Adhyaya 17
Rules of Food, Acceptance, and Purity for the Twice-Born (Dvija-Śauca and Anna-Doṣa)
ఉత్తరభాగ ధర్మోపదేశ పరంపరలో వ్యాసుడు అన్నం, దాతలు, శౌచ-అశౌచ నియమాలను కఠినంగా వివరిస్తాడు. భోజనం పాప-పుణ్యాలూ, సామాజిక/యాజ్ఞిక స్థితీ సంక్రమించే నైతిక-క్రియాత్మక మార్గమని చెప్పి, అత్యవసరం కాకుండా శూద్రసంబంధ నిందిత అన్నం తినితే పతనం, దుర్జన్మం కలుగుతుందని హెచ్చరిస్తాడు; మరణసమయంలో జీర్ణమవుతున్న అన్నం వల్ల కూడా పునర్జన్మ అన్నస్వామి యోని/జాతితో సంబంధమవుతుందని విస్తరిస్తాడు. ఎవరి అన్నం వర్జ్యం, ఏ దానాలు అగ్రాహ్యం, అలాగే ఏ కూరగాయలు, కందాలు-శిలీంధ్రాలు, మాంసం, చేపలు, పాలపదార్థాలు నిషిద్ధం లేదా షరతులతో అనుమతమో దీర్ఘ జాబితా ఇస్తాడు. జుట్టు/పురుగులు, జంతువు వాసన చూడటం, మళ్లీ వండటం, బహిష్కృతులు లేదా రజస్వలాస్పర్శ, పాతదనం వంటి కలుష నియమాలు చెప్పబడతాయి. చివరలో ద్విజులకు మద్యపానం ఘోర నిషేధం, ఫలితాలు మరియు శుద్ధి తర్కం (దోషం విసర్జన వరకు ఉంటుంది) తెలిపి, తదుపరి యోగ-వేదాంత సాధనకు శౌచం, నియమం పూర్వాపేక్షలని బలపరుస్తాడు।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे षोडशो ऽध्यायः व्यास उवाच नाद्याच्छूद्रस्य विप्रो ऽन्नं मोहाद् वा यदि वान्यतः / स शूद्रयोनिं व्रजति यस्तु भुङ्क्ते ह्यनापदि
ఇట్లు శ్రీకూర్మపురాణం, షట్సాహస్త్రీ సంహిత, ఉత్తరవిభాగంలోని పదహారవ అధ్యాయం. వ్యాసుడు పలికెను—బ్రాహ్మణుడు శూద్రుని అన్నాన్ని మోహముచేత గానీ ఇతర కారణముచేత గానీ తినరాదు. అత్యవసరం లేనప్పుడు తినువాడు శూద్రయోనిని పొందును.
Verse 2
षण्मासान् यो द्विजो भुङ्क्ते शूद्रस्यान्नं विगर्हितम् / जीवन्नेव भवेच्छूद्रो मृतः श्वा चाभिजायते
ఏ ద్విజుడు ఆరు నెలలు శూద్రుని నిందిత అన్నాన్ని తింటాడో, అతడు జీవించుచుండగానే శూద్రుడివలె అవుతాడు; మరణానంతరం కుక్కగా జన్మించును.
Verse 3
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्रस्य च मुनीश्वराः / यस्यान्नेनोदरस्थेन मृतस्तद्योनिमाप्नुयात्
హే మునీశ్వరా! బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు లేదా శూద్రుడు—ఎవడైనా, మరొకరి అన్నం జీర్ణం కాకుండా కడుపులో ఉండగానే మరణిస్తే, ఆ అన్నం ఎవరిదో వారి యోనిలోనే పునర్జన్మ పొందును.
Verse 4
राजान्नं नर्तकान्नं च तक्ष्णो ऽन्नं चर्मकारिणः / गणान्नं गणिकान्नं च षण्ढान्नं चैव वर्जयेत्
రాజుని అన్నం, నర్తకుని అన్నం, వడ్రంగి అన్నం, చర్మకారుని అన్నం; అలాగే గణుల (దేవాలయ సేవకుల) అన్నం, గణిక అన్నం, షణ్ఢుని అన్నం—ఇవన్నీ వర్జించాలి.
