Adhyaya 25

Verse 1

अगस्त्य उवाच । श्रुत्वोंकारकथामेतां महापातकनाशिनीम् । न तृप्तोस्मि विशाखाथ ब्रूहि त्रैविष्टपीं कथाम्

அகஸ்தியர் கூறினார்—விசாகா! மகாபாதகங்களை அழிக்கும் இந்த ஓங்காரக் கதையை கேட்டும் எனக்கு திருப்தி இல்லை; ஆகவே த்ரைவிஷ்டபீ பற்றிய புனிதக் கதையை எனக்குச் சொல்வாயாக।

Verse 2

कथं च कथिता देव्यै देवदेवेन षण्मुख । आविर्भूतिर्महाबुद्धे पुण्या त्रैलोचनी परा

ஏ ஷண்முகா! தேவர்களின் தேவன் தேவியிடம் இதை எவ்வாறு உரைத்தான்? ஏ மஹாபுத்தியே, மும்முகக் கண்களுடைய திரிலோசனனின் அந்த பரம புனித அவதாரம் எவ்வாறு நிகழ்ந்தது?

Verse 3

स्कंद उवाच । आकर्णय मुने वच्मि कथां श्रमनिवारिणीम् । यथा देवेन कथितां त्रिविष्टपसमुद्भवाम्

ஸ்கந்தன் கூறினான்—முனிவரே, கேளுங்கள்; களைப்பை நீக்கும் கதையை நான் சொல்கிறேன், தேவன் உரைத்ததுபோலவே—திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) இருந்து எழுந்தது.

Verse 4

विरजाख्यं हि तत्पीठं तत्र लिंगं त्रिविष्टपम् । तत्पीठदर्शनादेव विरजा जायते नरः

அந்த புனித பீடம் ‘விரஜா’ எனப் பெயர்பெற்றது; அங்கே ‘திரிவிஷ்டப’ லிங்கம் நிலைகொண்டுள்ளது. அந்தப் பீடத்தைத் தரிசித்தாலே மனிதன் ‘விரஜன்’—மாசற்றவன்—ஆகிறான்.

Verse 5

तिस्रस्तु संगतास्तत्र स्रोतस्विन्यो घटोद्भव । तिस्रः कल्मषहारिण्यो दक्षिणे हि त्रिलोचनात्

ஏ கடோத்பவா (அகஸ்தியரே)! அங்கே மூன்று ஓடைகள் சங்கமிக்கின்றன—மூன்றும் மாசை அகற்றுபவை—அவை திரிலோசனனின் தெற்குப் புறத்தில் உள்ளன.

Verse 6

स्रोतोमूर्तिधराः साक्षाल्लिंगस्नपनहेतवे । सरस्वत्यथ कालिंदी नर्मदा चातिशर्मदा

அவை ஓடையுருவில் நேரடியாக வெளிப்பட்டு, லிங்க ஸ்நானத்திற்காக உள்ளன: சரஸ்வதி, காலிந்தி (யமுனை), மற்றும் நர்மதா—மிகுந்த அமைதியும் மங்களமும் அருள்வாள்.

Verse 7

तिस्रोपि हि त्रिसंध्यं ताः सरितः कुंभपाणयः । स्नपयंति महाधाम लिंगं त्रैविष्टपं महत्

அந்த மூன்று நதிகளும் கும்பங்களைத் தாங்கி, காலை‑நண்பகல்‑மாலை எனும் திரிசந்திகளில் மகாதாமமான த்ரைவிஷ்டப மகாலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்கின்றன।

Verse 8

लिंगानि परितस्ताभिः स्वनाम्नास्थापि तान्यपि । तेषां संदर्शनात्पुंसां तासां स्नानफलं भवेत्

அந்நதிகள் அதன் சுற்றிலும் தத்தம் பெயருடைய லிங்கங்களையும் நிறுவின; அவற்றை தரிசிப்பதாலேயே மனிதருக்கு அந்த நதிகளில் நீராடிய புண்ணியம் கிடைக்கும்।

Verse 9

सरस्वतीश्वरं लिंगं दक्षिणेन त्रिविष्टपात् । सारस्वतं पदं दद्याद्दृष्टं स्पृष्टं च जाड्यहृत्

த்ரைவிஷ்டபத்தின் தெற்கில் சரஸ்வதீஸ்வர லிங்கம் உள்ளது; அதை தரிசித்தும் தொடிந்தும் சாரஸ்வத நிலை (கல்வி‑வாக்காற்றல்) கிடைத்து மன மந்தம் நீங்கும்।

Verse 10

यमुनेशं प्रतीच्यां च नरैर्भक्त्या समर्चितम् । अपि किल्बिषवद्भिश्च यमलोकनिवारणम्

மேற்கில் யமுனேச லிங்கம் உள்ளது; மக்கள் பக்தியுடன் வழிபடுகின்றனர்; பாவச்சுமை உடையவர்களுக்கும் இது யமலோகத்தைத் தடுக்கும்।

