Adhyaya 150: The Sacred Greatness of Sānandūra

Verse 1

अथ सानन्दूरमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ द्वारकायास्तु माहात्म्यं श्रुत्वा ह्येतत्सुभाषितम् ॥ हृष्टावोचत्तदा देवं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

ఇప్పుడు సానందూర మహాత్మ్యం. సూతుడు పలికెను—ద్వారక మహిమను తెలిపే ఈ సుభాషితాన్ని విని, ధర్మకామినైన వసుంధర ఆనందంతో అప్పుడే దేవునితో పలికింది.

Verse 2

धरण्युवाच ॥ अहो देव प्रसादश्च यत्त्वया परिकीर्तितम् ॥ श्रुत्वैतत्परमं पुण्यं प्राप्तास्मि परमां श्रियम् ॥

ధరణి పలికెను—అహో దేవా! మీరు ప్రకటించినది నిజంగా మీ ప్రసాదమే. ఈ పరమ పుణ్యకథను విని నేను పరమ శ్రియను పొందితిని.

Verse 3

एतस्मादपि चेद्गुह्यं लोकनाथ जनार्दन ॥ यद्यस्ति प्रोच्यतां मह्यं कृपा चेत्परमा मयि ॥

హే లోకనాథ జనార్దనా! దీనికన్నా మరింత గూఢమైనది ఏదైనా ఉంటే, పరమ కృప నాపై ఉంటే దయచేసి నాకు చెప్పండి.

Verse 4

ततो महीवचः श्रुत्वा विष्णुः कमललोचनः ॥ वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

అప్పుడు మహీ వాక్యాలను విని, కమలలోచనుడైన విష్ణువు—వరాహరూప భగవాన్—వసుంధరాకు ప్రత్యుత్తరం పలికెను.

Verse 5

श्रीवराह उवाच ॥ सानन्दूरेति विख्यातं भूमे गुह्यं परं मम ॥ उत्तरे तु समुद्रस्य मलयस्य तु दक्षिणे ॥

శ్రీ వరాహుడు పలికెను—హే భూమీ! ‘సానందూర’ అని ప్రసిద్ధమైన నా పరమ గూఢస్థానం ఉంది; అది సముద్రానికి ఉత్తరంగా, మలయ పర్వతానికి దక్షిణంగా స్థితమై ఉంది.

Verse 6

तत्र तिष्ठामि वसुधे उदीचीं दिशमाश्रितः ॥ प्रतिमा वै मदीयास्ति नात्युच्छा नातिनीचका ॥

హే వసుధా, అక్కడ నేను ఉత్తర దిశను ఆశ్రయించి నిలిచియున్నాను. అక్కడ నా ప్రతిమ ఉంది—అతి ఎత్తుగా కాదు, అతి తక్కువగా కాదు।

Verse 7

आयसीं तां वदन्त्येके अन्ये ताम्रमयीं तया ॥ कांस्यां रीतिमयीमन्ये केचित्सीसकनिर्मिताम् ॥

కొంతమంది ఆ ప్రతిమ ఇనుముతో చేసినదని అంటారు; మరికొందరు తామ్రంతో చేసినదని. ఇంకొందరు కాంస్యమయమని లేదా రీతి-ధాతువుతో (ఘంటాధాతు) చేసినదని; కొందరు సీసంతో నిర్మితమని చెబుతారు।

Verse 8

शिलामयीमित्यपरे महदाश्चर्यरूपिणीम् ॥ तत्र स्थानानि वै भूमे कथ्यमानानि वै शृणु ॥

ఇంకొందరు దానిని శిలామయమని, మహా ఆశ్చర్యరూపిణిగా అంటారు. హే భూమీ, అక్కడి స్థానాలు వర్ణించబడుతున్నవి—విని గ్రహించు।

Verse 9

मनुजा यत्र मुच्यन्ते गताः संसारसागरम् ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि सानन्दूरे यशस्विनि ॥

ఎక్కడ మనుష్యులు సంసారసాగరాన్ని చేరి దానినుండి విముక్తి పొందుతారో—హే యశస్వినీ, సానందూరలో అక్కడ నేను ఒక ఆశ్చర్యాన్ని వివరిస్తాను।

Verse 10

तत्रापि शृणु चाश्चर्यं यश्चापि परिवर्तते ॥ एका तत्र लता वृक्षे उच्छैः स्थूलो महाद्रुमः ॥

