Adhyaya 183

Verse 1

सूत उवाच । द्वितीये दिवसे प्राप्ते यज्ञकर्मसमुद्भवे । द्वादश्यामभवत्तत्र शृणुध्वं तद्द्विजोत्तमाः । वृत्तान्तं सर्वदेवानां महाविस्मयकारकम्

சூதர் கூறினார்—யாகக் கிரியையின் தொடரில் இரண்டாம் நாள் வந்தபோது அங்கே த்வாதசி திதி ஏற்பட்டது. ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, கேளுங்கள்—அனைத்து தேவர்களையும் பற்றிய மிகுந்த அதிசய நிகழ்வு.

Verse 2

मखकर्मणि प्रारब्ध ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । जलसर्पं समादाय बटुः कश्चित्सुनर्मकृत्

வேதம் கற்ற ஓதுவோர் யாகக் கிரியையைத் தொடங்கியபோது, ஒரு குறும்புக் கொண்ட பட்டுப் பிரம்மச்சாரி நீர்ப் பாம்பை எடுத்தான்.

Verse 3

प्रविश्याथ सदस्तत्र तं सर्पं ब्राह्मणान्तिके । चिक्षेप प्रहसंश्चैव सर्वदुःखभयंकरम्

அவன் யாகசபைக்குள் நுழைந்து, சிரித்தபடியே அந்தப் பாம்பை பிராமணரின் அருகே எறிந்தான்; அது எல்லாத் துயரங்களுக்கும் அச்சத்திற்கும் காரணமாயிற்று.

Verse 4

ततस्तु डुण्डुभस्तूर्णं भ्रममाण इतस्ततः । विप्राणां सदसिस्थानां सक्तानां यज्ञकर्मणि

அப்போது டுண்டுபன் விரைவாக இங்கும் அங்கும் ஓடினான்; சபையில் அமர்ந்து யாகக் கிரியையில் ஈடுபட்டிருந்த விப்ரர்களிடையே.

Verse 5

अहो होतुः स्थिते प्रैषे दीर्घसत्रसमुद्भवे । स सर्पो वेष्टयामास तस्य गात्रं समंततः

அய்யோ! நீண்ட சத்திரத்தின் நடுவில், நியமிக்கப்பட்ட இடத்தில் நின்ற ஹோத்ரியின் உடலை அந்தப் பாம்பு எல்லாப் புறமும் சுற்றிக் கொண்டது.

Verse 6

न चचाल निजस्थानात्प्रायश्चित्तविभीषया । नोवाच वचनं सोऽत्र चयनन्यस्तलोचनः

பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டுமோ என்ற அச்சத்தால் அவன் தன் இடத்தை விட்டு அசையவில்லை; அங்கே ஒரு சொல்லும் பேசவில்லை, கண்களை கிரியையின் தேர்வில் நிலைநிறுத்தி.

Verse 7

हाहाकारो महाञ्जज्ञे एतस्मिन्नंतरे द्विजाः । तस्मिन्सदसि विप्राणां विषा ढ्याहिप्रशंकया

அந்நேரத்தில் இருமுறை பிறந்தோரிடையே பெரும் அலறல் எழுந்தது. அந்தப் பிராமணச் சபையில், அந்தப் பாம்பு விஷம் நிறைந்ததோ என்ற அச்சத்தால் பிராமணர்கள் நடுங்கினர்.

Verse 9

हाहाकारो महानासीत्तं दृष्ट्वा सर्पवेष्टितम् । तस्य पुत्रो विनीतात्मा मैत्रावरुणकर्मणि

அவனைப் பாம்பு சுற்றிப் பிணைத்திருப்பதைக் கண்டதும் பெரும் கூச்சல் எழுந்தது. அவனுடைய மகன்—அடக்கமுடையவன்—மைத்ராவருணப் புரோகிதக் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருந்தான்.

Verse 10

यस्मात्पाप त्वया सर्पः क्षिप्तः सदसि दुर्मते । तस्माद्भव द्रुतं सर्पो मम वाक्यादसंशयम्

ஓ பாவி, தீயமதி! நீ புனிதச் சபையில் பாம்பை எறிந்தாய்; ஆகவே என் வாக்கினால், ஐயமின்றி, உடனே பாம்பாகிவிடு.

