Adhyaya 7

Verse 1

स्कंद उवाच । विश्वेशो विश्वया सार्धं मया च मुनिसत्तम । महाशाखविशाखाभ्यां नंदिभृंगिपुरोगमः

ஸ்கந்தன் கூறினான்—முனிவரே! விஸ்வேஸ்வரன் சிவன், விஸ்வா தேவியுடனும் என்னுடனும் சேர்ந்து, முன்னே நந்தி-பிருங்கியை வைத்துக் கொண்டு, பக்கங்களில் மகாசாகா-விசாகாவுடன், பேரொளியுடன் புனிதத் தாமத்திற்குப் புறப்பட்டான்।

Verse 2

नैगमेयेन सहितो रुद्रैः सर्वत्र संवृतः । देवर्षिभिः समायुक्तः सनकाद्यैरभिष्टुतः

அவர் நைகமேயன் (கார்த்திகேயன்) உடன் இருந்தார்; எங்கும் ருத்ரர்களால் சூழப்பட்டார்; தேவ ரிஷிகளுடன் இணைந்து, சனக முதலிய ஆதிமுனிவர்களால் போற்றப்பட்டார்।

Verse 3

समस्तायतनाधीशैर्दिक्पालैरभिनंदितः । तीर्थैर्दर्शित तीर्थश्च गंधर्वैर्गीतमंगलः

அவர் எல்லா ஆலயங்களின் அதிபதிகளாலும் திக்குப் பாலகர்களாலும் வரவேற்கப்பட்டார்; தீர்த்தங்கள் தங்கள் தீர்த்தத் தன்மையை அவருக்கு வெளிப்படுத்தின; கந்தர்வர்கள் மங்களப் பாடல்கள் பாடினர்।

Verse 4

कृतपूजोप्सरोभिश्च नृत्यहस्तकपल्लवैः । वियत्यनाहतैर्वाद्यैः समंतादनुमोदितः

பூஜை செய்த அப்சரஸ்கள் நடனத்தின் மென்மையான கைமலர்களால் அவரை வணங்கிப் போற்றினர்; வானில் ஒலித்த அனாஹத வாத்தியங்கள் எங்கும் விழாக்கோலமாக ஒப்புதல் அளித்தன।

Verse 5

ऋषीणां ब्रह्मनिर्घोषैर्बधिरीकृतदिङ्मुखः । कृतस्तुतिश्चारणौघैर्विमानैरभितोवृतः

ரிஷிகளின் பிரம்மநிர்கோஷம் திசைகளையே செவிடாக்கியது போலிருந்தது; சாரணக் கூட்டங்கள் ஸ்துதி செய்தன; அவர் எங்கும் திவ்ய விமானங்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்।

Verse 6

त्रिविष्टप वधूमुष्टिभ्रष्टैर्लाजैरितस्ततः । अभिवृष्टो महादेवः संप्रहृष्टतनूरुहः

திரிவிஷ்டப வதூக்களின் கைக்கூப்பிலிருந்து வழிந்த லாஜத் துகள்கள் எங்கும் இருந்து மகாதேவர்மேல் பொழிந்தன; பேரானந்தத்தில் அவருக்கு ரோமாஞ்சம் எழுந்தது।

Verse 7

दत्तमाल्योपहारश्च बहुविद्याधरी गणैः । यक्षगुह्यकसिद्धैश्च खेचरैरभिनंदितः

பல வித்யாதரீக் குழுக்கள் மாலைகளும் காணிக்கைகளும் அளித்தன; யக்ஷர், குஹ்யகர், சித்தர், கெசரர் ஆகியோரும் அவரை வரவேற்றனர்।

Verse 8

कृतप्रवेश शकुनो मृगैः शकुनिभिः पुरः । किंनरीभिः प्रहष्टास्यैः किंनरैरुपवर्णितः

நுழைவிற்கு நல்வழக்குறிகள் நிகழ்ந்தன—முன்னே மான்களும் பறவைகளும் சென்றன; மகிழ்முக கின்னரிகளுடன் கின்னரர்கள் அவரைப் புகழ்ந்தனர்।

Verse 9

विष्णुना च महालक्ष्म्या ब्रह्मणा विश्वकर्मणा । नंदिनाथ गणेशेन आविष्कृतमहोत्सवः

விஷ்ணு, மகாலக்ஷ்மி, பிரம்மா, விஸ்வகர்மா, நந்திநாத கணேசன்—இவர்களால் அந்த மகோৎসவம் மாபெரும் வைபவமாக வெளிப்பட்டது।

Verse 10

नागांगनाभिः परितः कृतनीराजनाविधिः । प्रविवेश महादेवः पुरीं वाराणसीं शुभाम्

சுற்றிலும் நாகாங்கனைகள் நீராஜன முறையில் ஆரத்தி செய்ய, மகாதேவர் புனிதமான வாராணசி நகரில் நுழைந்தார்।

Verse 11

पश्यतां सर्वदेवानामवरुह्य वृषेंद्रतः । परिष्वज्य गणाधीशं प्रोवाच वृषभध्वजः

அனைத்து தேவரும் நோக்கிக் கொண்டிருக்க, வृषபத்வஜன் (சிவன்) சிறந்த காளையான நந்தியிலிருந்து இறங்கினார். கணாதீசன் கணேசனை அணைத்துக் கொண்டு அன்புடன் உரைத்தார்.

Verse 12

यदहं प्राप्तवानस्मि पुरीं वाराणसीं शुभाम् । मयाप्यतीव दुष्प्राप्यां स प्रसादो स्य वै शिशोः

நான் புனிதமான வாராணசீ நகரை அடைந்தேன்—அது எனக்கே மிக அரிதானது—இது அந்தக் குழந்தை கணேசனின் அருளே என்பதில் ஐயமில்லை.

Verse 13

यद्दुष्प्रसाध्यं हि पितुरपि त्रिजगतीतले । तत्सूनुना सुसाध्यं स्यादत्र दृष्टांतता मयि

மூன்று உலகங்களிலும் தந்தைக்கே கடினமான செயல், மகனால் எளிதில் நிறைவேறலாம்—இதற்கான எடுத்துக்காட்டாக இங்கே நானே இருக்கிறேன்.

Verse 14

अनेन गजवक्त्रेण स्वबुद्धिविभवेरिह । काशीप्राप्तिर्यथा मे स्यात्तथा किंचिदनुष्ठितम्

இந்த யானைமுகன் (கணேசன்) தன் ஞானத்தின் ஒளியால் இங்கே ஒரு புனிதச் செயலை நிகழ்த்தி, எனக்கு காசி அடைவு கிடைக்குமாறு செய்தான்.

