Adhyaya 22

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । शृणुध्वं द्विजशार्दूला यथावत्कथयामि वः । स्नापयित्वा जगन्नाथं तथा गंधैर्विलिप्य च । पूजयित्वा तुलस्या तु भूषयित्वा च भूषणैः

శ్రీ ప్రహ్లాదుడు పలికెను—హే ద్విజశార్దూలులారా, వినుడి; నేను మీకు యథావిధిగా చెప్పుచున్నాను। జగన్నాథుని స్నానమాచరింపజేసి, సుగంధ ద్రవ్యాలతో లేపనం చేసి; తులసితో పూజించి, ఆభరణాలతో అలంకరించి…।

Verse 2

नैवेद्येन च सन्तर्प्य तथा नीराजनादिभिः । दुर्वाससं तथा पूज्य पुंडरीकाक्षमेव च

నైవేద్యంతో ప్రభువును తృప్తిపరచి, నీరాజన (ఆరతి) మొదలైన విధులతో కూడ; అలాగే దుర్వాస ఋషిని కూడా పూజించి, పుండరీకాక్షుడు (కమలనేత్రుడు) అయిన భగవంతుని కూడా పూజించవలెను।

Verse 3

अनंतं वैनतेयादीन्भक्त्या सम्पूज्य मानवः । दद्याद्दानं स्वशक्त्या च वित्तशाठ्यविवर्जितः

అనంతుడు, వైనతేయుడు మొదలైనవారిని భక్తితో సమ్యక్ పూజించి, మనిషి తన శక్తి మేరకు దానం చేయవలెను; ధన విషయంలో మోసం లేకుండా ఉండవలెను।

Verse 4

दीनांधकृपणांस्तत्र तर्पयेच्च समाश्रितान्

అక్కడ ఆశ్రయించిన దీనులు, అంధులు, కృపణ-దరిద్రులను కూడా తృప్తిపరచి, వారికి పోషణ కల్పించవలెను।

Verse 5

रुक्मिणीं च ततो गच्छेद्विदर्भतनयां नरः । उपहृत्योपहारांश्च बलिभिर्गंधदीपकैः

అనంతరం మనిషి విదర్భకుమార్తె రుక్మిణీ దేవిని దర్శించుటకు వెళ్లి, బలి, సుగంధ ద్రవ్యాలు, దీపాలతో కూడిన ఉపహారాలను సమర్పించాలి।

Verse 6

पीडयंति ग्रहास्तावद्व्याधयोऽभिभवंति च । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

కలియుగంలో మనిషి భక్తితో కృష్ణప్రియా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించి శరణు పొందని వరకు, గ్రహాలు పీడిస్తాయి, వ్యాధులు అధిగమిస్తాయి।

Verse 7

उपसर्गभयं तावद्दुःखं च भूतसंभवम् । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

కలియుగంలో మనిషి భక్తితో కృష్ణప్రియా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించని వరకు, ఉపద్రవాల భయం మరియు భూతాదుల వల్ల కలిగే దుఃఖం అతనిని వెంటాడుతుంది।

Verse 8

भवेद्दरिद्री दुःखी च तावद्वै परयाचकः । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

కలియుగంలో మనిషి భక్తితో కృష్ణప్రియా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించని వరకు, అతడు దరిద్రుడై దుఃఖితుడై, ఇతరులపై ఆధారపడే యాచకుడవుతాడు।

Verse 9

तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भाग्या दुःखसंयुता । भक्त्या न पश्यति यदा नारीकृष्णप्रियां तथा

స్త్రీ భక్తితో అదే విధంగా కృష్ణప్రియా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించని వరకు, ఆమె దుర్భాగ్యవతిగా, దుఃఖసహితగా, జీవసంతానం లేనిదిగా ఉంటుంది।

Verse 10

तावच्छत्रुभयं पुंसां गृहभंगं च मूर्खता । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

కలియుగంలో మనిషి భక్తితో కృష్ణప్రియా రుక్మిణీదేవి దర్శనం చేయనంతవరకు, ప్రజలకు శత్రుభయం, గృహభంగం, మోహజనిత మూర్ఖత్వం తొలగదు।

