Adhyaya 44
Adhyaya 44: Nandikesvara’s Manifestation and Abhisheka; The Rule of Namaskara in Shiva-Nama
శైలాది వర్ణించునది—రుద్రుని స్మరణమాత్రమునే అనేకానేక గణములు ప్రత్యక్షమగుదురు; వారు తేజోవంతులు, త్రినేత్రులు, ఆయుధధారులు, గాన‑నృత్యములతో దివ్యవిమానములపై వచ్చి దైవాజ్ఞ సమీపమని సూచించుదురు. వారు శివ‑దేవీలకు నమస్కరించి ఏ కార్యము చేయవలెనని అడుగుదురు; సముద్రములను ఎండబెట్టుట, ఇంద్రుని బంధించుట, యమునితో సమరము, దైత్యనిగ్రహము వంటి మహాకార్యములనుకూడా సమర్పించుదురు. శివుడు—లోకహితార్థమే మిమ్మల్ని పిలిచితిని; నా పుత్రసముడైన నందీశ్వరుని గణములకు సేనానిగా ప్రతిష్ఠించవలెను అని చెప్పును. గణములు రత్నమండపము, మేరువంటి స్వర్ణాసనము, పాదపీಠము, జంట కలశములు, సర్వతీర్థజలములతో నిండిన వేల పాత్రలు, వస్త్ర‑సుగంధ‑ఆభరణములు, ఛత్ర‑చామరాది రాజచిహ్నములు—దివ్య శిల్పులచే నిర్మితమై—అభిషేకసామగ్రిగా సిద్ధపరచుదురు. బ్రహ్మ మొదట అభిషేకము చేయగా, తరువాత విష్ణు, ఇంద్రుడు, లోకపాలకులు చేయుదురు; ఋషులు‑దేవతలు నవాభిషిక్త గణేశ్వరుని స్తుతించుదురు, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో వివాహవిధాన ప్రస్తావన కూడ కలదు. చివర ఉపదేశము—నమస్కారము లేక శివనామోచ్చారణ చేయరాదు; ప్రణామంతో ప్రారంభించి భక్తితో ముగించు నామోచ్చారణమే క్షేమకరమూ మోక్షదాయకమూ అని నియమము చెప్పబడెను।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वरप्रादुर्भावनन्दिकेश्वराभिषेकमन्त्रो नाम त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः शैलादिरुवाच स्मरणादेव रुद्रस्य सम्प्राप्ताश् च गणेश्वराः सर्वे सहस्रहस्ताश् च सहस्रायुधपाणयः
ఇట్లు శ్రీలింగమహాపురాణం పూర్వభాగంలో ‘నందికేశ్వర ప్రాదుర్భావం మరియు నందికేశ్వరాభిషేక మంత్రం’ అనే నలభై నాలుగవ అధ్యాయం. శైలాది పలికెను—రుద్రుని కేవలం స్మరణమాత్రంతోనే సమస్త గణేశ్వరులు వచ్చారు; వారందరికీ వెయ్యి చేతులు, ఆ చేతుల్లో వెయ్యి ఆయుధాలు ఉన్నాయి।
Verse 2
त्रिनेत्राश् च महात्मानस् त्रिदशैरपि वन्दिताः कोटिकालाग्निसंकाशा जटामुकुटधारिणः
వారు త్రినేత్రులైన మహాత్ములు; త్రిదశ దేవతలచేత కూడా వందింపబడినవారు. కోటి ప్రళయాగ్నులవలె ప్రకాశిస్తూ, జటాముకుటాలను ధరించినవారు।
Verse 3
दंष्ट्राकरालवदना नित्या बुद्धाश् च निर्मलाः कोटिकोटिगणैस्तुल्यैर् आत्मना च गणेश्वराः असंख्याता महात्मानस् तत्राजग्मुर्मुदा युताः
వారి ముఖాలు దంష్ట్రలతో భయంకరంగా ఉండెను; వారు నిత్యులు, ప్రబుద్ధులు, నిర్మలులు. ఆ గణేశ్వరులు తమ ఆత్మస్వరూపబలంతో కోటి కోటి గణములకు సమానులు. అటువంటి అసంఖ్య మహాత్ములు ఆనందంతో అక్కడికి వచ్చారు।
Verse 4
गायन्तश् च द्रवन्तश् च नृत्यन्तश् च महाबलाः मुखाडम्बरवाद्यानि वादयन्तस्तथैव च
ఆ మహాబలులు పాడుతూ, పరుగెత్తుతూ, నర్తిస్తూ, అలాగే ముఖంతో ఊదే ఘననాద వాద్యాలను కూడా వాయించుచుండిరి।
Verse 5
रथैर्नागैर्हयैश्चैव सिंहमर्कटवाहनाः विमानेषु तथारूढा हेमचित्रेषु वै गणाः
రథాలపై, గజాలపై, అశ్వాలపై, అలాగే సింహం‑కోతి వాహనాలపై శివగణులు వచ్చారు. స్వర్ణచిత్రాలతో మెరిసే విమానాలలో ఆసీనులై, పతి అయిన ప్రభువును అనుసరించే గణసమూహం ముందుకు సాగింది।
Verse 6
भेरीमृदङ्गकाद्यैश् च पणवानकगोमुखैः वादित्रैर्विविधैश्चान्यैः पटहैरेकपुष्करैः
భేరి, మృదంగాది, పణవ, ఆనక, గోముఖ శంఖనాదాలు; ఇంకా అనేక వాద్యాలతో పాటు పఠహ, ఏకపుష్కర మృదంగాలు మ్రోగాయి—పశుపాశాలను విడిపించే పతి మహేశ్వరుని స్తుతిలో.