Verse 11

बटुरुवाच । हास्येन जलसर्पोऽयं मया मुक्तोऽत्र लीलया । न ते तातं समुद्दिश्य तत्किं मां शपसि द्विज

சிறுவன் கூறினான்—விளையாட்டாகச் சிரித்தபடி இந்த நீர்ப்பாம்பை இங்கே விடுதலை செய்தேன். உங்கள் தந்தையை நோக்கி அல்ல; அப்படியிருக்க, ஓ த்விஜரே, என்னை ஏன் சபிக்கிறீர்கள்?

Verse 12

एतस्मिन्नंतरे मुक्त्वा तस्य गात्रं स पन्नगः । जगामान्यत्र तस्यापि सर्पत्वं समपद्यत

அந்நேரமே அந்தப் பன்னகம் அவன் உடலை விட்டுவிட்டு வேறிடத்திற்குச் சென்றது; அந்தக் குற்றவாளியும் பாம்புத் தன்மையை அடைந்தான்.

Verse 13

सोऽपि सर्पत्वमापन्नः सनातनसुतो बटुः । दुःखशोकसमापन्नो ब्राह्मणैः परिवेष्टितः

சனாதனனின் மகனான அந்த பட்டுவும் பாம்புருவம் அடைந்தான்; துயரும் சோகமும் மேலோங்கி, பிராமணர்களால் சூழப்பட்டு நின்றான்।

Verse 14

अथ गत्वा भृगुं सोऽपि बाष्पव्याकुललोचनः । प्रोवाच गद्गदं वाक्यं प्रणिपत्य पुरःसरः

பின்னர் கண்ணீர் கலங்கிய கண்களுடன் அவன் ப்ருகுவை அணுகி, முன்னே விழுந்து வணங்கி, குரல் தடுக்கத் தடுக்கச் சொன்னான்।

Verse 15

सनातनसुतश्चास्मि पौत्रस्तु परमेष्ठिनः । शप्तस्तव सुतेनास्मि च्यवनेन महात्मना

நான் சனாதனனின் மகனும் பரமேஷ்டியின் பேரனும்; ஆயினும் உமது மகாத்மா மகன் ச்யவனன் என்னைச் சபித்தான்।

Verse 16

निर्दोषो ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्माच्छापात्प्ररक्ष माम् । तच्छ्रुत्वा च्यवनं प्राह कृपाविष्टो भृगुः स्वयम्

ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, நான் குற்றமற்றவன்; ஆகவே இந்தச் சாபத்திலிருந்து என்னைக் காக்கவும். இதைக் கேட்ட ப்ருகு கருணையால் நிறைந்து, தாமே ச்யவனனை நோக்கி உரைத்தார்।

Verse 17

अयुक्तं विहितं तात यच्छप्तोऽयं बटुस्त्वया । न मां धर्षयितुं शक्तो विषाढ्योऽपि भुजंगमः

ப்ருகு கூறினார்—மகனே, இந்தப் பட்டுவை நீ சபித்தது முறையல்ல. விஷம் நிறைந்த பாம்பும் கூட என்னைத் தாக்க வல்லதல்ல।

Verse 19

किं पुनर्जलसर्पोऽयं निर्विषो रज्जुसंनिभः । न मामुद्दिश्य निर्मुक्तः सर्पोऽनेन द्विजन्मना । शापमोक्षं कुरुष्वास्य तस्माच्छीघ्रं द्विजन्मनः

அப்படியிருக்க, விஷமற்றதும் கயிறுபோல் தோன்றுவதுமான இந்த நீர்ப்பாம்பு என்ன செய்ய முடியும்? இந்த இருபிறப்பன் என்னை நோக்கி இதைப் பாம்புரூபமாக விடவில்லை; ஆகவே, ஓ இருபிறப்பனே, இதற்கு விரைவில் சாபமோட்சம் அருள்வாயாக।

Verse 20

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य स्वयमेव पितामहः । तत्रायातः स्थितो यत्र स पौत्रः सर्परूपधृक्