Verse 11

संपूज्य क्रृष्णं विधिवद्रुक्मिणीं पूजयेत्ततः । स्नापयेद्दधिदुग्धाभ्यां मधुशर्करया तथा

విధివిధానంగా శ్రీకృష్ణుని సమ్యక్‌గా పూజించిన తరువాత రుక్మిణీదేవిని పూజించాలి; దధి-దుగ్ధాలతో, అలాగే మధు మరియు శర్కరతో (విగ్రహానికి) స్నానం చేయించాలి।

Verse 12

घृतेन विविधैर्गन्धैस्तथैवेक्षुरसेन च । तीर्थोदकेन संस्नाप्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्

నెయ్యితో, వివిధ సుగంధ ద్రవ్యాలతో, అలాగే చెరకు రసంతో, తరువాత తీర్థజలంతో స్నానం చేయించితే భక్తుడు సమస్త కోరికలను పొందుతాడు।

Verse 13

एवं यः स्नापये द्देवीं रुक्मिणीं क्रृष्णवल्लभाम् । न तस्य दुर्ल्लभं किंचिदिह लोके परत्र च

ఈ విధంగా కృష్ణవల్లభా దేవి రుక్మిణీకి స్నానం చేయించేవానికి, ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ ఏదీ దుర్లభం కాదు।

Verse 14

श्रीखण्डकुंकुमेनैव तथा मृगमदेन च । विलेपयेदपुत्रस्तु स पुत्रं लभते धुवम्

శ్రీఖండం (చందనం) మరియు కుంకుమతో, అలాగే మృగమదంతో (దేవిని) లేపనం చేయాలి; సంతానం లేనివాడు నిశ్చయంగా పుత్రుడిని పొందుతాడు।

Verse 15

सदा स भोगी भवति रूपवाञ्जनपूजितः । पूजयेन्मालतीपुष्पैः शतपत्रैः सुगन्धिभिः

మాలతీ పుష్పములతోను సుగంధి శతపత్ర పుష్పములతోను పూజించువాడు నిత్యము భోగసంపన్నుడై, రూపవంతుడై, జనపూజితుడై ఉంటాడు.

Verse 16

करवीरैर्मल्लिकाभिश्च चम्पकैस्तु विशेषतः । कमलैर्वारिसंभूतैः केतकीभिश्च पाटलैः

కరవీర, మల్లికా పుష్పములతోను, విశేషంగా చంపక పుష్పములతోను; జలజ కమలములతో, కేతకీ మరియు పాటలా పుష్పములతో (దేవిని) పూజించవలెను.

Verse 17

धूपेनागुरुणा चैव पूजयेद्गौग्गु लेन च । वस्त्रैः सुकोमलैः शुभ्रैर्नानादेशसमुद्भवैः

ధూపముతోను సుగంధి అగురుతోను, గుగ్గులుతోను పూజించవలెను; అలాగే వివిధ దేశముల నుండి వచ్చిన అతి మృదువైన తెల్లని వస్త్రములను అర్పించవలెను.

Verse 18

भक्त्या संछाद्य वैदर्भीं रुक्मिणीं कृष्णवल्लभाम् । भूषणैर्भूषयेद्देवीं मणिरत्न समन्वितैः

భక్తితో వైదర్భీ, కృష్ణవల్లభా రుక్మిణీదేవిని వస్త్రములతో ఆవృతం చేసి, మణిరత్నసమేతమైన ఆభరణములతో దేవిని అలంకరించవలెను.

Verse 19

तस्मिन्कुले नाऽसुखः स्यान्नाऽधर्मो नाऽधनस्तथा । नाऽपुत्रो न विकर्मस्थः कितवो नीचसेवकः

ఆ కులములో దుఃఖము ఉండదు, అధర్మము ఉండదు, దారిద్ర్యమూ ఉండదు; సంతానలేమి ఉండదు, నిషిద్ధకర్మలలో నిమగ్నుడు ఉండడు, జూదరి ఉండడు, నీచుల సేవకుడూ ఉండడు.