Verse 15

पुत्रवानहमेवास्मि यच्च मे चिरचिंतितम् । स्वपौरुषेण कृतवानभिलाषं करस्थितम्

நான் உண்மையிலே மகன் பெற்றவன்; நீண்ட காலமாக நான் எண்ணிய ஆசையை அவன் தன் வீரத்தால் நிறைவேற்றி, என் கையில் வைத்ததுபோல் பூர்த்தி செய்தான்.

Verse 16

इत्युक्त्वा त्रिपुरीहर्ता पुरुहूतादिभिः स्तुतः । परितुष्टावसंहृष्टः स्पष्टगीर्भिर्गजाननम्

இவ்வாறு கூறி, திரிபுரநாசகனான சிவன், இந்திரன் முதலியோரால் போற்றப்பட்டு, மிகுந்த திருப்தியும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டு, தெளிவான சொற்களால் கஜானனன் (கணேசன்) ஐத் துதித்தான்।

Verse 17

श्रीकंठ उवाच । जय विघ्नकृतामाद्य भक्तनिर्विघ्नकारक । अविघ्नविघ्नशमन महाविघ्नैकविघ्नकृत्

ஸ்ரீகண்டன் (சிவன்) கூறினான்—வெற்றி உனக்கே! தடைகள் செய்பவர்களில் ஆதிமூர்த்தியே, பக்தர்களுக்கு தடையற்ற வழி அளிப்பவனே; தடையற்ற நிலையிலும் எழும் தடைகளை அடக்குபவனே; பெருந்தடைகளுக்கே ஒரே தடையாய் நிற்பவனே!

Verse 18

जय सर्वगणाधीश जय सर्व गणाग्रणीः । गणप्रणतपादाब्ज गणनातीतसद्गुण

வெற்றி உனக்கே, எல்லா கணங்களின் அதிபதியே! வெற்றி உனக்கே, ஒவ்வொரு கணத்திற்கும் தலைவனே! கணங்கள் வணங்கும் தாமரைத் திருவடிகளையுடையவனே; எண்ணிக்கைக்கு அப்பாற்பட்ட நற்குணங்களையுடையவனே!

Verse 19

जय सर्वग सर्वेश सर्वबुद्ध्येकशेवधे । सर्वमायाप्रपंचज्ञ सर्वकर्माग्रपूजित

வெற்றி உனக்கே, எல்லா கூட்டங்களின் தலைவனே, சர்வேஸ்வரனே! எல்லா அறிவுகளுக்கும் ஒரே நிதியே! மாயையின் முழுப் பரப்பையும் அறிந்தவனே! எல்லா கர்மங்களின் தொடக்கத்தில் முதன்மையாகப் பூஜிக்கப்படுபவனே!

Verse 20

सर्वमंगलमांगल्य जय त्वं सर्वमंगल । अमंगलोपशमन महामंगलहेतुक

எல்லா மங்களங்களிலும் உன்னத மங்களமயனே! வெற்றி உனக்கே, அனைத்தும் மங்களமாய் நிற்பவனே! அமங்களத்தை நீக்குபவனே; மகாமங்களத்தின் காரணமே!

Verse 21

जय सृष्टिकृतां वंद्य जय स्थितिकृतानत । जय संहृतिकृत्स्तुत्य जयसत्कर्मसिद्धिद

ஜயம், படைப்புச் சக்திகளால் வணங்கப்படுபவனே! ஜயம், காப்புச் சக்திகளால் பணியப்படுபவனே! ஜயம், அழிப்புச் சக்திகளால் போற்றப்படுபவனே! ஜயம், நற்கருமச் சித்தியை அருள்பவனே!

Verse 22

सिद्धवंद्यपदांभोज जयसिद्धिविधायक । सर्वसिद्ध्येकनिलय महासिद्ध्यृद्धिसूचक

ஜயம், சித்தர்கள் வணங்கும் தாமரைத் திருவடிகளையுடையவனே! ஜயம், சித்தியை அருள்வோனே! எல்லாச் சித்திகளுக்கும் ஒரே தங்குமிடமே நீ; மகாசித்தி, ரித்திகளை வெளிப்படுத்துபவனே!

Verse 23

अशेषगुणनिर्माण गुणातीत गुणाग्रणी । परिपूर्णचरित्रार्थ जय त्वं गुणवर्णित

ஜயம், எல்லா நற்குணங்களின் தோற்றமூலமே! ஆயினும் குணாதீதன்; குணவான்களில் முதன்மை! உன் திருச்சரிதத்தின் நோக்கம் முழுமை பெற்றது; குணவாக்கால் போற்றப்படுபவனே, ஜயம்!

Verse 24

जय सर्वबलाधीश बलाराति बलप्रद । बलाकोज्ज्वल दंताग्र बालाबालपराकम

ஜயம், எல்லா வலிமைக்கும் அதிபதியே! வலிமையின் பகைவரை அழிப்பவனே, வலமளிப்பவனே! உன் தந்தத்தின் முனை வெண்கொக்கு போல ஒளிர்கிறது; உன் பராக்கிரமம் இளையோருக்கும் வலியோருக்கும் அடங்காதது!

Verse 25

अनंतमहिमाधार धराधर विदारण । दंताग्रप्रोतां दङ्नाग जयनागविभूषण

ஜயம், முடிவிலா மகிமையின் ஆதாரமே! மலைபோன்ற பாரங்களைப் பிளப்பவனே! தந்தத்தின் முனையால் மகாகஜத்தைத் துளைத்து தாங்கியவனே! நாகாபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனே, ஜயம்!

Verse 26

ये त्वांनमंति करुणामय दिव्य मूर्ते सर्वैनसामपि भुवो भुविमुक्तिभाजः । तेषां सदैव हरसीहमहोपसर्गान्स्वर्गापवर्गमपि संप्रददासि तेभ्यः

அருள்மிகு தெய்வத் திருமேனியனே! உம்மை வணங்குவோர், எல்லாப் பாவச் சுமையுடனிருந்தாலும் இப்பூமியிலேயே விடுதலைக்கு உரியவராகின்றனர். நீர் இங்கே அவர்களின் பெருந்துயர்களை எப்போதும் நீக்கி, அவர்களுக்கு சுவர்க்கமும் பரம முக்தியும் இரண்டையும் அருளுகின்றீர்।

Verse 27

ये विघ्नराज भवता करुणाकटाक्षैः संप्रेक्षिताः क्षितितले क्षणमात्रमत्र । तेषां क्षयंति सकलान्यपिकिल्विषाणि लक्ष्मीः कटाक्षयतितान्पुरुषोत्तमान्हि

விக்னராஜனே! இப்பூமியில் நீர் கருணை நிறைந்த கடாட்சத்தால் ஒரு கணமே யாரை நோக்கினாலும், அவர்களின் எல்லாப் பாவங்களும் அழிகின்றன; மேலும் திருமகளும் அந்த உயர்ந்தோர்மேல் அருள்நோக்கை செலுத்துகிறாள்।

Verse 28

ये त्वां स्तुवंति नतविघ्नविघातदक्ष दाक्षायणीहृदयपंकजतिग्मरश्मे । श्रूयंत एव त इह प्रथिता न चित्रं चित्रं तदत्र गणपा यदहो त एव

வணங்குவோரின் தடைகளை நொறுக்குவதில் வல்லவனே! தாட்சாயணியின் இதயத் தாமரைக்கு கூர்கதிர் சூரியனே! உம்மைத் துதிப்போர் இவ்வுலகில் புகழ்பெறுவது வியப்பல்ல. வியப்பு, கணபா, அவர்கள் சொல்லப்பட்டபடியே உண்மையில் ஒளிமிக்கவர்களாக ஆகிறதே.

