Adhyaya 96

Verse 1

सुबाहुरुवाच । कीदृशैः कर्मभिः प्रेत्य गच्छंति नरकं नराः । स्वर्गं तु कीदृशैः प्रेत्य तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

Sinabi ni Subāhu: “Sa anong uri ng mga gawa napapasa ang mga tao, pagkamatay, sa impiyerno? At sa anong uri ng mga gawa sila, pagkamatay, napapasa sa langit? Ipagpaliwanag mo sa akin.”

Verse 2

जैमिनिरुवाच । ब्राह्मण्यं पुण्यमुत्सृज्य ये द्विजा लोभमोहिताः । कुकर्माण्युपजीवंति ते वै निरयगामिनः

Sinabi ni Jaimini: Yaong mga dalawang-ulit-na-ipinanganak na, nalinlang ng kasakiman, ay tinalikuran ang banal na tungkulin ng pagiging brāhmaṇa at nabubuhay sa masasamang gawa—sila nga’y patutungo sa impiyerno.

Verse 3

नास्तिका भिन्नमर्यादाः कंदर्पविषयोन्मुखाः । दांभिकाश्च कृतघ्नाश्च ते वै निरयगामिनः

Ang mga walang pananampalataya, lumalabag sa wastong hangganan, nahuhumaling sa pita at mga bagay ng pandama, mapagkunwari at walang utang-na-loob—sila nga’y patutungo sa impiyerno.

Verse 4

ब्राह्मणेभ्यः प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छंति ये धनम् । ब्रह्मस्वानां च हर्तारो नरा निरयगामिनः

Yaong mga taong nangakong magbibigay ng yaman sa mga brāhmaṇa ngunit hindi tumutupad, at yaong nagnanakaw ng ari-arian ng mga brāhmaṇa—sila’y nakatakdang mapasa-impiyerno.

Verse 5

पुरुषाः पिशुनाश्चैव मानिनोऽनृतवादिनः । असंबद्धप्रलापाश्च ते वै निरयगामिनः

Ang mga taong mapanirang-puri, mapagmataas, at sanay magsinungaling—na nagbubulalas din ng walang saysay at magulong pananalita—sila nga’y patutungo sa impiyerno.

Verse 6

ये परस्वापहर्तारः परदूषणसूचकाः । परस्त्रीगामिनो ये च ते वै निरयगामिनः

Yaong nagnanakaw ng ari-arian ng kapwa, yaong nagbubunyag at nagpapakalat ng mga pagkukulang ng iba, at yaong sumasama sa asawa ng ibang lalaki—ang mga iyon ay tunay na patutungo sa impiyerno.

Verse 7

प्राणिनां प्राणहिंसायां ये नरा निरताः सदा । परनिंदारता ये वै ते वै निरयगामिनः

Yaong mga taong laging nalulugod sa pagkitil ng buhay ng mga nilalang, at yaong nakatuon sa paninirang-puri sa kapwa—sila nga ay tunay na patutungo sa impiyerno.

Verse 8

सुकूपानां तडागानां प्रपानां च परंतप । सरसां चैव भेत्तारो नरा निरयगामिनः

O tagasunog ng mga kaaway, yaong mga taong sumisira sa mabubuting balon, mga lawaing-imbakan, mga pook-inuman, at mga lawa—nakalaan silang mapunta sa impiyerno.

Verse 9

विपर्यस्यंति ये दाराञ्छिशून्भृत्यातिथींस्तथा । उत्सन्नपितृदेवेज्या नरा निरयगामिनः

Yaong mga taong umaapi at minamaltrato ang kanilang mga asawa, mga anak, mga lingkod, at mga panauhin—at tumalikod sa pagsamba sa mga ninuno at sa mga diyos—ay patutungo sa impiyerno.

Verse 10

प्रव्रज्यादूषका राजन्ये चैवाश्रमदूषकाः । सखीनां दूषकाश्चैव ते वै निरयगामिनः

O hari, yaong naninira sa mga nagtalikod sa mundo, yaong dumudungis sa uring maharlika, yaong sumisira sa mga āśrama, at yaong naninirang-puri sa mabubuting kasama—silang lahat ay tunay na patutungo sa impiyerno.