Verse 11

दृष्टं त्रिलोचनात्प्राच्यां नर्मदेशं सुशर्मदम् । तल्लिंगार्चनतो नृणां गर्भवासो निषिध्यते

திரிலோசனத்தின் கிழக்கில் நர்மதேச லிங்கம் உள்ளது; அது நலமளிப்பது; அந்த லிங்காராதனையால் மனிதரின் கர்ப்பவாசம் (மறுபிறவி) தடுக்கப்படுகிறது।

Verse 12

स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे त्रिविष्टपसमीपतः । दृष्ट्वा त्रिलोचनं लिंगं किं भूयः परिशोचति

திரிவிஷ்டபத்தின் அருகிலுள்ள பிலிபிலா தீர்த்தத்தில் நீராடி, திரிலோசன லிங்கத்தை தரிசித்தவன் மீண்டும் ஏன் துயருறுவான்?

Verse 13

त्रिविष्टपस्य लिंगस्य स्मरणादपि मानवः । त्रिविष्टप पतिर्भूयान्नात्र कार्या विचारणा

திரிவிஷ்டப லிங்கத்தை நினைத்தாலே மனிதன் சொர்க்கத்தின் அதிபதியாகிறான்; இதில் ஐயமோ ஆராய்ச்சியோ வேண்டாம்.

Verse 14

त्रिविष्टपस्य द्रष्टारः स्रष्टारः स्युर्न संशयः । कृतकृत्यास्त एवात्र त एवात्र महाधियः

திரிவிஷ்டப (லிங்க) தரிசிப்போர் சிருஷ்டிகரராய் ஆகிறார்கள்—இதில் ஐயமில்லை. அவர்களே இங்கு கൃതக்ருத்யர்; அவர்களே இங்கு மகாதீயர்.

Verse 15

आनंदकानने लिंगं प्रणतं यैस्त्रिविष्टपम् । त्रिलोचनस्य नामापि यैः श्रुतं शुद्धबुद्धिभिः

ஆனந்தகானனத்தில் தூய புத்தியுடன் திரிவிஷ்டப லிங்கத்திற்கு வணங்கியவரும், திரிலோசனன் நாமத்தையும் கேட்டவரும்—அவர்கள் பாக்கியவான்கள்.

Verse 16

सप्तजन्मार्जितात्पापात्ते पूता नात्र संशयः । पृथिव्यां यानि लिंगानि तेषु दृष्टेषु यत्फलम्

அவர்கள் ஏழு பிறவிகளில் சேர்த்த பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைகிறார்கள்—இதில் ஐயமில்லை. பூமியிலுள்ள எல்லா லிங்கங்களையும் தரிசித்தால் கிடைக்கும் பலன், அதே பலன் இங்கே கிடைக்கும்.

Verse 17

तत्स्यात्रिविष्टपे दृष्टे काश्यां मन्ये ततोधिकम् । काश्यां त्रिविष्टपे दृष्टे दृष्टं सर्वं त्रिविष्टपम्

திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) தரிசனம் நிச்சயமாக மகத்தான பலன் தரும்; ஆயினும் காசியில் அதனைத் தரிசிப்பது அதைவிட உயர்ந்தது என நான் கருதுகிறேன். காசியில் திரிவிஷ்டபம் காணப்பட்டால், முழு சுவர்க்கமே கண்டதுபோல் ஆகும்.

Verse 18

क्षणान्निर्धूत पापोसौ न पुनर्गर्भभाग्भवेत । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वावभृथवान्स च

ஒரு கணத்தில் அவனுடைய பாவங்கள் அகன்று விடும்; அவன் மீண்டும் கர்ப்பப் பங்காளி (மறுபிறவி) ஆகமாட்டான். அவன் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடியவனாகவும், எல்லா அவப்ருத ஸ்நானங்களையும் செய்தவனாகவும் பலன் பெறுவான்.

Verse 19

यो वै पिलिपिला तीर्थे स्नात्वोत्तरवहांभसि । सरित्त्रयं महापुण्यं यत्र साक्षाद्वसेत्सदा

பிலிபிலா தீர்த்தத்தில் வடக்கு நோக்கி ஓடும் நீரோட்டத்தின் நீரில் யார் நீராடுகிறாரோ, அங்கே மகாபுண்யமான மூன்று புனித நதிகளின் சங்கமம் சாட்சாத் என்றும் வாசம் செய்கிறது.

