इ॒यमु॒परि॑ म॒तिस्तस्यै॒ वाङ्मा॒त्या हे॑म॒न्तो वा॒च्यः प॒ङ्क्तिर्है॑म॒न्ती प॒ङ्क्त्यै नि॒धन॑वन्नि॒धन॑वत आग्रय॒ण आ॑ग्रय॒णात् त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशौ त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशाभ्या॑ᳪ शाक्वररैव॒ते वि॒श्वक॑र्म॒ ऋषि॑: प्र॒जाप॑तिगृहीतया॒ त्वया॒ वाचं॑ गृह्णामि प्र॒जाभ्यो॑ लो॒कं ता इन्द्र॑म्
i̱yám u̱pári ma̱tís tasyái vā́ṅ mā̱tyā héma̱nto vā̱cyaḥ páṅktir hai̱mantī́ páṅktyai ni̱dhanavan ni̱dhanavat ā̱graya̱ṇa ā̱graya̱ṇāt tri̱ṇavat-trayastríṃśau tri̱ṇavat-trayastríṃśābhyā̱ṃ śā̱kvara-raiva̱te vi̱śvákarma̱ ṛ́ṣiḥ prajāpati-gṛhītayā̱ tváyā̱ vā́caṃ gṛhṇāmi pra̱jā́bhyo lo̱káṃ tā́ índram
இது மேலே ‘மதி’ (சிந்தனை); அதனுடைய ‘வாக்’ அளவிடப்பட்ட உரை. ஹேமந்த (குளிர்காலம்) வாக்கிற்குரியது; ஹேமந்திய சந்தஸ் ‘பங்க்தி’. பங்க்திக்காக ‘நிதனவத்’ (நிதனம்-உடைய) ஸ்தோத்ரம்; நிதனவத்திலிருந்து ‘ஆக்ரயண’; ஆக்ரயணத்திலிருந்து ‘த்ரிணவத்-த்ரயஸ்த்ரிஂஶ’ (முப்பத்தொன்பது மற்றும் முப்பத்துமூன்று); அவற்றிலிருந்து ‘ஶாக்வர’ மற்றும் ‘ரைவத’ (சந்தஸ்/ஸ்தோத்திரம்) உண்டாகின்றன. இதன் ரிஷி விஶ்வகர்மா. பிரஜாபதி-கிரஹீத உம்மால் நான் பிரஜைகளுக்காக வாக்கை கிரஹிக்கிறேன்; மேலும் லோகத்தை—ஹே இந்திர—அவர்களுக்கு (அளிக்க).
इयम् । उपरि । मतिः । तस्यै । वाक् । मात्या । हेमन्तः । वाच्यः । पङ्क्तिः । हैमन्ती । पङ्क्त्यै । निधनवत् । निधनवत् । आग्रयणः । आग्रयणात् । त्रिणवत्-त्रयस्त्रिंशौ । त्रिणवत्-त्रयस्त्रिंशाभ्याम् । शाक्वर-रैवते । विश्वकर्मा । ऋषिः । प्रजापति-गृहीतया । त्वया । वाचम् । गृह्णामि । प्रजाभ्यः । लोकम् । ताः । इन्द्रम् ।