Verse 5
चक्रोपजीविरजकतस्करध्वजिनां तथा / गान्धर्वलोहकारान्नं सूतकान्नं च वर्जयेत्
చక్రాలు తయారు చేసి జీవించే వారు, రజకులు, దొంగలు, ధ్వజధారులు—వారి అన్నాన్ని వర్జించాలి. అలాగే గాయక-నర్తకులు, లోహకారుల అన్నం మరియు సూతకసంబంధమైన అన్నమును కూడా త్యజించాలి.
Verse 6
कुलालचित्रकर्मान्नं वार्धुषेः पतितस्य च / पौनर्भवच्छत्रिकयोरभिशस्तस्य चैव हि
కుమ్మరి, చిత్రకార-శిల్పి అన్నం, అలాగే వడ్డీ వ్యాపారి అన్నం మరియు పతితుని అన్నం వర్జించాలి. అలాగే పునర్భవ (పునర్వివాహిత) మరియు ఛత్రికా యొక్క అన్నం, మహాపాపం వల్ల ప్రజలచే దూషింపబడినవాని అన్నం కూడా త్యజించాలి.
Verse 7
सुवर्णकारशैलूषव्याधबद्धातुरस्य च / चिकित्सकस्य चैवान्नं पुंश्चल्या दण्डिकस्य च
సువర్ణకారుడు, నటుడు, వేటగాడు, బంధనంలో ఉన్నవాడు, రోగగ్రస్తుడు—వారి అన్నం; అలాగే వైద్యుని అన్నం, పుంశ్చలి (వ్యభిచారిణి) అన్నం మరియు దండిత నేరస్థుని అన్నం కూడా వర్జించాలి.
Verse 8
स्तेननास्तिकयोरन्नं देवतानिन्दकस्य च / सोमविक्रयिणश्चान्नं श्वपाकस्य विशेषतः
దొంగ మరియు నాస్తికుని అన్నం, అలాగే దేవతలను నిందించువాని అన్నం వర్జించాలి. సోమాన్ని విక్రయించువాని అన్నం కూడా—ప్రత్యేకంగా శ్వపాక (చాండాల) అన్నం—త్యజించవలెను.
Verse 9
भार्याजितस्य चैवान्नं यस्य चोपपतिर्गृहे / उत्सृष्टस्य कदर्यस्य तथैवोच्छिष्टभोजिनः
భార్యాధీనుడైన పురుషుని అన్నం, అలాగే ఇంటిలో ఉపపతి (పరపురుషుడు) ఉన్నవాని అన్నం వర్జించాలి. అలాగే బహిష్కృతుని, కృపణుని, ఉచ్ఛిష్టభోజి యొక్క అన్నం కూడా త్యజించాలి.
Verse 10
अपाङ्क्त्यान्नं च सङ्घान्नं शस्त्राजीवस्य चैव हि / क्लीबसंन्यासिनोश्चान्नं मत्तोन्मत्तस्य चैव हि / भीतस्य रुदितस्यान्नमवक्रुष्टं परिक्षुतम्
పంక్తిలో కూర్చోవడానికి అర్హులు కానివారి నుండి వచ్చిన అన్నం, గుంపుకు పంచిన సంఘాన్నం, శస్త్రజీవి అన్నం; క్లీబుని మరియు సన్యాసి అన్నం; మత్తులో ఉన్నవాని లేదా ఉన్మత్తుని అన్నం; భయపడినవాని లేదా ఏడుస్తున్నవాని అన్నం; అలాగే దూషించబడినది లేదా తుమ్ము పడిన అన్నం—ఇవన్నీ వర్జ్యము।
Verse 11
ब्रह्मद्विषः पापरुचेः श्राद्धान्नं सूतकस्य च / वृथापाकस्य चैवान्नं शावान्नं श्वशुरस्य च
వేదబ్రహ్మద్వేషి యొక్క, పాపాచారంలో రుచిగలవాని యొక్క, శ్రాద్ధార్థం వండిన అన్నం, సూతక (జన్మాశౌచ) స్థితిలో ఉన్నవాని అన్నం; కారణం/విధి లేక వండిన వృథాపాక అన్నం, శావాశౌచ గృహంలోని అన్నం, అలాగే శ్వశురుని అన్నం—ఇవన్నీ వర్జించవలెను।
Verse 12
अप्रजानां तु नारीणां भृतकस्य तथैव च / कारुकान्नं विशेषेण शस्त्रविक्रयिणस्तथा
