Adhyaya 236

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इष्टवस्तुप्रदो विष्णुर्लोकश्चेष्टरुचिः सदा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चातुमास्ये त्यजेच्च तत्

பிரம்மா கூறினார்—விஷ்ணு விரும்பிய பொருள்களை அருள்பவர்; உலகமும் எப்போதும் தன் விருப்பமான சுவையிலே நாட்டம் கொள்கிறது. ஆகவே சாத்துர்மாஸ்யத்தில் முழு முயற்சியுடன் அந்தப் பிரியமான இன்பத்தைத் துறக்க வேண்டும்.

Verse 2

नारायणस्य प्रीत्यर्थं तदेवाक्षय्यमाप्यते । मर्त्यस्त्यजति श्रद्धावान्सोऽनंतफलभाग्भवेत्

நாராயணனின் பிரீதிக்காகச் செய்யப்படும் இந்த விரதம்/தியாகம் அழியாத பலனை அளிக்கும். இதை பக்தியுடன் ஆற்றும் மனிதன் முடிவில்லா பலன்களில் பங்குபெறுவான்.

Verse 3

कांस्यभाजनसंत्यागाज्जायते भूपतिर्भुवि । पालाशपत्रे भुञ्जानो ब्रह्मभूयस्त्वमश्नुते

காஞ்சிப் (காஞ்சு) பாத்திரத்தில் உண்ணுதலைத் துறந்தால், பூமியில் அரசனாகப் பிறப்பான். பலாச இலைமேல் உண்ணுபவன் பிரம்மபதம்/பிரம்மத்துவம் அடைவான்.

Verse 4

ताम्रपात्रे न भुञ्जीत कदाचिद्वा गृही नरः । चातुर्मास्ये विशेषेण ताम्रपात्रं विवर्जयेत्

இல்லறத்தான் எப்போதும் செம்புப் பாத்திரத்தில் உண்ணக் கூடாது. குறிப்பாக சாத்துர்மாஸ்ய காலத்தில் செம்புப் பாத்திரங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 5

अर्कपत्रेषु भुञ्जानोऽनुपमं लभते फलम् । वटपत्रेषु भोक्तव्यं चातुर्मास्ये विशेषतः

அர்க்க இலைகளில் உண்ணுதல் ஒப்பற்ற பலனைத் தரும். சாத்துர்மாஸ்யத்தில் குறிப்பாக வட்ட (ஆல்/பனியன்) இலைகளில் உண்ண வேண்டும்.

Verse 6

अश्वत्थपत्रसंभोगः कार्यो बुधजनैः सदा । एकान्नभोजी राजा स्यात्सकलं भूमिमण्डले

ஞானிகள் எப்போதும் அச்வத்த (அரச) இலைகளில் உண்ண வேண்டும். ஒரே வேளை மட்டும் உண்ணுபவன் முழு பூமண்டலத்திற்கும் அரசனாவான்.

Verse 7

तथा च लवणत्यागात्सुभगो जायते नरः । गोधूमान्नपरित्यागाज्जायते जनवलभः

அவ்வாறே உப்பைத் துறந்தால் மனிதன் சௌபாக்கியமும் அழகும் பெறுவான். கோதுமை அன்னத்தை விலக்கினால் மக்களிடையே பிரியனாக விளங்குவான்.

Verse 8

अशाकभोजी दीर्घायुश्चातुर्मास्येऽभिजायते । रसत्यागान्महाप्राणी मधुत्यागात्सुलोचनः

சாதுர்மாஸ்ய விரதத்தில் கீரை/காய்கறி உணவைத் தவிர்ப்பவன் நீண்ட ஆயுள் பெறுவான். ருசிகளைத் துறந்தால் மாபெரும் உயிர்வலிமை உண்டாகும்; தேனைத் துறந்தால் அழகிய கண்கள் கிடைக்கும்.

Verse 9

मुद्गत्यागाद्रिपुमृती राजमाषाद्धनाढ्यता । अश्वाप्तिस्तंडुलत्यागाच्चातुर्मास्येऽभिजायते

பாசிப்பயற்றைத் துறந்தால் பகைவர் அழிவு உண்டாகும்; ராஜமாஷத்தைத் துறந்தால் செல்வச் செழிப்பு கிடைக்கும். அரிசியைத் துறந்தால் குதிரை-பேறு உண்டாகும்—இவை சாதுர்மாஸ்ய விரதத்தின் பலன்கள்.

Verse 10

फलत्यागाद्बहुसुतस्तैलत्यागात्सुरूपिता । ज्ञानी तुवरिसंत्यागाद्बलं वीर्यं सदैव हि

பழங்களைத் துறந்தால் பல பிள்ளைகள் என்ற வரம் கிடைக்கும்; எண்ணெயைத் துறந்தால் அழகும் ஒளியும் பெறுவான். துவரியைத் துறந்தால் ஞானம் உண்டாகும்; வலமும் வீரியமும் எப்போதும் நிலைக்கும்.

