Brahmavidya

Various Rishis

Verse 1

अथ ब्रह्मविद्योपनिषदुच्यते ॥ प्रसादाद् ब्रह्मणस् तस्य विष्णोर् अद्भुतकर्मणः । रहस्यं ब्रह्मविद्याया ध्रुवाग्निं सम्प्रचक्षते ॥१॥

இப்போது பிரம்மவித்யா உபநிஷத் உரைக்கப்படுகிறது. அதிசய கர்மங்களுடைய விஷ்ணுரூபப் பிரம்மனின் அருளால், பிரம்மவித்யையின் இரகசியத்தை ‘த்ருவாக்னி’—நிலையான அக்னி—என்று அவர்கள் விளக்குகின்றனர்॥௧॥

Brahmavidyā (knowledge of Brahman) as a revealed ‘rahasya’ and inner transformative principle

Read More →

Verse 2

ॐ इत्येकाक्षरं ब्रह्म यदुक्तं ब्रह्मवादिभिः । शरीरं तस्य वक्ष्यामि स्थानं कालत्रयं तथा ॥२॥

‘ஓம்’ எனும் ஒரெழுத்தே பிரம்மம் என்று பிரம்மவாதிகள் கூறினர். அதன் உடல், அதன் ஆதாரம், மேலும் காலத்தின் மும்மையும் நான் விளக்குவேன்॥௨॥

Praṇava (Oṃ) as Brahman; sound-symbol (śabda-pratīka) for the Absolute

Read More →

Verse 3

तत्र देवास्त्रयः प्रोक्ता लोका वेदास्त्रयोऽग्नयः । तिस्रो मात्रार्धमात्रा च त्र्यक्षरस्य शिवस्य तु ॥३॥

அதில் மூன்று தேவதைகள் கூறப்படுகின்றனர்; மேலும் உலகங்கள், மூன்று வேதங்கள், அக்னிகளும். மும்மொழியுடைய சிவனுக்குத் மூன்று மாத்திரைகளும் அரைமாத்திரையும் உண்டு॥௩॥

Triadic correspondences of Oṃ; mātrā/ardhamātrā doctrine pointing beyond the threefold to the transcendent

Read More →

Verse 4

ऋग्वेदो गार्हपत्यं च पृथिवी ब्रह्म एव च । आकारस्य शरीरं तु व्याख्यातं ब्रह्मवादिभिः ॥४॥

ரிக் வேதம், கார்ஹபத்ய அக்னி, பூமி, மேலும் பிரம்மாவும்—இவை அனைத்தும் ‘அ’காரத்தின் உடலென பிரம்மவாதிகள் விளக்கியுள்ளனர்॥௪॥

Pratīka-upāsanā: mapping the ‘A’ (ākāra) to cosmic/ritual correspondences

Read More →

Verse 5

यजुर्वेदोऽन्तरिक्षं च दक्षिणाग्निस् तथैव च । विष्णुश् च भगवान् देव उकारः परिकीर्तितः ॥५॥

யஜுர்வேதம், அந்தரிக்ஷம், தக்ஷிணாக்னி; மேலும் பகவான் தேவ விஷ்ணு—இவை ‘உ’காரமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளன॥௫॥

Pratīka-upāsanā: ‘U’ (ukāra) as sustaining/mediating principle mapped to cosmic and ritual domains

Read More →

Verse 6

सामवेदस्तथा द्यौश्चाहवनीयस्तथैव च । ईश्वरः परमो देवो मकारः परिकीर्तितः ॥६॥

சாமவேதம், த்யுலோகம், ஆஹவனீய யாகஅக்னி—இவற்றின் தத்துவம் ‘ம’ எழுத்து எனக் கூறப்படுகிறது; அதுவே ஈசன், பரமதேவன் எனப் பிரகடனம்.

Brahman/Īśvara as Praṇava (Oṁ)

Read More →

Verse 7

सूर्यमण्डलमध्येऽथ ह्यकारः शङ्खमध्यगः । उकारश्चन्द्रसंकाशस्तस्य मध्ये व्यवस्थितः ॥ मकारस्त्वग्निसंकाशो विधूमो विद्युतोपमः । तिस्रो मात्रास्तथा ज्ञेया सोमसूर्याग्निरूपिणः ॥७-८॥

சூரியமண்டலத்தின் நடுவில் ‘அ’ எழுத்து சங்கு நடுவில் இருப்பதுபோல் நிலைகொள்கிறது. அதன் உள்ளே சந்திரஒளிபோன்ற ‘உ’ எழுத்து நிறுவப்பட்டுள்ளது. ‘ம’ எழுத்து அக்னிபோல் ஒளிரும், புகையற்றது, மின்னலை ஒத்தது. இம்மூன்று மாத்திரைகளும் சோமன், சூரியன், அக்னி ஆகிய ரூபங்களென அறியப்பட வேண்டும்.

Praṇava-upāsanā; saguṇa Brahman symbolism

Read More →

Verse 8

सूर्यमण्डलमध्येऽथ ह्यकारः शङ्खमध्यगः । उकारश्चन्द्रसंकाशस्तस्य मध्ये व्यवस्थितः ॥ मकारस्त्वग्निसंकाशो विधूमो विद्युतोपमः । तिस्रो मात्रास्तथा ज्ञेया सोमसूर्याग्निरूपिणः ॥७-८॥

சூரியமண்டலத்தின் நடுவில் ‘அ’ எழுத்து சங்கு நடுவில் இருப்பதுபோல் நிலைகொள்கிறது. அதன் உள்ளே சந்திரஒளிபோன்ற ‘உ’ எழுத்து நிறுவப்பட்டுள்ளது. ‘ம’ எழுத்து அக்னிபோல் ஒளிரும், புகையற்றது, மின்னலை ஒத்தது. இம்மூன்று மாத்திரைகளும் சோமன், சூரியன், அக்னி ஆகிய ரூபங்களென அறியப்பட வேண்டும்.