Verse 20

तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा गयायां किं करिष्यति । स्नात्वा पिलिपिला तीर्थे कृत्वा वै पिंडपातनम्

அங்கேயே ஸ்ராத்தம் முதலியவற்றைச் செய்துவிட்டால் கயைக்கு சென்று என்ன செய்ய வேண்டும்? பிலிபிலா தீர்த்தத்தில் நீராடி விதிப்படி பிண்டதானம் (பிண்டபாதனம்) செய்தால் கடமை நிறைவேறும்.

Verse 21

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं कोटितीर्थफलं लभेत् । यदन्यत्रार्जितं पापं तत्काशी दर्शनाद्व्रजेत्

திரிவிஷ்டப லிங்கத்தைத் தரிசித்தால் கோடி தீர்த்தங்களின் பலன் கிடைக்கும். வேறு இடங்களில் சேர்த்த பாவம் அனைத்தும் காசி தரிசனத்தாலேயே அழியும்.

Verse 22

काश्यां तु यत्कृतं पापं तत्पैशाचपदप्रदम् । प्रमादात्पातकं कृत्वा शंभोरानंदकानने

காசியில் செய்யப்படும் எந்தப் பாவமும் பிசாசுநிலையை அளிப்பதாகும். சம்புவின் ஆனந்த-கானனத்தில் அலட்சியத்தால் ஒருவர் மகாபாதகத்தைச் செய்தால்…

Verse 23

दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं तत्पापमपि हास्यति । सर्वस्मिन्नपि भूपृष्ठे श्रेष्ठमानंदकाननम्

திரிவிஷ்டப-லிங்கத்தை தரிசித்தால் அந்தப் பாவமும் அழியும். முழு பூமித்தளத்திலும் ஆனந்த-கானனமே சிறந்தது.

Verse 24

तत्रापि सर्वतीर्थानि ततोप्योंकारभूमिका । ओंकारादपि सल्लिंगान्मोक्षवर्त्म प्रकाशकात्

அங்கேயும் எல்லாத் தீர்த்தங்களும் உள்ளன; ஆனால் அவற்றினும் உயர்ந்தது ஓங்கார-பூமிகை. ஓங்காரத்தினும் மேலானது, மோட்சப் பாதையை வெளிப்படுத்தும் அந்தச் சுப லிங்கம்.

Verse 25

अतिश्रेष्ठतरं लिंगं श्रेयोरूपं त्रिलोचनम्

மிகச் சிறந்த லிங்கம் திரிலோசனம்—அது ஶ்ரேயஸ், பரம நன்மையின் உருவம்.

Verse 26

तेजस्विषु यथा भानुर्दृश्येषु च यथा शशी । तथा लिंगेषु सर्वेषु परं लिंगं त्रिलोचनम्

ஒளிமிக்கவற்றில் சூரியன் போலவும், காணப்படுபவற்றில் சந்திரன் போலவும்—அனைத்து லிங்கங்களிலும் பரம லிங்கம் திரிலோசனமே.

Verse 27

त्रिलोचनार्चकानां सा पदवी न दवीयसी । परं निर्वाणपद्माया महासौख्यैकशेवधेः

திரிலோசனனை வழிபடுவோர் அடையும் நிலை தூரமல்ல; அதுவே பரமபதம்—மோக்ஷத்தின் தாமரை, மாபெரும் ஆனந்தத்தின் ஒரே நிதி.

Verse 28

सकृत्त्रिलोचनार्चातो यच्छ्रेयः समुपार्ज्यते । न तदा जन्मसंपूंज्य लिंगान्यन्यानि लभ्यते

திரிலோசனனை ஒருமுறை வழிபட்டாலே கிடைக்கும் உத்தம நன்மை கிடைத்தபின், பிற லிங்கங்களை நாடி பிறவி பிறவியாகச் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை।

Verse 29

काश्यां त्रिलोचनं लिंगं येर्चयंति महाधियः । तेर्च्यास्त्रिभुवनौकोभिर्ममप्रीतिमभीप्सुभिः

காசியில் திரிலோசன லிங்கத்தை வழிபடும் மகாத்மாக்கள், என் அருளைப் பெற விரும்பும் மூவுலக வாசிகளால் தாமே வணங்கத்தக்கவர்களாகிறார்கள்।

Verse 30

कृत्वापि सर्वसंन्यासं कृत्वा पाशुपतव्रतम् । नियमेभ्यः स्खलित्वापि कुतो बिभ्यति मानवाः

முழு சந்நியாசம் எடுத்தும், பாசுபத விரதம் மேற்கொண்டும்—நியமங்களில் சறுக்கல் ஏற்பட்டாலும்—இத்தகைய அடைக்கலம் இருக்கையில் மனிதர் ஏன் அஞ்ச வேண்டும்?

