धाः परस्परनमस्कृताः

Sila’y may pag-ibig sa isa’t isa, tapat sa mga panata ng bawat isa, lubhang magiliw at malapit ang damdamin, at laging nag-aalay ng paggalang at pagpupugay sa isa’t isa.

Verse 94

शिवप्रियतमा नित्यं शिवलक्षणलक्षिताः । सौम्याधारास्तथा मिश्राश्चांतरालद्वयात्मिकाः

Sila ay walang hangganang pinakamamahal ni Śiva, tinatakan ng mismong mga katangian ni Śiva. Ang ilan ay banayad sa kanilang saligang sumusuporta, at ang iba’y may halong likas—taglay ang dalawang-uring kalagayang nasa pagitan.

Verse 95

विरूपाश्च सुरूपाश्च नानारूपधरास्तथा । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं दिशंतु वै

Maging pangit man o maganda ang anyo, at maging taglay ang sari-saring anyo—pagkaraang igalang at tanggapin ang utos ni Śiva—nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang minimithing biyaya.

Verse 96

देव्या प्रियसखीवर्गो देवीलक्षणलक्षितः । सहितो रुद्रकन्याभिः शक्तिभिश्चाप्यनेकशः

Ang minamahal na pangkat ng mga matalik na kasama ng Diyosa—nakikilala sa mapalad na tanda at katangiang maka-diyos—ay nagsama-sama kasama ng mga anak na babae ni Rudra at ng maraming pagpapakita ni Śakti rin.

Verse 97

तृतीयावरणे शंभोर्भक्त्या नित्यं समर्चितः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्

Nawa’y yaong laging sinasamba nang may debosyon sa ikatlong pabalat ng dambana ni Śambhu, at marapat na gumagalang sa utos ng Banal na Magkaparis (Śiva at Śivā), ay magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 98

दिवाकरो महेशस्य मूर्तिर्दीप्तिसुमंडलः । निर्गुणो गुणसंकीर्णस्तथैव गुणकेवलः

Ang Araw ay hayag na anyo ni Maheshvara, napalilibutan ng makinang na bilog ng liwanag. Siya (ang Panginoon) ay lampas sa mga katangian (nirguṇa), ngunit nakikitang may halong mga katangian, at gayundin ay tila ganap na may mga katangian.

Verse 99

अविकारात्मकश्चाद्य एकस्सामान्यविक्रियः । असाधारणकर्मा च सृष्टिस्थितिलयक्रमात्

Siya ay may likas na di-nagbabago, ang Sinaunang Pinagmulan, at ang Nag-iisa; gayunman, nag-aanyong tila dumaraan sa karaniwang mga pagbabago. Ang Kanyang gawa ay natatangi at walang kapantay, sapagkat sumusunod sa kaayusan ng paglikha, pag-iingat, at pagkalusaw.

Verse 100

एवं त्रिधा चतुर्धा च विभक्ताः पञ्चधा पुनः । चतुर्थावरणे शंभोः पूजितश्चानुगैः सह

Kaya nito, sila’y inayos sa tatlong bahagi, sa apat na bahagi, at muli sa limang bahagi. Sa ikaapat na pabalat na santuwaryo ni Śambhu, Siya’y sinasamba kasama ng Kanyang mga tagasunod at kasama.

Verse 101

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्

Nawa’y ang taong minamahal ni Śiva, tapat na nakatuon kay Śiva, at laging abala sa pagsamba sa banal na mga paa ni Śiva—na marapat na gumagalang sa utos ng Banal na Magkaparis (Śiva at Śivā)—ay magkaloob sa akin ng pagpapala at kagandahang-palad.

Verse 102

दिवाकरषडंगानि दीप्ताद्याश्चाष्टशक्तयः । आदित्यो भास्करो भानू रविश्चेत्यनुपूर्वशः

Ang Araw (Divākara) ay may anim na sangkap, at may walong kapangyarihan (śakti) na nagsisimula sa ‘Dīptā’ (Ningning). Sa wastong pagkakasunod, Siya’y tinatawag na Āditya, Bhāskara, Bhānu, at Ravi.

Verse 103

अर्को ब्रह्मा तथा रुद्रो विष्नुश्चादित्यमूर्तयः । विस्तरासुतराबोधिन्याप्यायिन्यपराः पुनः

Si Arka (ang Araw), si Brahmā, si Rudra, at si Viṣṇu—ito ang mga anyo ni Āditya. Muli, may iba pang mga turo na higit na malawak, higit na nagpapalinaw ng pagkaunawa, at nagbibigay-lakas sa naghahanap.

Verse 104

उषा प्रभा तथा प्राज्ञा संध्या चेत्यपि शक्तयः । सोमादिकेतुपर्यंता ग्रहाश्च शिवभाविताः

Si Uṣā (bukang-liwayway), si Prabhā (liwanag), si Prājñā (nagniningning na karunungan), at si Sandhyā (ang sagradong sandali ng pagsasanib ng araw) ay mga banal na Śakti rin; at ang lahat ng tagapag-impluwensiya sa langit—mula kay Soma (Buwan) hanggang kay Ketu—ay nilulukuban, ginagabayan, at pinamamahalaan ni Śiva.

Verse 105

शिवयोराज्ञयानुन्ना मंगलं प्रदिशंतु मे । अथवा द्वादशादित्यास्तथा द्वादश शक्तयः

Sa utos ni Śiva at ng Kanyang Banal na Kabiyak (Śakti), nawa’y igawad sa akin ang pagpapala at kabutihang-palad. O kaya, nawa’y ang Labindalawang Āditya at gayundin ang Labindalawang Śakti ang magbigay sa akin ng kagalingan at kapayapaan.