Praṇava-upāsanā; triadic manifestation within Oṁ

Read More →

Verse 9

शिखा तु दीपसंकाशा तस्मिन्नुपरि वर्तते । अर्धमात्रा तथा ज्ञेया प्रणवस्योपरि स्थिता ॥९॥

அதன் மேலே விளக்குச் சுடர்போன்ற ஒரு சிகை இயங்குகிறது; அது பிரணவத்தின் மேலே நிலைகொண்ட அரைமாத்திரை என அறியப்பட வேண்டும்.

Turīya/ardhamātrā; transcendence beyond sound

Read More →

Verse 10

पद्मसूत्रनिभा सूक्ष्मा शिखा सा दृश्यते परा । सा नाडी सूर्यसंकाशा सूर्यं भित्त्वा तथापरा ॥ द्विसप्ततिसहस्राणि नाडीं भित्त्वा च मूर्धनि । वरदः सर्वभूतानां सर्वं व्याप्यावतिष्ठति ॥१०-११॥

அந்த பரம சிகை தாமரைநார் போன்ற மிக நுண்மையாகத் தோன்றுகிறது. அந்த நாடி சூரியஒளிபோல் பிரகாசித்து, சூரியனைத் துளைத்து அப்பாற்பட்டதாகிறது. எழுபத்திரண்டு ஆயிரம் நாடிகளைத் துளைத்து, தலைச்சிகரம் வரை எட்டி, எல்லாப் பூதங்களுக்கும் வரம் அளிப்பவன், அனைத்தையும் வியாபித்து நிற்கும் பரமாத்மா அங்கே நிலைத்திருப்பான்.

Nāḍī/inner light (jyotis) leading to realization of the all-pervading Brahman

Read More →

Verse 11

पद्मसूत्रनिभा सूक्ष्मा शिखा सा दृश्यते परा । सा नाडी सूर्यसंकाशा सूर्यं भित्त्वा तथापरा ॥ द्विसप्ततिसहस्राणि नाडीं भित्त्वा च मूर्धनि । वरदः सर्वभूतानां सर्वं व्याप्यावतिष्ठति ॥१०–११॥

தாமரை நாரிழை போன்ற மிக நுண்ணிய பரம சிகை காணப்படுகிறது. சூரிய ஒளிபோல் பிரகாசிக்கும் அந்த நாடி சூரியத்தையும் துளைத்து அதற்கும் அப்பால் நிலைகொள்கிறது. எழுபத்திரண்டு ஆயிரம் நாடிகளைத் துளைத்து தலைச்சிகரத்தை அடைந்து, எல்லா உயிர்களுக்கும் வரமளிப்பவன் அனைத்தையும் வியாபித்து நிலைத்திருக்கிறான்.

Brahman/Ātman realization through suṣumṇā and ascent to the crown (mūrdhan)

Read More →

Verse 12

कांस्यघण्टानिनादस्तु यथा लीयति शान्तये । ओङ्कारस्तु तथा योज्यः शान्तये सर्वमिच्छता ॥ यस्मिन्विलीयते शब्दस्तत्परं ब्रह्म गीयते । धियं हि लीयते ब्रह्म सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥१२–१३॥

வெண்கல மணி ஒலி எவ்வாறு அமைதியில் கரைந்து விடுகிறதோ, அவ்வாறே முழு அமைதியை நாடுபவன் ஓங்காரத்தைச் சாதனையாக இணைக்க வேண்டும். எதில் ஒலி கரைகிறதோ அதுவே பரம்பிரம்மம் என்று பாடப்படுகிறது; மேலும் மனம்-புத்தி பிரம்மத்தில் கரைந்தால் அவன் அமரத்துவத்திற்குத் தகுதியடைகிறான்.

Oṃ (Praṇava) as upāsanā leading to mind-dissolution (laya) in Brahman and amṛtatva

Read More →

Verse 13

कांस्यघण्टानिनादस्तु यथा लीयति शान्तये । ओङ्कारस्तु तथा योज्यः शान्तये सर्वमिच्छता ॥ यस्मिन्विलीयते शब्दस्तत्परं ब्रह्म गीयते । धियं हि लीयते ब्रह्म सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥१२–१३॥

வெண்கல மணி ஒலி எவ்வாறு அமைதியில் கரைந்து விடுகிறதோ, அவ்வாறே முழு அமைதியை நாடுபவன் ஓங்காரத்தைச் சாதனையாக இணைக்க வேண்டும். எதில் ஒலி கரைகிறதோ அதுவே பரம்பிரம்மம் என்று பாடப்படுகிறது; மேலும் மனம்-புத்தி பிரம்மத்தில் கரைந்தால் அவன் அமரத்துவத்திற்குத் தகுதியடைகிறான்.

Praṇava-upāsanā; laya of sound and mind into Brahman

Read More →

Verse 14

वायुः प्राणस्तथाकाशस्त्रिविधो जीवसंज्ञकः । स जीवः प्राण इत्युक्तो वालाग्रशतकल्पितः ॥१४॥

வாயு, பிராணன், ஆகாயம்—இந்த மூன்றும் ‘ஜீவன்’ என அழைக்கப்படுகிறது. அந்த ஜீவன் ‘பிராணன்’ என்றும் கூறப்படுகிறது; அது முடியின் நுனியின் நூற்றில் ஒரு பங்கு அளவிற்கு நுண்ணியது எனக் கருதப்படுகிறது.

