Sukta 32

Mantra 1

अदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान्बद्बधानाँ अरम्णाः । महान्तमिन्द्र पर्वतं वि यद्वः सृजो वि धारा अव दानवं हन् ॥

నీవు ఉత్సాన్ని (స్రోతస్సును) పగులగొట్టి, కాలువల/మార్గాల్ని తెరిచావు; బంధించబడి ఉన్న అర్ణవ జలరాశులను నీవు విముక్తం చేశావు. హే ఇంద్రా, నీవు మహా పర్వతాన్ని చీల్చినప్పుడు ధారలు బయటకు ప్రవహించాయి—వాటిని ఆపిన దానవుణ్ని సంహరించి.

Mantra 2

त्वमुत्साँ ऋतुभिर्बद्बधानाँ अरंह ऊधः पर्वतस्य वज्रिन् । अहिं चिदुग्र प्रयुतं शयानं जघन्वाँ इन्द्र तविषीमधत्थाः ॥

హే వజ్రధారీ! ఋతు-నియమంతో బంధించబడి ఉన్న ఉత్సాలను నీవు విప్పావు; పర్వతపు ఉబ్బిన ‘ఊధః’ (స్తనము/పాలమడి)ను నీవు విడుదల చేశావు. ఇంకా ఆ అహి—ఉగ్రుడు, సమూహబలంతో పొడవుగా పడి ఉన్నవాడు—అతన్ని సంహరించి, హే ఇంద్రా, నీ విజయ తవిషీ (ప్రచండ శక్తి)ని స్థాపించావు.

Mantra 3

त्यस्य चिन्महतो निर्मृगस्य वधर्जघान तविषीभिरिन्द्रः । य एक इदप्रतिर्मन्यमान आदस्मादन्यो अजनिष्ट तव्यान् ॥

ఆ మహత్తరమైన, నిర్బంధరహిత ‘వన్య’ (మృగ) యొక్క సంహారశక్తిని ఇంద్రుడు తన ఉగ్రశక్తులతో చూర్ణం చేశాడు. తాను ఒక్కడే, ప్రత్యర్థిలేనివాడనని భావించినవానిలోనుంచి (లేదా అతని తరువాత) మరింత బలవంతుడు మరొకడు ఉద్భవించాడు.

Mantra 4

त्यं चिदेषां स्वधया मदन्तं मिहो नपातं सुवृधं तमोगाम् । वृषप्रभर्मा दानवस्य भामं वज्रेण वज्री नि जघान शुष्णम् ॥

వారిలో ఆ వానినీ—తన స్వధాలో మదించినవానిని, మిహ (మబ్బు) యొక్క సంతానాన్ని, సువృద్ధుడిని, అంధకారగామిని—వజ్రధారి, వేగభారక వృషభుడైన ఇంద్రుడు వజ్రంతో దానవ శుష్ణుని దహించే తేజోబలాన్ని కూలదోసి సంహరించాడు.

Mantra 5

त्यं चिदस्य क्रतुभिर्निषत्तममर्मणो विददिदस्य मर्म । यदीं सुक्षत्र प्रभृता मदस्य युयुत्सन्तं तमसि हर्म्ये धाः ॥

అతనినీ—తన క్రతు (యుక్తి/పథకం) లతో కూర్చున్నవానినీ—ఇంద్రుడు ఆ ‘అభేద్యుడు’ యొక్క మర్మాన్ని, అతని బలహీన బిందువును, కనుగొన్నాడు. అతడు, ఓ సు-క్షత్ర (సుశాసన/శ్రేష్ఠాధిపత్యం), మదంతో ఉప్పొంగి యుద్ధానికి ఉత్సుకుడైనప్పుడు, నీవు అతనిని అంధకారంలో, మూసిన గృహంలో, నిలిపివేశావు.

Mantra 6

त्यं चिदित्था कत्पयं शयानमसूर्ये तमसि वावृधानम् । तं चिन्मन्दानो वृषभः सुतस्योच्चैरिन्द्रो अपगूर्या जघान ॥

సూర్యరహితమైన చీకటిలో పడి ఉండి అక్కడే వృద్ధి చెందుతున్న ఆ కాత్పయునినీ—పిండిన సోమరసంలో ఉల్లసించిన వృషభుడైన ఇంద్రుడు ఎత్తునుంచి దెబ్బకొట్టి, అతనిని వెలికి తీసి, సంహరించాడు.