Verse 29

ये शीलयंति सततं भवतोंघ्रियुग्मं ते पुत्रपौत्रधनधान्यसमृद्धिभाजः । संशीलितांघ्रिकमला बहुभृत्यवर्गैर्भूपालभोग्यकमलां विमलां लभंते

உமது இரு திருவடிகளையும் இடையறாது போற்றி சேவிப்போர், மகன்-பேரன், செல்வம் மற்றும் தானிய வளம் பெறுவர். தாமரைத் திருவடிகளில் பக்தியுடன் நிலைத்த அவர்கள், பல பணியாளர்களுடன், அரசர்க்குரிய தூய திருமகள்-செழிப்பை அடைவர்।

Verse 30

त्वं कारणं परमकारणकारणानां वेद्योसि वेदविदुषां सततं त्वमेकः । त्वं मार्गणीयमसि किंचन मूलवाचां वाचामगोचरचराचरदिव्यमूर्ते

நீரே காரணம்—உயர்ந்த காரணங்களுக்கும் காரணம். வேதம் அறிந்தோர்க்கு நீரே எப்போதும் ஒரே அறியத்தக்கவன். வாக்கின் மூலவேர் போன்ற நுண்ணிய இலக்காக நீர் விளங்குகின்றீர்; அசையும்-அசையாத உலகில் சொற்கள் எட்டாத தெய்வத் திருமேனியனே!

Verse 31

वेदा विदंति न यथार्थतया भवंतं ब्रह्मादयोपि न चराचर सूत्रधार । त्वं हंसि पासि विदधासि समस्तमेकः कस्तेस्तुतिव्यतिकरो मनसाप्यगम्य

வேதங்களும் உம்மை முழு உண்மையாய் அறியாது; பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் அறியார், அசையும்-அசையாத அனைத்தின் மறைமுக நூல்தாரே। நீரே ஒருவராய் உலகமெங்கும் அழித்தலும் காத்தலும் விதித்தலும் செய்கிறீர்; மனத்திற்கும் எட்டாத உமக்கு உரிய புகழுரை யார் இயற்ற வல்லார்?

Verse 32

त्वद्दुष्टदृष्टिविशिखैर्निहतान्निहन्मि दैत्यान्पुरांधकजलंधरमुख्यकांश्च । कस्यास्ति शक्तिरिह यस्त्वदृतेपि तुच्छं वांछेद्विधातु मिह सिद्धिदकार्यजातम्

உமது கடும் பார்வை என்னும் அம்புகளால் முன்பே வீழ்த்தப்பட்ட தைத்யர்களை—அந்தகன், ஜலந்தரன் முதலிய முதன்மையரை—நானும் அழிக்கிறேன். உம்மைத் தவிர இவ்வுலகில் யாருக்கு வல்லமை உண்டு, அற்பமான செயலும் நிறைவேற்ற விரும்புவதற்கு? வெற்றியளிக்கும் பல செயல்கள் பற்றி சொல்லவே வேண்டுமா?

Verse 33

अन्वेषणे ढुंढिरयं प्रथितोस्तिधातुः सर्वार्थढुंढिततया तव ढुंढि नाम । काशीप्रवेशमपि को लभतेत्र देही तोषं विना तव विनायकढुंढिराज

‘டுṃடு’ என்னும் வேர்ச்சொல் ‘தேடுதல்’ என்ற பொருளில் புகழ்பெற்றது; நீர் எல்லா நோக்கங்களையும் தேடி நிறைவேற்றுவோர் என்பதால் உமக்கு ‘டுṃடு’ என்ற பெயர். ஓ விநாயக டுṃடிராஜா, உமது திருப்தியின்றி இங்கு எந்த உடலுடையவனும் காசியில் நுழைதல்கூட பெறுவானோ?

Verse 34

ढुंढे प्रणम्यपुरतस्तवपादपद्मं यो मां नमस्यति पुमानिह काशिवासी । तत्कर्णमूलमधिगम्य पुरा दिशामि तत्किंचिदत्र न पुनर्भवतास्ति येन

ஓ டுṃடே, காசியில் வாழும் எவன் உமது முன்னிலையில் உமது தாமரைத் திருவடிகளை வணங்கி என்னை வணங்குகிறானோ, அவன் காதருகே சென்று நான் அந்தப் பழமையான இரகசியத்தை உரைக்கிறேன்; அதனால் இங்கேயே மறுபிறவி திரும்புதல் இல்லை.

Verse 35

स्नात्वा नरः प्रथमतो मणिकर्णिकायामुद्धूलितांघ्रियुगलस्तु सचैलमाशु । देवर्षिमानवपितॄनपि तर्पयित्वा ज्ञानोदतीर्थमभिलभ्य भजेत्ततस्त्वाम्

முதலில் மனிதன் மணிகர்ணிகையில் நீராடி, உடை அணிந்தபடியே விரைவில் இரு பாதங்களின் தூசியைத் துடைத்து தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். தேவர்கள், ரிஷிகள், மனிதர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோருக்கு தர்ப்பணம் செய்து, ‘ஞானோத’ எனும் தீர்த்தத்தை அடைந்து, அதன் பின் உம்மை வழிபட்டு பக்தியுடன் பணிய வேண்டும்.

Verse 36

सामोदमोदकभरैर्वरधूपदीपैर्माल्यैः सुगंधबहुलैरनुलेपनैश्च । संप्रीण्यकाशिनगरीफलदानदक्षं प्रोक्त्वाथ मां क इह सिध्यति नैव ढुंढे

இனிய மோதகக் குவியல்கள், சிறந்த தூப-தீபங்கள், மாலைகள், நறுமணம் நிறைந்த அனுலேபனங்கள் ஆகியவற்றால் காசிநகரை மகிழ்வித்து, அவள் பலன் அளிப்பதில் பரம திறமை உடையவள் என்று நான் உரைத்தேன். அப்பொழுது இங்கே வேறு எந்தச் சித்தியையும் யார் தேடுவர்? நான் வேறொன்றையும் தேடேன்.