Jīva as subtle principle (prāṇa) within the subtle body; sūkṣmatva of the individual self’s empirical locus

Read More →

Verse 15

नाभिस्थाने स्थितं विश्वं शुद्धतत्त्वं सुनिर्मलम् । आदित्यमिव दीप्यन्तं रश्मिभिश्चाखिलं शिवम् ॥१५॥

நாபிப் பகுதியில் பிரபஞ்சம் நிலைகொண்டுள்ளது—தூய தத்துவம், மிக நிர்மலம். அது சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்து, தனது கதிர்களால் அனைத்தையும் வியாபித்து, எங்கும் சிவமயமான மங்களமாக உள்ளது.

Microcosm–macrocosm (piṇḍa–brahmāṇḍa) contemplation; inner solar Brahman as pure tattva

Read More →

Verse 16

सकारं च हकारं च जीवो जपति सर्वदा । नाभिरन्ध्राद्विनिष्क्रान्तं विषयव्याप्तिवर्जितम् ॥१६॥

ஜீவன் எப்போதும் ‘ஸ’ மற்றும் ‘ஹ’ எழுத்துகளை ஜபிக்கின்றான். நாபி-ரந்த்ரத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்தத் தத்துவம் விஷயவ்யாப்தியற்றது॥१६॥

Hamsa-ajapa-japa; prāṇa as a support for ātma-jñāna; withdrawal from viṣaya (sense-objects)

Read More →

Verse 17

तेनेदं निष्कलं विद्यात् क्षीरात् सर्पिर्यथा तथा । कारणेनात्मना युक्तः प्राणायामैश्च पञ्चभिः ॥ चतुष्कला समायुक्तो भ्राम्यते च हृदिस्थितः । गोलकस्तु यदा देहे क्षीरदण्डेन वा हतः ॥ एतस्मिन् वसते शीघ्रम् अ...

அந்த முறையால் இந்த ஆத்மத்தத்துவத்தை நிஷ்கலமாக அறிய வேண்டும்; பால் இருந்து நெய் கிடைப்பதுபோல். காரணாத்மாவுடன் இணைந்து, ஐந்து பிராணாயாமங்களால் யுக்தனாய், நான்கு கலைகளால் நிறைந்தவனாய், இதயத்தில் நிலைத்து அலைகிறான். உடலின் ‘கோலகம்’ க்ஷீரதண்டத்தால் தாக்கப்படும்போது, அங்கே மகாககன் விரைவாகவும் இடையறாதும் வாசம் செய்கிறான்; ஜீவன் சுவாசிக்கும் வரையில் அவன் நிஷ்கலத்துவத்தில் நிலைபெறுகிறான்॥১৭॥

Niṣkala ātman/Brahman; prāṇāyāma as upāya; hṛdaya as inner seat; jīva-to-nirvikalpa transition

Read More →

Verse 18

तेनेदं निष्कलं विद्यात् क्षीरात् सर्पिर्यथा तथा । कारणेनात्मना युक्तः प्राणायामैश्च पञ्चभिः ॥ चतुष्कला समायुक्तो भ्राम्यते च हृदिस्थितः । गोलकस्तु यदा देहे क्षीरदण्डेन वा हतः ॥ एतस्मिन् वसते शीघ्रम् अ...

அந்த முறையால் இந்த ஆத்மத்தத்துவத்தை நிஷ்கலமாக அறிய வேண்டும்; பால் இருந்து நெய் கிடைப்பதுபோல். காரணாத்மாவுடன் இணைந்து, ஐந்து பிராணாயாமங்களால் யுக்தனாய், நான்கு கலைகளால் நிறைந்தவனாய், இதயத்தில் நிலைத்து அலைகிறான். உடலின் ‘கோலகம்’ க்ஷீரதண்டத்தால் தாக்கப்படும்போது, அங்கே மகாககன் விரைவாகவும் இடையறாதும் வாசம் செய்கிறான்; ஜீவன் சுவாசிக்கும் வரையில் அவன் நிஷ்கலத்துவத்தில் நிலைபெறுகிறான்॥১৮॥

Niṣkala Brahman; yogic method as auxiliary (sādhana) to knowledge

Read More →

Verse 19

तेनेदं निष्कलं विद्यात् क्षीरात् सर्पिर्यथा तथा । कारणेनात्मना युक्तः प्राणायामैश्च पञ्चभिः ॥ चतुष्कला समायुक्तो भ्राम्यते च हृदिस्थितः । गोलकस्तु यदा देहे क्षीरदण्डेन वा हतः ॥ एतस्मिन् वसते शीघ्रम् अ...

அந்த முறையால் இந்த ஆத்மத்தத்துவத்தை நிஷ்கலமாக அறிய வேண்டும்; பால் இருந்து நெய் கிடைப்பதுபோல். காரணாத்மாவுடன் இணைந்து, ஐந்து பிராணாயாமங்களால் யுக்தனாய், நான்கு கலைகளால் நிறைந்தவனாய், இதயத்தில் நிலைத்து அலைகிறான். உடலின் ‘கோலகம்’ க்ஷீரதண்டத்தால் தாக்கப்படும்போது, அங்கே மகாககன் விரைவாகவும் இடையறாதும் வாசம் செய்கிறான்; ஜீவன் சுவாசிக்கும் வரையில் அவன் நிஷ்கலத்துவத்தில் நிலைபெறுகிறான்॥১৯॥

Niṣkala realization; transformation of jīva-identification through sādhana

Read More →

Verse 20

नभस्थं निष्कलं ध्यात्वा मुच्यते भवबन्धनात् । अनाहतध्वनियुतं हंसं यो वेद हृद्गतम् ॥ स्वप्रकाशचिदानन्दं स हंस इति गीयते । रेचकं पूरकं मुक्त्वा कुम्भकेन स्थितः सुधीः ॥ नाभिकन्दे समौ कृत्वा प्राणापानौ समा...