Verse 31

विद्यमाने महालिंगे महापापौघहारिणि । त्रिविष्टपे पुण्यराशौ मोक्षनिक्षेपसद्मनि

மகாலிங்கம் இருப்பதால்—மகாபாபங்களின் பெருக்கை அகற்றுவது—காசி எனும் தெய்வீகத் தலத்தில் புண்ணியக் குவியலாகவும், மோக்ஷம் உறுதியாக அளிக்கப்படும் தாமமாகவும் உள்ளது।

Verse 32

समभ्यर्च्य महालिंगं सकृदेव त्रिलोचनम् ऽ । मुच्यते कलुषैः सर्वैरपिजन्मशतार्जितैः

மகாலிங்கமான திரிலோசனனை முறையாக ஒருமுறையாவது வழிபட்டால், நூறு பிறவிகளில் சேர்த்த எல்லாக் கலுஷங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

Verse 33

ब्रह्महापि सुरापो वा स्तेयी वा गुरुतल्पगः । तत्संयोग्यपि वा वर्षं महापापी प्रकीर्तितः

பிராமணனை கொன்றவன், மதுபானி, திருடன், குருவின் படுக்கையை மீறியவன்—இவர்களில் யாராயினும்; மேலும் அத்தகைய பாவியுடன் ஒரு ஆண்டு பழகுபவனும் ‘மகாபாபி’ எனக் கூறப்படுகிறான்.

Verse 34

परदाररतश्चापि परहिंसा रतोपि वा । परापवादशीलोपि तथा विस्रंभघातकः

பரஸ்திரீ ஆசை கொண்டவன், பிறருக்கு தீங்கு செய்வதில் ஈடுபடுவான், பிறரைப் பழிப்பதில் பழகியவன், மேலும் நம்பிக்கையைத் துரோகிப்பவன்—இவர்களும் இங்கு கடும் பாவிகளாகக் கணிக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 35

कृतघ्नोपि भ्रूणहापि वृषलीपतिरेव वा । मातापितृगुरुत्यागी वह्निदो गरदोपि वा

நன்றிக்கெட்டவன், கருவைக் கொன்றவன், தாழ்ந்த குலப் பெண்ணை மணந்தவன், தாய்-தந்தை-குருவைத் துறந்தவன், தீவைத்தவன், மேலும் விஷம் கொடுப்பவன்—இவர்களும் இங்கு மகாபாபிகளாகக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 36

गोघ्नः स्त्रीघ्नोपि शूद्रघ्नः कन्यादूषयितापि च । क्रूरो वा पिशुनो वापि निजधर्मपराङ्मुखः

பசுவைக் கொன்றவன், பெண்ணைக் கொன்றவன், சூத்ரனை கொன்றவன், கன்னியைக் களங்கப்படுத்தியவன்; அல்லது கொடூரன், பிசுனன் (புறங்கூறுபவன்), மேலும் தன் தர்மத்திலிருந்து விலகியவன்—இவர்கள் அனைவரும் இங்கு கடும் பாவிகளாகச் சேர்க்கப்படுகின்றனர்.

Verse 37

निंदको नास्तिको वापि कूटसाक्ष्यप्रवादकः । अभक्ष्यभक्षको वापि तथाऽविक्रेय विक्रयी

ஒருவன் நிந்திப்பவனாக இருந்தாலும், நாத்திகனாக இருந்தாலும், பொய்ச் சாட்சியைப் பரப்புபவனாக இருந்தாலும், தடைசெய்யப்பட்டதை உண்ணுபவனாக இருந்தாலும், விற்கத் தகாததையும் விற்குபவனாக இருந்தாலும்—

Verse 38

इत्यादि पापशीलोपि मुक्त्वैकं शिवनिंदकम । पापान्निष्कृतिमाप्नोति नत्वा लिंगं त्रिलोचनम्

இத்தகைய பாவங்களில் பழகியவனாக இருந்தாலும்—ஒரே ஒன்றை, அதாவது சிவநிந்தையை விட்டுவிட்டால்—மூன்றுகண் ஆண்டவனின் லிங்கத்திற்கு வணங்கி பாவவிமோசனம் பெறுவான்.

Verse 39

शिवनिंदारतो मूढः शिवशास्त्रविनिंदकः । तस्य नो निष्कृतिर्दृष्टा क्वापि शास्त्रेपि केनचित्

ஆனால் சிவநிந்தையில் மகிழ்ந்து, சிவசாஸ்திரங்களையும் இகழும் மடையனுக்கு—எந்த சாஸ்திரத்திலும், யாராலும், எங்கும் பரிகாரம் காணப்படவில்லை.

Verse 40

आत्मघाती स विज्ञेयः सदा त्रैलोक्यघातकः । शिवनिंदां विधत्ते यः स नाभाष्योऽधमाधमः

சிவநிந்தை செய்பவனைத் தன்னையே கொல்வோன் என அறிக; அவன் எப்போதும் மூவுலகத்தையும் அழிப்பவன். அவன் கீழோரிலும் கீழோர்; அவனுடன் பேசுவதற்கும் தகுதியற்றவன்.