అక్కడ కూడా మార్పు చెందే ఒక ఆశ్చర్యాన్ని విను. అక్కడ ఒక చెట్టుపై ఒక్క లత మాత్రమే ఉంది; అలాగే ఒక మహావృక్షం ఉంది—ఎత్తుగా, స్థూలంగా।

Verse 11

समुद्रमध्ये तिष्ठन्तं कोऽपि तत्र न पश्यति ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि महाश्चर्यं वसुन्धरे ॥

సముద్ర మధ్యలో నిలిచియున్నదానిని అక్కడ ఎవ్వరూ చూడరు. ఓ వసుంధరా, నీకు మరొక మహాశ్చర్యాన్ని నేను చెప్పుదును.

Verse 12

मम भक्ताः हि पश्यन्ति विद्यमाना स्वकर्मणा ॥ बहुमत्स्यसहस्राणि कोट्यो ह्यर्बुदमेव च ॥

నా భక్తులు తమ తమ కర్మఫల ప్రభావంతో దానిని దర్శిస్తారు. అక్కడ అనేక వేల చేపలు—కోట్లూ, అర్బుదములూ (దశకోట్లు) కూడ ఉన్నాయి.

Verse 13

क्षिप्तः पिण्डश्च तन्मध्ये येन केन विकर्मिणा ॥ एकस्तत्र स्थूलमत्स्यो भूमे चक्रेण चाङ्कितः ॥

దాని మధ్యలో ఏదో ఒక దుష్కర్మి పిండాన్ని (అర్పణాన్ని) విసురుతాడు. ఓ భూమీ, అక్కడ ఒక మహా చేప చక్రచిహ్నంతో ముద్రితమై ఉంది.

Verse 14

तावत्कश्चिन्न गृह्णाति यावत्तेन न भक्षितः ॥ तत्र रामसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

అది (పిండం) ఆ (చేప) చేత భక్షింపబడే వరకు ఎవ్వరూ దానిని తీసుకోరు. అక్కడ ‘రామసర’ అనే నా పరమ గుహ్యమైన తీర్థక్షేత్రం ఉంది.

Verse 15

अगाधं चाप्यपारं च रक्तपद्मविभूषितम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकरात्रोषितो नरः ॥

అది అగాధమూ అపారమూ, ఎర్ర పద్మాలతో అలంకృతమై ఉంది. అక్కడ ఒక రాత్రి నివసించిన మనిషి తరువాత అక్కడ స్నానం చేయవలెను.

Verse 16

बुधस्य भवनं गत्वा मोदते नात्र संशयः ॥ अथ प्राणान्प्रमुच्येत तस्मिन्सरसि सुन्दरी ॥

బుధుని భవనానికి వెళ్లినవాడు నిస్సందేహంగా ఆనందిస్తాడు. ఓ సుందరీ, ఆ సరస్సులోనే ప్రాణాలను విడిచితే—

Verse 17

बुधस्य भवनं त्यक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥ तस्मिन्रामसरस्युच्चैराश्चर्यं शृणु सुन्दरी ॥

బుధుని భవనాన్ని విడిచి అతడు నా లోకాన్ని పొందుతాడు. ఓ సుందరీ, రామ-సరస్సు అనే ఆ సరస్సులోని మహత్తర ఆశ్చర్యాన్ని విను.

Verse 18

मनुजास्तन्न पश्यन्ति मम कर्मरता न ये ॥ तत्सरः क्रोशविस्तारं बहुगुल्मलतावृतम् ॥

నా విధిత కర్మాచరణంలో నిమగ్నులు కాని మనుష్యులు దానిని చూడలేరు. ఆ సరస్సు ఒక క్రోశం విస్తరించి, అనేక పొదలు మరియు లతలతో కప్పబడి ఉంది.

Verse 19

एकं तु दृश्यते श्वेतमब्जं रुक्ममयं तथा ॥ तत्र ब्रह्मसरस्युच्चैरुत्तरं पार्श्वमाश्रिता ॥

అక్కడ ఒక తెల్లని పద్మం కనిపిస్తుంది; అలాగే ఒక స్వర్ణమయమైనదీ. అక్కడ ఉన్న ఉన్నత బ్రహ్మ-సరస్సులో అది ఉత్తర పార్శ్వంలో నిలిచి ఉంది.

