Adhyaya 69

Verse 1

व्यास उवाच । तारेयो बलसंपन्नः शक्रतुल्यपराक्रमः । जघान विशिखैस्स्कन्दं पितृघातिनमाहवे

వ్యాసుడు పలికెను—బలసంపన్నుడు, ఇంద్రసమాన పరాక్రముడు తారేయుడు యుద్ధరంగంలో బాణాలతో స్కందుని ఘాతించాడు—తండ్రిహంతకుడైన ఆ స్కందుని.

Verse 2

ततस्स्कन्दो महाबाहुर्हरितुल्यपराक्रमः । विचकर्त शरांस्तांस्तान्निर्बिभेद शरोत्तमैः

అప్పుడు హరితో సమానమైన పరాక్రమముగల మహాబాహు స్కందుడు, శ్రేష్ఠమైన బాణాలతో పదేపదే దాడి చేసి శత్రువులను చీల్చి ఛేదించాడు।

Verse 3

स दैत्यस्सहसा स्कंदं छादयामास मार्गणैः । असंभ्रान्तः प्रचिच्छेद विशाखो विशिखैस्तदा

ఆ దైత్యుడు అకస్మాత్తుగా స్కందునిపై బాణవర్షం కురిపించాడు; అప్పుడు అసంభ్రాంతుడైన విశాఖుడు తన బాణాలతో వాటిని కోసివేశాడు।

Verse 4

तारेयोग्निशरैः स्कंदं जघान रणमूर्धनि । विशिखं भिदुरप्रख्यं चखान हरनंदने

నక్షత్రసమానంగా ప్రకాశించే అగ్నిముఖ బాణాలతో అతడు యుద్ధశిఖరంలో స్కందుని కొట్టాడు; అలాగే ‘భిదుర’గా ప్రసిద్ధమైన చీల్చే విశిఖాన్ని హరనందనునిలో దూర్చాడు।

Verse 5

वैश्वानरेण सेनानीस्तत्र संपर्यवारयत् । रौद्रमस्त्रं पुनर्दैत्यः प्रेषयामास तं प्रति

అక్కడ సేనానుడు వైశ్వానరాస్త్రంతో ఆ దాడిని అడ్డుకున్నాడు; తరువాత దైత్యుడు మళ్లీ అతనిపై రౌద్రాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు।

Verse 6

तन्निरस्तं कृतं तेन बाणेनास्फालितेन च । अघोरं प्राक्षिपद्दैत्यो घोररूपं सुदारुणं

అతడు తన బాణంతో దానిని నిరస్తం చేసి పక్కకు త్రోసివేశాడు; అప్పుడు దైత్యుడు అత్యంత ఘోరమైన, సుదారుణ రూపముగల ‘అఘోర’ (అస్త్ర/ప్రభావం)ను విసిరాడు।

Verse 7

भूधरा विटपास्सिंहास्तथा सर्पादयः शराः । धावंति पार्वतीपुत्रं कोटिकोटिसहस्रशः

పర్వతాలు, వృక్షాలు, సింహాలు, సర్పాదులు—బాణాలవలె—పార్వతీపుత్రుని మీదకు కోటి కోటి సహస్రాలుగా దూసుకొచ్చాయి।

Verse 8

छित्वा तांस्तुशरान्स्कंदो बिभेद दैत्यपुंगवं । आपादं शीर्षपर्यंतं शरैरग्न्यर्कसन्निभैः

ఆ బాణాలను ఛేదించిన స్కందుడు, అగ్ని-సూర్యసమానంగా జ్వలించే శరాలతో దైత్యశ్రేష్ఠుణ్ని పాదం నుండి శిరస్సు వరకు ఛేదించాడు।

Verse 9

स्वर्णपुंखाः शरा लग्ना देहे दैत्यपतेर्भृशं । रेजुस्ते स्वर्णशकला यथा कृष्णशिलोच्चये

సువర్ణపుంఖాలైన శరాలు దైత్యపతి దేహంలో బలంగా ఇమిడిపోయి, నల్ల రాతిగుట్టపై బంగారు తుక్కులు మెరుస్తున్నట్లుగా ప్రకాశించాయి।

Verse 10

तस्य देहात्ततश्चैव बहु सुस्राव शोणितं । यथा च माधवे मासि पुरुपुष्पश्शमी तरुः

అప్పుడు అతని దేహం నుండి విపరీతంగా రక్తం ప్రవహించింది—మాధవ మాసంలో శమీ వృక్షం పుష్కల పుష్పాలతో వికసించునట్లు।

Verse 11

स्यंदनाधश्चराश्वाश्च शिश्यिरे भूमिलग्नकाः । अथ क्रुद्धो महादैत्यः शूलं भीमं च दारुणं

రథం క్రిందనున్న అశ్వాలు మరియు ఇతరులు భూమికి అంటుకొని కూలిపోయారు. అప్పుడు క్రోధించిన మహాదైత్యుడు భయంకరమైన, దారుణమైన త్రిశూలాన్ని ఎత్తాడు।