Verse 106

ऋषयो देवगंधर्वाः पन्नगाप्सरसां गणाः । ग्रामण्यश्च तथा यक्षा राक्षसाश्चासुरास्तथा

Ang mga Ṛṣi, ang mga banal na Gandharva, ang mga pangkat ng Nāga at Apsaras, ang mga pinuno ng pamayanan, gayundin ang mga Yakṣa, Rākṣasa, at mga Asura—lahat ay nagkatipon.

Verse 107

सप्तसप्तगणाश्चैते सप्तच्छंदोमया हयाः । वालखिल्या दयश्चैव सर्वे शिवपदार्चकाः

Ito ang pitong pangkat na tigpipito, at ang mga kabayong hinubog mula sa pitong sukat ng mga himnong Veda. Ang mga pantas na Vālakhilya at ang iba pa—lahat sila’y sumasamba sa banal na mga paa ni Panginoong Śiva.

Verse 108

सत्कृत्यशिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे । ब्रह्माथ देवदेवस्य मूर्तिर्भूमण्डलाधिपः

Sa paggalang na pagtupad sa utos ni Śiva, nawa’y igawad sa akin ang pagpapala at kabutihang-palad. Tunay nga, si Brahmā—isang anyo ng Diyos ng mga diyos—ang naghaharing panginoon ng saklaw ng daigdig.

Verse 109

चतुःषष्टिगुणैश्वर्यो बुद्धितत्त्वे प्रतिष्ठितः । निर्गुणो गुणसंकीर्णस्तथैव गुणकेवलः

Nakatatag sa prinsipyo ng Buddhi (kosmik na katalinuhan), taglay ng Panginoon ang paghahari na nahahayag sa animnapu’t apat na banal na kagalingan. Gayunman, Siya’y Nirguṇa—lampas sa mga katangian; at ayon sa pananaw ng pahayag at karanasan, Siya’y tinutukoy ding Guṇa-saṃkīrṇa (kaugnay ng mga guṇa) at Guṇa-kevala (nahahayag bilang dalisay na guṇa).

Verse 110

अविकारात्मको देवस्ततस्साधारणः पुरः । असाधारणकर्मा च सृष्टिस्थितिलयक्रमात्

Ang Deva na iyon (Śiva) ay may di-nagbabagong diwa; kaya Siya ang pangkalahatan at sumasaklaw-sa-lahat na Katotohanang naroroon bago ang lahat. Ngunit sa maayos na daloy ng paglikha, pag-iingat, at pagkalusaw, ang Kanyang pagkilos ay pambihira—di tulad ng kaninuman.

Verse 111

भुवं त्रिधा चतुर्धा च विभक्तः पञ्चधा पुनः । चतुर्थावरणे शंभो पूजितश्च सहानुगैः

Ang daigdig sa lupa ay hinati sa tatlo, saka sa apat, at muli sa limang bahagi. Sa ikaapat na āvaraṇa, O Śambhu, Siya ay sinamba kasama ng Kanyang mga pangkat ng tagasunod.

Verse 112

शिवप्रियः शिवासक्तश्शिवपादार्चने रतः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्

Nawa’y ang minamahal ni Śiva—laging nakatuon kay Śiva, nagagalak sa pagsamba sa banal na mga paa ni Śiva—na gumagalang sa utos ng Banal na Magkaparis (Śiva at Śivā), ay magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 113

हिरण्यगर्भो लोकेशो विराट्कालश्च पूरुषः । सनत्कुमारः सनकः सनंदश्च सनातनः

Siya si Hiraṇyagarbha, ang Panginoon ng mga daigdig; Siya ang Anyong Kosmiko, ang Panahon mismo, at ang Kataas-taasang Purusha. Siya rin si Sanatkumāra, Sanaka, Sananda, at Sanātana—nagpapakita bilang mga walang-hanggang rishi upang magturo sa mga kaluluwa.

Verse 114

प्रजानां पतयश्चैव दक्षाद्या ब्रह्मसूनवः । एकादश सपत्नीका धर्मस्संकल्प एव च

Ang mga panginoon ng mga nilalang—nangunguna si Dakṣa—ay tunay na mga anak na isinilang mula sa isipan ni Brahmā. Labing-isa sila, bawat isa’y may sariling asawa; at kabilang sa kanila sina Dharma at Saṅkalpa rin.

Verse 115

शिवार्चनरताश्चैते शिवभक्तिपरायणाः । शिवाज्ञावशगास्सर्वे दिशंतु मम मंगलम्

Nawa’y ang lahat ng debotong ito—laging abala sa pagsamba kay Śiva, ganap na nakatuon sa Śiva-bhakti, at masunurin sa utos ni Śiva—ay magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 116

चत्वारश्च तथा वेदास्सेतिहासपुराणकाः । धर्मशास्त्राणि विद्याभिर्वैदिकीभिस्समन्विताः

Ang apat na Veda, kasama ang mga Itihāsa at Purāṇa, at ang mga Dharmaśāstra na pinagkalooban ng mga disiplina ng Veda (vaidikī vidyā), ay itinatag bilang mga mapagkakatiwalaang sandigan upang maunawaan ang dharma at ang landas na humahantong sa kalayaan sa ilalim ng Panginoon.

