Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 91
कूणिताक्षो गणाध्यक्षस्त्रितुंडादीश दिक्स्थितः । महाश्मशानं सततं पायाद्दुष्टकुदृष्टितः
kūṇitākṣo gaṇādhyakṣastrituṃḍādīśa diksthitaḥ | mahāśmaśānaṃ satataṃ pāyādduṣṭakudṛṣṭitaḥ
திரிதூண்ட முதலிய விநாயகர்கள் ஆளும் திசையில் நிலைபெற்ற கணாதிபதி கூணிதாக்ஷன், காசியின் மகாச்மசானத்தைத் தீய கண் மற்றும் துஷ்டர்களின் குரூர நோக்கிலிருந்து எப்போதும் காக்கட்டும்।
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Mahāśmaśāna (Kāśī)
Type: ghat
Listener: Ṛṣis/śaunaka-ādi audience (frame) or Kāśī-māhātmya interlocutors (internal)
Scene: A protective Vināyaka (Kūṇitākṣa) stands vigilant at the edge of Kāśī’s great cremation-ground, facing outward to repel the ‘evil eye’; behind him rise funeral pyres, sacred ash, and the glow of liberation, while directional Vināyakas are implied as a mandala around the kṣetra.
FAQs
Kāśī is portrayed as divinely guarded; remembrance of Vināyaka’s protective forms counters malice and negative influences.
The Mahāśmaśāna—the great cremation-ground of Kāśī, a key Śaiva sacred landmark.
No explicit rite is stated; the verse functions as a protective invocation (rakṣā) of Vināyaka.