Sukta 25

Mantra 1

ता वां विश्वस्य गोपा देवा देवेषु यज्ञिया । ऋतावाना यजसे पूतदक्षसा ॥

ท่านทั้งสองคือผู้พิทักษ์แห่งสรรพสิ่ง เป็นเดวะผู้ศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางเหล่าเทวะ คู่ควรแก่ยัญญะและเครื่องบูชา ท่านผู้ทรงรักษา ṛtá (ฤตะ, ระเบียบแห่งสัจธรรม) จงเสด็จมารับการบูชา ด้วยกำลังความสามารถที่ชำระให้บริสุทธิ์แล้ว

Mantra 2

मित्रा तना न रथ्या वरुणो यश्च सुक्रतुः । सनात्सुजाता तनया धृतव्रता ॥

มิตระและวรุณะเคลื่อนไปพร้อมกันดุจสารถีผู้เทียมรถอย่างดี—วรุณะและท่านผู้มีเจตจำนงอันสว่างไสว (śukratu). บังเกิดจากบ่อเกิดดึกดำบรรพ์ เป็นโอรสธิดาแท้ ทรงยึดมั่นกฎแห่งการกระทำ คือ ฤตะ (ṛta) อย่างมั่นคง.

Mantra 3

ता माता विश्ववेदसासुर्याय प्रमहसा । मही जजानादितिॠतावरी ॥

นาง—อทิติ (Aditi) มารดาผู้ไพศาล ผู้ทรงฤตะ (ṛta) คือความจริง—ให้กำเนิดเพื่ออำนาจอธิปไตยอันสว่างไสว: เพื่อพลังผู้รู้ทั่ว (viśvavedas), เพื่อมหิทธิฤทธิ์อันยิ่งใหญ่; และให้กำเนิดในเราซึ่งจิตสำนึกอันกว้างไกลไร้ขอบเขต.

Mantra 4

महान्ता मित्रावरुणा सम्राजा देवावसुरा । ऋतावानावृतमा घोषतो बृहत् ॥

มิตระและวรุณะยิ่งใหญ่—สองกษัตริย์ผู้ครองร่วมกัน เป็นเทพและเป็นเจ้า—ผู้ทรงฤตะ (ṛta). ท่านทั้งสองประกาศก้องฤตะนั้น ความไพศาลนั้น เพื่อให้วิญญาณได้ยินและรับเอากฎแห่งความกลมกลืนอันชอบธรรม.

Mantra 5

नपाता शवसो महः सूनू दक्षस्य सुक्रतू । सृप्रदानू इषो वास्त्वधि क्षितः ॥

โอ้ ทายาททั้งสองแห่งพลังอันยิ่งใหญ่ (śavas) บุตรแท้แห่งทักษะ (dakṣa) ผู้รู้จำแนก ผู้ฉลาดในกรรมอันถูกต้อง—ผู้ประทานพลัง (iṣ) อันไหลเร็ว—ขอจงสถิตเหนือที่พำนักแห่งแรงผลักดันของเรา และตั้งถิ่นฐานของเราไว้ในกระแสอันหล่อเลี้ยงเถิด.

Mantra 6

सं या दानूनि येमथुर्दिव्याः पार्थिवीरिषः । नभस्वतीरा वां चरन्तु वृष्टयः ॥

ขอให้สายน้ำทั้งหลายที่ท่านทั้งสองผูกเทียมไว้ร่วมกัน—ทั้งที่เป็นของฟ้าและของดิน คือแรงเร้า (iṣ)—เคลื่อนไปสู่ท่าน; ขอให้ฝนแห่งแรงบันดาลใจอันหอบเมฆจงมุ่งมาหาท่าน เพื่อให้ความเป็นอยู่ของเราชุ่มชื่นและพร้อมสำหรับสัจจะ.