அவனுடைய சொற்களை கேட்ட பிதாமகர் தாமே அங்கே வந்து, பாம்புரூபம் தாங்கிய அந்தப் பேரன் இருந்த இடத்திலேயே நின்றார்।

Verse 21

प्रोवाच न विषादस्ते पुत्र कार्यः कथंचन । यत्सर्पत्वमनुप्राप्तः शृणुष्वात्र वचो मम

அவர் கூறினார்—“மகனே, எவ்விதத்திலும் துயரப்படாதே. நீ பாம்புநிலையை அடைந்தாய்; இங்கே என் சொற்களை கேள்।”

Verse 22

पुरा संस्रष्टुकामोऽहं नागानां नवमं कुलम् । तद्भविष्यति त्वत्पार्श्वात्समर्यादं धरातले

“முன்னொரு காலத்தில் நாகர்களின் ஒன்பதாம் குலத்தை உருவாக்க விரும்பினேன்; அது உன் பக்கத்திலிருந்து பூமியில் உரிய எல்லை ஒழுங்குடன் தோன்றும்।”

Verse 23

मन्त्रौषधियुजां पुंसां न पीडामाचरिष्यति । संप्राप्स्यति परां पूजां समस्ते जगतीतले

“மந்திரமும் மருந்தும் உடைய மனிதர்களுக்கு அவன் துன்பம் செய்யமாட்டான்; மேலும் உலகமெங்கும் அவன் உன்னதமான வணக்கத்தைப் பெறுவான்।”

Verse 24

अत्राऽस्ति सुशुभं तोयं हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रे तत्र समावासः पुत्र कार्यस्त्वया सदा

இங்கே ஹாடகேஸ்வர எனப்படும் க்ஷேத்திரத்தில் மிக அழகிய புனித நீர் உள்ளது. மகனே, நீ அங்கேயே எப்போதும் வாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 25

तत्रस्थस्य तपस्थस्य नागः कर्कोटको निजम् । तव दास्यति सत्कन्यां ततः सृष्टिर्भविष्यति

அங்கே தபத்தில் நிலைத்திருக்கும் உனக்கு நாகன் கர்கோடகன் தன் சற்கன்னியைக் கொடுப்பான்; அதனால் வம்சம் தோன்றும்.

Verse 26

नवमस्य कुलस्यात्र समर्यादस्य भूतले । श्रावणे कृष्णपक्षे तु संप्राप्ते पंचमीदिने

இங்கே பூமியில் தர்மமரியாதையில் நிலைத்த ஒன்பதாம் குலத்திற்கு, ஸ்ராவண மாதக் கிருஷ்ணபக்ஷ பஞ்சமி நாளில், நியத நிகழ்வு வந்து சேரும்.

Verse 27

संप्राप्स्यति परां पूजां पृथिव्यां नवमं कुलम् । अद्यप्रभृति तत्तोयं नागतीर्थमिति स्मृतम्

பூமியில் ஒன்பதாம் குலம் உன்னதப் பூஜைமரியாதையை அடையும். இன்றுமுதல் அந்த நீர் ‘நாகதீர்த்தம்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 28

ख्यातिं यास्यति भूपृष्ठे सर्वपातकनाशनम् । येऽत्र स्नानं करिष्यंति संप्राप्ते पंचमीदिने

இது பூமியெங்கும் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகப் புகழ்பெறும். பஞ்சமி நாள் வந்தபோது இங்கே நீராடுவோர் புனிதப் பயனை அடைவர்.

Verse 29

न तेषां वत्सरंयावद्भविष्यत्यहिजं भयम् । विषार्द्दितस्तु यो मर्त्यस्तत्र स्नानं करिष्यति

அவர்களுக்கு ஒரு வருடம் வரை பாம்பினால் உண்டாகும் அச்சம் இருக்காது. மேலும் விஷத்தால் பீடிக்கப்பட்ட எந்த மனிதனும் அங்கே நீராடினால்…

Verse 31

करिष्यति तथा स्नानं फलहस्ता प्रभक्तितः । भविष्यति च सा शीघ्रं वंध्याऽपि च सुपुत्रिणी

அவளும் கைகளில் பழங்களை ஏந்தி தூய பக்தியுடன் அங்கே நீராடினால், பிள்ளையில்லாதவளும் விரைவில் நல்ல புதல்வர்களைப் பெறுவாள்.