Verse 117

परस्परविरुद्धार्थाः शिवप्रकृतिपादकाः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे

Bagaman waring nagkakasalungat ang kanilang mga kahulugan, sa huli’y ipinahahayag nila ang tunay na kalikasan ni Śiva. Matapos kong igalang nang nararapat ang utos ni Śiva, nawa’y ipagkaloob nila sa akin ang pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 118

अथ रुद्रो महादेवः शंभोर्मूर्तिर्गरीयसी । वाह्नेयमण्डलाधीशः पौरुषैश्वर्यवान्प्रभुः

Pagkaraan, si Rudra—ang Mahādeva—ay nagpakita bilang pinakadakilang anyo ni Śambhu: ang hari ng bilog ng apoy, ang makapangyarihang Panginoon, puspos ng sukdulang banal na kamaharlikaan.

Verse 119

शिवाभिमानसंपन्नो निर्गुणस्त्रिगुणात्मकः । केवलं सात्त्विकश्चापि राजसश्चैव तामसः

Taglay ang kamalayang pagkakakilanlan bilang Śiva, Siya’y lampas sa mga guṇa, ngunit tinatanggap din Niya ang likas ng tatlong guṇa. Maaari Siyang magpakita bilang dalisay na sāttvika, at maaari ring magpakita bilang rājasa at tāmasa, ayon sa paraan ng Kanyang pagpapahayag para sa daigdig.

Verse 120

अविकाररतः पूर्वं ततस्तु समविक्रियः । असाधारणकर्मा च सृष्ट्यादिकरणात्पृथक्

Sa pasimula, Siya’y nananatili sa di-nagbabagong kalagayan; pagkaraan, Siya’y pantay na kumikilos sa pagpapahayag. Ang Kanyang gawa ay natatangi, hiwalay sa karaniwang mga kasangkapang nagdudulot ng paglikha at ng iba pa.

Verse 121

ब्रह्मणोपि शिरश्छेत्ता जनकस्तस्य तत्सुतः । जनकस्तनयश्चापि विष्णोरपि नियामकः

Siya na pumutol maging sa ulo ni Brahma ay ang pinagmulan ng isang iyon, at siya ring kanyang anak; at ang anak ng pinagmulang iyon ay siya ring tagapamahala—maging kay Vishnu.

Verse 122

बोधकश्च तयोर्नित्यमनुग्रहकरः प्रभुः । अंडस्यांतर्बहिर्वर्ती रुद्रो लोकद्वयाधिपः

Ang Panginoong iyon—na siyang laging gumigising sa dalawang iyon at ang patuloy na nagbibigay ng biyaya—ay si Rudra, ang soberanya ng parehong dako, na nananahan sa loob ng itlog ng sansinukob at gayundin sa labas nito.

Verse 123

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य स मे दिशतु मंगलम्

Nawa’y siya—minamahal ni Śiva, nakatuon kay Śiva, laging masigasig sa pagsamba sa mga paa ni Śiva, at inuuna ang utos ni Śiva—ang magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 124

तस्य ब्रह्म षडंगानि विद्येशांतं तथाष्टकम् । चत्वारो मूर्तिभेदाश्च शिवपूर्वाः शिवार्चकाः

Para sa Brahman na yaon (ang Kataas-taasang Katotohanan), may anim na sangkap; at mayroon ding pangkat na walo na nagtatapos kay Vidyeśa. Mayroon din namang apat na pagkakaiba ng pagpapakita—nagsisimula kay Śiva—na pawang mga sumasamba kay Śiva.

Verse 125

शिवो भवो हरश्चैव मृडश्चैव तथापरः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य मंगलं प्रदिशंतु मे

Nawa’y si Śiva—na kilala bilang Bhava, Hara, at Mṛḍa—kasama ng iba pang banal na anyo, na inuuna ang utos ni Śiva, ay magkaloob sa akin ng pagpapala at kagandahang‑palad.

Verse 126

अथ विष्णुर्महेशस्य शिवस्यैव परा तनुः । वारितत्त्वाधिपः साक्षादव्यक्तपदसंस्थितः

Ngayon, si Viṣṇu ay tunay na katawang pinakamataas ni Maheśa—si Śiva mismo; siya ang tuwirang Panginoon ng simulain ng Tubig (vāri-tattva), na nakatatag sa kalagayang Di‑nahahayag (avyakta).

Verse 127

निर्गुणस्सत्त्वबहुलस्तथैव गुणकेवलः । अविकाराभिमानी च त्रिसाधारणविक्रियः

Siya’y lampas sa mga guṇa, subalit upang magpahayag ay nangingibabaw sa Kanya ang liwanag na sāttvika; gayundin, Siya ang saligan ng mismong mga guṇa. Bagama’t tunay na di‑nagbabago, inaangkin Niya ang tindig na “ako ang kumikilos” upang turuan ang daigdig, at inihahayag ang mga pagbabagong karaniwan sa tatlong guṇa nang Siya mismo’y hindi nababago.

Verse 128

असाधारणकर्मा च सृष्ट्यादिकरणात्पृथक् । दक्षिणांगभवेनापि स्पर्धमानः स्वयंभुवा

Taglay niya ang pambihirang kapangyarihan ng pagkilos, hiwalay sa karaniwang mga sanhi ng paglikha at iba pa; at bagaman isinilang mula sa kanang panig (ng Panginoon), nakipagpaligsahan pa rin siya sa Sariling-Isinilang (Brahmā).

Verse 129

आद्येन ब्रह्मणा साक्षात्सृष्टः स्रष्टा च तस्य तु । अंडस्यांतर्बहिर्वर्ती विष्णुर्लोकद्वयाधिपः

Si Viṣṇu ay tuwirang iniluwal ng sinaunang Brahmā; at siya naman, sa kaayusang iyon, ay naging isang tagapaglikha. Naninirahan siya sa loob at labas ng kosmikong itlog, at namumuno si Viṣṇu sa dalawang saklaw ng pag-iral. Sa pananaw na Śaiva, ito’y tumutukoy sa tungkuling pamumuno ni Viṣṇu sa loob ng paglikha, samantalang ang Kataas-taasang Pati—Śiva—ay nananatiling transendente, pinagmumulan na lampas sa lahat ng hurisdiksiyong kosmiko.