Verse 20

धारा चैका प्रपतति स्थूला मुसलसन्निभा ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

అక్కడ ఒక్క ధార మాత్రమే పడుతుంది; అది మందంగా, ముసలిలా ఉంటుంది. ఆరు కాలాలు అక్కడ నివసించిన పురుషుడు అక్కడ స్నానం చేయాలి.

Verse 21

ब्रह्मलोकं समासाद्य मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुंचते प्राणैर्भूमे ब्रह्मसरस्यपि ॥

బ్రహ్మలోకాన్ని చేరి అతడు నిస్సందేహంగా ఆనందిస్తాడు. అలాగే ఇక్కడ భూమిపై బ్రహ్మసరస్సులో ప్రాణాలను విడిచినయెడల కూడా,

Verse 22

ब्रह्मणा समनुज्ञातो मम लोकं च गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे रम्ये ब्रह्मसरे शृणु ॥

బ్రహ్ముని అనుమతి పొందినవాడు నా లోకానికీ వెళ్తాడు. ఓ మహాభాగ్యవంతుడా, రమ్యమైన బ్రహ్మసరస్సులో అక్కడి ఆశ్చర్యాన్ని వినుము.

Verse 23

मद्भक्ता यच्च पश्यन्ति घोरसंसारमोक्षणम् ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां सा धारा पृथुलेक्षणे ॥

నా భక్తులు ఘోర సంసారమోక్షంగా దర్శించేది—ఓ విశాలనేత్రా, ఆ ధార ఇరవై నాలుగవ ద్వాదశీనాడు ప్రकटమవుతుంది.

Verse 24

भूमे पतति मध्याह्ने यावत्सूर्यस्तु तिष्ठति ॥ परिवृत्ते तु मध्याह्ने सा धारा न पतेद्भुवि ॥

సూర్యుడు మధ్యాహ్నస్థితిలో ఉన్నంతకాలం అది మధ్యాహ్నంలో భూమిపై పడుతుంది. కానీ మధ్యాహ్నం గడిచిన తరువాత ఆ ధార భూమిపై పడదు.

Verse 25

एवं तत्र महाश्चर्यं पुण्यब्रह्मसरोवरे ॥ अस्ति सङ्गमनं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

ఇలా ఆ పుణ్యమైన బ్రహ్మసరోవరంలో మహా ఆశ్చర్యం ఉంది. అక్కడ ‘సంగమన’ అనే రహస్య క్షేత్రం ఉంది; అది నా పరమ పవిత్ర స్థలం.

Verse 26

समुद्रश्चैव रामश्च समेष्येते वराङ्गने ॥ तत्र कुण्डं महाभागे प्रसन्नविमलोदकम् ॥

హే సుందరాంగినీ, అక్కడ సముద్రం మరియు శ్రీరాముడు కలుసుకుంటారని చెప్పబడుతుంది. హే మహాభాగ్యవతీ, అక్కడ ప్రశాంతం, నిర్మలం, పవిత్రమైన జలముతో ఒక కుండము ఉంది.

Verse 27

बहुगुल्मलताकीर्णं शोभितं च विहङ्गमैः ॥ समुद्रस्य तु पार्श्वेन ह्यदूरात्तत्र योजनात् ॥

అది అనేక పొదలు, లతలతో నిండివుండి, పక్షులతో శోభిల్లుతుంది. అది సముద్రపు ప్రక్కన ఉంది; అక్కడి నుండి దూరం కాదు—సుమారు ఒక యోజన దూరంలో.

Verse 28

समुद्रभवनं गत्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि कुण्डं रामस्य सङ्गमे ॥

సముద్రుని నివాసానికి వెళ్లినవాడు నా లోకాన్ని పొందుతాడు. అక్కడ నేను ఒక ఆశ్చర్యాన్ని చెప్పుదును—శ్రీరాముని సంగమస్థలంలోని ఆ కుండము.

Verse 29

यद्दृष्ट्वा मनुजास्तत्र भ्रमन्ति विगतज्वराः ॥ यानि कानि च पर्णानि पतन्ति जलसंसदि ॥

దానిని చూచి అక్కడి మనుష్యులు జ్వరము (క్లేశము) లేని వారై సంచరిస్తారు. మరియు ఏ ఏ ఆకులు జలసమూహంలో (జలతలంపై) పడతాయో…

Verse 30

एकमप्यत्र पश्यन्ति न केपि वसुधे नराः ॥ अच्छिद्राणि च पत्राणि तस्मिन् रामस्य सङ्गमे ॥

హే వసుధా, ఇక్కడ మనుష్యులు ఒక్క ఆకునైనా దోషముతో ఉన్నదిగా చూడరు. శ్రీరాముని ఆ సంగమంలో ఆకులు రంధ్రరహితముగా ఉంటాయి.