Verse 32

सूत उवाच । एवं प्रवदतस्तस्य ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । अन्ये नागाः समायातास्तत्र यज्ञे निमंत्रिताः

சூதர் கூறினார்—அவ்யக்தத் தோற்றமுடைய அந்தப் பிரம்மா இவ்வாறு உரைத்துக் கொண்டிருக்கையில், அங்கே யாகத்திற்கு அழைக்கப்பட்ட பிற நாகர்களும் வந்து சேர்ந்தனர்.

Verse 33

वासुकिस्तक्षकश्चैव पुण्डरीकः कृशोदरः । कम्बलाश्वतरौ नागौ शेषः कालिय एव च

வாசுகி, தக்ஷகன், புண்டரீகன், கிருஷோதரன்; கம்பலன், அஷ்வதரன் என்னும் நாகர்கள்; மேலும் சேஷன், காலியனும்.

Verse 34

ते प्रणम्य वचः प्रोचुः प्रोच्चैर्देवं पितामहम् । तवादेशाद्वयं प्राप्ता यज्ञेऽत्र प्रपितामह

அவர்கள் வணங்கி, தெய்வப் பிதாமகரிடம் உரத்த குரலில் கூறினர்—‘உமது ஆணையினால் இவ்விடத்து யாகத்திற்கு வந்தோம், ஓ பிரபிதாமகா.’

Verse 35

साहाय्यार्थं तदादेशो दीयतां प्रपितामह । येन कुर्मो वयं शीघ्रं नागराज्ये ह्यधिष्ठिताः

உதவிக்காக அந்த ஆணையை அருள்வாயாக, ஓ ப்ரபிதாமஹா; அதனால் நாங்கள் நாகராஜ்யத்தில் நிலைபெற்று விரைவில் எங்கள் கடமையை நிறைவேற்றுவோம்.

Verse 36

ब्रह्मोवाच साहाय्यमेतदस्माकं भवदीयं महोरगाः । गत्वानेन समं शीघ्रं नागराजेन तिष्ठत

பிரம்மா கூறினார்—ஓ மஹோரகர்களே, உங்கள் இந்த உதவி எங்களுக்காகவே. இவருடன் விரைவாகச் சென்று நாகராஜனுடன் (காவலாக) நிலைத்திருங்கள்.

Verse 37

नागतीर्थे ततः स्थेयं सर्वैस्तत्र समास्थितैः

அதன்பின் அங்கே கூடியுள்ள நீங்கள் அனைவரும் நாகதீர்த்தத்தில் யதாஸ்தானமாகத் தங்கியிருக்க வேண்டும்.

Verse 38

यः कश्चिन्मम यज्ञेऽत्र दुष्टभावं समाश्रितः । समागच्छति विघ्नाय रक्षणीयः स सत्वरम्

யார் எவராயினும் தீய எண்ணத்தைத் தாங்கி இங்கே என் யாகத்திற்கு இடையூறு செய்ய வருவாரோ, அவரை உடனேத் தடுத்து காவலுடன் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 39

राक्षसो वा पिशाचो वा भूतो वा मानुषोऽपि वा । एतत्कृत्यतमं नागा मम यज्ञस्य रक्षणम्

ராக்ஷசனாக இருந்தாலும், பிசாசாக இருந்தாலும், பூதமாக இருந்தாலும், மனிதனாக இருந்தாலும்—ஓ நாகர்களே, என் யாகத்தைப் பாதுகாப்பதே உங்கள் முதன்மைக் கடமை.

Verse 40

तथा यूयमपि प्राप्ते मासि भाद्रपदे तथा । पंचम्यां कृष्णपक्षस्य तत्र पूजामवाप्स्यथ

அதேபோல் ப்ராத்ரபத மாதம் வந்தபோது, கிருஷ்ணபக்ஷத்தின் பஞ்சமித் திதியில், நீங்களும் அங்கே பூஜைமரியாதை பெறுவீர்கள்.