Verse 130

असुरांतकरश्चक्री शक्रस्यापि तथानुजः । प्रादुर्भूतश्च दशधा भृगुशापच्छलादिह

Dito, ang may hawak ng diskong banal—tagapuksa ng mga asura at nakababatang kapatid ni Śakra (Indra)—ay nagpakita sa sampung anyo, sa pagkukunwaring dahil sa sumpa ni Bhṛgu.

Verse 131

भूभारनिग्रहार्थाय स्वेच्छयावातरक्षितौ । अप्रमेयबलो मायी मायया मोहयञ्जगत्

Upang supilin ang bigat na pasan ng daigdig, sa sariling kalooban Niya ay tumanggap Siya ng pagkakatawang-tao. Taglay ang di-masukat na lakas, ang Panginoon—tagapaghari ng Māyā—ay nililinlang ang sanlibutan sa pamamagitan ng Kaniyang Māyā.

Verse 132

मूर्तिं कृत्वा महाविष्णुं सदाशिष्णुमथापि वा । वैष्णवैः पूजितो नित्यं मूर्तित्रयमयासने

Nang likhain ang isang anyong-samba ni Mahāviṣṇu—o maging ni Sadāśiva—Siya’y sinasamba araw-araw ng mga Vaiṣṇava, na nakaluklok sa trono na naglalaman ng tatlong anyo.

Verse 133

शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य स मे दिशतु मंगलम्

Nawa’y siya—minamahal ni Śiva, tapat na deboto ni Śiva, laging abala sa pagsamba sa banal na mga paa ni Śiva, at inuuna ang utos ni Śiva—ang magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 134

वासुदेवो ऽनिरुद्धश्च प्रद्युम्नश्च ततः परः । संकर्षणस्समाख्याताश्चतस्रो मूर्तयो हरेः

Si Vāsudeva, si Aniruddha, si Pradyumna, at pagkatapos ay si Saṅkarṣaṇa—sila ang ipinahahayag na apat na pagpapakita (vyūha) ni Hari.

Verse 135

मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नारसिंहो ऽथ वामनः । रामत्रयं तथा कृष्णो विष्णुस्तुरगवक्त्रकः

Si Matsya, si Kūrma, si Varāha, saka si Narasiṃha at si Vāmana; ang tatlong Rāma, at si Kṛṣṇa rin—ganyan binibilang ang mga pagpapakita ni Viṣṇu, kasama ang Hayagrīva na may mukhang kabayo. Sa pananaw na Śaiva, ang mga dakilang anyong ito’y kumikilos sa kaayusang kosmiko ng Panginoon; ngunit ang ganap na kalayaan ay natitiyak sa pamamagitan ng bhakti kay Śiva, ang kataas-taasang Pati na lampas sa lahat ng naglilimita na gapos.

Verse 136

चक्रं नारायणस्यास्त्रं पांचजन्यं च शार्ङ्गकम् । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे

Nawa’y ang sandata ni Nārāyaṇa—ang cakra, ang kabibe na Pāñcajanya, at ang busog na Śārṅga—pagkatapos igalang nang wasto ang utos ni Śiva—ay magkaloob sa akin ng kabutihang-palad.

Verse 137

प्रभा सरस्वती गौरी लक्ष्मीश्च शिवभाविता । शिवयोः शासनादेता मंगलं प्रदिशंतु मे

Nawa’y sina Prabhā, Sarasvatī, Gaurī, at Lakṣmī—na laging puspos ng debosyon kay Śiva—sa utos ni Śiva at ni Śivā (Pārvatī), ay magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 138

इन्द्रो ऽग्निश्च यमश्चैव निरृतिर्वरुणस्तथा । वायुः सोमः कुबेरश्च तथेशानस्त्रिशूलधृक्

Si Indra, Agni, at Yama; si Nirr̥ti at Varuṇa rin; si Vāyu, Soma, at Kubera—gayundin si Īśāna, ang may tangan ng trisula—(ay binabanggit/naroroon).

Verse 139

सर्वे शिवार्चनरताः शिवसद्भावभाविताः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे

Nawa’y ang lahat ng masigasig sa pagsamba kay Śiva, na ang isip ay pinagyayaman ng tunay na paggalang sa Kanya, ay gumalang sa utos ng Banal na Mag-asawa (Śiva at Śakti) at magkaloob sa akin ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 140

त्रिशूलमथ वज्रं च तथा परशुसायकौ । खड्गपाशांकुशाश्चैव पिनाकश्चायुधोत्तमः

Pagkatapos ay naroon ang trisula at ang vajra; gayundin ang palakol at mga palaso; ang tabak, ang panali (pāśa), at ang panggabay (aṅkuśa)—at ang Pināka, ang busog ni Śiva, ang pinakadakila sa mga sandata.

Verse 141

दिव्यायुधानि देवस्य देव्याश्चैतानि नित्यशः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां रक्षां कुर्वंतु मे सदा

Nawa’y ang mga banal na sandatang ito ng Panginoon, at gayundin ng Diyosa, ay laging may bisa. Sa paggalang sa utos nina Śiva at Śivā, nawa’y lagi nila akong ipagsanggalang.

Verse 142

वृषरूपधरो देवः सौरभेयो महाबलः । वडवाख्यानलस्पर्धां पञ्चगोमातृभिर्वृतः

Ang makapangyarihang diyos, na isinilang kay Surabhī, ay nag-anyong toro. Napalilibutan ng limang Ina ng Baka, ang kanyang mabagsik na lakas na lumalamon ay nakipantay sa naglalagablab na apoy na tinatawag na Vaḍavānala.

