Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये

ఇట్లు శ్రీకూర్మపురాణం షట్సాహస్త్రీ సంహిత ఉపరి-విభాగంలో ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం (ప్రారంభం). వ్యాసుడు పలికెను—ఇకపై సమస్త విప్రుల హితార్థమై, దోషనివృత్తికై, ప్రాయశ్చిత్తమనే శుభ విధానాన్ని స్పష్టంగా వివరిస్తాను.

Verse 2

अकृत्वा विहितं कर्म कृत्वा निन्दितमेव च / दोषमाप्नोति पुरुषः प्रायश्चित्तं विशोधनम्

విధించిన కర్మను చేయకపోవడం వల్ల, నిందిత కర్మను చేయడం వల్ల మనుష్యుడు దోషాన్ని పొందుతాడు; ఆ దోషాన్ని శుద్ధిచేయు ఉపాయం ప్రాయశ్చిత్తమే.

Verse 3

प्रायश्चित्तमकृत्वा तु न तिष्ठेद् ब्राह्मणः क्वचित् / यद् ब्रूयुर्ब्राह्मणाः शान्ता विद्वांसस्तत्समाचरेत्

ప్రాయశ్చిత్తం చేయకుండ బ్రాహ్మణుడు ఎక్కడా నిలువకూడదు. శాంతులైన, విద్యావంతులైన బ్రాహ్మణులు ఏది చెప్పుదురో, అదే అతడు ఆచరించాలి.

Verse 4

वेदार्थवित्तमः शान्तो धर्मकामो ऽग्निमान् द्विजः / स एव स्यात् परो धर्मो यमेको ऽपि व्यवस्यति

వేదార్థంలో అత్యంత నిపుణుడై, శాంతుడై, ధర్మాభిలాషియై, అగ్నులను సంరక్షించు ద్విజుడే పరమ ధర్మస్వరూపుడు. అతడు ఈ ఒక్క సంకల్పాన్నైనా దృఢంగా నిలుపుకుంటే, అదే పరమ ధర్మమార్గమగును.

Verse 5

अनाहिताग्नयो विप्रास्त्रयो वेदार्थपारगाः / यद् ब्रूयुर्धर्मकामास्ते तज्ज्ञेयं धर्मसाधनम्

అనాహితాగ్నులైనప్పటికీ ఆ ముగ్గురు బ్రాహ్మణ ఋషులు వేదార్థపారగులు. ధర్మకాములై వారు ఏది పలుకుదురో, అది ధర్మసాధనమని గ్రహించవలెను.

Verse 6

अनेकधर्मशास्त्रज्ञा ऊहापोहविशारदाः / वेदाध्ययनसंपन्नाः सप्तैते परिकीर्तिताः

అనేక ధర్మశాస్త్రజ్ఞులు, ఊహాపోహవిశారదులు—యోగ్యమైనదాన్ని గ్రహించి అయోగ్యమైనదాన్ని విసర్జించగలవారు—మరియు వేదాధ్యయనసంపన్నులు; ఇలాంటి వారు ఏడు అని కీర్తించబడిరి.

Verse 7

मीमांसाज्ञानतत्त्वज्ञा वेदान्तकुशला द्विजाः / एकविंशतिसंख्याताः प्रयाश्चित्तं वदन्ति वै

మీమాంసాజ్ఞానంలో నిపుణులు, జ్ఞానతత్త్వాన్ని తెలిసినవారు, వేదాంతంలో కుశలులైన ఆ ద్విజులు—ఇరవై ఒకరి సంఖ్యలో—నిజంగా ప్రాయశ్చిత్తవిధానాన్ని ఉపదేశించిరి.

Verse 8

ब्रह्महा मद्यपः स्तेनो गुरुतल्पग एव च / महापातकिनस्त्वेते यश्चैतैः सह संवसेत्

బ్రహ్మహంతకుడు, మద్యపుడు, దొంగ, గురుతల్పగుడు—ఇవారు మహాపాతకులు; మరియు వీరితో కలిసి నివసించువాడును అలాగే అవును.