Mantra 7

उद्यदिन्द्रो महते दानवाय वधर्यमिष्ट सहो अप्रतीतम् । यदीं वज्रस्य प्रभृतौ ददाभ विश्वस्य जन्तोरधमं चकार ॥

ఉదయించి ఇంద్రుడు మహా దానవునిపై అప్రతిహతమైన వధశక్తి—పరాక్రమాన్ని—ప్రవర్తింపజేశాడు. వజ్రప్రయోగంలో అతనిని కొట్టినప్పుడు, సమస్త జీవుల్లో అతనిని అత్యధముడిగా చేశాడు.

Mantra 8

त्यं चिदर्णं मधुपं शयानमसिन्वं वव्रं मह्याददुग्रः । अपादमत्रं महता वधेन नि दुर्योण आवृणङ्मृध्रवाचम् ॥

మధుపానముచేసే ఆ ప్రవాహాన్నీ—అక్కడ పడి ఉన్నదాన్నీ—ఉగ్రుడైన ఇంద్రుడు ఆ విశాలమైన ఆవర్తన-గుహను పట్టివేశాడు. పాదరహితుడైన, కపటమయుడైన వానిని మహావధతో కూలదోశాడు; వక్రవాక్యశక్తిని దుష్టయోనిలో బంధించాడు.

Mantra 9

को अस्य शुष्मं तविषीं वरात एको धना भरते अप्रतीतः । इमे चिदस्य ज्रयसो नु देवी इन्द्रस्यौजसो भियसा जिहाते ॥

అతని ఉగ్ర శుష్మం (వేగం) మరియు తవిషీ (ఫలప్రదమైన పరాక్రమం) ఎవరు అడ్డగించగలరు? ఒక్కడే—అప్రతీతుడు (అప్రతిహతుడు)—ధనాలను మోస్తాడు. ఇవే దేవీశక్తులూ, అతని దృఢ శక్తులైనప్పటికీ, ఇంద్రుని ఓజస్సు భయంతో వెనుదిరుగుతాయి.

Mantra 10

न्यस्मै देवी स्वधितिर्जिहीत इन्द्राय गातुरुशतीव येमे । सं यदोजो युवते विश्वमाभिरनु स्वधाव्ने क्षितयो नमन्त ॥

అతనికోసం దేవి స్వధితి (స్వయంగా దారిచూపే గొడ్డలి) వంగుతుంది; ఇంద్రునికి, తపనతో ఉన్నట్లుగా, మార్గాన్ని సిద్ధం చేస్తుంది. అతని ఓజస్సు సమస్త శక్తులతో కలిసినప్పుడు, స్వధావన్ (స్వ-నియంత్రణాధిపతి) ఎదుట నివాసస్థానాలూ ప్రజలూ విధేయతతో నమస్కరిస్తారు.

Mantra 11

एकं नु त्वा सत्पतिं पाञ्चजन्यं जातं शृणोमि यशसं जनेषु । तं मे जगृभ्र आशसो नविष्ठं दोषा वस्तोर्हवमानास इन्द्रम् ॥

నీవొక్కడివే—సత్పతి, పాఞ్చజన్య (ఐదు జనుల అధిపతి)గా జన్మించినవాడవు—మనుష్యులలో యశస్సుగలవాడని నేను వింటున్నాను. ఆ ఇంద్రునినే నా ఆశలు పట్టుకుంటాయి—నవిష్ఠం (అత్యంత నూతనుడు, అత్యంత సమీపుడు)ను; రాత్రి మరియు ఉషస్సులో మేము హవిస్తూ ఇంద్రుని ఆహ్వానిస్తాము.

Mantra 12

एवा हि त्वामृतुथा यातयन्तं मघा विप्रेभ्यो ददतं शृणोमि । किं ते ब्रह्माणो गृहते सखायो ये त्वाया निदधुः काममिन्द्र ॥

అవును, నేను నిజంగా వింటున్నాను—ఓ ఇంద్రా, నీవు ఋతువుకు అనుగుణంగా, సత్యపు యథాకాల–యథామాత్రలో ప్రేరేపింపబడి ముందుకు సాగుతావు; మరియు విప్రులకు నీ మఘా (దాన-సంపద)ను ప్రసాదిస్తావు. అట్లుండగా, బ్రహ్మం (వాక్కు/మంత్రం)ను ధరిస్తున్న నీ సఖులు ఎందుకు నిన్ను ఆపదలచుకుంటున్నారు—నీ మీద కామననే డిమాండ్‌గా మోపిన ఆ మిత్రులు, ఓ ఇంద్రా?