Adhyaya 48
Purva BhagaAdhyaya 4824 Verses

Adhyaya 48

Puṣkara-dvīpa, Lokāloka, and the Measure of the Brahmāṇḍa (Cosmic Egg)

ద్వీప‑సముద్రాల క్రమవర్ణనలో ఈ అధ్యాయం పుష్కరద్వీపాన్ని వివరిస్తుంది—శాకద్వీపానికి రెండింతల విస్తీర్ణం, మధురజల సముద్రంతో చుట్టుముట్టబడినది. అక్కడ ఒక్క వలయపర్వతమైన మనసోత్తరము, అలాగే ద్వీపంలోని విభాగాలు—మానస్య ప్రాంతం, పర్వతం చుట్టూ ఉన్న మండలం, మహావీత/ధాతకీఖండం—ప్రస్తావించబడతాయి. తరువాత భూగోళం నుండి తత్త్వానికి మలుపు: పూజనీయ అక్షంలా నిలిచిన మహా న్యగ్రోధ వృక్షం, బ్రహ్మ సన్నిధి, శివ‑నారాయణ ధామాలు చెప్పబడతాయి; దేవతలు, యోగిసాధువులు అర్ధ‑హర అర్ధ‑హరి రూపమైన హరిహరుని ఆరాధిస్తారు. ఆపై స్వర్ణసీమాభూమి మరియు లోకాలోక పర్వతం—ప్రకాశలోకానికి, బయటి అంధకారానికి మధ్య సరిహద్దు—వర్ణన. చివరగా బ్రహ్మాండ సిద్ధాంతం: అవినాశి ప్రధానం/ప్రకృతి నుండి అనేక బ్రహ్మాండాలు ఉద్భవించి, ప్రతి బ్రహ్మాండంలో పద్నాలుగు లోకాలు మరియు వాటి అధిదేవతలు ఉంటాయి. ఇలా విశ్వచిత్రం ముగిసి, అవ్యక్తమే బ్రహ్మమని, పరమేశ్వరుని సర్వవ్యాప్తి ధ్యానజ్ఞానంగా గ్రహించవలెనని సూచిస్తుంది.

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साह्स्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तचत्वारिंशोध्यायः सूत उवाच शाकद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन व्यवस्थितः / क्षीरार्णवं समाश्रित्य द्वीपः पुष्करसंवृतः

ఇట్లు శ్రీకూర్మపురాణం షట్సాహస్రీ సంహిత పూర్వవిభాగంలోని ఏడు నలభైయవ అధ్యాయం. సూతుడు చెప్పెను—శాకద్వీప విస్తారానికి రెండింతలుగా పుష్కరద్వీపం స్థితమై, క్షీరసాగరాన్ని ఆశ్రయించి పుష్కరప్రాంతంతో పరివృతమై ఉంది.

Verse 2

एक एवात्र विप्रेन्द्राः पर्वतो मानसोत्तरः / योजनानां सहस्त्राणि सार्धं पञ्चाशदुच्छ्रितः / तावदेव च विस्तीर्णः सर्वतः परिमण्डलः

ఓ విప్రేంద్రులారా, ఇక్కడ మానసోత్తరమనే ఒకే పర్వతం ఉంది. అది వెయ్యి యాభై యోజనాల ఎత్తు, అంతే వెడల్పు; అన్ని వైపులా సంపూర్ణ వృత్తాకారంగా ఉంటుంది.

Verse 3

स एव द्वीपः पश्चार्धे मानसोत्तरसंज्ञितः / एक एव महासानुः संनिवेशाद् द्विधा कृतः

ఆ ద్వీపం పశ్చిమార్థంలో ‘మానసోత్తర’ అని పిలవబడుతుంది. అది ఒకే మహా శిఖరభూమి అయినప్పటికీ, తన నిర్మాణవిధానంతో రెండు భాగాలుగా వర్ణించబడింది.

Verse 4

तस्मिन् द्वीपे स्मृतौ द्वौ तु पुण्यौ जनपदौ शुभौ / अपरौ मानसस्याथ पर्वतस्यानुमण्डलौ / महावीतं स्मृतं वर्षं धातकीखण्डमेव च

ఆ ద్వీపంలో రెండు శుభమయమైన పుణ్య జనపదాలు స్మృతిలో చెప్పబడ్డాయి—ఒకటి ‘మానస్య’ అని, మరొకటి పర్వతాన్ని చుట్టిన పరిమండల ప్రాంతం. అక్కడి వర్షం ‘మహావీతం’గా, అలాగే ‘ధాతకీఖండం’గా ప్రసిద్ధి.

Verse 5

स्वादूदकेनोदधिना पुष्करः परिवारितः / तस्मिन् द्वीपे महावृक्षो न्यग्रोधो ऽमरपूजितः

మధుర జల సముద్రం చుట్టుముట్టిన పుష్కర ద్వీపం ఉంది. ఆ ద్వీపంలో అమరులు కూడా పూజించే మహావృక్షమైన న్యగ్రోధ వటవృక్షం నిలిచి ఉంది.