పురుష సంరక్షకుడు లేని స్త్రీల అన్నదానం, భృతకుడు (కూలీ/ఉద్యోగి) యొక్క అన్నం; ప్రత్యేకంగా కారుకుల (కారిగారుల) అన్నం; అలాగే శస్త్రాలు అమ్మి జీవించే వారి అన్నం—ఇవన్నీ స్వీకరించకూడదు।
Verse 13
शौण्डान्नं घाटिकान्नं च भिषजामन्नमेव च / विद्धप्रजननस्यान्नं परिवित्त्यन्नमेव च
శౌండుడు (మద్యపుడు) యొక్క అన్నం, ఘాటికుడు (జూదరి) యొక్క అన్నం, వైద్యుల అన్నం; అలాగే సంతానోత్పత్తి యొక్క ధర్మక్రమాన్ని భంగం చేసినవాని అన్నం, మరియు పెద్ద అన్న ఉన్నప్పుడే చిన్నవాడు పెళ్లి చేసుకున్న (పరివిత్తి) సంబంధిత అన్నం—ఇవన్నీ అనర్హమని భావించాలి।
Verse 14
पुनर्भुवो विशेषेण तथैव दिधिषूपतेः / अवज्ञातं चावधूतं सरोषं विस्मयान्वितम् / गुरोरपि न भोक्तव्यमन्नं संस्कारवर्जितम्
ప్రత్యేకంగా పునర్భూ (పునర్వివాహిత) స్త్రీ యొక్క అన్నం, అలాగే దిధిషూపతి (ఆమె భర్త) యొక్క అన్నం భుజించకూడదు। అవమానంతో ఇచ్చినది, విసిరివేసి ఇచ్చినది, కోపంతో ఇచ్చినది, లేదా అనుచిత ఆశ్చర్యభావంతో ఇచ్చిన అన్నం కూడా తినరాదు। గురువు ఇచ్చిన అన్నం అయినా సరే, సంస్కారరహితమైతే భుజించకూడదు।
Verse 15
दुष्कृतं हि मनुष्यस्य सर्वमन्ने व्यवस्थितम् / यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नानि किल्बिषम्
మనిషి చేసిన దుష్కర్మం అతని అన్నంలోనే నిలిచి ఉన్నదని చెప్పబడింది. ఎవరి అన్నం ఎవడు తింటాడో, వాడు వారి పాపభాగాన్ని కూడా గ్రహిస్తాడు.
Verse 16
आर्धिकः कुलमित्रश्च स्वगोपालश्च नापितः / एते शूद्रेषु भोज्यान्ना यश्चात्मानं निवेदयेत्
ఆర్ధికుడు (బటాయిదారు), కులమిత్రుడు (ఇంటి వద్ద చాటుకారిగా జీవించే వాడు), తన గోపాలుడు, నాపితుడు—ఇవారు శూద్రులలో భోజనార్హులు; అలాగే ఎవడు తనను సేవకు అర్పించునో వాడును కూడా.
Verse 17
कुशीलवः कुम्भकारः क्षेत्रकर्मक एव च / एते शूद्रेषु भोज्यान्ना दत्त्वा स्वल्पं पणं बुधैः
కుశీలవుడు (గాయకుడు/నటుడు), కుంభకారుడు (కుమ్మరి), క్షేత్రకర్మికుడు (పొలంలో పనిచేసేవాడు)—ఇవారు శూద్రులలో భోజనార్హులు; జ్ఞానులు వారికి స్వల్ప పారితోషికం కూడా ఇవ్వాలి.
Verse 18
पायसं स्नेहपक्वं यद् गोरसं चैव सक्तवः / पिण्याकं चैव तैलं च शूद्राद् ग्राह्यं द्विजातिभिः
నెయ్యితో వండిన పాయసం, పాలు మరియు సత్తువ వంటి పదార్థాలు, అలాగే పిండిక (నూనెఖలి) మరియు నూనె—ఇవి శూద్రుని నుండి ద్విజులు స్వీకరించవచ్చు.
Verse 19
वृन्ताकं नालिकाशाकं कुसुम्भाश्मन्तकं तथा / पलाण्डुं लशुनं शुक्तं निर्यासं चैव वर्जयेत्
వంకాయ, నాళికా-శాకం, కుసుంభం, అశ్మంతక-శాకం; అలాగే ఉల్లిపాయ, వెల్లుల్లి, పుల్లని/కిణ్వించిన ఆహారం మరియు చెట్టు గుజ్జు/రసం—ఇవన్నీ వర్జించాలి.