Verse 11

आद्यं पुरुषमीशानं सर्वलोकमहेश्वरम् । न चिंतयंति ये विष्णुं ते वै निरयगामिनः

Yaong hindi nagmumuni-muni kay Viṣṇu—ang Unang Persona, ang Panginoon, ang dakilang Hari ng lahat ng daigdig—tunay na patutungo sa impiyerno.

Verse 12

प्रयाजानां मखानां च कन्यानां सुहृदां तथा । साधूनां च गुरूणां च दूषका निरयगामिनः

Yaong naninira sa mga pantulong na handog at sa mga yajña mismo, gayundin sa mga dalaga, kaibigan, banal na sadhu, at mga guro—ang mga maninirang-puri ay patutungo sa impiyerno.

Verse 13

काष्ठैर्वा शंकुभिर्वापि शून्यैरश्मभिरेव वा । ये मार्गानुपरुंधंति ते वै निरयगामिनः

Kahit sa mga piraso ng kahoy, sa mga tulos, o maging sa mga bato at iba pang sagabal—yaong humahadlang sa mga daan ay tunay na patutungo sa impiyerno.

Verse 14

सर्वभूतेष्वविश्वस्ताः कामेनार्तास्तथैव च । सर्वभूतेषु जिह्माश्च ते वै निरयगामिनः

Yaong walang tiwala sa lahat ng nilalang, gayundin yaong pinahihirapan ng pagnanasa, at yaong mapanlinlang sa lahat ng buhay—ang gayong mga tao ay tunay na patutungo sa impiyerno.

Verse 15

आगतान्भोजनार्थं तु ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान् । प्रतिषेधं च कुर्वंति ते वै निरयगामिनः

Yaong tumataboy sa mga Brahmin na dumating upang humingi ng pagkain—mga dukha at lupaypay sa paghahanap-buhay—sila ay tunay na nakatakda sa impiyerno.

Verse 16

क्षेत्रवृत्तिगृहच्छेदं प्रीतिच्छेदं च ये नराः । आशाच्छेदं प्रकुर्वंति ते वै निरयगामिनः

Yaong mga taong nagkakait sa kapwa ng bukid, kabuhayan, o tahanan, at pumuputol din ng ugnayan ng pag-ibig at dumudurog ng pag-asa—sila nga’y patutungo sa impiyerno.

Verse 17

शस्त्राणां चैव कर्त्तारः शल्यानां धनुषां तथा । विक्रेतारश्च राजेंद्र नरा निरयगामिनः

O hari ng mga hari, yaong mga gumagawa ng mga sandata—mga sibat at mga pana—at yaong mga nagtitinda ng mga ito, ang mga taong iyon ay patutungo sa impiyerno.

Verse 18

अनाथं विक्लवं दीनं रोगार्त्तं वृद्धमेव च । नानुकंपंति ये मूढास्ते वै निरयगामिनः

Yaong mga hangal na hindi naaawa sa walang masasandalan, sa nababagabag, sa dukha, sa maysakit at pinahihirapan, at sa matatanda—sila nga’y patutungo sa impiyerno.

Verse 19

नियमान्पूर्वमादाय ये पश्चादजितेंद्रियाः । अतिक्रामंति चांचल्यात्ते वै निरयगामिनः

Yaong mga unang tumatanggap ng mga panatang panrelihiyon, ngunit pagkaraan—di mapigil ang mga pandama—nilalabag ang mga ito dahil sa pabagu-bago ng isip, sila nga’y patutungo sa impiyerno.

Verse 20

इत्येते कथिता राजन्नरा निरयगामिनः । स्वर्गलोकस्य गंतारो ये जनास्तान्निबोध मे

Sa gayon, O hari, aking inilarawan ang mga taong patutungo sa impiyerno. Ngayon, pakinggan mo mula sa akin ang tungkol sa mga taong nakakamit ang makalangit na daigdig.