Verse 31

प्रपन्नेनापि मार्गं तच्छिद्रं तत्र न पश्यति ॥ अस्ति शक्रसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

జాగ్రత్తగా ఆశ్రయించినవాడైనా ఆ మార్గంలో అక్కడ ఏ చీలికనూ చూడడు। ‘శక్రసరస్’ అనే గుప్త తీర్థక్షేత్రం ఉంది; అది నా పరమ క్షేత్రమని చెప్పబడింది।

Verse 32

तत्र पूर्वेण पार्श्वेण ह्यदूरादर्धयोजनात् ॥ तस्य कुण्डस्य सुश्रोणि चतस्रो विषमाश्रिताः ॥

అక్కడ తూర్పు వైపున, చాలా దూరం కాదు—అర్ధ యోజన దూరంలో—ఓ సుశ్రోణీ, ఆ కుండంతో సంబంధించి నాలుగు (ధారలు) అసమ నేలపై ఉన్నాయి।

Verse 33

धाराः पतन्ति कल्याणि प्रसन्नसलिलास्तथा ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत चतुष्कालोषितो नरः ॥

ఓ కల్యాణీ, అక్కడ ధారలు పడుతాయి; నీరు కూడా నిర్మలంగా ఉంటుంది। అక్కడ నాలుగు కాలములు గడిపి ఉన్న మనిషి అక్కడ స్నానం చేయాలి।

Verse 34

चतुर्णां लोकपालानां लोकानाप्नोति चोत्तमान् ॥ अस्मिंश्च शक्रसरसि यदि प्राणान्प्रमुञ्चति ॥

అతడు నాలుగు లోకపాలకుల ఉత్తమ లోకాలను పొందుతాడు. మరియు ఈ శక్రసరసులో అతడు ప్రాణాలను విడిచిపెడితే (మరణిస్తే)…

Verse 35

लोकपालान्समुत्सृज्य मम लोकेषु मोदते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे दृश्यते तच्छृणुष्व मे ॥

లోకపాలకులను అధిగమించి అతడు నా లోకాలలో ఆనందిస్తాడు। అక్కడ, ఓ మహాభాగ్యవతీ, ఒక ఆశ్చర్యం కనిపిస్తుంది—దానిని నన్ను విను।

Verse 36

शुद्धैर्भागवतैर्भूमे सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ चतुर्धारास्ततो भद्रे पतन्ति चतुरो दिशः ॥

హే భూమీ, శుద్ధ భాగవత భక్తుల ద్వారా సమస్త సంసారబంధనమునుండి మోక్షము కలుగును. తదనంతరం, హే భద్రే, నాలుగు ధారలు నాలుగు దిశలకూ ప్రవహించును.

Verse 37

श्रूयते गीतनिर्घोषः श्रुतिकर्ममनोहरः ॥ अस्ति सूर्पारकं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

గీతనాదము వినబడుచున్నది; అది శ్రుతి-ఆధారిత కర్మలతో మనోహరముగా ఉంది. ‘సూర్పారక’ అనే నా పరమ గుహ్య క్షేత్రము ఉంది.

Verse 38

जामदग्न्यस्य रामस्य स्वाश्रमोऽथ भविष्यति ॥ तत्र तिष्ठाम्यहं देवि समुद्रतटमाश्रितः ॥

జామదగ్న్య రాముడు (పరశురాముడు) యొక్క స్వాశ్రమము అక్కడ కలుగును. హే దేవీ, నేను అక్కడ సముద్రతటాన్ని ఆశ్రయించి నివసించుచున్నాను.

Verse 39

शाल्मलीं चाग्रतः कृत्वाधिष्ठितश्चोत्तरामुखः ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥

శాల్మలీ వృక్షాన్ని ముందుగా ఉంచి, ఉత్తరముఖంగా ఆసీనుడై ఉండాలి. పంచకాలాన్ని ఆచరించిన పురుషుడు అక్కడ స్నానం చేయవలెను.