Verse 20
छत्राकं विड्वराहं च शेलं पेयूषमेव च / विलयं सुमुखं चैव कवकानि च वर्जयेत्
ఛత్రాకం (మష్రూమ్), విడ్వరాహ అనే వరాహం, శేల, పేయూష, విలయ, సుముఖ మరియు అన్ని కవకాలు (ఫంగస్) వీటిని వర్జించవలెను।
Verse 21
गृञ्जनं किंशुकं चैव ककुभाण्डं तथैव च / उदुम्बरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः
గృంజన, కింశుక, కకుభాండ, ఉదుంబర, అలాబు—ఇవన్నీ భక్షించినచో ద్విజుడు ధర్మస్థితి నుండి నిశ్చయంగా పతనమగును।
Verse 22
वृथा कृशरसंयावं पायसापूपमेव च / अनुपाकृतमांसं च देवान्नानि हवींषि च
విధి లేనిదిగా వ్యర్థంగా కృశర-సంయావ, పాయస, అపూపములను అర్పించకూడదు; అలాగే అపకృత మాంసం, దేవాన్నములు మరియు హవీంషులను కూడా అనుచితంగా సమర్పించరాదు।
Verse 23
यवागूं मातुलिङ्गं च मत्स्यानप्यनुपाकृतान् / नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत्
యవాగూ (పలుచని అన్నపు గంజి), మాతులింగ (సిట్రన్) మరియు సరిగా వండని చేపలు; అలాగే నీప, కపిత్థ, ప్లక్ష—ఇవన్నీ ప్రయత్నపూర్వకంగా వర్జించవలెను।
Verse 24
पिण्याकं चोद्धृतस्नेहं देवधान्य तथैव च / रात्रौ च तिलसंबद्धं प्रयत्नेन दधि त्यजेत्
పిణ్యాకం (నూనెఖలీ), స్నేహం తీసివేసిన ఆహారం, దేవధాన్యం; అలాగే రాత్రివేళ తిలసంబంధమైన పదార్థాలు మరియు దధి (పెరుగు)ను ప్రయత్నపూర్వకంగా త్యజించవలెను।
Verse 25
नाश्नीयात् पयसा तक्रं न बीजान्युपजीवयेत् / क्रियादुष्टं भावदुष्टमसत्संसर्गि वर्जयेत्
పాలతో పాటు మజ్జిగను సేవించకూడదు; విత్తనాల వ్యాపారంతో జీవిక నడపకూడదు. క్రియలో దుష్టుడు, భావంలో దుష్టుడు, దుష్టసంగతి చేసేవాడిని నిత్యం వర్జించాలి।
Verse 26
केशकीटावपन्नं च सहृल्लेखं च नित्यशः / श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चण्डालावेक्षितं तथा
జుట్టు లేదా పురుగులు పడిన ఆహారం, నిత్యం స్పర్శతో కలుషితమయ్యేది; కుక్క వాసన చూసినది; ముందే వండినదాన్ని మళ్లీ వండినది; అలాగే చండాలుడు చూసినది—ఇవి అపవిత్రమని వర్జించాలి।
Verse 27
उदक्यया च पतितैर्गवा चाघ्रातमेव च / अनर्चितं पुर्युं षितं पर्यायान्नं च नित्यशः
రజస్వల స్త్రీ, పతితులు లేదా ఆవు తాకిన/వాసన చూసిన ఆహారం; పూజార్హంగా అర్చించని ఆహారం; బాసిపోయినది; లేదా వండి మరుసటి రోజుకు ఉంచినది—ఇవన్నీ ఎల్లప్పుడూ వర్జించాలి।
Verse 28
काककुक्कुटसंस्पृष्टं कृमिभिश्चैव संयुतम् / मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च
కాకి లేదా కోడి తాకినది, పురుగులతో కలిసినది, మనుషులు వాసన చూసినది, లేదా కుష్ఠురోగి తాకినది—ఇది అపవిత్రమని తెలుసుకోవాలి।
Verse 29
न रजस्वलया दत्तं न पुंश्चाल्या सरोषया / मलबद्वाससा वापि परवासो ऽथ वर्जयेत्
రజస్వల స్త్రీ ఇచ్చిన దానాన్ని స్వీకరించకూడదు; కోపంతో ఇచ్చే వ్యభిచారిణి స్త్రీ ఇచ్చినదీ తీసుకోకూడదు. మలిన వస్త్రధారి ఇచ్చినదానిని, అలాగే పరాయివస్తువును కూడా వర్జించాలి।
Verse 30
विवत्सायाश्च गोः क्षीरमौष्ट्रं वानिर्दशं तथा / आविकं सन्धिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत्