Verse 21

सत्येन तपसा क्षांत्या दानेनाध्ययनेन च । ये धर्ममनुवर्तंते ते नराः स्वर्गगामिनः

Sa katotohanan, pag-aayuno at pagtitika, pagtitiis, pagkakawanggawa, at banal na pag-aaral—yaong laging sumusunod sa dharma, silang mga tao’y patungo sa langit.

Verse 22

ये च होमपरा ध्यानदेवतार्चनतत्पराः । आददाना महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

At yaong nakatuon sa homa, masigasig sa pagninilay at pagsamba sa Diyos, at mapagkawanggawa—ang mga dakilang kaluluwang iyon ay umaabot sa langit.

Verse 23

शुचयश्च शुचौ देशे वासुदेवपरायणाः । पठंति विष्णुं गायंति ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga dalisay, naninirahan sa dalisay na pook, tapat kay Vāsudeva, na bumibigkas at umaawit kay Viṣṇu—ang mga taong iyon ay umaabot sa langit.

Verse 24

मातापित्रोश्च शुश्रूषां ये कुर्वंति सदादृताः । वर्जयंति दिवास्वप्नं ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong laging may paggalang na naglilingkod sa ina at ama, at umiiwas sa pagtulog sa araw—ang mga taong iyon ay umaabot sa langit.

Verse 25

सर्वहिंसानिवृत्ताश्च साधुसंगाश्च ये नराः । सर्वस्यापि हिते युक्तास्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong umiiwas sa lahat ng karahasan, nakikisama sa mga banal, at nakatuon sa kapakanan ng lahat—ang mga taong iyon ay umaabot sa langit.

Verse 26

सर्वलोभनिवृत्ताश्च सर्वसाहाश्च ये नराः । सर्वस्याश्रयभूताश्च ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga lalaking tumalikod sa lahat ng kasakiman, matatag at matiisin sa bawat pagsubok, at nagiging kanlungan ng lahat—silang mga tao ay patungo sa langit.

Verse 27

शुश्रूषाभिस्तपोभिश्च गुरूणां मानदा नराः । प्रतिग्रहनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga lalaking nagbibigay-galang sa mga guro sa pamamagitan ng masusing paglilingkod at mga pag-aayuno, at umiiwas sa pagtanggap ng mga handog—silang mga tao ay patungo sa langit.

Verse 28

सहस्रपरिवेष्टारस्तथैव च सहस्रदाः । त्रातारश्च सहस्राणां ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga lalaking umaalalay at naglilingkod sa libo-libo, nagbibigay din ng libo-libo bilang kawanggawa, at nagtatanggol sa libo-libo—silang mga tao ay patungo sa langit.

Verse 29

भयात्पापात्तपाच्छोकाद्दारिद्र्यव्याधिकर्शितान् । विमुंचंति च ये जंतूंस्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga taong nagpapalaya sa mga nilalang na pinahihirapan ng takot, kasalanan, pagdurusa, dalamhati, kahirapan, at karamdaman—sila ay itinakdang patungo sa langit.

Verse 30

आत्मस्वरूपवंतश्च यौवनस्थाश्च भारत । ये वै जितेंद्रिया धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः

O Bhārata, yaong nananatili sa kanilang tunay na likas na anyo at matatag kahit sa kasibulan ng kabataan—yaong may pagpipigil sa sarili at matibay ang loob—silang mga lalaki ay tunay na nakakamit ang langit.

Verse 31

सुवर्णस्य च दातारो गवां भूमेश्च भारत । अन्नानां वाससां चैव ते नराः स्वर्गगामिनः

O Bhārata, ang mga taong nagkakaloob ng ginto, mga baka, at lupa—gayundin ng pagkain at kasuotan—sila ang umaabot sa langit.