Verse 37

तीर्थांतराणि च ततः क्रमवर्जितोपि संसाधयन्निह भवत्करुणाकटाक्षैः । दूरीकृतस्वहितघात्युपसर्गवर्गो ढुंढे लभेदविकलं फलमत्र काश्याम्

பின்னர், பிற தீர்த்தங்களின் அனுஷ்டானங்களை விதிக்கப்பட்ட வரிசையின்றியும் இங்கே செய்தாலும், ஆண்டவனின் கருணைக் கடாட்சத்தால் தன் நலனை அழிக்கும் தடைகளின் கூட்டம் அகல்கிறது; மேலும் காசியில் உள்ள ஢ும்஢ே தலத்தில் முழுமையான, குறையற்ற பலனைப் பெறுவான்.

Verse 38

यः प्रत्यहं नमति ढुं ढिविनायकं त्वां काश्यां प्रगे प्रतिहताखिलविघ्नसंघः । नो तस्य जातु जगतीतलवर्ति वस्तु दुष्प्रापमत्र च परत्र च किंचनापि

காசியில் தினமும் விடியற்காலையில் ‘஢ும் ஢ி’ என்ற புனித ஒலியால் அழைக்கப்படும் உம்மை—஢ும்஢ிவிநாயகனை—வணங்குவோரின் எல்லாத் தடைகளும் முற்றிலும் அடங்கும். அவர்க்கு இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் பூமியில் உள்ள எந்தப் பொருளும் எப்போதும் அரிதாகாது.

Verse 39

यो नाम ते जपति ढुंढिविनायकस्य तं वै जपंत्यनुदिनं हृदि सिद्धयोष्टौ । भोगान्विभुज्य विविधान्विबुधोपभोग्यान्निर्वाणया कमलया व्रियते स चांते

஢ும்஢ிவிநாயகனாகிய உமது நாமத்தை யார் ஜபிக்கிறாரோ, அவரின் இதயத்தில் அஷ்ட சித்திகள் தினமும் தாமே ஜபித்துக் கொண்டிருக்கும். அவர் தேவர்களும் அனுபவிக்கும் பலவகை இன்பங்களை அனுபவித்து, இறுதியில் நிர்வாணத் தாமரையின் அணைப்பில் ஆட்கொள்ளப்படுவார்.

Verse 40

दूरे स्थितोप्यहरहस्तव पादपीठं यः संस्मरेत्सकलसिद्धिद ढुंढिराज । काशीस्थिते रविकलं सफलं लभेत नैवान्यथा न वितथा मम वाक्कदाचित्

அனைத்துச் சித்திகளையும் அருளும் ஢ும்஢ிராஜா! தூரத்தில் இருந்தாலும் தினந்தோறும் உமது பாதபீடத்தை நினைவுகூர்வோர், காசியில் ஒரு கணம் தங்கியதற்கும் உரிய முழுப் பலனைப் பெறுவர். இது வேறல்ல; என் வாக்கு எப்போதும் பொய்யாகாது.

Verse 41

जाने विघ्नानसंख्यातान्विनिहंतुमनेकधा । क्षेत्रस्यास्य महाभाग नानारूपैरिहस्थितः

ஓ மகாபாகனே! எண்ணற்ற இடையூறுகளை நான் அறிவேன்; இந்தப் புனித க்ஷேத்திரம் (காசி) நலனுக்காக அவற்றை பலவிதமாக அழிக்க இங்கே நான் பல ரூபங்களில் நிலைத்துள்ளேன்.

Verse 42

यानि यानि च रूपाणि यत्रयत्र च तेनघ । तानि तत्र प्रवक्ष्यामि शृण्वंत्वेते दिवौकसः

ஓ பாவமற்றவனே! அவர் எவ்வெவ்வாறு ரூபங்களை ஏற்கிறார், எவ்வெவ்விடங்களில் தங்குகிறார்—அவற்றை அங்கே அங்கே நான் விளக்குவேன்; விண்ணுலக வாசிகள் கேளுங்கள்.

Verse 43

प्रथमं ढुंढिराजोसि मम दक्षिणतो मनाक् । आढुंढ्य सर्वभक्तेभ्यः सर्वार्थान्संप्रयच्छसि

முதலில் நீ துண்டிராஜன்; என் தெற்கில் சிறிது தூரத்தில் நிலைத்துள்ளாய். ஓ துண்ட்யா! எல்லாப் பக்தர்களுக்கும் எல்லா வேண்டுதல்களையும் நீ அருளுகின்றாய்.

Verse 44

अंगारवासरवतीमिह यैश्चतुर्थीं संप्राप्य मोदकभरैः परिमोदवद्भिः । पूजा व्यधायि विविधा तव गंधमाल्यैस्तानत्र पुत्रविदधामि गणान्गणेश

ஓ கணேசா! இங்கே செவ்வாயுடன் கூடிய சதுர்த்தியை அனுசரித்து, மகிழ்ச்சியுடன் மோதகக் குவியல்களை கொண்டு வந்து, உன் நறுமணங்களும் மாலைகளும் கொண்டு பலவகை பூஜை செய்பவர்களை—இங்கே நான் கணங்களின் தலைவர்களாக்கி, அவர்களுக்கு தகுதியான சந்ததியையும் அருள்வேன்.

Verse 45

ये त्वामिह प्रति चतुर्थि समर्चयंति ढुंढे विगाढमतयः कृतिनस्त एव । सर्वापदां शिरसि वामपदं निधाय सम्यग्गजानन गजाननतां लभंते

ஓ துண்டே! இங்கே ஒவ்வொரு சதுர்த்தியிலும் உறுதியான மனத்துடன் நிறைவு பெற்ற பக்தர்கள் உன்னை முறையாக ஆராதிப்பார்கள்; அவர்கள் எல்லா ஆபத்துகளின் தலைமேல் தம் இடப்பாதத்தை வைத்து, ஓ கஜானனே! நிச்சயமாக உன் அருள்-ஆதரவிலே கஜானனத்தின் (காப்பும் கிருபையும்) நிலையை அடைகிறார்கள்.

Verse 46

माघशुक्लचतुर्थ्यां तु नक्तव्रतपरायणाः । ये त्वां ढुंढेर्चयिष्यंति तेऽर्च्याः स्युरसुरद्रुहाम्

மாசி (மா஘) சுக்லப் பக்ஷத்தின் சதுர்த்தியன்று நக்தவிரதத்தில் உறுதியாக இருந்து, ஓ தூண்டே, உம்மை வழிபடுவோர்—அசுரரை வெல்லும் தேவர்களிடையிலும் போற்றத்தக்கவராவர்.