Verse 11

मार्गमांसपरित्यागान्नरकं न च पश्यति । शौकरस्य पीरत्यागाद्ब्रह्मवासमवाप्नुयात्

காட்டுயிர்களின் மாம்சத்தைத் தவிர்த்தால் மனிதன் நரகத்தை காணான். பன்றிமாம்சத்தைத் துறந்தால் பிரம்மலோக வாசம் பெறுவான்.

Verse 12

ज्ञानं लावकसन्त्यागादाज्यत्यागे महत्सुखम् । आसवं सम्परित्यज्य मुक्तिस्तस्य न दुर्लभा

லாவகத்தைத் துறந்தால் சம்யக் ஞானம் கிடைக்கும்; நெய்யைத் துறந்தால் மாபெரும் இன்பம் உண்டாகும். மேலும் ஆசவம் (மதுபானம்) முழுதும் விலக்கினால் அவனுக்கு மோக்ஷம் அரிதல்ல.

Verse 13

दधिदुग्धपरित्यागी गोलोके सुख भाग्भवेत्

தயிரும் பாலும் துறப்பவன் கோலோகத்தில் இன்பத்தின் பங்காளியாகிறான்.

Verse 14

ब्रह्मा पायससंत्यागात्क्षिप्रात्यागान्महेश्वरः । कन्दर्पोऽपूपसंत्यागान्मोदकत्याजकः सुखी

பாயசத்தைத் துறந்தால் பிரம்மபதம் கிடைக்கும்; விரைவாகத் துறந்தால் மகேஸ்வரபதம் பெறுவான். அபூபத்தைத் துறந்தால் கந்தர்ப்பன் போன்ற ஒளி உண்டாகும்; மோதகத்தைத் துறப்பவன் இன்பமுடையவன் ஆவான்.

Verse 15

गृहाश्रमपरित्यागी बाह्या श्रमनिषेवकः । चातुर्मास्यं हरिप्रीत्यै न मातुर्जठरे शिशुः

கிருஹாஸ்ரமத்தைத் துறந்து வெளித் தபச்சிரமத்தை மேற்கொண்டு, ஹரியின் பிரீதிக்காக சாத்துர்மாஸ்ய விரதம் அனுஷ்டிப்பவன் மீண்டும் தாயின் கருவில் குழந்தையாகப் பிறக்கான்.

Verse 16

नृपो मरीचसंत्यागाच्छुण्ठीत्यागेन सत्कविः । शर्करायाः परित्यागाज्जायते राजपूजितः

மரீசம் (கருமிளகு) துறந்தால் நரபதி ஆகிறான்; சுண்டி (உலர்ந்த இஞ்சி) துறந்தால் நல்ல கவிஞன் ஆகிறான். சர்க்கரையைத் துறந்தால் அரசர்களால் போற்றப்பட்டவனாகப் பிறக்கிறான்.

Verse 17

गुडत्यागान्महाभूतिस्तथा दाडिमवर्जनात् । रक्तवस्त्रपरित्यागाज्जायते जनवल्लभः

வெல்லத்தைத் துறந்தால் மாபெரும் செழிப்பு உண்டாகும்; அதுபோல மாதுளை (தாடிமம்) விலக்கினாலும். சிவப்பு ஆடைகளை விட்டொழித்தால் மக்கள் அனைவருக்கும் பிரியனாவான்.

Verse 18

पट्टकूलपरित्यागादक्षय्यं स्वर्ग माप्नुयात् । माषान्नचणकान्नस्य त्यागान्नैव पुनर्भवः

நுண்ணிய (பட்டு) ஆடையைத் துறந்தால் அழியாத சொர்க்கம் கிடைக்கும். உளுந்தும் கடலையும் கொண்டு செய்த உணவைத் துறந்தால் மறுபிறவி இல்லை.

Verse 19

कृष्णवस्त्रं सदा त्याज्यं चातुर्मास्ये विशेषतः । सूर्यसंदर्शनाच्छुद्धिर्नीलवस्त्रस्य दर्शनात्

கருப்பு ஆடை எப்போதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; குறிப்பாக சாத்துர்மாஸ்யத்தில். சூரிய தரிசனத்தால் தூய்மை உண்டாகும்; அதுபோல நீல ஆடை காண்பதற்கும் (இவ்விதி கூறப்படுகிறது).

Verse 20

चंदनस्य परित्यागाद्गांधर्वं लोकमश्नुते । कर्पूरस्य परित्यागाद्यावज्जीवं महाधनी

சந்தனத்தைத் துறந்தால் கந்தர்வலோகம் அடைவான். கற்பூரத்தைத் துறந்தால் வாழ்நாள் முழுவதும் பெருந்தனவான் ஆவான்.