Mantra 7

अधि या बृहतो दिवोऽभि यूथेव पश्यतः । ऋतावाना सम्राजा नमसे हिता ॥

ท่านทั้งสองผู้ทอดพระเนตรลงมาจากฟ้าอันกว้างใหญ่ ดุจฝูงสัตว์มองทั่วทุ่งหญ้าของตน; สองมหาราชาผู้ทรงṛta (ṛtāvānā) ผู้ครองร่วม (samrājā) ถูกสถาปนาไว้ ณ อาสนะด้วยนมัสการ (namas) ของเรา; ด้วยการยอมตน เราตั้งรัชกาลของท่านไว้ภายใน.

Mantra 8

ऋतावाना नि षेदतुः साम्राज्याय सुक्रतू । धृतव्रता क्षत्रिया क्षत्रमाशतुः ॥

ขอให้ผู้ทรงฤตะทั้งสอง (ṛtāvānā) ประทับนั่งภายใน เพื่อราชอำนาจร่วมอันแท้จริง (sāmrājya) — ผู้ฉลาดในกิจอันชอบ (sukratū) ผู้มั่นคงในปณิธาน (dhṛtavrata) เป็นกษัตริย์ผู้มีเดช (kṣatriya) — ขอให้ท่านทั้งสองบรรลุและสถาปนา kṣatra (อำนาจครอบงำอันมีผลจริง) ไว้ในหมู่เรา.

Mantra 9

अक्ष्णश्चिद्गातुवित्तरानुल्बणेन चक्षसा । नि चिन्मिषन्ता निचिरा नि चिक्यतुः ॥

แม้ด้วยดวงตาเพียงอย่างเดียว ท่านทั้งหลายก็เป็นผู้ค้นพบหนทางยอดเยี่ยมที่สุด; ด้วยทัศนะอันไม่คลาดเคลื่อน (cakṣas) — ไม่กะพริบ ไม่ชักช้า — ท่านทั้งหลายย่อมหยั่งรู้และกำหนดหมาย (เพื่อเรา) ซึ่งทางอันถูกต้อง.

Mantra 10

उत नो देव्यदितिरुरुष्यतां नासत्या । उरुष्यन्तु मरुतो वृद्धशवसः ॥

และขอให้อทิติเทวี (Aditi) ทรงแผ่กว้างและคุ้มครองเรา โอ นาสัตยะ (Nāsatyas); ขอให้เหล่ามรุต (Maruts) คุ้มครองเราเช่นกัน — ผู้มีกำลังที่เติบใหญ่และเข้มแข็ง — เพื่อให้ชีวิตของเราเคลื่อนไปอย่างปลอดภัยสู่ฤตะ (ṛta) คือความจริงอันเป็นระเบียบจักรวาล.

Mantra 11

ते नो नावमुरुष्यत दिवा नक्तं सुदानवः । अरिष्यन्तो नि पायुभिः सचेमहि ॥

โอ้เหล่าเทพผู้เอื้อเฟื้อผู้ประทานทาน จงคุ้มครองเรือของเราทั้งกลางวันและกลางคืน; แล้วขอให้เราปลอดภัย ไม่ถูกทำร้าย มีการพิทักษ์ของท่านโอบล้อม และได้เคลื่อนไปพร้อมกับท่าน ข้ามพ้นทางผ่านอันยากแห่งภาวะดำรงอยู่.

Mantra 12

अघ्नते विष्णवे वयमरिष्यन्तः सुदानवे । श्रुधि स्वयावन्त्सिन्धो पूर्वचित्तये ॥

เราทั้งหลายร้องเรียกต่อวิษณุ (Viṣṇu) ผู้ไม่เบียดเบียน ผู้ประทานทานอย่างเอื้อเฟื้อ—เพื่อให้พ้นจากอันตราย. โอ้สินธุ (Sindhu) ผู้ขับเคลื่อนด้วยตนเอง โปรดสดับฟัง เพื่อการตื่นขึ้นแห่งจิตสำนึกดึกดำบรรพ์ในเรา.