Verse 7
भेरीमुरजसंनादैर् आडम्बरकडिण्डिमैः मर्दलैर्वेणुवीणाभिर् विविधैस्तालनिःस्वनैः
భేరి‑మురజాల ఘననాదాలు, ఆడంబర‑కడిణ్డిమ యుద్ధడోలు; మర్దల, వేణు, వీణలు మరియు వివిధ తాళనిస్వనాలతో సభ మ్రోగింది—లింగస్వరూప సత్యమైన పతి ప్రభువు సన్నిధిలో మంగళోత్సవంగా.
Verse 8
दर्दुरैस्तलघातैश् च कच्छपैः पणवैरपि वाद्यमानैर्महायोगा आजग्मुर्देवसंसदम्
దర్దుర, కచ్ఛప డోలుల తాళఘాతాలు, అలాగే పణవ వాద్యాల నాదంతో మహాయోగులు దేవసభకు చేరారు—పాశుపతయోగసిద్ధుల శుభాగమనాన్ని ప్రకటించినట్లుగా ఆ సంగీతం మ్రోగింది।
Verse 9
ते गणेशा महासत्त्वाः सर्वदेवेश्वरेश्वराः प्रणम्य देवं देवीं च इदं वचनम् अब्रुवन्
ఆ మహాసత్త్వ గణేశ్వరులు—సర్వదేవాధిపతులకూ అధిపతులు—దేవునికీ దేవికీ నమస్కరించి, తరువాత ఈ వాక్యాన్ని పలికారు।
Verse 10
भगवन्देवदेवेश त्रियंबक वृषध्वज किमर्थं च स्मृता देव आज्ञापय महाद्युते
హే భగవన్, దేవదేవేశ, త్ర్యంబక, వృషధ్వజ! హే మహాద్యుతి దేవా, ఏ కారణంతో మమ్మల్ని స్మరించి పిలిచితివి? ఆజ్ఞాపించుము, మేము అలాగే చేయుదుము.
Verse 11
किं सागराञ्शोषयामो यमं वा सह किङ्करैः हन्मो मृत्युसुतां मृत्युं पशुवद्धन्म पद्मजम्
“మేమేమి చేయుదుము—సముద్రాలను శోషించుదుమా? లేక కింకరులతో కూడ యముని సంహరించుదుమా? మృత్యువును, మృత్యుసుతులను కూడా వధించుదుమా? పద్మజుడు (బ్రహ్మ)నూ పశువులా కొట్టివేయుదుమా?”
Verse 12
बद्ध्वेन्द्रं सह देवैश् च सह विष्णुं च वायुना आनयामः सुसंक्रुद्धा दैत्यान्वा सह दानवैः
“వాయుబలంతో ఇంద్రుని దేవులతో కూడ—విష్ణువును కూడా—బంధించి ఇక్కడికి లాగి తెచ్చెదము; మేము దైత్యులు దానవులతో కూడ అత్యంత క్రోధించియున్నాము।”
Verse 13
कस्याद्य व्यसनं घोरं करिष्यामस्तवाज्ञया कस्य वाद्योत्सवो देव सर्वकामसमृद्धये
హే దేవా, నీ ఆజ్ఞచేత నేడు మేము ఎవరి మీద ఘోర విపత్తును కలిగించుదుము? మరియు సర్వకామసమృద్ధి కలుగునట్లు ఎవరి కోసం వాద్యోత్సవాన్ని నిర్వహించుదుము?