Verse 41

सूत उवाच । बाढमित्येव ते प्रोच्य प्रणिपत्य पितामहम् । सनातनसुतोपेता नागतीर्थं समाश्रिताः

சூதர் கூறினார்— ‘அப்படியே’ என்று சொல்லி, அவர்கள் பிதாமஹன் (பிரம்மா) முன் பணிந்தனர்; சனாதனனின் புதல்வர்களுடன் நாகதீர்த்தத்தைச் சரணடைந்தனர்.

Verse 42

ततःप्रभृति तत्तीर्थं नागतीर्थ मिति स्मृतम् । कामप्रदं च भक्तानां नराणां स्नानकारिणाम्

அந்நாளிலிருந்து அந்தத் தீர்த்தம் ‘நாகதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; அங்கே நீராடும் பக்தர்களுக்கு வேண்டிய வரங்களை அளிப்பதாக ஆனது.

Verse 43

यस्तत्र कुरुते स्नानं सकृद्भक्त्या समन्वितः । नान्वयेऽपि भयं तस्य जाय ते सर्पसंभवम्

அங்கே பக்தியுடன் ஒருமுறையாவது நீராடுபவனுக்கு, பாம்புகளால் உண்டாகும் அச்சம்—வம்சத்திலும் கூட—எப்போதும் பிறவாது.

Verse 44

तत्र यच्छति मिष्टान्नं द्विजानां सज्जनैः सह । पूजयित्वा तु नागेंद्रान्सनातनपुरःसरान्

அங்கே நல்லோருடன் சேர்ந்து இருமுறை பிறந்தோருக்கு (பிராமணர்களுக்கு) இனிய அன்னம் தானம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் சனாதனனை முன்னிலைப்படுத்தி நாகேந்திரர்களை வழிபட வேண்டும்.

Verse 45

सप्तजन्मांतरं यावन्न स दौःस्थ्यमवाप्नुयात् । भूतप्रेतपिशाचानां शाकिनीनां विशेषतः । न च्छिद्रं न च रोगाश्च नाधयो न रिपोर्भयम्

ஏழு பிறவிகள்வரை அவன் துயர்நிலையை அடையான். குறிப்பாக பூதம், பிரேதம், பிசாசு, சாகினி முதலியோரின் பீடையும் இல்லை; தீங்கு இல்லை, நோய்கள் இல்லை, மனவேதனை இல்லை, பகைவர்பயம் இல்லை.

Verse 46

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या वाच्यमानं द्विजोत्तमाः । सोऽपि संवत्सरं यावत्पन्नगैर्न च पीड्यते

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! இது பக்தியுடன் ஓதப்படும்போது யார் கேட்கிறாரோ, அவரும் ஒரு வருடம் வரை பாம்புகளால் பீடிக்கப்படார்.

Verse 47

सर्पदष्टस्य यस्यैतत्पुरतः पठ्यते भृशम् । नागतीर्थस्य माहात्म्यं काल दष्टोऽपि जीवति

பாம்பு கடித்தவரின் முன்னிலையில் நாகதீர்த்தத்தின் இந்தப் பெருமை மிகுந்த மாஹாத்மியத்தை உரத்துச் சொன்னால், அவர்—மரணத்தால் தாக்கப்பட்டிருந்தாலும்—உயிருடன் இருப்பார்.

Verse 48

पुस्तके लिखितं चैतन्नागतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं तिष्ठते यत्र न सर्पस्तत्र तिष्ठति

புத்தகத்தில் எழுதப்பட்ட இந்த நாகதீர்த்த-உற்பத்தி மாஹாத்மியம் எங்கு நிலைத்திருக்கிறதோ, அங்கே எந்தப் பாம்பும் தங்காது.

Verse 183

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-சாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்மியத்தில் ‘நாகதீர்த்த உற்பத்தி மாஹாத்மிய வர்ணனம்’ எனப் பெயருடைய நூற்றெண்பத்திமூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.