Verse 21

कुसुम्भस्य परित्यागान्नैव पश्येद्यमाल यम् । केशरस्य परित्यागान्मनुष्यो राजवल्लभः

குசும்பம் (சாயப்பூ/நிறமூலம்) துறந்தால் யமாலயம் காணமாட்டான். கேசரம் (குங்குமப்பூ) துறந்தால் அரசர்களுக்கு அன்பானவனாவான்.

Verse 22

यक्षकर्दमसंत्यागाद्ब्रह्मलोके महीयते । ज्ञानी पुष्पपरित्यागाच्छय्यात्यागे महत्सु खम्

யக்ஷ-கர்தமம் (நறுமண லேபனம்) துறக்காமல் இருந்தால் பிரம்மலோகத்தில் மதிப்பு பெறுவர். ஞானி மலர் துறப்பாலும் படுக்கை துறப்பாலும் பேரின்பம் அடைவான்.

Verse 23

भार्यावियोगं नाप्नोति चातुर्मास्ये न संशयः । अलीकवादसंत्यागान्मोक्षद्वारमपावृतम्

சாதுர்மாஸ்யத்தில்—ஐயமின்றி—மனைவி பிரிவு ஏற்படாது. ஆனால் பொய்வாக்கை துறக்காவிட்டால் மோட்சத்தின் வாசல் அடைக்கப்படும்.

Verse 24

परमर्मप्रकाशश्च सद्यःपापसमा गमः । चातुर्मास्ये हरौ सुप्ते परनिन्दां विवर्जयेत्

பிறரின் ஆழ்ந்த இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துதல் உடனே பாவச் சேர்க்கையை உண்டாக்கும். ஆகவே சாதுர்மாஸ்யத்தில், ஹரி நித்திரையில் உள்ளார் எனக் கூறப்படும் காலத்தில், பிறர் நிந்தையைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 25

परनिन्दा महापापं परनिन्दा महाभयम् । परनिन्दा महद्दुःखं न तस्यां पातकं परम्

பிறர் நிந்தை மகாபாவம்; பிறர் நிந்தை மகாபயம். பிறர் நிந்தை பேர்துயரம்; அதற்கு மேல் பாவம் இல்லை.

Verse 26

केवलं निन्दने चैव तत्पापं लभते गुरु । यथा शृण्वान एव स्यात्पातकी न ततः परः

வெறும் நிந்தை செய்தாலே அந்தக் கடும் பாவம் சேரும். அதுபோல வெறும் கேட்பவனும் பாவி; அவனைவிட மோசமானவன் இல்லை.

Verse 27

केशसंस्कारसंत्यागात्तापत्रयविवर्जितः । नखरोमधरो यस्तु हरौ सुप्ते विशेषतः

கேச அலங்காரத்தைத் துறந்தால் மனிதன் மூவகைத் தாபங்களிலிருந்து விடுபடுவான். மேலும் நகம், உடல்மயிர், தாடி முதலியவற்றை வெட்டாமல் இருப்பவன்—குறிப்பாக ஹரி சயனத்தில் இருக்கும் சாத்துர்மாஸ்ய காலத்தில்—மிகுந்த புண்ணியத்தை அடைவான்.

Verse 29

सर्वोपायैर्विष्णुरेव प्रसाद्यो योगिध्येयः प्रवरैः सर्ववर्णेः । विष्णोर्नाम्ना मुच्यते घोरबन्धाच्चातुर्मास्ये स्मर्यतेऽसौ विशेषात्

எல்லா வழிகளாலும் விஷ்ணுவையே பிரசன்னப்படுத்த வேண்டும்; அவர் உயர்ந்த யோகிகளுக்கும் எல்லா வர்ணத்தாருக்கும் தியானத்தின் பரம இலக்கு. விஷ்ணுவின் நாமம் மட்டுமே பயங்கரப் பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும்; சாத்துர்மாஸ்யத்தில் அவரை சிறப்பாக நினைவு கூர வேண்டும்.

Verse 69

सबलः कनकत्यागाद्रूप्यत्यागेन मानुषः

தங்கத்தைத் துறந்தால் மனிதன் வலிமை பெறுவான்; வெள்ளியைத் துறந்தாலும் மனிதனுக்கு உறுதி மற்றும் ஆற்றல் பெருகும்.

Verse 236

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिता यां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यमाहात्म्ये ब्रह्मनारदसंवाद इष्टवस्तुपरित्यागमहिमवर्णनंनाम षट्त्रिंशदुत्तरद्वि शततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் உட்பகுதியாகிய, சேஷசாயீ உபாக்யானமும் சாத்துர்மாஸ்ய மாஹாத்ம்யமும், பிரஹ்மா–நாரத உரையாடலில், ‘இஷ்டவஸ்து பரித்யாகத்தின் மகிமை விளக்கம்’ எனப் பெயருடைய 236ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.