Verse 6

तस्मिन् निवसति ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / तत्रैव मुनिशार्दूलाः शिवनारायणालयः

అదే స్థలంలో బ్రహ్మ నివసిస్తాడు—అతడు విశ్వాత్మ, జగత్తును పోషించి ప్రేరేపించువాడు. అక్కడే, ఓ మునిశార్దూలులారా, శివ-నారాయణుల ఆలయం (ధామం) ఉంది.

Verse 7

वसत्यत्र महादेवो हरोर्ऽद्धहरिरव्ययः / संपूज्यमानो ब्रह्माद्यैः कुमाराद्यैश्च योगिभिः / गन्धर्वैः किन्नरैर्यक्षैरीश्वरः कृष्णपिङ्गलः

ఇక్కడ మహాదేవుడు నివసిస్తున్నాడు—అవ్యయ ప్రభువు, అర్ధం హరుడు అర్ధం హరి అయినవాడు. బ్రహ్మాది దేవతలు, కుమారాది యోగనిష్ఠ మునులు ఆయనను సమ్యక్ పూజిస్తారు; గంధర్వులు, కిన్నరులు, యక్షులు కూడా కృష్ణ-పింగళ వర్ణుడైన ఆ ఈశ్వరుని ఆరాధిస్తారు.

Verse 8

स्वस्थास्तत्र प्रजाः सर्वा ब्रह्मणा सदृशत्विषः / निरामया विशोकाश्च रागद्वेषविवर्जिताः

అక్కడి సమస్త ప్రజలు ఆరోగ్యంగా, స్థిరంగా ఉంటారు; బ్రహ్ముని వంటి తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తారు. వారు నిరామయులు, విశోకులు, రాగద్వేషరహితులు.

Verse 9

सत्यानृते न तत्रास्तां नोत्तमाधममध्यमाः / न वर्णाश्रमधर्माश्च न नद्यो न च पर्वताः

అక్కడ సత్యమూ లేదు, అసత్యమూ లేదు; ఉత్తమ‑అధమ‑మధ్యమ భేదమూ లేదు. అక్కడ వర్ణాశ్రమధర్మాలు లేవు; నదులు లేవు, పర్వతాలు లేవు.

Verse 10

परेण पुष्करस्याथ स्थितो महान् / स्वादूदकसमुद्रस्तु समन्ताद् द्विजसत्तमाः

పుష్కరానికి పడమరగా మహా మధురజల సముద్రం ఉంది; అది ఆ ప్రాంతాన్ని అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టి ఉంటుంది, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా.

Verse 11

परेण तस्य महती दृश्यते लोकसंस्थितिः / काञ्चनी द्विगुणा भूमिः सर्वा चैव शिलोपमा

దాని ఆవల విస్తారమైన లోకవ్యవస్థ దర్శనమిస్తుంది. అక్కడ స్వర్ణమయమైన భూమి ఉంది; అది రెండింతలు విస్తరించి, అంతటా శిలలాగా దృఢంగా ఉంటుంది.

Verse 12

तस्याः परेण शैलस्तु मर्यादात्मात्ममण्डलः / प्रकाशश्चाप्रकाशश्च लोकालोकः स उच्यते

దాని ఆవల ఒక పర్వతం ఉంది; అది ఆత్మమండలాన్ని చుట్టిన సీమారేఖ స్వరూపం. అది ప్రకాశమయమూ, అప్రకాశమయమూ; అందుకే ‘లోకాలొక’ అని పిలుస్తారు.

Verse 13

योजनानां सहस्त्राणि दश तस्योच्छ्रयः स्मृतः / तावानेव च विस्तारो लोकालोको महागिरिः

మహాగిరి లోకాలొక యొక్క ఎత్తు పది వేల యోజనాలు అని చెప్పబడింది; దాని వెడల్పు కూడా అంతే.

Verse 14

समावृत्य तु तं शैलं सर्वतो वै तमः स्थितम् / तमश्चाण्डकटाहेन समन्तात् परिवेष्टितम्

ఆ పర్వతం ఆవరించబడినప్పుడు, అన్ని వైపులా ఘోర తమస్సు నిలిచింది; ఆ చీకటి మహా కటాహంలా చుట్టూరా పూర్తిగా దానిని పరివేష్టించింది।

Verse 15

एतै सप्त महालोकाः पातालाः सप्तकीर्तिताः / ब्रह्माण्डस्यैष विस्तारः संक्षेपेण मयोदितः

ఇలా ఈ ఏడు మహాలోకాలు మరియు ఏడు పాతాళాలు వర్ణించబడ్డాయి. బ్రహ్మాండపు విస్తారమూ నిర్మాణమూ నేను సంక్షేపంగా చెప్పితిని।

Verse 16

अण्डानामीदृशानां तु कोट्यो ज्ञेयाः सहस्त्रशः / सर्वगत्वात् प्रधानस्य कारणस्याव्ययात्मनः

ఇలాంటి బ్రహ్మాండ అండాలు కోటానుకోట్లు—వేలకొద్దీ వేల—ఉన్నాయని తెలుసుకోవాలి; ఎందుకంటే అవ్యయ స్వరూపమైన కారణం ‘ప్రధాన’ సర్వవ్యాపి.