Verse 20

यैः पूजिता जगन्माता रुक्मिणी मानवैः कलौ । नैवेद्यैर्भक्ष्यभोज्याद्यैर्देवी मे प्रीयतामिति । तांबूलं च सकर्पूरं भावेन विनिवेदयेत्

కలియుగంలో మనుష్యులు జగన్మాత రుక్మిణీదేవిని భక్ష్య-భోజ్యాది నైవేద్యాలతో పూజించి ‘దేవి నాపై ప్రసన్నురాలవుగాక’ అని ప్రార్థిస్తే, వారు భక్తిభావంతో కర్పూరసహిత తాంబూలమును కూడా సమర్పించాలి।

Verse 21

गृहीत्वा च फलं शुभ्रं ह्यक्षतैश्च समन्वितम् । मन्त्रेणानेन वै विप्रा ह्यर्घ्यं दद्याद्विधानतः

హే విప్రులారా! శుభ్రమైన/పవిత్రమైన ఫలాన్ని అక్షతలతో కూడి తీసుకొని, విధిపూర్వకంగా ఈ మంత్రంతో అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాలి।

Verse 22

कृष्णप्रिये नमस्तुभ्यं विदर्भाधिपनंदिनि । सर्वकामप्रदे देवि गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

హే కృష్ణప్రియే! నీకు నమస్కారం. హే విదర్భాధిపతి నందినీ! హే దేవి, సర్వకామప్రదాయినీ—ఈ అర్ఘ్యాన్ని స్వీకరించుము; నీకు నమో నమః।

Verse 23

आरार्तिकं ततः कुर्याज्ज्वलन्तं भावनान्वितः । नीराजनं प्रकर्तव्यं कर्पूरेण विशेषतः

తర్వాత భక్తిభావంతో జ్వలించే ఆరార్తికాన్ని చేయాలి; అలాగే ప్రత్యేకంగా కర్పూరంతో నీరాజనం తప్పక చేయవలెను।

Verse 24

शंखे कृत्वा तु पानीयं भ्रामयेद्भावसंयुतः । भ्रामयित्वा च शिरसा धारणीयं विशुद्धये

శంఖంలో నీటిని ఉంచి భక్తిభావంతో దానిని తిప్పాలి; తిప్పిన తరువాత శుద్ధి కోసం తలపై స్పర్శించి/ధరించాలి।

Verse 25

दण्डवत्प्रणमेद्भूमौ नमः कृष्णप्रियेति च । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च पूजयेच्छक्तितो द्विजाः

భూమిపై దండవత్ ప్రణమించి ‘నమః కృష్ణప్రియే’ అని పలకాలి. ఓ ద్విజా, యథాశక్తి బ్రాహ్మణపత్నులను మరియు బ్రాహ్మణులను పూజించి గౌరవించాలి.

Verse 26

ग्रीवासूत्रकसिन्दूरैर्वासोभिः कञ्चुकैस्तथा । सुगन्धकुसुमैरर्च्य कुंकुमेन विलिप्य च

గ్రీవాసూత్రాలు, సిందూరం, వస్త్రాలు, కంచుకాలతో (ప్రభువును) అర్చించాలి. సుగంధ పుష్పాలు సమర్పించి కుంకుమ/కేశర లేపనమూ చేయాలి.

Verse 27

कौसुंभकैः कज्जलेन तांबूलेन च तोषयेत् । भक्ष्यैर्भोज्यैमोदकैश्च इक्षुभिर्मधुसर्पिभिः

కౌసుంభవర్ణ ద్రవ్యాలు, కాజల్, తాంబూలంతో (ప్రభువును) తృప్తిపరచాలి. అలాగే భక్ష్య-భోజ్యాలు, మోదకాలు, చెరకు, తేనె, నెయ్యి సమర్పించాలి.

Verse 28

प्रीतो भवति देवेशो रुक्मिण्या सह केशवः । विशेषतः फलानीह दातव्यानि द्विजोत्तमाः

ఇలా రుక్మిణితో కూడిన దేవేశుడు కేశవుడు ప్రసన్నుడవుతాడు. కనుక, ఓ ద్విజోత్తములారా, ఇక్కడ విశేషంగా ఫలాలను సమర్పించాలి.