Verse 32

ये याचिताः प्रहृष्यंति प्रियं दत्वा वदंति च । त्यक्तदानफलेच्छाश्च ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga hinihingan na nagagalak na nagbibigay, nag-aalay ng minamahal, at nagsasalita nang may kabaitan—na tinalikdan ang pagnanais sa bunga ng dāna—sila’y patungo sa langit.

Verse 33

निवेशनानां धान्यानां नराणां च परंतप । स्वयमुत्पाद्य दातारः पुरुषाः स्वर्गगामिनः

O manunupil ng kaaway, yaong mga taong sila mismo ang lumilikha at saka nagkakaloob—ng tahanan, butil, at maging tulong sa kapwa—sila’y patungo sa langit.

Verse 34

द्विषतामपि ये दोषान्न वदंति कदाचन । कीर्तयंति गुणान्ये च ते नराः स्वर्गगामिनः

Kahit sa mga napopoot sa kanila, yaong hindi kailanman nagsasalita ng mga kapintasan, at sa halip ay ipinahahayag ang mga kabutihan—sila’y umaabot sa langit.

Verse 35

ये परेषां श्रियं दृष्ट्वा न वितप्यंति मत्सरात् । प्रहृष्टाश्चाभिनंदंति ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong nakakakita ng kasaganaan ng iba at hindi nasusunog sa inggit, kundi nagagalak at bumabati—sila’y umaabot sa langit.

Verse 36

प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च श्रुतिशास्त्रोक्तमेव च । आचरंति महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

Sa pagtalima sa tungkulin (pravṛtti) at sa pagtalikod (nivṛtti), ang mga dakilang kaluluwa’y sumusunod sa itinuro ng Veda at mga śāstra; sila’y patungo sa langit.

Verse 37

ये नराणां वचो वक्तुं न जानंति च विप्रियम् । प्रियवाक्यैकविज्ञातास्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga hindi marunong magsalita ng salitang nakasasakit, at nakikilala lamang sa mabubuting pananalita—ang gayong mga tao’y patungo sa langit.

Verse 38

ये नामभागान्कुर्वंति क्षुत्तृष्णा श्रमपीडिताः । हंतकारस्य कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong kahit pinahihirapan ng gutom, uhaw, at pagod, ay ginaganap pa rin ang nakatalagang bahagi ng banal na Pangalan; sila’y nagiging tagapaghatid ng ‘haṃtakāra’ na sigaw ng pagliligtas, at patungo sa langit.

Verse 39

वापीकूपतडागानां प्रपानां चैव वेश्मनाम् । आरामाणां च कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga gumagawa ng balon, hakbang-balón, lawa, himpilan ng inuming-tubig, mga silungan, at mga harding-ligaya—ang gayong mga tao’y nakatakdang magtungo sa langit.

Verse 40

असत्येष्वपि ये सत्या ऋजवो नार्जवेष्वपि । रिपुष्वपिहिता ये च ते नराः स्वर्गगामिनः

Kahit sa gitna ng kasinungalingan, yaong nananatiling tapat; kahit sa gitna ng baluktot, yaong nananatiling tuwid; at yaong pumipigil sa poot at alitan kahit sa kaaway—ang gayong mga tao’y umaabot sa langit.

Verse 41

यस्मिन्कस्मिन्कुले जाता बहुपुत्राः शतायुषः । सानुक्रोशाः सदाचारास्ते नराः स्वर्गगामिनः

Sa alinmang angkan sila isilang, yaong mga tao—pinagpala ng maraming anak na lalaki at ng ganap na sandaang taon ng buhay—na mahabagin at may mabuting asal, ay tumatahak sa langit.

Verse 42

कुर्वंत्यवंध्यं दिवसं धर्मेणैकेन सर्वदा । व्रतं गृह्णंति ये नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong laging ginagawang mabunga ang kanilang araw sa kahit iisang gawa ng dharma, at palagiang tumatanggap ng isang banal na panata, ang mga taong iyon ay tumatahak sa langit.