Verse 41

शिवनिंदारता ये च शिवभक्तजनेष्वपि । ते यांति नरके घोरे यावच्चंद्रदिवाकरौ

சிவநிந்தையில் ஈடுபட்டு, சிவபக்தர்களையும் நிந்திப்போர்—சந்திரன் சூரியன் நிலைக்கும் காலம்வரை கொடிய நரகத்தில் வீழ்வர்.

Verse 42

शैवाः पूज्याः प्रयत्नेन काश्या मोक्षमभीप्सुभिः । तेष्वर्चितेष्वपि शिवः प्रीतो भवत्यसंशयः

காசியில் மோட்சம் நாடுவோர் சைவ பக்தர்களை முயற்சியுடன் வணங்க வேண்டும்; அவர்கள் வணங்கப்பட்டால் சிவன் தாமே ஐயமின்றி மகிழ்வான்।

Verse 43

सर्वेषामिह पापानां प्रायश्चित्तचिकीर्षया । निःशंकैरेव वक्तव्यं प्रमाणज्ञैरिदं वचः

இங்கே எல்லாப் பாவங்களுக்கும் பரிகாரம் செய்யும் நோக்கில், பிரமாணங்களை அறிந்தோர் இந்த வாக்கை ஐயமின்றி உரைக்க வேண்டும்।

Verse 44

पुरश्चरणकामश्चेद्भीतोसि यदि पापतः । मन्यसे यदि नः सत्यं वाक्यशास्त्रप्रमाणतः

நீ புரஸ்சரணம் செய்ய விரும்பினால், பாவத்தால் அஞ்சினால், மேலும் வாக்கியமும் சாஸ்திரப் பிரமாணமும் கொண்டு எங்கள் சொல் உண்மை என எண்ணினால்—

Verse 45

ततः सर्वं परित्यज्य कृत्वा मनसि निश्चयम् । आनंदकाननं याहि यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्

அப்போது அனைத்தையும் துறந்து, மனத்தில் உறுதியான தீர்மானம் கொண்டு, ஆனந்தகானனத்திற்குச் செல்; அங்கே விஸ்வேஸ்வரன் தாமே இருக்கிறார்।

Verse 46

यत्र क्षेत्रप्रविष्टानां नराणां निश्चितात्मनाम् । न बाधतेऽघनिचयः प्राप्येत च परोवृषः

அந்த புனிதக் க்ஷேத்திரத்தில் உறுதி கொண்ட மனத்துடன் நுழைந்தவர்களைப் பாவக் குவியல் துன்புறுத்தாது; மேலும் பரம வृषபன்—சிவன்—அடையப்படுவான்।

Verse 47

तत्राद्यापि महातीर्थं त्रिस्रोतस्यतिनिर्मले । पुण्ये पिलिपिलानाम्नि त्रिसरित्परिसेविते

அங்கே இன்றும் திரிஸ்ரோதஸ் (மூன்று ஓடைகளின் சங்கமம்) எனும் மிகத் தூய மகாதீர்த்தம் உள்ளது—‘பிலிபிலா’ என்னும் புண்ணியத் தலம், மூன்று நதிகளால் சேவிக்கப்பட்டு புனிதமடைந்தது।

Verse 48

त्रिलोचनाक्षिविक्षेप परिक्षिप्त महैनसि । स्नात्वा गृह्योक्तविधिना तर्पणीयान्प्रतर्प्य च

திரிலோசனப் பெருமானின் ஒரு பார்வையாலேயே பெரும் பாவம் அகலும் அந்தத் தலத்தில், கிருஹ்ய விதிப்படி நீராடி, தர்ப்பணத்திற்குரிய பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 49

दत्त्वा देयं यथाशक्ति वित्तशाठ्यविवर्जितः । दृष्ट्वा त्रिविष्टपं लिंगं समभ्यर्च्यातिभक्तितः

தன் ஆற்றலுக்கேற்ப தானம் அளித்து, செல்வத்தில் கஞ்சத்தனமின்றி, திரிவிஷ்டப (சுவர்க்கிய) லிங்கத்தைத் தரிசித்து, அதனை மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்।

Verse 50

गंधाद्यैर्विविधैर्माल्यैः पंचामृतपुरःसरैः । धूपैर्दीपैः सनैवेद्यैर्वासोभिर्बहुभूषणैः

நறுமணப் பொருட்கள் முதலிய பல உபசாரங்களாலும், பலவகை மாலைகளாலும், முன்னதாக பஞ்சாமிர்தம் அர்ப்பணித்து; தூபம், தீபம், நைவேத்யத்துடன்; வஸ்திரங்களும் பல ஆபரணங்களும் கொண்டு—