ஆகாயத்தில் நிலையும் நிஷ்கலத் தத்துவத்தைத் தியானித்தால் பவபந்தத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். இதயத்தில் உள்ள, அனாஹத-த்வனியுடன் கூடிய ‘ஹம்ஸ’னை யார் அறிகிறாரோ, அவர் தாமே ஸ்வப்ரகாச சிதானந்தம்—அவரே ‘ஹம்ஸ’ எனப் பாடப்படுகிறார். ரேசகமும் பூரகமும் விட்டு, ஞானி கும்பகத்தில் நிலைபெறுகிறார்; நாபி-கந்தத்தில் பிராண-அபானங்களை சமமாக்கி ஒருமுகமாகி, தலைவில் உள்ள அமிர்தத்தின் சுவையை பக்தியுடன் தியானத்தால் பருகுகிறார். நாபி நடுவில் தீபவடிவமாக ஜ்வலிக்கும் மகாதேவனைத் தியானித்து, அமிர்தத்தால் அபிஷேகம் செய்து ‘ஹம்ஸ ஹம்ஸ’ என்று ஜபிப்பவருக்கு ஜரா, மரணம், நோய் முதலியவை இல்லை; அணிமா முதலான விபூதிகளுக்காக இதை நாள்தோறும் செய்ய வேண்டும்॥২০॥

Niṣkala Brahman; hṛdaya-ākāśa; anāhata-nāda; kumbhaka; amṛta; mokṣa (with siddhi motifs)

Read More →

Verse 21

नभस्थं निष्कलं ध्यात्वा मुच्यते भवबन्धनात्। अनाहतध्वनियुतं हंसं यो वेद हृद्गतम्॥ स्वप्रकाशचिदानन्दं स हंस इति गीयते। रेचकं पूरकं मुक्त्वा कुम्भकेन स्थितः सुधीः॥ नाभिकन्दे समौ कृत्वा प्राणापानौ समाहितः...

ஆகாயத்தில் நிலையும் நிஷ்கல பரப்ரஹ்மத்தைத் தியானித்தால், பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். இதயத்தில் உறையும், அனாஹத நாதம் உடைய ‘ஹம்ஸ’னை யார் அறிகிறாரோ, அவர் சுயப்ரகாச சிதானந்த ஸ்வரூபன் எனப் பாடப்படுகிறார். ரேசகம், பூரகம் ஆகியவற்றை விட்டு, விவேகி கும்பகத்தில் நிலைத்திருப்பான்; நாபிக் கந்தத்தில் பிராண-அபானங்களை சமமாக்கி ஒருமுகமாகி, தலைப்பகுதியில் உள்ள அமிர்தத்தின் சுவையை பக்தியுடன் தியானத்தால் அருந்துவான். நாபி நடுவில் தீபவடிவமாக ஜ்வலிக்கும் மகாதேவனைத் தியானித்து, அமிர்தாபிஷேகம் செய்வதுபோல் ‘ஹம்ஸ ஹம்ஸ’ என்று ஜபிப்பவனுக்கு இவ்வுலகில் முதுமை, மரணம், நோய் முதலியவை இல்லை. அணிமா முதலான விபூதி-சித்திக்காக இதனை நாள்தோறும் செய்ய வேண்டும்.

Moksha through inner Haṃsa (Ātman/Brahman) realization; prāṇa-sādhana as an aid

Read More →

Verse 22

नभस्थं निष्कलं ध्यात्वा मुच्यते भवबन्धनात्। अनाहतध्वनियुतं हंसं यो वेद हृद्गतम्॥ स्वप्रकाशचिदानन्दं स हंस इति गीयते। रेचकं पूरकं मुक्त्वा कुम्भकेन स्थितः सुधीः॥ नाभिकन्दे समौ कृत्वा प्राणापानौ समाहितः...

ஆகாயத்தில் நிலையும் நிஷ்கல பரப்ரஹ்மத்தைத் தியானித்தால், பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். இதயத்தில் உறையும், அனாஹத நாதம் உடைய ‘ஹம்ஸ’னை யார் அறிகிறாரோ, அவர் சுயப்ரகாச சிதானந்த ஸ்வரூபன் எனப் பாடப்படுகிறார். ரேசகம், பூரகம் ஆகியவற்றை விட்டு, விவேகி கும்பகத்தில் நிலைத்திருப்பான்; நாபிக் கந்தத்தில் பிராண-அபானங்களை சமமாக்கி ஒருமுகமாகி, தலைப்பகுதியில் உள்ள அமிர்தத்தின் சுவையை பக்தியுடன் தியானத்தால் அருந்துவான். நாபி நடுவில் தீபவடிவமாக ஜ்வலிக்கும் மகாதேவனைத் தியானித்து, அமிர்தாபிஷேகம் செய்வதுபோல் ‘ஹம்ஸ ஹம்ஸ’ என்று ஜபிப்பவனுக்கு இவ்வுலகில் முதுமை, மரணம், நோய் முதலியவை இல்லை. அணிமா முதலான விபூதி-சித்திக்காக இதனை நாள்தோறும் செய்ய வேண்டும்.