Verse 9

संवत्सरं तु पतितैः संसर्गं कुरुते तु यः / यानशय्यासनैर्नित्यं जानन् वै पतितो भवेत्

ఎవడు తెలిసికొని పతితులతో ఒక సంవత్సరం పాటు సాంగత్యం చేస్తూ, నిత్యం వారితో యానము, శయ్య, ఆసనములను పంచుకొనునో, వాడు నిజంగా పతితుడగును.

Verse 10

याजनं योनिसंबन्धं तथैवाध्यापनं द्विजः / कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च

అయోగ్యుల కొరకు యాజనము చేయుట, అక్రమ యోనిసంబంధము కలుగజేయుట, లేదా శాస్త్రమును అధర్మంగా బోధించుట—ఇవి చేసిన ద్విజుడు తక్షణమే సమ్యక్‌జ్ఞానమునుండి పతనమగును; వారి సహభోజనముచేత కూడ పతనమే కలుగును।

Verse 11

अविज्ञायाथ यो मोहात् कुर्यादध्यापनं द्विजः / संवत्सरेण पतति सहाध्ययनमेव च

విషయాన్ని ముందుగా గ్రహించక, మోహవశాత్ శాస్త్రబోధనకు దిగే ద్విజుడు ఒక సంవత్సరంలోనే పతనమగును; అంతేకాదు అతని స్వాధ్యాయమూ నశించును।

Verse 12

ब्रह्माहा द्वादशाब्दानि कुटिं कृत्वा वने वसेत् / भैक्षमात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजम्

బ్రాహ్మణహత్య చేసినవాడు కుటీరం కట్టి పన్నెండు సంవత్సరాలు అరణ్యంలో నివసించాలి; అంతఃశుద్ధి కొరకు భిక్షాజీవనం చేయాలి, శవశిరస్సు గుర్తు గల ధ్వజాన్ని ధరించాలి।

Verse 13

ब्राह्मणावसथान् सर्वान् देवागाराणि वर्जयेत् / विनिन्दन् स्वयमात्मानं ब्राह्मणं तं च संस्मरन्

అతడు సమస్త బ్రాహ్మణావాసాలను, దేవాలయాలను కూడ వర్జించాలి; తనను తానే నిందించుకుంటూ, ఆ బ్రాహ్మణుని నిరంతరం స్మరించాలి।

Verse 14

असंकल्पितयोग्यानि सप्तागाराणि संविशेत् / विधूमे शनकैर्नित्यं व्यङ्गारे भुक्तवज्जने

అతడు ఏడు గృహస్థానాలలో కేవలం యథోచిత ప్రయోజనార్థమే, కల్పిత సంకల్పం లేకుండా, ప్రవేశించి ఉపయోగించాలి. ప్రతిదినం ధూమరహిత అగ్ని, శాంతమైన అంగారాల వేళ, ముందే భోజనం చేసినవారి మధ్య, నెమ్మదిగా భుజించాలి।

Verse 15

एककालं चरेद् भैक्षं दोषं विख्यापयन् नृणाम् / वन्यमूलफलैर्वापि वर्तयेद् धैर्यमाक्षितः

అతడు రోజుకు ఒక్కసారే భిక్ష కోరాలి, తన పరాధీనత దోషాన్ని ప్రజల ముందే ప్రకటిస్తూ; లేక అడవి మూల‑ఫలాలతోనే జీవించాలి—ధైర్యంగా స్థిరుడై, అచల ధైర్యంతో।

Verse 16

कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचर्यपरायणः / पूर्णे तु द्वादशे वर्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

చేతిలో కపాలపాత్రం, ఖట్వాంగ దండం ధరించి, బ్రహ్మచర్యంలో నిష్ఠగా ఉండి—పన్నెండు సంవత్సరాలు పూర్తయినప్పుడు బ్రహ్మహత్య పాపాన్ని తొలగించుకుంటాడు।

Verse 17

अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तमिदं शुभम् / कामतो मरणाच्छुद्धिर्ज्ञेया नान्येन केनचित्

అనుకోకుండా చేసిన పాపానికి ఈ శుభ ప్రాయశ్చిత్తం విధించబడింది; కానీ కావాలనే చేసిన పాపానికి శుద్ధి మరణం ద్వారానే—ఇతర మార్గం లేదు।