Mantra 13

तद्वार्यं वृणीमहे वरिष्ठं गोपयत्यम् । मित्रो यत्पान्ति वरुणो यदर्यमा ॥

เราทั้งหลายเลือกสรรความกว้างอันประเสริฐยิ่ง สูงสุด และได้รับการพิทักษ์—ห้วงว่างเสรีภายในแห่งภาวะเป็นอยู่. มิตร (Mitra) พิทักษ์มันในฐานะความกลมกลืน; วรุณะ (Varuṇa) พิทักษ์มันในฐานะธรรมบัญญัติอันกว้างใหญ่; และอรยมัน (Aryaman) พิทักษ์มันในฐานะระเบียบอันสูงส่งอันชอบธรรมแห่งการเดินทางของเรา.

Mantra 14

उत नः सिन्धुरपां तन्मरुतस्तदश्विना । इन्द्रो विष्णुर्मीढ्वांसः सजोषसः ॥

ขอให้ “สายน้ำแห่งสรรพนที” คือ สินธุ (Sindhu) ประทานความกว้างใหญ่เช่นนั้นแก่พวกเรา; ขอให้มารุต (Maruts) ประทาน; ขอให้อัศวินคู่ (Aśvins) ประทาน; และขอให้อินทระ (Indra) กับวิษณุ (Viṣṇu) — ผู้เกื้อกูลอันเข้มแข็งผู้พร้อมเพรียง — ประทานเช่นกัน: ก้าวไปด้วยกัน ในความปีติแห่งงานเดียวกัน.

Mantra 15

ते हि ष्मा वनुषो नरोऽभिमातिं कयस्य चित् । तिग्मं न क्षोदः प्रतिघ्नन्ति भूर्णयः ॥

เพราะแท้จริงพวกเขาคือวีรชนผู้เร่งเร้า: การจู่โจมอันเป็นศัตรูของผู้ใดก็ตาม เขาย่อมฟาดฟันให้ล้มลง; ดุจแรงพุ่งอันแหลมคมที่ทลายการต้านทาน—เป็นพายุหมุนแห่งฤทธิ์เดชที่วกกลับเข้าหาเครื่องกีดขวางแล้วทำลายมัน.

Mantra 16

अयमेक इत्था पुरूरु चष्टे वि विश्पतिः । तस्य व्रतान्यनु वश्चरामसि ॥

องค์เอกะนี้—ดังนี้—ทอดพระเนตรโดยหนทางอันมากและกว้างไกล คือเจ้าแห่งหมู่ชน (Viśpati). เราทั้งหลายดำเนินไปในหมู่ท่าน ตามสัตย์บัญญัติ (vrata) ของพระองค์นั้น ปรับชีวิตให้สอดคล้องกับการปกครองอันชอบธรรม.

Mantra 17

अनु पूर्वाण्योक्या साम्राज्यस्य सश्चिम । मित्रस्य व्रता वरुणस्य दीर्घश्रुत् ॥

เราดำเนินตามรากฐานอันโบราณและถิ่นฐานแห่งราชอำนาจอันแท้จริง ยึดมั่นในวรตะ—ข้อปฏิญาณและระเบียบของมิตระ (Mitra) และในบัญญัติของวรุณะ (Varuṇa) อันไกลได้ยินและยืนยาว—ขอให้รัชสมัยแห่งสัจจะตั้งมั่นในเราเถิด

Mantra 18

परि यो रश्मिना दिवोऽन्तान्ममे पृथिव्याः । उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ॥

ผู้ใดใช้รัศมีวัดกำหนดปลายสุดแห่งฟ้าและความกว้างไกลแห่งแผ่นดิน—ผู้นั้นด้วยมหิทธิฤทธิ์แห่งตนได้เติมเต็มโลกทั้งสอง ฟากฟ้าคู่ (rodasī) ให้เต็มเปี่ยม; ขอให้มาตรวัดอันไพศาลนั้นตื่นขึ้นในเราเถิด