Verse 143

वाहनत्वमनुप्राप्तस्तपसा परमेशयोः । तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु

Sa pamamagitan ng matinding pag-aayuno at pagsasadhana, natamo niya ang kalagayang maging sasakyang (vāhana) ng Kataas-taasang Panginoon at ng Banal na Ina; at sa paggalang sa kanilang utos higit sa lahat, nawa’y ipagkaloob niya sa akin ang ninanais kong biyaya.

Verse 144

नंदा सुनंदा सुरभिः सुशीला सुमनास्तथा । पञ्चगोमातरस्त्वेताश्शिवलोके व्यवस्थिताः

Sina Nandā, Sunandā, Surabhi, Suśīlā, at Sumanā—ang limang banal na Ina-ng-Baka—ay nananahan nang matatag sa kaharian ni Śiva.

Verse 145

शिवभक्तिपरा नित्यं शिवार्चनपरायणाः । शिवयोः शासनादेव दिशंतु मम वांछितम्

Nawa’y yaong mga laging may bhakti kay Śiva at matatag na nakatuon sa pagsamba kay Śiva, sa mismong utos ng Banal na Magkaparis (Śiva at Kaniyang Śakti), ay magkaloob sa akin ng aking minimithi.

Verse 146

क्षेत्रपालो महातेजा नील जीमूतसन्निभः । दंष्ट्राकरालवदनः स्फुरद्रक्ताधरोज्ज्वलः

Ang Kṣetrapāla, naglalagablab sa dakilang ningning, ay nagpakita na tila madilim-asul na kumpol ng ulap-ulan; ang kaniyang mukha’y nakapanghihilakbot sa nakausling pangil, at ang kumikislap na pulang labi’y nagliliwanag nang matindi.

Verse 147

रक्तोर्ध्वमूर्धजः श्रीमान्भ्रुकुटीकुटिलेक्षणः । रक्तवृत्तत्रिनयनः शशिपन्नगभूषणः

Siya’y maluwalhati, na ang mapulang buhok ay nakatindig paitaas; mabagsik ang titig dahil sa nakakunot at nakaarkong kilay. Ang tatlong mata’y bilog at mapula, at siya’y pinalalamutian ng buwan at ahas—ganyan inilalarawan ang mapalad na saguṇa na anyo ni Panginoong Śiva para sa mapagnilay na pagsamba.

Verse 148

नग्नस्त्रिशूलपाशासिकपालोद्यतपाणिकः । भैरवो भैरवैः सिद्धैर्योगिनीभिश्च संवृतः

Si Bhairava—hubad, at nakataas ang mga kamay na may hawak na trisula, lubid na panghuli, espada, at mangkok na bungo—ay nakatayo, napaliligiran ng mga Bhairava, ng mga Siddha na ganap na nagtagumpay, at ng mga Yoginī.

Verse 149

क्षेत्रेक्षेत्रे समासीनः स्थितो यो रक्षकस्सताम् । शिवप्रणामपरमः शिवसद्भावभावितः

Sa bawat banal na pook Siya’y nakaluklok at nananatiling matatag doon bilang tagapagtanggol ng mga matuwid. Pinakamataas ang Kanyang pagpupugay kay Panginoong Śiva, at ang Kanyang kalooban ay nilulukuban ng tunay at mapagpalaing presensya ni Śiva.

Verse 150

शिवश्रितान्विशेषेण रक्षन्पुत्रानिवौरसान् । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मङ्गलम्

Nawa’y ipagkaloob Niya sa akin ang pagpapala—Siya na may natatanging pag-aaruga’y nagtatanggol sa mga kumakanlong kay Śiva na parang tunay Niyang mga anak, at marapat na iginagalang at isinasakatuparan ang utos ni Śiva at ni Śivā, ang Banal na Kabiyak.

Verse 151

तालजङ्घादयस्तस्य प्रथमावरणेर्चिताः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां चत्वारः समवन्तु माम्

Si Tālajaṅgha at ang iba pa ay sinamba sa unang bilog na panangga Niya. Sa paggalang sa utos ni Śiva at ng Banal na Magkapareha, nawa’y magsama-sama ang apat na iyon at magbigay sa akin ng kanilang pag-alalay.

Verse 152

भैरवाद्याश्च ये चान्ये समंतात्तस्य वेष्टिताः । ते ऽपि मामनुगृह्णंतु शिवशासनगौरवात्

Nawa’y ang mga Bhairava at ang lahat ng iba pang nilalang na pumapaligid sa Kanya sa bawat panig ay magpakita rin sa akin ng biyaya, dahil sa paggalang sa kamahalan ng utos ni Śiva.

Verse 153

नारदाद्याश्च मुनयो दिव्या देवैश्च पूजिताः । साध्या मागाश्च ये देवा जनलोकनिवासिनः

Ang mga banal na pantas, mula kay Nārada—na pinararangalan maging ng mga diyos—kasama ang mga Sādhya at mga Māga, ang mga diyos na nananahan sa Jana-loka, ay naroon din.

Verse 154

विनिवृत्ताधिकाराश्च महर्लोकनिवासिनः । सप्तर्षयस्तथान्ये वै वैमानिकगुणैस्सह

Ang mga naninirahan sa Maharloka—yaong tumalikod na sa mga tungkulin at kapangyarihang makamundo—kasama ang Pitong Rishi (Saptarṣi) at iba pang nilalang na makalangit na may mga katangiang tulad ng Vimāna, ay naroon din.