Verse 47

विधाय वार्षिकीं यात्रां चतुर्थीं प्राप्य तापसीम् । शुक्लां शुक्लतिलैर्बद्ध्वा प्राश्नीयाल्लड्डुकान्व्रती

வருடாந்திர யாத்திரையை நிறைவேற்றி, சுக்லப் பக்ஷத்தின் தவநிலை சதுர்த்தி வந்தபோது, விரதியார் வெள்ளை எள்ளால் கட்டிய லட்டு செய்து விதிப்படி அதை உண்ண வேண்டும்.

Verse 48

कार्या यात्रा प्रयत्नेन क्षेत्रसिद्धिमभीप्सुभिः । तस्यां चतुर्थ्यां त्वत्प्रीत्यै ढुंढे सर्वोपसर्गहृत्

காசி க்ஷேத்திரத்தில் சித்தி நாடுவோர் முயற்சியுடன் யாத்திரை செய்ய வேண்டும்; மேலும் அந்தச் சதுர்த்தியன்று, ஓ தூண்டே—எல்லா துன்பங்களையும் நீக்கும் வல்லவனே—உமது திருப்திக்காக (இதை) செய்ய வேண்டும்.

Verse 49

तां यात्रां नात्रयः कुर्यान्नैवेद्यतिललडुकैः । उपसर्गसहस्रैस्तु स हंतव्यो ममाज्ञया

இங்கே அந்த யாத்திரையை எள்ளு-லட்டு நைவேத்யத்துடன் செய்யாதவன்—என் ஆணையின்படி அவன் ஆயிரம் துன்பங்களால் தண்டிக்கப்படுவான்.

Verse 50

होमं तिलाज्यद्रव्येण यः करिष्यति भक्तितः । तस्यां चतुर्थ्यां मंत्रज्ञस्तस्य मंत्रः प्रसेत्स्यति

எள்ளும் நெய்யும் ஹவியாக வைத்து பக்தியுடன் ஹோமம் செய்பவன்—அந்தச் சதுர்த்தியன்று, அவன் மந்திரஞானி என்றால், அவன் மந்திரம் நிச்சயமாகச் சித்தியாகி பலிக்கும்.

Verse 51

वैदिकोऽवैदिको वापि यो मंत्रस्ते गजानन । जप्तस्त्वत्संनिधौ ढुंढे सिद्धिं दास्यति वांछिताम्

ஹே கஜானனே! வைதிகமாயினும் அவைதிகமாயினும்—எந்த மந்திரமாயினும், ஹே ஢ும்஢ி, உன் சந்நிதியில் ஜபித்தால் அது நிச்சயமாக வேண்டிய சித்தியை அளிக்கும்.

Verse 52

ईश्वर उवाच । इमां स्तुतिं ममकृतिं यः पठिष्यति सन्मतिः । न जातु तं तु विघ्नौघाः पीडयिष्यंति निश्चितम्

ஈஸ்வரன் கூறினான்—நல்ல அறிவுடையவன் நான் இயற்றிய இந்த ஸ்துதியை பாராயணம் செய்தால், அவனைத் தடைகளின் பெருக்கம் ஒருபோதும் துன்புறுத்தாது; இது உறுதி.

Verse 53

ढौंढीं स्तुतिमिमां पुण्यां यः पठेड्ढुंढि संनिधौ । सान्निध्यं तस्य सततं भजेयुः सर्वसिद्धयः

஢ும்஢ியின் சந்நிதியில் ஢ௌம்஢ீயின் இந்தப் புண்ணிய ஸ்துதியை யார் பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவருக்கு எல்லாச் சித்திகளும் எப்போதும் அருகிலேயே தங்கும்.

Verse 54

इमां स्तुतिं नरो जप्त्वा परं नियतमानसः । मानसैरपि पापैस्तैर्नाभिभूयेत कर्हिचित्

மிகவும் கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் இந்த ஸ்துதியை ஜபிக்கும் மனிதன், மனத்தில் எழும் பாவங்களாலும் ஒருபோதும் அடக்கப்படமாட்டான்.

Verse 55

पुत्रान्कलत्रं क्षेत्राणि वराश्वान्वरमंदिरम् । प्राप्नुयाच्च धनं धान्यं ढुंढिस्तोत्रं जपन्नरः

஢ும்஢ி-ஸ்தோத்திரத்தை ஜபிக்கும் மனிதன் புதல்வர்கள், மனைவி, நிலங்கள், சிறந்த குதிரைகள், நல்ல இல்லம், மேலும் செல்வமும் தானியமும் பெறுவான்.

Verse 56

सर्वसंपत्करं नाम स्तोत्रमेतन्मयेरितम् । प्रजप्तव्यं प्रयत्नेन मुक्तिकामेन सर्वदा

என்னால் உரைக்கப்பட்ட இத்துதி ‘அனைத்து செல்வங்களையும் அருள்வது’ எனப் பெயர்பெற்றது. முக்தியை நாடுவோர் இதனை எப்போதும் முயற்சியுடன் ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 57

जप्त्वा स्तोत्रमिदं पुण्यं क्वापि कार्ये गमिष्यतः । पुंसः पुरः समेष्यंति नियतं सर्वसिद्धयः

இந்தப் புண்ணிய ஸ்தோத்திரத்தை ஜபித்து ஒருவர் எந்தக் காரியத்திற்காகப் புறப்பட்டாலும், நிச்சயமாக எல்லாச் சித்திகளும் அவர்முன் வந்து நிற்கும்.

Verse 58

अन्यच्च कथयाम्यत्र शृण्वंत्वेते दिवौकसः । ढुंढिना क्षेत्ररक्षार्थं यत्रयत्र स्थितिः कृता

மேலும் இங்கே கூறுகிறேன்—வானுலக வாசிகளே, கேளுங்கள்—திருத்தலக் காப்பிற்காக துஂ஢்டி எங்கெங்கும் தன் நிலையைக் நிறுவியுள்ளான்.

Verse 59

काश्यां गंगासि संभेदे नामतोर्कविनायकः । दृष्टोर्कवासरे पुंभिः सर्वतापप्रशांतये

காசியில் கங்கை–அசி சங்கமத்தில் ‘அர்க-விநாயகர்’ எனப் பெயருடைய விநாயகர் உள்ளார். ஞாயிற்றுக்கிழமை அவர்தரிசனம் எல்லாத் தாபங்களையும் தணிக்கும்.

Verse 60

दुर्गो नाम गणाध्यक्षः सर्वदुर्गतिनाशनः । क्षेत्रस्य दक्षिणे भागे पूजनीयः प्रयत्नतः

‘துர்க’ எனும் கணாதிபதி ஒருவர் உள்ளார்; அவர் எல்லா துர்கதிகளையும் அழிப்பவர். திருத்தலத்தின் தென்பகுதியில் அவரை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 61

भीमचंडी समीपे तु भीमचंडविनायकः । क्षेत्रनैरृतदेशस्थो दृष्टो हंति महाभयम्

பீமசண்டியின் அருகில் பீமசண்ட-விநாயகர் அருள்புரிகிறார். காசி-க்ஷேத்திரத்தின் நைருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் நிலைத்து, தரிசனமாத்திரத்தால் மகாபயத்தை அழிக்கிறார்.