Verse 40

ऋषिलोकं ततो गत्वा पश्येत् तत्राप्यरुन्धतीम् ॥ अथ प्राणान्विमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥

తదనంతరం ఋషిలోకమునకు వెళ్లి అక్కడ అరుంధతీని కూడా దర్శించవలెను. ఆపై అత్యంత దుష్కరమైన కర్మను చేసి ప్రాణాలను విడిచివేయవలెను.

Verse 41

ऋषिलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे नमस्कारं च कुर्वते ॥

ఋషిలోకాన్ని విడిచి నా లోకాన్ని పొందుతాడు. అక్కడ, ఓ మహాభాగే, ఒక ఆశ్చర్యం కనిపిస్తుంది—అతడు భక్తితో నమస్కారం చేస్తాడు.

Verse 42

वर्षाणि द्वादशैतेन नमस्कारः कृतो भवेत् ॥ तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे पश्यन्ति परिनिष्ठिताः ॥

ఇదివల్ల పన్నెండు సంవత్సరాలు నమస్కారం చేసినట్లుగా భావించబడుతుంది. ఆ క్షేత్రంలో, ఓ మహాభాగే, నియమంలో స్థిరులైనవారు దర్శనం పొందుతారు.

Verse 43

पापात्मानो न पश्यन्ति मम मायाविमोहिताः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां समुपायान्ति शाल्मलीम् ॥

పాపస్వభావులు నా మాయచే మోహితులై చూడలేరు. ఇరవై నాలుగవ గణనలోని ద్వాదశీనాడు వారు శాల్మలీ వద్దకు చేరుతారు.

Verse 44

तत्र पश्यन्ति सुश्रोणि शुद्धा भागवता नराः ॥ तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे अस्ति गुह्यं परं मम ॥

అక్కడ, ఓ సుశ్రోణి, శుద్ధమైన భాగవత భక్తులు దర్శనం పొందుతారు. ఆ క్షేత్రంలో, ఓ మహాభాగే, నా పరమ గుహ్యమైన రహస్యం ఉంది.

Verse 45

जटाकुण्डमिति ख्यातं वायव्यां दिशि संस्थितम् ॥ तत्कुण्डस्य महाभागे समन्ताद्दशयोजनम्

ఇది “జటాకుండ” అని ప్రసిద్ధి, వాయవ్య (వాయవ్య/ఉత్తర-పడమర) దిశలో ఉంది. ఓ మహాభాగే, ఆ కుండ చుట్టూ విస్తీర్ణం పది యోజనాలు.

Verse 46

अगस्तिभक्नं गत्वा मोदते नात्र संशयः ॥ अथ प्राणान्प्रमुञ्चेत मम चिन्तापरायणः

అగస్తిభక్నకు వెళ్లినవాడు నిస్సందేహంగా ఆనందిస్తాడు. మరియు నా చింతనలో నిమగ్నుడై తరువాత ప్రాణాలను విడిచినచో,

Verse 47

अगस्तिभवनं त्यक्त्वा मम लोकं तु गच्छति ॥ तस्य कुण्डस्य सुश्रोणि नव धारा न किञ्चन

అగస్త్యుని భవనాన్ని విడిచి అతడు నిజంగా నా లోకానికి చేరుతాడు. ఓ సుశ్రోణి, ఆ కుండానికి తొమ్మిది ధారలు ఉన్నాయి—ఏ లోపమూ లేదు.

Verse 48

विस्तारश्च महाभागे अगाधश्च महार्णवः ॥ आश्चर्यं सुमहत्तत्र कथ्यमानं मया शृणु

ఓ మహాభాగే, అది విస్తారంగా ఉంది మరియు మహాసముద్రంలా అగాధంగా ఉంది. అక్కడి అత్యంత మహత్తర ఆశ్చర్యాన్ని నేను చెప్పుచున్నాను; వినుము.

Verse 49

यच्च पश्यति सुश्रोणि समन्तादितरो जनः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां रवावभ्युदिते सति

ఓ సుశ్రోణి, ఇతరులు చుట్టూ అన్ని వైపులా ఏది చూస్తారో—ఇరవై నాలుగవ దినంలో ద్వాదశీ తిథిన, సూర్యుడు ఉదయించినప్పుడు—

Verse 50

न वर्द्धते ततश्चाम्भो यावत्तिष्ठति तत्पुनः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे सानन्दूरेति तन्मया

అప్పుడు నీరు పెరగదు; అది ఉన్నంతకాలం అలాగే నిలిచి ఉంటుంది. ఓ భద్రే, ‘సానందూర’ విషయమై ఇది నేను నీకు తెలిపితిని.