Verse 29

उन्मत्तकं ततो देवं द्वारपालं प्रपूजयेत् । स्नापयित्वा सुगन्धेन कुंकुमेन विलिप्य च

ఆ తరువాత ఉన్మత్తక అనే దివ్య ద్వారపాలకుని విధివిధానంగా పూజించాలి. సుగంధ ద్రవ్యాలతో స్నానం చేయించి కుంకుమ/కేశర లేపనమూ చేయాలి.

Verse 30

धूपेन धूपयित्वा तु पुष्पाद्यैः संप्रपूजयेत । नैवेद्यैर्भक्ष्यभोज्यैश्च मांसेन सुरया तथा

ధూపం సమర్పించి, పుష్పాదులతో విధివిధానంగా సమ్యక్‌గా పూజించాలి; అలాగే నైవేద్యంగా భక్ష్య-భోజ్యములు, మాంసము మరియు సురా కూడా అర్పించాలి।

Verse 31

प्रभूतबलिभिश्चैव पिष्टेन विविधेन च । योगिनीनां चतुःषष्टिं तस्मिन्पीठे प्रपूजयेत्

సమృద్ధమైన బలి-నివేదనలతోను, నానావిధ పిష్ట-ప్రసాదాలతోను, ఆ పవిత్ర పీఠంపై అరవై నాలుగు యోగినీలను విధివిధానంగా పూజించాలి।

Verse 32

अर्चयेद्धरसिद्धिं च क्षेत्रपालं च सर्वशः । विरूपस्वामिनीं तत्र तथा वै सप्तमातरः

ధరసిద్ధిని మరియు క్షేత్రపాలుని సర్వ విధాలుగా అర్చించాలి; అలాగే అక్కడ విరూపస్వామినిని, నిజంగా సప్తమాతృకలను కూడా పూజించాలి।

Verse 33

अष्टमूर्तीः कृष्णपत्नीः पीठे तस्मिन्प्रपूजयेत् । रुक्मिणीं सत्यभामां च शुभां जांबवतीं तथा

ఆ పీఠంపై కృష్ణపత్నుల అష్టమూర్తులను విధివిధానంగా పూజించాలి—రుక్మిణి, సత్యభామ, శుభా, అలాగే జాంబవతి।

Verse 34

मित्रविन्दां च कालिन्दीं भद्रां नाग्नजितीं तथा । अष्टमीं लक्ष्मणां तत्र पूजयेत्कृष्णवल्लभाः

మిత్రవిందా, కాలిందీ, భద్రా, నాగ్నజితీని కూడా; అలాగే అక్కడ అష్టమిగా లక్ష్మణను పూజించాలి—ఇవే కృష్ణుని ప్రియ వల్లభలు।

Verse 35

एताः संपूज्य विधिवत्संतर्प्य दधिपायसैः । गीतवादित्रघोषेण दीपैर्जागरणेन च

ఈ దేవీమూర్తులను విధివిధానంగా పూజించి, పెరుగు మరియు పాయసంతో తృప్తిపరచి, గీత-వాద్యాల నాదంతో, దీపాలతో మరియు రాత్రి జాగరణతో ఉత్సవం చేయవలెను।

Verse 36

पुत्र पौत्रसमायुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सर्वान्कामानवाप्नोति तस्य विष्णुः प्रसीदति

పుత్ర-పౌత్రులతో కూడి, ధన-ధాన్యసంపదతో సమృద్ధుడైనవాడు సమస్త కోరికలను పొందుతాడు; అతనిపై శ్రీ విష్ణువు ప్రసన్నుడవుతాడు।

Verse 37

किं तस्य वहुदानैस्तु किं व्रतैर्नियमैस्तथा । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

జగన్మాత, కృష్ణవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించినవానికి, అనేక దానాలు, వ్రతాలు, నియమాలు ఇవన్నీ ఎందుకు?

Verse 38

किं यज्ञैर्बहुभिस्तस्य संपूर्णवरदक्षिणैः । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

జగన్మాత, కృష్ణవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించినవానికి, శ్రేష్ఠ దక్షిణలతో సంపూర్ణమైన అనేక యజ్ఞాలు ఎందుకు?