Verse 51

पूजोपकरणैर्द्रव्यैर्घंटादर्पणचामरैः । चित्रध्वजपताकाभिर्नृत्यवाद्यसुगायनैः

பூஜைச் சாதனங்களாலும் பொருட்களாலும்—மணி, கண்ணாடி, சாமரம் உடன்; வண்ணமயமான கொடிகள், பதாகைகளுடன்; நடனம், வாத்தியம், இனிய பாடலுடன்—

Verse 52

जपैः प्रदक्षिणाभिश्च नमस्कारैर्मुदायुतैः । परिचारकसंतोषैः कृत्वेति परिपूजनम्

மந்திர ஜபம், பிரதட்சிணை, மகிழ்வுடன் வணக்கம், மேலும் உரிய சேவை-தானத்தால் பணியாளர்களைத் திருப்திப்படுத்துதல்—இவ்வாறு முழுமையான பூஜை நிறைவேறும்.

Verse 53

ब्राह्मणान्वाचयेत्पश्चान्निष्पापोहमिति ब्रुवन् । एवं कुर्वन्नरः प्राज्ञो निरेना जायते क्षणात्

பின்னர் பிராமணர்களால் பாராயணம்/ஆசி உரை செய்யவைத்து, ‘நான் பாவமற்றவன்’ என்று கூற வேண்டும். இவ்வாறு செய்பவன் உடனே கடன்-பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 54

ततः पंचनदे स्नात्वा मणिकर्णी ह्रदे ततः । ततो विश्वेशमभ्यर्च्य प्राप्नोति सुकृतं महत्

பின்னர் பஞ்சநதத்தில் நீராடி, அதன் பின் மணிகர்ணீ குளத்தில் நீராடி; பின்னர் விஸ்வேசுவரரை வழிபட்டால் மிகுந்த புண்ணியச் செல்வம் பெறுவான்.

Verse 55

प्रायश्चित्तमिदं प्रोक्तं महापापविशोधनम् । नास्तिके न प्रवक्तव्यं काशीमाहात्म्य निंदके

இது மகாபாபங்களைச் சுத்திகரிக்கும் பிராயச்சித்தம் என்று கூறப்பட்டது. நாத்திகனுக்கும், காசி மஹாத்மியத்தை இகழ்பவனுக்கும் இதை உரைக்கக் கூடாது.

Verse 57

क्षमां प्रदक्षिणीकृन्य यत्फलं सम्यगाप्यते । प्रदोषे तत्फलं काश्यां सप्तकृत्वस्त्रिलोचने

‘க்ஷமா-பிரதட்சிணை’ முறையாகச் செய்தால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, அதே பலன் காசியில் திரிலோசன சந்நிதியில் பிரதோஷ வேளையில் ஏழு முறை செய்தால் கிடைக்கும்.

Verse 58

भुजंगमेखलं लिंगं काश्यां दृष्ट्वा त्रिविष्टपम् । जन्मांतरेपि मुक्तः स्यादन्यत्र मरणे सति

காசியில் பாம்பு-மேகலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட திரிவிஷ்டப லிங்கத்தை தரிசித்தால், வேறிடத்தில் மரணம் நிகழ்ந்தாலும், அடுத்த பிறவியிலும் விடுதலை பெறுவான்।

Verse 59

अन्यत्र सर्वलिंगेषु पुण्यकालो विशिष्यते । त्रिविष्टपे पुण्यकालः सदा रात्रिदिवं नृणाम्

மற்ற லிங்கங்களில் புண்ணிய காலம் குறிப்பிட்ட நேரங்களில் மட்டுமே சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது; ஆனால் திரிவிஷ்டபத்தில் மனிதர்க்கு புண்ணிய காலம் எப்போதும்—இரவும் பகலும்—உள்ளது।

Verse 60

लिंगान्योंकारमुख्यानि सर्वपापप्रकृंत्यलम् । परं त्रैलोचनी शक्तिः काचिदन्यैव पार्वति

ஓங்காரம் முதலான பிற லிங்கங்களும் உள்ளன; அவை எல்லாப் பாவங்களையும் அறுக்கும் வல்லமை உடையவை. ஆனால், பார்வதியே, திரைலோசனீ (திரிலோசன) யின் பரம சக்தி உண்மையில் தனித்த சிறப்புடையது।

Verse 61

यतः सर्वेषु लिंगेषु लिंगमेतदनुत्तमम् । तत्कारणं शृण्व पर्णे कर्णे कुरु वदाम्यहम्

ஏனெனில் எல்லா லிங்கங்களிலும் இந்த லிங்கமே ஒப்பற்றது; பார்வதியே, அதன் காரணத்தை கேள்—செவிமடுத்து கேள்—நான் உரைக்கிறேன்।