Verse 17

अण्डेष्वेतेषु सर्वेषु भुवनानि चतुर्दश / तत्र तत्र चतुर्वक्त्रा रुद्रा नारायणादयः

ఈ అన్ని బ్రహ్మాండ అండాలలో పద్నాలుగు భువనాలు ఉన్నాయి; ప్రతి ఒక్కటిలో చతుర్ముఖ బ్రహ్మ, రుద్ర, నారాయణ మొదలైన దివ్యశక్తులు ఉంటారు।

Verse 18

दशोत्तरमथैकैकमण्डावरणसप्तकम् / समन्तात् संस्थितं विप्रा यत्र यान्ति मनीषिणः

మరియు తరువాత, ఓ విప్రులారా, ప్రతి బ్రహ్మాండం చుట్టూ ఏడు-ఏడు ఆవరణాలుగా ఉన్న పదిహేడు మండలాలు అన్ని వైపులా స్థితమై ఉన్నాయి—వాటివైపు మునీశ్వరులు ధ్యానయాత్రలో సాగుతారు।

Verse 19

अनन्तमेकमव्यक्तनादिनिधनं महत् / अतीत्य वर्तते सर्वं जगत् प्रकृतिरक्षरम्

అనంతమైన, ఏకమైన, అవ్యక్తమైన, ఆద్యంతరహితమైన మహత్తరమైన ఈ అక్షర ప్రకృతి సమస్త జగత్తును అతిక్రమించి కూడా అందులోనే వ్యాపించి నిలుస్తుంది।

Verse 20

अनन्तत्वमनन्तस्य यतः संख्या न विद्यते / तदव्यक्तमिति ज्ञेयं तद् ब्रह्म परमं पदम्

అనంతుని అనంతత్వం యందు సంఖ్యా-పరిమాణం లేదు; అందువల్ల దానిని ‘అవ్యక్తం’ అని తెలుసుకో—అదే బ్రహ్మ, అదే పరమపదం।

Verse 21

अनन्त एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु पठ्यते / तस्य पूर्वं मयाप्युक्तं यत्तन्माहात्म्यमव्ययम्

అనంతుని ఈ స్తోత్రం/ఉపదేశం సర్వత్ర, అన్ని స్థలాలలో పఠించబడుతుంది; దాని అవ్యయ మహాత్మ్యాన్ని నేను ముందే చెప్పాను।

Verse 22

गतः स एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु वर्तते / भूमौ रसातले चैव आकाशे पवने ऽनले / अर्णवेषु च सर्वेषु दिवि चैव न सशयः

ఆయన సర్వవ్యాపిగా సర్వత్ర, అన్ని స్థలాలలో నిలిచియున్నాడు—భూమిలో, రసాతలంలో, ఆకాశంలో, వాయువులో, అగ్నిలో, సమస్త సముద్రాలలో మరియు స్వర్గంలో కూడా; సందేహం లేదు।

Verse 23

तथा तमसि सत्त्वे च एष एव महाद्युतिः / अनेकधा विभक्ताङ्गः क्रीडते पुरुषोत्तमः

అలాగే తమసులోనూ సత్త్వంలోనూ అదే మహాద్యుతి ప్రకాశిస్తుంది; అనేక విధాలుగా తన అంగాలను విభజించి పురుషోత్తముడు లీలగా జగత్తును వ్యక్తం చేస్తాడు।

Verse 24

महेश्वरः परो ऽव्यक्तादण्डमव्यक्तसंभवम् / अण्डाद् ब्रह्मा समुत्पन्नस्तेन सृष्टमिदं जगत्

పరమేశ్వరుడైన మహేశ్వరుడు అవ్యక్తమునుండి జనించిన బ్రహ్మాండమనే అండాన్ని ప్రదర్శించాడు. ఆ అండమునుండి బ్రహ్ముడు ఉద్భవించి, అతనిచేత ఈ సమస్త జగత్తు సృష్టింపబడింది.

← Adhyaya 47Adhyaya 49

Frequently Asked Questions

Lokāloka is the boundary-mountain encircling the cosmic sphere, described as both luminous and non-luminous because it divides the realm where light (loka) is present from the surrounding darkness (aloka).

By presenting Avyakta (the Unmanifest) as immeasurable, beginningless, and the Supreme Abode, the chapter implies that all manifest worlds—including jīvas within countless brahmāṇḍas—are pervaded and grounded in Brahman, to be realized through contemplative discernment beyond mere cosmographic measure.