Mantra 19

उदु ष्य शरणे दिवो ज्योतिरयंस्त सूर्यः । अग्निर्न शुक्रः समिधान आहुतः ॥

ในที่สูงอันเป็นที่คุ้มครองแห่งฟ้า สุริยะได้ยกแสงให้เคลื่อนไหวขึ้นไป; ดุจอัคนี (Agni) อันผ่องใสซึ่งถูกจุดด้วยเครื่องบูชา เขาลุกโชติช่วง—ปลุกเปลวไฟแห่งการเห็นให้ตื่นในราตรีของมนุษย์เรา

Mantra 20

वचो दीर्घप्रसद्मनीशे वाजस्य गोमतः । ईशे हि पित्वोऽविषस्य दावने ॥

วาจา (vāc) อันอยู่ภายในข้าพเจ้า ครอบงำฐานอันกว้างใหญ่และหยั่งรากไกล; มันเป็นเจ้าเหนือความอุดมแห่งพลัง (vāja) ที่มั่งด้วยรัศมีและโค (go). เพราะแท้จริงมันมีอำนาจให้ความรื่นรมย์อันหล่อเลี้ยง (pítu) ซึ่งไม่เป็นพิษ; ความเพิ่มพูนนี้ไม่ทำร้าย หากเสริมกำลังแก่ดวงวิญญาณ.

Mantra 21

तत्सूर्यं रोदसी उभे दोषा वस्तोरुप ब्रुवे । भोजेष्वस्माँ अभ्युच्चरा सदा ॥

สุริยะ (Sūrya) องค์นั้น ข้าพเจ้าขานเรียกเคียงข้างสองโลก—ฟ้าและดิน—ทั้งยามราตรีและยามอรุณว่า: ‘จงเคลื่อนสูงขึ้นเหนือเราเสมอ ไปสู่ความรื่นรมย์และส่วนแห่งบุญ; จงยกเราสู่ความกว้างใหญ่ ที่ซึ่งวิญญาณจะได้มีส่วนในความสุขแท้จริง’

Mantra 22

ऋज्रमुक्षण्यायने रजतं हरयाणे । रथं युक्तमसनाम सुषामणि ॥

บนหนทางอันตรงและเคลื่อนแรง เราได้ชัยชนะเป็นรถศึกอันส่องประกายเงิน ถูกเทียมด้วยพลังสีเหลืองอมน้ำตาล (harí) และผูกเทียมไว้อย่างดีด้วยบทสรรเสริญอันถูกต้อง. ขอให้ยานแห่งพลังอันเป็นระเบียบนี้ พาเร่งเร้าอัตภาพของเราไปอย่างรวดเร็วบนทางอันจริงแท้.

Mantra 23

ता मे अश्व्यानां हरीणां नितोशना । उतो नु कृत्व्यानां नृवाहसा ॥

สิ่งเหล่านี้สำหรับข้าพเจ้า คือแรงกระตุ้นอันคมกริบที่ขับม้าสีน้ำตาลรวดเร็ว (hari) เป็นดั่งเดือยเร่งเร้า ผลักดันพลังชีวิตให้ก้าวหน้า; และบัดนี้อีกทั้งเป็นพลังผู้บรรทุกมนุษย์ (nṛvāhasā) ที่พาเจตจำนง (kṛtvya) เข้าสู่การกระทำอันบังเกิดผล.

Mantra 24

स्मदभीशू कशावन्ता विप्रा नविष्ठया मती । महो वाजिनावर्वन्ता सचासनम् ॥

ด้วยบังเหียนที่รั้งแน่นและแส้แห่งวินัย โอเหล่าวิประ (vipra) โดยความคิด (matī) อันใหม่ที่สุดและก้าวหน้าที่สุด: ขอให้ม้าอันยิ่งใหญ่ ผู้แบกพาหนะรางวัล จงมาถึงพร้อมกับสภาวะจิตแห่งการบูชาที่เรานั่งประกอบ (sacāsanam).