Verse 62

पुरा मे योगयुक्तस्य लिंगमेतद्भुवस्तलात् । उद्भिद्य सप्तपातालं निरगात्पुरतो महत्

முன்னொரு காலத்தில் நான் யோகத்தில் ஒன்றியிருந்தபோது, இந்த மகத்தான லிங்கம் பூமித்தளத்தைப் பிளந்து, ஏழு பாதாளங்களையும் துளைத்து, என் முன்னே வெளிப்பட்டது।

Verse 63

अस्मिंल्लिगे पुरा गौरि सुगुप्तं तिष्ठता मया । तुभ्यं नेत्रत्रयं दत्तं निरैक्षिष्ठास्तथोत्तमम्

ஓ கௌரீ! இவ்விலிங்கத்தில் நான் முன்பு மறைந்து தங்கி, உனக்கு மும்முகக் கண்களை அருளினேன்; அப்பொழுது நீ அந்த பரமோத்தம ரூபத்தைத் தரிசித்தாய்।

Verse 65

त्रिलोचनस्य ये भक्तास्तेपि सर्वे त्रिलोचनाः । मम पारिषदास्ते तु जीवन्मुक्ताऽस्त एव हि

திரிலோசனனின் பக்தர்கள் யாவரும் மும்முகக் கண்களையுடையவர்களாக ஆகின்றனர்; அவர்கள் என் பரிஷதர்கள், உண்மையில் உடலோடு இருந்தபடியே ஜீவன்முக்தர்கள்.

Verse 66

त्रिलोचनस्य लिंगस्य महिमानं न कश्चन । सम्यग्वेत्ति महेशानि मयैव परिगोपितम्

ஓ மஹேசானீ! திரிலோசன லிங்கத்தின் மகிமையை யாரும் முழுமையாக அறியார்; அதை நான் ஒருவனே மறைத்து வைத்துள்ளேன்.

Verse 67

शुक्लराधतृतीयायां स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । उपोषणपरा भक्त्या रात्रौ जागरणान्विताः

சுக்லபட்சத்தின் திருதியை அன்று பைலிபில ஏரியில் நீராடி, பக்தியுடன் உபவாசம் இருந்து, இரவில் ஜாகரணத்துடன் விழித்திருக்க வேண்டும்.

Verse 68

त्रिलोचनं पूजयित्वा प्रातः स्नात्वापि तत्र वै । पुनर्लिंगं समभ्यर्च्य दत्त्वा धर्मघटानपि

திரிலோசனனைப் பூஜித்து, காலையில் அங்கேயே மீண்டும் நீராடி; பின்னர் லிங்கத்தை மறுபடியும் முறையாக அர்ச்சித்து, தர்மகடங்களையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 69

सान्नान्सदक्षिणान्देवि पितॄनुद्दिश्य हर्षिताः । विधाय पारणं पश्चाच्छिवभक्तजनैः सह

தேவி, பித்ருக்களை நோக்கி மகிழ்வுடன் சமைத்த அன்னமும் தக்ஷிணையும் அர்ப்பணித்து, பின்னர் சிவபக்தர்களுடன் சேர்ந்து விதிப்படி பாரணம் நிறைவேற்றுகின்றனர்.

Verse 70

विसृज्य पार्थिवं देहं तेन पुण्येन नोदिताः । भवंति देवि नियतं गणा मम पुरोगमाः

தேவி, அந்தப் புண்ணியத்தின் ஊக்கத்தால் அவர்கள் பௌதிக உடலை விட்டு, உறுதியாக எனக்கு முன்செல்லும் கணங்களாக (பரிசாரகர்களாக) ஆகின்றனர்.

Verse 71

तावद्धमंति संसारे देवा मर्त्या महोरगाः । गौरि यावन्न पश्यंति काश्यां लिंगं त्रिलोचनम्

கௌரி, தேவர்கள், மனிதர்கள், மகா நாகங்கள்—இவர்கள் காசியில் திரிநேத்திரனின் லிங்கத்தை தரிசிக்கும் வரை சம்சாரத்தில் அலைந்து உழல்கின்றனர்.

Verse 72

सकृत्त्रिविष्टपं दृष्ट्वा स्नात्वा पैलिपिले ह्रदे । न जातुः मातुस्तनपो जायते जंतुरत्र हि

திரிவிஷ்டபத்தை ஒருமுறை தரிசித்து, பைலிபில ஏரியில் நீராடினால், இங்கே அந்த ஜீவன் மீண்டும் தாய்ப்பால் அருந்தும் பிறவியாக (மறுபிறவியாக) பிறப்பதில்லை.

Verse 73

प्रतिमासं सदाष्टम्यां चतुर्दश्यां च भामिनि । आयांति सर्वतीर्थानि द्रष्टुं देवं त्रिविष्टपम्

பாமினி, ஒவ்வொரு மாதமும் அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி நாள்களில், எல்லா தீர்த்தங்களும் திரிவிஷ்டப தேவனை தரிசிக்க வந்து சேர்கின்றன.