Ātman as self-luminous cit-ānanda; liberation aided by yogic upāsanā

Read More →

Verse 23

नभस्थं निष्कलं ध्यात्वा मुच्यते भवबन्धनात्। अनाहतध्वनियुतं हंसं यो वेद हृद्गतम्॥ स्वप्रकाशचिदानन्दं स हंस इति गीयते। रेचकं पूरकं मुक्त्वा कुम्भकेन स्थितः सुधीः॥ नाभिकन्दे समौ कृत्वा प्राणापानौ समाहितः...

ஆகாயத்தில் நிலையும் நிஷ்கல பரப்ரஹ்மத்தைத் தியானித்தால், ஸம்ஸாரப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். இதயத்தில் உறையும், அனாஹத நாதம் உடைய ‘ஹம்ஸ’னை யார் அறிகிறாரோ, அவர் சுயப்ரகாச சிதானந்த ஸ்வரூபன் எனச் சொல்லப்படுகிறார். ரேசகம், பூரகம் ஆகியவற்றை விட்டு, விவேகி கும்பகத்தில் நிலைப்பான்; நாபிக் கந்தத்தில் பிராண-அபானங்களை சமமாக்கி ஒருமுகமாகி, தலைப்பகுதியில் உள்ள அமிர்தரஸத்தின் சுவையை பக்தியுடன் தியானத்தால் அருந்துவான். நாபி நடுவில் தீபவடிவமாக ஜ்வலிக்கும் மகாதேவனைத் தியானித்து, அமிர்தாபிஷேகம் செய்வதுபோல் ‘ஹம்ஸ ஹம்ஸ’ என்று ஜபிப்பவனுக்கு உலகில் முதுமை, மரணம், நோய் முதலியவை இல்லை. அணிமா முதலான விபூதி-சித்திக்காக இதனை தினமும் செய்ய வேண்டும்.

Brahman/Ātman as svaprakāśa-cid-ānanda; saṃsāra-bandha release

Read More →

Verse 24

नभस्थं निष्कलं ध्यात्वा मुच्यते भवबन्धनात्। अनाहतध्वनियुतं हंसं यो वेद हृद्गतम्॥ स्वप्रकाशचिदानन्दं स हंस इति गीयते। रेचकं पूरकं मुक्त्वा कुम्भकेन स्थितः सुधीः॥ नाभिकन्दे समौ कृत्वा प्राणापानौ समाहितः...

ஆகாயத்தில் நிலையும் நிஷ்கல பரப்ரஹ்மத்தைத் தியானித்தால், உலகியலான பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். இதயத்தில் உறையும், அனாஹத நாதம் உடைய ‘ஹம்ஸ’னை யார் அறிகிறாரோ, அவர் சுயப்ரகாச சிதானந்த ஸ்வரூபன் எனப் பிரகடனப்படுத்தப்படுகிறார். ரேசகம், பூரகம் ஆகியவற்றைத் துறந்து, ஞானி கும்பகத்தில் நிலைப்பான்; நாபிக் கந்தத்தில் பிராண-அபானங்களை சமமாக்கி ஒருமுகமாகி, தலைப்பகுதியில் உள்ள அமிர்தத்தின் சுவையை பக்தியுடன் தியானத்தால் அருந்துவான். நாபி நடுவில் தீபவடிவமாக ஜ்வலிக்கும் மகாதேவனைத் தியானித்து, அமிர்தாபிஷேகம் செய்வதுபோல் ‘ஹம்ஸ ஹம்ஸ’ என்று ஜபிப்பவனுக்கு இப்பூமியில் முதுமை, மரணம், நோய் முதலியவை இல்லை. அணிமா முதலான பெறுபேறுகளுக்காக இதனை நாள்தோறும் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

Upāsanā on Haṃsa (Ātman) culminating in mokṣa; prāṇa as a support for knowledge

Read More →

Verse 25

ईश्वरत्वमवाप्नोति सदाभ्यासरतः पुमान्। बहवो नैकमार्गेण प्राप्ता नित्यत्वमागताः॥२५॥

எப்போதும் சாதனையில் ஈடுபடும் மனிதன் ஈச்வரத்துவத்தை அடைகிறான். பலர் பல்வேறு மார்க்கங்களாலும் சாதனைகளாலும் நித்தியத்துவம்—அமரத்துவம்—அடைந்துள்ளனர்.

Abhyāsa (steady practice) as a means toward īśvaratva and nityatva; mokṣa/immortality

Read More →

Verse 26

हंसविद्यामृते लोके नास्ति नित्यत्वसाधनम् । यो ददाति महाविद्यां हंसाख्यां पारमेश्वरीम् ॥

இந்த உலகில் ஹம்ஸ-வித்யையைத் தவிர நித்தியத்தைக் கண்டு உணரச் செய்யும் சாதனம் இல்லை. ‘ஹம்ஸ’ எனப்படும் பரமேஸ்வரீ மகாவித்யையை அளிப்பவர் பரம உபகாரி ஆவார்।

Moksha (nityatva) through Brahmavidyā; Guru-śiṣya transmission

Read More →

Verse 27

तस्य दास्यं सदा कुर्यात् प्रज्ञया परया सह । शुभं वाऽशुभमन्यद्वा यदुक्तं गुरुणा भुवि ॥

அந்த குருவுக்கு பரமப் பிரஞ்ஞையுடன் எப்போதும் சேவை செய்ய வேண்டும். பூமியில் குரு கூறுவது—சுபமோ அசுபமோ அல்லது வேறெதுவோ—

Guru-bhakti and śiṣya-śuśrūṣā as auxiliaries to jñāna; śraddhā and obedience in sādhanā

Read More →

Verse 28

तत्कुर्यादविचारेण शिष्यः सन्तोषसंयुतः । हंसविद्यामिमां लब्ध्वा गुरुशुश्रूषया नरः ॥