Verse 39

तेन दत्तं हुतं तेन जप्तं तेन सनातनम् । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

జగన్మాత, కృష్ణవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించినవానికి, దానం చేసినదీ, హోమం చేసినదీ, సనాతన జపం చేసినదీ—అన్నీ సఫలమవుతాయి।

Verse 40

हेलया तेन संप्राप्ताः सिद्धयोऽष्टौ न संशयः । गत्वा द्वारवतीं येन दृष्टा केशववल्लभा

ఎవడు సులభంగానే ద్వారవతికి వెళ్లి కేశవవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని దర్శిస్తాడో, వాడు నిస్సందేహంగా అష్టసిద్ధులను పొందుతాడు.

Verse 41

सफलं जीवितं तस्य सफलाश्च मनोरथाः । कलौ कृष्णपुरीं गत्वा दृष्ट्वा माधववल्लभाम्

కలియుగంలో కృష్ణపురికి వెళ్లి మాధవవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించినవాడి జీవితం సఫలమవుతుంది; అతని మనోరథాలు నెరవేరుతాయి.

Verse 42

देव राज्येन किं तस्य तथा मुक्तिपदेन च । न दृष्टा चेज्जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

జగన్మాత, కృష్ణవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని దర్శించకపోతే, అతనికి దేవరాజ్యమేమి ప్రయోజనం? ముక్తిపదమూ ఏమి లాభం?

Verse 43

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रुक्मिणी कृष्णवल्लभा । सदाऽर्चनीया मनुजैर्द्रष्टव्या सर्वकामदा

కాబట్టి మనుష్యులు సమస్త ప్రయత్నంతో కృష్ణవల్లభా రుక్మిణీ దేవిని నిత్యం ఆరాధించాలి; ఆమె సర్వకామదా గనుక దర్శనార్థం వెదకాలి.

Verse 45

स्नानगन्धादि वस्त्रैस्तु प्रभूतबलिभिस्तथा । गीतवादित्रघोषेण दीपजागरणेन च । तोषिता भीष्मकसुता सर्वान्कामान्प्रयच्छति

స్నానం, సుగంధ ద్రవ్యాలు మొదలైన ఉపచారాలు, వస్త్రాలు, విరివిగా బలి-నైవేద్యాలు, గీత-వాద్యాల నాదం, దీపజాగరణం వీటితో తృప్తి చెందిన భీష్మకసుత రుక్మిణీ సర్వకామాలను ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 46

तथा दीपोत्सवदिने चतुर्द्दश्यां समाहितः । पूजयित्वा यथाशास्त्रमीप्सितं लभते फलम्

అలాగే దీపోత్సవ దినమున చతుర్దశీనాడు మనస్సు సమాధానంగా ఉంచి శాస్త్రవిధిగా పూజించినవాడు కోరిన ఫలాన్ని పొందును.

Verse 47

माघमासे सिताष्टम्यां कन्दर्प्पजननी तु यैः । पूजिता गन्धपुष्पाद्यैरुपहारैरनेकशः । सफलं जीवितं तेषां सफलाश्च मनोरथाः

మాఘమాస శుక్ల అష్టమీనాడు గంధము, పుష్పములు మొదలైనవి మరియు అనేక ఉపహారములతో కందర్పజననీ (కామదేవుని జనని)ని పూజించువారికి జీవితం సఫలమగును; వారి మనోరథములు నెరవేరును.

Verse 48

द्वादश्यां चैत्रमासे तु कृष्णेन सह रुक्मिणीम् । ये पश्यंति नरा देवीं रुक्मिणीं मधुमाधवे । कृष्णेन सह गच्छन्तीं धन्यास्ते मानवा भुवि

చైత్రమాస ద్వాదశీనాడు కృష్ణునితో కలిసి దేవి రుక్మిణీని—మధుసూదనుని ప్రియను—కృష్ణసహితంగా గమనించుచున్నట్లు దర్శించువారు భూమిపై ధన్యులు.