Verse 74

त्रिविष्टपाद्दक्षिणतः स्नातः पैलिपिलेंऽभसि । तत्र संध्यामुपास्यैकां राजसूयफलं लभेत्

திரிவிஷ்டபத்தின் தெற்கில் உள்ள பைலிபில நீரில் நீராடி, அங்கே ஒருமுறை சந்த்யா உபாசனை செய்தால் ராஜசூய யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 75

पादोदकाख्यस्तत्रैव कूपः पापविनाशकः । प्राश्य तस्योदकं मर्त्यो न मर्त्यो जायते पुनः

அங்கேயே ‘பாதோதக’ எனப்படும் பாவநாசக கிணறு உள்ளது. அதன் நீரை ஆச்சமனம் செய்தால் மனிதன் மீண்டும் மானுடப் பிறவி எடுக்கான்.

Verse 76

तस्य लिंगस्य पार्श्वे तु संति लिंगान्यनेकशः । कैवल्यदानि तान्यत्र दर्शनात्स्पर्शनादपि

அந்த லிங்கத்தின் அருகில் பல லிங்கங்கள் உள்ளன. இங்கே அவை கைवल்யத்தை அருளும்—காண்பதாலேயும், தொடுவதாலேயும் கூட.

Verse 77

तत्र शांतनवं लिंगं गंगातीरे प्रतिष्ठितम् । तद्दृष्ट्वा शांतिमाप्नोति नरः संसारतापितः

அங்கே கங்கைத் துறையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ‘சாந்தனவ’ லிங்கம் உள்ளது. அதை தரிசித்தால் சம்சாரத் தாபத்தால் வாடும் மனிதன் அமைதி அடைவான்.

Verse 78

तद्दक्षिणे महालिंगं मुने भीष्मेश संज्ञितम् । कलिः कालश्च कामश्च बाधंते न तदीक्षणात्

அதன் தெற்கில், முனிவரே, ‘பீஷ்மேச’ எனப்படும் மகாலிங்கம் உள்ளது. அதை தரிசித்தாலே கலி, காலம், காமம் ஆகியவை துன்புறுத்தாது.

Verse 79

तत्प्रतीच्यां महालिंगं द्रोणेश इति कीर्तितम् । यल्लिंगपूजनाद्द्रोणो ज्योतीरूपं पुनर्दधौ

அதன் மேற்குத் திசையில் ‘த்ரோணேச’ எனப் புகழப்படும் மகாலிங்கம் உள்ளது. அந்த லிங்கத்தைப் பூஜித்ததால் த்ரோணன் மீண்டும் ஜ்யோதிர்மயமான ஒளிரும் வடிவை அடைந்தான்.

Verse 80

अश्वत्थामेश्वरं लिंगं तदग्रे चातिपुण्यदम् । यदर्चनवशाद्द्रौणिर्न बिभेत्यपि कालतः

அதன் முன்னிலையில் ‘அஸ்வத்தாமேஸ்வர’ எனப்படும் மிகப் புண்ணியமளிக்கும் லிங்கம் உள்ளது. அதனை அர்ச்சிப்பதன் பலனால் த்ரோணனின் மகன் (அஸ்வத்தாமன்) காலத்தையும் (மரணத்தையும்) அஞ்சான்.

Verse 81

द्रोणेशाद्वायु दिग्भागे वालखिल्येश्वरं परम् । तल्लिंगं श्रद्धया दृष्ट्वा सर्वक्रतुफलं लभेत्

த்ரோணேசத்திலிருந்து வாயு திசைப் பகுதியில் பரம ‘வாலகில்யேஸ்வர’ லிங்கம் உள்ளது. அந்த லிங்கத்தை நம்பிக்கையுடன் தரிசித்தால் எல்லா யாகங்களின் பலனும் கிடைக்கும்.

Verse 82

तद्वामे लिंगमालोक्य वाल्मीकेश्वरसंज्ञितम् । तस्य संदर्शनादेव विशोको जायते नरः

அதன் இடப்புறத்தில் ‘வால்மீகேஸ்வர’ எனப்படும் லிங்கத்தைத் தரிசித்தால்—அதன் தரிசனமட்டுமே—மனிதன் துயரமின்றி ஆகிறான்.

Verse 83

अन्यच्चात्रैव यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि घटोद्भव । त्रिविष्टपस्य माहात्म्यं देव्यै देवेन भाषितम्

ஓ கடோத்பவா! இங்கேயே நிகழ்ந்த இன்னொரு நிகழ்வை நான் கூறுகிறேன்—தேவன் தேவியிடம் உரைத்த திரிவிஷ்டபத்தின் மஹாத்மியத்தை.