Verse 62

क्षेत्रस्य पश्चिमे भागे स देहलिविनायकः । सर्वान्निवारयेद्विघ्नान्भक्तानां नात्र संशयः

க்ஷேத்திரத்தின் மேற்கு பகுதியில் தேஹலீ-விநாயகர் உள்ளார். பக்தர்களின் எல்லா விக்னங்களையும் அவர் நீக்குவார்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 63

क्षेत्रवायव्यदिग्भागे उद्दंडाख्यो गजाननः । उद्दंडानपि विघ्नौघान्भक्तानां दंडयेत्सदा

க்ஷேத்திரத்தின் வாயவ்ய (வட-மேற்கு) பகுதியில் ‘உத்தண்ட’ எனப்படும் கஜானனர் உள்ளார். பக்தர்களுக்காக கட்டுக்கடங்கா விக்னப் பெருக்குகளையும் அவர் எப்போதும் தண்டிப்பார்.

Verse 64

काश्याः सदोत्तराशायां पाशपाणिर्विनायकः । विनायकान्पाशयति भक्त्या काशीनिवासिनाम्

காசியின் எப்போதும் வட திசையில் பாசபாணி-விநாயகர் உள்ளார். காசிவாசிகளின் பக்தியின் பலனால், விநாயகர்களை பாசத்தால் கட்டி (அடக்கி) வைத்திருப்பார்.

Verse 65

गंगावरणयोः संगे रम्यः खर्वविनायकः । अखर्वानपि विघ्नौघान्भक्तानां खर्वयेत्सताम्

கங்கை-வருணா நதிகளின் அழகிய சங்கமத்தில் கர்வ-விநாயகர் உள்ளார். நல்லொழுக்கமுள்ள பக்தர்களுக்காக, பேரளவு விக்னப் பெருக்குகளையும் சிறிதாக்குவார்.

Verse 66

प्राच्यां तु क्षेत्ररक्षार्थं सिद्धः सिद्धिविनायकः । पश्चिमे यमतीर्थस्य साधकक्षिप्रसिद्धिदः

கிழக்கில் க்ஷேத்திரத்தைப் பாதுகாக்கச் சித்தியான சித்திவிநாயகர் வீற்றிருக்கிறார். மேற்கில் யமதீர்த்தத்தில் அவர் சாதகர்களுக்கு விரைவான சித்தியும் புகழும் அருள்கிறார்.

Verse 67

बाह्यावरणगाश्चैते काश्यामष्टौ विनायकाः । उच्चाटयत्यभक्तांश्च भक्तानां सर्वसिद्धिदाः

காசியின் வெளி ஆவரணத்தில் தங்கியுள்ள இவர்கள் எட்டு விநாயகர்கள். அவர்கள் அபக்தர்களை அகற்றுவர்; பக்தர்களுக்கு எல்லாச் சித்திகளையும் அருளுவர்.

Verse 68

द्वितीयावरणे चैव ये रक्षंति विनायकाः । अविमुक्तमिदं क्षेत्रं तानहं कथयाम्यतः

இப்போது இரண்டாம் ஆவரணத்தில் இருந்து இந்த அவிமுக்த க்ஷேத்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் விநாயகர்களை நான் கூறுகிறேன்.

Verse 69

स्वर्धुन्याः पश्चिमे कूले उत्तरेर्कविनायकात् । लंबोदरो गणाध्यक्षः क्षालयेद्विघ्नकर्दमम्

ஸ்வர்துனி (கங்கை) மேற்கு கரையில், அர்கவிநாயகரின் வடக்கில், கணாதிபதி லம்போதரர் உள்ளார்; அவர் தடைகளின் சேற்றை கழுவி நீக்குகிறார்.

Verse 70

तत्पश्चिमेकूटदंत उदग्दुर्गविनायकात् । दुर्गोपसर्गसंहर्ता रक्षेत्क्षेत्रमिदं सदा

அதன் மேற்கில், துர்கவிநாயகரின் வடக்கில், கூடதந்தர் உள்ளார்; அவர் கடுமையான உபசர்கங்களை அழித்து எப்போதும் இந்தக் க்ஷேத்திரத்தைப் பாதுகாக்கிறார்.

Verse 71

भीमचंड गणाध्यक्षात्किंचिदीशानदिग्गतः । क्षेत्ररक्षोगणाध्यक्षः पूज्यः शालकटंकटः

பீமசண்ட கணாதிபதியிலிருந்து சிறிது அப்பால் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில், க்ஷேத்ரத்தை காக்கும் கணங்களின் தலைவன் சாலகடங்கடன் இருக்கிறான்; காசி-க்ஷேத்ர காவலனாக அவன் பூஜைக்குரியவன்.

Verse 72

प्राच्या देहलिविघ्नेशात्कूश्मांडाख्यो विनायकः । पूजनीयः सदा भक्तेर्महोत्पात प्रशांतये

தேஹலீ-விக்னேசரின் கிழக்கில் ‘கூஷ்மாண்ட’ எனப்படும் விநாயகர் உள்ளார். பெரும் அபாயங்களும் தீய உற்பாதங்களும் தணிய பக்தன் அவரை எப்போதும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 73

उद्दंडाख्याद्गणपतेराशुशुक्षणिदिक्स्थितः । महाप्रसिद्धः संपूज्यो भक्तैर्मुंडविनायकः

உத்தண்ட எனப்படும் கணபதியிலிருந்து ஆśuśukṣaṇī திசையில் முண்ட-விநாயகர் இருக்கிறார். அவர் மிகப் புகழ்பெற்றவர்; பக்தர்கள் முழு மரியாதையுடன் வழிபடத்தக்கவர்.

Verse 74

पाताले तस्य देहोस्ति मुंडं काश्यां व्यवस्थितम । अतः स गीयते काश्यां देवो मुंडविनायकः

அவருடைய உடல் பாதாளத்தில் உள்ளது என்றும், அவருடைய ‘முண்டம்’ (தலை) காசியில் நிறுவப்பட்டுள்ளது என்றும் கூறப்படுகிறது. ஆகவே காசியில் அவர் ‘முண்ட-விநாயகர்’ எனப் போற்றப்படுகிறார்.

Verse 75

पाशपाणेर्गणेशानाद्दक्षिणे विकटद्विजम् । पूजयित्वा गणपतिं गाणपत्यपदं लभेत्

பாசபாணி கணேசானின் தெற்கில் விகட-த்விஜன் உள்ளான். அந்த கணபதியை வழிபட்டால், ஒருவர் ‘காணபத்ய’ நிலை—கணேச வழியில் உறுதிப்பாடு—அடைவார்.