Verse 51

आश्चर्यं च प्रमाणं च भक्तिकीर्तिविवर्धनम् ॥ गुह्यानां परमं गुह्यं स्थानानां परमं महत्

ఇది ఆశ్చర్యమూ, ప్రమాణమూ; భక్తి మరియు కీర్తిని వృద్ధి చేస్తుంది. ఇది రహస్యాలలో పరమ రహస్యం, పవిత్ర స్థానాలలో పరమ మహత్తర స్థానం.

Verse 52

यस्तु गच्छति सुश्रोणि अष्टभक्तपथे स्थितः ॥ प्राप्नोति परमां सिद्धिं ममैव वचनं यथा

కాని ఎవడు—ఓ సుశ్రోణీ—అష్టభక్తి మార్గంలో స్థిరుడై వెళ్లునో, వాడు పరమ సిద్ధిని పొందును; ఇది నా వాక్యమే.

Verse 53

य एतत्पठते नित्यं यश्चैवं शृणुयान्मुदा ॥ कुलानि तेन तीर्णानि षट् च षट् च पुनश्च षट्

ఇదిని నిత్యం పఠించువాడు, అలాగే ఆనందంతో వినువాడు—ఆయన ద్వారా వంశాలు తరించును: ఆరు, ఆరు, మరల ఆరు.

Verse 54

एतन्मरणकाले न विस्मर्तव्यं कदाचन ॥ यदीच्छेद्विष्णुलोके हि निष्कलं गमनं नरः

మరణకాలంలో దీనిని ఎప్పుడూ మరచిపోవద్దు; మనిషి నిజంగా విష్ణులోకానికి నిర్బాధ గమనాన్ని కోరితే.

Verse 55

सौवर्णं दृश्यते पद्मं मध्याह्ने तु दिवाकरे ॥ यत्र रामगृहं नाम मम गुह्यं यशस्विनि ॥

మధ్యాహ్నంలో, సూర్యుడు నడుమన ఉన్నప్పుడు, అక్కడ స్వర్ణ పద్మం దర్శనమిస్తుంది. ‘రామగృహం’ అనే స్థలం ఉన్న చోట—ఓ యశస్వినీ—అదే నా గుప్త (పావన) స్థలం.

Verse 56

मनोज्ञं रमणीयं च जलजैश्चापि संवृतम् ॥ तत्र रूढानि पद्मानि द्योतयन्ति दिशो दश ॥

ఆ స్థలం మనోహరమూ రమణీయమూ, జలజ వృక్షాలతో కూడ చుట్టుముట్టబడి ఉంది. అక్కడ పెరిగిన పద్మాలు దశ దిశలను ప్రకాశింపజేస్తాయి.

Verse 57

मण्डितं कुमुदैः पद्मैः सुगन्धैश्चोत्तमैस्तया ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

ఆ తీర్థం కుముదాలు, పద్మాలు మరియు ఉత్తమ సువాసనలతో అలంకృతమై ఉంది. అక్కడ స్నానం చేయవలెను—ఆరు కాలాలు నివసించిన మనిషికూడా (అక్కడ స్నానం చేయాలి).

Verse 58

न च तद्वर्धते चाम्भो न चैव परिहीयते ॥ मासे भाद्रपदे चैव शुक्लपक्षे तु द्वादशी ॥

ఆ నీరు పెరగదు, తగ్గదు కూడా. భాద్రపద మాసంలో, శుక్ల పక్ష ద్వాదశిన—

Verse 59

मलयस्य दक्षिणेन समुद्रस्योत्तरे तथा ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥

మలయ పర్వతానికి దక్షిణంగా, అలాగే సముద్రానికి ఉత్తరంగా—అక్కడ స్నానం చేయవలెను; ఐదు కాలాలు నివసించిన మనిషికూడా (అక్కడ స్నానం చేయాలి).

Verse 60

एतत्ते कथितं भद्रे त्वया पृष्टं च मां प्रति ॥ उक्तं भागवतार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि ॥

హే భద్రే! నన్ను నీవు అడిగినదే ఇది; అది నీకు చెప్పబడింది. భాగవతార్థం కొరకు ఇది ఉక్తమైంది; ఇక మరేమి ప్రశ్నించుచున్నావు?