Verse 155

सर्वे शिवार्चनरताः शिवाज्ञावशवर्तिनः । शिवयोराज्ञया मह्यं दिशंतु मम कांक्षितम् १

Nawa’y ang lahat ng debotong sumasamba kay Śiva, na namumuhay sa ilalim ng Kanyang utos, sa bisa ng kautusan ng Banal na Magkaparis—Śiva at Śakti—ay ipagkaloob sa akin ang aking minimithi.

Verse 156

गंधर्वाद्याः पिशाचांताश्चतस्रो देवयोनयः । सिद्धा विद्याधराद्याश्च ये ऽपि चान्ये नभश्चराः

Mula sa mga Gandharva hanggang sa mga Piśāca—ito ang apat na uri ng mga nilalang na isinilang sa lahing makadiyos. Gayundin, ang mga Siddha, Vidyādhara, at lahat ng iba pang naglalakbay sa himpapawid ay kabilang din.

Verse 157

असुरा राक्षसाश्चैव पातालतलवासिनः । अनंताद्याश्च नागेन्द्रा वैनतेयादयो द्विजाः

Ang mga Asura at Rākṣasa rin—yaong nananahan sa mga kailaliman ng Pātāla; at ang mga hari ng Nāga mula kay Ananta; at ang mga “dalawang ulit na isinilang” gaya ni Vainateya (Garuḍa) at iba pa—lahat ay kabilang at nagtipon doon.

Verse 158

कूष्मांडाः प्रेतवेताला ग्रहा भूतगणाः परे । डाकिन्यश्चापि योगिन्यः शाकिन्यश्चापि तादृशाः

Ang mga Kūṣmāṇḍa, mga preta at vetāla, masasamang graha, at iba pang pangkat ng mga bhūta—mga ḍākinī, yoginī, at gayundin mga śākinī at mga nilalang na kauri nila.

Verse 159

क्षेत्रारामगृहादीनि तीर्थान्यायतनानि च । द्वीपाः समुद्रा नद्यश्च नदाश्चान्ये सरांसि च

Mga banal na pook at hardin ng templo, mga bahay at iba pang katulad; mga tīrtha at mga dambana rin; mga pulo, karagatan, mga ilog at batis, at iba pang mga lawa—lahat ng ito’y kabilang.

Verse 160

गिरयश्च सुमेर्वाद्याः कननानि समंततः । पशवः पक्षिणो वृक्षाः कृमिकीटादयो मृगाः

Mga bundok na nagsisimula sa Sumeru, mga gubat sa bawat panig; mga hayop, mga ibon, mga punò, at maging mga uod, insekto, at sari-saring mailap na nilalang—lahat (ay naroon/naapektuhan), nagtipon sa tanawing lumalaganap sa lahat.

Verse 161

भुवनान्यपि सर्वाणि भुवनानामधीश्वरः । अण्डान्यावरणैस्सार्धं मासाश्च दश दिग्गजाः

Siya ang Kataas-taasang Panginoon ng lahat ng mga daigdig. Kasama ang mga kosmikong “itlog” at ang mga balot na bumabalot sa mga ito, ang mga buwan, at ang sampung elepanteng tagapangalaga ng mga direksiyon—lahat ay nasa ilalim ng Kanyang paghahari.

Verse 162

वर्णाः पदानि मंत्राश्च तत्त्वान्यपि सहाधिपैः । ब्रह्मांडधारका रुद्रा रुद्राश्चान्ये सशक्तिकाः

Mga titik, mga salita, at mga mantra—maging ang mga tattva kasama ang kanilang mga namumunong panginoon—ay itinataguyod ng mga Rudra na sumasalo sa kosmikong itlog; at ng iba pang mga Rudra rin, na may kani-kaniyang śakti at kapangyarihan.

Verse 163

यच्च किंचिज्जगत्यस्मिन्दृष्टं चानुमितं श्रुतम् । सर्वे कामं प्रयच्छन्तु शिवयोरेव शासनात्

Anumang bagay sa mundong ito na nakita, nahinuha, o narinig—nawa’y ang lahat ay magkaloob ng katuparan ng ninanais, tanging sa utos ni Śiva at ng Kanyang Śakti.

Verse 164

अथ विद्या परा शैवी पशुपाशविमोचिनी । पञ्चार्थसंज्ञिता दिव्या पशुविद्याबहिष्कृता

Ngayon ay itinuturo ang kataas-taasang Kaalamang Śaiva—ang nagpapalaya sa paśu (kaluluwang nakagapos) mula sa pāśa (mga tanikala). Ito ang banal na aral na tinatawag na “Limang Katotohanan” (pañcārtha), at ito’y hiwalay at nakahihigit sa mababang kaalamang nakatali pa sa paśu.

Verse 165

शास्त्रं च शिवधर्माख्यं धर्माख्यं च तदुत्तरम् । शैवाख्यं शिवधर्माख्यं पुराणं श्रुतिसंमितम्

May isang kasulatang tinatawag na “Śivadharma,” at ang huling pagpapatuloy nito ay tinatawag na “Dharma.” Ang Purāṇa na ito—na kilala bilang “Śaiva,” at tinatawag ding “Śivadharma”—ay kaayon ng kapangyarihan ng Śruti (mga Veda).

Verse 166

शैवागमाश्च ये चान्ये कामिकाद्याश्चतुर्विधाः । शिवाभ्यामविशेषेण सत्कृत्येह समर्चिताः

Dito, ang mga Śaiva Āgama at ang iba pang mga kasulatan—ang apat na uri ng Āgama na nagsisimula sa Kāmika—ay pinararangalan at sinasamba nang nararapat, nang walang pagtatangi, ng magkasamang si Śiva at ang Diyosa.