Verse 18

कुर्यादनशनं वाथ भृगोः पतनमेव वा / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं जलं वा प्रविशेत् स्वयम्

అతడు అనశనం (మరణాంత ఉపవాసం) చేయవచ్చు; లేదా భృగుపతనం అంటే కొండచరియ నుండి దూకవచ్చు; లేదా మండుతున్న అగ్నిలో ప్రవేశించవచ్చు; లేదా తానే నీటిలో ప్రవేశించవచ్చు।

Verse 19

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा सम्यक् प्राणान् परित्यजेत् / ब्रह्महत्यापनोदार्थमन्तरा वा मृतस्य तु

బ్రాహ్మణ హితార్థం గానీ, గోవు హితార్థం గానీ అవసరమైతే ధర్మపూర్వకంగా ప్రాణత్యాగం చేయాలి; లేదా బ్రహ్మహత్య మలినాన్ని తొలగించేందుకు మరణాంతం వరకు విధించిన ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 20

दीर्घामयान्वितं विप्रं कृत्वानामयमेव तु / दत्त्वा चान्नं स दुर्भिक्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

దుర్భిక్షకాలంలో దీర్ఘరోగంతో బాధపడుతున్న బ్రాహ్మణుని ఆరోగ్యవంతునిగా చేసి, అతనికి అన్నదానం చేసినవాడు బ్రహ్మహత్యా పాపాన్ని తొలగించుకుంటాడు।

Verse 21

अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुध्यते द्विजः / सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणाय प्रदाय तु

ద్విజుడు అశ్వమేధ యాగంలోని అవభృథస్నానంతో శుద్ధి పొందుతాడు; లేదా వేదవిద్ బ్రాహ్మణునికి తన సర్వస్వాన్ని దానం చేసినా శుద్ధి పొందుతాడు।

Verse 22

सरस्वत्यास्त्वरुणया संगमे लोकविश्रुते / शुध्येत् त्रिषवणस्नानात् त्रिरात्रोपोषितो द्विजः

లోకవిఖ్యాతమైన సరస్వతి–అరుణా సంగమంలో మూడు రాత్రులు ఉపవాసముండి, త్రిషవణస్నానం చేస్తే ద్విజుడు శుద్ధి పొందుతాడు।

Verse 23

गत्वा रामेश्वरं पुण्यं स्नात्वा चैव महोदधौ / ब्रह्मचर्यादिभिर्युक्तो दृष्ट्वा रुद्रं विमुच्यते

పుణ్యమైన రామేశ్వరానికి వెళ్లి మహాసముద్రంలో స్నానం చేసి, బ్రహ్మచర్యాది నియమాలతో యుక్తుడై రుద్రుని దర్శించగానే బంధనముక్తి పొందుతాడు।

Verse 24

कपालमोचनं नाम तीर्थं देवस्य शूलिनः / स्नात्वाभ्यर्च्य पितॄन् भक्त्या ब्रह्महत्यां व्यपोहति

శూలధారి దేవుడు (శివుడు) యొక్క ‘కపాలమోచన’ అనే తీర్థం ఉంది; అక్కడ స్నానం చేసి భక్తితో పితృదేవతలను ఆరాధిస్తే బ్రహ్మహత్యా పాపం తొలగుతుంది।

Verse 25

यत्र देवादिदेवेन भरवेणामितौजसा / कपालं स्थापितं पूर्वं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

అక్కడ పూర్వకాలంలో దేవాదిదేవుడు, అపారతేజస్సు గల భైరవుడు పరమేష్ఠి బ్రహ్మ యొక్క కపాలాన్ని స్థాపించాడు।

Verse 26

समभ्यर्च्य महादेवं तत्र भैरवरूपिणम् / तर्पपित्वा पितॄन् स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया

అక్కడ భైరవరూప మహాదేవుని విధివిధానంగా ఆరాధించి, పితృదేవతలకు తర్పణం చేసి స్నానం చేస్తే బ్రహ్మహత్య పాపం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది।