Shloka 1
Prāyaścitta for Mahāpātakas — Brahmahatyā, Association with the Fallen, and Tīrtha-Based Purification
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge ekonatriṃśo 'dhyāyaḥ vyāsa uvāca ataḥ paraṃ pravalakṣyāmi prāyaścittavidhiṃ śubham / hitāya sarvaviprāṇāṃ doṣāṇāmapanuttaye
ఇట్లు శ్రీకూర్మపురాణం షట్సాహస్త్రీ సంహిత ఉపరి-విభాగంలో ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం (ప్రారంభం). వ్యాసుడు పలికెను—ఇకపై సమస్త విప్రుల హితార్థమై, దోషనివృత్తికై, ప్రాయశ్చిత్తమనే శుభ విధానాన్ని స్పష్టంగా వివరిస్తాను.
Vyasa
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
This verse does not directly define Ātman; it introduces prāyaścitta (expiation) as a dharmic means to remove doṣas (moral/ritual faults), which supports inner purity that later aids spiritual realization.
No specific yoga technique is named here; the emphasis is on prāyaścitta-vidhi—disciplines of purification and restraint that function as preparatory practices (śuddhi) complementing later yogic instruction in the Upari-bhāga.
The verse is procedural and does not mention Śiva or Viṣṇu explicitly; it reflects the Purāṇic synthesis indirectly by framing expiation and purity as universally auspicious dharma, a shared foundation across Śaiva–Vaiṣṇava practice in the Kūrma Purāṇa.