Verse 49

पुत्रपौत्रसमायुक्ता धनधान्यसमन्विताः । जीविते व्याधिनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम्

వారు పుత్రపౌత్రులతో కూడి, ధనధాన్యసంపన్నులై, జీవించుచుండగా వ్యాధిరహితులై, చివరికి నిరామయమైన పదాన్ని పొందుదురు.

Verse 50

ज्येष्ठाष्टम्यां नरैर्यैस्तु पूजिता कुष्णवल्लभा । तेषां मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

జ్యేష్ఠమాస అష్టమీనాడు మనుష్యులు కృష్ణవల్లభా (రుక్మిణీ)ని పూజించినచో, వారి మనోరథసిద్ధి తప్పక కలుగును; ఇందులో సందేహము లేదు.

Verse 51

तथा भाद्रपदे मासि मातुः पूजा कृता तु यैः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णुपदे नराः

అలాగే భాద్రపద మాసంలో ఎవరు మాతృదేవిని పూజిస్తారో, వారు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తులై విష్ణుపదాన్ని పొందుతారు।

Verse 52

कार्त्तिके मासि द्वादश्यां रुक्मिणीं कृष्णसंयुताम् । ये पश्यंति नरास्तेषां न भयं विद्यते क्वचित्

కార్తీక మాస ద్వాదశినాడు కృష్ణునితో కూడిన రుక్మిణీదేవిని దర్శించే వారికి ఎక్కడా భయం ఉండదు।

Verse 53

यस्त्वेकत्र स्थितां पश्येद्रुक्मिणीं कृष्णसंयुताम् । सफलं जीवितं तस्य ह्यक्षया पुत्रसंततिः । अक्षयं धनधान्यं च कदा नैव दरिद्रता

ఎవడు ఒకే స్థలంలో కృష్ణునితో కూడి నిలిచిన రుక్మిణీదేవిని దర్శిస్తాడో, అతని జీవితం సఫలమవుతుంది; అతని సంతానం అక్షయమవుతుంది; ధనధాన్యాలు అక్షయమవుతాయి; అతనికి ఎప్పుడూ దారిద్ర్యం రాదు।

Verse 54

य एवं रुक्मिणीं पश्येत्पूजयेत्कृष्णवल्लभाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ఇలా రుక్మిణీదేవిని దర్శించి కృష్ణవల్లభను పూజించేవాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై విష్ణులోకానికి వెళ్తాడు।

Verse 55

यः स्नायात्सर्वतीर्थेषु दानं शक्त्या ददाति यः । तस्य पुण्यफलं चैव लोके यज्जायते द्विजाः । कथितं तदशेषेण कलौ कृष्णस्य संस्थितौ

హే ద్విజులారా! ఎవడు సమస్త తీర్థాలలో స్నానం చేసి, తన శక్తి మేరకు దానం చేస్తాడో, అతనికి ఈ లోకంలో కలిగే పుణ్యఫలం—కలియుగంలో కృష్ణుని సంస్థితి సందర్భంలో సంపూర్ణంగా చెప్పబడింది।

Verse 56

द्वारावतीं विना विप्रा मुक्तिर्न प्राप्यते कलौ । पुराणसंहितामेतां कृतवान्बलिबन्धनः । ददौ स तु प्रसादेन पूर्वं मह्यं द्विजोत्तमाः

హే విప్రులారా, కలియుగంలో ద్వారావతీ (ద్వారక) లేకుండా మోక్షం లభించదు. ఈ పురాణసంహితను బలిబంధనుడు (విష్ణువు) రచించాడు; కృపవశాత్ పూర్వం దానిని నాకు ప్రసాదించాడు, హే ద్విజోత్తములారా।

Verse 57

इहार्थे च पुरा प्रोक्तं इतिहासो द्विजोत्तमाः । प्रद्युम्नेन सुसंवादे मार्कण्डेन महात्मना

ఈ సందర్భంలోనే, హే ద్విజోత్తములారా, పూర్వం ఒక ప్రాచీన పవిత్ర ఇతిహాసం చెప్పబడింది—ప్రద్యుమ్నుడు మరియు మహాత్ముడు మార్కండేయ ఋషి మధ్య జరిగిన ఉత్తమ సంభాషణలో।