அந்த உபதேசத்தை சீடன் திருப்தியுடன், வாதத்திற்குரிய ஆராய்ச்சியின்றியே நிறைவேற்ற வேண்டும். குரு-சுச்ரூஷையால் இந்த ஹம்ஸ-வித்யையைப் பெற்ற மனிதன்—

Santoṣa, śiṣya-dharma, and the disciplined assimilation of liberating knowledge

Read More →

Verse 29

आत्मानमात्मना साक्षाद् ब्रह्म बुद्ध्वा सुनिश्चलम् । देहजात्यादिसम्बन्धान् वर्णाश्रमसमन्वितान् ॥

ஆத்மாவால் ஆத்மாவை நேரடியாகப் பிரம்மம் என—அசையாத உறுதியுடன்—அறிந்து, தேகம், பிறப்பு முதலிய தொடர்புகளையும், வர்ண-ஆச்ரமத்துடன் இணைந்த பந்தங்களையும் துறக்க வேண்டும்।

Atman = Brahman; de-identification from upādhis (body, jāti, varṇāśrama)

Read More →

Verse 30

वेदशास्त्राणि चान्यानि पदपांसुमिव त्यजेत् । गुरुभक्तिं सदा कुर्याच्छ्रेयसे भूयसे नरः ॥

வேதங்களையும் பிற சாஸ்திரங்களையும் கால்தூசியைப் போல ஒதுக்க வேண்டும். பரமச் ச்ரேயஸும் மிகுந்த நன்மையும் பெற மனிதன் எப்போதும் குருபக்தியைப் பயில வேண்டும்।

Śāstra as pramāṇa and its transcendence after realization; Guru-bhakti; śreyas

Read More →

Verse 31

गुरुरेव हरिः साक्षान्नान्य इत्यब्रवीच्छ्रुतिः ॥३१॥

ஸ்ருதி தெளிவாக அறிவித்தது—குருவே நேரடியாக ஹரி (விஷ்ணு); அவரைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை।

Guru-tattva; Brahmavidyā transmitted through śruti and ācārya

Read More →

Verse 32

श्रुत्या यदुक्तं परमार्थमेव तत्संशयो नात्र ततः समस्तम् । श्रुत्या विरोधे न भवेत्प्रमाणं भवेदनर्थाय विना प्रमाणम् ॥३२॥

ஸ்ருதி கூறியது பரமார்த்தமான உண்மையே; இதில் ஐயமில்லை, ஆகவே முழுமையாக ஏற்க வேண்டும்। ஸ்ருதிக்கு முரணானது பிரமாணமாகாது; பிரமாணமின்றி அனர்த்தம், மயக்கம் தான் உண்டாகும்।

Śruti-pramāṇya (scriptural authority) and pramāṇa theory in Vedānta

Read More →

Verse 33

देहस्थः सकलो ज्ञेयो निष्कलो देहवर्जितः । आप्तोपदेशगम्योऽसौ सर्वतः समवस्थितः ॥३३॥

உடலில் இருப்பதாகக் காணப்படும் போது அவர் ‘சகல’ (குணங்களுடன்) என அறியப்படுகிறார்; உடலற்ற நிலையில் அவர் ‘நிஷ்கல’ (அகண்ட/நிர்குண)மே. ஆப்தரின் உபதேசத்தால் அவர் அறியப்படுகிறார்; எங்கும் சமமாக நிலைத்துள்ளார்।

Ātman/Brahman as niṣkala (partless) yet appearing as sakala through upādhis; ācāryopadeśa

Read More →

Verse 34

हंसहंसेति यो ब्रूयाद्धंसो ब्रह्मा हरिः शिवः । गुरुवक्त्रात्तु लभ्येत प्रत्यक्षं सर्वतोमुखम् ॥३४॥

யார் ‘ஹம்ஸ, ஹம்ஸ’ என்று உச்சரிக்கிறாரோ—அந்த ஹம்ஸமே பிரம்மா, ஹரி, சிவன். ஆனால் அது குருமுகத்திலிருந்தே பெறப்படுகிறது—எங்கும் முகமுடைய, நேரடியாகப் புலப்படும் தத்துவம்।

Haṃsa/ajapā-japa; unity of deities in Brahman; guru-upadeśa; pratyakṣa (immediate) Self

Read More →

Verse 35

तिलेषु च यथा तैलं पुष्पे गन्ध इवाश्रितः । पुरुषस्य शरीरेऽस्मिन् स बाह्याभ्यन्तरे तथा ॥३५॥

எள்ளில் எண்ணெய் இருப்பதுபோலும், மலரில் மணம் தங்கியிருப்பதுபோலும், மனிதனின் இவ்வுடலில் அந்த ஆத்மத்தத்துவம் வெளிப்புறமும் உள்புறமும் அதேபோல் நிலைத்துள்ளது।

Immanence of Ātman/Brahman; antaryāmin; pervasion (vyāpti)

Read More →

Verse 36

उल्काहस्तो यथालोके द्रव्यमालोक्य तां त्यजेत् । ज्ञानेन ज्ञेयमालोक्य पश्चाज्ज्ञानं परित्यजेत् ॥३६॥

உலகில் கையில் தீப்பந்தம் கொண்டு ஒரு பொருளை ஒளியூட்டி பின்னர் அந்தத் தீப்பந்தத்தை விட்டுவிடுவது போல, ஞானத்தால் ஞேயத்தை வெளிப்படுத்திய பின் இறுதியில் அந்த ஞானத்தையும் துறக்க வேண்டும்।

Jnana leading to aparoksha-anubhava; transcendence of pramana (means of knowledge) after realization

Read More →

Verse 37

पुष्पवत्सकलं विद्याद्गन्धस्तस्य तु निष्कलः । वृक्षस्तु सकलं विद्याच्छाया तस्य तु निष्कला ॥३७॥

‘சகல’த்தை மலரைப் போல அறிய வேண்டும்; ஆனால் அதன் மணம் நிச்சயமாக ‘நிஷ்கல’ (பகுதியற்றது). ‘சகல’த்தை மரத்தைப் போல அறிய வேண்டும்; ஆனால் அதன் நிழல் உண்மையில் நிஷ்கலமே.