Verse 14
तांस्तथावादिनः सर्वान् गणेशान् सर्वसंमतान् उवाच देवः सम्पूज्य कोटिकोटिशतान्प्रभुः
అప్పుడు ప్రభువు—అలా పలికిన, అందరికీ సమ్మతమైన ఆ గణేశులందరిని విధివిధానంగా పూజించి—కోటికోటి శత గణములకు అధిపతి అయిన దేవుడు, ఆ అనంత గణములను ఉద్దేశించి పలికెను।
Verse 15
शृणुध्वं यत्कृते यूयम् इहाहूता जगद्धिताः श्रुत्वा च प्रयतात्मानः कुरुध्वं तदशङ्किताः
హే జగద్ధితైషులారా, ఏ ప్రయోజనార్థం మిమ్మల్ని ఇక్కడికి ఆహ్వానించామో దానిని వినండి. విని నియతమనస్సుతో, సందేహం లేకుండా ఆ కార్యాన్ని నిర్వర్తించండి।
Verse 16
नन्दीश्वरो ऽयं पुत्रो नः सर्वेषामीश्वरेश्वरः विप्रो ऽयं नायकश्चैव सेनानीर् वः समृद्धिमान्
ఈ నందీశ్వరుడు మా కుమారుడే—సర్వేశ్వరులకూ ఈశ్వరుడు. ఇతడు విప్రస్వరూప ఋషి, నాయకుడు, మరియు మీకు సమృద్ధిమంతుడైన సేనాధిపతి।
Verse 17
तमिमं मम संदेशाद् यूयं सर्वे ऽपि संमताः सेनान्यम् अभिषिञ्चध्वं महायोगपतिं पतिम्
నా ఈ సందేశం ప్రకారం మీరు అందరూ ఏకాభిప్రాయంతో, ఆ మహాయోగపతి ప్రభువు ‘పతి’ని గణసేనాధిపతిగా అభిషేకించండి।
Verse 18
एवमुक्ता भगवता गणपाः सर्व एव ते एवमस्त्विति संमन्त्र्य संभारानाहरंस्ततः
భగవంతుడు ఇలా పలికినప్పుడు, ఆ గణపతులందరూ ‘ఎవమస్తు’ అని అంగీకరించి పరస్పరం సంప్రదించి, తరువాత అవసరమైన పూజాసామగ్రిని తెచ్చారు।
Verse 19
तस्य सर्वाश्रयं दिव्यं जांबूनदमयं शुभम् आसनं मेरुसंकाशं मनोहरम् उपाहरन्
సర్వాశ్రయమైన ఆ దివ్య ప్రభువుకోసం వారు జాంబూనద స్వర్ణంతో చేసిన శుభాసనాన్ని తెచ్చారు—మేరు పర్వతంలా కాంతిమంతం, మనోహరం, రమణీయం।
Verse 20
नैकस्तंभमयं चापि चामीकरवरप्रभम् मुक्तादामावलम्बं च मणिरत्नावभासितम्
అది అనేక స్తంభమయంగా కనిపించింది; శుద్ధ స్వర్ణపు పరమ కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, ముత్యాల వేలాడే హారాలతో అలంకృతమై, మణి-రత్నాల తేజస్సుతో మెరిసింది. అదే పతి-స్వరూపమైన పవిత్ర లింగం పశు-జీవులను మోక్షమార్గానికి ఆకర్షిస్తుంది।
Verse 21
स्तंभैश् च वैडूर्यमयैः किङ्किणीजालसंवृतम् चारुरत्नकसंयुक्तं मण्डपं विश्वतोमुखम्
అక్కడ వైడూర్యమణి స్తంభాలతో కూడిన ఒక మండపం ఉంది; చిన్న గంటల జాలంతో ఆవరించబడి, సుందర రత్నాలతో అలంకృతమై, అన్ని దిశలకూ ముఖంగా ఉంది. అది సర్వవ్యాపి పతి-ప్రభువుకు తగినది; అక్కడ బద్ధమైన పశు-జీవుడు మోక్షమార్గానికి మళ్లుతాడు।
Verse 22
कृत्वा विन्यस्य तन्मध्ये तदासनवरं शुभम् तस्याग्रतः पादपीठं नीलवज्रावभासितम्
ఇది సిద్ధం చేసి మధ్యలో ప్రభువుకు శుభమైన ఉత్తమ ఆసనాన్ని స్థాపించాలి; దాని ముందర నీల వజ్రంలా మెరిసే పాదపీಠాన్ని ఉంచాలి—దృఢం, దీప్తం, పూజార్హం।
Verse 23
चक्रुः पादप्रतिष्ठार्थं कलशौ चास्य पार्श्वगौ सम्पूर्णौ परमाम्भोभिर् अरविन्दावृताननौ
పాద-ప్రతిష్ఠ కోసం వారు దాని రెండు ప్రక్కలలో రెండు కలశాలను సిద్ధం చేశారు—పరమ పవిత్ర జలంతో నిండినవి, వాటి ముఖాలు కమలాలతో కప్పబడ్డవి।
Verse 24
कलशानां सहस्रं तु सौवर्णं राजतं तथा ताम्रजं मृन्मयं चैव सर्वतीर्थाम्बुपूरितम्
తదుపరి వెయ్యి కలశాలు—సువర్ణ, రజత, తామ్ర మరియు మృణ్మయ—సిద్ధం చేయాలి; ప్రతి కలశాన్ని సర్వ తీర్థాల పవిత్ర జలంతో నింపి, శివపూజలో అర్పించాలి।
Verse 25
वासोयुगं तथा दिव्यं गन्धं दिव्यं तथैव च केयूरे कुण्डले चैव मुकुटं हारमेव च
ప్రభువుకు దివ్య వస్త్రయుగమును, దివ్య సుగంధమును అర్పించుడి; అలాగే కేయూరాలు, కుండలాలు, మకుటము, హారమును కూడా సమర్పించుడి. లింగారాధనతో బద్ధపశువును విమోచించే పతి పరమేశ్వరుడు ఇలాగా అలంకృతుడగును.
Verse 26
छत्रं शतशलाकं च वालव्यजनमेव च दत्तं महात्मना तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना
మహాత్ముడైన పరమేష్ఠి బ్రహ్మ శతశలాకల రాజఛత్రాన్ని, అలాగే వాలవ్యజనమైన చామరాన్ని దానమిచ్చెను. ఈ మంగళదానములతో ఆయన పరమ పతిని గౌరవించి పూజించెను.
Verse 27
शङ्खहाराङ्गगौरेण पृष्ठेनापि विराजितम् व्यजनं चन्द्रशुभ्रं च हेमदण्डं सुचामरम्
అది వెనుకభాగమున కూడా శంఖసదృశమైన హారశోభతో కూడిన కాంతిమయ గౌరవర్ణంతో విరాజిల్లెను. అలాగే చంద్రునివలె శుభ్రమైన వ్యజనం—హేమదండముతో కూడిన ఉత్తమ చామరం—ఉండెను.
Verse 28
ऐरावतः सुप्रतीको गजावेतौ सुपूजितौ मुकुटं काञ्चनं चैव निर्मितं विश्वकर्मणा
ఐరావతుడు, సుప్రతీకుడు—ఈ ఇద్దరు గజములు అత్యంత పూజింపబడి సమర్పింపబడిరి. అలాగే విశ్వకర్మ నిర్మించిన కాంచన మకుటమును కూడా అర్పించిరి.
Verse 29
कुण्डले चामले दिव्ये वज्रं चैव वरायुधम् जांबूनदमयं सूत्रं केयूरद्वयमेव च
ఆయనకు రెండు నిర్మలమైన దివ్య కుండలాలు ఉండెను; అలాగే శ్రేష్ఠాయుధమైన వజ్రము కూడా ఉండెను. జాంబూనద స్వర్ణసూత్రము మరియు కేయూరద్వయమును కూడా (ధరించెను/అర్పించిరి).