Verse 76

खर्वाख्यान्नैरृतेभागे राजपुत्रो विनायकः । भ्रष्टराज्यं च राजानं राजानं कुरुतेऽर्चितः

கார்வம் எனப்படும் இடத்தின் நைருதி பகுதியில் ‘ராஜபுத்ர’ எனும் விநாயகர் உள்ளார். அவரை வழிபட்டால் அரசாட்சியை இழந்த அரசனும் மீண்டும் அரசனாகிறான்.

Verse 77

गंगायाः पश्चिमे कूले प्रणवाख्यो गणाधिपः । अवाच्यां राजपुत्राच्च प्रणतः प्रणयेद्दिवम्

கங்கையின் மேற்கு கரையில் ‘ப்ரணவ’ எனும் கணாதிபதி உள்ளார். மேலும் ‘அவாச்யா’ திசையில் உள்ள ராஜபுத்ரருக்கு வணங்குபவன் விண்ணுலகிற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுவான்.

Verse 78

द्वितीयावरणे काश्यामष्टावेते विनायकाः । उत्सादयेयुर्विघ्नौघान्काशी स्थितिनिवासिनाम्

காசியின் இரண்டாம் ஆவரணத்தில் இவ்வெட்டு விநாயகர்கள் உள்ளனர். காசியில் நிலைத்து வாழ்பவர்களின் தடைகளின் பெருக்கை அவர்கள் அழிக்கின்றனர்.

Verse 79

क्षेत्रे तृतीयावरणे क्षेत्ररक्षाकृतः सदा । ये विघ्नराजाः संतीह ते वक्तव्या मयाधुना

க்ஷேத்திரத்தின் மூன்றாம் ஆவரணத்தில் அவர்கள் எப்போதும் க்ஷேத்திரரட்சையைச் செய்கின்றனர். இங்கு உள்ள ‘விக்னராஜ’ர்களை நான் இப்போது கூறுகிறேன்.

Verse 80

उदग्वहायाः स्वर्धुन्या रम्ये रोधसि विघ्नराट् । लंबोदरादुदीच्यां तु वक्रतुंडोघसंघहृत्

வடக்கே ஓடும் ஸ்வர்துனி எனும் தெய்வ நதியின் அழகிய கரையில் விக்னராட் உள்ளார். மேலும் லம்போதரரின் வடக்கில் வக்ரதுண்டர் உள்ளார்; அவர் பாபக் குவியல்களை அகற்றுவார்.

Verse 81

कूटदंताद्गणपतेरुदीच्यामेकदंतकः । सदोपसर्गसंसर्गात्पायादानंदकाननम्

வட திசையில் கூடதந்த கணபதியிடத்தில் ஏகதந்தகன் வீற்றிருக்கிறான். இடையறாத உபசர்கங்களின் தொடர்பிலிருந்து காசியின் ஆனந்தகானனத்தை அவன் காக்கட்டும்.

Verse 82

काशीभयहरो नित्यमैश्यां शालकटंकटात् । त्रिमुखो नाम विघ्नेशः कपिसिंहद्विपाननः

வடகிழக்கில் சாலகடங்கடத்தில் ‘திரிமுக’ எனும் விநாயகர் வீற்றிருக்கிறார்—குரங்கு, சிங்கம், யானை முகங்களுடன். அவர் காசியின் அச்சத்தை எப்போதும் நீக்குவாராக.

Verse 83

कूश्मांडात्पूर्वदिग्भागे पंचास्यो नाम विघ्नराद् । पंचास्यस्यंदनवरः पाति वाराणसीं पुरीम्

கிழக்கு திசையில் கூஷ்மாண்டத்திலிருந்து ‘பஞ்சாஸ்ய’ எனும் விநைநாயகன் தோன்றுகிறான். சிறந்த வாகனத்தில் அமர்ந்த பஞ்சாஸ்யன் வாராணசி நகரை காக்கிறான்.

Verse 84

हेरंबाख्यः सदाग्नेय्यां पूज्यो मुंडविनायकात् । अंबावत्पूरयेत्कामान्सर्वेषां काशिवासिनाम्

தென்-கிழக்கில் முண்டவிநாயகத்தில் வழிபடத்தக்க ‘ஹேரம்ப’ விநாயகர் வீற்றிருக்கிறார். தாயைப் போல காசிவாசிகளின் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவாராக.

Verse 85

अवाच्यामर्चयेद्धीमान्सिद्ध्यै विकटदंततः । विघ्नराजं गणपतिं सर्वविघ्नविनाशनम्

தென்-மேற்கில் சித்தி பெற அறிவுடையோர் விகடதந்தனை வழிபடுவாராக. அவர் விநாயகர் ‘விக்னராஜன்’; எல்லா தடைகளையும் அழிப்பவன்.

Verse 86

विनायकाद्राजपुत्रात्किंचिद्रक्षोदिशिस्थितः । वरदाख्यो गणाध्यक्षः पूज्यो भक्तवरप्रदः

விநாயக ‘ராஜபுத்ர’த்திலிருந்து சிறிது அப்பால், ராக்ஷஸ திசை (தெற்கில்) ‘வரத’ எனும் கணாதிபதி நிற்கின்றார். அவர் வழிபடத்தக்கவர்; பக்தர்க்கு வரம் அருள்வார்।

Verse 87

याम्यां प्रणवविघ्नेशाद्गणेशो मोदकप्रियः । पूज्यः पिशंगिला तीर्थे देवनद्यास्तटे शुभे

தெற்கு திசையில், பிரணவ-விக்நேசருக்கு அப்பால், மோதகப் பிரியன் கணேசன் உள்ளான். தேவீநதியின் புனித கரையில் உள்ள பிசங்கிலா தீர்த்தத்தில் அவர் வழிபடத்தக்கவர்।

Verse 88

चतुर्थावरणे काश्यां भक्तविघ्नविनाशकाः । द्रष्टव्या हृष्टचेतोभिः स्पष्टमष्टौ विनायकाः

காசியின் நான்காம் ஆவரணத்தில், பக்தர்களின் தடைகளை அழிக்கும் எட்டு விநாயகர்கள் தெளிவாக உள்ளனர்; மகிழ்ந்த மனத்துடன் அவர்களை தரிசிக்க வேண்டும்।

Verse 89

वक्रतुंडादुदग्दिक्स्थः स्वःसिंधो रोधसिस्थितः । विनायकोस्त्यभयदः सर्वेषां भयनाशनः

வக்ரதுண்டத்திலிருந்து வடதிசையில், ஸ்வர்கசிந்து நதிக்கரையில் ஒரு விநாயகர் உள்ளார். அவர் அபயம் அளிப்பவர்; அனைவரின் பயத்தையும் நீக்குபவர்।