Verse 167

ताभ्यामेव समाज्ञाता ममाभिप्रेतसिद्धये । कर्मेदमनुमन्यंतां सफलं साध्वनुष्ठितम्

Upang matupad ang aking nilalayon, sa pamamagitan lamang ng Dalawang Yaon ko ibinigay ang tagubiling ito. Nawa’y sang-ayunan ang ritong ito—naisagawa nang wasto at nakatakdang magbunga.

Verse 168

श्वेताद्या नकुलीशांताः सशिष्याश्चापि देशिकाः । तत्संततीया गुरवो विशेषाद्गुरवो मम

Mula kay Śveta hanggang kay Nakulīśa—ang mga gurong tagapagturo (deśika) na kasama ang kanilang mga alagad—ay tunay na mga iginagalang na guro; at ang mga guru sa linyang espirituwal na iyon, higit sa lahat, ay aking sariling pinakadakilang mga guru.

Verse 169

शैवा माहेश्वराश्चैव ज्ञानकर्मपरायणाः । कर्मेदमनुमन्यंतां सफलं साध्वनुष्ठितम्

Nawa’y sang-ayunan ng mga Śaiva at mga Māheśvara—yaong nakatuon kapwa sa kaalamang nagpapalaya at sa banal na gawa—ang ritwal na ito; ito’y naisagawa nang wasto at tunay na mabunga.

Verse 170

लौकिका ब्राह्मणास्सर्वे क्षत्रियाश्च विशः क्रमात् । वेदवेदांगतत्त्वज्ञाः सर्वशास्त्रविशारदाः

Ang lahat ng tao sa daigdig—mga Brahmana, at sunod-sunod ang mga Kshatriya at Vaishya—ay mga nakaaalam ng tunay na diwa ng Veda at Vedāṅga, at bihasa sa bawat śāstra.

Verse 171

सांख्या वैशेषिकाश्चैव यौगा नैयायिका नराः । सौरा ब्रह्मास्तथा रौद्रा वैष्णवाश्चापरे नराः

May mga taong sumusunod sa Sāṅkhya at Vaiśeṣika; ang iba naman ay mga Yogin at Naiyāyika. May mga Saurā (sumasamba sa Araw), may deboto ni Brahmā, may sumasamba kay Rudra, at may iba pang mga Vaiṣṇava.

Verse 172

शिष्टाः सर्वे विशिष्टा च शिवशासनयंत्रिताः । कर्मेदमनुमन्यंतां ममाभिप्रेतसाधकम्

Nawa’y sang-ayunan ng lahat ng mararangal at dakila—na sinasanay sa ilalim ng kautusan ni Śiva—ang gawaing ito, sapagkat tinutupad nito ang aking nilalayon.

Verse 173

शैवाः सिद्धांतमार्गस्थाः शैवाः पाशुपतास्तथा । शैवा महाव्रतधराः शैवाः कापालिकाः परे

May ilan na mga Śaiva na nakatatag sa landas ng Siddhānta; may ilan ding Pāśupata. May mga Śaiva na tumutupad sa Dakilang Panata (Mahāvrata), at may iba pang Kāpālika—kaya’t sari-sari ang mga deboto ni Śiva at ang kanilang mga disiplina.

Verse 174

शिवाज्ञापालकाः पूज्या ममापि शिवशासनात् । सर्वे ममानुगृह्णंतु शंसंतु सफलक्रियाम्

“Ang mga nag-iingat sa utos ni Śiva ay karapat-dapat sambahin—maging ako man—ayon sa kautusan ni Śiva. Nawa’y pagpalain nila ako ng biyaya at ipahayag na ang aking mga ritwal ay nagbunga.”

Verse 175

दक्षिणज्ञाननिष्ठाश्च दक्षिणोत्तरमार्गगाः । अविरोधेन वर्तंतां मंत्रश्रेयो ऽर्थिनो मम

Nawa’y ang mga nakatuon sa daloy ng kaalamang espirituwal sa timog, at ang mga sumusunod din sa mga landas na timog-at-hilaga, ay mamuhay nang walang pagtutunggali—bilang mga naghahanap ng sukdulang kabutihang dumarating sa pamamagitan ng mantra, alang-alang sa Akin.

Verse 176

नास्तिकाश्च शठाश्चैव कृतघ्नाश्चैव तामसाः । पाषंडाश्चातिपापाश्च वर्तंतां दूरतो मम

Hayaang ang mga walang pananampalataya, ang mga mapanlinlang, ang mga walang utang-na-loob at may isip na tamasiko; ang mga erehe at labis na makasalanan—ay manatiling malayo sa akin.

Verse 177

बहुभिः किं स्तुतैरत्र ये ऽपि के ऽपिचिदास्तिकाः । सर्वे मामनुगृह्णंतु संतः शंसंतु मंगलम्

Ano pa ang silbi ng napakaraming papuri rito? Nawa’y ang lahat ng may pananampalataya—sinuman sila—magkaloob sa akin ng biyaya; at nawa’y ang mga banal ay magpahayag ng pagpapala at kabutihang-palad.

Verse 178

नमश्शिवाय सांबाय ससुतायादिहेतवे । पञ्चावरणरूपेण प्रपञ्चेनावृताय ते

Pagpupugay kay Śiva—kasama si Ambā at ang Kanyang Anak—ang unang Sanhi. Pagpupugay sa Iyo na, sa anyo ng limang tabing, ay natatakpan ng nahayag na sansinukob.