Verse 30
सम्भाराणि तथान्यानि विविधानि बहून्यपि समन्तान् निन्युर् अव्यग्रा गणपा देवसंमताः
అప్పుడు దేవసమ్మతులైన శివగణాధిపతులు అవ్యగ్రచిత్తంతో అన్ని దిక్కుల నుండీ నానావిధమైన సామగ్రిని, మరెన్నో అవసరమైన ఉపకరణాలను తెచ్చారు।
Verse 31
ततो देवाश् च सेन्द्राश् च नारायणमुखास् तथा मुनयो भगवान्ब्रह्मा नवब्रह्माण एव च
అనంతరం ఇంద్రసహిత దేవతలు, నారాయణముఖులైన వారు, మునులు, భగవాన్ బ్రహ్మా మరియు నవబ్రహ్మలు కూడ సమేతంగా సమవేతులయ్యారు।
Verse 32
देवैश् च लोकाः सर्वे ते ततो जग्मुर्मुदा युताः तेष्वागतेषु सर्वेषु भगवान्परमेश्वरः
అప్పుడు దేవతలతో కూడ అన్ని లోకాలు ఆనందంతో నిండిపోయి అక్కడి నుండి బయలుదేరాయి. వారు అందరూ వచ్చి చేరగానే భగవాన్ పరమేశ్వరుడు తన ప్రభుత్వమయమైన సన్నిధిని ప్రదర్శించాడు।
Verse 33
सर्वकार्यविधिं कर्तुम् आदिदेश पितामहम् पितामहो ऽपि भगवान् नियोगादेव तस्य तु
సర్వ కార్యవిధిని స్థాపించుటకు భగవాన్ పితామహుడైన బ్రహ్మను ఆజ్ఞాపించాడు. పితామహుడూ ఆయన నియోగానుసారమే సమస్తాన్ని నిర్వహించాడు।
Verse 34
चकार सर्वं भगवान् अभिषेकं समाहितः अर्चयित्वा ततो ब्रह्मा स्वयमेवाभ्यषेचयत्
సమాహిత చిత్తంతో భగవాన్ సంపూర్ణ అభిషేకక్రియను నిర్వహించాడు. అనంతరం బ్రహ్మ పూజ చేసి స్వయంగా లింగానికి అభిషేకం చేశాడు।
Verse 35
ततो विष्णुस्ततः शक्रो लोकपालास्तथैव च अभ्यषिञ्चन्त विधिवद् गणेन्द्रं शिवशासनात्
అనంతరం విష్ణువు, తదుపరి శక్రుడు (ఇంద్రుడు) మరియు లోకపాలకులందరూ శివాజ్ఞ ప్రకారం విధివిధానాలతో గణేంద్రుని అభిషేకించారు।
Verse 36
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव पिता महपुरोगमाः स्तुतवत्सु ततस्तेषु विष्णुः सर्वजगत्पतिः
అప్పుడు ఋషులు స్తుతించారు; వారి ముందుగా పితామహుడు బ్రహ్మ ఉన్నాడు. స్తోత్రాలు ముగిసిన వెంటనే, సర్వజగత్పతి విష్ణువు వారి మధ్య ప్రత్యక్షమయ్యాడు।
Verse 37
शिरस्यञ्जलिमादाय तुष्टाव च समाहितः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा जयशब्दं चकार च
అతడు శిరస్సుపై అంజలి ఉంచి, సమాహితచిత్తంతో స్తుతించాడు. ప్రాంజలిగా నమస్కరించి ‘జయ’ అనే జయధ్వని కూడా చేశాడు।
Verse 38
ततो गणाधिपाः सर्वे ततो देवास्ततो ऽसुराः एवं स्तुतश्चाभिषिक्तो देवैः सब्रह्मकैस्तदा
అప్పుడు సమస్త గణాధిపతులు, తరువాత దేవతలు, తరువాత అసురులు కూడా ఆయనను స్తుతించారు. ఈ విధంగా స్తుతింపబడిన ఆయనను, బ్రహ్మతో కూడిన దేవతలు అప్పుడే అభిషేకించారు।
Verse 39
उद्वाहश् च कृतस्तत्र नियोगात्परमेष्ठिनः मरुतां च सुता देवी सुयशाख्या बभूव या
అక్కడ పరమేష్ఠి (బ్రహ్మ) ఆజ్ఞ ప్రకారం వివాహక్రియ నిర్వహించబడింది. మరుతుల నుండి ‘సుయశా’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిన దేవీకన్య జన్మించింది।
Verse 40
लब्धं शशिप्रभं छत्रं तया तत्र विभूषितम् चामरे चामरासक्तहस्ताग्रैः स्त्रीगणैर्युता
అక్కడ ఆమె నూతనంగా పొందిన చంద్రప్రభావంతమైన ఛత్రంతో అలంకృతురాలై, చామరాలు ఊపే స్త్రీగణములతో పరివృతురాలై నిలిచింది।
Verse 41
सिंहासनं च परमं तया चाधिष्ठितं मया अलंकृता महालक्ष्म्या मुकुटाद्यैः सुभूषणैः