Verse 43

आक्रोशंतं स्तुवंतं च तुल्यं पश्यंति ये नराः । शांतात्मानो जितात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga taong itinuturing na magkapantay ang nanlalait at ang pumupuri—payapa ang loob at napigil ang sarili—ang mga iyon ay tumatahak sa langit.

Verse 44

ये चापि भयसंत्रस्तान्ब्राह्मणांश्च तथा स्त्रियः । सार्थान्वा परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga taong nagtatanggol sa mga brāhmaṇa na nanginginig sa takot, gayundin sa mga babae, o maging sa mga karabanang naglalakbay, ang mga iyon ay tumatahak sa langit.

Verse 45

गंगायां पुष्करे तीर्थे गयायां च विशेषतः । पितृपिंडप्रदातारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga lalaking nag-aalay ng piṇḍa para sa mga ninuno sa Gaṅgā, sa banal na tīrtha ng Puṣkara, at lalo na sa Gayā, ay nagkakamit ng langit.

Verse 46

न वशे चेंद्रियाणां च ये नराः संयमस्थिताः । त्यक्तलोभभयक्रोधास्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga tao na hindi alipin ng mga pandama, nananatili sa pagpipigil-sa-sarili, at tinalikdan ang kasakiman, takot, at poot—sila’y patutungo sa langit.

Verse 47

यूका मत्कुणदंशादीन्ये जंतूंस्तुदतस्तनुम् । पुत्रवत्परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga lalaki na, gaya ng pag-iingat sa sariling anak, ay nagtatanggol sa mga nilalang—gaya ng kuto, surot, lamok at iba pa—kahit kumakagat at tumutusok sa katawan, sila’y patutungo sa langit.

Verse 48

अज्ञानाच्च यथोक्तेन विधिना संचयंति च । सर्वद्वंद्वसहा लोके ते नराः स्वर्गगामिनः

Kahit dahil sa kamangmangan ay nagtitipon sila ayon sa itinakdang paraan, yaong mga lalaki na matiisin sa lahat ng magkasalungat sa daigdig—sila’y patutungo sa langit.

Verse 49

ये पूताः परदारांश्च कर्मणा मनसा गिरा । रमयंति न सत्वस्थास्ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga taong dalisay at may pagpipigil-sa-sarili—na hindi nakikipaglibang o nanunuyo sa asawa ng iba sa gawa, sa isip, o sa salita—sila’y patutungo sa langit.

Verse 50

निंदितानि न कुर्वंति कुर्वंति विहितानि च । आत्मशक्तिं विजानंति ते नराः स्वर्गगामिनः

Yaong mga lalaki ay hindi gumagawa ng mga hinahatulang gawain, at ginagawa nila ang mga iniutos. Batid ang sariling panloob na lakas, sila’y patutungo sa langit.

Verse 51

एवं ते कथितं सर्वं मया तत्त्वेन पार्थिव । दुर्गतिः सद्गतिश्चैव प्राप्यते कर्मभिर्यथा

Kaya, O hari, naipahayag ko sa iyo ang lahat nang may katotohanan—kung paanong sa pamamagitan ng mga gawa, nakakamtan ang masamang hantungan at gayundin ang mabuting hantungan.

Verse 52

नरः परेषां प्रतिकूलमाचरन्प्रयाति घोरं नरकं सुदारुणम् । सदानुकूलस्य नरस्य जीविनः सुखावहा मुक्तिरदूरसंस्थिता

Ang taong kumikilos nang laban sa kapwa ay napapasa isang kakila-kilabot at lubhang malupit na impiyerno. Ngunit sa taong laging mabuti at kaaya-aya sa iba, ang kalayaan—na nagdudulot ng ligaya—ay hindi na malayo.

Verse 96

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे षण्णवतितमोऽध्यायः

Dito nagtatapos ang ikaanimnapu’t anim na kabanata sa Bhūmi-khaṇḍa ng kagalang-galang na Padma Purāṇa—sa salaysay ni Vena, sa bahagi tungkol sa kadakilaan ng Guru-tīrtha, at sa kasaysayan ni Cyavana.