Verse 179

इत्युक्त्वा दंडवद्भूमौ प्रणिपत्य शिवं शिवाम् । जपेत्पञ्चाक्षरीं विद्यामष्टोत्तरशतावराम्

Pagkasabi nito, dapat magpatirapa sa lupa na parang tuwid na tungkod at magbigay ng ganap na pagpapatirapa kay Śiva at kay Śivā (Pārvatī). Pagkatapos, ulitin ang limang-pantig na banal na kaalaman—ang Pañcākṣarī na “Namaḥ Śivāya”—nang 108 ulit.

Verse 180

तथैव शक्तिविद्यां च जपित्वा तत्समर्पणम् । कृत्वा तं क्षमयित्वेशं पूजाशेषं समापयेत्

Gayundin, matapos bigkasin ang mantra ni Śakti at ihandog ito sa Panginoon, dapat humingi ng kapatawaran kay Īśa (Śiva); saka tapusin nang wasto ang natitirang mga ritwal ng pagsamba.

Verse 181

एतत्पुण्यतमं स्तोत्रं शिवयोर्हृदयंगमम् । सर्वाभीष्टप्रदं साक्षाद्भुक्तिमुक्त्यैकसाधनम्

Ang himnong ito ay pinakabanal at pinakadakilang mapagpala, na minamahal sa puso nina Śiva at Śakti. Tuwing ito’y inaawit, tuwirang ipinagkakaloob ang lahat ng ninanais; tunay na iisang tiyak na landas ito tungo sa bhukti at mukti.

Verse 182

य इदं कीर्तयेन्नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः । स विधूयाशु पापानि शिवसायुज्यमाप्नुयात्

Sinumang araw-araw na bumibigkas nito, o nakikinig nang may natipong isipan, ay mabilis na magwawaksi ng mga kasalanan at makakamtan ang sāyujya—pakikiisa kay Panginoong Śiva.

Verse 183

गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च वीरहा भ्रूणहापि वा । शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः

Maging siya man ay mamamatay ng baka, walang utang-na-loob, pumatay ng bayani, o maging pumatay ng sanggol sa sinapupunan; maging siya man ay pumatay sa humingi ng kanlungan, o nagtaksil sa kaibigang nagtitiwala—ang gayong mabibigat na makasalanan ang tinutukoy dito.

Verse 184

दुष्टपापसमाचारो मातृहा पितृहापि वा । स्तवेनानेन जप्तेन तत्तत्पापात्प्रमुच्यते

Kahit ang taong namumuhay sa kasamaan at kasalanan—maging mamamatay ng ina o maging mamamatay ng ama—sa pag-uulit ng banal na himnong ito, siya’y napapalaya mula sa mga kasalanang yaon-yaon.

Verse 185

दुःस्वप्नादिमहानर्थसूचकेषु भयेषु च । यदि संकीर्तयेदेतन्न ततो नार्थभाग्भवेत्

Sa mga takot gaya ng masasamang panaginip at iba pang palatandaang naghuhudyat ng malaking kapahamakan, kung paulit-ulit na bigkasin ang Pangalan/mantra ni Śiva na ito, walang kasawiang lilitaw mula roon.

Verse 186

आयुरारोग्यमैश्वर्यं यच्चान्यदपि वाञ्छितम् । स्तोत्रस्यास्य जपे तिष्ठंस्तत्सर्वं लभते नरः

Ang taong nananatiling matatag sa japa (paulit-ulit na pagbigkas) ng himnong ito ay nagkakamit ng lahat—mahabang buhay, kalusugan, kasaganaan, at anumang iba pang ninanais niya.

Verse 187

असंपूज्य शिवस्तोत्रं जपात्फलमुदाहृतम् । संपूज्य च जपे तस्य फलं वक्तुं न शक्यते

Ang bunga ng pagbigkas ng himno kay Śiva nang hindi muna nag-aalay ng nararapat na pagsamba ay naipahayag na. Ngunit kung matapos munang sumamba nang wasto saka ito bigkasin, ang bunga ng pagsasanay na iyon ay hindi na kayang ilarawan (sapagkat di masukat).

Verse 188

आस्तामियं फलावाप्तिरस्मिन्संकीर्तिते सति । सार्धमंबिकया देवः श्रुत्यैवं दिवि तिष्ठति

Ito nawa ang tanging ipinangakong gantimpala kapag inaawit ang banal na himnong ito: ang Panginoong Śiva, kasama si Ambikā (ang Banal na Ina), ay nananatiling matatag sa langit—gaya ng ipinahahayag ng banal na kapahayagan.

Verse 189

तस्मान्नभसि संपूज्य देवं देवं सहोमया । कृतांजलिपुटस्तिष्ठंस्तोत्रमेतदुदीरयेत्

Kaya nga, matapos sambahin nang wasto ang Diyos ng mga diyos (Śiva) sa ilalim ng bukás na langit, na may mga handog na oblation, dapat tumindig na magkapatong ang mga palad at bigkasin ang himnong ito.

Frequently Asked Questions

Rather than a narrative event, the chapter is structured as Upamanyu’s instruction to Kṛṣṇa: the delivery of a formal stotra to Śiva (Yogeśvara), framed as a disciplined path (pañcāvaraṇa-mārga).

It marks Śiva as atītattva—ultimate reality exceeding conceptualization—while the hymn’s names function as contemplative supports that gradually refine cognition toward non-dual recognition and inner stillness.

Śiva is highlighted as Jagadekanātha (sole lord), Śambhu (auspicious), Yogeśvara (lord of yoga), nirañjana (stainless), nirādhāra (supportless), niṣkāraṇa (causeless), avyaya (imperishable), and the ground of supreme bliss and liberation (parānanda; nirvṛtikāraṇa).