అక్కడ పరమమైన సింహాసనం కూడా ఉంది; దేవితో కలిసి నేను దానిపై ఆసీనుడనయ్యాను. మహాలక్ష్మి మకుటాది శుభాభరణములతో అలంకరించింది।
Verse 42
लब्धो हारश् च परमो देव्याः कण्ठगतस् तथा वृषेन्द्रश् च सितो नागः सिंहः सिंहध्वजस् तथा
పరమమైన హారం లభించి దేవి కంఠమున ధరింపబడింది. అలాగే వృషేంద్రుడు, శ్వేతనాగము, సింహము మరియు సింహధ్వజము కూడా ప్రత్యక్షమయ్యాయి।
Verse 43
रथश् च हेमच्छत्रं च चन्द्रबिंबसमप्रभम् अद्यापि सदृशः कश्चिन् मया नास्ति विभुः क्वचित्
రథమూ, చంద్రబింబసమాన కాంతిగల స్వర్ణఛత్రం కూడా ఉంది. నేటికీ ఎక్కడా నాతో సమానమైన విభువు నాకు కనబడడు।
Verse 44
सान्वयं च गृहीत्वेशस् तथा संबन्धिबान्धवैः आरुह्य वृषमीशानो मया देव्या गतः शिवः
ఈశ్వరుడు తన వంశముతో పాటు సంబంధిత బంధువులను కూడా తీసుకొని, వృషభమును అధిరోహించి—ఈశానుడు—దేవితో అయిన నాతో కలిసి శివుడు ప్రయాణమయ్యాడు।
Verse 45
तदा देवीं भवं दृष्ट्वा मया च प्रार्थयन् गणैः मुनिदेवर्षयः सिद्धा आज्ञां पाशुपतीं द्विजाः
అప్పుడు దేవిని, భవుడైన శివుని దర్శించి నేను గణులతో కలిసి వినయంగా ప్రార్థించితిని. మునులు, దేవర్షులు, సిద్ధులు, ద్విజులు అందరూ పశుపతి యొక్క పాశుపత ఆజ్ఞను—బంధవిమోచక విధిని—యాచించారు।
Verse 46
अथाज्ञां प्रददौ तेषाम् अर्हाणाम् आज्ञया विभोः नन्दिको नगजाभर्तुस् तेषां पाशुपतीं शुभाम्
అనంతరం సర్వవ్యాపి విభువు ఆజ్ఞచే నంది ఆ పూజ్యులకు శుభమైన పాశుపత ఆజ్ఞను ప్రసాదించాడు—పర్వతకన్య (పార్వతి) భర్త అయిన శివుని అధికారాన్ని।
Verse 47
तस्माद्धि मुनयो लब्ध्वा तदाज्ञां मुनिपुङ्गवात् भवभक्तास्तदा चासंस् तस्मादेवं समर्चयेत्
కాబట్టి మునిపుంగవుని నుండి ఆ ఆజ్ఞను పొందిన మునులు భవుడైన శివుని భక్తులయ్యారు. అందుచేత ఇదే విధంగా సమర్చన చేయవలెను।
Verse 48
नमस्कारविहीनस्तु नाम उद्गिरयेद्भवे ब्रह्मघ्नदशसंतुल्यं तस्य पापं गरीयसम्
నమస్కారం లేకుండా కేవలం భవుడైన శివుని నామాన్ని ఉచ్చరించువాడికి పాపం అత్యంత ఘోరం—పది బ్రహ్మహత్యలతో సమానం।
Verse 49
तस्मात्सर्वप्रकारेण नमस्कारादिमुच्चरेत् आदौ कुर्यान्नमस्कारं तदन्ते शिवतां व्रजेत्
కాబట్టి అన్ని విధాలుగా ముందుగా నమస్కారాన్ని ఉచ్చరించాలి. ఆరంభంలో నమస్కారం చేయాలి; చివరికి అదే భక్తితో శివత్వాన్ని పొందాలి।
Frequently Asked Questions
They appear in countless hosts—three-eyed, radiant like many cosmic fires, with matted hair-crowns, fearsome faces, and immense strength—singing, dancing, and playing instruments while arriving on chariots, elephants, horses, lions, and aerial vimanas.
To publicly establish Nandi as the sanctioned senapati and leader of the ganas under Shiva’s command, with universal divine assent (Brahma, Vishnu, Indra, and lokapalas), making Shaiva authority a ritually consecrated cosmic institution.
The text prescribes that Shiva’s name should be uttered with namaskara; chanting without salutation is condemned as gravely sinful, while beginning with namaskara and concluding in Shiva-oriented devotion is praised as leading toward shivata (spiritual fulfillment and liberation).