Verse 12

धृत्वा तं प्रतिचिक्षेप कालमृत्युसमप्रभं । पार्वतीनंदनेनापि शूलं पाशुपतेन ह

దానిని పట్టుకొని అతడు తిరిగి విసిరెను—కాలమరణసమాన తేజస్సుతో; పార్వతీనందనుడు ధరించిన పాశుపత త్రిశూలమును కూడ అలాగే ప్రతిఘాతముగా విసిరివేయబడెను।

Verse 13

क्षिप्तं तेन कृतं दग्धं मुहूर्तेन रणाजिरे । पुनः शक्तिं मुमोचाथ ब्रह्मदत्तान्तु दानवः

అతడు విసిరినది యుద్ధభూమిలో క్షణములోనే దగ్ధమైంది. అప్పుడు దానవుడు బ్రహ్మదత్తుడు మళ్లీ తన శక్తి (భాలాస్త్రం)ను విడిచెను।

Verse 14

शूलं प्रतिजघानाथ शतकूटसमप्रभम् । ततोऽस्त्रे वज्रसंकाशे जघटाते वियत्यपि

అప్పుడు ప్రభువు శతశిఖరపర్వతసమాన దీప్తమైన త్రిశూలంతో ప్రతిఘాతము చేసెను. తరువాత వజ్రసమాన కాంతిగల రెండు అస్త్రాలు ఆకాశమధ్యములోనే ఢీకొన్నవి।

Verse 15

तयोस्सवीर्ययोरस्त्रे धरण्यां प्रणिपेततुः । ततो दैत्यपतिः स्कंदं शरैरग्निशिखोपमैः

ఆ రెండు మహావీర్య అస్త్రాలు భూమిపై పడిపోయినవి. అప్పుడు దైత్యాధిపతి అగ్నిశిఖలవంటి బాణములతో స్కందుని దాడి చేసెను।

Verse 16

अर्दयामास सहसा घनधारेव पर्वतं । तांस्तु च्छित्वा महाबाहुः सेनानीश्चापमस्य वै

అతడు అకస్మాత్తుగా అతనిని ఘనధార వాన పర్వతాన్ని కొట్టినట్లు అర్దింపజేసెను. ఆపై మహాబాహు సేనానీ ఆ బాణములను ఛేదించి నిజముగా తన ధనుస్సును పట్టుకొనెను।

Verse 17

विचकर्तार्धचंद्रेण तथा यंतुः शिरोमहत् । तथाश्वान्बहुभिर्बाणैः पातयामास भूतले

అర్ధచంద్రాకార ఖడ్గంతో అతడు యంతువు మహాశిరస్సును ఛేదించాడు; అలాగే అనేక బాణాలతో అశ్వాలను కూడా భూమిపై పడగొట్టాడు।

Verse 18

गृहीत्वा मुसलं वेगात्स दुद्राव स्थले गुहं । जघान तेन दैत्येन्द्रः शिखिनं शिखिवाहनं

వేగంగా ముసలాన్ని పట్టుకొని అతడు యుద్ధభూమిలో గుహ వైపు దూసుకెళ్లాడు; ఆ ముసలంతో దైత్యేంద్రుడు మయూరవాహనుడైన శిఖినిని కొట్టివేశాడు।

Verse 19

ततो मोहं गतो बर्ही प्रचकंपे मुहुर्मुहुः । ततः स्कंदः पुनस्तं च जघानासुरपुंगवं

అప్పుడు బర్హీ మోహగ్రస్తుడై మళ్లీ మళ్లీ వణికాడు; తదనంతరం స్కందుడు ఆ అసురశ్రేష్ఠుని మరల కొట్టివేశాడు।

Verse 20

प्रचिच्छेदासिना वेगान्मुसलं चातिदारुणं । तारेयः शक्तिमादाय जघान क्रौंचदारणम्

వేగంగా ఖడ్గంతో అతడు అత్యంత భయంకరమైన ముసలాన్ని చీల్చివేశాడు; ఆపై తారేయుడు శక్తిని ఎత్తుకొని క్రౌంచదారణుణ్ని సంహరించాడు।

Verse 21

सोपि शक्तिं मुमोचाथ अमोघां दुष्टघातिनीम् । ततः संदह्य सा शक्तिर्विश्वप्रलयकारिणी

అతడూ అప్పుడు అమోఘమైన, దుష్టనాశినీ శక్తిని విడిచాడు; ఆ శక్తి సమస్తాన్ని దహించి విశ్వప్రళయకారణమైంది।

Verse 22

यमदंडसमानं च भित्वा पुनर्गुहं गता । स गतासुः पपातोर्व्यां चालयंश्च वसुंधरां

యమదండముతో సమానమైన దానిని పగులగొట్టి ఆమె మళ్లీ గుహలోనికి ప్రవేశించింది. అతడు ప్రాణం విడిచి భూమిపై పడిపోయి వసుంధరను కంపింపజేశాడు.

Verse 23

पुष्पधूपादिभिः स्कंदः सर्वदेवैः प्रपूजितः

సర్వ దేవతలు పుష్పాలు, ధూపం మొదలైన ఉపచారాలతో స్కందుని విధివిధానంగా పూజించారు.

Verse 69

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे तारेयवधोनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణము ప్రథమ సృష్టిఖండములో ‘తారేయవధ’ అనే అరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.