Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 29
ये शीलयंति सततं भवतोंघ्रियुग्मं ते पुत्रपौत्रधनधान्यसमृद्धिभाजः । संशीलितांघ्रिकमला बहुभृत्यवर्गैर्भूपालभोग्यकमलां विमलां लभंते
ye śīlayaṃti satataṃ bhavatoṃghriyugmaṃ te putrapautradhanadhānyasamṛddhibhājaḥ | saṃśīlitāṃghrikamalā bahubhṛtyavargairbhūpālabhogyakamalāṃ vimalāṃ labhaṃte
உமது இரு திருவடிகளையும் இடையறாது போற்றி சேவிப்போர், மகன்-பேரன், செல்வம் மற்றும் தானிய வளம் பெறுவர். தாமரைத் திருவடிகளில் பக்தியுடன் நிலைத்த அவர்கள், பல பணியாளர்களுடன், அரசர்க்குரிய தூய திருமகள்-செழிப்பை அடைவர்।
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī / Avimukta-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Devotees lovingly touch/offer flowers at the deity’s lotus-feet; behind them appear symbols of abundance—granaries, ripe fields, children and grandchildren, orderly attendants; prosperity is shown as clean, luminous, and restrained (vimalā), not indulgent.
FAQs
Steady devotion (satatam śīlana) to Gaṇeśa harmonizes worldly well-being—family continuity and prosperity—with purity and order.
The Kāśī-khaṇḍa context situates these fruits within the sacred life of Kāśī, where worship supports both artha and mokṣa aims.
Continual pāda-bhakti (devoted attendance to the deity’s feet) is implied; no specific dāna/snānā rule is stated.