Sakala/niṣkala distinction; nirguṇa Brahman as partless essence underlying the manifest

Read More →

Verse 38

निष्कलः सकलो भावः सर्वत्रैव व्यवस्थितः । उपायः सकलस्तद्वदुपेयश्चैव निष्कलः ॥३८॥

நிஷ்கலமும் சகலமும் என்ற நிலை எல்லாவிடத்திலும் நிலைபெற்றுள்ளது. உபாயம் (சாதனம்) சகலமானது; அதுபோல உபேயம் (அடையவேண்டிய இலக்கு) நிச்சயமாக நிஷ்கலமானது.

Upāya–upeya distinction; saguṇa/ nirguṇa; means within duality culminating in non-dual realization

Read More →

Verse 39

सकले सकलो भावो निष्कले निष्कलस्तथा । एकमात्रो द्विमात्रश्च त्रिमात्रश्चैव भेदतः ॥ अर्धमात्रा परा ज्ञेया तत ऊर्ध्वं परात्परम् । पञ्चधा पञ्चदैवत्यं सकलं परिपठ्यते ॥३९-४०॥

சகலத்தில் சகலப் பாவம்; நிஷ்கலத்தில் அதுபோல நிஷ்கலப் பாவம். வேறுபாட்டால் ஏகமாத்திரை, த்விமாத்திரை, த்ரிமாத்திரை எனும் அளவுகள் உள்ளன. அர்த்தமாத்திரை பரம் என அறியப்பட வேண்டும்; அதற்கு மேலே பராத்பரம். ஐந்து முறையில், ஐந்து தெய்வங்களுடன் கூடிய சகலம் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது.

Oṃkāra-vicāra (mātrā analysis), turīya/ardha-mātrā, transcendence from manifest to the beyond

Read More →

Verse 40

सकले सकलो भावो निष्कले निष्कलस्तथा । एकमात्रो द्विमात्रश्च त्रिमात्रश्चैव भेदतः ॥ अर्धमात्रा परा ज्ञेया तत ऊर्ध्वं परात्परम् । पञ्चधा पञ्चदैवत्यं सकलं परिपठ्यते ॥३९-४०॥

சகலத்தில் சகலப் பாவம்; நிஷ்கலத்தில் அதுபோல நிஷ்கலப் பாவம். வேறுபாட்டால் ஏகமாத்திரை, த்விமாத்திரை, த்ரிமாத்திரை எனும் அளவுகள் உள்ளன. அர்த்தமாத்திரை பரம் என அறியப்பட வேண்டும்; அதற்கு மேலே பராத்பரம். ஐந்து முறையில், ஐந்து தெய்வங்களுடன் கூடிய சகலம் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது.

Oṃkāra-vicāra (mātrā analysis), turīya/ardha-mātrā, transcendence from manifest to the beyond

Read More →

Verse 41

ब्रह्मणो हृदयस्थानं कण्ठे विष्णुः समाश्रितः । तालुमध्ये स्थितो रुद्रो ललाटस्थो महेश्वरः ॥४१॥

பிரம்மனின் ஆசனம் இதயத்தில் உள்ளது. தொண்டையில் விஷ்ணு நிலைபெற்றுள்ளார்; அண்ணத்தின் நடுவில் ருத்ரன் இருக்கிறார்; நெற்றியில் மகேஸ்வரன் விளங்குகிறார்.

Brahman; internalization of deities (antar-yāga) and subtle-body loci

Read More →

Verse 42

नासाग्रे अच्युतं विद्यात् तस्यान्ते तु परं पदम् । परत्वात् तु परं नास्तीत्येवं शास्त्रस्य निर्णयः ॥४२॥

மூக்கின் நுனியில் அச்யுதனை அறிய வேண்டும்; அதன் முடிவில் பரமபதம் உள்ளது. அது பரமமாதலால் அதற்கு அப்பால் எதுவும் இல்லை—இதுவே சாஸ்திரத் தீர்மானம்.

Paramapada (supreme state); upāsanā leading to mokṣa

Read More →

Verse 43

देहातीतं तु तं विद्यान् नासाग्रे द्वादशाङ्गुलम् । तदन्तं तं विजानीयात् तत्रस्थो व्यापयेत् प्रभुः ॥४३॥

அந்தத் தத்துவத்தை உடலைத் தாண்டியதாக அறி—மூக்கின் நுனியில் பன்னிரண்டு அங்குல அளவாக. அதன் முடிவு அங்கேயே என உணர்; அங்கே நிலைபெறும் பிரபு அனைத்தையும் வியாபிக்கிறார்.

Ātman/Brahman as dehātīta (beyond the body); pervasion (vyāpti)

Read More →

Verse 44

मनोऽप्यन्यत्र निक्षिप्तं चक्षुरन्यत्र पातितम् । तथापि योगिनां योगो ह्यविच्छिन्नः प्रवर्तते ॥४४॥

மனம் வேறிடத்தில் வைக்கப்பட்டாலும், கண் வேறிடத்தில் விழுந்தாலும், யோகிகளின் யோகம் இடையறாது தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது.