మనువు చెప్పెను—దూడ చనిపోయిన ఆవు పాలు, ఒంటె పాలు, పది రోజులు పూర్తికాకముందు దోయబడిన పాలు, గొర్రె పాలు, అలాగే ‘సంధినీ’ స్థితిలోని ఆవు పాలు—ఇవి త్రాగుటకు అనర్హము।
Verse 31
बलाकं हंसदात्यूहं कलविङ्कं शुकं तथा / कुररं च चकोरं च जालपादं च कोकिलम्
అలాగే (ఇవీ లెక్కలో)—కొంగ, హంస మరియు దాత్యూహ పక్షి, కలవింక, చిలుక; అలాగే కురర, చకోర, జాలపాద (జాలివంటి పాదాలున్న జలపక్షి) మరియు కోకిల కూడా।
Verse 32
वायसं खञ्जरीटं च श्येनं गृध्रं तथैव च / उलूकं चक्रवाकं च भासं पारावतानपि / कपोतं टिट्टिभं चैव ग्रामकुक्कुटमेव च
“(ఇవీ పక్షులలో లెక్కించబడతాయి:) కాకి, ఖంజరీట, శ్యేన (గద్ద) మరియు గృధ్ర (గద్దపక్షి); గుడ్లగూబ, చక్రవాక, భాస మరియు పావురాలు; పావురపు జాతి, టిట్టిభ, అలాగే ఇంటి కోడి కూడా।”
Verse 33
सिंहव्याघ्रं च मार्जारं श्वानं शूकरमेव च / शृगालं मर्कटं चैव गर्दभं च न भक्षयेत्
సింహం, పులి, పిల్లి, కుక్క, పంది, నక్క, కోతి మరియు గాడిద—ఇవాటి మాంసం భక్షించకూడదు।
Verse 34
न भक्षयेत् सर्वमृगान् पक्षिणो ऽन्यान् वनेचरान् / जलेचरान् स्थलचरान् प्राणिनश्चेति धारणा
ఏ విధమైన జంతువులనైనా, ఇతర పక్షులను మరియు వనచర ప్రాణులను, అలాగే జలచర-స్థలచర జీవులను—ఇవన్నీ భక్షించకూడదు; ఇదే విధించిన ‘ధారణ’ (సంయమం)।
Verse 35
गोधा कूर्मः शशः श्वाविच्छल्यकश्चेति सत्तमाः / भक्ष्याः पञ्चनखा नित्यं मनुराह प्रिजापतिः
హే సత్తమా! గోధా, కూర్మ, శశ, శ్వావిత్ (ముళ్లపంది) మరియు శల్యక—ఈ పంచనఖ జంతువులు నిత్యంగా భక్ష్యమని ప్రజాపతి మనువు చెప్పెను।
Verse 36
मत्स्यान् सशल्कान् भुञ्जीयान् मांसं रौरवमेवच / निवेद्य देवताभ्यस्तु ब्राह्मणेभ्यस्तु नान्यथा
చర్మపలకలు (శల్కాలు) ఉన్న చేపలనే భుజించాలి; మాంసమూ నియమోక్తమైనదే. దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు నైవేద్యంగా సమర్పించి తరువాతే భుజించాలి—ఇతరథా కాదు।
Verse 37
मयूरं तित्तिरं चैव कपोतं च कपिञ्जलम् / वाध्रीणसं बकं भक्ष्यं मीनहंसपराजिताः
నెమలి, తిత్తిరి, పావురం, కపింజలము; అలాగే వాధ్రీణస మరియు బకము—ఇవి భక్ష్యములు, ఎందుకంటే ఇవి చేపలు, హంసలచే పరాజితములని (నిర్దోష స్వభావమని) చెప్పబడినవి।
Verse 38
शफरं सिंहतुण्डं च तथा पाठीनरोहितौ / मत्स्याश्चैते समुद्दिष्टा भक्षणाय द्विजोत्तमाः
హే ద్విజోత్తమా! శఫర, సింహతుణ్డ, అలాగే పాఠీన మరియు రోహిత—ఈ చేపలు భక్షణార్థం ప్రత్యేకంగా నిర్దేశించబడ్డాయి।
Verse 39
प्रोक्षितं भक्षयेदेषां मांसं च द्विजकाम्यया / यथाविधि नियुक्तं च प्राणानामपि चात्यये
వీటి మాంసం ప్రోక్షణ సంస్కారంతో శుద్ధమైతే, ద్విజుల అవసరసంతృప్తి కోరికతో భుజించవచ్చు; అలాగే విధిపూర్వకంగా నియమించబడితే ప్రాణాపాయ సమయంలో కూడా।
Verse 40
भक्षयेन्नैव मांसानि शेषभोजी न लिप्यते / औषधार्थमशक्तौ वा नियोगाद् यज्ञकारणात्
ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మాంసం భక్షించకూడదు. అయితే యజ్ఞశేషం/ప్రసాదం మాత్రమే భుజించేవాడు లిప్తుడు కాడు; ఔషధార్థం, అసమర్థత, లేదా యజ్ఞహేతువైన నియోగం వల్ల తీసుకున్నది దోషం కాదు.