Verse 90

कौबेर्यामेकदशनात्सिंहतुंडो विनायकः । उपसर्गगजान्हंति वाराणसि निवासिनाम्

குபேரனின் வடதிசையில், ஏகதசனுக்கு அப்பால் ‘சிம்ஹதுண்ட’ விநாயகர் உள்ளார். அவர் வாராணசி வாசிகளின் உபசர்கம் எனும் யானைகள் போன்ற பெரும் துன்பங்களை அழிப்பார்।

Verse 91

कूणिताक्षो गणाध्यक्षस्त्रितुंडादीश दिक्स्थितः । महाश्मशानं सततं पायाद्दुष्टकुदृष्टितः

திரிதூண்ட முதலிய விநாயகர்கள் ஆளும் திசையில் நிலைபெற்ற கணாதிபதி கூணிதாக்ஷன், காசியின் மகாச்மசானத்தைத் தீய கண் மற்றும் துஷ்டர்களின் குரூர நோக்கிலிருந்து எப்போதும் காக்கட்டும்।

Verse 92

प्राच्यां पंचास्यतः पायात्पुरीं क्षिप्रप्रसादनः । क्षिप्रप्रसादनार्चातः क्षिप्रं सिध्यंति सिद्धयः

கிழக்குத் திசையில் பஞ்சமுக க்ஷிப்ரப்ரஸாதன விநாயகர் நகரை காக்கட்டும். க்ஷிப்ரப்ரஸாதன ஆராதனையால் சித்திகளும் சாதனப் பயன்களும் விரைவில் நிறைவேறும்।

Verse 93

हेरंबाद्वह्निदिग्भागे चिंतामणि विनायकः । भक्तचिंतामणिः साक्षाच्चिंतितार्थ समर्पकः

அக்னித் திசை (ஆக்னேய) பக்கத்தில் ஹேரம்பரிடமிருந்து சிந்தாமணி விநாயகர்; அவர் பக்தர்களுக்குச் சாட்சாத் சிந்தாமணி ரத்தினம் போல், உள்ளத்தில் விரும்பிய பயன்களை நேரடியாக அருள்வார்।

Verse 94

विघ्नराजादवाच्यां तु दंतहस्तो गणेश्वरः । लिखेद्विघ्नसहस्राणि नृणां वाराणसीद्रुहाम्

தெற்கு திசையில் விக்னராஜரிடமிருந்து தந்தஹஸ்தன் எனும் கணேஸ்வரர்; வாராணசியைத் துரோகிக்கும் மக்களுக்கு ஆயிரமாயிரம் தடைகளை எழுதித் தீர்மானிப்பார்।

Verse 95

वरदाद्यातुधान्यां च यातुधानगणावृतः । देवः पिचिंडिलो नाम पुरीं रक्षेदहर्निशम्

யாதுதானர்கள் திசையில் வரதரிடமிருந்து, யாதுதான கணங்களால் சூழப்பட்ட பிசிண்டிலன் எனும் தேவன் நகரை இரவும் பகலும் காக்கட்டும்।

Verse 96

दृष्टः पिलिपिलातीर्थे दक्षिणे मोदकप्रियात् । उद्दंड मुंडो हेरंबो भक्तेभ्यः किं न यच्छति

மோதகப்ரியாவின் தெற்கில் பிலிபிலா தீர்த்தத்தில் உத்தண்ட-முண்ட ஹேரம்பன் தரிசனமளிக்கிறான்; பக்தர்களுக்கு அவன் எதை அளிக்காமல் விடுவான்? அனைத்தையும் அருள்வான்।

Verse 97

प्राकारे पंचमे काश्यां द्विचतुष्क विनायकाः । कुर्वंति रक्षां क्षेत्रस्य ये तानत्र ब्रवीम्यहम्

காசியில் மதிலின் ஐந்தாம் சுற்றுப்பாதையில் இரு சதுஷ்கங்களாக எட்டு விநாயகர்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் க்ஷேத்திரத்தை காக்கின்றனர்—அவர்களை இங்கே நான் உரைக்கிறேன்।

Verse 98

तीरे स्वर्गतरंगिण्या उत्तरे चाभयप्रदात् । स्थूलदंतो गणेशानः स्थूलाः सिद्धीर्दिशेत्सताम्

ஸ்வர்கதரங்கிணியின் கரையில், அபயப்ரதத்தின் வடக்கில், ஸ்தூலதந்தன் எனும் கணேசன் இருக்கிறான்; நல்லோர்க்கு பெரும் சித்திகளை அருள்வான்।

Verse 99

सिंहतुडादुदग्भागे कलिप्रिय विनायकः । कलहं कारयेन्नित्यमन्योन्यं तैर्थिकद्रुहाम्

சிம்ஹதுடத்தின் வடபுறத்தில் கலிப்ரிய விநாயகன் இருக்கிறான்; தீர்த்தத்தை இகழும் யாத்திரிகர்களிடையே அவன் எப்போதும் பரஸ்பரச் சண்டையை உண்டாக்குவான்।

Verse 100

कूणिताक्षात्तथैशान्यां चतुर्दंतो विनायकः । तस्य दर्शनमात्रेण विघ्नसंघः क्षयेत्स्वयम्

கூணிதாக்ஷத்தின் ஈசான மூலையில் சதுர்தந்த விநாயகன் இருக்கிறான்; அவனை மட்டும் தரிசித்தாலே தடைகளின் கூட்டம் தானே அழியும்।

Verse 110

प्रतीच्यां गजकर्णश्च सर्वेषां क्षेमकारकः । चित्रघंटो गणपतिर्वायव्यां पालयेत्पुरीम्

மேற்கு திசையில் கஜகர்ணர் வீற்றிருந்து, அனைவருக்கும் க்ஷேமமும் நலமும் அருள்பவர். வடமேற்கு (வாயவ்ய) திசையில் சித்ரகண்டா எனும் கணபதி காசிப்புரியைப் பாதுகாக்கிறார்.

Verse 120

संप्रसाद्य यथायोगं सर्वानुचित चंचुरः । अविशद्राजसदनं विश्वकर्मविनिर्मितम्

தக்க முறையில் அனைவரையும் திருப்திப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் உரிய வகையில் ஒழுங்குபடுத்தி, அந்த திறமைமிக்கவன் விஸ்வகர்மன் அமைத்த அரசமாளிகைக்குள் நுழைந்தான்.

Verse 126

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं नरः श्रद्धासमन्वितः । सर्वविघ्नान्समुत्सृज्य लभते वांछितं पदम्

நம்பிக்கையுடன் இந்தப் புனித அத்தியாயத்தைச் செவிமடுத்தவன், எல்லா தடைகளையும் நீக்கி, விரும்பிய நிலை (இலக்கு) அடைகிறான்.