Abhyāsa and steadiness (niṣṭhā); uninterrupted yoga (avicchinna-yoga)

Read More →

Verse 45

एतत्तु परमं गुह्यमेतत्तु परमं शुभम् । नातः परतरं किञ्चिन्नातः परतरं शुभम् ॥४५॥

இதுவே பரம ரகசியம்; இதுவே பரம மங்களம். இதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை; இதற்கு மேல் மங்களமும் இல்லை.

Mokṣa as the highest good (niḥśreyasa); rahasya-jñāna (supreme secret)

Read More →

Verse 46

शुद्धज्ञानामृतं प्राप्य परमाक्षरनिर्णयम् । गुह्याद्गुह्यतमं गोप्यं ग्रहणीयं प्रयत्नतः ॥४६॥

தூய ஞானத்தின் அமுதத்தை அடைந்து, பரம அక్షரத்தின் நிச்சயத்தை அறிந்து, இரகசியங்களில் மிக இரகசியமான—மறைத்து வைக்கத் தக்க—இத்தத்துவத்தை முயற்சியுடன் பற்றிக் கொள்ள வேண்டும்।

Brahma-jñāna (knowledge of the Akṣara/Brahman) and guhya-vidyā (esoteric transmission)

Read More →

Verse 47

नापुत्राय प्रदातव्यं नाशिष्याय कदाचन । गुरुदेवाय भक्ताय नित्यं भक्तिपराय च ॥ प्रदातव्यमिदं शास्त्रं नेतरेभ्यः प्रदापयेत् । दातास्य नरकं याति सिद्ध्यते न कदाचन ॥४७-४८॥

இந்த சாஸ்திரத்தை புத்திரமில்லாதவர்க்கும், எந்நாளும் சீடன் அல்லாதவர்க்கும் அளிக்கக் கூடாது. குருவை தெய்வமாகப் பாவித்து பக்தி செய்பவருக்கும், நித்திய பக்திப்பராயணருக்கும் மட்டுமே இதை அளிக்க வேண்டும்; பிறர்க்கு வழங்கக் கூடாது. அயோக்யர்க்கு அளிப்பவன் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்; அவனுக்கு இது எப்போதும் सिद्धியாகாது।

Adhikāra (eligibility), guru-śiṣya paramparā, responsible transmission of brahma-vidyā

Read More →

Verse 48

नापुत्राय प्रदातव्यं नाशिष्याय कदाचन । गुरुदेवाय भक्ताय नित्यं भक्तिपराय च ॥ प्रदातव्यमिदं शास्त्रं नेतरेभ्यः प्रदापयेत् । दातास्य नरकं याति सिद्ध्यते न कदाचन ॥४७-४८॥

இந்த சாஸ்திரத்தை புத்திரமில்லாதவர்க்கும், எந்நாளும் சீடன் அல்லாதவர்க்கும் அளிக்கக் கூடாது. குருவை தெய்வமாகப் பாவித்து பக்தி செய்பவருக்கும், நித்திய பக்திப்பராயணருக்கும் மட்டுமே இதை அளிக்க வேண்டும்; பிறர்க்கு வழங்கக் கூடாது. அயோக்யர்க்கு அளிப்பவன் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்; அவனுக்கு இது எப்போதும் सिद्धியாகாது।

Adhikāra (eligibility) and guarded dissemination of brahma-vidyā

Read More →

Verse 49

गृहस्थो ब्रह्मचारी च वानप्रस्थश्च भिक्षुकः । यत्र तत्र स्थितो ज्ञानी परमाक्षरवित्सदा ॥ विषयी विषयासक्तो याति देहान्तरे शुभम् । ज्ञानादेवास्य शास्त्रस्य सर्वावस्थोऽपि मानवः ॥४९-५०॥

கிருஹஸ்தனாக இருந்தாலும், பிரம்மச்சாரியாக இருந்தாலும், வானப்ரஸ்தனாக இருந்தாலும், பிக்ஷுவாக இருந்தாலும்—எங்கு எப்படியிருந்தாலும்—ஞானி எப்போதும் பரம அక్షரத்தை அறிந்தவனே. விஷயங்களில் ஆசை கொண்ட போகி வேறு உடலுக்குச் செல்கிறான் (புனர்ஜன்மம் அடைகிறான்). ஆனால் இந்த சாஸ்திரத்தின் ஞானத்தினாலே மனிதன் எந்த நிலையிலிருந்தாலும் பரம இலக்கை அடைகிறான்।

Jñāna as liberating across āśramas; saṃsāra through viṣaya-āsakti; mokṣa through Akṣara-jñāna

Read More →

Verse 50

गृहस्थो ब्रह्मचारी च वानप्रस्थश्च भिक्षुकः । यत्र तत्र स्थितो ज्ञानी परमाक्षरवित्सदा ॥ विषयी विषयासक्तो याति देहान्तरे शुभम् । ज्ञानादेवास्य शास्त्रस्य सर्वावस्थोऽपि मानवः ॥४९-५०॥

கிருஹஸ்தன், பிரம்மச்சாரி, வானப்ரஸ்தன் அல்லது பிக்ஷு—எங்கு இருந்தாலும்—ஞானி எப்போதும் பரம அక్షரத்தை அறிந்தவனே. விஷயாசக்த போகி வேறு உடலுக்குச் செல்கிறான். ஆனால் இந்த சாஸ்திர ஞானத்தினாலே மனிதன் எந்த வாழ்க்கை நிலையிலிருந்தாலும் பரம சித்தியை அடைகிறான்।

Mokṣa through jñāna; nondependence on external āśrama; bondage through attachment

Read More →

Key Teachings

Verses of the Brahmavidya