Verse 41
आमन्त्रितस्तु यः श्राद्धे दैवे वा मांसमुत्सृजेत् / यावन्ति पशुरोमाणि तावतो नरकान् व्रजेत्
శ్రాద్ధంలో గానీ దైవయజ్ఞంలో గానీ ఆహ్వానింపబడి మాంసార్పణాన్ని త్యజించినవాడు, పశువు రోమాలెన్ని ఉంటాయో అంత నరకాలకు పోతాడు.
Verse 42
अदेयं चाप्यपेयं च तथैवास्पृश्यमेव च / द्विजातीनामनालोक्यं नित्यं मद्यमिति स्थितिः
ద్విజులకు మద్యము నిత్యం ఇవ్వకూడదు, త్రాగకూడదు, తాకకూడదు; చూడటమూ వర్జ్యం—ఇదే స్థిర నియమం.
Verse 43
तस्मात् सर्वप्रकारेण मद्यं नित्यं विवर्जयेत् / पीत्वा पतति कर्मभ्यस्त्वसंभाष्यो भवेद् द्विजः
కాబట్టి అన్ని విధాలా మద్యాన్ని నిత్యం వర్జించాలి. దాన్ని త్రాగితే ద్విజుడు తన విధికర్మల నుండి పతితుడై, సంభాషణకు అర్హుడు కానివాడవుతాడు.
Verse 44
भक्षयित्वा ह्यभक्ष्याणि पीत्वापेयान्यपि द्विजः / नाधिकारी भवेत् तावद् यावद् तन्न जहात्यधः
అభక్ష్యాన్ని భక్షించి, అపేయాన్ని త్రాగిన ద్విజుడు, క్రింద భాగం ద్వారా ఆ అపవిత్రతను విడిచిపెట్టే వరకు అర్హత పొందడు.
Verse 45
तस्मात् परिहरेन्नित्यमभक्ष्याणि प्रयत्नतः / अपेयानि च विप्रो वै तथा चेद् याति रौरवम्
అందుచేత బ్రాహ్మణుడు ఎల్లప్పుడూ యత్నపూర్వకంగా అభక్ష్యములు మరియు అపేయములను వర్జించాలి; లేకపోతే రౌరవ నరకానికి పోతాడు।
Frequently Asked Questions
That moral and ritual qualities adhere to food and transfer through consumption: “another’s sin” is metaphorically lodged in their food, so eating improperly sourced or contaminated food disrupts śauca, damages dharmic standing, and can shape karmic outcome and rebirth.
It discourages meat broadly, yet permits limited cases: when the meat is ritually processed and first offered as naivedya to deities and brāhmaṇas, when enjoined by sacrificial context, for medicinal need, incapacity, or in emergencies—never as casual enjoyment.
As absolutely prohibited—never to be given, drunk, or even touched; drinking causes fall from prescribed duties and social exclusion, and impurity remains until physically expelled, with hell-consequence stated for persistent transgression.
Contamination by hair/insects/worms, animal sniffing (dog/cow), crow/fowl contact, staleness or next-day cooking, re-cooking, touch by menstruating persons or outcastes, being sneezed on/reviled, or association with sūtaka/śāva households and improperly performed rites.