Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 26
ये त्वांनमंति करुणामय दिव्य मूर्ते सर्वैनसामपि भुवो भुविमुक्तिभाजः । तेषां सदैव हरसीहमहोपसर्गान्स्वर्गापवर्गमपि संप्रददासि तेभ्यः
ye tvāṃnamaṃti karuṇāmaya divya mūrte sarvainasāmapi bhuvo bhuvimuktibhājaḥ | teṣāṃ sadaiva harasīhamahopasargānsvargāpavargamapi saṃpradadāsi tebhyaḥ
அருள்மிகு தெய்வத் திருமேனியனே! உம்மை வணங்குவோர், எல்லாப் பாவச் சுமையுடனிருந்தாலும் இப்பூமியிலேயே விடுதலைக்கு உரியவராகின்றனர். நீர் இங்கே அவர்களின் பெருந்துயர்களை எப்போதும் நீக்கி, அவர்களுக்கு சுவர்க்கமும் பரம முக்தியும் இரண்டையும் அருளுகின்றீர்।
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī / Avimukta-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A compassionate divine form in Kāśī receives devotees bowing with folded hands; dark clouds of ‘sins’ dissolve into light; afflictions (disease, fear, obstacles) retreat; in the background, the Gaṅgā ghāṭs and a luminous path rising toward svarga and then dissolving into serene mokṣa-light.
FAQs
Sincere surrender to Gaṇeśa brings purification, relief from suffering, and the twin fruits of svarga and mokṣa.
Kāśī is the implied sacred setting; the promise of ‘bhuvi-mukti’ resonates with Kāśī’s reputation as a mokṣa-kṣetra.
Namaskāra (bowing) is the explicit act; the verse suggests devotional surrender rather than a detailed vrata.